رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫میشل، میشل,,,
‫دلت واسم تنگ شده، دلت واسم تنگ شده؟
‫از جون من چی میخوای؟
‫میشل، میشل، میشل,
‫به من ملحق شو!
‫میشل، میشل!
‫من همینجام!
‫آروم باش,
‫اوه، نه، نه، نه, نمیخوام دوباره بخوابم,
‫نه، خواهش می‌کنم، نه,
‫همه چیز درست میشه,
‫نه، خواهش میکنم,
‫آروم باش، نفس عمیق بکش,
‫دکتر «فلنگن»,
‫صبح بخیر، کارآگاه,
‫حالش چطوره؟
‫خب، از نظر جسمی هیچ مشکلی وجود نداره,
‫اما همچنان از اختلال استرسی پس از ‫ آسیب روانی رنج میبره,
‫اوه، من همه‌ی زیر و بمِ ‫اختلال استرسی پس از آسیب روانی رو بلدم,
‫ولی الان یک هفته گذشته و اون تنها کسیه,,,
‫که می‌تونه پاسخ سوال‌هامون رو بده,
‫خیلی کوتاه و مختصر باشه ‫و کاری نکنید که معذب بشه!
‫- متوجه شدم, ‫- خیلی‌خب,
‫خیلی ازت ممنونم,
‫خب، میخوای یه ذره پیتزا بیارم؟
‫کارآگاه,,, ‫دکتر میدونه شما اینجایید؟
‫بله خانم «چدویک», ‫از ایشون اجازه گرفتم,
‫سلام، میشل,
‫متاسفم که مزاحمت شدم ولی واقعاً ‫باید اظهاراتت رو گوش کنم,
‫اوه، دکتر فلنگن,,,
‫فکر نمی‌کنید هنوز واسه میشل خیلی زود باشه,,,
‫که بخواد درباره‌ی این موضوع حرف بزنه؟
‫خب، همونطور که به کارآگاه گفتم,,,
‫ایشون باید مکالمه‌شون رو کوتاه بکنن,,,
‫و دست روی چیزهایی نذارن که ‫میشل نمی‌تونه اونا رو هضم کنه,
‫الان میخوام اظهاراتت رو ضبط کنم,
‫لطفاً نام و نام خانوادگی و سن خودتون رو بفرمایید,
‫میشل چدویک، 22 ساله,
‫اشکالی نداره، نمیخواد عجله کنی,
‫هرچیزی که یادت میاد رو بهم بگو,
‫میخوای از کجا شروع کنم؟
‫چرا از اول سفر شروع نمیکنی؟
‫خیلی‌خب، چندین هفته بود که داشتیم,,,
‫درباره‌ی این گردش کمپ‌زنی صحبت می‌کردیم,
‫و شب قبلش، من و سوفیا,,,
‫هی، این لیست منو یاد اونموقع میندازه که ‫رفته بودیم اردوگاه,,,
‫و اونا بهمون میگفتن یه سری چیزا رو بیاریم,
‫اون ایده‌ی من بود,
‫این کارمون از همونجا الهام گرفته,
‫در ضمن، میخوام قضیه رو واسه بچه‌ها سخت نکنم,
‫اوه، چه انتظاری داری؟ اونا از خود راضی هستن,
‫یکیمون با یکی از اون از خود راضی‌ها، نامزد کرده,
‫میدونی چیه؟ تراویس استثناست,
‫اون مغز داره,,,
‫- البته خصوصیات دیگه‌شم خوبه, ‫- اوه!
‫و درست میگی، واقعاً نباید قضاوتشون کنم,
‫آره، مخصوصاً کسی که لیسانس روانشناسی داشته باشه,
‫پیام از ریچل!
‫«امشب نمی‌تونم بیام, فردا می‌بینمت,»
‫ممنونم که اینقدر زود خبر دادی، ریچل!
‫می‌دونستم همین کار رو میکنه ولی ‫در هر صورت وسایل اضافی آوردم,
‫«خیلی‌خب، فردا می‌بینمت,»
‫میدونی، اینو بخاطر تو و عشقت به حیوانات آوردیم,
‫هی، عاشقان حیوانات نمی‌تونن حیوانات رو بخورن!
‫اوه، پس الان داری بهم میگی از حیوانات متنفرم؟
‫شاید!
‫رفیق، من خیلی بابت این سفر هیجان زده‌ام,
‫میدونی، چشمه‌های آب داغ و درخت‌های کاج,,,
‫دور هم جمع شدنِ همه‌ی ماها,
‫آره، میدونم,,, ‫تازه مارشملو هم داریم! ‫(مارشملو: نوعی شیرینی شبیه نُقل می‌مونه)
‫خیلی خیلی مارشملو داریم!
‫معلومه,
‫بازم مارشملو!
‫بازم خوراکی‌های حیوان‌-دوستانه!
‫تو احمقی!
‫سلام,
‫امیدوارم که درست گرفته باشم,
‫صبح بخیر، خانم خانما!
‫ممنونم، تراویس,
‫بابت دیشب عذر میخوام بچه‌ها,
‫مجبور بودم مغازه رو خودم ببندم,
‫خوشحالیم که تونستی بیای,
‫چیزی رو فراموش کردی؟
‫بازم توی صندوق عقب هست,
‫خب، فکر میکنم همه چیز رو آورده باشم,
‫خب، تراویس,,, ‫چند تا از بچه‌های فوتبالیست دارن میان؟
‫دخترجون، بهم نگو که الان بهشون گفتی فوتبالیست!
‫اگه میخوای باهاشون صمیمی بشی، ‫باید زبونشون رو یاد بگیری,
‫به اونا میگن بازیکنان فوتبال!
‫چه خبرا، رفقا؟
‫سلام، بچه‌ها,
‫خیلی‌خب، بچه‌ها, ‫بذارید خیلی سریع به ریچل معرفیتون کنم,
‫این نیت ـه, توی دوتا از کلاس‌هام هست,
‫آره، خودمم!
‫از دیدنتون خوشحال شدم! ‫(به فرانسوی)
‫خیلی‌خب و اینا هم برندون و جسیکا هستن,
‫برندون هم توی تیم ـه و جسیکا,,,
‫نامزدشه!
‫آهان,
‫قطعاً می‌تونم ببینم که شماها زوج همدیگه‌اید,
‫خوبه، پس هیچ سوءتفاهمی بوجود نمیاد,
‫نه، هیچ سوءتفاهمی اینجا بوجود نمیاد، عزیزم,
‫خب، اینجایی که میخوایم بریم، کجاست؟
‫«بِکِن فالز»,
‫«بکن فالز» ‫14 مایل
‫راستش من خیلی توی اون برنامه‌ی زنده نبودم,
‫کی؟
‫کی بود؟
‫14 مایل؟
‫هی، تو از پسش بر میای,
‫معلومه! واسه من مشکلی نیست,
‫از طرز نگاه کردنِ اون زنیکه‌ی موطلایی، ‫به تو، خوشم نمیاد,
‫خب ولی رفتارت خوب باشه، جس! باشه؟
‫- ببخشید, ‫- چیزی نیست,
‫حالت چطوره؟
‫با اون همه پیلاتس و ورزش‌های هوازی، ‫می‌تونم کل روز رو راه برم,
‫حالت خوبه؟
‫چرا همه فکر میکنن نمی‌تونم این همه راه رو برم؟
‫خیلی‌خب! چقدرم حساسه!
‫تو خیلی پیاده روی نمیری، مگه نه؟
‫معلومه؟
‫خب، اولاً اون کوله‌ت خیلی سنگین ـه,
‫فکر میکردم یه ذره به نظر بزرگ میاد،
‫ولی فقط اون چیزایی رو آوردم که سوفیا بهم گفت,
‫آهان,
‫بیا با هم دیگه عوض کنیم,
‫فکر میکنم بهتر از خودت بتونم ‫از پس کوله‌پشتیت بر بیام,
‫- مطمئنی؟ ‫- چیزی نیست,
‫مال تو خیلی از مال من سبک‌تره,
‫من عاشق ماهیگیری و پیاده‌روی و کمپ‌زنی هستم,
‫قبلاً توی گروه پیش‌آهنگ‌ها بودم, ‫(مثل بسیج خودمون می‌مونه)
‫جدی؟
‫آره، از زمانیکه ده ساله بودم!
‫عالیه,
‫خیلی‌خب، نقشه، جهت سمت راست رو نشون میده,
‫ولی اصلاً منطقی به نظر نمیاد,
‫به نظر میاد اون جاده دقیقاً برمیگرده به,,,
‫- ,,,همون مسیری که اومدیم, ‫- نقشه رو بده من,
‫عجیبه, ‫اینجا آنتن نمیده,
‫اوه، یادت رفت بهتون بگم اینجا گوشی آنتن نمیده,
‫حتی منم اینو میدونستم,
‫دریاچه باید توی ارتفاع بالاتری باشه,
‫ولی اون جاده به سمت پایین میره,
‫ببین، توی زمین فوتبال شاید کاپیتان تیم باشی,,,
‫ولی اینجا حیطه‌ی تخصصی منه,
‫تازه به یه نقشه‌ی احمقانه نیاز ندارم, ‫قشنگ معلومه!
‫هی، خونسرد باش، رفیق,
‫اینکه مسابقه نیست,
‫میدونم دارم چیکار میکنم,
‫اگه دخترخاله‌ی سوفیا میگه بریم راست، ‫ما هم میریم راست!
‫خیلی‌خب، آروم باشید پسرا!
‫بیخیال! ‫حرفی که برندون میزنه منطقی به نظر میاد,
‫باشه؟ بیاید فقط مسیر رو دنبال کنیم,,,
‫و اگه مسیرمون به سمت بالا نرفت،
‫برمیگردیم,
‫خیلی‌خب؟
‫باشه,
‫رییس تویی!
‫بیاید بریم,
‫نیت، مطمئنی مشکلی با حمل کردنِ وسایل من نداری؟
‫آره، چیزی نیست,
‫خیلی‌خب، تو زندگیِ منو نجات دادی!
‫هی، چیزی نیست,
‫هی، میبینم یه نیمچه قلاب آوردی,
‫آره، معلومه!
‫اون بهم گفته بود اینجا یه جای ماهیگیریِ عالی هست,
‫چی؟
‫اوه، عالیه,
‫از اولشم فکر میکردم یه چیزِ تو فرق میکنه!
‫شاید بتونی بهم یاد بدی چطور چندتا ماهی بگیرم؟
‫آره، حتماً,
‫خیلی‌خب، بچه‌ها, ‫بیاید یه استراحتی بکنیم,
‫چه عجب!
‫مطمئنم خیلی زود دوباره سربالایی میشه,
‫فکر میکنی چقدر راه اومدیم؟
‫باید تقریباً نصف راه رو اومده باشیم,
‫هی,
‫متاسفم,
‫برای چی؟
‫بخاطر اینکه چند لحظه قبل باهات بد صحبت کردم,
‫تو موجود سرسختی هستی!
‫میدونم از پس این ماجرا بر میای,
‫بچه‌ها؟
‫انگار ابرها یه مقدار عصبانی شدن,
‫به نظر خوب نمیاد,
‫آره، احتمالاً بهتر باشه تجهیزات ضد بارونمون رو ‫زودتر در بیاریم,
‫هی، اونجا رو نگاه کنید,
‫اون یه ساختمون ـه؟
‫آره، دقیقاً یه خونه‌ست,
‫ولی به نظر میاد متروکه باشه,
‫بیاید بریم بررسیش کنیم,
‫یالا,
‫باشه,
‫این خونه اینجا چیکار میکنه؟
‫خیلی‌خب، برید کنار,
‫من میرم داخل,
‫دیوونه شدی؟
‫خب، ایول,
‫آره!
‫خب، برق نداره,
‫اشکالی نداره, چیزیمون نمیشه,
‫آره همینطوره,
‫چرا فکر میکنید اینجا متروکه‌ست؟
‫چرا باید واسمون مهم باشه؟ ‫الان دیگه واسه خودمونه,
‫چیزی گفتی؟
‫من چیزی نگفتم,
‫چقدر راحت!
‫اوووه!
‫بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها!
‫یه ذره بیوفتیم به جون اینجا، از اولش هم بهتر میشه,
‫پس اینجایی!
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫چی؟
‫اون وسایل رمّالی!
‫عجیبه!
‫خوبی؟
‫آره,
‫اونجا چی داری؟
‫چیه؟
‫پیداش کردم,
‫- خب باز هم میشه؟ ‫- نه,
‫خیلی‌خب، حله,
‫هرکی پیدا کرد، واسه خودشه!
‫شنیدی؟
‫چیو؟
‫بیخیال,
‫خیلی‌خب, ما میخوایم شام رو شروع کنیم,
‫باشه، الان میام اونجا,
‫باشه,
‫هی، اون رو پیداش کردی؟
‫اوه، آره, داره میاد,
‫بیا بریم شام رو شروع کنیم,
‫میزنم چِشم و چال اون زنیکه‌ی موطلایی رو در میارم,
‫اوه، خیلی خوشم میاد عصبانی میشی!
‫میدونم,
‫هی!
‫باید بریم شام رو شروع کنیم,
‫ببخشید، فقط یه ذره,,,
‫با این مرد کوه نشین خلوت کرده بودم, میدونی؟
‫خیلی‌خب,
‫یالا!
‫بعداً کارمون رو تموم میکنیم,
‫اوه، بهتره که همینطور باشه!
‫نه، نمی‌کنیم,
‫منم میرم بیرون به تراویس کمک میکنم, باشه؟
‫هیچی مثل چندتا سگ‌آبی مشغول نیست!
‫نگو که الان بهمون گفتی «سگ آبی»!
‫فکر نمیکنم با اون حرف منظور خاصی داشته,
‫جزو صنایع ادبی بود!
‫اوه، آخه از یه دخترِ دانشگاهی، انتظار بیشتری داشتم,
‫خیلی‌خب، میدونی,,, ‫سگ‌های آبی یکی از زحمت‌کِش‌ترین،
‫و سخت‌کوش‌ترین حیوانات روی زمین هستن,
‫مگه نه، جس؟
‫آره، منظورم همین بود,
‫حالا یه کارم بدید من بکنم,
‫بیا,
‫یه کاری با اونا بکن,
‫هی!
‫درباره‌ی مسیر، حق با تو بود,
‫باید اون یکی رو میرفتیم,
‫با هم مشکلی نداریم؟
‫آره، حله,
‫فردا باید برگردیم سراغ اون یکی مسیر,
‫رواله,
‫کی تشنه‌ست؟
‫آره!!!
‫رفیقِ خودمی!
‫هی، برندون, میشه اون بطری رو رد کنی بیاد؟
‫اینم ادای احترام به باباجون! ‫(واقعاً باباش نیست, مسخره‌بازی میکنه)
‫سگ خودمی!
‫خیلی‌خب,
‫آره، آره,
‫اوه،
‫این برات زیادی نیست؟
‫امتحانم کن!
‫هر وقت بس بود بگو,
‫بسه! بسه!
‫میخوای چیزخورم کنی؟
‫اوه!
‫هممم,
‫اونجا با اون طلای خوشگل بهت خوش گذشت؟
‫چی؟
‫دیدم با چشمات چطور بهش نگاه میکردی!
‫من فقط داشتم یه ذره نوشیدنی واسش میریختم,
‫اوهوم, اوهوم,
‫در ضمن تنها کسی که یه جوری بهش نگاه میکنم,,,
‫- تویی! ‫- آهان,
‫اوهوم؟ اوهوم؟
‫خفه شو!
‫- سلام, ‫- سلام,
‫هی، ببینم,,, ‫تو به برندون علاقه داری؟
‫چی؟
‫به هیچ وجه!
‫فقط خوشم میاد جسیکا رو اذیت کنم,
‫اوه!
‫خیلی‌خب,
‫به سلامتیِ اذیت کردن!
‫به سلامتیِ دوستانِ جدید,
‫آره,
‫دوستان جدید!
‫خب,,,هنوزم انرژی‌ای برات باقی مونده؟
‫اوه، فکر میکنم برای من تازه سر شب باشه!
‫اوه، بذار ببینم چقدر انرژی داری!
‫اوه!
‫هی، غذای امشب عالی بود,
‫ممنون,
‫کار تیمی بود,
‫اون دختره بخاطر ما این کار رو میکنه؟
‫احتمالاً,
‫جسیکای خودمونه دیگه!
‫هی، نظرتون درباره‌ی داستان‌های ارواح و ‫از اینجور چیزا چیه؟
‫اوه، من عاشق داستان‌های ترسناکم,
‫چیزی بلدی؟
‫نه، نه، نه, من خیلی راحت میترسم,
‫من که به موسیقیم گوش میکنم, ‫خیلی ازتون ممنونم,
‫ترسوی بدبخت!
‫خب، من یه چیزی بلدم,
‫خب وقتی کارِتون تموم شد بهم خبر بدید,
‫خیلی‌خب، شروع کن، شروع کن,,,
‫فقط اینقدر تو حالت بلاتکلیفی قرارمون نده!
‫باشه,
‫روزی روزگاری، دختری بسیار جذاب بود,,,
‫خب,,,اصلاً چرا باید جذاب باشه؟
‫منظورم اینه که نمیشه باهوش یا ساده باشه؟
‫الان من دارم داستان رو میگم یا تو؟
‫خیلی‌خب، ادامه بده, داستانت رو بگو,
‫باشه,
‫خب، این دختر باهوش که یه جورایی ساده به نظر میومد،
‫اسم نینا بود و خیلی به مهمونی‌های مختلف میرفت,
‫خیلی‌خب، منظورت رو رسوندی!
‫داستانت رو هرطور که دوست داری بگو,
‫باشه,
‫این دختره‌ی جذاب، به اسم نینا، زیادی مهمونی میرفت,
‫نمراتش اومد پایین، پس والدینش خونه‌نشینش کردن,
‫حالا نمراتش بهتر شدن، پس بهش شانس مجدد دادن,
‫ولی باید سر شب خاموشی میزد,
‫حالا همونطور که می‌تونید حدس بزنید، ‫نینا در اولین شبی که رفت بیرون,,,
‫اونقدر داشت بهش خوش میگذشت,,,
‫که نتونست به موقع برگرده خونه,
‫و وقتی بالاخره اومد خونه،
‫دید که همه‌ی چراغ‌ها خاموشن,
‫سعی کرد از در اصلی بره،
‫در قفل نبود,
‫بجای اینکه همینجوری وارد بشه،
‫برگشت و از درخت بلوط قدیمی‌ای بالا رفت,,,
‫که زیر پنجره‌ی اتاق خوابش قرار داشت,
‫کاری که تابحال خیلی انجامش داده بود,
‫صبح روز بعد، نینا زود از خواب بیدار میشه,
‫خیلی ساکـــت بود!
‫پس با خودش فکر کرد شاید خانواده‌ش رفتن داخل شهر،
‫و اون رو بیدار نکردن,
‫وقتی به پایین پله‌ها رسید،
‫دید که همه جا پر از خون ـه,
‫دوید به سمت اتاق پذیرایی,,,
‫تا بدنِ تیکه تیکه شده‌ی والدینش رو پیدا کنه,
‫وقتی دید روی دیوار با خونِ اونها,,,
‫چیزی نوشته شده، جیغ زد,
‫«شانس آوردی که در رو باز نکردی»,
‫آشغال! میخوای سکته‌ی قلبی بکنم؟
‫ببین، عذر میخوام, ‫قبلاً این داستان رو شنیده بودم,,,
‫و فکر میکردم این کارم خنده‌دار میشه,
‫آره، دقیقاً مشکلت همینه, ‫اصلاً فکر نمیکنی!
‫مغز نداری!
‫اوه!
‫میخوای بری بخوابی؟
‫هممم، یه دقیقه دیگه,
‫شب همگی خوش!
‫- شب بخیر, ‫- شب بخیر، بچه‌ها,
‫می‌بینمتون,
‫خب، شب بخیر,
‫شب بخیر,
‫شب بخیر، بچه‌ها,
‫شب همگی خوش,
‫هی، اگه شماها اون یکی اتاق خواب رو میخواید، ‫اشکالی نداره,
‫اوه، مشکلی نداره, ما می‌تونیم کنار شما بمونیم,
‫یه مهمونیِ خواب‌نشینیِ بزرگ!
‫حرارت وجودم تویی!
‫سیلم، سال 1692
‫این اسلحه‌ی اونه,
‫چرا به این بندگانِ بیچاره‌ی خدا آسیب میرسونی؟
‫مگه اونا چه آزاری به تو رسوندن؟
‫من بهشون آسیب نمیرسونم,
‫ابیگل بارکر،
‫تو متهم به فعالیت‌های مختلف جادوگرانه هستی,
‫که بر روی بدن‌های,,,
‫«مرسی لوییس»، «ان پوتنام» و دیگران انجام شده,
‫من بیگناهم! من هیچی از این ماجرا نمیدونم,
‫من هیچ جادوگری‌ای نکردم,
‫تو متهم به وسوسه کردنِ اونها,,,
‫برای امضای کتابِ شیطان هستی!
‫اون، همین کتاب ـه,
‫دارم بهت میگم، این این حقیقت نداره,
‫من هیچ اشتباهی مرتکب نشدم,
‫اصلاً خودِ این زن علامت شیطان رو همراهش داره,
‫روی قلبش حک شده,
‫دیگه راهی برای انکار کردن نداری,
‫به کی خدمت میکنی؟
‫به هیچکس خدمت نمیکنم,
‫پس به پروردگارِ ما هم خدمت نمیکنی,
‫با شیطان، چه قراردادی بستی؟
‫حرف توی دهن من نذار!
‫من هیچ قراردادی باهاش نبستم, ‫تا حالا توی زندگیم ندیدمش,
‫«ان پاتنام» گفته بود که به شیطان خدمت میکنه, ‫نه من,
‫در قلبت جایی برای گفتنِ حقیقت نداری؟
‫دارم حقیقت رو میگم,
‫هیچوقت به این افراد آسیبی نرسوندم,
‫من جادوگر نیستم,
‫رضایت نداده بودی که به میل خودت، ‫روحی شیطانی,,,
‫این کار رو انجام بده؟
‫نه!
‫من بیگناهم!
‫همه‌ی اتهاماتِ برعلیه من، اشتباه هستن,
‫ابیگل بارکر،
‫من تو رو متهم به جادوگر بودن، میکنم,
‫و اینجانب دستور اعدام تو رو میدم,
‫تو یه دروغگویی!
‫من مثل خودت جادوگر نیستم,
‫ببرش!
‫تقاص این کارِت رو میدی!
‫چی شده؟
‫اوه!
‫هی، یه زمین لرزه‌ی کوچولو بود,
‫حالش خوبه؟
‫- بیا اینجا، عزیزم, ‫- یه ذره شوکه شده,
‫عزیزم، این فقط یه زمین‌لرزه‌ی کوچولو بود,
‫بیا بریم,
‫هی، حالش خوبه؟
‫اوه، خدای من,
‫اونموقع بود که متوجه شدم چشماش تغییر کرده,
‫کس دیگه‌ای متوجه شده بود,,,
‫که این جابجایی صورت گرفته؟
‫نمی‌دونم,
‫اشکالی نداره, عجله نکن,
‫نمی‌دونم,
‫یادم نمیاد,
‫- عزیزم، چیه؟ ‫- چی شده؟ چی شده؟
‫اون همونجاست!
‫- اون همونجاست! مامان بزرگ, ‫- کسی اینجا نیست,
‫نه، نه، اون همونجاست!
‫نه، اون همونجاست!
‫- کیو دیدی؟ ‫- سوفیا همونجاست,
‫اون همونجاست! ‫اون همونجاست!
‫ما که چیزی نمی‌بینیم,
‫آره هست، مامان بزرگ, ‫لطفاً نجاتم بده مامان بزرگ,
‫دیگه به اندازه‌ی کافی، هیجان داشتی,
‫مامان بزرگ، مامان بزرگ,,,
‫همین الان باید تمومش کنید,
‫خواهش میکنم مامان بزرگ! نه!
‫میخوام یه چیزی بهت بدم که آروم بشی,
‫نه، نه، خواهش میکنم,,,نمیخوام دوباره بخوابم!
‫دکتر، خواهش میکنم! ‫خیلی لازمه که ,,,
‫اظهاراتِ اون رو تموم کنیم,
‫درک میکنم,,,
‫ولی در حال حاضر نمی‌تونم بهتون اجازه بدم، ‫که به اینکار ادامه بدید,
‫خیلی‌خب، بعداً ادامه‌ش میدم,
‫خانم چدویک,,,
‫میدونی این قضیه واسه هممون چقدر دشواره؟
‫اینو درک میکنم و بهش احترام میذارم,
‫ولی برای والدینِ دیگه‌ای هم که در این ‫قضیه ,,,
‫دخیل هستن، هم دشواره!
‫دوباره بعداً میام,
‫گندش بزنن,
‫بیمارستان «سیلم»
‫میشل؟
‫کارآگاه,
‫آره,
‫مامان بزرگم کجاست؟
‫اون رفت,
‫خب، حالت چطوره؟
‫بهترم,
‫دیگه نمیخوام بخوام,
‫میدونی، آدمای زیادی هستن,,,
‫که میخوان داستانِ تو رو بشنون,
‫میدونم، فقط خیلی سخته!
‫قصد ندارم چیزیو ازتون مخفی کنم,
‫خوبه,
‫فقط باید بفهمم چه بلایی سر دوستات اومد,
‫حاضری مکالمه‌مون رو ادامه بدی؟
‫- باشه, ‫- خیلی‌خب,
‫خب,,,
‫بعدش چی شد؟
‫خب، ما خوابیده بودیم,,,
‫و بعدش، صبح که شد,,,
‫بچه‌ها، اون بیرون هم هیچ اثری ازش نیست,
‫بچه‌ها، موش رو پیدا کردم,,,
‫که کلی خون روش ریخته,
‫فکر میکنید یه نفر اونو دزدیده؟
‫چرا باید فقط اونو ببرن؟
‫نمیدونم,,,
‫ولی باید کل خونه رو بگردیم,
‫بچه‌ها، من واقعاً ترسیدم,
‫یالا بچه‌ها! ما داریم درباره‌ی سوفیا حرف میزنیم,
‫حتماً با اراده‌ی خودش از اینجا رفته,
‫ولی چرا به کسی، چیزی نگفته؟
‫و اون همه خون از کجا اومده؟
‫خون دماغ شده!؟
‫مسخره بازی نکن!
‫خیلی‌خب، بچه‌ها, گوش کنید,
‫هممون به چند گروه تقسیم میشیم،
‫در جهت‌های مختلف دنبالش میگردیم,
‫این سریعترین راه، برای پیدا کردنشه,
‫من برمیگردم سر جاده,
‫منم با برندون میرم,
‫خوبه، پس من و میشل هم میتونیم جاده‌ای که ‫سمت شرق ـه رو بررسی کنیم,
‫و شاید بهتر باشه نیت و ریچل هم برن سمت غرب,
‫وقتی گوشی‌هامون آنتن نداره،
‫چطور باید با هم در تماس باشیم؟
‫وقتی پیداش کردین،
‫یه نفر رو بذارید باهاش بمونه,,,
‫و اون نفر دیگه برگرده,
‫و تحت هر شرایطی,,,
‫هممون باید تا یه ساعت دیگه برگردیم اینجا, باشه؟
‫یه ساعت!
‫بریم,
‫سوفیا!
‫سوفیا؟
‫کجایی؟
‫سوفیا!
‫هیچ اثری ازش نیست,
‫درک نمیکنم, اون بدونِ اینکه ردی بذاره غیبش زده,
‫متوجه نمیشم، آخه اون ممکنه کجا رفته باشه؟!
‫بیا بازم دنبالش بگردیم,
‫هی، الان سر تقاطع نیستیم؟
‫چرا,
‫سوفیا!
‫حسش میکنی؟
‫چیو حس میکنم؟
‫حس میکنم یه نفر داره نگاهمون میکنه,
‫نه، خیال میکنی,
‫اون صدا رو شنیدی؟
‫آره,
‫فکر میکنم از این سمت اومد,
‫یالا,
‫گندش بزنن!
‫برندون!
‫آخ!
‫خب انتظار اینو نداشتم,
‫خوبی؟
‫من خوبم,
‫خدای من!
‫هواتو دارم,
‫اون سوفیاست؟
‫آره، فکر کنم,
‫- سوفیا! ‫- سوفیا!
‫اوه خدای من!
‫اینو با دستاش کنده؟
‫سوفیا؟
‫سوفیا، چت شده؟
‫سوفیا,
‫هی، منم!
‫نیت,
‫هی,,,دستاش مثل یخ شدن!
‫تمومش کن!
‫تمومش کن! تو چِت شده؟
‫عزیزم، لطفاً فقط آروم باش,
‫چیزی نیست، یه ذره بگیر بخواب,
‫نفس میکشه؟
‫- چش شده؟ ‫- نمیدونم، نمیدونم,
‫باید گورمون رو از اینجا گم کنیم!
‫حالش چطوره؟
‫نمیدونم,
‫یه چیزیش هست! خب؟
‫رفتارش خیلی عجیب‌غریب شده,
‫آره، اون عقلش رو از دست داده,
‫وقتی گرفتیمش داشت با دستای خالی ‫توی زمین یه گودال میکَند,
‫برندون، این حرف رو نزن,
‫یعنی احتمالاً اون بخاطر آنفلونزا یا یه چیز دیگه، ‫توهم زده باشه!
‫اولش یه گردنبند پیدا میکنه,,, ‫بعدش چشماش عجیب‌غریب میشه؟!
‫الانم این کتاب رو از توی یه چاله میکشه بیرون؟
‫منظورم اینه که باید یه ذره دیوونه شده باشه,
‫حتی یه کلمه از این کتاب رو نمی‌تونم بخونم,
‫انگلیسی نوشته!
‫خود میدونم، زیبای احمق!
‫گور بابات، آشغال!
‫هی، بچه‌ها! آروم باشید,
‫منظورم این بود که انگلیسی کهن ـه,
‫بازم نمی‌تونم بخونمش,
‫بدش ببینم,
‫شبیه یه جور,,,
‫نوشته‌ی شکسپیر ‫یا یه چیز تو این مایه‌ها می‌مونه,
‫شبیه طلسم می‌مونه,
‫بچه‌ها,,,مهم نیست توی اون کتاب چی نوشته,
‫در حال حاضر,,,
‫باید نگران وضعیت سوفیا باشیم!
‫باید ببریمش بیمارستان!
‫نه!
‫اگه الان بخوایم ببریمش اونجا امن نیست,
‫فقط یه شب میذاریم استراحت کنه,,,
‫و فردا صبحِ علی‌الطلوع می‌تونیم ببریمش,
‫منم نظرم همینه، داداش,
‫مخصوصاً با این همه شلوغ‌کاری‌هایی که همه میکنن,
‫میدونی، برندون,,,
‫همیشه توی انتخاب کلماتت مشکل داشتی!
‫تو یه آشغالی!
‫پس اینجایی!
‫نگرانت شده بودم,
‫با فکرِ اون خوابم نمیبرد,
‫هی,
‫برو بگیر بخواب, باشه؟
‫ها؟
‫یالا,
‫بذار اینو تمومش کنم,
‫باشه,
‫فکر میکنی سوفیا داره عقلش رو از دست میده؟
‫اون یه چیزیش هست,
‫هی!
‫منو خیلی معطل خودت نکن, باشه؟
‫باشه,
‫برندون؟
‫کی اونجاست؟
‫تو هستی، موطلایی؟
‫اگه میخوای بترسونیم، باید بگم فایده نداره,
‫داری کجا میری؟
‫برگرد اینجا، زنیکه‌ی عوضی!
‫میشل، اینجا چیکار میکنی؟
‫صدای پا شنیدم,
‫نمیخواستم بترسونمت,
‫فقط برگشتم دستگاه ضبطم رو ببرم,
‫نه، خوشحالم که برگشتی,,,
‫چون دیگه نمیخوام اینو توی خودم نگه دارم,
‫میخوام همه چیز رو بهت بگم,
‫باشه، یالا بیا بریم,
‫فقط از اولِ اول شروع کن,,,
‫و هر چیزی که میخوای رو بهم بگو, ‫باشه؟
‫میشل، میشل، آروم باش! چی شده؟
‫- چه اتفاقی افتاده؟ ‫- اون برگشت!
‫اون برگشت!
‫- نه، اشکالی نداره، آروم باش, ‫- سوفیا برگشت!
‫کارآگاه، این دفعه چیکار کردی؟
‫هیچی,,, ‫من اومدم اینجا دیدم اون توی کمد ـه,,,
‫بعدشم شروع کرد به جیغ زدن,
‫- برگرد به تخت خوابت, ‫- میشل,
‫نیاز به کمک دارم, ‫دکتر فلنگن رو هم پیج کنید,
‫کارآگاه، شما باید برید!
‫آروم باش,
‫بعداً برمیگردم، میشل,
‫برمیگردم!
‫جسیکا؟
‫برندون چی شده؟
‫جسیکا دیشب برنگشت به تخت خوابش,
‫باید یه جایی همین اطراف باشه,
‫نه، ببین,,,من خودم چک کردم,
‫هی بچه‌ها، چی شده؟
‫جسیکا گُم شده,
‫- شوخی میکنی؟ ‫- چی؟
‫سوفیا هم رفته,
‫آه!
‫اینجا چه خبره؟
‫ما نفرین شدیم!
‫خیلی‌خب، بچه‌ها,,, ‫فقط آروم باشید,
‫بیاید قشنگ بهش فکر کنیم,
‫باشه,,,ببین, تو اگه میخوای میتونی بمونی,
‫من بدون جسیکا برنمیگردم,
‫- برندون! ‫- رفیق!
‫بچه‌ها، بچه‌ها, ‫پخش بشید,,,
‫و دوباره دنبالش بگردید, باشه؟
‫پخش بشیم؟
‫رفیق!
‫جسیکا!
‫سوفیا!
‫جسیکا!
‫کجایی؟
‫بیا بیرون!
‫سوفیا!
‫جسیکا!
‫هیچ جا نیستن,
‫جس,
‫جسیکا!
‫سوفیا!
‫اوه، تو هم حسش میکنی؟
‫نه,
‫یه چیزی اینجاست,
‫اوه، نه بابا,
‫اصلاً این حرف‌ها رو شروع نکن,
‫الان فقط باید جسیکا و سوفیا رو پیدا کنیم,
‫یالا!
‫جسیکا؟
‫سوفیا؟
‫تو سوفیا نیستی,
‫کی هستی؟
‫ابیگل بارکر,
‫نزدیکتر نیا! خب؟
‫جدی گفتم!
‫با جسیکا چیکار کردی؟
‫قربانیِ خوبی بود,
‫شنیدی؟
‫گندش بزنن! برندون!
‫انگار صداش از اونور اومد,
‫- نیت، اونو بیارش پایین, ‫- برندون,
‫اوه، خدای من,
‫همینجوری آویزون پیداش کردیم,
‫کی میتونه این کار رو کرده باشه؟
‫برندون سرسخت‌ترین آدمی بود که میشناختیم,
‫نمی‌دونم، مرد!
‫قاتل‌ها باید بیشتر از یه نفر باشن!
‫بچه‌ها، باید چیکار کنیم؟
‫نمی‌تونیم همینجا ولش کنیم,
‫بیاید برش گردونیم توی خونه,
‫اصلاً باورم نمیشه,
‫ایده‌ای داری؟
‫نه,
‫بیا از اینجا بزنیم به چاک,
‫تو رو نمیدونم ولی خودم واقعاً میخوام ‫از اینجا بزنم به چاک,
‫آخه باورم نمیشه این اتفاقات دارن میوفتن,
‫خیلی‌خب, کسی بدون همراه، جایی نمیره,
‫من میخوا همین الان از اینجا برم,
‫منم با ریچل موافقم, باید از اینجا بزنیم به چاک,
‫به محض اینکه در امان باشیم، همین کار رو میکنیم,
‫تا وقتیکه شب باشه، نمی‌تونیم بریم,
‫آره، تراویس راست میگه,
‫واقعاً هممون باید با هم باشیم,
‫هر چی تعدادمون بیشتر باشه، قویتریم,
‫بچه‌ها؟
‫ببینم، یکی از شماها در پشتی رو باز گذاشته؟
‫نه، من که نه,
‫منم نکردم,
‫آره، منم توی آشپزخونه نبودم,
‫خب پس کی کرده؟
‫اینم از این,
‫بریم خاطر جمع بشیم که بقیه‌ی خونه امن باشه,
‫آره، فکر خوبیه,
‫پنجره‌ها بسته‌ست,
‫تراویس، من خیلی میترسم,
‫هی,
‫من همینجا پیشتم، عزیزم,
‫اجازه نمیدم اتفاقی برات بیوفته,
‫اوه، هی!
‫حالتون چطوره؟
‫اتاق خواب، امنه!
‫یعنی چی؟ یعنی الان دیگه خونه امنه؟
‫تا جایی که می‌تونستیم امنش کردیم,
‫کاش می‌تونستیم یه کاری برای,,,
‫سوفیا و جسیکا بکنیم,
‫باید کمک بیاریم,
‫یه گروه جستجوی واقعی بندازیم دنبالشون,
‫امیدوارم حالشون خوب باشه,
‫فقط باید امشب رو در امان باشیم,
‫موندم توی این کتاب چیه؟!
‫فقط میخوام بدونم اصلاً چرا,,,
‫از اول رفت اونو از زیر خاک آورد بیرون,
‫یه سری طلسم و وِرد اینجاست,
‫یه دونه پیدا کردم که برای امنیت ـه,
‫هی، اون کتاب رو ببند, داره مور مورم میشه!
‫صبر کن تا برگردم, بعدش میتونیم,,,
‫تو کجا داری میری؟
‫برم لباس گرم‌تر بیارم,
‫گرمای وجودِ من کافی نیست؟
‫آره,
‫دقیقاً از همین می‌ترسیدم,
‫چی؟ نه، جدی میگم,
‫بچه‌ها گفتن باید کنار همدیگه بمونیم,
‫آره,
‫میرم لباس‌هام رو بیارم, بعدش برمیگردم,
‫صبر کنید,,,بچه‌ها, بچه‌ها! ‫اینو گوش کنید,
‫«سه برابر اطراف مرز حلقه,,,
‫همه‌ی شیاطین به داخل زمین فرو میروند»
‫«با روشنایی روز و تاریکی شب,,,
‫قدرت تو از من مراقب میکند,»
‫«الهه‌ی ماه و ستارگان,,,
‫تو را صدا میکنم که این کار به نفع من است,»
‫«مرا از شر همه‌ی شیاطین مراقبت بفرما,»
‫«مرا از شر شیاطین مراقبت بفرما,»
‫«مرا از شر همه‌ی شیاطین مراقبت بفرما,»
‫«مرا از شر شیاطین مراقبت بفرما,»
‫هی!
‫حالت خوبه؟
‫آره,
‫شبیه یه جور شعر بچگونه‌ی عجیب‌غریب بود,
‫اونو بذار کنار و بیا اینجا بشین,
‫اگه من جای تو بودم، اونا رو نمیخوندم,
‫تو که نمیدونی واقعاً چی هستن!
‫ریچل؟
‫هی بچه‌ها! بیاید اینجا,
‫میشل، میشل,
‫چیزی نیست, چیزی نیست,
‫نیت، هوای منو داشته باش,
‫دارمت,
‫گندش بزنن!
‫اون کدوم گوری رفت؟
‫نمی‌دونم,
‫باید همین الان از اینجا بریم,
‫گندش بزنن!
‫واقعاً از اون لعنتی متنفرم!
‫اونو از اینجا ببر بیرون,
‫- آخ! ‫- حالت خوبه؟ حالت خوبه؟
‫آره، خوبم,,,خوبم,
‫فقط یه ذره روش رو فشار بده تا بتونی راه بری,
‫- باشه، حله, ‫- حاضری؟
‫آره، بریم,
‫یالا,
‫- نیت! نیت! ‫- چیه؟ چیه؟
‫دیگه نمی‌تونم بدوئم,
‫- دیگه نمی‌تونم بدوئم, ‫- چی شد؟
‫زانوم,
‫باشه، بیا فقط از جاده بریم کنار ‫و یه جا پناه بگیریم, باشه؟
‫خیلی‌خب,
‫نیت، نیت، جدی میگم, نمی‌تونم راه برم,
‫باشه، پس فقط بیا آروم بگیریم, ‫باشه؟
‫نمیدونم اون دیگه چه کوفتی بود,,,
‫ولی سوفیا نبود!
‫ببین، به نظر میرسه اون تسخیر شده,
‫نمیدونم چِش شده!
‫گندش بزنن! ببین ما باید از اینجا بزنیم بیرون,,,
‫در اسرع زمان! ختم کلام!
‫برو برو برو برو,
‫«مرا از شر همه‌ی شیاطین مراقبت بفرما,»
‫«مرا از شر شیاطین مراقبت بفرما,»
‫«مرا از شر همه‌ی شیاطین مراقبت بفرما,»
‫«مرا از شر شیاطین مراقبت بفرما,»
‫اون رفت,
‫آره، منم نمی‌بینمش,
‫نیت،
‫زانوم خیلی درد میکنه,,,
‫تو خودت برو,
‫نه، من تو رو اینجا تنها نمیذارم,
‫شب رو همینجا می‌مونیم و منتظرش روشناییِ روز میشیم,
‫تو قوی‌ای! من تو رو میشناسم,
‫میشل، باید بریم,
‫میدونم,
‫زانو یه مقدار بهتر شده,
‫هنوزم درد میکنه؟
‫آره,
‫اینو بگیر,
‫خیلی‌خب,
‫فکر کنم این کمک کنه,
‫- کمک میکنه؟ ‫- آره,
‫نیت,
‫با مادرهاشون چی میخوایم بگیم؟
‫مامان تراویس!
‫خیلی‌خب,,,ببین, ‫بیا الان روی این چیزا تمرکز نکنیم,
‫بیا روی بیرون رفتن از اینجا تمرکز کنیم,
‫متاسفم,
‫هی، چیزی نیست,
‫قوی باش!
‫هر بار یه قدم بردار, باشه؟
‫همینه,
‫تقریباً رسیدیم,
‫- خوبی؟ ‫- آره,
‫موفق شدیم!
‫خواهشاً بهم بگو کلید داری,
‫آره، دارم,
‫همینجا بمون, باشه؟
‫نه، نه، نه,
‫نه، نیت، نه!
‫نه، نه، نه,
‫سوفیا!
‫سوفیا، چرا؟
‫من ابیگل هستم,
‫سوفیا، این منم! میشل!
‫خون باید ریخته بشه,
‫ولی اونا دوستای ما هستن، سوفیا,
‫اونا برای من هیچ فایده‌ای نداشتن,
‫از من دور بشو!
‫اون کمکت نمیکنه!
‫آخ!
‫سوفیا، به حرفم گوش کن!
‫بذار کمکت کنم,
‫میشل,,, ‫خدای من! بهم کمک کن!
‫لطفاً کمکم کن!
‫سوفیا، چیکار میتونم بکنم؟
‫کتابم رو بهم بده!
‫و اگه ندم چی؟
‫نمیدونی داری چیکار میکنی!
‫فکر میکنی می‌تونی باهام مذاکره کنی؟
‫مطمئناً اون کتاب واسه منه!
‫ابیگل،
‫بذار سوفیا بره!
‫الان دیگه خیلی دیر شده,
‫اون مُرده,
‫زنیکه‌ی دیوونه!
‫نه!
‫هی!
‫ولش کن!
‫هی!
‫هی، تو!
‫و بعد از اون چیزی رو بخاطر نمیارم,
‫خب,,,
‫میشل، فکر میکنم دیگه همه چیز مشخص شد,
‫اون شکارچی هم داستان تو رو تایید کرد,,,
‫اما هنوز باید هویت اون فرد بزهکار رو پیدا کنیم,
‫کارآگاه، اون سوفیاست,
‫ابیگل اونو تسخیر کرده, ‫چرا نمی‌تونی حرفم رو باور کنی؟
‫آروم باش، آروم باش,
‫باید یه خورده استراحت کنی، باشه؟
‫فایل نوشتاریِ این نوار ضبط شده رو آماده میکنم,,,
‫بعدش از اونجا ادامه میدیم, باشه؟
‫بهت قول میدم,
‫شماها تونستید جسیکا رو پیدا کنید؟
‫آره,
‫اون,,,؟
‫متاسفانه، بله,
‫میشل؟
‫وقت داروهاته,
‫عصر بخیر، کارآگاه هندرسون,
‫جودی!
‫کارت تموم شد؟
‫در واقع آره، تموم شد,
‫مراقب خودت باش، میشل, ‫خیلی زود دوباره بهت سر میزنم, باشه؟
‫با هم حرف میزنیم,
‫کارآگاه، شما نمی‌تونید سوفیا رو پیدا کنید,
‫مگر اینکه خودش بخواد,
‫میام بهت سر میزنم,
‫کارآگاه هندرسون,
‫هاوارد! حالت چطوره؟
‫این ابیگل بارکر عجب آدم عجیبی بوده,
‫پس واقعاً یه آدم واقعی بوده؟
‫اوه، آره, دقیقاً,
‫سال 1670 به دنیا اومد,
‫دیگه چی می‌تونی بهم بگی؟
‫خب,,,
‫این ابیگل بارکر ,,,
‫سال 1692 به دادگاه رفته,,,
‫و دادرسی محلی اونو متهم به,,,
‫فعالیت‌های جادوگرانه کرده,
‫بعدش شکنجه شده,,,
‫که در اون زمان، عملی عادی محسوب میشده،
‫و بعدش سر انجام، اعدام شده,
‫واقعاً؟
‫خیلی‌خب، یه لحظه صبر کن,
‫برای شاهد من چقدر کار داشته,,,
‫تا بتونه به اون اطلاعات دسترسی پیدا کنه؟
‫خب، هر کسی میتونه درباره‌ش تحقیق کنه،
‫ولی گمون میکنم سوال من این باشه که «چرا؟»,
‫و بعدش,,,
‫اصلاً از اول این کتاب رو چطور پیدا کردن؟
‫که از قضا,,,
‫کلکسیونی از سحر و طلسم ـه,
‫راستش رو بگم انتظار داشتم بهم بگی،
‫ابیگل بارکر فقط یه جور افسانه‌ست،
‫و توی اون کتاب یه مُشت چرت و پرت ـه,
‫حالا می‌تونم برگردم سر کارم و ‫ اون کتاب رو بررسی کنم,
‫دیگه چی واسم داری؟
‫خب، نمی‌دونم این اصلاً مرتبط ـه یا نه,,,
‫ولی یه سری اسناد پیدا کردم,,,
‫که مبنی بر اتهاماتِ وارد شده به جادوگرانیه ‫که از گردنبند جادویی استفاده میکنن،
‫تا خودشون رو به شکل حیوانات بکنن,
‫و حتی جانواران قوی‌تری بشن!
‫شوخیت گرفته؟
‫نه، در واقع چندین بار در زمانِ,,,
‫دادگاه‌های جادوگرها، مستند شده,
‫خب، در حال حاضر فقط همینا رو داشتم,
‫ولی هر اتفاقی که افتاد منو در جریان بذار, باشه؟
‫حتماً, ممنونم,
‫خواهش میکنم,
‫خداحافظ,
‫هاوارد,
‫اون کیه؟
‫خودت میدونی کی هستم,
‫نه من نمیشناسمت,
‫اوه، ولی میشناسی!
‫ابیگل هستم!
‫نه,
‫این ممکن نیست,
‫تو فرد معتقدی نیستی؟
‫بفرما بشین، پروفسور,
‫گفتم، بشین!
‫متوجه نمیشم,,,
‫تو هیچ فرقی با اونا نداری,
‫به نظر میرسه پروفسور داشته به کارآگاه هندرسون,,,
‫داستان‌های تخیلی میگفته,
‫مردم عاشق داستان‌های تخیلی هستن، مگه نه؟
‫اینطور فکر میکنم,
‫وقتی جوون‌تر بودم، از هنر و طلسم استفاده میکردم،
‫تا با طبیعت در ارتباط باشم,
‫اونموقع فقط قصدم خیر بود,
‫مردم دروغ گفتن و بهم برچسب جادوگر بودن زدن!
‫اونا کارهای غیرقابل بیانی باهام کردن!
‫و میدونم که بقیه‌ش رو میدونی,
‫ولی اونا نتونستن نابودم کنن,
‫چون من تاریکی رو انتخاب کردم,
‫متحد من!
‫فقط منتظر این بودیم که یه نفر رو پیدا کنیم,,,
‫تا کِشتی ارتباطی منو بهش بدیم,
‫کتاب طلسم‌ها!
‫آه، تو مرد باهوشی هستی، پروفسور,
‫پس مطمئنم که درک میکنی,,,
‫که تا زمانی که کتابم رو پیدا نکنم,,,
‫فقط باید هر از گاهی، خون یه نفر رو فدایی کنم,
‫پروفسور، بیا ببینیم گوشت مُرده بودن، ‫چه حسی داره!
‫وقت خوابیدنه!
‫خب دکتر فلنگن گفت یکی دو روز دیگه ‫ می‌تونم برم خونه,
‫فکر نمیکنی یه ذره زود باشه؟
‫چرا همچین چیزی رو میگی، مامان بزرگ؟
‫آخه هنوز اون حالت‌های عصبیت بهت دست میده,
‫همسایه‌ها دارن پشت سرمون حرف میزنن، آره؟
‫میدونی به این چیزا اهمیت نمیدم,
‫پس چرا با خونه‌اومدنِ من مشکل داری؟
‫مشکل ندارم,
‫اوضاع و احوال مامان تراویس چطوره؟
‫خب,,,
‫همونطوری که انتظار میره!
‫همشون منو سرزنش میکنن,,,مگه نه؟
‫عزیزم، تا وقتیکه این ماجرا راست و ریس بشه,,,
‫مردم حرف میزنن دیگه!
‫اونا برداشت‌های خودشون رو میکنن,
‫آره ولی منم اینجا یه قربانی‌ام، مامان بزرگ,
‫میدونم، عزیزم,
‫میدونی,,,
‫والدین سوفیا برای بازگردوندنِ سالم اون ‫جایزه گذاشتن,
‫اون برنمیگرده خونه!
‫اون مُرده,
‫آخه چند بار باید اینو,,,
‫به مردم بگم؟!
‫سوفیا دیگه سوفیا نیست,
‫سوفیا تراویس رو کُشت! ‫همه‌ی دوستام رو کُشت، مامان بزرگ!
‫اوه، عزیزم,
‫بخاطر همین نمیخوام عجله کنی,,,
‫تا برگردی خونه,
‫مامان بزرگ، من دیگه نمیخوام,,,
‫توی این بیمارستانِ لعنتی بمونم,
‫اینجا مثل یه زندان آشغال می‌مونه,
‫همه‌ی تشییع جنازه‌های دوستام رو از دست دادم,
‫ستوان!
‫چی شده؟
‫سلام، نیکی,
‫سلام کارآگاه,
‫به نظر میاد مایلز قبل از مرگش فرصت پیدا کرده ‫تا با پلیس تماس بگیره,
‫پس زمان احتمالیِ مرگ، 9:10 بعد از ظهر,
‫یه ضربه‌ی چاقو در سینه‌ش وارد شده،
‫به دستش هم وارد شده,
‫پشت گردنش هم جای چنگ ـه,
‫خدای من!
‫چطور وارد اینجا شدن؟
‫هیچ نشانی از به زور وارد شدن نیست,
‫برای اینکه بیایم داخل مجبور شدیم ‫قفل در اصلی رو باز کنیم,
‫از داخل قفل شده بود,
‫این چیه؟
‫با خونِش یه اسمی رو نوشته,
‫به چیزی دست نزن,
‫پزشک قانونی توی راهه,
‫خیلی‌خب، این عجیبه, ‫چون مایلز,,,
‫داشت برای من روی شخصی ‫به نام ابیگل بارکر تحقیقات میکرد,
‫پس یه مظنون داریم؟
‫دقیقاً نمیشه اینو گفت, ‫ابیگل پارکری که من میگم,,,
‫سال 1692 مُرد,
‫چقدر راحت!
‫هی، اون تماسی که به پلیس گرفته شد، چی؟
‫فقط درخواست آمبولانس کرد,
‫بعد از اون خط فقط اشغال شده بود,
‫خیلی‌خب، میخوام یه کپی از اون تماس رو داشته باشم,
‫یه کپی میگیرم و میذارمش توی پرونده,
‫هی، اون پرونده‌ی چدویک در چه حالیه؟
‫آروم پیش میره, ‫قربانی‌ای که باهاش طرفیم، خیلی حساس ـه,
‫قربانی؟
‫فکر میکردم اون مظنون باشه,
‫یه دختر دیگه گُم شده,,,
‫و در حال حاضر اون تنها بازمانده‌ست,
‫خب,,,
‫از نظر جسمی، وضعیتت عالیه!
‫دردی داری؟
‫نه!
‫کابوس‌ها چطور؟
‫اوه، خب,,, ‫اونا چند وقتی هستن که سراغم نیومدن,
‫حاضری بری خونه؟
‫حتماً,
‫خب من میخوام یه ذره داروهات رو تغییر بدم,,,
‫و اگه یه روز دیگه رو بدونِ هیچ حادثه‌ای سر کردی،
‫می‌تونی بری خونه,
‫من که موافقم,
‫دوزِ داروهاش رو تا 25 میلی‌گرم کم کن,,,
‫و حواست بهش باشه,
‫قرص‌های قبل از خوابش چی؟
‫بعد از ظهر یه تماس باهام بگیر,,,
‫و اونموقع تصمیم می‌گیریم,
‫دکتر فلنگن، وقتی برم خونه هم,,,
‫باید این قرص‌ها رو مصرف کنم؟
‫خب، این دارو‌ها رو نمی‌تونی یهویی قطع کنی,
‫باید دوز داروهات رو کم کم کاهش بدیم,
‫ازت میخوام در عرض دو روز آینده,,,
‫با پزشکِ خانوادگیت تماس بگیری,
‫با یه سری دستورالعمل و نامه‌ی من به دکترت,,,
‫می‌فرستیمت خونه,
‫باشه، من که حاضرم برم!
‫آره، شرط میبندم همینطوره,
‫چی داری بهم بگی؟
‫هیچی ندارم,
‫از سر تا پاش رو چندین بار بررسی کردم،
‫حتی یه اثر انگشتِ مخدوش هم پیدا نکردم,
‫این جای چنگ‌هایی که اینجاست، چی؟
‫نظری داری از کجا اومدن؟
‫به نظر میاد,,,
‫با پنجه ایجاد شده باشن,
‫گرچه این چیزی نیست که کُشتش,
‫اون از یه ضربه‌‌ی چاقو به سینه‌ش مُرده,
‫زیر ناخن‌ها چی؟
‫پاکن,
‫هر چی که بوده، مرد بیچاره شانسی نداشته,
‫سلام عرض شد,
‫سلام، بث, الان دیگه حاضرم برم خونه,
‫میدونم!
‫ایشالا تا یه ساعت دیگه کارهای کاغذبازیت ‫رو تموم میکنم,
‫اینو تموم کردی؟
‫اوه، آره, ممنونم,
‫اگه چیز دیگه‌ای بود که,,,
‫در این مدت زمان نیاز داشتی، بهم بگو,
‫حتماً,
‫داری چیکار میکنی؟
‫تمومش کن!!!
‫حس خوبی میده,
‫یه نفر بهم کمک کنه,
‫کمـــک!
‫کمکم کنیـــد!
‫الکی اینقدر جیغ نزن, کسی صدات رو نمیشنوه,
‫هیچ جا خونه‌ی آدم نمیشه,
‫بیا بغلم,
‫حالا که برگشتی، همه چیز درست میشه,
‫ممنونم، مامان بزرگ,
‫همیشه خیلی مثبت‌اندیش بودی,
‫پیتزا سفارش بدیم؟
‫به نظر عالی میاد,
‫خیلی‌خب,
‫ببخشید! می‌تونم کمکتون کنم؟
‫اون کجاست؟
‫ببخشید؟
‫اون آشغال!!
‫باید همین الان از اینجا بری,
‫فکر نمی‌کنم درست شنیده باشی چی گفتم!
‫گفتم، اون آشغالِ عوضی کجاست؟
‫باید از اینجا بری!
‫کجا؟
‫کجاست؟
‫رفته خونه,
‫خداحافظ,
‫اینجا چه خبره؟
‫دیگه خیلی دیر شده، دکتر,
‫تو دیگه چه جونوری هستی؟
‫باید به هشدارم توجه میکردین,
‫هی، یه دونه اسلایس دیگه مونده,
‫اوه، نه, من که خیلی خوردم,
‫اوه، باشه, ‫بازم نوشیدنی میخوای؟
‫آره,
‫خیلی‌خب,
‫من باز میکنم,
‫کارآگاه,
‫خانم چدویک!
‫چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫میشل، خونه‌ست؟
‫بله,
‫چه خبره؟
‫میشه بیام داخل؟ ‫باید با جفتتون صحبت کنم,
‫بله,
‫همینجا منتظر بمونید,
‫عزیزم، کارآگاه اومده,
‫میشل، مستقیم میرم سر اصل مطلب,
‫توی بیمارستان یه اتفاق غم‌انگیز پیش اومده,
‫چی شده؟
‫امروز بعد از ظهر، دکتر فلنگن، پرستار اصلیشون,,,
‫و یکی از نگهبان‌ها کُشته شدن!
‫اوه خدای من!
‫کار ابیگل ـه,
‫در کمال تعجب، چندین شاهد تایید کردن,,,
‫که هویت فرد بزهکار,,,
‫با جزییات سوفیا، همخونی داره,
‫البته بجز چشم‌هاش!
‫نه، این ابیگل ـه, ‫بهتون که گفتم, اون داره میاد!
‫دو تا افسر گذاشتم از خونه‌تون مراقبت کنن,,,
‫و فردا صبح میبرنت پاسگاه,,,
‫تا اظهاراتت رو امضا کنی,
‫کار ابیگل بوده, ‫بهتون که گفتم,,,اون داره میاد!
‫پس فکر میکنید که واقعاً در خطریم!
‫من هیچ ریسکی نمیکنم,
‫دو تا افسر گذاشتم تا از محدوده‌ی اطراف خونه‌تون ‫محافظت کنن,
‫و تا وقتی که ندونم امن ـه از اینجا نمیرم,
‫هممم,,,
‫میخوای قبل از رفتنت یه چیز واست درست کنم؟
‫اوه، نه, فقط یه ذره قهوه میخورم,
‫باشه,
‫اوه، مامان بزرگ, اونا رسیدن,
‫پس بعداً می‌بینمت,
‫موفق باشی، عزیزم,
‫اگه قرار بود دیر بیای بهم زنگ بزن,
‫خیلی‌خب,
‫ماشینتون آماده‌ست,
‫حالتون خوبه، خانم؟
‫آره,
‫فقط یه ذره توی سینه‌م درد احساس کردم,
‫خیلی‌خب, حاضرید بریم؟
‫آره، بریم,
‫یه اتاق دیگه اینجاست که میتونیم بررسیش کنیم,
‫آره، بیا از این اتاق استفاده کنیم,
‫پس اینجایی! همه جا رو دنبالت گشتم!
‫چی شده؟
‫استیونسون یه چیزی پیدا کرده,
‫چی؟
‫مطمئن نیستم ولی به نظر خیلی مهم میاد,
‫الان میخواستم به میشل بگم اظهاراتش رو تکرار کنه,
‫من انجامش میدم,
‫مطمئنی؟
‫آره، یه ذره وقت دارم,
‫میشل، ایشون ستوان پکستون هستن,
‫ایشون قراره اظهاراتت رو باهات مرور کنه,
‫وقتی داری میخونیشون، حواست باشه که ‫هیچ چیز جا نمونه, باشه؟
‫خیلی‌خب,
‫باشه، من الان برمیگردم,
‫هی، خانم جوون, بریم؟
‫بفرما بشین,
‫این خدمت شما,
‫اوه!
‫آره، هندرسون کارش رو کامل انجام میده,
‫به نظر میاد باید کلی چیز بخونی,
‫چیزی برای نوشیدن میخوای؟
‫نه، ممنونم,
‫خیلی‌خب، شروع کن هرجا لازم بود اصلاح کن,,,
‫منم الان برمیگردم,
‫یه چیز دارم که باید ببینی,
‫نگاه کن,
‫این دیگه چیه؟
‫نوک خنجر ـه,
‫طلاست؟
‫نه,
‫یا برنز ـه یا آلیاژ مس ـه,
‫واقعاً؟
‫میفرستمش پیش یه فلزشناس، تا ماهیتش رو تایید کنه,
‫نظری داری؟
‫خیلی قدیمی ـه,
‫تجهیزات لازم رو ندارم تا دقیقاً براش قدمت بذارم,
‫حالت چطوره؟
‫همین الان تموم کردم,
‫چیزی هست که مایل به تغییرش باشی؟
‫نه، همه چیز به نظر درست میاد,
‫خب این الان بازجویی نیست,,,
‫ولی چندتا چیز هستن که دوست داشتم تایید کنی,
‫این همون چاقوییِ که گفتی برندون در اختیار داشت؟
‫بله,
‫این کتاب چی؟
‫آره، این همون کتابه‌ست,
‫خیلی‌خب,
‫فقط میخواستم مطمئن بشم که همه چیز,,,
‫اگه از من بپرسی,,,
‫من هیچ احترامی برای مسئولین قائل نیستم,
‫سوفیا، بیخیال! این منم!
‫من میشلم,,, ‫من دوستتم!
‫اوه، خواهش میکنم,,,بیخیال!
‫بیخیال!
‫سوفیا مُرده,
‫من نمی‌تونستم بکُشمت,
‫از تو مراقبت میشد,
‫کتاب مال خودمه!
‫هی!
‫وایسا!
‫اوه خدای من!
‫همین الان یه آمبولانس میخوام,
‫میشل,
‫اوه، خدای من,
‫میشل,
‫میشل، چیزیت نیست,
‫سوفیا,
‫چی؟
‫سوفیا,
‫انرژیت رو هدر نده,
‫اینجا به کمک نیاز دارم! همین الان!
‫میشه منم باهاتون بیام؟
‫بله,
‫اسمت چیه؟
‫ابیگل,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال