‫من وارث برحق ‌ثروت پدرت هستم,
‫میراث جورجیانا از بین میره,
‫شما کی هستید؟
‫ساموئل کلبورن، وکیل جدید شما,
‫خانم مارکام، امیدوار ‫بودم باهاتون قدم بزنم,
‫همین,
‫من و آقای پرایس برای ساختن یه هتل,,,
‫کنار دیوار دریایی به توافق رسیدیم,
‫اگه آقای استارلینگ مردیه ‫که واقعا خوشحالت می‌کنه،
‫باید بری پیشش,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫این نامه‌ها اگه نشانه‌ی عشق ‫پدرم نیستن، پس چی هستن؟
‫من می‌دونم کیم,
‫لاکهارت هر چقدرم تهدید کنه، برنده نمیشه,
‫من به وکیلت خیلی امید دارم,
‫آقای کلبورن واقعا تاثیرگذاره,
‫ما یه تشکر به برادرش بدهکاریم,
‫پس کار عمو ساموئل,,,,
‫اینه که بایسته و بحث کنه؟
‫بله، در اصل,
‫و اگه اون این کارو خوب انجام نده،
‫اون وقت خانم لمب همه‌ی ‫ثروتش رو از دست میده؟
‫بله متاسفانه,
‫آگوستا، فکرت مشغول چیزیه؟
‫تو انگار اینجا نیستی,
‫من، من فقط نگران خانم لمب بیچاره‌ام,
‫این لیست مهمانان برای ‫مهمونی تیراندازیه، قربان,
‫- باید هماهنگی‌های نهایی رو انجام بدیم, ‫- واقعا باید این کارو بکنیم؟
‫من ترجیح میدم کاش ‫برادرم این پیشنهادو نداده بود,
‫به‌هرحال، دعوت‌نامه‌ها فرستاده شده,
‫پس با این فرض که دادرسی به موقع تموم بشه،
‫شما به زودی میزبان مهمونا هستین,
‫آگوستا، فکر می‌کنم حداقل,,,
‫چند تا مرد جوون محترم ‫توی مهمونی حضور دارن,,,
‫که می‌تونی باهاشون آشنا شی,
‫خیلی هیجان‌انگیزه,
‫- خانم هیوود چطور؟ ‫- احتمالا,,,
‫ایشون بعد از دادرسی برگردن خونه,
‫ایشون باید برای عروسیش آماده بشه,
‫اونا میگن که,,,
‫اون همه‌ي ثروتش رو از دست میده,
‫و شما دلت براش می‌سوزه؟
‫من دلم می‌سوزه,,,,من می‌دونم,,,,
‫توسط یه فامیل طماع ازت اخاذی بشه چجوریه,
‫من به لطف مداخلات شما، عمه،
‫اون آدمی که قبلا بودم نیستم,
‫بعضی وقتا فکر می‌کنم ‫مردا می‌تونن تغییر کنن یا,,,
‫ذاتشون از بدو تولد ثابت شده,
‫اگه منو ببخشید،
‫میرم تمرینای روزانه‌ام رو انجام بدم,
‫یه سوارکاری آروم نشاط‌بخش ‫برای بهبود عملکرد ذهن,
‫این فاجعه‌ست,
‫به خدا، ما نفرین شدیم,
‫کاملا درسته، مادر,
‫گرفتاری خانم لمب کنار گرفتاری ما چیه؟
‫در صورت امکان، ما باید ‫دنبال یه جایگزین باشیم,
‫چرا؟
‫حتی اگه خانم لمب دادرسی رو ببازه،
‫باورم نمیشه ذره‌ای از ‫اشتیاق هری کم بشه,
‫برعکس، این اتفاق,,,
‫باعث اشتیاق بیشتری در من میشه,
‫برای من همیشه فقر، یه محرک قوی بوده,
‫چطور می‌تونین توی همچین ‫وقتی منو دست بندازین؟
‫اعصاب من برات اهمیتی نداره؟
‫آينده‌ی ما الان کامل ‫به تو بستگی داره، لیدیا,
‫تام،‌ این خیلی غیرقابل تحمله,
‫من از فکر جورجیانای ‫طفلک خواب و خوراک ندارم,
‫ما باید کنارش باشیم,
‫مری و شارلوت پیششن و ‫ما حضورمون اینجا لازمه,
‫درضمن، ما باید خوش‌بین باشیم، آرتور,
‫اینجا انگلیسه!
‫عدالت حتما پیروز میشه,
‫متاسفانه تعصب لرد کورنفورث,,,
‫باعث میشه که اون نسبت ‫به تو شفقت نداشته باشه,
‫اعمالت هم به اندازه‌ی کلامت ‫توی قضاوت اون تاثیر داره,
‫پس این مدرکی که باهاش,,,
‫ما رو تهدید کردن هرچی که باشه،
‫باید تو سعی کنی به خودت مسلط باشی,
‫من نمیذارم لاکهارت پیروز بشه,
‫حداقل این دادگاه رو خاتمه میده,
‫از شایعات در امان می‌مونی,
‫آقای کلبورن,
‫خانم لمب,
‫آقای پریش هستم، نماینده‌ی آقای لاکهارت,
‫اون ترجیح میده این موضوع الان حل بشه,,,
‫و بهتون ۵هزار پوند پیشنهاد میده برای,,,
‫نجات پیدا کردن از تحقیر دادرسی که,,,
‫احتمالا شما بازنده‌اش هستید,
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫آقای پرایس، سرزده اومدن,,,
‫خیلی رفتار بدیه,
‫ببخشید، بانوی من,
‫به این فکر کردم که شاید بتونم,,,
‫دعوتت کنم سوار کالسکه‌ام بشی,
‫قطعا نه!
‫مردی به سن و سال تو ‫رو چه به این جنگولک بازیا؟
‫شاید تو وقار نداشته باشی، ولی نمی‌تونی,,,
‫وقار منو ازم بگیری,
‫من همیشه فکر می‌کردم که وقار ‫یه ویژگی بیش از حد والاست,
‫- هوم، قطعا همینطوره, ‫- بهم بگو،
‫تو توی مهمونی تیراندازی,,,
‫آقای کلبورن تو ی هیریک‌پارک حضور داری؟
‫بهش فکر می‌کنم,
‫عالیه!
‫پس احتمالا یکم قابل تحمل میشه,
‫شاید ما باید با هم بریم,
‫مگر اینکه به نظرت خیلی زشت باشه,
‫احتمالا بتونم تحملش کنم,
‫ولی با کالسکه‌ی من میریم,
‫نه با اون کالسکه‌ی مضحک تو,
‫آگوستا,
‫کجا میری؟
‫روز خوبیه، شوهر خاله,
‫به نظرم برم یکم هوا بخورم,
‫- می‌تونم بیام؟ ‫- خیلی ممنون، لئو،
‫ولی ترجیح میدم یکم خلوت کنم,
‫پدرم جوون‌مرگ شد، آقای پریش،
‫به همین دلیل، از خیلی ‫جهات، به عمو فردریک,,,
‫به عنوان پدرم نگاه می‌کردم,
‫چقدر من اون مرد رو تحسین می‌کردم,
‫ولی جناب قاضی، در تمام سال‌هایی که ‫اون رو می‌شناختم و دوستش داشتم،
‫حتی یکبار هم به یه بچه، اشاره‌ای نکرد,
‫آقای لاکهارت، پس وقتی متوجه ادعای,,,
‫دوشیزه لمب شدی,,,
‫- باید خیلی شوکه شده باشی, ‫-وای، من گیج شده بودم,
‫ناگهان، متوجه ادعای توهین‌آمیزی,,,
‫که توسط دختر نامشروع ‫عموم ساخته شده بود، شدم,
‫- دروغ میگه! ‫- جناب قاضی،
‫خیلی عادلانه نیست که دوشیزه ‫لمب رو نامشروع خطاب کنیم,
‫ادامه بده، آقای لاکهارت,
‫ولی بعد من متوجه شدم که,,,
‫عموی نگون‌بخت من به خودش اجازه داده,,,
‫که فریب یکی از برده‌های خونه‌اش رو بخوره,
‫جناب قاضی، یه اغواگر از هند ‫غربی به اسم اگنس هارمن،
‫و همون‌طور که شما متوجه شدید،
‫آقای لاکهارت، دوشیزه لمب اخلاق,,,
‫مادرش رو به ارث برده؟
‫خب، من دنبال دوشیزه لمب رفتم که شاید,,,
‫بتونیم به توافق برسیم,
‫ولی در عوض، اون توطئه ‫کرد که با من تنها بشه,,,
‫تا بتونه تلاش کنه و,,,
‫منو فریب بده,
‫همون‌طور که از این ‫نقاشی‌ها می‌بینید، جناب قاضی,
‫مطمئن نبودم که میای,
‫کنجکاویم باعث شد بیام,
‫من هنوز دارم تلاش می‌کنم ‫که آقای محترمی رو ,,,
‫که می‌بینمش با سر ادوارد بدنام مطابقت بدم,
‫من دیگه اون مردی که بدنام بود نیستم,
‫باشه ولی تو کاری کردی ‫که من تنها بیام اینجا,
‫یه زن جوون معصوم رو,
‫به کسی گفتی که میای؟
‫اگه گفته باشم چی میشه؟
‫به نظرم بهتره این دیدارها فعلا ‫بین خودمون بمونه,
‫فعلا؟
‫و بعدش چی؟
‫سر ادوارد، می‌تونم بپرسم ‫قصدت از این کارا چیه؟
‫قصد من؟
‫شوهرخاله‌ام مصممه که من ازدواج کنم,
‫اون یه مهمونی تیراندازی بزرگ ترتیب داده,,,
‫تا مردان جوانی با من آشنا بشن,
‫من هیچ علاقه‌ای به اونا ندارم,
‫ولی اگه تو شرکت می‌کردی,,,
‫من امید زیادی ندارم که شوهرخاله‌ات,,,
‫به عنوان یه فرد شایسته منو در نظر بگیره,
‫هوم، پس چون ایشون قیم منه،
‫ظاهرا ادامه دادن ‫دیدارهامون فایده‌ای نداره,
‫اگرچه، اگر چیزی که میگی درست باشه،
‫که تو واقعا آدم دیگه‌ای شدی، پس,,,
‫اثباتش کن,
‫هیچ آدمی اصلاح‌ناپذیر نیست، سر ادوارد,
‫شوهرخاله‌ی منم مثل همه این رو می‌دونه,
‫آقای لاکهارت، ممکنه بپرسم,,,
‫چند بار عموت رو دیدی؟
‫متأسفانه ما فقط یکبار فرصت,,,
‫ملاقات حضوری داشتیم,
‫واقعیت اینه که، شما اصلا ‫به عموتون فکر نمی‌کردین,,,
‫تا وقتی که متوجه شدید,,,
‫یه ثروتی برای دزدیده شدن هست,
‫من اینجا,,,
‫آخرین وصیت‌نامه‌ی آقای لمب رو دارم,
‫در اون صریحا بیان شده که,,,
‫ایشون تعیین کرده که تمام ‫ثروتش به دخترش برسه,
‫و با این حال، آقای لاکهارت اینجا ایستاده,
‫یه هنرمند و یه فرصت‌طلب که وقتی,,,
‫درخواستش توی آنتیگوا شکست خورد,,,
‫در پی فریب دوشیزه لمب ‫بود که باهاش ازدواج کنه,
‫من فقط تلاش می‌کردم که,,,
‫نجابت دوشیزه لمب حفظ بشه,
‫در مورد این وصیت چی میگید،
‫آقای پریش؟
‫ما از وصیت,,,
‫آقای لمب آگاه هستیم,
‫اما به سختی میشه اون رو در نظر گرفت,
‫جناب قاضی، من می‌خوام اولین,,,
‫شاهدمون رو احضار کنم,
‫پزشک آقای لمب،
‫دکتر هاردیمن,
‫آرتور؟
‫تو خیلی پریشان‌حالی,
‫- همه چی روبه‌راهه؟ ‫- ابدا,
‫جورجیانا بیچاره میشه,
‫و من مقصرم,
‫آقای پرایس!
‫ممنون که بدون هماهنگی قبلی اومدین,
‫چکار می‌تونم برات بکنم،‌ پارکر؟
‫می‌خوام بدونم ممکنه در مورد پیشنهادتون,,,
‫برای اولدتاون کمی جزئی‌تر بحث کنیم,
‫- من,,, ‫- بایدم بحث کنیم!
‫من امروز بعدازظهر با یه ‫مهندس قرار ملاقات دارم,
‫فردا گزارشش رو بهت میدم,
‫هیچ چیز نباید پیشرفتمون رو کند کنه!
‫کالسکه!
‫خانم لمب از اول کاملا به اون مشکوک بود,
‫و با این‌حال، به دلایلی،
‫از همون لحظه‌ای که چشمم ‫بهش افتاد فریبش رو خوردم,
‫اون به من احساس شوخ‌طبع بودن داد،
‫انگار واقعا برای نظر من ارزش قائل بود,
‫من قانع شدم,,,
‫که خانم لمب می‌تونه بهش اعتماد کنه,
‫و نتیجه‌اش شد این,
‫آرتور عزیزم،
‫من نمی‌تونم ببینم تو داری این‌طور خودتو سرزنش می‌کنی,
‫این,,, آدم مزخرف,,,
‫با قصد به چنگ آوردن,,,
‫ثروت خانم لمب به سندیتون اومده,
‫تو باعث وضعیت اون نیستی,
‫تو خودتم قربانی هستی,
‫فکر نمی‌کنم که تو تا به‌حال ‫رنج چنین حقارتی رو کشیده باشی,
‫اینکه تا به‌حال محبتم رو به کسی که,,,
‫لایقش نبوده ابراز کرده باشم و ‫بعد اون از ضعفم استفاده کرده؟
‫آرتور، اگه لیست اونارو بنویسم،
‫۲۰ جلد کتاب میشه,
‫همانطور که از دکتر هاردیمن شنیدیم،
‫در ۱۸ ماه آخر از,,,
‫زندگی اون، آقای لمب ‫بیچاره دچار زوال عقل شده بود
‫درحدی که اسم خودشم به سختی یادش میومده,
‫خیلی غم‌انگیز بود,
‫و با این‌حال، اون هنوز توانایی لازم,,,
‫برای نوشتن وصیتش رو داشته،
‫و آینده‌ی دخترش رو با سپردن قیومیتش،
‫به آقای سیدنی پارکر،
‫تامین کرده,
‫اوه، بله,
‫آقای سیدنی پارکر,
‫افسوس، که اون هم مرد محترمی نبود,
‫به نظرم شما با ایشون در ‫آنتیگوا دیدار کردید، آقای لاکهارت,
‫مردی که من دیدم، کاملا بی اخلاق بود,
‫تصور من اینه که همین آقای پارکر,,,
‫قلم رو توی دست لرزان عموم گذاشته,,,
‫وقتی اون چیزی که بهش ‫وصیت‌نامه گفته میشه رو نوشته بود,
‫جناب قاضی، من برای شما بیان می‌کنم،
‫که این دو نفر حیله‌گر، ‫آقای پارکر و دوشیزه لمب،
‫توطئه کردند که آقای لاکهارت بیچاره رو,,,
‫از ارث قانونیش محروم کنن,
‫آقای لمب یه پدر فداکار نبود,
‫اون یه پیرمرد سردرگم بوده,,,
‫که بهش ظلم کردن,
‫چقدر شنیدن اون‌طور بدنام ‫کردن پدر و مادر عزیزم،
‫وقتی حتی اونجا نبودن که از ‫خودشون دفاع کنن، سخت بود,
‫و همین‌طور سیدنی,
‫قانون چه ارزشی داره وقتی اونا ‫این‌طور می‌تونن دروغ بگن؟
‫حقیقت الان مهم نیست، خانم هیوود,
‫مهم اینه که قاضی تصمیم بگیره
‫چیو باور کنه,
‫بانوی من، یه مهمون دارین,
‫ببخشید که سرزده اومدم,
‫اوتیس,
‫به محض اینکه موقعیت جور شد اومدم,
‫بانوی من، یادمه که در ‫مورد آقای پرایس نگران بودید،
‫و به نظرم اومد عادلانه‌ست ‫که قبل از اینکه,,,
‫کار بیشتر پیش بره باهاتون مشورت کنم,
‫آقای پرایس، قبلا نقشه‌هاش رو به من گفته,
‫ولی شاید همه‌ی جوانب رو واضح نگفته بشه,
‫برای مثال، این کار باعث ‫تخریب اولدتاون میشه,
‫من می‌دونم که شما برای ‫سندیتون ارزش قائل هستید،
‫و بنابراین اگه شما موافق ‫نباشید، ما مجبوریم,,,
‫اقدامات دیگه‌ای انجام بدیم,
‫موافق نباشم؟ نه، برعکس!
‫من می‌دونم که آقای پرایس کمی بی‌محاباست،
‫ولی، شاید ما کمی در ‫مقابل تغییر مقاومت می‌کنیم,
‫بنابراین من یکی سد راهش نمیشم,
‫و اگه توام می‌خوای,,,
‫بالاخره سندیتونی که دوست داری محقق بشه،
‫پس پیشنهاد می‌کنم توام مانعش نشی!
‫چند ماه پیش به، آقای پارکر طی نامه‌ای,,,
‫پیشنهاد پرداخت پولی که ‫بهم قرض داده بودن رو دادم,
‫بیوه‌اش جوابمو داد و بهم ‫گفت توی آنتیگوا از دنیا رفته,
‫بعد تعجب کردم که اون، اونجا چکار می‌کرده,
‫می‌تونستی نامه بدی و از من بپرسی,
‫فکر نمی‌کردم بخوای با ‫من ارتباطی داشته باشی ,
‫ولی وقتی در مورد این دادرسی خوندم،
‫می‌دونستم باید همین الان کمک کنم,
‫اوتیس، چطور می‌تونی بهم کمک کنی؟
‫من می‌تونم حمایتت کنم,
‫اگر ذره‌ای ارزش داشته باشه,
‫ضامن برگشت ثروتم نمیشه,
‫روزنامه نوشته بود که,,,
‫تو و آقای لاکهارت نامزد بودین,
‫من از نیت واقعیش خبر نداشتم,
‫دوستش داشتی؟
‫ببخشید,
‫من حق ندارم بپرسم,
‫نه اون‌طوری که تو رو دوست داشتم,
‫اگه این چیزیه که می‌خوای بدونی,
‫من هیچ‌وقت خودمو به‌خاطر ‫چیزی که بهت گذشت نمی‌بخشم,
‫روزی نیست که جای خالیت رو,,,
‫احساس نکنم,
‫تو تا حالا شده,,,
‫فکر کنی به,,,
‫هر روز,
‫مطمئنی که باید اونارو با هم تنها میذاشتیم؟
‫علی‌رغم گذشته‌ی اونا، شاید آقای ‫مولینیک بتونه به جورجیانا کمک کنه,
‫اون وضعیت جورجیانا ‫رو به نحوی درک می‌کنه,,,
‫که ما نمی‌تونیم، هرچقدرم تلاش کنیم,
‫خب، آقای کلبورن؟
‫برای دفاع از پروند‌ی جورجیانا,,,
‫ توی دادگاه فردا، فکری دارین؟
‫تا این لحظه فکری ندارم,
‫این مرحله توی یه دادرسی معموله؟
‫باید روراست باشم، خانم هیوود,
‫من هیچ‌وقت از پرونده‌ای به ‫این بزرگی دفاع نکرده بودم,
‫شما به من گفتین تا حالا پرونده‌ای ‫نبوده که قبولش کنید و برنده نشید,
‫درسته,
‫همین‌طور بوده,
‫واقعیت اینه که، ده سال گذشته،
‫من فقط خودمو درگیر ‫پرونده‌های پیش پا افتاده کردم,
‫پول خوب برای کار آسون,
‫من هیچ‌وقت این پرونده رو ‫قبول نمی‌کردم اگر,,,
‫اگه چی ؟
‫برادرم اون‌طور به دیدنم نمیومد,
‫اولین کلامی که تقریبا بعد از ‫ده سال بینمون رد و بدل شد این بود که,,,
‫اون منو ملزم کرد که ‫این پرونده رو قبول کنم,
‫خیلی پافشاری کرد,
‫حتی پیشنهاد کرد اگه ما ‫ببازیم، کل پول منو پرداخت کنه,
‫من فکر می‌کردم شما این پرونده رو,,,
‫صادقانه از سر اعتقاد به عدالت قبول کردین,
‫این زاندره که باید تجلیل کنی نه من,
‫اما چرا باید پرونده‌ی جورجیانا,,,
‫انقدر برای ایشون اهمیت داشته باشه؟
‫امیدوار بودم خانم هیوود ‫بتونه جواب این سوالو بده,
‫تنها چیزی که الان مهمه دادرسیه,
‫پس باید شما هرکاری که لازمه انجام بدین,
‫ما نمی‌تونیم بذاریم اون شکست بخوره,
‫ممکنه یه برگ برنده وجود ‫داشته باشه که بتونم خرجش کنم,
‫شب بخیر به هردوتون,
‫فردا نوبت منه که شهادت بدم,
‫قراره من دوباره یه صحنه‌ی نمایش بشم,
‫یه ردیف چهره‌ی بدگمان,,,
‫به این آدم غیرمعمولی زل می‌زنن,
‫تو همچین چیزی نیستی,
‫اوتیس، اگه ببازم چی؟
‫یه زن سیاهپوست جوون بی‌پول میشم,
‫باید چکار کنم؟
‫- اون موقع کی میشم؟ ‫- تو همون ,,,
‫جورجیانا میشی,
‫تو می‌تونی زندگیتو خودت ‫انتخاب کنی، رها از,,,
‫شکارچیان ثروت و شایعه‌پراکنا,
‫آزادانه با کسی ازدواج کنی که,,,
‫اون خود واقعیت رو دوست داشته باشه,
‫فقط حقیقت رو بگو,
‫این تنها کاریه که می تونی انجام بدی,
‫اونا نوشتن,,,
‫که سیدنی و جورجیانا برای به چنگ آوردن,,,
‫ثروت آقای لاکهارت توطئه کردن,
‫این تهمت شرم آوره!
‫" و دوشیزه لمب نشان داده که,,,
‫زن جوان جوشی و هوس رانیه,,,
‫بسه!
‫خواهش میکنم ازت,
‫تحمل ندارم دیگه بشنوم,
‫ظاهرا اون نقل محافل لندنه,
‫آرتور، من از طوری که این ماجرا,,,
‫داره پیش میره خوشم نمیاد، حتی یه ذره,
‫چطور تونستیم بذاریم این اتفاق بیفته؟
‫آقای کلبورن کجاست؟
‫شاید پذیرفته که امیدی به ‫برنده شدنم نیست و فرار کرده,
‫من مطمئنم که اینطور نیست,
‫تو روزنامه‌ها رو خوندی,
‫می‌دونی چی میگن,
‫پرونده‌ی من دیگه امیدی بهش نیست,
‫چیزهایی که در مورد دوشیزه لمب میگن رو,,,
‫باورت نمیشه,
‫به نظرم من بتونم باور کنم، قربان,
‫ببخشید,
‫خانم ویتلی، اگه درگیر کردن برادرم ‫توی این موضوع اشتباه باشه چی؟
‫اگه شاید وکیل دیگه‌ای بهتر ‫می‌تونست ازش دفاع کنه چی؟
‫ولی کس دیگه‌ای این پرونده ‫رو قبول نمی‌کرد، قربان,
‫ایشون بهترین و تنها شانس اونه,
‫خدا کمکش کنه,
‫اگه پیداش نشه چی؟
‫اگه مجبور بشم خودم نماینده‌ی خودم باشم؟
‫کجا بودین؟
‫- انگار نخوابیدین, ‫- آره نخوابیدم,
‫کل شب رو توی قمارخونه‌ها و بارها گذروندم,
‫خوش گذشت,
‫دادگاه رسمیه!
‫از این یارو کلبورن چی می‌دونین؟
‫اون منو به مهمونی تیراندازیش دعوت کرده,
‫تو فکرم بود با بانو دنهام شرکت کنم,
‫بله، ما هم دعوتیم,,,
‫اوه، عالیه!
‫طبق تجربه‌ی من،دو تا مکان ‫خوب برای پیدا کردن سرمایه‌گذار,,,
‫یا وقتیه که تیراندازی می‌کنن ‫یا اسب‌هارو نگاه می‌کنن,
‫طرز فکر ورزشکار و سرمایه‌گذار مثل همه,
‫- درست نمیگم،‌آقای پارکر؟ ‫- بله،‌کاملا درست میگین,
‫خب، آقای پرایس،
‫باید بهتون بگم من هنوز در مورد,,,
‫- مکان پیشنهادی هتل تردید دارم, ‫- چرا؟
‫اونجا چیزی به‌جز محله‌ی فقیرنشین نیست,
‫و مردمی که اونجا زندگی می‌کنن چی؟
‫من مطمئنم که می‌تونیم جای ‫دیگه‌ای رو برای سکونت اونا پیدا کنیم,
‫یا می‌تونیم توی محل ‫ساخت هتل تجدیدنظر کنیم,
‫شاید به نقشه‌ی ساده و اصلیم برگردیم,
‫چرا این کارو بکنیم؟
‫من فکر کردم تو برای این ‫شهر آرزوها داری، پارکر!
‫ما یه هتلل مجلل می‌خوایم نه یه مسافرخونه!
‫حالا، این فقط یه ماکته،
‫ولی به نظرم با این دستت بیاد که چی به چیه,
‫حالا، با محاسبات تقریبی من،
‫افزایش ظرفیت مهمونا,,,
‫سود روزانه رو پنج برابر بیشتر می‌کنه!
‫پنج برابر,
‫شنیدی آرتور؟
‫ولی قطعا،‌آقای پارکر، اگه تو بخوای،
‫می‌تونیم,,, همین‌طوری ولش کنیم,
‫ما,,,
‫تام,,,
‫مری چی میشه؟
‫دوشیزه لمب،
‫می‌تونی به دادگاه یادآوری کنی ‫که پدرت چه زمانی از دنیا رفت؟
‫تابستون سال ۱۸۱۶,
‫تابستان ۱۸۱۶,
‫من متوجه شدم که دکتر هاردیمن,,,
‫مطبش در لندن رو دوسال قبل تاسیس کرده،
‫پس نمی‌تونسته شاهد مرگ آقای لمب باشه،
‫همون‌طور که ادعا کرد,
‫من متوجه نمی‌شدم که چرا,,,
‫یه دکتر خوب، باید سوگند ‫دروغ بخوره، تا اینکه,,,
‫تازه بعد از تحقیقات زیاد فهمیدم,,,
‫ایشون در سراسر لندن,,,
‫بدهی‌های قمار زیادی بالا آورده!
‫جناب قاضی، بر اساس شنیده‌ها که نمیشه!
‫این هم مدرک، جناب قاضی,
‫جناب قاضی، من همچنین نامه‌های آقای لمب،
‫به دخترش رو به عنوان مدرک ارائه می‌کنم,
‫اونا مردی رو نشون میدن که ‫کاملا به مشاعرش تسلط داره,
‫یک پدر وفادار و عاشق،
‫که به وضوح دخترش رو ,,,
‫وارث قانونی خودش در نظر گرفته,
‫من پیشنهاد می‌کنم که وصیت‌نامه اجرا بشه,
‫به من بگو، دوشیزه لمب،
‫چه خاطره‌ای از مادرت داری؟
‫من چیزی ازش یادم نمیاد,
‫پدرت بهت گفته بود که ‫اون در حین زایمان مرده,
‫اما اخیرا متوجه شدی ‫که اون ممکنه زنده باشه؟
‫من تلاش کردم پیداش ‫کنم، ولی هنوز موفق نشدم,
‫آقای لاکهارت،
‫چیزی که توی آنتیگوا ‫فهمیدی رو به دادگاه میگی؟
‫حقیقت اینه که، خانم ‫لمب، وقتی شش ماهه بودی،
‫پدرت مادرت رو به یه مزرعه‌دار دیگه فروخته,
‫دروغه,
‫اگه شک دارید، من سند فروش رو دارم,
‫از شما می‌پرسم،
‫جناب قاضی، اگر ایشون ‫چنین پدر وفادار و عاشقی بودن،
‫با مادر فرزندش چنین ‫رفتار تحقیرآمیزی می‌کرد؟
‫یا درواقع اونو فقط به عنوان,,,
‫یه دارایی می‌دیده؟
‫درواقع، جناب قاضی،
‫ممکنه که تا به امروز,,,
‫مادر ایشون یه برده باقی مونده باشه،
‫و به همین ترتیب دخترش هم,
‫که مطمئنا اونو برای مالکیت,,,
‫فاقد صلاحیت می‌کنه,
‫جناب قاضی,,,
‫اگر چیزی که آقای لاکهارت ‫میگن حقیقت داشته باشه,,,
‫من از پدرم شرمسارم,
‫من,,,من به تازگی ۲۱ ساله شدم,
‫اما به اندازه‌ی یک عمر,,,
‫قضاوت شدم و خیانت دیدم,
‫با این حال، چرا من و مادرم,,,
‫کسانی هستیم که زیر سوال میرن؟
‫و نه مردانی که با ما رفتار بدی داشتن؟
‫من فقط می‌تونم فکر کنم,,,
‫ارث من یه تلاش برای بخشیده شدن بوده,
‫پس مطمئنا، جناب قاضی،
‫دادن ثروت من به اون مرد ‫فقط گناه رو بزرگ‌تر می‌کنه,
‫من حاضرم تمام ثروتم رو بدم,,,
‫اگه میشد مادرم پیشم برگرده,
‫من فقط به قانون جوابگو هستم،
‫دوشیزه لمب،
‫نه به خواسته‌های یک زن جوان,
‫با این حال،
‫به نظرم مجبورم بپذیرم که ‫طبق قوانین انگلستان،
‫در اینجا هیچ‌کسی رو ‫نمی‌توان برده در نظر گرفت,
‫در مورد این ادعا که پدرت در زمان تنظیم,,,
‫وصیت‌نامه‌اش عقل سلیمی نداشته،
‫این ادعا توسط مدارکی که به من ارائه شده,,,
‫به طور کامل رد میشه,
‫درنتیجه، چاره‌ای برام باقی نمونده,,,
‫جز اینکه برعلیه خواهان,,,
‫چارلز لاکهارت حکم بدم,
‫خیلی مسخره‌ست!
‫این پرونده مختومه‌ست,
‫جورجیانای عزیزم،
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم,
‫حداقل هنوز یکم عدالت توی دنیا وجود داره,
‫اگه هرموقع به من نیاز داشتی،
‫فقط کافیه یه خبر بدی,
‫و من زمین و زمان رو ‫بهم می‌دوزم تا پیشت باشم,
‫یادم می‌مونه,
‫ممنونم,
‫بابت تمام کارایی که انجام دادین,
‫این زاندر هست که باید ازش تشکر کنی,
‫شما گفتی ده ساله که با هم حرف نزدین؟
‫وقتی پدرمون از دنیا رفت، مسئولیت ‫اموال و بدهی‌هاشو انداخت رو دوش من,
‫اما فکر به دام افتادن توی مکانی که,,,
‫بزرگ شده بودم برام قابل تحمل نبود,
‫من دنبال یه فرصتی بودم که راه خودمو برم,
‫درک می‌کنم,
‫ولی افسوس، آينده‌ی شغلی ‫من برای زاندر گرون تموم شد,
‫اون انتخاب کرد که ‫بار خانواده رو که باید,,,
‫روی دوش من باشه به دوش بکشه,
‫و متاسفانه به قیمت ازدواجش تموم شد,
‫ولی حالا شما فرصت برای آشتی دارین,
‫شاید این‌طور باشه,
‫جسارت نباشه،
‫حس می‌کنم تو و زاندر یه داستانی داشتین,
‫استخدامتون به عنوان معلم عمر کوتاهی داشته,
‫برادرتون به این نتیجه رسیدن که ‫من برای این شغل مناسب نیستم,
‫خب، امیدوارم توی مهمونی ‫تیراندازیمون شرکت کنید,
‫من باید برگردم خونه,
‫به اندازه‌ی کافی نامزدم رو منتظر گذاشتم,
‫چند روز بیشتر چه مشکلی پیش میاد؟
‫به‌علاوه،
‫این فرصت رو پیدا می‌کنی ‫که شخصا ازش تشکر کنی,
‫دارن میان، می‌بینیشون؟
‫مامانو می‌بینید؟
‫قهرمان پیروزمون برگشت!
‫خیالمون خیلی راحت شده,
‫شارلوت!
‫خوش برگشتی عمو!
‫ممنون، لئو,
‫من به همچین استقبال گرمی عادت ندارم,
‫ما دورادور کارتون رو دنبال می‌کردیم,
‫کارتون خوب بود، قربان,
‫دختر طفلکی,
‫خانم ویتلی,
‫منو ببخش,
‫فکر نمی‌کنم تا حالا در مورد ‫پدر و مادرت ازت پرسیده باشم؟
‫برده بودند، مثل مادر اون دختر,
‫ولی وقتی اونا به انگلستان اومدن,,,
‫آزادشون کردن,
‫قبل از اینکه تو به دنیا بیای,
‫من تا ۱۴ سالگی برای پدرت کار نمی‌کردم,
‫قبل از اون، خیالم راحت ‫شده بود از دونستن اینکه,,,
‫پدر و مادرم همدیگه رو دوست ‫داشتن و به هم احترام میذاشتن,
‫دلم به خاطر دوشیزه لمب شکست,
‫خب، ظاهرا تو خیلی هم,,,
‫خانواده‌مون رو بدنام نکردی,
‫این اولین باره,
‫خوش‌حالم ناامیدت نکردم، برادر,
‫برعکس,
‫می‌خواستم بپرسم،
‫در مورد خانم هیوود,,,
‫- در مورد چیش؟ ‫- خب، توی لندن،
‫من تحت تاثیر متانت و ,,,
‫هوش اون قرار گرفتم؛ برام سوال شد چرا,,,
‫تو اونو به عنوان معلم نگه نداشته بودی,
‫خب، اون نتیجه گرفت که این موقعیت,,,
‫مناسب اون نیست,
‫من ایشونو به مهمونی تیراندازی دعوت کردم,
‫امیدوارم مشکلی نداشته باشه,
‫چرا مشکل داشته باشم؟
‫خیالم راحت شده که ‫دادرسی جورجیانا تموم شد,
‫ولی اعتراف می‌کنم،
‫من توی کمک کردن به اون برای ‫گرفتن حقش احساس هدفمند بودن کردم,
‫این حس هدفمندی توی ازدواج,,,
‫و مادرشدن هم هست، عزیزم,
‫اگه کافی نباشه چی؟
‫اینکه شک کنی کاملا طبیعیه,
‫من وقتی با تام ازدواج ‫کردم تقریبا ۳۰ سالم بود,
‫سه بار می‌خواستم نامزدی رو بهم بزنم,
‫چرا؟
‫فکر کنم از این ترسیده ‫بودم که با همسر، تام پارکر شدن،
‫یادم بره که مری هریسون کی بوده,
‫می‌ترسیدم دیگه خودم نباشم,
‫و برای شما این‌طور نبود؟
‫ازدواج کردن سازش کردنه، شارلوت,
‫مطمئنم که یاد می‌گیری,
‫خانم پارکر، شما خیلی مهربونید,
‫مثل همیشه,
‫خوشحال میشم چیزایی که ‫دارم رو با بقیه شریک بشم,
‫و من می‌دونم سیر کردن گرسنه‌ها,,,
‫چه حسی داره,
‫اونا اشتهاشونم زیاده,
‫مخصوصا تس کوچولو,
‫من برات چند تا کتاب آوردم، تس,
‫همون‌طور که قول داده بودم,
‫مرسی، خانم هیوود! اونا واقعا مال منن؟
‫- نگهشون دارم؟ ‫- تا همیشه برای خودت نگهشون دار,
‫من واقعا متاسفم که نمی‌تونم,,,
‫توی سندیتون بمونم و خوندنشون رو یادت بدم,
‫من با کمال میل بهت یاد میدم، تس,
‫ممنون، خانم پارکر,
‫امیدوارم از پرسشم ناراحت نشید، خانم پارکر,
‫جان گفت یه آقای پرایس نامی دیروز,,,
‫با یه مهندس این اطراف بوده,
‫گفته اون و آقای پارکر,,,
‫قصد دارن کلبه‌های اینجا رو خراب کنن,,,
‫که هتل جدیدش رو بسازن,
‫به جان گفتم نمی‌تونه درست باشه,
‫خانم هنکینز,
‫من منتظر آقای هنکینز بودم,
‫می‌دونم من جانشین ضعیفی هستم،
‫ولی خیلی هم از دانش معنوی بی‌بهره نیستم،
‫و حس می‌کنم روحت پریشانه,
‫دقیقا همین‌طوره، خانم هنکینز,
‫توی چند روز گذشته، من متوجه شدم که,,,
‫فکرم درگیر شخص خاصی شده,
‫که اینطور,
‫اعتراف می‌کنم، اولش، می‌خواستم,,,
‫فقط به چنگش بیارم، ولی,,,
‫حالا، در حضورش، کاملا بی‌دفاع میشم,
‫و همه‌ی تلاشتو می‌کنی ,,,
‫به هرچیزی غیر از اون فکر کنی,
‫شاید زندگی رو که می‌تونی ‫باهاش داشته باشی تصور می‌کنی،
‫با وجود همه‌ی موانعی که سر راهت قرار داره,
‫حتی اگه من بخوام قلبش رو ‫شرافتمندانه به دست بیارم،
‫کی به من اعتماد می‌کنه؟
‫سر ادوارد، من همیشه یه ‫خوبی ذاتی رو در تو حس کردم,
‫انجیل متی ۷:۱۶ ,,,
‫آنها را از میوه‌هایشان خواهید شناخت,
‫چرا من با برگزاری این مهمونی موافقت کردم,
‫از هر لحظه‌اش لذت می‌بری,
‫به غیر از وقتی که من دو ‫برابر تو پرنده شکار می‌کنم,
‫یه ژیگول لندنی مثل تو؟ تو هیچ شانسی نداری,
‫باشه می‌پذیرم، هرچند،
‫خوشحالم که می‌بینم دوباره ‫زندگی به خونه برگشته,
‫آقایون،
‫من متوجه هستم که ما به هردوی شما,,,
‫تا ابد مدیون و سپاسگزاریم بابت,,,
‫نجات ثروت دوشیزه لمب,
‫مطمئن باشید من دخالت چندانی,,,
‫در این مورد نداشتم,
‫خانم هیوود! شما اینجایید!
‫همه چیز رو در مورد دادرسی بهم میگین؟
‫آقای کلبورن! این غیر منتظره‌ست,
‫فکر کردم تو از میزبانی کردن بیزاری,
‫معرفی می‌کنم,,,
‫آقای پرایس,
‫- خوشوقتم؟ ‫- برادر من،
‫آقای ساموئل کلبورن، ‫خواهرزاده‌ی همسرم، دوشیزه مارکام,
‫خوشوقتم، قربان,
‫عه، و شما برادرزاده‌ی من، ‫سر ادوارد دنهام رو می‌شناسید,
‫با شهرتشون، بله,
‫همه دارن تحسینت می‌کنن،
‫دوشیزه لمب,
‫امیدوارم این توجه ‫برات غیرقابل تحمل نباشه,
‫شما خودتون هم با شایعه‌ها ‫غریبه نیستید، بانوی من,
‫به خاطر همینه که از روی تجربه,,,
‫بهت هشدار میدم که ‫جامعه می‌تونه بی‌رحم باشه,
‫تو باید هر کاری که می‌تونی ‫برای محافظت از خودت انجام بدی,
‫اوه، بانو مونتروز,
‫بانو لیدیا، عالی‌جناب,
‫خیلی امید داشتم شما هم اینجا باشی,
‫مثل همیشه دیدنتون خوشاینده، بانو دی کلمنت,
‫وای، دوشیزه لمب، خدا ‫رو شکر که عدالت پیروز شد,
‫من شب و روز زانو زدم و برات دعا می‌کردم,
‫مطمئنم این از تاثیر دعای شما بوده,
‫شک ندارم تو و معشوقت صحبت‌های زیادی دارین,
‫خانم لمب، دلم برات تنگ شده بود,
‫همون‌طور که من دلم برات ‫تنگ شده بود، عزیز دل,
‫بیا، لیدیا،
‫کسی کنار آقای کلبورن نیست,
‫ما از فرصت استفاده می‌کنیم,
‫این بایرون نبود که یه شب خوابید و,,,
‫و از خواب که پا شد معروف شده بود؟
‫به نظرم در مورد توام بشه ‫همین رو گفت، جورجیانا,
‫کاملا درسته، آرتور!
‫حسم درسته که شما با هم دوست شدین؟
‫ما دوستای جون جونی شدیم،
‫مخصوصا حالا که متوجه,,,
‫نیت واقعی قول و قرار شما شدم,
‫حالا که شما خیلی مشهور شدی،
‫شاید بخوای ارتباطمون رو بهم بزنی,
‫چرا؟
‫می‌ترسی به خاطر ارتباط با من,,,
‫نام نیکت لکه‌دار بشه؟
‫ابدا,
‫اوه، قهرمان پیروزمونه,
‫بانوی من,
‫اونجور که شایسته‌ست احساس پیروزی می‌کنید؟
‫پیروزی مال من نیست,
‫من یه مرد متواضع به ندرت دیدم،
‫چه برسه به اینکه یه وکیل باشه,
‫در حقیقت، این اخلاق رو اخیرا کسب کردم,
‫برازندتون هست,
‫گمان می‌کنم خانم هیوود هم ‫برای دادرسی توی لندن بود؟
‫بله,
‫من متوجه شدم که دوران معلمیش در اینجا,,,
‫نسبتا کوتاه بوده,
‫نمی‌تونم کامل دلیلش رو تشخیص بدم,
‫برادرم در مورد این موضوع جواب درستی نمیده,
‫هرچند من فرضیه‌ی خودمو دارم,
‫منم همین‌طور,
‫کنجکاوم بدونم جفتشون یکیه یا نه,
‫یه لحظه منو ببخشید,
‫- آقای کلبورن, ‫- خانم هیوود,
‫فکر می‌کردم تا الان به ‫ویلینگدن برگشته باشی,
‫یه فرصتی می‌خواستم که ازتون تشکر کنم,
‫چیزی نیست که شما بابتش تشکر کنین,
‫شما با اسب به لندن رفتین و ‫دنبال برادری گشتین که,,,
‫ده ساله ندیدینش,
‫نمی‌تونستم خودمو بکشم کنار و کاری نکنم,
‫در اون صورت چطور مردی بودم؟
‫شما به دوستم لطف بزرگی کردین,
‫تا همیشه ازتون سپاس‌گزارم,
‫زاندر! بیا!
‫تیراندازا آماده‌ان!
‫معذرت می‌خوام,
‫ظاهرا دوشیزه هیوود و آقای ‫کلبورن ارتباط نزدیکی دارن,
‫اون خطری نداره,
‫معلم سرخونه‌ی آقای کلبورن بوده,
‫داره با یه کشاورز ازدواج می‌کنه,
‫خانم هیوود، می‌تونم در یه ‫مورد نظرتون رو بپرسم؟
‫بله,
‫متوجه شدم شما اینجا معلم بودی,
‫بله، یه مدت کوتاه,
‫مادرم اصرار داره که ,,,
‫من و آقای کلبورن برای هم مناسبیم,
‫با این حال، اگه راستشو بخوای،
‫ایشون به نظر من سخت‌گیر و جدیه,
‫آقای کلبورن ذاتاً توداره,
‫با این حال خیلی بهتر از چیزی ‫هستن که در نگاه اول به نظر میان,
‫اگه بتونی با مسائل ‫اسبا و سگا باهاش ارتباط برقرار کنی،
‫می‌تونی سرحال شدنش رو ببینی,
‫ممنون خانم هیوود,
‫شاید من خیلی بیشتر از چیزی که فکر ‫کردم با میزبانمون نقاط مشترک داشته باشم,
‫شما تیرانداز ماهری هستید، سر ادوارد,
‫ممنون، آقا,
‫پدرم وقتی بچه بودم بهم یاد داد,
‫و هدف‌گیریم وقتی توی ارتش بودم بهتر شد,
‫برادرم، همون‌طور که از ‫مهارت تیراندازیش معلومه،
‫مدت زیادی توی شهر بوده,
‫آقای کلبورن!
‫- عصر فوق‌العاده‌ایه, ‫- آقای پرایس الان بهم درمورد,,,
‫طرحتون برای اولدتاون گفت,
‫عه، واقعا؟
‫متوجهید که اگر اولدتاون رو خراب کنید،
‫آخرین بقایای اجتماعی که همیشه,,,
‫قلب سندیتون بوده رو از بین می‌برید,
‫خب من، اوم,,,
‫باید بگم من با شما موافقم آقای کلبورن,
‫به نظر من ما باید دنبال,,,
‫بهبود زندگی افرادی که ‫اونجا زندگی می‌کنن باشیم،
‫نه تخریب خونه‌های اونا,
‫همسرت خیلی بی‌پروا,,,
‫نظراتش رو میگه، پارکر!
‫سر ادوارد,
‫روز خوبی داشتین؟
‫خیلی زیاد,
‫و شما چطور؟
‫راستش، مجبور بودم گپ زدن,,,
‫مردای جوونی که می‌خواستن منو ‫تحت تاثیر قرار بدن رو تحمل کنم,
‫درک می‌کنم چقدر مشتاق بودن,
‫اما هیچ کدوم هنوز تحت تاثیر قرارت نداده؟
‫یکیشون,
‫اون از نظر سنی کمی بزرگتر از بقیه‌ست,
‫از نظر تربیت خانوادگی و شخصیت چی؟
‫قطعا,,, اون یه عنوان داره,
‫و در مورد شخصیتش، نظرهای مختلفی وجود داره,
‫نظر شوهرخاله‌ات درموردش چیه؟
‫احساس می‌کنم داره ازش خوشش میاد,
‫پس این مرد با شوهرخاله‌ات صحبت کنه؟
‫بهش اطمینان بده که نیت خوبی داره؟
‫که هیچ چیزی رو بیشتر از این نمی‌خواد,,,
‫که لیاقت خودش رو برای داشتن تو ثابت کنه؟
‫به نظرم باید این کارو بکنه,
‫به نظرم از قصد پرنده‌ها رو نزدی،
‫تا میزبانمون خجالت نکشه,
‫افسوس، ظاهرا پرنده‌ها پرواز رو ,,,
‫خیلی سریع‌تر از قبل یاد گرفتن,
‫حتما همینه,
‫ربطی هم به این حقیقت ‫نداره که پیر و فرتوت شدی,
‫بانو جان، به خودت بگو ,
‫من هنوز اول چلچلیمه,
‫یا شاید دومش,
‫احتمالا پنجمش!
‫خانم هیوود,
‫می‌تونم یه سوال ازت بپرسم؟
‫کی فهمیدی عاشق آقای استارلینگ هستی؟
‫چرا اینو می‌پرسی؟
‫دلیل خاصی نداره,
‫چیه؟ چیه؟
‫ظاهرا شما رو با یه قرقاول اشتباه گرفتن,
‫می‌دونستم زدن پرهای ‫پرنده توی تیراندازی اشتباهه,
‫بریم داخل؟
‫حداقل سگا رو دوست داره,
‫این شد یه چیزی,
‫ما نباید بذاریم این ‫مسخره بازی اتفاق بیفته,
‫چی باید انجام بشه؟
‫خانم هیوود قراره چند ‫هفته‌ی دیگه ازدواج کنه,
‫آره,
‫ولی اون هنوز ازدواج نکرده,
‫میشه بپرسم,,,
‫چرا انقدر خانم هیوود رو دوست دارین؟
‫من جوونی خودم رو در اون می‌بینم,
‫و از وقتی که تمایلی به ازدواج مجدد ندارم،
‫قرار دادن اون توی مسیر درست،
‫یه لذت غیرمستقیم برای من داره,
‫منم همین‌طورم,
‫پیرتر و خودخواه‌تر از اونم که ‫برای خودم به ازدواج فکر کنم,
‫ولی در گذشته خیلی در حق برادرم ظلم کردم,
‫پس اگه بتونم کاری کنم ‫که جبران بشه، انجام میدم,
‫طوری نیست که دلم بخواد دخالت کنم,
‫البته، منم همین‌طور,
‫ولی یکم به آرومی ترغیبشون کنیم؟
‫فکر کردن بهش عجیبه که مدت کوتاهیه,,,
‫همدیگه رو می‌شناسیم، آرتور،
‫با توجه به اینکه چقدر بهت علاقه پیدا کردم,
‫منم درست همین‌طورم,
‫ولی پس من، به نظرم کاملا شبیه هم هستیم,
‫هردومون به انتخاب خودمون مجرد هستیم,
‫کاملا همینطوره,
‫این نادرتر از چیزیه که بشه تصور کرد,
‫طبق تجربه‌ی من، اکثر مردا,,,
‫,,, از قرقاول لذت می‌برن,
‫ولی من همیشه سیاه‌خروس رو ترجیح دادم,
‫درست فکر می‌کنم ,,,
‫که توام با من موافقی، آرتور؟
‫مهم نیست,
‫یه لطفی بکن فراموش کن ‫این صحبتا بینمون ردوبدل شده,
‫دوشیزه لمب,
‫می‌خواستم بگم چقدر متاسف هستم,
‫نشنیدین چی شد؟
‫من پرونده رو بردم,
‫ثروتم برای خودم می‌مونه,
‫می‌دونم، خانم,
‫ولی می‌دونمم که شما چی رو از دست دادین,
‫من آماده‌ام که برم,
‫منم همین‌طور,
‫نمی‌تونم بهت بگم,,,
‫چقدر خیالم راحته که اینجا هستی,
‫من خیلی از تنها بودنم خسته شدم,
‫حتی حضور تو,,,
‫از تنها بودنم بهتره,
‫برو بابا,
‫پاچه‌خواریت دیگه غیرقابل تحمله,
‫من فقط رک حرفامو می‌زنم,
‫من اغلب اوقات به تو فکر کردم،
‫با یه پشیمونی شدید,
‫به همه‌ی سالایی که از کفمون رفت فکر کن,
‫من اعتقادی به پشیمونی ندارم,
‫هیچ فایده‌ای نداره,
‫ولی اگه پیشنهاد کالسکه ‫سواریت همچنان سرجاشه،
‫به نظرم ایرادی نداشته باشه ‫فردا یه دور کوچیک بزنیم,
‫سروران، خانم‌ها و آقایون،
‫بابت قطع صحبت‌هاتون عذر می‌خوام،
‫شکاربان من بهم اطلاع داده که تفنگ روز،
‫با ۱۳ پرنده، متعلق به سر ادوارد دنهام هست,
‫آفرین,
‫آقای کلبورن، قربان، یه چیزی ‫هست که باید ازتون بپرسم,
‫من بیشتر از هر کسی از آوازه‌ام آگاهم,,,
‫ولی ازتون خواهش می‌کنم,,,
‫باور کنید که من تغییر کردم,
‫و اینو گفتم که شما به من اجازه بدید,,,
‫که خواهرزاده‌ی همسرتون رو از ‫شما خواستگاری کنم، دوشیزه مارکام,
‫تو آخرین نفر روی زمین هستی,,,
‫که من اجازه میدم به آگوستا اظهار عشق کنه,
‫ببخشید,,,
‫دیگه وقتشه برگردم پیش رالف,
‫با خودش فکر می‌کنه ‫چه اتفاقی برای من افتاده,
‫کاش می‌تونستی بمونی,
‫تو یکی از معدود آدمایی توی این ‫دنیا هستی که می‌تونم بهش اعتماد کنم,
‫منم نسبت به تو همین‌طورم,
‫جورجیانا، تو خیلی دوست داشتنی هستی,
‫برای من، برای پارکرها,
‫و برای اوتیس، که به وضوح تو ‫رو خیلی دوست داره,
‫و این به چه درد من می‌خوره؟
‫به نظرت اون می‌تونه از من در ‫مقابل شکارچیان ثروت محافظت کنه؟
‫از قضاوت جامعه چطور؟
‫اون چه تاثیری داره؟ چه ‫نقشی می‌تونه داشته باشه؟
‫بانو دی کلمنت درست می‌گفت,
‫من باید هرکاری می‌تونم ‫برای محافظت از خودم بکنم,
‫بهتره به ارتباطم با دوک ادامه بدم,
‫این واقعی نیست,
‫چی هست؟
‫کاش با من خصوصی صحبت می‌کردی، عزیزم,
‫فقط به این دلیل که من ‫همسر تام پارکر هستم,,,
‫معنیش این نیست که من حق ندارم نظرم رو بگم,
‫با این کار جلوی میزبانمون من رو ضایع کردی,
‫- و من اجازه دارم نظرم رو بلند بگم! ‫- و آقای پرایس!
‫این کسب و کاره، مری!
‫از کی تا حالا تو فقط به سود اهمیت میدی؟
‫من نمی‌تونم احساساتی بشم,
‫روز خوبیه,
‫حتی اگه بیشتر از من پرنده‌ها رو زده باشی,
‫می‌بخشمت,
‫خیلی لطف می‌کنی,
‫عجیب نیست که با ‫احساساتت درگیر باشی، برادر,
‫اون محشره,
‫کیو میگی؟
‫من یه وکیلم، زاندر،
‫و می‌دونم کی مردم حقیقت رو بهم نمیگن,
‫و گاهی، به خودشون هم نمیگن,
‫و من شک ندارم که تو,,,
‫ناامیدانه عاشق خانم هیوود هستی,,
‫و من می‌تونم با یکم اطمینان بگم,,,
‫او هم احساس تو رو داره,
‫قراره ازدواج کنه,
‫هنوز ازدواج نکرده,
‫[آقای اوتیس مولینکس، خیابان اولیکس ‫پلاک ۸، با ارادت فراوان، اوتیس]
‫[برای شارلوت عزیز، با ‫عشق فراوان،‌ از طرف رالف]
‫[شب آنیزه‌ی مقدس - شاعر: جان کیتس]
‫خانم هیوود,
‫دنبالت می‌گشتم,
‫چرا؟
‫چون نمی‌تونم بذارم دوباره ‫سندیتون رو ترک کنی,,,
‫بدون اینکه صریح بهت بگم ‫چقدر خالصانه دوست دارم,
‫هر روز از زندگی من,,,
‫که بدون حضور تو سپری بشه یه روز بیهوده‌ست,
‫و من بیهوده برای انکارش جنگیدم،
‫ولی من عاشقت هستم، خانم هیوود,
‫نه!
‫ما نباید این کارو می‌کردیم,
‫- نباید اینو می‌گفتی! ‫- تنها حسرتم اینه که زودتر نگفتم,
‫پس چرا نگفتی؟!
‫من قراره ازدواج کنم,
‫بمون,
‫با من یه زندگی بساز,
‫من قول دادم,
‫به رالف,
‫به پدر و مادرم,
‫دیگه خیلی دیر شده!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫تنها راه برای تموم شدن این ادعاها,,,
‫اینه که تو یه شوهر پیدا کنی,
‫از مهمونی تیراندازی ‫داری از من رو برمی‌گردونی؟
‫خانم جورجیانا لمب!
‫خوشحالم که فردا به ‫آرامش ویلینگدن برمی‌گردم,
‫شما هم این نظرو دارید، خانم هیوود؟