‫چشمم به جمالت روشن شد,
‫واقعا مردم چنین حرفی می‌زنن؟
‫اصلا یعنی چی؟
‫واقعا به نظرت الان می‌خوام ‫از این حرف‌ها بزنم؟
‫با خودم گفتم با احتساب شرایط، ‫حرف خوش‌آیندی باشه,
‫می‌خوای بامزه باشی؟
‫لابد دیگه,
‫دنی,
‫غروب رو دیدی؟
‫آسمون خیلی رنگارنگ شده,
‫ای خدا, غروب که اصلا از اینجا معلوم نیست,
‫می‌تونم تصورش کنم,
‫این‌طور که پیداست، استاد تصور کردنم,
‫دنی، پیشم بمون, بذار کمکت کنم,
‫اشکالی نداره, خودم ردیفش می‌کنم,
‫نمی‌کنی,
‫کمک لازم داری, بذار کمکت کنم,
‫دیگه می‌تونم حضورت رو مسدود کنم,
‫چه عالی, درود بر روان‌درمانی,
‫دنی، بیدار شو,
‫دنی، خواهش می‌کنم ‫بذار حضور پیدا کنم,
‫چی؟
‫همه‌جا ساکته,
‫تا حالا اصلا ساکت نبوده,
‫دنی,
‫دنی، بیدار شو,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫«اتاق شلوغ» ‫«فصل یکم، قسمت دهم»
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫ببین، ببین، ببین, بچه‌ها رو بنداز تو گونی,
‫سفت ببندش, ‫این‌جوری قطع تنفسشون رو می‌فهمی,
‫لطفا نفر بعدی بیاد,
‫- سلام استن, ‫- سلام راس,
‫باید باز هم از این بگیرم,
‫این بسته رو که دو هفته پیش گرفتی پسر,
‫- خب که چی؟ ‫- استن,
‫هوم, ‫ببین، کافیه این دادگاه رو پشت‌سر بذارم،
‫بعدش دیگه نمی‌خورم, خب؟
‫شرمنده‌ام پسر,
‫- اذیت نکن دیگه راس, ‫- استن,
‫داری معطلمون می‌کنی پسر, بجنب دیگه,
‫- خودت هم می‌دونی کارتون مسخره است، مگه نه؟ ‫- من که قوانین رو وضع نکردم پسر,
‫من به کشورم خدمت کردم، ‫عین گداهای بدبخت میام اینجا،
‫- خیلی‌خب,,, استن، درک می‌کـ,,, بس کن! ‫- ولی باز هم هیچی نصیبم نمی‌شه,
‫- کمبود دارو دارم, ‫- آروم باش, بیرونت می‌کنن‌ها,
‫- حقمه بهم دارو بدین! ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب, بیا اینجا, بیا اینجا!
‫باید از دکتر وقت بگیری, خب؟
‫خونسرد باش,
‫مرسی,
‫[دارین به آمریکا برمی‌گردین] ‫[منوی رستوران والنتین]
‫[شیر هموژنیزه و حاوی ویتامین دی]
‫بله؟
‫جناب قاضی,,,
‫مهلت ارسال پروپوزالت گذشت, ‫چندین هفته است که سر کلاس‌هات نیومدی,
‫یعنی گزینه مناسبی ‫واسه استاد دائم شدن نیستم؟
‫رایا، تو شهادتت رو دادی, ‫همه‌جوره به این پسر کمک کردی,
‫وقتشه از پرونده‌اش کنار بکشی,
‫آفرین دختر خوب,
‫نذار احساسات مانع کارمون بشه,
‫- چرا نذارم؟ ‫- جانم؟
‫مگه دلیل اصلی کارمون احساسات نیست؟
‫- رایا, ‫- اگه نیست هم نباید باشه؟
‫باید برم شام بخورم, ‫سر کلاس می‌بینمت,
‫مرسی,
‫استن؟
‫اِم، باید صحبت کنیم,
‫افکار خودکشی خیلی رایجه, ‫چطور پیش‌بینی نکرده بودم؟
‫از این حرف‌ها نزن,
‫تحت نظر خودم بود استن,
‫افراد خیلی زیادی این بچه رو ‫روسیاه کردن,
‫خودت رو مقصر ندون,
‫تو هم دیگه روان‌شناس شدی؟
‫منظور خاصی ندارم,
‫فقط می‌دونیم اگه صدای افتادنش ‫از تختش رو نشنیده بودن، الان مرده بود,
‫فعلا باید امیدوار باشیم ‫تا صبح زنده بمونه,
‫[زندان جزیره رایکر]
‫- به هوش اومده؟ چیز دیگه‌ای نگفتن؟ ‫- نه,
‫یکی باید به این جماعت ‫کلمات بیشتری یاد بده,
‫- چرا, یه سری چیز دیگه هم گفتن, ‫- دیگه چی گفتن؟
‫گفتن می‌تونه آخر هفته ‫تو دادگاه حاضر بشه,
‫چی؟ شوخیشون گرفته؟
‫از نظر دادگاه،
‫دو بیانیه نهایی و یه اعلام حکم ‫بیشتر باقی نمونده,
‫در نتیجه، سلامت جسمانیش کفایت می‌کنه,
‫- خیلی تند راه می‌ری, ‫- ها؟
‫- تند راه می‌ری, ‫- پام بلنده,
‫هیئت منصفه در چه حاله؟
‫خب، قاضی تأخیر پزشکی اعلام کرده ‫که به نفع ماست,
‫هیئت منصفه معمولا اقدام به خودکشی رو ‫نشانه عذاب وجدان محسوب می‌کنه,
‫ای خدا، مردم همیشه ‫نسبت به هم بدبینن، مگه نه؟
‫آره، همیشه بدبینن؛ ‫ولی تو نیستی، مگه نه؟
‫نه‌خیر، من نیستم, ‫می‌تونی بهم پیشنهاد خرید پل بدی,
‫می‌خرمش,
‫آره,
‫دنی, سلام,
‫وای، خدا رو شکر,
‫اینجا رو باش, ‫این بچه سالم و سلامته، مگه نه؟
‫خوبی؟ حالت چطوره؟
‫الان درد داری؟
‫نمی‌خوای چیزی برات بیارم؟
‫دنی؟
‫دنی در امانه؛
‫ولی نه الان اینجاست، نه بعدا میاد,
‫تنها مقصر این شرایط هم خودتی,
‫خواهش می‌کنم بذار باهاش صحبت کنم جک,
‫گمون کنم همه‌مون می‌دونیم ‫نتیجه آخرین صحبتتون از چه قرار بود,
‫بی‌انصافی نکن,
‫من صرفا سعی کردم کمکش کنم,
‫فرض کن دنی چند روز دیگه می‌ره زندان,
‫با احتساب شرایط هم ‫احتمالش خیلی زیاده,
‫موافق نیستی؟
‫پس از خودت بپرس پسره بیش از همه ‫به کمک کی نیاز داره؟
‫به کمک تو یا من؟
‫نه‌خیر، به نظرم تو دیگه ‫به حد کافی کمکمون کردی،
‫پس برو یه از دست رفته‌ی دیگه ‫واسه خودت پیدا کن,
‫باقیش رو خودم ردیف می‌کنم,
‫پرستار، خیلی خسته‌ام و اگه می‌شه، ‫ترجیح می‌دم استراحت کنم؛
‫ولی از جفتتون خیلی ممنونم,,,
‫که به ملاقاتم اومدین ‫دکتر و وکیل عزیز,
‫واقعا,,,
‫,,, خیلی لطف کردین, ‫مطمئنم باز هم می‌بینمتون,
‫خیلی‌خب,
‫باز هم بدجوری برام دردسر درست کردی استنلی,
‫عین لورل و هاردی شدیم, نه؟ گمون نکنم,
‫خب، مسلما بد نیست در آینده ‫کمی با فرهنگ عامه‌پسند آشنا بشیم,
‫من که بهت گفته بودم این‌طوری می‌شه,
‫دنیای بیرون به درد تو نمی‌خوره پسرم,
‫از اولش هم به دردت نمی‌خورد,
‫بیش از حد طاقت‌فرساست,
‫پسر خوبی باش و همین‌جا بمون، خب؟
‫مجبورم نکن اینجا رو پر آب کنم,
‫زبون همدیگه رو می‌فهمیم؟
‫بهتره غذا بخوری,
‫گرسنه نیستم,
‫به حدی رسیده بود که می‌تونست ‫باقی شخصیت‌هاش رو کمی کنترل کنه,
‫حتما جک دوباره قوی‌تر شده,
‫شاید پسره نمی‌خواست حضور داشته باشه,
‫بعد از این همه سختی، ‫واسه چی باید حاضر بشه؟
‫چیکار کنیم استن؟
‫شکست می‌خوریم رایا,
‫حتما چیزی رو از قلم انداختیم, اصلا,,,
‫نامه خودکشی ننوشته بود؟
‫نچ, ولی این,,,
‫نه، وایستا, ‫ولی این یکی رو تختش کنارش بود,
‫- آدامه, ‫- آدامه,
‫خب، چه دردی داری که عین نقل و نبات ‫کلونازپام می‌خوری؟
‫به خاطر جریانات جنگه,
‫«جریانات جنگ»؟
‫منظورت چیه؟ می‌شه بیشتر توضیح بدی؟
‫اختلال اضطراب پس از سانحه دارم,
‫جوان بودم و عضو برنامه آموزشی سربازان شدم,
‫تجربه فرماندهی نداشتم ‫و اوضاع خیلی خوب پیش نرفت,
‫منظورت چیه؟ افرادت جون باختن؟
‫آره, تعدادشون هم خیلی زیاد بود ‫و مسئولیتش رو قبول می‌کنم,
‫متوجه منظورت نمی‌شم,
‫همین الان بهت گفتم ‫عضو برنامه آموزشی شدم,
‫یعنی خودت داوطلب شده بودی, ‫واسه همین تقصیر خودته؟
‫- آره, می‌شه این‌طور گفت, ‫- چرا که نه؟
‫یا می‌شه گفت وسط جنگ بودین ‫و خودت بچه بودی,
‫- بس کن, ‫- درست نمی‌گم؟
‫اصلا به قیافه‌ام می‌خوره ‫که مشتاق شنیدن تحلیلت باشم؟
‫جریان از همین قراره استن,
‫هر آسیب‌دیده‌ای واسه خودش ‫داستانی سرهم می‌کنه,
‫«نباید شب تنها قدم می‌زدم,»
‫- «نباید دامن کوتاه می‌پوشیدم,» ‫- آره، نباید می‌پوشیدم,
‫«نباید عصبانی می‌شدم,» ‫«نباید حاضرجوابی می‌کردم,»
‫خودمون رو مقصر ‫بلایایی که سرمون میان می‌دونیم,
‫این‌جوری خیال می‌کنیم شرایط ‫تا حدی تحت کنترلمونه، ولی نیست،
‫آخه اتفاقات بد همیشه رخ می‌دن,
‫پس تا قبول نکنیم ‫همه‌اش تقصیر خودمون نیست،
‫نمی‌تونیم بهبود پیدا کنیم,
‫حالت خوبه؟ حواست پرت شد؟
‫وای خدایا, خودشه,
‫بیا باقیش رو ببریم, ‫تو راه برات توضیح می‌دم,
‫- ماشین داری؟ همین اطرافه؟ ‫- اِم، همین اطراف ماشین دارم,
‫خیلی‌خب, الان بارون می‌گیره, باید بریم, ‫می‌شه لطفا حساب کنی؟
‫می‌شه دو بسته بیرون‌بر بدین؟
‫خب، دلیل شکستمون,,,
‫در واقع هنوز شکست نخوردیم,
‫آره، ولی فرض کنیم خورده باشیم, ‫دلیلش چی بود؟
‫آخه باید تعرضش رو به شکلی نشون بدیم ‫که هیئت منصفه قانع بشن,
‫ولی کار ما برعکس بود,
‫آره، خب، تقصیر کندی بود,
‫حرف من هم حساب نیست، ‫آخه دنی نمی‌دونه بهش تعرض شده یا نه,,,
‫- درسته, متوجهم, ‫- ,,, می‌گه فقط به آدام تعرض شده,
‫داری ناموفق‌ترین ‫شهادت‌های تاریخ رو یادآوری می‌کنی؟
‫خب، شاید شاهدمون رو ‫اشتباه انتخاب کرده بودیم,
‫بلایی که سر دنی اومد، ‫بلایی که سر آدام اومد,,,
‫اصلا تقصیر دنی نبود؛
‫ولی خودش نمی‌دونه,
‫عذاب وجدانش و شرمش,,,
‫باعث شده نفهمه واقعا چه اتفاقی افتاده بود,
‫واسه همین باید نشونش بدیم,
‫این‌جوری از دنی جواب می‌گیریم,
‫واسه همینه که خیلی نازه,
‫با آدم دعوا می‌کنه، ولی وقتی حقیقت رو ‫نشونش بدن، بالاخره باور می‌کنه,
‫بعدش خودش و هیئت منصفه ‫می‌فهمن واقعا چه اتفاقی افتاده,
‫- خروجی بعدیه, یک و نیم کیلومتر دیگه است, ‫- خیلی‌خب,
‫سلام, مگه کلاس نداشتی؟
‫اِم، دیگه کار از کار گذشته,
‫منظورت چیه؟
‫به مدیرمون گفتم باید ‫یه روز دیگه هم مرخصی بگیرم،
‫اون هم گفت باید تصمیمم رو بگیرم,
‫- ناراحت شدم, ‫- اصلا کی می‌خواد استاد باشه؟
‫اساتید پیرن, من نمی‌خوام پیر بشم, ‫هیچ‌کس نمی‌خواد پیر بشه,
‫مگه نه؟
‫آره,
‫استن، موفق می‌شیم؟
‫از من می‌پرسی؟
‫سلام,
‫اینجا کار داشتم, ‫خواستم برات آرزوی موفقیت کنم,
‫وقتی پلیس جماعت آرزوی موفقیت کنه، ‫معلومه طرف بدبخت شده,
‫همیشه بی‌شعور بودی کامیسا,
‫- سلام, ‫- سلام,
‫اِم، فرانک می‌خواست واسه تو هم ‫آرزوی موفقیت کنم, اِم,,,
‫- نه‌خیر، نمی‌خواست, ‫- نه، نمی‌خواست,
‫نتیجه همیشه باب میل آدم نیست,
‫داری میل خودت رو می‌گی ‫یا میل من کارآگاه؟
‫تو از جون و دل مایه می‌ذاری, ‫الان هم گذاشتی,
‫همین بدون احتساب نتیجه کارتون ‫خیلی ارزشمنده,
‫- مواظب خودت باش, اوهوم؟ ‫- تو هم مواظب خودت باش متی,
‫باشه,
‫- هیئت منصفه رو بیارین, ‫- همگی بلند بشین,
‫حضور در جایگاه پرتاب,,,
‫وقتی بازی رو به اتمامه و قطعا شکست می‌خوریم ‫حس عجیبی داره,
‫فقط کاش زودتر اومده بودم, ‫شاید لذت می‌بردم,
‫بشینین,
‫جناب کامیسا، دیگه حرفی ندارین؟
‫یه شاهد دیگه هم داریم جناب قاضی,
‫خیلی‌خب, بفرمایین,
‫وکیل مدافع دنی سالیوان رو ‫به جایگاه احضار می‌کنه,
‫با توئم,
‫از صمیم قلب به درگاه خداوند ‫قسم می‌خورین,,,
‫راست بگین، چیزی رو از قلم نندازین ‫و اصلا دروغ نگین؟
‫قسم می‌خورم,
‫لطفا اسم کامل و آدرستون رو ‫جهت ثبت در اسناد بگین,
‫دنیل سالیوان، ساکن نیویورک، اِلم ریج، ‫خیابان اِلم، پلاک ۹ هستم,
‫ولی دروغ می‌گی، مگه نه؟
‫تقریبا مطمئنم آدرسم رو درست گفتم,
‫آدرست رو نمی‌گم، اسمت رو می‌گم,
‫تو دنی سالیوان هستی؟
‫معلومه که دنی سالیوانم, ‫کی می‌خوام باشم؟
‫- اسمت جک نیست؟ ‫- اعتراض دارم,
‫نمی‌دونم وکیل مدافع ‫چه بازی‌ای راه انداخته,,,
‫جناب قاضی،
‫باید فرض رو بر بیگناهی ‫دنی سالیوان قرار بدیم,
‫حقشه چنین فرضی کنیم، ‫الان هم,,,
‫باید حداقل فرض کنیم ایشون دنی نیست,
‫- اجازه می‌دم, ‫- جناب قاضی,,,
‫می‌خوام با دنی صحبت کنم,
‫- خب، دارین می‌کنین جناب, خودم,,, ‫- ,,, هستم,
‫حالا هم که اینجام، ‫اگه اشکالی نداشته باشه،
‫خیلی خوشحال می‌شم,,,
‫روایت خودم رو تعریف کنم,
‫خیلی‌خب «دنی», بفرما,
‫من از ناپدریم متنفر بودم,
‫قبل از ورودش به زندگیمون،
‫خودم و مامانم تنها بودیم، ‫بعدش هم خیلی باهاش بدرفتاری می‌کرد,
‫گمون کنم می‌شه گفت ‫رفتارش خیلی توهین‌آمیز بود,
‫التماسش می‌کردم ولش کنه، ‫ولی خیلی می‌ترسید,
‫خب، مطمئن بود در اون صورت ‫پیداش می‌کنه و بلایی سرش میاره,
‫گمون کنم واسه همین ‫اصلا از خونه دور نشدم,
‫تعرضش اصلا تمومی نداشت, ‫حتی بدتر هم شد,
‫من صرفا می‌خواستم بترسونمش,
‫خودم می‌دونم کارم اشتباه بوده ‫و مسئولیتش رو کاملا می‌پذیرم,
‫جناب قاضی، شاهدم معارضه,
‫شاهد معارضتون موکل خودتونه,
‫ولی همون‌طور که گفتم، ‫گمون نمی‌کنم موکل خودم باشه,
‫آقای کامیسا، واقعا,,,
‫خواهش می‌کنم، کافیه کمی ‫آزادی عمل بهم بدین جناب قاضی,
‫آقای کامیسا، دارین آبروی خودتون رو می‌برین,
‫باشه,
‫خیلی‌خب, باهات مخالفم,
‫ایشون آدم خوش‌تیپیه، قبول نداری؟
‫چرا,
‫- آقای کامیسا,,, ‫- خواهش می‌کنم جناب قاضی، فقط,,,
‫خب، اون یکی پسر ‫تو این نقاشی کیه؟
‫آدامه,
‫خب، آدام کیه؟
‫به نظرم ارتباطی نداره,
‫ولی ریاست جلسه با تو نیست, ‫باید جواب سوالم رو بدی,
‫سوالاتشون کاملا بی‌ثمره جناب قاضی,
‫- جواب سوالم رو بده جک, ‫- اصلا چنین کاری نمی‌کنم,
‫شاهد باید جواب سوال رو بده,
‫- آدام برادر,,, ‫- ,,, دوقلوم بود,
‫برادر دوقلوی دنی بود؟
‫گمون کنم الان همین رو گفتم,
‫خیلی‌خب,
‫خب,,, این عکس رو به خاطر داری؟
‫رو دیوار نشیمن خونه دنی بود، مگه نه؟
‫- آره, ‫- عکس کیه؟
‫عکس کندیه, عکس مـ,,, ‫عکس مادرم و خودمه,
‫خب، به نظرت اصلا عکس عجیبی نیست؟
‫متوجه منظورتون نمی‌شم,
‫واسه چی متوجه نمی‌شی؟
‫این عکس اصلا غیرعادی نیست؟
‫نه,
‫به هیچ وجه,
‫آدام الان کجاست دنی؟
‫دنی؟
‫جواب سوالم رو بده دنی,
‫فوت شده,
‫کی فوت شده؟
‫در دوران کودکی فوت شد,
‫در دوران نوزادی فوت نشد؟
‫نه، در دوران کودکی فوت شد,
‫پس چرا تو این عکس حضور نداره؟
‫- چرا تو این یکی حضور نداره؟ ‫- نمی‌دونم,
‫چرا,,,
‫بس کن!
‫چی رو بس کنم! ‫دیگه ازت سوال نکنم؟
‫- نه، با شما نبودم, با,,, ‫- چرا تو این یکی نیست؟ تو این یکی چی؟
‫چرا تو کل این عکس‌ها ‫یه بچه بیشتر نیست؟
‫اِم,,,
‫چی به سر آدام اومده بود دنی؟
‫- تکرار می‌کنم، چی به سر آدام اومده بود؟ ‫- نه,
‫من که بهت گفتم چی به سر آدام ‫اومده بود مردک مادرخراب,
‫آقای سالیوان،
‫باید عفت کلام رو تو دادگاهم رعایت کنین,
‫عذر می‌خوام جناب قاضی, اِم,,,
‫خیلی‌خب, فوت شده, چطوری؟
‫اِم,,, اِم,,, اِم,,,
‫ممکنه به خاطر نداشته باشی؟
‫وای خدا,
‫دنی؟
‫چی به سر آدام اومده بود دنی؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫سلام دن,
‫آدام,
‫چی به سر آدام اومده بود دنی؟
‫مجبور شد بره,
‫واسه چی؟
‫به خاطر کارش مجبور شد,
‫خب، مگه آدام چیکار کرده بود؟
‫خودش می‌خواست, ‫می‌خواست مارلین کارش رو بکنه,
‫آخه نمی‌خواست هیچ مشکلی پیش بیاد,
‫آخه نمی‌خواست مامانمون تنها باشه,
‫می‌خواست مارلین,,,
‫هر کاری می‌خواد باهاش بکنه,
‫اون هم بارها و بارها بهش تجاوز کرد؛
‫ولی خودش می‌خواست,
‫واسه همین مجبور شدم ‫بفرستمش بره,
‫آدام کیه دنی؟
‫برادرمه,
‫ولی تو اصلا برادر نداشتی، درسته؟
‫درسته,
‫آدام کیه دنی؟
‫خودمم,
‫آدام خودمم,
‫دیگه سوالی ندارم جناب قاضی,
‫اون لحظه چه حسی داشتی؟
‫فقط سکوت حاکم رو به خاطر دارم,
‫هیئت منصفه به نتیجه رسیده؟
‫رسیدیم جناب قاضی,
‫بهش عادت نداشتم,
‫عادت نداشتم عدم وجود صدایی ‫تو ذهنم باعث نجاتم بشه؛
‫می‌شه متهم بلند بشه؟
‫ولی چیزی پیدا کرده بودم ‫که نجاتم داد,
‫واقعا؟ چی پیدا کرده بودی؟
‫آقای فورمن، می‌شه لطفا ‫حکمتون رو بخونین؟
‫اعضای هیئت منصفه اجماعا ‫متهم دنیل سالیوان رو,,,
‫به دلیل اختلال روانی,,,
‫بیگناه اعلام می‌کنیم,
‫آقای سالیوان,
‫دنی، می‌شه خطاب به خوانندگان ‫روزنامه‌مون چیزی بگی؟
‫می‌شه نظرت رو بگی؟ ‫به نظرت,,,
‫آفرین پسر,
‫وقتی به مشکل می‌افتم، ‫مریم مقدس به کمکم میاد,
‫مریم مقدس نجاتت می‌ده؟ ‫از آهنگ «بیتلز» نقل‌قول می‌کنی؟
‫نه,
‫تو رو می‌گم رایا,
‫تو نجاتم دادی,
‫خودت چه حسی داشتی؟
‫می‌خواستم همزمان گریه کنم ‫و جیغ بکشم؛
‫ولی بیش از هرچیزی خسته بودم,
‫عجیبه که من ازت سوال بپرسم، مگه نه؟
‫آریانا کجاست؟
‫ولی ممنون که باهام مرورش کردی,
‫وقتی ذهن آدم تفکیک می‌شه،
‫حواسش از احساسات بقیه پرت می‌شه,
‫- واقعا؟ ‫- واقعا همین‌طوره,
‫دلم هم خیلی برات تنگ شده بود,
‫ولی اذیت نکن دیگه، ‫امکان نداره صرفا خسته بوده باشی,
‫گمون کنم ضدحال هم خوردم,
‫اصلا بعد از پیروزیمون ‫دم دادگاه سخنرانی نکردم,
‫کسی ازم استقبال نکرد,
‫بالاخره حکم آزادیت رو نگرفته بودیم، ‫خیلی جزئی‌تر بود,
‫برات فرصت ایجاد کردیم,
‫ولی بعدش رفتی, ‫یهو رفتی,
‫- تصور صحبتت با روان‌شناس دیگه‌ای,,, ‫- [آسایشگاه روانی سن فرانسیس]
‫اولش خیلی برام دشوار بود,
‫از نظر عقلانی، می‌فهمیدم باید ‫رابطه جدیدی شکل بدی،
‫درمان‌های جدیدی رو در پیش بگیری و خوب بشی,
‫ولی راستش رو بخوای، اولش زیاد ‫از شرایط خوشم نمی‌اومد,
‫دل من هم برات تنگ شده بود,
‫حاضر بودم حالت رو از دکترهای جدیدت بپرسم، ‫ولی باید رازدار می‌بودن,
‫همیشه هم نگرانت بودم,
‫بفرمایین,
‫ولی بعدش مادرت باهام تماس گرفت,
‫سلام مامان,
‫سلام دن,
‫چی شد که بالاخره بعد از دو سال ‫گذاشتی به ملاقاتت بیاد؟
‫آخه متوجه شدم ‫هرچقدر هم که بگذره،
‫اصلا آمادگیش رو پیدا نمی‌کنم,
‫واسه همین مجبور شدم ‫عواقب کارم رو بپذیرم,
‫دیگه وقتش بود,
‫خیلی قشنگه, چی‌ان؟ ستاره‌ان؟
‫کرم شب‌تابن,
‫کرم شب‌تابن؟
‫به فکر گذشته بودم,
‫خیلی قشنگه,
‫می‌ذارن هر روز نقاشی کنم,
‫می‌گن واسه درمانم مفیده,
‫خب، نقاشیت از اولش هم خوب بود،
‫ولی,,, ‫این‌ها واقعا خیلی قشنگن,
‫راستش، احتمالش هست ‫چندتاشون رو تو نمایشگاه بذارن,
‫عین هنرمندان واقعی می‌شی، ها؟
‫آره,
‫الان ساکن اوک‌ویلم,
‫واحد کوچکی دارم,
‫مارلین چی شد؟
‫تا چند وقت هفته‌ای دو بار ‫مست می‌اومد دم ساختمونم,
‫پلیس‌ها هم دخالت کردن,
‫از یه روزی به بعد دیگه نیومد,
‫الان هم بیش از یه ساله ‫که نه دیدمش، نه خبری ازش شنیدم,
‫از اون موقع کلی مشاوره رفتم,
‫هر روز به فکرتم,
‫می‌خوام بدونی,
‫البته خودم می‌دونم مامان خوبی نبودم,
‫جفتمون می‌دونیم نبودم,
‫جفتمون می‌دونیم در واقع,,,
‫بدجوری,,,
‫روسیاهت کردم,
‫از کی خبردار شدی؟
‫تو پدرت رو به خاطر نداری,
‫پدر واقعیت رو می‌گم,
‫راستش، اصلا نمی‌خواستم بهت بگم,
‫آخه اصلا خاطره خوشی نداشتم,
‫باردار که شدم، ۱۶ ساله بودم,
‫زمان ازدواجمون ۱۷ ساله بودم,
‫ولی وقتی تو ۴ ساله بودی,,,
‫متوجه شدم داره,,,
‫واسه همین تا می‌تونستم ‫ازش دور شدم؛
‫ولی تک و تنها بودن,,,
‫وای، اصلا از پسش برنمی‌اومدم,
‫واسه همین وقتی مارلین,,,
‫خیلی قوی پرتوان و مطمئن جلوه می‌کرد,
‫می‌تونست ازمون مراقبت کنه,
‫ما هم به چنین فردی نیاز داشتیم,
‫یکی باید ازمون مراقبت می‌کرد,
‫من به چنین فردی نیاز داشتم,
‫گمون کنم تا مدت نیازی به خودم می‌گفتم,,, ‫حقیقت نداره,
‫امکان نداره حقیقت داشته باشه,
‫امکان نداشت باز هم پای چنین آدمی رو ‫به زندگیمون باز کرده باشم؛
‫ولی کرده بودم,,,
‫و شرمنده‌ام,
‫بستری که من واسه آزارت فراهم کردم,,,
‫حتی اگه اصلا من رو نبخشی,,,
‫اصلا ازت دلخور نمی‌شم،
‫آخه مادر باید از فرزندش محافظت کنه,
‫ولی من شکست خوردم,
‫شکست خوردم,
‫می‌خوام بدونی ‫خودم می‌دونم,
‫می‌دونم,
‫خوشحالم که اومدی,
‫شاید بتونم باز هم بیام؟
‫شاید تجدید نظر کنی,
‫شاید باز هم درخواست کنم,
‫ولی باز هم درخواست نمی‌کنه,
‫خب، اگه تلاشش رو بکنه، ‫اصلا می‌تونی ببخشیش؟
‫تلاشش رو نمی‌کنه,
‫نه، احتمالا نمی‌کنه,
‫همه‌مون تمام توانمون رو ‫به کار می‌بریم دیگه,
‫ولی گاهی اوقات تمام توان آدم کافی نیست,
‫می‌گن آثار هنری دردکشیده‌ها بهتره,
‫چرت و پرت می‌گن,
‫موافقم,
‫ولی حال خودت چطوره؟ ‫همین الان رو می‌گم,
‫اِم، عین سابقم,
‫خاک بر سرم,
‫ولی فرق‌هایی هم کردم,
‫- واسه چی بیدارم نکردی؟ ‫- خودت آدم بالغی هستی,
‫عه، یهو الان بالغ شدم؟
‫- بفرما, ‫- وای نه, پای سیب نداریم؟
‫از اون‌جایی که ظاهرا مسئول خریدم، ‫امروز می‌رم خرید,
‫بشین,
‫اولین بیمارت پنج دقیقه دیگه می‌رسه, ‫باید تا طبقه پایین بری دیگه,
‫اذیت نکن دیگه مامان,
‫اختلال اکتشافیت رو ‫تو کتاب «دی‌ام‌اس» ثبت کردن,
‫نمی‌شه پنج دقیقه دیر کنی؟
‫اولا، اسمش «دی‌اس‌ام»ـه,
‫دوما، مطمئنم خودت می‌دونی ‫ربطی نداره,
‫نمی‌شه به دخترم افتخار کنم؟
‫واقعا داری افتخار می‌کنی؟
‫لطفا برسونش مدرسه,
‫ببین رفیق, باید بری مدرسه,
‫خیلی دوستت دارم,
‫مرسی مامان,
‫دیگه استاد نیستم, ‫روان‌شناسم,
‫مامان هم هستم,
‫تمام تلاشم رو می‌کنم شجاع باشم,
‫خیلی زحمت می‌بره,
‫ادغام‌درمانی داره نتیجه می‌ده,
‫معلومه داری شخصیت‌هات رو یکپارچه می‌کنی,
‫چه حسی داره؟
‫طول می‌کشه,
‫صرفا سعی می‌کنم شجاع باش,
‫وای، خیلی شجاعی دن,
‫همیشه شجاع بودی,
‫شاید همین‌طور باشه,
‫- سلام دکتر, ‫- سلام دکتر,
‫دن، دیگه داره وقت شام می‌شه,
‫خیلی ممنون که گذاشتین ‫تو دفترتون صحبت کنیم,
‫خواهش می‌کنم, خیلی خوش‌وقت شدم,
‫تا دم آسایشگاه همراهم میای؟
‫چرا که نه؟
‫باغشون خیلی قشنگه,
‫آره، از پنجره اتاقم معلومه,
‫فصل به فصل تغییر می‌کنه,
‫بگذریم، ممنون که امروز اومدی,
‫بابت همه‌چی هم ازت ممنونم,
‫هرچه گذشت، دیباچه شد,
‫نقل‌قول از شکسپیر بود, ‫خودم بلد بودم,
‫ببین، همه‌شون تو وجود خودتن,
‫ذکاوت جک، دلربایی مایک ‫و اعتماد به نفس آریانا رو داری,
‫همه‌شون خودتی,
‫همه‌شون نیستم,
‫منظورت چیه؟
‫باید دینی رو ادا کنم,
‫نوبت منه که فرشته محافظ باشم,
‫بگذریم، دیرم شده, ‫امیدوارم به زودی ببینمت دکتر,
‫من هم همین‌طور دن,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫♪ وقتی به مشکل می‌خورم، ♪
‫♪ مریم مقدس به کمکم میاد,,, ♪
‫♪ و عاقلانه بهم می‌گه ولش کن ♪
‫♪ هر وقت هم تو تاریکی فرو می‌رم، ♪ ‫♪ جلوی خودم می‌ایسته,,, ♪
‫♪ و عاقلانه بهم می‌گه ولش کن ♪
‫♪ ولش کن، ولش کن ♪
‫♪ عاقلانه بهم می‌گه ولش کن ♪
‫♪ وقتی هم کل دل‌شکسته‌های ♪ ‫♪ ساکن این دنیا به توافق می‌رسن، ♪
‫♪ راه‌حلی پیدا می‌شه، ولش کن ♪
‫♪ آخه با این که از هم جدا شدن، ♪
‫♪ هنوز هم احتمالش هست بفهمن,,, ♪
‫♪ راه‌حلی پیدا می‌شه، ولش کن ♪