رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫«آنچه گذشت,,,»
‫- شما کی باشی؟ ‫- اسمم رد بیله,
‫ما این‌جا زیاد از جایزه‌بگیرها ‫استقبال نمی‌کنیم,
‫دنبال یه بابایی می‌گردم که ‫یه چاقوی بووی همراهشه,,,
‫که روی دسته‌اش یه چشم حکاکی شده,
‫بعد طلاها مال خودم می‌شه، ‫تو هم تا روزی که,,,
‫خدات بارون نازل کنه ‫از تشنگی تلف می‌شی,
‫وقتی هم خواستی از شهر بزنی بیرون، ‫یه سر بیا دفتر اسلحه‌ات رو پس بدم,
‫تو خیلی خوشگلی, ‫خیلی قدرتمندی,
‫تا حالا هم ندیدم ناامید بشی,
‫آینده من و تو خیلی بهتر از این چیزهاست,
‫مثل اینکه به بد جایی زدن,
‫اسبم کو؟
‫مال اسب خودته,
‫کیر توت!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫فصل اول - قسمت دوم ‫«زندانی»
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫لابد دور خودمون چرخیدیم,
‫چند ساعته این‌جا گیر افتادیم,
‫بی‌خیال کورت,
‫یه‌کم دیگه بیشتر نمونده,
‫ولم کن مک,
‫بی‌خیالش دیگه,
‫کلی مشکلات بزرگتر ریخته سرمون,
‫وقتی یه نفر قانون رو زیرپا می‌ذاره،
‫باید عدالت شامل حالش بشه,
‫طبق کدوم قانون؟
‫همین که دزدی کرده,
‫مک جفتمون خوب می‌دونیم،
‫هرچقدر بیشتر از پوله دور بشیم،
‫احتمال این که یه نفر ‫شانسی پیداش کنه بیشتر می‌شه,
‫بدجور خاطرخواه اون اسبه‌ام,
‫حتی بیشتر از پوله؟
‫دیدی گفتم؟
‫تو شکاکی, همین,
‫شکاک بودن باعث نمی‌شه ‫باهوش‌تر بشی کورت,
‫فقط انگار دائم از ترس,,,
‫داری تو خودت می‌رینی,
‫حواست باشه, ‫گفتم خط صاف بکش,
‫بهت می‌گه قوه تخیل نداری,
‫جدی؟
‫مثلا تو بیشتر از من بلدی؟
‫پس بیا نشونم بده,
‫بیا دیگه، نشون بده ببینم,
‫بفرما, گرفتمت!
‫فکر کردی از من واردتری؟ ها؟
‫خیلی‌خب بچه‌های گل, ‫بسه دیگه,
‫به کی گفتی بچه؟
‫بچه رو با کی بودی؟
‫با کی بودی؟
‫برو سر کارت, ‫برو دیگه,
‫صلیبت کو؟
‫نمی‌دونم,
‫لابد گمش کردم,
‫بیا، مال من رو بگیر,
‫دعاهای تو بیشتر به دل خدا می‌شینه دیگه,
‫نه خیرم,
‫اصلا این طور نیست,
‫اون‌جا رو, ‫شهرک‌نشین‌ها دارن میان,
‫دارن می‌رن سمت گرین‌ویل,
‫اون با چاقو درستش می‌کرد,
‫باشه پس,
‫تا گوشه‌هاش می‌مالم،
‫عین همونی که درست می‌کرد,
‫بفرمایید,
‫خب، قراره یه مامان جدید واست بیاد,
‫حالا خوشحالی؟
‫قراره ازش خوشم بیاد؟
‫معلومه که خوشت میاد,
‫تو و اون خیلی شبیه هم هستین,
‫چی‌مون شبیه همه؟
‫خب، مثلا اون خیلی مهربونه,
‫خیلی هم نازه,
‫دوست داری ببینیش؟
‫آره؟
‫- کِی؟ ‫- اصلا می‌دونی چیه؟
‫مثلا همین امروز,
‫اصلا راه نداره,
‫تو شکست‌خوری واندا, ‫همین کافیه,
‫شکست‌خور یعنی چی؟
‫سورپرایز!
‫قضیه چیه؟
‫امروز که تولدم نیست,
‫ولی مناسبت خاص که هست,
‫نفهمیدی منظورم چیه؟
‫چرا فهمیدم, ‫ولی اشتباه نکنم,,,
‫یه مدتی هم ازش گذشته,
‫ولی بازم هر دو هفته,,,
‫درموردش بهمون می‌گفت,
‫چون خیلی خفنه دیگه,
‫که اون احمق بی‌شعور رو بیرون کردی،
‫خودت اومدی جاش رو گرفتی,
‫مخصوصا که اون‌طوری تحقیرش کردی,
‫به نظر من که امروز یه مناسبت ملیه,
‫اینی که دستته چیه؟
‫یه هدیه‌ست,
‫- دستتون درد نکنه دخترها, ‫- بازش کن دیگه,
‫اون روز توی فروشگاه رو یادته؟
‫یادمه,
‫می‌دونستیم در جا چشمت گرفتش,
‫چقدر آدم‌های حیله‌گری هستین,
‫خب,,,
‫ایو,,,
‫با توجه این که دیشب تونستیم ‫بارنابی رو راضی کنیم,,,
‫قیمت آب رو بیاره پایین،
‫و از اون‌جا که مناسبت خاصی هم هست،
‫می‌خوای امروز کلا استراحت کنیم؟
‫استراحت کنیم؟
‫آره دیگه، جشن بگیریم,
‫مثلا شام بریم رستوران چارمینگ,
‫یا مثل سری آخری، ‫بریم اون هتل باکلاسه,
‫خانم‌ها,
‫یا همین‌جا بمونیم مست کنیم,,,
‫تا صبح بیدار بمونیم,
‫ولی امروز نه، ببخشید,
‫آخه چرا؟
‫کاروان‌های شهرک‌نشین قراره برسن,
‫یعنی دو سه روزه می‌شه ‫حقوق یه ماهمون رو در بیاریم,
‫امروز وقتش نیست,
‫ایو، بی‌خیال دیگه,
‫آب رو بیارین داخل,
‫با شما بودم!
‫این‌جا چی می‌خوای؟
‫سیمون کجاست؟
‫امروز سرمون شلوغه,
‫- کارم زود تموم می‌شه, ‫- کی اومده؟
‫- سلام, ‫- سلام,
‫- عه، چه مرگته؟ ‫- قضیه چیه؟
‫یه کار کوچولو با سیمون داشتم,
‫می‌دونم زود اومدم ولی,,,
‫- اشکال نداره ایو, ‫- خیلی هم اشکال داره,
‫بزن به چاک ببینم,
‫جان؟
‫امروز تعطیله,
‫می‌خوام دخترها رو ببرم خارج شهر,
‫بعدا هم اگه یکیشون برگشت ‫گفت برو بیرون،
‫حرف گوش کن,
‫ببخشید چی شد؟
‫خوب هم فهمیدی چی شد,
‫حالا برو,
‫می‌دونی با کی داری حرف می‌زنی؟
‫تنها دلیلی که می‌تونی این ‫کاسبی کوچولوت رو داشته باشی،
‫به‌خاطر اینه,
‫فهمیدی چی شد؟
‫دست کثیفت رو بکش ناتان,
‫من با یه تیکه فلز قرارداد نبستم,
‫با تو هم نبستم,
‫قرارداد من با مک‌کویه,
‫از این کارت خوشش نمیاد,
‫خب، وقتی خودش برگشت،
‫می‌بینیم خوشش میاد یا نه,
‫حالا تا اون‌موقع، ‫نبینم این‌جا پیدات بشه,
‫برو,
‫می‌گم بریم سمت پل,
‫کل این قضیه سر غرور افتخاره,
‫منم اصلا تمایل ندارم ‫واسه غرورم کشته بشم,
‫تو ترسیدی,
‫تو هم باید بترسی,
‫طرف یه روانیه که چیزی ‫واسه از دست دادن نداره,
‫ولی من و تو,,,
‫خطر صدها هزار دلار ضرر رو ‫داریم به جون می‌خریم,
‫نوچ,
‫می‌ریم اون طرف پل,
‫انصافا ما رو گیر آوردی؟
‫کجا می‌ری؟
‫برمی‌گردم تو شهر,
‫اگه تا فردا نیومدی، ‫سهم خودم رو برمی‌دارم,
‫دستت به پوله هم نمی‌خوره، ‫شنفتی چی گفتم؟
‫هوی,
‫دستور می‌دم وایستی,
‫عه، اینطوریه؟
‫دستور از طرف کی؟
‫الآن کلانتری یا قانون‌شکن؟
‫فرقی هم نداره,
‫مجازات جفتش به یه شکله,
‫ای حروم‌زاده,
‫از یه بچه و کیسه پول می‌ترسی،
‫بعد رو من اسلحه می‌کشی؟
‫به اندازه کافی مرگ به چشمت دیدی کورت,
‫مطمئنم همه‌شون هم خوب یادته,
‫اون گیجیِ توی چشم‌هاشون یادته,
‫که به سمت خورشید خیره شده بودن,
‫از جون من چی می‌خوای؟
‫خوب چیزی از کفت رفت بیل,
‫واقعا گوشتش لطیف بود,
‫اون اسکل‌های دیگه بیشتر از تو ‫عقل توی کله‌شون بود,
‫تازه می‌تونستی نیروی مورد نیازت رو ‫دوباره به دست بیاری,
‫بگو چی می‌خوای,
‫این طب قبیله‌ایه دیگه، نه؟
‫درسته؟
‫باهاشون زندگی کردی؟
‫کون لقت,
‫تو یه موهبتی بیل,
‫سرنوشت تو رو انداخته بغل من,
‫تو با اون کیسه پر از سرِ خوشگل و نازت,
‫بگو ببینم، می‌خوام بدونم ‫چند نفرشون رو کشتی,
‫تو خوابت هم می‌بینی‌شون؟
‫چرا باید ببینمشون؟
‫صداهاشون رو می‌شنوی؟
‫من که خودم می‌شنوم,
‫صدای خنده‌هاشون رو می‌شنوم,
‫صدای گریه‌هاشون,
‫صدای حرف زدنشون,
‫شدن عین خانواده خودم,
‫این خون هم مال آخرین ‫عضو خانواده‌مونه,
‫حالا چند نفر کشتی بیل؟
‫کون لقت,
‫همه با هم یه خانواده ‫بزرگ تشکیل می‌دیم بیل,
‫استیو؟
‫می‌خوام پیش یکی اعتراف کنم,
‫می‌شه پیش تو بکنم؟
‫گمونم فقط می‌شه,,,
‫پیش کشیش‌ها اعتراف کرد عزیزم,
‫تو هم نزدیک‌ترین آدمی هستی ‫که می‌شه پیشش اعتراف کرد,
‫خیلی‌خب,
‫متوجه شدم این چند روز اخیر,,,
‫خیلی وحشت کردم,
‫و این که,,,
‫خیلی هم عصبانی‌ام,
‫ولی گمونم احساسی که اکثر اوقات دارم,,,
‫ناامیدیه,
‫با خودم می‌گم کاش می‌شد ‫با یکی از اون کاروان‌ها,,,
‫بریم یه جایی که هرسال,,,
‫با بارون نیومدنش,,,
‫کمر زندگی‌مون خم نشه,
‫و این که,,,
‫کم‌کم دارم حس می‌کنم ‫خدا ما رو رها کرده,
‫چون توی زندگیم دیگه ‫حضورش رو حس نمی‌کنم,
‫اشکال نداره,
‫- داره, ‫- اشکال نداره,
‫داره، حس می‌کنم هیچ ارزشی ندارم,
‫گوش کن، گوش کن چی می‌گم,
‫هرجا که,,,
‫رنجش باشه، خدا هم هست,
‫شک کردن بهش هم فقط ‫حضورش رو تقویت می‌کنه,
‫متوجه‌ای چی می‌گم؟
‫درستش می‌کنم میشل,
‫همه‌شو درست می‌کنم,
‫عجب چیزی بشه,
‫قراره از اول امروز,,,
‫- تا شب مست کنم, ‫- بزن بریم,
‫ایو,
‫چرا اون‌طوری با ناتان صحبت کردی؟
‫چرا خودت بهم نگفتی ‫ازت خواستگاری کرده؟
‫همچین مسائلی رو فورا ‫باید بهم اطلاع بدین,
‫خب الآن که خبر داری,
‫داری به پیشنهادش فکر می‌کنی؟
‫نه,
‫خوبه,
‫لیاقتت بیشتر از اون آدمه,
‫ولی چرا؟
‫جوون که هست، ‫خوش‌تیپه,
‫زندگیم رو واسم شیرین‌تر می‌کنه,
‫خانم‌ها,
‫کجا می‌رین؟
‫دخترها رو می‌برم دریاچه ترسون,
‫قشنگ‌ترین جای دنیا,
‫باهاش حرف می‌زنم,
‫مک‌کوی رو راضی می‌کنم ‫بره دنبال اسب‌هات,
‫نه، نه، نه, نیازی نیست,
‫الآن مثل روز واسم روشنه باید چی کار کنم,
‫می‌خوام از توی شهر ‫نیروی کار استخدام کنم,
‫از بین همین شهرک‌نشین‌ها,
‫حتما یکی بینشون هست ‫که بخواد کمک کنه,
‫منم می‌خوام کمک کنم,
‫فردا بیا این‌جا,
‫نمی‌تونم,
‫دیگه باید برم,
‫می‌گن لحظه مرگ، کل عمر آدم,,,
‫از جلو چشم‌هاش رد می‌شه,
‫حالا اسلحه کشیدم عمرت رو دیدی؟
‫البته تو از چیزی ترسی نداری، نه؟
‫نه زیاد,
‫پس اون مردی که زخمی‌ات کرد چی؟
‫خفه شو بابا,
‫تو فراری‌ای، مک,
‫فرار کردی اومدی گرین‌ویل،
‫الآن هم می‌خوای دوباره فرار کنی,
‫فقط واسم سواله,,,
‫از همون یارو فرار کردی؟
‫از چیزی که خبر نداری حرف نزن,
‫نه، خبر ندارم,
‫هر کثافت‌کاری که توی ‫عمرت کردی رو بهم گفتی,
‫ولی درمورد اون زخم‌هات,,,
‫یه کلمه هم چیزی نگفتی,
‫چون یه راز رو فقط ‫سه نفر می‌تونن نگه‌دارن,
‫اونم وقتی که دوتاشون مُرده باشن,
‫باشد که «چشم» به کسانی که ‫به آن می‌نگرند، برکت عطا کند,
‫باشد که مسیرشان روشن شود,
‫«کناره‌گیری، فرار نیست,»
‫«زمانی که خطر بر امید غلبه کند،»
‫«انتظار را حکمتی نیست,»
‫توی شهر این بی‌سوادها,,,
‫فقط من و تو می‌تونیم بخونیم,
‫بچه که بودی کتاب مورد علاقه‌ات بود,
‫پس بگو چرا واسه خودت ‫رفتی سراغ کارهای دُن کیشوتی,
‫می‌دونستی همسایه‌تون آقای هیگن,,,
‫قراره زمین‌هاش رو بهم بفروشه؟
‫برخلاف شوهر تو,,,
‫نذاشت حتی پیشنهاد دوبرابر بدم,
‫خبر داری اومد تو خونه خودم,,,
‫که باهام رو در رو بشه؟
‫مرد با ایمانیه,
‫توی کارش بیشتر از چیزی که,,,
‫فکرش رو می‌کنی مصممه,
‫منم یه همچین ایمانی رو دارم,
‫البته به علم,
‫پس یه نقطه اشتراکی با هم دارین,
‫جفتتون به چیزی ایمان دارین ‫که نمی‌شه دیدش,
‫آره,
‫البته علم کاملا نامرئی نیست,
‫من نقشه‌برداری کردم,,,
‫و طبق نقشه‌برداری من ‫طلای این‌جا تموم نشده,
‫اون چی داره؟
‫دزدیدن اسب‌های شوهرم,,,
‫قرار نیست متقاعدش کنه ‫که از این‌جا بره,
‫همون‌طور که تو رو هم متقاعد نمی‌کنه,
‫پس,,,
‫بهم,,,
‫اجازه بده,,,
‫که بیشتر بهش سخت بگیرم,
‫خیلی‌خب,
‫ای خدا,
‫بعد این همه عذابی که واسش کشیدی,,,
‫هنوزم می‌خوای قبل جواب دادن فکر کنی؟
‫من و دوریان و استیو ‫یه خانواده‌ایم، چارلز,
‫وقتی هم از این‌جا بردمش، ‫این رو فراموش نکن,
‫حالا کجا برم دنبالش؟
‫این‌جا رو واسه خودمون پیدا کردم,
‫بریم شنا کنیم,
‫- شنا کنیم؟ ‫- آره,
‫شنا کنیم؟
‫این‌جا واقعا آب بود؟
‫آره, ‫(فرانسوی)
‫درسته,
‫دست کثیفش رو گذاشته بود رو کون من,
‫دائم اسم زنش رو ناله می‌کرد,
‫- «آخ سارا, آخ سارا,» ‫- وای خدا,
‫من با خودم می‌گفتم یعنی چی؟
‫اگه قراره زنت رو تصور کنی،
‫چرا نمی‌ری خودش رو بکنی؟
‫هزینه‌اش هم کمتره,
‫بهرحال اون خوبه رسید به سیمون,
‫هیچ‌کدومشون به گرد پای ‫اون آقا خوش‌تیپه هم نمی‌رسن,
‫- شاید, ‫- که این طور؟
‫ناتان چطوری می‌کُنت، سیمون؟
‫کیرش خیلی بزرگه؟
‫این چه سوالیه آخه، خدایا,
‫- بی‌خیال, ‫- بگو دیگه,
‫خیلی‌خب,
‫تنها مردیه که کاری کرد آبم بیاد,
‫نمی‌دونم، شاید به‌خاطر بوسه‌هاشه،
‫یا هدیه‌هاش، ‫یا قول‌هایی که بهم می‌ده,
‫وقتی اون آبش میاد چی؟
‫توی چشم‌هات نگاه می‌کنه؟
‫صورتت رو می‌زنه کنار ‫که مجبور نباشه نگاهت کنه,
‫همه مردهای امثال اون دنبال همینن,
‫از آخرین اعدامی‌مون خیلی می‌گذره,
‫کاش ایو رو اعدام می‌کردیم,
‫که نشونش بدم این اطراف کی رئیسه,
‫آخه چی باعث شد فکر کنه,,,
‫می‌تونی اون‌جوری باهام صحبت کنه؟
‫خوب گوش کن چی می‌گم؛
‫سرخود هیچ غلطی نمی‌کنی,
‫درکت می‌کنم پسرعمو,
‫واقعا می‌گم,
‫ولی اون کاری که با زنت کردی، ‫نباید سر کس دیگه بیاد,
‫- کون لقت هنری, ‫- آرامش خودت رو حفظ کن,
‫همیشه که من نیستم ‫از مشکلات نجاتت بدم,
‫خیر سرت یه دختر هم داری,
‫مری رو داری,
‫باشه,
‫باشه دیگه,
‫خوبه,
‫حالا بیا کارش رو تموم کنیم,
‫می‌دونم تو خوابت می‌بینی‌شون,
‫من هیچی نمی‌بینم,
‫واسه پول آدم می‌کشم,
‫نه، نه، نه,
‫مطمئنم راستش رو نمی‌گی,
‫ولی دارم می‌گم,
‫وقتی این کار رو می‌کنم ‫یه سری‌ها بالا میارن,
‫چه گُهی می‌خوری؟
‫بقیه,,,
‫التماسم می‌کنن جمجمه‌شون رو له کنم,
‫که دیگه درد نکشن,
‫چون پرده‌های گوشت قراره پاره بشه,,,
‫و خون قراره از چشم‌هات بیرون بزنه,
‫وقتی هم که غروب بشه,,,
‫گوشتت لطیف می‌شه,
‫اون موقع‌ست که اجازه می‌دم بمیری,
‫حالا,,,
‫ببینیم این‌طوری مُقُر میای یا نه,
‫ممکنه این شهر به نظرتون ‫نویدبخش نیاد,
‫می‌دونم همین‌جوریش زجر کشیدین,
‫می‌دونم خسته‌این,
‫گرسنه‌این,
‫بی‌پولین,
‫ولی از طرف دیگه، ‫خود خدا شما رو آورده این‌جا,
‫من یه مزرعه‌دار معمولی‌ام ‫که می‌خوام یه پیشنهادی بدم,
‫چند نفر شما می‌خواد بره وایلدسیک؟
‫یه نفر؟
‫دو هزار نفر؟
‫بهمون قول 160 هکتار زمین رو دادن,
‫خیلی‌خب,
‫خب، من خودم دیدم ‫که خیلی‌ها ناامید برگشتن,
‫که با ترش‌رویی و بی‌پولی برگشتن,
‫زودتر پیشنهادت رو بگو دیگه,
‫دنبال نیروی کار می‌گردم,
‫مردان و زنانی که با ایمان باشن,
‫پیشنهاد من همین زمینیه که ‫همین‌جا جلوی خودمونه,
‫هرچی کاشتین مال خودتونه,
‫که بعدش از تشنگی تلف می‌شین,
‫می‌دونین این طرف‌ها آبی نیست,
‫سرت به کار خودت باشه تامپسون,
‫بیراه هم نمی‌گم,
‫قراره بارون بیاد، ‫همین فردا,
‫شاید همین امروز,
‫حالا از کجا مطمئنی استیو؟
‫خب بهشون بگو دیگه, ‫از کجا مطمئنی؟
‫خدا بهش گفته قراره بارون بیاد,
‫خدا بهش رویایی از,,,
‫یه گرین‌ویل سرسبز و ‫حاصل‌خیز رو داده,
‫پدر من همین‌جا به دنیا اومد,
‫منو به فرزند خوندگی گرفت,
‫که باعث شد بتونم تحصیل کنم,
‫با همون تحصیلات یاد گرفتم,,,
‫که خاک این‌جا فسفر نداره،
‫پس نمی‌شه داخل ‫هیچ‌چیزی هم کشت کرد,
‫بله,
‫حتی اگه بارون هم می‌اومد، ‫فایده‌ای نداشت,
‫ملت، طرف حرف شما,,,
‫آدمیه که انقدر بدبخته، ‫که قوانین طبیعت رو نادیده می‌گیره,
‫و انتظار یه معجزه داره,
‫می‌خوایین پشت همچین آدمی باشین؟
‫ببخشید آقا,
‫آقا، گمونم اون پیشنهادی که دادین,,,
‫برای من جالب بوده,
‫خیلی‌خب,
‫اسم من جکه,
‫اسم‌هاشون چیه؟
‫خب استیو هست،
‫با زنش میشل,
‫اون آقا کوچولو هم دوریانه,
‫واقعا آدم‌های سخاوتمندی هستن,
‫من از خدا یه نشونه خواستم، ‫اون‌ها یهو جلوم سبز شدن، خب؟
‫خیلی‌خب,
‫عه، لازم نبود,
‫چه حرفیه, حداقل کاریه ‫که می‌تونیم بکنیم,
‫خیلی لطف کردین,
‫بذارش اون‌جا لطفا, ممنون,
‫دیدی؟
‫ببینیم این داروی خودت,,, ‫باعث می‌شه حرف بزنی یا نه,
‫چند نفر رو کشتی بیل؟
‫چرا آدم می‌کشی؟
‫چند نفر، بیل؟
‫چند نفر رو کشتی؟
‫چند نفر رو کشتی بیل؟
‫چند نفر رو کشتی؟
‫آدم واسه پول مجبوره هرکاری بکنه,
‫چند نفر کشتی بیل؟
‫چند نفر کشتی؟
‫صدها نفر,
‫چون لازم بود بکشم,
‫چون عشق می‌کردم مرگشون رو ببینم,
‫و تاریکی چشمان مرد نابینا رو باز کرد,
‫دیدی؟ همه‌مون گناهکاریم,
‫محکوم به این‌که یه اشتباه رو ‫بارها و بارها تکرار کنیم,
‫ولی من و تو,,,
‫بیشتر از این حرف‌هاییم، نه؟
‫ذات و وظیفه ما,,,
‫اینه که آدم بکشیم,
‫چون این‌جا جهنمه,
‫ما هم شیاطین هستیم,
‫ظهر بخیر,
‫لابد بزهام فرار کردن,,,
‫به یه جایی خسارت زدن، درسته؟
‫دنبال یه آقایی می‌گردیم ‫که ممکنه از این‌جا رد شده باشه,
‫قدش تقریبا انقدره، ‫احتمالا یه اسب دیگه,,,
‫به جز اسب خودش همراهش بوده,
‫- نه، متأسفانه ندیدمش, ‫- می‌شه بیاییم تو؟
‫بفرمایید,
‫ببخشید به‌هم ریخته‌ست,
‫این‌جا زیاد واسم مهمون نمیاد,
‫واسه همین خوشحال شدم ‫دیدم شما اومدین,
‫بالاخص که مرد قانون هم هستین,
‫نوشیدنی؟
‫چرا «بالاخص»؟
‫آخه مردهای امثال شما,,,
‫همیشه واسم جالب بودن,
‫می‌دونم کارتون ممکنه ‫خیلی خطرناک هم باشه,
‫بله که می‌تونه,
‫و خشن باشه,
‫خیلی وقته این‌جایی؟
‫کل عمرم همین‌جا بودم,
‫این‌جا خونه پدربزرگمه,
‫بعدش شد مال پدرم,
‫بعدش شد مال خودم,
‫حالا اوضاع گرین‌ویل چطوره؟
‫تعداد اون حروم‌زاده‌ها ‫کمتر شده یا بیشتر؟
‫با وجود من کمتر شدن,
‫شما چند نفر رو کشتین؟
‫این بوی,,, ‫این توی بطری ترشیده؟
‫عه، خب می‌تونم یه چیز دیگه واستون بریزم,
‫نه,,,
‫پس این بوی چیه؟
‫آها,
‫بوی یکی از بزهامه,
‫ببخشید، مریض شده, ‫باید توی خونه نگهش دارم,
‫چه حیف شد,
‫امیدوارم حالش زود خوب بشه,
‫خب، ممنون، لطف دارین,
‫گفتی کسی رو ندیدی؟
‫نوچ,
‫تو هم که بهمون دروغ نمی‌گی، نه؟
‫من صرفا کارم آدم کشتن نیست,
‫خوب بلدم ذهنشون هم بخونم,
‫منم دارم راستش رو می‌گم کلانتر,
‫کسی رد نشد,
‫باشه پس,
‫دیگه دلیلی نداره ‫این‌جا معطل کنیم,
‫ممنون بابت مهمون‌نوازیتون,
‫قابلی نداشت,
‫مک؟
‫ای حروم‌زاده,
‫کورت,
‫حسش می‌کنی بیل؟
‫احساس رهایی رو؟
‫احساس اون دنیا رفتن رو؟
‫دیگه هیچی به دادت نمی‌رسه,
‫اون ارواح دیگه متعلق ‫به تو نیستن، دوست من,
‫قراره بشی جزوی از خانواده من,
‫سلام,
‫می‌شه حرف بزنیم؟
‫می‌شنوم,
‫چرا اون‌جوری کوچیکم کردی؟
‫خودت با بچه‌بازی درآوردن ‫خودت رو کوچیک کردی,
‫ناراحت شدم,
‫چون زن‌ها بدون قدرت ‫نمی‌تونن توی این دنیا زنده بمونن,
‫همون اول که اومدی این‌جا ‫همین رو می‌خواستی،
‫منم قدرتش رو بهت دادم,
‫ولی یه بهایی هم واسش هست,
‫کم‌کم داری می‌فهمی بهاش چیه,
‫من دوستت دارم سیمون,
‫اگه نظرت هم عوض شد,,,
‫و خواستی زن یه معاون کلانتر بشی، ‫مثل یه زن معمولی،
‫جلوت رو نمی‌گیرم,
‫- خودم می‌دونم چی می‌خوام, ‫- فکر نکنم بدونی,
‫باید حسابی روش فکر کنی,
‫سیمون,
‫ناتان,
‫[فانوس سرخ]
‫باز کن دیگه,
‫حداقل بگو زنم می‌شی یا نه؟
‫خداوندا، تو را بابت,,,
‫این غذا و این سرپناه,,,
‫و دوستان جدیدمان سپاسگزاریم,
‫بابت بارانی که ‫وعده‌اش را دادی سپاسگزاریم,
‫بارانی که قرار است ‫بر این سرزمین باریده شود,
‫آمین,
‫بیدار شو دیگه,
‫انگار آخرش هم از افسردگیِ تنهایی مُرد,
‫ایناهاش,
‫رد بیل بزرگ,
‫رد بیل بزرگ، که کون به‌هوا شده,
‫آهای کورت، اون یارو فرانسویه ‫چقدر پول همراهش داشت؟
‫جور در میاد؟
‫- دویست دلار بود, ‫- آها,
‫خوب هم جور در میاد,
‫حالم رو بهم می‌زنی,
‫کلانتر,
‫کلانتر, کلانتر!
‫شاید فردا بیاد,
‫شاید از من خوشش نمیاد,
‫این چه حرفیه؟
‫خیلی هم دوستت داره,
‫تو بهترین دختر کوچولوی دنیایی,
‫پس از تو خوشش نمیاد؟
‫تو که سرش داد نزدی، زدی؟
‫نه,
‫نه، از منم خوشش میاد,
‫تا فردا غروب همه‌مون ‫قراره کنار هم باشیم,
‫و پیش همدیگه هم می‌مونیم,
‫تا ابد,
‫قول می‌دی؟
‫قول می‌دم عزیزم,
‫قول می‌دم,
‫دیدی گفتم کورت؟
‫یه روز کامل گم شده بودیم,
‫اسب دزدها لایق سواری نیستن,
‫امیدوارم کم نیاری رد,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال