‫بعدی، ایواتا,
‫بله,
‫قد، ۱۶۷ سانتی‌متر,
‫وزن,,,
‫هنوز تو سن رشدیم,
‫هربار که معاینه پزشکی داریم، همه‌ش به این فکر می‌کنم که,,,
‫همه بچه‌ها چقدر ظریف و ریزه‌میزه‌ان,
‫ایوا-چان! قدت چنده؟
‫ها؟
‫بذار برگه معاینه‌تو ببینم!
‫چی؟ نه عمراً!
‫ایوا-چان!
‫ببخشید!
‫خوبی، ایواتا؟
‫عام,,, ایواتا؟
‫عا، آره, خوبم,
‫بیا,
‫هیچی ندیدم,
‫خیلی ناجور بود,
‫عه، درو درست کردی,
‫ایوا-چان، خیلی زور داری,
‫وای، به‌ همین راحتی؟
‫کامیشیرو خیلی خفنه!
‫ولی یه‌جورایی انگار دختربازه,
‫کامیشیرو دخترباز نیست!
‫اوه، تو با کامیشیرو می‌رفتی دبستان، مگه نه ایوا-چان؟
‫اون موقع هم مثل الان جذاب بود؟
‫آره، جذاب بود,
‫البته قبلاً یکم فرق داشت,
‫کامیشیرو کوکی,,,
‫عشق اول منه,
‫به اون روزا که فکر می‌کنم، داستانش خیلی طولانی‌ـه,
‫خب، سائه,
‫بخند,
‫مامان,
‫خیلی قد بلندیا، سائه,
‫توی پایه خودت احتمالاً از همه بلندتری,
‫چه بامزه!
‫کلاس اولی هستی آره؟ ‫خیلی بامزه‌ای!
‫توی ابتدایی بیشتر برای چی ذوق داری؟
‫ناهار مدرسه!
‫شنیدم یه‌چیزی به اسم ناهار مدرسه تو مدارس ابتدایی هست,
‫ذوق ناهار مدرسه رو داره!
‫خیلی گوگولی‌ـه!
‫وای، سائه,
‫شنیدی چی گفت؟ منتظر ناهار مدرسه‌ست,
‫کوکی تو زیاد غذا نمی‌خوری، و شیر هم هنوز یه جورایی ترسناکه، نه؟
‫به شیر حساسیت داری؟
‫حالم ازش بهم می‌خوره,
‫نگران نباش! من واسه تو رو هم می‌خورم!
‫عاشق شیرم!
‫واقعاً؟
‫آره,
‫ایول! ممنون!
‫به‌نظرم عشق تو نگاه اول بود,
‫یکم زیادی شیر نمی‌خوری؟
‫دارم معده‌امو به شیر عادت می‌دم,
‫تا شش سال بعدش به‌اندازه دو نفر شیر خوردم,
‫ما شش سال همکلاسی بودیم، و بیشتر وقت‌ها کنار هم می‌نشستیم,
‫صف,,, ردیف شده بود,,,
‫«کشیده شده بود»,
‫کشیده شده بود!
‫هی ایواتا، جواب‌ها رو بهش بگی یاد نمی‌گیره‌ ها,
‫سائه!
‫ببخشید که به‌خاطر من دعوات کردن!
‫ولی ممنونم!
‫اون همیشه جذاب بوده، واقعاً,,,
‫ایوا-چان، مراقب باش!
‫,,,از همون ابتدایی,
‫وای، یه‌جوری گرفتش انگار هیچی نبود,
‫ایوا-چانه دیگه!
‫وای نه، نه، نه!
‫ورزش هم منو یاد کامیشیرو میندازه,
‫توپو پاس بده!
‫کوکی رو هدف گرفته!
‫کوکی، از خط رد شدی، سوختی!
‫خیلی تباهه!
‫هی! به‌خاطر این بود که سائه خورد بهش!
‫سوختی!
‫کوـ,,,
‫تاکویاکی!
‫بیا سنگ کاغذ قیچی بازی کنیم!
‫من بردم!
‫من بودم!
‫کوکی از ناهار مدرسه خوشش نمیاد، ولی اینو دوست داره,,,
‫عـ ــ عام,,,
‫معذرت‌ می‌خوام که تو ورزش خوردم بهت,
‫تو تاکویاکی منو بخور!
‫چرا؟
‫یه‌جورایی ناراحت به‌نظر میای سائه,
‫تاکویاکی دوست داری، مگه نه؟
‫فقط بشقاب‌هامونو عوض کردیم, فایده‌ش چی بود,
‫اینطوری نیست!
‫اون جذاب بود,
‫حسابی تو تیم فوتبال پسران تلاش می‌کرد,
‫شاید از بچه‌های کوچک‌تر، لاغر‌تر و ریزه‌میزه‌تر بود,,,
‫ولی به چشم من، بزرگ به‌نظر می‌رسید,
‫برای من، اون پسر خیلی جذابی بود,
‫خوشحال بودم که هیچ‌کدوم از دوستام از کوکی خوششون نمی‌اومد,
‫ولی تو کلاس ششم، شروع‌ کرد به قد کشیدن,
‫حالا ما سال سوم راهنمایی هستیم،
‫و اون داره به کسی تبدیل می‌شه که همه فکر می‌کنن خیلی جذابه,
‫عه,
‫ایواتا، صبح‌ بخیر,
‫صـ ــ صبح ‌بخیر، کامیشیرو,
‫صداش کی انقدر بم شد؟
‫آره، اومدم,
‫ما از صدا کردن همدیگه با اسم کوچک‌مون به صدا زدن با فامیلی رسیدیم،
‫ولی اون هنوزم مثل ابتدایی، هروقت منو می‌بینه باهام حرف می‌زنه,
‫ولی من دیگه باید از دوست داشتنش دست‌ بردارم,
‫کوکی دیگه کامیشیرو شده,
‫اینجا!
‫مثل هنرمند موردعلاقه‌ات که یهویی مشهور می‌شه،
‫یا مانگایی که دوستش داری به یه پدیده اجتماعی تبدیل می‌شه،
‫این احساس برات آشناست,
‫گمونم اینم یه‌جورایی مثل اونه,
‫بچه‌ها بالاخره متوجه این شدن که اون چقدر جذابه,
‫اونجارو! اون خیلی باحاله نه؟
‫اون که موهاش بلند‌تره!
‫این خیلی خوبه,
‫عالیه,
‫ولی، یکم هم احساس تنهایی می‌کنم,
‫می‌دونی که منظورم چیه,
‫و خب اینجوری هم نیست که یه زمانی از هم خوشمون می‌اومده,
‫من یه علاقه‌ی یک‌ طرفه داشتم، فقط همین,
‫حالا نمی‌تونم به کسی بگم که ازش خوشم می‌اومده,
‫کوکی‌ای که من عاشقش شدم،
‫تبدیل به کامیشیرویی شد که همه ‫تحسینش می‌کنن و اون رو ‫خوش‌قیافه می‌دونن,
‫نماینده‌ی کلاس برای جشنواره ورزشی کیه؟
‫بله، منم,
‫بعد از مدرسه یه جلسه تو اتاق جلسات طبقه دوم هست,
‫این همون دری‌ـه که من شکستم,,,
‫تو نماینده‌ی کلاس بی‌ای؟
‫آره, کلاس اِی؟
‫آره,
‫این جلسه‌ها خیلی حوصله‌سربره,
‫واسه جشنواره ورزشی هیجان نداری؟
‫همه اومدن؟ بذارید حضور غیاب کنم,
‫تیم سفید، ۱-اِی,
‫حاضر,
‫اوه، داشت یادم می‌رفت,
‫هر پایه باید یه بنر درست کنه,
‫پیشنهاد می‌کنم چند نفر از هر پایه تیم بشن که درستش کنن,
‫چـــی؟
‫ایواتا,
‫ها؟
‫تو کارت تو هنر و کاردستی خوبه، مگه نه؟
‫عا، آره، یه جورایی,,,
‫می‌خوای پرچمو باهم درست کنیم؟
‫تو تنها کسی هستی که اینجا می‌شناسم,
‫برای پایه سوم رو، ایواتا و کامیشیرو از تیم سفید انجام می‌دن!
‫واای!
‫ضربه‌ ایوا-چان خیلی محکمه!
‫سرویس‌های اون خیلی پرقدرتن, مراقب باشین سال اولیا!
‫عه، تموم شد؟
‫بیا روی بنر جشنواره ورزشی پایه‌مون کار کنیم,
‫بریم بالا تو کلاس درستش کنیم,
‫بریم وظیفه‌مونو به‌عنوان نماینده‌های کلاس انجام بدیم,
‫خیلی بزرگه,
‫ایده‌ای داری؟
‫این چطوره؟
‫فکرشو که می‌کنم، کامیشیرو همیشه نقاشیش خوب بوده,
‫نظرت چیه؟
‫باحاله!
‫از کی تاحالا بلده اینجوری طراحی کنه؟
‫ایول!
‫خب پس، بیا همینو درست کنیم,
‫ماژیک کارمون رو راه میندازه نه؟
‫خیلی بزرگه، شاید استفاده از رنگ راحت‌تر باشه,
‫می‌رم بیارم!
‫ستاره‌ای درخشان‌تر از خورشید,
‫تموم شد!
‫شما دوتا این ساعت اینجا چیکار می‌کنین؟
‫داشتیم بنر جشنواره ورزشی رو درست می‌کردیم,
‫از معلم‌هامون اجازه گرفتیم,
‫اوه، جدی؟
‫شرمنده,
‫بنرتون اینه؟
‫هممم,,,
‫زیاد بهش نمی‌خوره برای دوره راهنمایی باشه,
‫عه؟ خیلی باحاله که,
‫خب، گمونم جوونا این‌ روزا از این مدلا خوششون میاد,
‫من اینو می‌برم دفتر معلم‌ها، شما برین خونه,
‫الانشم هفت شبه,
‫می‌بینمت,
‫اوهوم,
‫لعنت,
‫کلید دوچرخه‌مو گم کردم,,,
‫تو راهرو ندیدمش,
‫روی میزمم نبود,
‫عا، خب, پیاده می‌رم خونه, شاید فردا یکی تحویلش بده,
‫چی؟ وایسا، نباید همینجوری جا بزنی! سعی کن یادت بیاری!
‫چشمات رو ببند و سعی کن یادت بیاری از صبح چیکار کردی,
‫همم,,,
‫درخواست,,, عجیبی بود، نه؟
‫عا!
‫تو جیبمه!
‫شوخی می‌کنی,
‫شرمنده,
‫خداروشکر پیداش کردی,
‫ولی الان خیلی دیره,
‫می‌رسونمت، بپر بالا,
‫تا خونه می‌دوئم! نگران من نباش!
‫دوچرخه خیلی سریع‌تره,
‫پس بذار من پا بزنم,
‫زینش خیلی برات بلنده,,,
‫ولی من یکم سنگینم,,,
‫نگران نباش، من همیشه بچه‌های تیم فوتبالو می‌رسونم,
‫کارم تو سواری با مسافر عقب خوبه,
‫ممکنه من از اونا سنگین‌تر باشم,,,
‫حتی نگیشی رو هم رسوندم,
‫عه، پس مشکلی نیست,
‫تو دوی امدادی انجام می‌دی؟
‫آره,
‫همیشه دونده‌ی سریعی بودی، حتی تو ابتدایی,
‫من فقط بزرگم,
‫عضلاتم داره می‌ترکه,
‫حالا انقدر سفت گرفتن خودم باعث نمی‌شه سبک‌تر بشم,,,
‫عا، خونه ما از این طرفه,
‫می‌دونم,
‫قبلاً اومدم، یادته که؟
‫ایواتا-سان، هنوزم از ناهارای مدرسه خوشت میاد؟
‫آره,
‫می‌دونی، منم دیگه آدم بدغذایی نیستم,
‫جدی؟ خیلی خوبه!
‫ناهار مدرسه‌مون خیلی خوشمزه‌ست، نه؟
‫مثلاً برنج سرخ‌شده و رامن,,, ‫و مرغ سرخ‌شده!
‫همیشه امیدوار بودم ازشون خوشت بیاد,
‫خوشم‌ میاد,
‫چی,,,
‫عا، لاستیک پنچره,,,
‫آه,,,
‫مـ ــ معذرت می‌خوام!
‫تو چرا معذرت‌خواهی می‌کنی؟
‫باید به‌خاطر همین باشه، خرده شیشه,
‫کار دوچرخه دیگه تمومه، پیاده می‌برمت,
‫اشکالی نداره! نگران نباش!
‫ممنون ولی, شرمنده, زحمت نده,
‫یادمه توی مسابقه دو با مانعِ ابتدایی میذاشتی,,,
‫بقیه بچه‌ها ازت جلو بزنن,
‫لازم نیست جلوی خودتو بگیری,
‫به کدوم دبیرستان می‌خوای درخواست بدی؟
‫دبیرستان شمالی,
‫دبیرستان شمالی؟ ‫البته، تو همیشه زرنگ بودی,
‫تو چی؟
‫دبیرستان شمالی,
‫عه؟ همون مدرسه!
‫آره,
‫چند وقتی بود اینجوری حرف نزده بودیم,
‫آره,
‫تو راهنمایی نشد تو یه کلاس بیفتیم,
‫اولین باره که بعد مدت‌ها عین قدیما باهم حرف زدیم,
‫کامیشیرو از اون آدماست که می‌تونه با همه گرم بگیره,
‫حتی اگه من کسی نبودم که تو پیدا کردن کلید کمک کرد،
‫هرچقدرم که خونه‌ش دور بود، تو بازم می‌رسوندیش نه؟
‫معذرت می‌خوام,
‫اگه یکی دیگه سوار دوچرخه بود،
‫شاید لاستیکت پنچر نمی‌شد,
‫تو خیلی مهربونی,
‫ایواتا، می‌تونی اول اینو جا‌به‌جا کنی؟ ‫برای مسابقه طناب‌کشی‌ـه,
‫کامیشیرو رو اون طرف دیدم، بهش بگو کمکت کنه,
‫کامیشیرو,,,
‫هی، تو بنر پایه ما رو رنگ کردی، آره؟
‫دیدیمش, خیلی باحال شده!
‫ایوا-چان، اون سنگین نیست؟ ‫بذار کمکت کنیم!
‫ممنون,
‫وای، نباید اینو تنهایی ببری,
‫ایوا-چان، بعدی سواره‌نظام دختراست, ‫مگه تو توی تیم سواره‌نظام ارشد‌ها نیستی؟
‫بریم!
‫شروع کنین!
‫بریم! ‫تک تکشونو می‌زنیم زمین!
‫ببرینم بالاتر!
‫بـ ــ باشه!
‫آی، درد داشت,,,
‫نباید بندازمش, اگه بندازم زخمی می‌شه,
‫ایول!
‫تیم سفید ارشد‌ها می‌بره!
‫سرنشین تیم ارشد‌ها آخرین کسی‌ـه که هنوز بالا مونده!
‫برگام، ترسناک بود,
‫سواره‌نظام ارشدهای اونا خیلی قوی‌ـه، من بودم قطعاً فرار می‌کردم,
‫وای، نه، موهام خیلی بهم ریخته, فکر کنم خاکی شده,
‫خوبه نگران نباش, ‫برای من چی؟
‫خوبه,
‫بعدی، سواره‌نظام پسرها,
‫بعدی پسران,
‫ایواتا-سان، می‌شه یکم خم شی؟
‫اوه، ببخشید,
‫کوکی!
‫خیلی‌خب!
‫کامیشیرو!
‫بزن بریم!
‫تو توی تیم سواره‌نظام‌های ارشدی,
‫دیدم که تو زنگ ورزش تمرین می‌کردین، برای همین می‌دونستم،
‫ولی نگاه کن چقدر قوی شدی,
‫اینو می‌دونستم ولی،
‫تو کسی شدی که نه فقط به من چشم من، بلکه به چشم همه جذابی,
‫می‌دونم, و باهاش مشکلی ندارم,
‫حتی وقتی نگاه‌هامون تلاقی نمی‌کنن، احساس تنهایی نمی‌کنم,
‫خیلی سریعه!
‫بعدی، بگرد و پیدا کنِ سال سومی‌ها,
‫آماده,,,
‫رِی-چان، باهام بیا!
‫مـ ــ من؟ باشه!
‫«کسی که دوستش دارید»؟
‫اون کسی‌ـه که دوستش دارم!
‫منم دوستش دارم!
‫بعدی، بگرد و پیدا کنِ پسرها,
‫یعنی کی همچین کارتی رو یواشکی بین کارت‌ها گذاشته,
‫ایواتا!
‫عا، چرا اینور و اونورو نگاه می‌کنی؟
‫گفتم ایواتا,
‫بذار کارتت رو,,, ببینم,
‫بجنب واتانابه, چی نوشته؟
‫«یه,,, دختر,,, قدبلند»,
‫عا، آره, قد بلنده,
‫خداروشکر که مطابقت داشتم,
‫خب، من دیگه برمی‌گردم,
‫خداروشکر, اون اول شد، نه؟
‫خوشحالم که سریع دویدم,
‫توهین یا چیز بدی هم نبود,
‫صرفاً یه واقعیت بود,
‫ولی,,,
‫فقط کامیشیرو,,,
‫تمام چیزی که می‌خواستم این بود که منو جور دیگه‌ای ببینه,
‫اینطور نیست! اشتباه شد!
‫راستش، روی اون کارت بگرد و پیدا کن,,,
‫نوشته بود «یه دختر خوشگل» و تو اومدی تو ذهنم، برای همین,,,
‫نه اینکه بخوام مخفیش کنم یا همچین چیزی،
‫فقط هیچ‌وقت اینو بهت نگفته بودم،
‫و نمی‌خواستم اینو به‌جای من از زبون اون بشنوی,
‫بهش علامت دادم که نخونه، برای همین,,,
‫ببخشید,
‫اوه,,, عام,,,
‫نه، من خوبم، واقعاً,
‫خیلی جذابه، نه؟
‫آره خلاصه,,,
‫برو دنبالش!
‫موفق باشی,
‫فکر می‌کردم باید از دوست داشتنش دست بکشم,
‫اون کامیشیرو-کونی که تو ابتدایی می‌شناختم نبود,
‫برام دست‌نیافتنی بود، و انگار تقدیرم این بود که عشقم نافرجام بمونه,
‫ولی، هیچ‌وقت قانونی نبوده که بگه نمی‌تونی عاشق کسی بشی،
‫که شانسی باهاش نداری,
‫ایواتا,
‫عام، مامانم می‌خواد یه عکس ازت براش بفرستم, می‌شه؟
‫حتماً,
‫تاکویا! یه عکس از ما بگیر!
‫باهم؟!
‫آماده؟
‫بیا، ببینش,
‫خیلی‌خب,
‫ممنون!
‫اینکه پدر و مادرها همیشه عین بچه با آدم رفتار می‌کنن رو مخه نه؟
‫عا، شرمنده! خیلی نزدیک وایسادم، آره؟
‫اشکالی نداره,,,
‫می‌شه عکسو برای منم بفرستی؟
‫حتماً,
‫بیا شماره‌هامونو بهم بدیم,
‫باشه,
‫می‌تونم برای تو رو بگیرم؟ عکس رو برات می‌فرستم,
‫باهم به به دبیرستان می‌ریم نه؟
‫آره, اگه سوالی داشتم می‌تونم بهت پیام بدم؟
‫حس می‌کنم انگار قراره یه چیزی رو فراموش کنم,
‫هوم، حتماً,
‫امیدوارم تو یه کلاس بیفتیم,
‫امیدوارم,
‫تو از «کوهاکو مانجو» خوشت میاد؟
‫آره، اونا خاصن,
‫می‌تونی تو فروشگاه‌ها بخریشون،
‫ولی گرفتنشون تو مراسم فارغ‌التحصیلی‌مون، خاص‌ترش هم می‌کنه,
‫آره، درسته، خاصن,
‫برای منم می‌خوای؟
‫عه؟ مطمئنی؟ ممنونم!
‫بفرما, بیا تو دبیرستانم باهم کنار بیایم,
‫همیشه عاشق لبخندش با اون دندون نیش کوچولوی بامزه‌ش بودم,
‫هیچ‌وقت عوض نشد,
‫از قدیم، پسرها یکی از دکمه‌های لباس فرم‌شون رو به دخترها می‌دادن,
‫ولی من خوشحالم,
‫حتی اگه «کوهاکو مانجو» باشه,
‫گمونم یه عشق به‌ظاهر غیرممکن رو امتحان کنم,
‫با کامیشیرو تو یه کلاسم,
‫خیلی خوشحالم,
‫یعنی الان اونجاست,
‫تصمیم گرفتم تو دبیرستان شانسم رو امتحان کنم,
‫و حالا ما تو یه کلاسیم,
‫حس می‌کنم کائنات داره بهم می‌گه «برو تو کارش»!
‫خیلی سبکه، تازه موهاشم عین ابریشم نرمه,,,
‫ببخشید! لیز خوردم,
‫عا، اشکالی نداره,
‫حالت خوبه؟
‫خوبم,
‫چرا همه‌ش تو ناجورترین شرایط بهش بر می‌خورم؟
‫که‌ اینطور,
‫راستی، باهم تو یه کلاسیم,
‫تو لباس فرم دبیرستانش خیلی جذاب شده,
‫می‌گم، عضو کدوم باشگاه می‌شی؟
‫تو فکر باشگاه تنیسم,
‫من نمی‌تونم تصمیم بگیرم,,,
‫می‌خوای بیای باشگاه والیبال؟
‫اون کی بود؟!
‫قسمت دوم، ‫ «اسمم رو صدا کن»,
ستاره‌ای درخشان‌تر از خورشید
محافظ حریم خصوصی
مراسم ورودی
هستم؟
اتاق جلسه
این در شکسته است و به‌راحتی باز می‌شود
‫بنرش ‫خیلی ‫بزرگ ‫به‌نظر ‫میاد ‫, ‫, ‫,
‫جیب ‫شلوارمو ‫یادم ‫رفت ‫, ‫, ‫,
‫تو سواره‌نظام خیلی می‌خوری به ملت
‫کسی که دوستش دارید
‫که ‌‌اینطور
‫دبیرستان شمالی هوکایدو
‫اتاق‌های امتحان
‫فارغ‌التحصیلیتون مبارک
‫هوم، خوبه!