‫خواهش‌مند است تمامی مسافران ‫پیش از پیاده شدن بلیط خود را تحویل دهند,
‫و لطفاً هنگام پیاده شدن مراقب باشید,
‫[ایستگاه یونه‌زاوا]
‫هان؟
‫ایستگاه یونه‌زاوا,
‫مسافران ایستگاه یونه‌زاوا و قطار ‫سریع‌السیر یاماگاتا به مقصد رسیدید,
‫توجه داشته باشید,,,
‫- ببخشید, ‫- بفرمایید؟
‫این رو,,,
‫[ایستگاه یونه‌زاوا]
‫هی!
‫- ماشیما,,, ‫- سنپای!
‫سلام, تمرین صبحگاهی چطوره؟
‫- خوبه, ‫- مگه نباید شما هم سر تمرین باشین؟
‫نه، ما از دور مسابقات خارج شدیم,
‫فعلاً تمرین‌اینا نداریم,
‫پس بیا تمرین ما رو تماشا کن,,,
‫نه دیگه,,, حال شماهام خراب می‌کنم,
‫هوم؟
‫برف؟
‫[دوستِ اونیِ من]
‫دیدین یه‌هو چه برفی گرفت؟
‫آره، همه جا سپیدپوش شد,
‫ای بابا! پاک یادم رفتم تکالیفم رو بیارم,,,
‫- منم همه رو خوردم, ‫- جون من؟
‫برو خودتو سیاه کن,,,
‫- راست می‌گم جون تو, ‫- باشه,,, قبول,
‫ولی من که به نصف نرسیده ‫از حال رفتم,
‫عه,,, هیراگی,
‫این تکالیف امروزه, ‫می‌خواین یه نگاه بندازین؟
‫- جان من؟! ‫- دمت گرم!
‫- ایکی ثانیه‌ای کپی می‌کنم, ‫- منم بیام!
‫«شبنم، چون مروارید درخشنده,,,»
‫تشبیه شبنم به مروارید,
‫و در ادامه می‌گه: ‫کاش من نیز مثال شبنم‌ صبح‌گاه ناپدید می‌گشتم,
‫خب,,, حالا به گروه‌های دو نفری تقسیم می‌شین،
‫و تصویر همدیگه رو می‌کشید,
‫خب اول تو,,,
‫- گروه بشیم؟ ‫- حتماً,
‫- یاتسوسه! تو هم با من,,, ‫- آه,,, بله,,,
‫مسئولین نظافت لطفاً ‫باشگاه رو تمیز کنین!
‫منم میام کمک,
‫جدی؟ راستش ما عجله داریم ‫می‌خوایم بریم جایی,
‫- میشه بسپریمش به تو؟ ‫- آه,,, حـ حتماً,
‫- دمت گرم! ‫- بزن بریم!
‫ممنون!
‫اما,,,
‫یاتسوسه!
‫یه لحظه بیا,
‫ازت خواهش می‌کنم!
‫نمی‌شه! ‫دستمون رو می‌شه,
‫خواهش می‌کنم, جز تو کسی رو ندارم,
‫خب؟
‫خب,,, آماده‌ای؟
‫هر چی که گفتم رو خوب به یاد بسپر,
‫تهش هم اگه مجبور شدی ‫یه چیزایی از خودت دربیار,
‫خب دیگه,,, بریم,
‫لبخند یادت نره!
‫- عه,,, رسیدن! سلام، آی, ‫- خیلی وقت بود ندیده بودیمت,
‫منتظر که نموندین؟
‫نه، تازه رسیدیم,
‫ایشون هم باید,,,
‫بله, دوست‌پسرم، یاتسوسه,
‫بهتون گفتم که,
‫از دیدنتون خوشحالم, ‫یاتسوسه هیراگی هستم,
‫چقدر خوشحال شدم!
‫اصلاً فکر نمی‌کردم واقعاً,,,
‫,,,دوست‌پسرت رو با خودت بیاری,
‫فکر می‌کردم همین‌جوری ‫یه‌چیزی از خودت در آوردی,,,
‫اونم سال اوله؟ ‫هم‌کلاسی هستین؟
‫- هم‌کلاسی نیستیم, ‫- کی اول پا پیش گذاشت؟
‫زود باش دیگه,,, بگو,,,
‫آخرشم لو رفتیم, ‫به‌هرحال تابلو بود,,,
‫گمونم خواسته‌ی زیادی بود,
‫- متاسفم, ‫- نه بابا,
‫خودم نباید همچین چیزی ازت می‌خواستم,
‫بگذریم,,, تا حالا دوست‌دختر نداشتی؟
‫- آه,,, ‫- که اینطور,
‫خب امیدوارم هر وقت پیدا کردی، ‫خوب حواست بهش باشه,
‫به‌هرحال ممنون,,,
‫اوهوم,
‫دیگه باید حرکت کنیم,
‫صبر کن,,, الآن پیداش می‌کنم,
‫همه رو معطل کردی,
‫- کجا گذاشتمش؟ ‫- آه,,,
‫اون,,,
‫خیلی وقته منتظریم,,,
‫- ببخشید؟ ‫- آه؟
‫اگر ایرادی نداره من کرایه‌ش ‫رو پرداخت کنم؟
‫این دخترخانوم رو می‌شناسی؟
‫بله، می‌شناسم,
‫- جنابعالی؟ ‫- به دادمون رسیدی,
‫خب پس, دیگه پیاده شم,
‫- می‌تونین تشریف ببرین, ‫- شرمنده,
‫حرکت می‌کنیم!
‫چی شد تصمیم گرفتی کمکم کنی؟
‫خب,,, احساس کردم به کمک نیاز داری,
‫- هیچم به کمک نیاز نداشتم, ‫- آه,
‫که اینطور,
‫پس ظاهراً به جای کمک، فضولی کردم,
‫خب,,, من دیگه برم,
‫مراقب خودت باش!
‫- آهــــان, ‫- هوم؟
‫الآن یادم اومد!
‫- راستش یه‌کم به کمک نیاز دارم, ‫- هان؟
‫خب,,, اسمت رو نمی‌گی؟
‫- سوموگی, تو چی؟ ‫- هیراگی,
‫اینجا خونه‌ی ماست,
‫چه خونه‌ی بزرگی!
‫زشت نیست بدون دعوت بیام؟
‫هان؟ ‫تو که خودت، خودتو دعوت کردی,
‫- آها,,, راست می‌گی ها,,, ‫- به‌هرحال بگذریم,,,
‫چه بامزه می‌خوره!
‫خوب شد پیش از تدارک شام اومدین,
‫- کراکت درست می‌کنی، مامان؟ ‫- اوهوم,
‫ناسلامتی دوست‌دختر هیراگی اومده,
‫آه، من دوست‌دخترش نیستم,
‫- چی؟ نیستی؟ ‫- ای بابا,
‫حیف شد, ولی به‌هرحال شام پیش‌مون بمون,
‫من برگشتم,
‫- خوش اومدی! ‫- خوش اومدی!
‫آه، شما باید دوست‌دختر هیراگی باشید,
‫ظاهراً نه,
‫عه؟ نیست؟
‫- خوش اومدی, ‫- ممنون پسرم,
‫پس این همه راه اومدی که,,,
‫,,,اون رو پیدا کنی؟
‫آره, یه‌چیزی هست,,, که باید بهش پس بدم,
‫پس بدی؟
‫اینم از کراکت‌های تازه‌مون!
‫تعارف نکنین, هر قدر دلتون می‌خواد بخورین,
‫واااای!
‫- دستتون درد نکنه! ‫- دستتون درد نکنه!
‫مناطقی از کشور شاهد چنین ‫پدیده‌ی آب‌وهوایی عجیبی هستن,,,
‫خب مگه گذاشتن دنبالتون؟
‫آخه شما هم؟
‫داغ‌داغ بیشتر می‌چسبه,,,
‫نه سوموگی؟
‫اوهوم, همین‌طوره! به‌به!
‫,,,از ارتفاعات به سوی پایین در حرکت است,
‫چه بارونی هم گرفته, ‫چطوره شب همین‌جا بمونی؟
‫یعنی می‌تونم؟
‫- خوشحال هم می‌شیم! ‫- عالیه!
‫سوموگی جان؟ ‫برات لباس می‌ذارم تا عوض کنی,
‫لطف می‌کنید!
‫لطف بزرگی کردین, ‫تشکر کمترین کاریه که می‌تونم بکنم,
‫آخیش, عجب حموم خوبی بود,
‫یه لحظه می‌تونم وقتت رو بگیرم، سوموگی جان؟
‫خب,,, راحت بشین,
‫اشکالی نداره موهات رو شونه کنم؟
‫چه موهای نرمی داری,
‫لـ لطف دارید,
‫بچه که بودم مثل هیراگی موهای ژولیده‌ای داشتم,
‫مادرم یه‌جا می‌نشوندم و ‫ساعت‌ها موهامو شونه می‌کرد,
‫راستی؟ ‫الآن که اصلاً موهاتون ژولیده نیست,
‫الآن دیگه صاف شده,
‫آه، هیراگی,,, ‫تا یادم نرفته اینو بگم بهت,
‫برات یه معلم خصوصی گرفتم ‫که همین‌جا تو خونه درس بخونی,
‫پس دیگه احتیاجی نیست بری مدرسه!
‫هان؟! آخه برای چی؟
‫چرا داره؟
‫مسلمّه که کلاس خصوصی بهتره خب,
‫آخه خیلی وقت نیست برای ‫ترم تابستون اسم نوشتم,,,
‫خب لغوش می‌کنی,
‫- آخه همه,,, ‫- همه شاید بخوان برن تو چاه,
‫تو هم باید بری؟
‫صرفاً برای آسودگی خاطرت,,,
‫,,,حاضری به دنباله‌روی از بقیه به مدرسه بری؟
‫منظورم این نیست,,,
‫هر چی می‌گم گوش کن,
‫به وقتش نتیجه‌ش رو خواهی دید,
‫متوجه شدی؟
‫داداش؟
‫سوموگی؟ کجایی؟
‫- اینجام, ‫- سوموگی,
‫خب,,, تموم شد,
‫- میای بازی کنیم؟ ‫- آره، حتماً,
‫خیلی ممنون,
‫اه,,,
‫منم که,,,
‫وای!
‫سومین باره که داری می‌بازی!
‫یه‌بار دیگه فقط!
‫هان؟
‫چه سرده,
‫برف؟
‫اینا چیه؟
‫- هان! ‫- هوم؟
‫چی شده؟
‫یه لحظه برم دست‌شویی!
‫همین پایین هست که!
‫چه یخ‌ـه!
‫نکنه یخ زده؟
‫هیراگی!
‫این دیگه چیه؟
‫هیراگی! به خودت بیا!
‫باید فرار کنیم!
‫سوموگی؟
‫زود باش! از این طرف!
‫گمونم فعلاً جای نگرانی نباشه,
‫اون دیگه,,, چی بود؟
‫دقیق نمی‌دونم,
‫مونده‌م چرا افتاده دنبال تو,
‫- سوموگی,,, ‫- هوم؟
‫انگار رو پیشونی‌ت شاخ در آوردی,
‫موضوع چیه؟
‫پس می‌تونی ببینیش,
‫درسته, شاخ‌ـه,
‫من یه اونی‌اَم, ‫(*نوعی دیو*)
‫اومدم اینجا,,,
‫,,,که تو رو بخورم,
‫شوخی کردم!
‫بخش خوردن رو دروغ گفتم,
‫ولی واقعاً یه اونی‌اَم, ‫ترسیدی؟
‫نـ نه,,, ‫برای چی,,,؟
‫هان؟
‫دوباره نه!
‫آروم باش, اونا اونی کوچولواَن,
‫تا حالا این همه ازشون ندیده بودم,
‫اونی کوچولو؟
‫معمولاً از آدم‌هایی که احساساتشون ‫رو پنهان می‌کنن سرچشمه می‌گیرن,
‫آدم‌هایی مثل تو,
‫- پس اونام اونی‌اَن؟ ‫- آره,
‫که یعنی جنابعالی داری ترست رو قایم می‌کنی,
‫نخیر قایم نمی‌کنم!
‫ای بابا!
‫برگردین ببینم!
‫- تو از کجا اومدی، سوموگی؟ ‫- اون‌طرف کوهستان,
‫یه دهکده‌ی مخفی هست ‫که اونی‌ها توش زندگی می‌کنن,
‫اونجا رو ترک کردم تا دنبال مادرم بگردم,
‫بچه که بودم من و پدرم رو ‫به حال خودمون گذاشت و رفت,
‫بعد از اون اوضاع برای من ‫و پدرم حسابی سخت شد,
‫حتماً می‌گی چه مادر بی‌مسئولی، نه؟
‫منتظرم تا یه مشت جانانه نثارش کنم!
‫یه‌کم بیشتر از یکی شد,
‫خب؟
‫ممکنه یه جایی توی این معبد باشه,
‫هان؟ کوش؟ نیستش که!
‫- اه,,, ‫- ای بابا,,,
‫نکنه گمش کرده باشم!
‫- بدون اون,,, ‫- آه!
‫اینو می‌گی؟
‫آره! خودشه!
‫آخیش!
‫ببخشید, باید زودتر بهت پسش می‌دادم,
‫تو اتاقم پیداش کردم,
‫- معبد هیه‌ست، درسته؟ ‫- هان؟
‫- خیلی دوره, ‫- هان؟
‫- یعنی اونجا رو بلدی؟ ‫- آه,,, اوهوم,,,
‫هیراگی,,, دستم به دامنت,
‫لطفاً من رو به معبد هیه ببر,
‫نمی‌شه که, ‫فردا باید برم مدرسه,
‫پدر و مادرم هم,,,
‫راستش من اصلاً دنیای شما رو نمی‌شناسم,,,
‫پس خواهش می‌کنم!
‫ازت خواهش می‌کنم باهام بیا!
‫هر چند,,, حق داری,,,
‫خواسته‌ی زیادیه,
‫- قبوله, ‫- هان؟
‫کمکت می‌کنم,
‫ایول!
‫داداشی؟
‫سوموگی اینجاست؟ ‫عه!
‫چه خبر شده؟
‫مامان! داداشی تو اتاقش نیست!
‫حالا چرا معبد هیه؟
‫قبل از ترک پدرم گفته,,,
‫,,,به اونجا می‌ره, ‫جز این نشونی دیگه‌ای ازش ندارم,
‫نمی‌دونی چرا می‌تونم اونی کوچولوها رو ببینم؟
‫هر چی به اونی‌ها شبیه‌تر بشی ‫اونی‌های بیشتری هم می‌بینی,
‫ولی من که اونی نیستم,
‫آدم‌هایی که اونی آزاد می‌کنن ‫در نهایت تبدیل به اونی می‌شن,
‫جنابعالی هم که حسابی مشغول اونی‌پراکنی هستی,
‫چیزی به اونی شدنت نمونده,
‫اونی؟!
‫پـ پس یعنی تو هم,,, ‫یه زمانی آدم بودی؟
‫نه, من ذاتاً اونی به دنیا اومدم,
‫- خورشید داره طلوع می‌کنه, ‫- هان؟
‫- چه قشنگه, ‫- اوهوم,
‫صبح شد,
‫آره,
‫برم ببینم پیداش می‌کنم یا نه,
‫- تو همین‌جا تو خونه منتظر باش, ‫- اوهوم,
‫هیراگی!
‫خیلی خستمه!
‫- می‌خوای بریم یه جایی استراحت کنیم؟ ‫- نمی‌شه تاکسی بگیریم؟
‫آخه پولی هم نداریم,
‫دست بلند می‌کنیم!
‫کسی بخواد بره یونه‌زاوا ‫ما هم با خودش می‌بره,
‫آخه تو این دوره زمونه دیگه ‫کسی غریبه سوار ماشینش نمی‌کنه,
‫تا امتحان نکنیم که نمی‌فهمیم,
‫قبول,
‫حالا اومدیم و یکی زد کنار ‫از کجا بدونیم قابل اعتماده؟
‫تو هم که همه‌ش آیه‌ی یأس می‌خونی,
‫باشه,
‫تو به راه رفتن ادامه بده، ‫منم تلاش خودمو می‌کنم,
‫- تو مقصد همدیگه رو می‌بینیم, ‫- هان؟!
‫- برای چی اومدی؟ ‫- چون چاره‌ای برام نذاشتی,
‫- دروغ‌گو, ‫- هیچم دروغ نمی‌گم!
‫این بچه کجا مونده آخه؟
‫نه, اینجوری نه!
‫باید شستت رو بالاتر نگه داری!
‫افتادم!
‫از این بیشتر دیگه نمی‌تونم!
‫مثل اینکه چاره‌ای نیست, ‫باید خودم دست‌به‌کار شم,
‫برو اون‌طرف,
‫و وایسا,,,
‫جایی می‌رین؟
‫آره,
‫شرمنده تا شهر بیشتر نمی‌ریم,
‫اختیار دارین, تا همون شهر هم ‫نصف مسیرمون رو رفتیم,
‫خب؟ تعریف کنین ببینم, ‫دارین فرار می‌کنین؟
‫- اصلاً, ‫- اصلاً اینطور نیست,
‫نمی‌گید پدر و مادرتون نگران می‌شن؟
‫خب,,, شاید,,,
‫این همه کیسه,,,
‫این همه کیسه برای چیه؟
‫ما تصمیم داریم یه ‫لباس‌فروشی قدیمی باز کنیم,
‫فعلاً سیّار پیش می‌ریم, ‫از این بازار به اون بازار,
‫امروز هم تو پارک یونه‌زاوا غرفه داریم,
‫راستی چطوره شما هم بیاید؟
‫یه‌کم دیگه چپ,,,
‫همون‌جا خوبه,
‫عالیه, ‫اینجوری بیشتر تو دیده,
‫چه چیزهای جورواجوری می‌فروشین,
‫اوهوم, این نزدیکی هم یه جشنواره‌ست انگار,
‫برای همین دنبال مشتری‌های یوکاتا-پوش‌ایم,
‫عذر می‌خوام, ‫از این پیراهن سایز کوچیکش هم دارید؟
‫سایزش فقط هموناست که نوشته,
‫ولی مدل‌های دیگه بخواید سایز کوچک‌تر داریم,
‫- هیراگی! ‫- اینم خوشگله ها!
‫کی از اینجا می‌ریم؟
‫لطف کردن و تا اینجا رسوندنمون، ‫نمی‌شه که همین‌جوری بذاریم بریم,
‫بی‌خیال بابا, ‫بدون ما هم همین مسیر رو می‌اومدن به‌هرحال,
‫آخه,,, نمی‌شه که,,,
‫- هیراگی, سوموگی, ‫- هان؟
‫من یه سر تا باجه‌ی اطلاعات برم و برگردم,
‫شماها هستین دیگه؟
‫- آمم,,, آره, ‫- ممنون,
‫کسی هم چیزی خواست ‫یه تخفیف کوچولو اشکالی نداره,
‫اینجا رو می‌سپرم به تو!
‫خیالتون راحت!
‫ببخشید,
‫اگه دو تا ببرم تخفیف هم داره؟
‫بله البته, دو تا بخرین صد ین تخفیف داره,
‫این پیراهن چطور؟ ‫می‌تونم اینم امتحان کنم؟
‫بله، بفرمایید,
‫چه قشنگه, ‫من اینو می‌برم,,,
‫- چه زیبا,,, ‫- ممنون از خریدتون,
‫جدی؟ به‌نظر پسر باهوشی هستی,
‫نه بابا,,, اینجورام نیست,
‫انگار میو خانوم علاقه‌ی خاصی به غرفه‌داری نداره,
‫ببخشید اشکالی نداره پسرم ‫این کلاه رو امتحان کنه؟
‫نه، خواهش می‌کنم,
‫- یکی از اونا رو لطف می‌کنید؟ ‫- دستمال سرها رو می‌فرمایید؟
‫قشنگه! می‌خوامش!
‫بگیر!
‫خب,,, یه‌کم سرمون خلوت شد,
‫امروز حسابی کمک کردین,
‫می‌دونم چیز زیادی نیست،
‫ولی اگه چیزی چشم‌تون رو گرفته، ‫می‌تونی بردارین,
‫واقعاً؟
‫ایول!
‫یه‌جورایی انگار نگاهشون رو از هم ‫می‌دزدن, ریوجی و میو رو می‌گم,
‫به‌نظرت میونه‌شون شکرآبه؟
‫گمون نکنم, ‫انگار همیشه اینجوری‌اَن,
‫هر چند هر چی که هست،
‫بین خودشون دو نفره,
‫شاید همین‌طور باشه, ‫ولی خیلی دلم می‌خواد یه‌کاری براشون بکنم,
‫خوشت میاد دخالت کنی ها!
‫فکر می‌کردم از اینکه پدرت جوری رفتار ‫می‌کنه که انگار تو رو بهتر از خودت می‌شناسه، متنفری,
‫آره,,, ولی,,,
‫بازم,,,
‫الآن برمی‌گردم,
‫ای بابا,
‫اون پسرها قالت گذاشتن، نه؟
‫سوموگی, تویی؟
‫نه, این چه حرفیه!
‫اگه به خاطر تو نبود هیراگی نمی‌موند, ‫برای منم دردسر نمی‌شد,
‫به خاطر من؟ برای چی؟
‫چرا احساساتت رو ازش قایم می‌کنی؟
‫تابلوئه هیچ علاقه‌ای بهش نداری,
‫اگه چیزی تو دلته، بریز بیرون,
‫دلت به حالش می‌سوزه؟
‫داری درباره‌ی چی,,,
‫آهان!
‫اشتباه متوجه شدی,
‫ریوجی در واقع برادر بزرگ‌تر منه,
‫هان؟
‫ولی درمورد باقی چیزها,,, حق با توئه,
‫کاش می‌تونستم کمی آزادتر ‫احساساتم رو پیشش بیان کنم,
‫میو,,, سوموگی,,,
‫ریوجی,
‫هیراگی گفت بهتره من و تو ‫کمی با هم حرف بزنیم,
‫انگار بدجور ذهن بچه رو به خودمون مشغول کردیم,
‫گمونم متوجه رفتارهای ناجورمون شده,
‫به‌نظرت رفتارمون,,, ناجوره؟
‫راستش از همون کودکی، هر چی که یادمه،
‫همیشه بی هیچ سوالی همراهم بودی,
‫فکر می‌کردم دلیلش اینه که تو هم ‫از چیزایی که من خوشم میاد، خوشت میاد,,,
‫فکر می‌کردم تو هم از لباس‌ها و ‫بازارهای قدیمی خوشت میاد,,,
‫درسته,
‫اوهوم,
‫ولی همیشه یه‌چیزی گوشه‌ی ذهنم آزارم می‌داد,
‫که بنا به دلایلی تصمیم گرفتم نادیده بگیرمش,
‫- هان؟ برفه؟! ‫- برف؟!
‫چطور ممکنه؟
‫آخه توی تابستون؟
‫عجیبه ها!
‫هان؟ بازم برف؟
‫اونا,,,
‫خودشه! همونه!
‫اینجا چیکار می‌کنه؟
‫میو و سوموگی,,,
‫ولی می‌دونی چیه,,,
‫متوجه یه چیزی شدم,,,
‫اینکه می‌گن اعضای خانواده بدون حرف زدن ‫از دل هم خبر دارن،
‫دروغی بیش نیست,
‫برای همین ازت می‌خوام از این به بعد ‫بیشتر از خودت بهم بگی,
‫حقیقتش یه عالمه حرف برای گفتن دارم,
‫مامان,,,
‫- سوموگی! ‫- هان؟
‫بالا! بالای سرت!
‫هان؟!
‫چی شده؟
‫حالت خوبه؟
‫- از اون طرف رفت, ‫- ممنون,
‫- اون طرفی رفت! ‫- خیلی خیلی ازتون ممنونم!
‫فکر می‌کردم اون هیولا دنبال منه,
‫از کدوم طرف رفت؟
‫سوموگی!
‫هان؟
‫هیراگی,,, بهتره دنبالم نیای!
‫سوموگی! کجایی؟
‫سوموگی!
‫خوبی؟
‫آخیش, ‫حداقل نفس می‌کشه,
‫هان؟
‫مسافرخانه و چشمه‌ی آب گرم «هوجو نو یو»
‫هان!
‫اونا کی‌اَن؟
‫هی هی,,, چی شده؟
‫بدجور درب‌و داغون به‌نظر میاین,
‫خواهش می‌کنم,,, سوموگی,,,
‫لطفاً کمکش کنین,
‫- چه خبر شده؟ ‫- زود جعبه‌ی کمک‌های اولیه رو بیار,
‫چی شده؟
‫طفلی,,,
‫وقتی پیداش کردم افتاده بود کنار رودخونه, ‫بدنش هم سرد بود,
‫گمونم بدجور زمین خورده,
‫که اینطور, ‫بی‌زحمت ببرش به اتاق 206,
‫الآن می‌برمش,
‫جعبه‌ی کمک‌های اولیه هم آوردم!
‫- صبح شده, ‫- آه,,, صبح‌تون به‌خیر,
‫صبح تو هم به‌خیر,
‫هممم,
‫عجیبه هنوز بیدار نشده, ‫شاید به خاطر تب‌شه,
‫بهتره به والدینش اطلاع بدیم,
‫خب راستش,,, شدنی نیست,
‫یعنی چی؟ چرا؟
‫نکنه فرار کرده؟
‫ببین, این اتاق‌ها برای مشتری‌ـه,
‫پس باید به والدین‌ش خبر بدم,
‫عذر می‌خوام, ولی واقعاً نمی‌تونم,
‫پس حداقل بگو چرا؟
‫نمی‌تونم,
‫ولی خواهش می‌کنم تا وقتی حالش ‫خوب می‌شه اجازه بدید اینجا بمونیم,
‫پس یه دلیل بهم بده,
‫با کمال میل براتون کار می‌کنم, ‫تا هر وقت که حالش خوب بشه,
‫اول جواب سوالمو بده,
‫سخت براتون می‌کنم,
‫لطفاً اجازه بدین بمونیم,
‫عجب بچه‌ی لجبازی هستی,
‫در عین جوونی خوب اشتیاقی ‫برای کار کردن داری,
‫شاید شوهرم چند تا چیز ازت یاد بگیره,
‫روز خوبی داشته باشید!
‫اونجا رو که تمیز کردی برو ‫این بطری شامپوها هم پر کن، خب؟
‫چشم,
‫- هیراگی! ‫- هان؟
‫- یادت باشه اینجا هم جارو بکشی, ‫- چشم خانوم!
‫- ای وای! ‫- حواست هم جمع کن!
‫لازم نیست همه رو با هم ببری,
‫- هر قدرش رو می‌تونی ببر, ‫- آه، چشم,
‫آهای!
‫یه سطل جدید آوردم برات, ‫می‌ذارمش همین‌جا، خب؟
‫باشه, ممنون,
‫یادمه گفتی عوض اینجا موندن، کار می‌کنی,
‫پس سعی کن سر حرفت بمونی,
‫آه,,, چشم!
‫ای بابا! تو چه زمونه‌ای زندگی می‌کنی مگه؟
‫منظورش اینه خیلی هم به خودت فشار نیار,
‫- خودت هم برگرد برو سر کارت, ‫- ای وای,
‫صبر کن!
‫وایسا!
‫مامان!
‫آه!
‫آه,
‫هان؟
‫عه,,, پس انگار تو مسافرخونه‌م,
‫هان؟
‫هیراگی,
‫سوموگی, بالاخره بیدار شدی,
‫- این لباس‌ها دیگه چیه,,, ‫- حالت چطوره؟
‫لباس‌های خودمم عوض شده که,
‫نکنه کار توئه؟!
‫نه بابا,
‫کار خانومه,
‫غذاها هم ایشون فرستادن,
‫این دیگه چیه؟ خیلی خوشمزه‌ست!
‫تا حالا اونی‌گیری به این خوشمزگی نخورده بودم,
‫خوشحالم حالت بهتره,
‫این مدت تو مراقبم بودی؟
‫نه, من فقط وقتی دیدم از حال رفتی ‫کولت کردم و آوردمت اینجا,
‫همه چی رو مدیون صاحب این مسافرخونه‌ایم,
‫هم بهت دارو دادن هم اجازه ‫دادن تو این اتاق بمونیم,
‫چه آدم‌های خوبی!
‫- اوهوم, ‫- وای!
‫رولت املت‌ش چه نرمه!
‫باورم نمی‌شه!
‫حالا چرا داد می‌زنی؟
‫ممنون, واقعاً خوشمزه بود,
‫- اونی‌گیری‌ش حرف نداشت, ‫- نوش جون‌تون,
‫سوموگی حالش بهتره؟
‫- به لطف شما بله, ‫- خیلی هم خوب,
‫داشتین سیگار می‌کشیدین؟
‫ای بابا, دیدیم؟
‫یه‌بند سرم غر می‌زنه که ترک کنم,
‫می‌گه اینجا بو می‌گیره و ‫مشتری‌ها اذیت می‌شن,
‫پدر منم معمولاً بیرون سیگار می‌کشید,
‫این اواخر با والدین‌ت هم حرف زدی؟
‫نه,
‫خب چه می‌شه گفت, ‫به‌هرحال پیش میاد,
‫با این‌حال یه چیزی رو از من بشنو,
‫ماها گاهی اونقدر برای گفتن چیزی این پا و ‫اون پا می‌کنیم که فرصت گفتنش از دست می‌ره,
‫پس به محضی که آماده‌ی گفتن شدی ‫پدر و مادرت رو از حالت باخبر کن,
‫بفرما, برات شستمش و پارگی‌هاش هم دوختم,
‫دستتون درد نکنه!
‫عالی شده!
‫ممنونم,
‫از اون پسر تشکر کن,
‫این مدتی که ناخوش بودی ‫سخت توی مسافرخونه کار کرد,,,
‫,,,تا بذارم اینجا بمونین,
‫سلام مامان,
‫آره، حالم خوبه,
‫چیزهای زیادی پیش اومد,
‫الآن توی مسافرخونه‌ی «هوجو نو یو» هستم,
‫سوموگی چی؟ اونم هست؟
‫که اینطور, باشه,
‫خب حالا کی برمی‌گردی؟
‫یه کاری هست که باید انجامش بدم,
‫بعدش برمی‌گردم,
‫حالم خوبه, نگرانم نشین,
‫اوهوم, تا بعد,
‫هرگز لطف‌تون رو فراموش نمی‌کنم,
‫کاری نکردیم,
‫- مدتی که پیش‌مون بودین، واقعاً خوش گذشت, ‫- اوهوم,
‫دلم برای اینجا تنگ می‌شه,
‫از دست شما بچه‌ها,
‫اگه می‌خوای مراقب سوموگی باشی ‫باید قوی‌تر از این حرف‌ها باشی,
‫آه,,,
‫باهاتون خداحافظی نمی‌کنیم, ‫عوضش می‌گیم به امید دیدار,
‫بازم برگردین,
‫- چشم, بازم بابت همه چی ممنون, ‫- بابت همه چی ممنونم,
‫به امید دیدار!
‫هر وقت دوست داشتین بهمون سر بزنین!
‫تا معبد هیه چقدر راه مونده؟
‫حوالی عصر باید برسیم,
‫که اینطور,
‫پس دیگه چیزی نمونده,
‫فوق‌العاده‌ست!
‫هرگز چنین جای زیبایی ندیده بودم!
‫منم همین‌طور!
‫از توی تلویزیون خیلی قشنگ‌تره!
‫معلومه خب, ساده‌ای ها!
‫حالا نزنی تو ذوقم نمی‌شه؟
‫باشه تو هم!
‫خوش اومدین,
‫پسرم هیراگی,,, ‫شنیدم اینجا ساکن‌ـه!
‫هیراگی؟ ‫پس شما,,,
‫پدرشم!
‫هان؟
‫به مهمان‌خانه‌ی ما خوش اومدین,
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫هیراگی اینجاست؟ ‫فوراً می‌خوام ببینمش!
‫متاسفانه کمی پیش رفتن,
‫کجا؟
‫زود باش بگو ببینم!
‫عجب مرد عجولی,
‫بعدشم فکر کردین من بیکارم که ‫بشینم با غیرمشتری‌هام حرف بزنم؟
‫- واقعاً که! ‫- هان؟
‫چطوره آروم‌تر که شدید صحبت کنیم؟
‫از این طرف، آقا,
‫هـ هان؟
‫برام از دهکده‌ی مخفی‌ بگو؟
‫همم,,, بذار ببینم,
‫اول از همه اینکه خیلی سرده, ‫اونجا همیشه برف می‌باره,
‫هر چند ماها بهش عادت کردیم,
‫که اینطور,
‫وقتی مادرت رو پیدا کردی,,,
‫,,,دوباره برمی‌گردی دهکده؟
‫آره, برمی‌گردم,
‫که اینطور,
‫هوم؟
‫چی شده هیراگی؟ ‫نکنه دلت برام تنگ می‌شه؟
‫نـ نه بابا,,,!
‫باز دوباره!
‫آهای!
‫مامانت چه شکلی‌ـه؟
‫خودمم یادم نیست,
‫سه سالم بیشتر نبود که من و ‫پدرم رو ترک کرد,
‫هنوزم می‌خوای وقتی پیداش کردی ‫بهش مشت بزنی؟
‫مممم,,, مشتم رو که هنوز براش نگه داشتم,
‫ولی قبل از اون بهش این فرصت رو می‌دم ‫که توضیح بده چرا ترکمون کرد,
‫شاید,,, اونم دلیل خودش رو داشته,
‫اوهوم,
‫راستش تا وقتی اون لحظه نرسیده,,,
‫,,,نمی‌دونم چه احساسی دارم و چی می‌خوام,
‫حق با توئه,
‫هوم؟
‫چقدر شبیه,,,
‫سوموگی؟
‫هوم؟
‫خوش اومدین,
‫بـ ببخشید مزاحم شدیم,
‫فقط داشتیم اثر هنری پشت ویترین ‫رو نگاه می‌کردیم,
‫ولی,,, پولی همراهمون نیست,
‫- الآن رفع زحمت می‌کنیم, ‫- ما که فقط داریم نگاه می‌کنیم,
‫- به‌هرحال اینجا کافه‌ست, ‫- در حال حاضر مشتری ندارم,
‫اگر دوست دارین می‌تونین از نزدیک یه نگاه بندازین,
‫- می‌خوای از زاویه‌ی دیگه‌ای ببینی؟ ‫- خیلی ازتون ممنونم!
‫عالی شد!
‫گفته می‌شه,,,
‫,,,خدایان با بارش برف به روی دهکده،
‫,,,اون رو از دید انسان‌ها مخفی نگه می‌دارن,
‫ما بهشون می‌گیم ایزد برف,
‫تا همین چند وقت پیش فکر می‌کردم ‫اینا قصه‌ای بیش نیستن,
‫ولی نکنه اون چیزی که بهمون ‫حمله کرد، ایزد برف بوده باشه؟
‫هر چند,,, هرگز نشنیدم بگن اونی‌ها رو می‌خورن,
‫آه,,,
‫دمنوش گیاهی جدیدمه,
‫میل کنید لطفاً,
‫خوشحال می‌شم نظرتون رو درباره‌ش بگید,
‫عـــــالیـــــه!
‫واقعاً خوشمزه‌ست,
‫این برگ‌های چای رو تازه خریدم,
‫- فرصت خوبی شد که امتحانش کنم, ‫- چایی‌ش مال کجاست؟
‫اگر اشتباه نکنم برای جمهوری چک بود,
‫اما چای‌هایی از سوئد و مصر هم خریدم,
‫به لطف سفرهایی که دوران جوونی‌م رفتم،
‫دوستانی دارم که محصولات خاصی رو ‫به دستم می‌رسونن,
‫چه عالی!
‫تنها سفر می‌کردین؟
‫نه, به همراه همسرم,
‫4 سالی می‌شه که فوت کرده,
‫آه,
‫چند تا از عکس‌هامون اینجا هست,
‫این که کنارمه همسرمه,
‫کلاهی که سرشه اسمش باسوتوئه,
‫یه کلاه محلی مختص لسوتو در آفریقا,
‫جوری طراحی شده بود که ‫تداعی‌کننده‌ی شکل کوهستان باشه,
‫چه جالب,
‫جالب‌تر اینکه الآن رو سر توئه,
‫اینم یه کلاه محلی دیگه به اسم اینوئیت‌ـه,
‫این کلاه رو توی شمال کانادا می‌پوشیدیم,
‫که راحت شفق قطبی رو تماشا کنیم, ‫گرم‌ترین کلاهی‌ـه که دیدم,
‫شهری که داخلش بودیم دماش به ‫40- درجه‌ی سانتی‌گراد می‌رسید,
‫40- درجه‌ی سانتی‌گراد؟!
‫چقدر هم بهتون میاد,
‫پس وجب به وجب اینجا پر از,,,
‫,,,خاطرات شما و همسرتونه,
‫واقعاً عالیه,
‫راستی اون پارتیشن رو از کجا خریدین؟
‫اون جزو معدود چیزهایی‌ـه که,,,
‫,,,وقتی خونه رو خریدیم داخلش بود,
‫گمون کنم کار دست باشه، ‫ولی اینکه کار کیه، نمی‌دونم,
‫یا حتی اینکه مربوط به چند سال پیش‌ـه,
‫انگار یه داستان داخلشه، نه؟
‫یا شایدم,,,
‫,,,داستان نباشه و واقعی باشه,
‫شاید ایزد برف اونی‌ها رو می‌خوره,
‫چقدر بگم مراقب باش, ‫ما برگشتیم,
‫حواست باشه دیگه گمش نکنی ها,
‫- باشه, ‫- امیدوارم اینم مثل «باشه»های قبلی نباشه,
‫آه,,, مشتری داریم؟
‫- خوش اومدی, ‫- سلام,
‫دخترم و نوه‌م، هاروتو هستن,
‫- سلام, ‫- سلام, مزاحمتون شدیم,
‫هاروتو, زود باش سلام کن,
‫سلام!
‫سلام به روی ماهت,
‫خب, بریم دستت رو بشور ‫تا برات آب‌میوه بیارم,
‫Oh--
‫- کله‌شو! ‫- هان؟
‫بچه,,,
‫معذرت می‌خوام, راحت باشین,
‫این کافه پر از خاطرات بااارزشیه ‫که با همسرم ساختم,
‫ولی اون دو تا از هر چیزی ‫برام باارزش‌ترن,
‫انگار که قصه‌م با اونا ادامه پیدا می‌کنه،
‫و منم کاری جز دوست داشتن‌شون ندارم,
‫تازگی‌ها خیلی احساساتی شدم,
‫گمونم اثرات پا به سن گذاشتن‌ـه,
‫بارون گرفت,
‫هنوز راه زیادی تا معبد مونده, ‫با خیس شدن که مشکلی نداری؟
‫این رو با خودتون ببرین,
‫آخه نمی‌شه که, ‫همین‌جوریش هم خیلی بهمون لطف داشتین,,,
‫نیازی نیست پسش بدین,
‫عوضش دفعه‌ی بعد بیاید و دمنوش سفارش بدین,
‫- آهای, ‫- آروم‌تر عزیزم!
‫بای‌بای!
‫درباره‌ی نقش روی اون پارتیشن,,,
‫گمونم اونا ایزد برف بودن,
‫ولی از اونجایی که به اونی‌ها حمله می‌کردن،
‫نکنه اتفاقی برای دهکده افتاده باشه,,,
‫قبل از اینکه به اون کافه برسیم ‫پرسیدی وقتی مادرم رو,,,
‫,,,پیدا کنم به دهکده‌ی مخفی برمی‌گردم یا نه، ‫درسته؟
‫- آره, ‫- باید بگم حتماً برمی‌گردم,
‫هرگز نمی‌تونم پدرم رو رها کنم,
‫اما یه روز,,,
‫هی,,, صبر کن!
‫,,,می‌رم کلی جاهای مختلف رو می‌بینم,
‫لسوتو جای خیلی گرمی‌ـه، نه؟
‫یعنی اونجا برفم میاد؟
‫تا همین امروز نمی‌دوستم جایی سردتر ‫از دهکده‌ی مخفی وجود داره,
‫دنیا پر از آدم‌های مختلف با نگرش‌های جورواجوره,
‫من فقط برای پیدا کردن مادرم دهکده رو ترک کردم ‫ولی خوشحالم که این همه چیز یاد گرفتم,
‫حتی آشنایی با تو!
‫همین فقط؟! واقعاً که!
‫تو چی هیراگی؟ ‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫راستش,,, هرگز بهش فکر نکردم,
‫هر چیزی می‌تونه باشه, ‫حرف دلت رو بزن!
‫راستش در حال حاضر,,,
‫,,,حاضرم هر کاری کنم تا ‫تا تو به خواسته‌ت برسی,
‫بده؟
‫همین هم خوبه,
‫هیراگی, هنوز یه کاری هست که ‫دوست دارم انجام بدم,
‫کاری که بدون تو شدنی نیست,
‫پس قول می‌دی کمکم کنی؟
‫هان؟ خب تا ندونم چیه چه قولی بدم؟!
‫عه,
‫دو دقیقه نگذشته که گفتی حاضری ‫هر کاری برام بکنی ها,
‫آخه,,,
‫باشه,
‫وقتی این ماجرا تموم شد،
‫بشین و مفصّل با پدرت حرف بزن,
‫هان؟ این دیگه چجوری خواسته‌ای‌ـه؟
‫اینم پیشت باشه, ‫شانس میاره,
‫- اما این,,, ‫- خیالت راحت,
‫امتحانش رو پس داده,
‫- هر چی نباشه تا اینجا رسوندتم, ‫- منظورم این نیست,
‫سنگ‌هاتو که وا کندی، پسش بده,
‫حالا کِی بشه,,,
‫هان,,, برف,,,
‫پس یعنی ایزد برف همین حوالی‌ـه؟
‫سوموگی!
‫هیراگی!
‫ببخشید هیراگی!
‫اینجا! این‌طرف!
‫سوموگی!
‫هیراگی!
‫درب‌ها در حال بسته شدن هستند,
‫لطفاً جهت حفظ امنیت خود از آن‌ها فاصله بگیرید,
‫دستتو بده!
‫سوموگی!
‫زود باش!
‫راهی تا معبد نمونده,
‫هان؟
‫[معبد هیه]
‫مامان؟
‫هان,,,؟ سوموگی,,,؟
‫بابا؟
‫مـ متاسـ,,,
‫بالاخره پیدات کردم!
‫یه لحظه,,, چی شده؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫پس مامان کجاست؟
‫حرف بزن!
‫اون اینجا نیست,
‫چرا؟!
‫خودت گفتی اومده اینجا!
‫متاسفم سوموگی!
‫هرگز فکر نمی‌کردم یه روز ‫بخوای تا اینجا بیای,
‫اینم شد جواب؟!
‫بهم بگو مادرم کجاست!
‫راستش,,,
‫,,,نمی‌تونم بگم,
‫چی رو پنهان می‌کنی؟!
‫چه دلیلی داره که نمی‌تونم مادرم رو ببینم؟
‫نکنه,,,
‫,,,مادر,,, دلش نمی‌خواد من رو ببینه؟
‫هرگز اینطور نیست!
‫پس,,,
‫,,,مرده؟
‫نه!
‫هنوز تو همین دنیاست,
‫ولی,,,
‫مهم نیست, ‫دهکده‌ی مخفی تو دردسر افتاده,
‫- ایزدهای برف دارن,,, ‫- چطور مهم نیست؟!
‫اون مادرمه! ‫چطور می‌گی مهم نیست؟!
‫چرا,,, این‌قدر,,,
‫دیگه کافیه!
‫سوموگی,,,!
‫ببخشید,,, اون,,,
‫,,,تمام این مدت نگران شما بود,
‫می‌خواست به محضی که,,,
‫,,,مادرش رو پیدا کرد، برگرده پیش شما,
‫شما؟
‫یاتسوسه هیراگی هستم,
‫دوست سوموگی,
‫با اجازه‌تون,
‫سوموگی؟
‫- تنهام بذار, ‫- نمی‌تونم,
‫ببخشید, ولی واقعاً می‌خوام تو حال خودم باشم,
‫باید برگردیم,
‫پدرت واقعاً نگران‌ته,
‫واقعاً؟
‫پس چرا حقیقت رو درباره‌ی مادرم بهم نمی‌گه؟
‫شاید سعی داره یه‌جوری ازت محافظت کنه,
‫شاید هم نه اینکه نخواد، ‫نمی‌تونه بهت بگه,
‫نمی‌فهمم,
‫اون حاضر نیست,,, کوچک‌ترین آسیبی ببینی,
‫یعنی فهمیدن حقیقت آسیبی بزرگ‌تر از ‫این همه سال دروغ بهم می‌زنه؟
‫نـ نه,,, منظورم این نیست,
‫فهمیدم, خوب هم فهمیدم,
‫از همون بچگی این افکار همراهم بوده,
‫ولی چرا فکر می‌کنی ندونستن برام بهتره؟
‫مهم نیست تو چی فکر می‌کنی,,,
‫اصلاً چرا باید افکار تو برام اهمیتی داشته باشه؟
‫اشتباه می‌کنی, ‫سوموگی من واقعاً به فکرتم!
‫باز داره می‌گه!
‫تو هم لنگه‌ی همون باباتی!
‫کسی ازت نخواست به فکر من باشی!
‫- کِی می‌خوای دست از این کارت برداری؟ ‫- خودت چی؟
‫کِی می‌خوای دست از قربانی بودن برداری,,,
‫,,,و برای یه بارم که شده خودت رو بذاری جای بقیه؟
‫- معذرت می‌خوام,,, نمی‌خواسـ,,, ‫- اشکالی نداره,
‫ازت ممنونم که تا اینجا همراهم بودی,
‫ولی بیش از این دیگه لزومی نداره,
‫نشد,,,
‫نشد چیزی که می‌خواستم,,, بهش بگم,
‫من,,,
‫واقعاً که,,,
‫آهای!
‫بالاخره پیدات کردم,
‫هیراگی کجاست؟
‫اون کجاست؟
‫اون طرف؟
‫برای چی اومدی دنبالش؟
‫چون من پدرشم,
‫دیگه کافیه,
‫هان؟ بازم برف؟
‫هوم؟!
‫هیراگی!
‫هیراگی! پسرم!
‫گوش کن بابا جون,,,
‫هیراگی,,,
‫هان؟
‫هیراگی؟
‫کجا رفتی هیراگی؟
‫هیراگی؟
‫هیراگی!
‫سوموگی!
‫- سوموگی بابت,,, ‫- متاسفم,
‫دیگه بریم,
‫نمی‌تونیم,
‫تو این دنیا به ایزد برف برنخوردی؟
‫پس واقعاً ایزد برف بود,
‫همه جا سر و کله‌شون پیدا می‌شه،
‫و به ما اونی‌ها حمله می‌کنن,
‫برگشتی در کار نیست,
‫پس بقیه چی؟
‫همین الآنم چندین نفر خورده شدن,
‫آهای! با توام!
‫- هان؟ ‫- هیراگی رو دوباره ندیدی؟
‫- مگه پیداش نکردین؟ ‫- چرا, ولی یه‌هو,,,
‫…جلو چشمام ناپدید شد,
‫نکنه,,,
‫- باید برم, ‫- نه!
‫نمی‌شه نجاتش داد,
‫ولی,,,
‫- از چی حرف می‌زنین؟ ‫- سوموگی,
‫- چی به سر پسرم اومده؟ ‫- من اومدم تا,,,
‫- ,,,بهت بگم دهکده دیگه امن نیست, ‫- این یارو کیه؟
‫- هوی! ‫- یه لحظه دهنت رو می‌بندی؟
‫آممم,,,
‫چی شده؟
‫نکنه,,, هنوز,,,
‫سوموگی من واقعاً به فکرتم!
‫سوموگی!
‫خوشحالم بهتری,
‫متاسفم بابا,
‫من,,,
‫,,,باید ازش معذرت‌خواهی کنم,
‫سوموگی!
‫هوی! صبر کن!
‫به منم توضیح بدین خب!
‫ازت ممنونم!
‫هرگز فداکاری‌ت رو از یاد نخواهیم برد!
‫آینده‌مون رو مدیون تو هستیم,
‫شک ندارم سربلندمون خواهی کرد,
‫خدایان برف برگشتن,
‫تنهام نذارین!
‫حالا همه در صلح زندگی می‌کنیم,
‫عزیزم,,,
‫- سوموگی,,, ‫- سوموگی,,,
‫یه ایزد برف اینجاست!
‫- اون دروازه رو ببند! ‫- عجله کن!
‫حالت خوبه؟
‫آه,,,
‫سوموگی,,,
‫سوموگی؟ ‫تو اونو از کجا می‌شناسی؟
‫متاسفـ,,,
‫هی, اون بچه حالش خوبه؟
‫اینطور که دیدم از داخل ایزد برف افتاد,
‫هنوز زنده‌ست, ‫باید ببریمش داخل,
‫سوار شین!
‫می‌دونین هیراگی کجاست، درسته؟
‫- بریم, ‫- خواهش می‌کنم!
‫سوموگی
‫- در این باره,,, مطمئنی؟ ‫- اوهوم,
‫اینجا یه نقاشی دیدم,
‫طبق اون تصویر اونی‌هایی که,,,
‫,,,خورده می‌شدن، نمی‌مردن، ‫فقط می‌رفتن یه جای دیگه,
‫پس احتمالاً بتونیم نجاتش بدیم,
‫تو برو!
‫هوماره!
‫No!
‫ایسامی!
‫بلند شو!
‫- ولی,,, ‫- عجله کن,
‫به‌هوشی؟
‫خوبه, پس بدو!
‫از این طرف!
‫زود باشین,
‫همگی حالشون خوبه؟
‫نمی‌تونیم اونو به دهکده‌ی مخفی ببریم,
‫ببخشید,,, من باید برم دستشویی!
‫- آخه الآن؟! ‫- چیکار کنم خب؟!
‫زود میام!
‫هعی,,,
‫هوم؟
‫هوی!
‫صبر کن ببینم,,,
‫هان؟!
‫لعنتی,
‫چه مرگش شده؟!
‫ببخشید معطل شدی,
‫- مطمئنی می‌خوای برگردی؟ ‫- کاملاً,
‫پس اینو بپوش,
‫بریم,
‫- سریع‌تر, ‫- برین!
‫- عجله کنین! ‫- چی شده؟
‫- رسیدم, ‫- باشه,
‫اول باید بریم دیدن بانو گوزن,
‫سعی کن مؤدب باشی,
‫خوبه, همه رو ببرین داخل, ‫به بقیه‌م بگین بیان,
‫چه سنگین‌ـه,
‫یک,,, دو,,,
‫موفق باشین, ‫یه بار دیگه بچه‌ها!
‫- چشم! ‫- چشم!
‫- همین‌جاست, ‫- آه,
‫درسته، فعلاً به قدر کافی دارو داریم,
‫احتیاجی نیست منتظر تیم امداد بمونی,
‫می‌تونی بری,
‫اولویتت هم تحویل داروها باشه,
‫که البته تنها هم نمی‌ری، ‫چند تا نگهبان هم همراهی‌ت می‌کنن,
‫با این‌حال باید حواستون جمع باشه,
‫موفق باشی,
‫اطاعت!
‫با اجازه‌تون,
‫دنبالم بیا,
‫وااای! فوق‌العاده‌ست!
‫توکو ببین چه پفی کرده,
‫واقعاً بزرگه, ‫گمونم یه رکورد تازه ثبت کردید,
‫قطعاً همین‌طوره, ولی چه حیف که باید بخورمش,
‫گزارش می‌کنم,
‫دقایقی پیش ایزد برف در ‫آسمان ظاهر شد و,,,
‫«این جوون رو انداخت تو برف‌ها», می‌دونم,
‫آه,,, بله,,,
‫ولی تا حالا ندیدمش,
‫شاخش هم به‌نظر جدیده,
‫تازه تبدیل به اونی شده؟
‫هان؟
‫شاخ؟
‫در که داشتیم، نیازی نبود ‫از آسمون بیای,,,
‫بگو ببینم چطور شد که سر و کارت به ایزد برف کشید؟
‫هان,,,؟
‫این جوون‌ها دیدن که ایزد برف ناپدید شده و تو,,,
‫,,,از داخلش افتادی بیرون,
‫چطوری ازش خارج شدی؟ ‫چیزی به یاد داری؟
‫خب,,,
‫ایزد برف من رو خورد,
‫یه‌هو سرد شد,
‫بعدش یه صداهایی شنیدم,,,
‫ولی,,, دقیق یادم نیست,,,
‫ایزد برفه دیگه,,,
‫افسانه‌ها می‌گن ایزد برف نگهبان ماست,
‫می‌گن اونا با برف ما رو از دید,,,
‫,,,انسان‌ها پنهان می‌کنن,
‫ولی نگاه کن,
‫بهمون حمله‌ور شدن,
‫واقعاً خوشمزه‌ست,
‫من چیز زیادی نمی‌تونم بهت بگم, ‫بهتره با بانو گوزن صحبت کنی,
‫- عجیبه, ‫- چی شده؟
‫انگار گیر کرده,
‫- هان؟ ‫- ایزورو!
‫خودت می‌دونستی که طبق قوانین جنگ ‫ترک دهکده جرم‌ـه,
‫عجله دارم, ‫زود بیارینم بیرون,
‫باشه، میاریمت بیرون، ‫ولی شب رو تحت بازداشت خواهی بود,
‫- سوموگی، بدون من برو, ‫- مطمئنی؟
‫خیالت راحت, منم یه‌جوری خودمو بهت می‌رسونم,
‫برو!
‫هان,,,؟ هوی,,,!
‫وایسا ببینم!
‫- برو دنبالش! ‫- اطاعت!
‫کجا در رفت؟
‫ببخشید,,,
‫چیز تازه‌ای یادت اومده؟
‫وقتی داخل شکم ایزد برف بودم،
‫خواب عجیبی دیدم,
‫یه نقاب بود،
‫صدای زنگوله هم می‌اومد,
‫- ایزد برف هم دور تا دورم پرواز می‌کرد, ‫- هیراگی؟
‫با یه دختر که به برف‌ها خیره شده بود,
‫بعدش صدای یه خانوم رو شنیدم که می‌گفت: ‫«تنهام نذارین!»
‫بعدشم گفت: ‫«سوموگی!»
‫هر چند شاید خودم بودم که ‫اسمش رو صدا می‌زدم,
‫دقیق نمی‌دونم,
‫- شایدم این مجازات ماست, ‫- هان؟
‫در عمیق‌ترین دره‌ی دهکده‌ی مخفی،
‫جایی که جزیره‌ی اونی واقع شده، ‫معبدی وجود داره,,,
‫,,,که نقاب ارواح اونجا نگهداری می‌شه،
‫نقابی که سالیان سال با اون ‫ایزد برف رو فرا می‌خوندیم,
‫نقاب ارواح؟
‫درسته,
‫به استفاده از اون دهکده‌مون رو ‫از دید انسان‌ها پنهان می‌کردیم,
‫برای چی,,, انقدر سعی دارین دهکده رو مخفی نگه دارین؟
‫شاید الآن که تبدیل به اونی شدی، ‫خودت دلیلش رو متوجه شده باشی,
‫همیشه افرادی هستن که احساسات‌شون ‫رو سرکوب می‌کنن،
‫حالا هر جای این دنیا که زندگی کنن,
‫این افراد نیاز به جایی دارن که ‫اونجا بتونن خودشون باشن,
‫درست مثل همین‌جا, ‫برای همینم من باید از اینجا محافظت کنم,
‫هممم!
‫پس اگه این نقاب رو نابود کنیم،
‫ایزد برف دست از سرمون برمی‌داره، درسته؟
‫می‌بینم که برگشتی,,, سوموگی,
‫هیراگی,
‫پس اینجا بودی,
‫سوموگی!
‫اگر نقاب رو نابود کنی،
‫دهکده‌مون دیگه پنهان نخواهد موند,
‫اینجوری هم کسی زنده نمی‌مونه,
‫دهکده بدون ساکنانش چه فایده‌ای داره؟
‫هیراگی,
‫پس تبدیل به اونی شدی,
‫اوهوم,
‫حتماً گرسنه‌ای,
‫بریم یه‌چیزی بخوریم,
‫میشه از انبار آذوقه استفاده کنیم؟ ‫خیلی گرسنمه,
‫راحت باشین,
‫- بریم، هیراگی, ‫- اوهوم,
‫سوموگی,,, تو که نمی‌خوای بری اونجا؟
‫توکو؟
‫میشه لطف کنی و,,,
‫,,,حواست به اون دو تا باشه؟
‫چشم,
‫هیراگی,,, واقعاً متاسفم,
‫توی پارک,,, حرف‌های خیلی بدی بهت زدم,
‫منم همین‌طور,
‫ببخشید, نباید سعی می‌کردم ‫احساساتم رو بهت تحمیل کنم,
‫ببخشید بچه‌ها,
‫آخه الآن وقت این کارهاست؟
‫از تو بعیده,
‫دیوونه شدی؟! ‫داری چیکار می‌کنی,,,
‫ببخشید,
‫صبر کن، ایزورو!
‫- توپ رو بنداز,
‫می‌خوای به جزیره‌ی اونی بری، مگه نه؟
‫نه,,, دلیلی نداره,
‫منم باهات میام,
‫نخیر، تو همین جا می‌مونی, ‫اینجا امن‌تره,
‫ترجیح می‌دم کنار تو باشم,
‫ولی,,,
‫اینجا انبار آذوقه‌ست,
‫کلی خوراکی اینجا هست,
‫- وااای! ‫- بیا تو,
‫تعارف نکن,
‫باورم نمی‌شه, ‫این همه خوراکی!
‫هان؟
‫سوموگی؟
‫چی شد؟
‫هان,,,
‫سوموگی!
‫در رو باز کن! سوموگی!
‫سوموگی!
‫معذرت می‌خوام! ‫نمی‌تونم تو رو با خودم ببرم,
‫شاید هنوز بتونی برگردی,
‫- منظورت چیه؟ ‫- پس همین‌جا بمون,
‫- من می‌خوام با هم باشیم, ‫- هیراگی,,,
‫چرا,,,
‫خوشحالم با تو آشنا شدم، هیراگی,,,
‫سوموگی!
‫آه!
‫کمک!
‫کسی صدامو می‌شنوه؟
‫کسی اونجا نیست؟
‫من رو از اینجا بیارین بیرون!
‫کی اونجاست؟
‫من هیراگی‌اَم,
‫می‌شه لطفاً از اینجا ‫بیارینم بیرون؟
‫تویی هیراگی؟
‫خوشحالم هنوز زنده‌ای,
‫هان؟ بابای سوموگی؟
‫اونجا چیکار می‌کنی؟
‫سوموگی انداختم این تو,
‫نمی‌دونی کجا رفت؟
‫هان,,,؟
‫بیام بیرون بهتون می‌گم,
‫آبجی از تو دیوار یه صداهایی میاد,
‫سوموگی فقط برای نجات تو برگشت اینجا,
‫اگه اونجا زندانی‌ت کرده، ‫یعنی نمی‌خواد بیشتر قاتی این,,,
‫,,,ماجرا بشی, ‫امیدوارم احساسات سوموگی رو درک کنی,
‫احساسات سوموگی,,, واقعاً برام ارزشمنده,
‫اما,,,
‫احساسات خودمم برام ارزشمنده,
‫تا الآن مدام دنباله‌روی خواسته‌های دیگران بودم,
‫چنان که در کمال تعجب فکر می‌کردم درستش همینه,
‫تا اینکه سوموگی رو دیدم و باهاش همراه شدم,
‫به لطف اون بود که فهمیدم باید,,,
‫,,,قدر احساسات خودم هم بدونم,
‫الآنم به خواست خودم می‌خوام کمکش کنم!
‫نه خواست کسی دیگه,
‫شاید حتی کار خاصی از دستم برنیاد,
‫شاید,,, بمیرم,,,
‫اما,,, می‌خوام کنار سوموگی باشم!
‫پس لطفاً,,, این در رو باز کنین!
‫بزن بریم، هیراگی,
‫چـ چه خبره,,,
‫- اینو بپوش, ‫- آه,
‫- من راه رو نشونت می‌دم, ‫- واقعاً ممنونم,
‫- اینم بنداز دور گردنت, ‫- ممنونم,
‫- موفق باشی داداشی! ‫- زنده برگردی ها!
‫- مراقب خودت باش, ‫- موفق باشی,
‫- اوهوم, ‫- اوهوم,
‫از همگی ممنونم!
‫- شرمنده مزاحمت شدم, ‫- طوری نیست,
‫- ممنون, ‫- دارم کنجکاو می‌شم,
‫ایزورو، من و تو با این,
‫- هیراگی هم با اون, ‫- بله,
‫ازتون ممنونم,
‫- سوموگی رو پیدا کردی؟ ‫- آمم,,, آره,
‫ولی یه‌جورایی قالم گذاشت,
‫به‌هرحال بعضی‌هامون دوست داریم دنبالمون کنن,
‫- هان؟ ‫- بزن بریم!
‫سوموگی,
‫باورم نمی‌شه,,,
‫دهکده,,,
‫هیراگی,
‫از اینجا به بعد پیاده می‌ریم,
‫این مسیر به معبد می‌رسه,
‫باید همین مسیر باشه,
‫هان؟
‫تعدادشون خیلی زیاده,
‫شماها جلوتر برین,
‫- آقای ایزورو! ‫- تو به مسیرت ادامه بده، هیراگی!
‫تونل باد رو بگیر و برو, ‫تو رو به جزیره‌ی اونی می‌رسونه!
‫اما,,,
‫سوموگی رو به تو می‌سپرم!
‫باید برگردیم عقب!
‫آئویی، فوراً بانو گوزن رو خبر کن! ‫منتظر ما نمون!
‫باشه!
‫این بو,,,
‫باید مسیر تونل باد رو بگیرم و برم,
‫اینجا,,,
‫,,,جزیره‌ی اونی‌ـه,
‫مامان,
‫چشمه‌ی آب گرم ـه,
‫آه,
‫معبد اونجاست؟
‫سوموگی!
‫قطعاً از جاده‌ی شمالی معبد نمیان,
‫پس همه‌ی نیروها رو به سمت پل دوم بفرست,
‫اگه بتونیم پراکنده‌شون کنیم، ‫هر دو نفر می‌تونیم با یکی‌شون درگیر بشیم,
‫اطاعت!
‫به همه بگو دروازه‌ی شمالی رو رها ‫و از پل دوم دفاع کنن,
‫اطاعت!
‫نظرت چیه اگه دختر شد، ‫اسمش رو بذاریم «سوموگی»؟
‫بابام بود؟
‫- اسم قشنگی‌ـه, ‫- آه!
‫- لگد زد, ‫- واقعاً؟
‫- مامان! ‫- گمونم از اسمش خوشش اومد,
‫اون,,, منم؟
‫تــــــــــااااا تــــــــــــــــی!
‫مامان,,,
‫,,,اونجایی؟
‫هرگز فداکاریت رو فراموش نمی‌کنیم!
‫آینده‌مون رو مدیون تو هستیم,
‫شک ندارم سربلندمون خواهی کرد,
‫سوموگی,,, متاسفم,,,!
‫باید از بقیه محافظت کنم,
‫سوموگی,,,
‫خدایان برف برگشتن,
‫- صبح به‌خیر, ‫- صبح شما هم به‌خیر,
‫- غذا هم آوردم, ‫- خیلی ممنون,
‫برو بازی کن, ‫فقط مراقب باش,
‫همه خوشحالن,
‫تصمیم درستی گرفتم، مگه نه؟
‫- اونی بیا! خوش‌شانسی بیار! ‫- آی!
‫کاش منم پیششون بودم,
‫آخه چرا فقط من؟
‫دیگه کافیه,
‫مامان,
‫تمام این مدت بی اینکه ‫از چیزی خبر داشته باشم،
‫ازت دلخور و عصبانی بودم,
‫تو ذهنم ازت یه آدم بد ساخته بودم,
‫فقط برای اینکه خودم رو مقصّر ندونم,
‫ولی نبودِ تو اصلاً تقصیر من نبود,
‫مامان,,,
‫منو ببخش، مامان!
‫سوموگی؟ خودتی؟ کجایی؟
‫همین‌جا!
‫درست بالای سرتم!
‫سوموگی!
‫مامان!
‫سوموگی!
‫منو ببخش!
‫تو باارزش‌ترین دارایی زندگی منی ‫چطور تونستم,,,
‫چطور تونستم تو رو رها کنم؟
‫اشکالی نداره, با هم برمی‌گردیم,
‫بابا منتظرمونه,
‫یه عالمه حرف برای گفتن دارم,
‫یکی هم هست که می‌خوام ببینیش,
‫هان؟
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟ ‫سوموگی!
‫همه زیرش دفن می‌شن!
‫هان؟
‫چه تاریکه,
‫آهان, تو بهمن گیر افتادم,
‫نمی‌تونم,,, تکون بخورم,
‫هان؟
‫چه گرمه,,,
‫اینا ردپای هیراگی‌ـه؟
‫نه,,, دلیلی نداره,
‫منم باهات میام,
‫نخیر، تو همین جا می‌مونی, ‫اینجا امن‌تره,
‫لطفاً من رو به معبد هیه ببر,
‫- برای چی راه افتادی دنبالم؟ ‫- چون چاره‌ا‌ی برام نذاشتی,
‫سخت براتون کار می‌کنم, ‫لطفاً اجازه بدین بمونیم,
‫اگه تو نبودی هرگز تا اینجا نمی‌اومدم، هیراگی!
‫سوموگی,,, لطفاً کمکش کنید!
‫خیلی خیلی ازتون ممنونم!
‫به امید دیدار!
‫بای‌بای!
‫خودِ امروزم رو مدیون کسانی ‫هستم که باهاشون آشنا شدم,
‫خوشحالم با تو آشنا شدم، هیراگی,
‫حالا که این خاطرات هنوز همراهمه، ‫پس حتماً هنوز به هم وصلیم,
‫هیراگی!
‫الآن فقط می‌خوام به خاطر تو تمام تلاشم رو بکنم,
‫هیراگی!
‫آه!
‫اگر ایرادی نداره، من کرایه‌ش رو پرداخت کنم؟
‫- این دختر خانوم رو می‌شناسی؟ ‫- بله، می‌شناسم,
‫سوموگی!
‫آخیش!
‫خوشحالم زنده‌ای,
‫هیراگی؟
‫چی شده,,,؟
‫مدتی که توی انبار زندانی بودم،
‫به این فکر می‌کردم که واقعاً چی می‌خوام,
‫تصمیم گرفتم قدر احساسات خودم هم بدونم,
‫همین بهم قدرت داد و بقیه هم کمکم کردن,
‫احساساتت؟
‫خب,,,
‫- اینکه می‌خوام کنار تو باشم, ‫- یعنی,,,
‫یه لحظه!
‫هان,,,؟
‫شیون!
‫ایزورو!
‫چه اتفاقی افتاده؟ تو خوبی؟
‫سوموگی! ‫اون برنگشته!
‫پس یعنی اون پیدات کرد؟
‫اونجا رو,
‫سوموگی‌ـه؟
‫مامان!
‫سوموگی!
‫مامان,,, خوشحالم برگشتی!
‫منم خوشحالم,
‫چه خانومی شدی,
‫اوهوم,
‫ببخش که ترکت کردم,
‫تمام این مدت می‌خواستم به خودم بقبولونم که تنهام,
‫اما,,,
‫,,,پدرم همیشه کنارم بود,
‫همچنین با هیراگی آشنا شدم,
‫پس خیالت راحت مامان! ‫من حتی یه لحظه‌م تنها نبودم,
‫درسته, خوشحالم این رو می‌شنوم,
‫- حالا بیاید بریم خونه, ‫- اوهوم,
‫تو هم میای؟
‫گمونم من باید برم,
‫درسته,
‫برو به سلامت، هیراگی,
‫اوهوم,
‫هیراگی!
‫ازت ممنونم!
‫هیراگــی!
‫امیدوارم به سلامت برگردی!
‫هیراگــــــــی!
‫سلام منم به خواهرت برسون!
‫هیراگــــــــــــــــــــــی!
‫- زود باش! ‫- دارم سعی می‌کنم!
‫وقتش رسیده که دهکده ‫خودش رو با تغییرات وفق بده,
‫هان؟
‫هیراگی!
‫این همه مدت کجا بودی؟
‫واقعاً نگرانت شدم, چیزیت که نشده؟
‫- اون زخم‌ها,,, ‫- ببخشید نگرانت کردم، پدر جان,
‫کلی حرف برای گفتن دارم,
‫- بهتره بریم خونه, ‫- اوهوم,
‫هوم؟
‫حرکت می‌کنیم,
‫صبر کن, الآن پیاده می‌شم!
‫هان؟ سوموگی؟
‫سوموگی!
‫عه، هیراگی! ‫تو اینجایی؟
‫هان؟
‫نمی‌خوای بگی چرا هیچ‌وقت نیومدی دیدنم؟
‫اومدم,,, ولی هر بار که از دروازه عبور کردم،
‫سر از یه جای دیگه درآوردم,
‫- آهان! آخه نیست فقط اونی‌ها می‌تونن ازش رد شن, ‫- هان؟
‫حالا بگذریم،
‫بالاخره با پدرت حرف زدی؟
‫اوهوم, البته هنوز زمان می‌بره,
‫ولی اوضاع بهتره,
‫راستی اینم مال توئه,
‫ممنون,
‫هیراگی,,, راستش منم,,,
‫,,,می‌خواستم از احساساتم بهت بگم,
‫هان؟
‫یه لحظه! یعنی,,,
‫- بذار اول من بگم! ‫- نه، نه، نه، نه!
‫این‌بار دیگه نوبت منه!
‫♪ دروغ نیست,,, یادمه هنوز,,, ♪
‫♪ ترانه‌ای که کرد ما رو با هم آشنا ♪
‫♪ بی‌اختیار زمزمه می‌کنم از این بیت خودخواهانه: ♪
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫♪ فرار می‌کنیم از قفس مدرسه ♪
‫♪ از کلاس درس و اون حس خفقان ♪
‫♪ نمیاد دیگه هرگز مثل اون لحظه‌ها ♪
‫♪ تو در خواب,,, من بیدار و هشیار ♪
‫♪ دست در دست هم ♪
‫♪ بی‌خیال هر اونچه نیست و نداریم ♪
‫♪ ای کاش چیزی اختراع بشه که بدوزه ♪
‫♪ ترک‌های درون من رو به روزهای تو ♪
‫♪ یعنی می‌شه روزی ببینمت,,, ♪
‫♪ ,,,پیش از اینکه مهلت‌مون بشه تموم,,,؟ یا شاید نه,,, ♪
‫♪ سوءتفاهم‌ها رو,,, یادمه هنوز,,, ♪
‫♪ ترانه‌ای که کرد ما رو با هم آشنا ♪
‫♪ زمزمه می‌کنم از این بیت خودخواهانه: ♪
‫♪ زیر لب می‌خونم و حقیقتی پیدا می‌شه میون دروغ‌ها ♪
‫♪ نه دروغه و نه جرقه‌ای زودگذر ♪
‫♪ حتی نمی‌شه اسمش رو گذاشت «سراب» ♪
‫♪ پس خودخواهانه نگو «بدرود!» ♪
‫♪ عیبی نداره، غصه نخور، دیگه فریبی در کار نیست ♪
‫♪ دیگه همه چیزو فقط از تو یه نفر می‌خوام! ♪
‫♪ لحظه‌ی ناپدید شدن آشکاره ♪
‫♪ خوب بود؟ یا نبود؟ ♪
‫♪ تو که حتی عین خیالت هم نیست ♪
‫♪ درست مثل برنج تازه‌دم ♪
‫♪ که برای من همه چیزه ♪
‫♪ اگه می‌خوام زنده بمونم ♪
‫♪ باید بخونم طلسمی ♪
‫♪ زود,,, تند,,, سریع,,, ♪
‫♪ که اگه خودتو انتخاب کنی، بردی,,, ♪
‫♪ ناامید و حیرون,,, یادمه هنوز,,, ♪
‫♪ ترانه‌ای که کرد ما رو با هم آشنا ♪
‫♪ زمزمه می‌کنم از این بیت خودخواهانه: ♪
‫♪ زیر لب می‌خونم و حقیقتی پیدا می‌شه میون دروغ‌ها ♪
‫♪ نه دروغه و نه جرقه‌ای زودگذر ♪
‫♪ قوی و کوره مثل بادی ترسو ♪
‫♪ گرم و ناخوشایند ♪
‫♪ همرنگی با جماعت، دشمن‌ته ♪
‫♪ نگرانی‌ت مال خودت ♪
‫♪ برو و در خفا تلاش کن ♪
‫♪ وگرنه نمی‌شه شروع ♪
‫♪ مرد و مردونه پس می‌گیرم حرفمو ♪
‫♪ که عصبیّت خود شیطان‌ـه ♪
‫♪ که باید تجسّم و نابودش کنی ♪
‫♪ می‌دونم,,, می‌دونم,,, ♪
‫♪ دست‌هات سردِ سرد بود ♪
‫♪ هر کاری کردم که نشه ♪
‫♪ اما رویا، هر قدر پوچ، بازم رویاست ♪
‫♪ نمی‌خوام هرگز باهاش بیام کنار ♪
‫♪ سوءتفاهم‌ها رو,,, یادمه هنوز,,, ♪
‫♪ ترانه‌ای که کرد ما رو با هم آشنا ♪
‫♪ زمزمه می‌کنم از این بیت خودخواهانه: ♪
‫♪ زیر لب می‌خونم و حقیقتی پیدا می‌شه میون دروغ‌ها ♪
‫♪ نه دروغه و نه جرقه‌ای زودگذر ♪
‫♪ حتی نمی‌شه اسمش رو گذاشت «سراب» ♪
‫♪ پس خودخواهانه نگو «بدرود!» ♪
‫♪ عیبی نداره، غصه نخور، دیگه فریبی در کار نیست ♪
‫♪ دیگه همه چیزو فقط از تو یه نفر می‌خوام! ♪