رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫الهه,
‫لونا، ترس تو منو فراخوند,
‫این خشمم بود، الهه!
‫نیلوفرهای آبی دیگه نیستن,
‫از یه قصه میترسی,
‫همین عصبانیت میکنه,
‫ولی شاید فقط یه قصه نباشه,
‫شاید یه پیشگویی باشه,
‫منم اونجا بودم، لونا,
‫وقتی تاریخ دوباره بازگو میشه ‫به افسانه تبدیل میشه,
‫به وقایعی اهمیت داده شده که ‫هیچ معنای خاصی نداشتن,
‫قول‌هایی که پدران شکست خورده میدن ‫به پیشگویی تبدیل میشن,
‫همه‌شون از داستان‌های موقع خواب ‫برای بچه‌ها نشئت نشئت میگیرن,
‫شاهزاده میرانا به خاطر شکستش تبعید شد,
‫من با دست خالی از جستجوم برگشتم خونه,
‫میرانا تبعید نشده, ‫خودش اینطور خواسته,
‫ماجراجویی اون، با تو فرق داره,
‫دزدیِ نیلوفرهای آبی، یه جرم بزرگه,
‫برامون هزینه‌ی گران بهایی داره,
‫ولی تو باید ایمان داشته باشی,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫بخش چهارم ‫[هیولای آخر این کتاب]
‫آخ، چه عجب, ‫خیلی خوبه که از شر باد خلاص شدیم,
‫دستت!
‫متوجهش نشدم,
‫بذار ببندمش,
‫یه اصطبل با پتوی اسب هست ‫که باید اندازه‌ی سیگن هم باشه,
‫اینم از این!
‫ویسکیِ «آتیش اژدها»,
‫آیس‌رکِ سفید نمیشه ولی گرمت میکنه,
‫آره، به خاطر همین بهش میگن آتیش اژدها,
‫خودم حدس زدم,
‫گوش کن, اگه خواستی حرف بزنی,,, ‫میدونی,,,من همینجام,
‫یه غذای داغ خوب, بعدش هم خواب, ‫اونوقت دیگه خیلی زود شروع به حرف زدن میکنی,
‫خیلی هم زود شروع نمیکنم,
‫مهمون داریم,
‫کیدن!
‫اونو اینجا پیدا کردی, توی یخبندان!
‫اونایی که طلایی و قرمزن، رفتارشون عجیب شده,
‫شکارشون آسون‌تره، کُشتنشون سخت‌تره,
‫تو که کاری نمیکنی سخت به نظر بیاد,
‫همه‌ی تیکه‌های زرهم رو از اژدها ساختم,
‫هر چی پیرتر باشن، بهتره, ‫بالغ بود, قدرتش رو مال خودم کردم,
‫بالغ؟
‫برای شکست یه اژدهای بالغ ‫حتماً نصف یه لشکر رو بردید,
‫فقط خودم بودم,
‫انتظار نداشتم اینجا ببینمت,
‫به گمونم از نوچه‌ی من، «برم»، خبر داری,
‫فرستادمش درگون هولد,
‫از کجا فرستادیش؟
‫«باروهیون», ‫داشتم یه لونه‌ی اژدها رو پاکسازی میکردم,
‫فکر کردم یه الدروم پیدا کردم,
‫فکر کردی پیداش کردی یا واقعاً پیداش کردی؟
‫ما,,,نه, پیداش نکردیم,
‫خانم با این کار موافق نیست,
‫جانم؟
‫با طرز نگاه و دیدت آشنام,
‫داری با خودت میگی: «حیوونِ بیچاره»,
‫میدونی اگه توی حیات وحش بودی ‫باهات چیکار میکرد؟
‫گازش، گوشت رو ذوب میکنه,
‫خون رو در رگ‌هات می‌پزه,
‫زنده و جیغ‌زنان نگهت میداره,
‫مردان قوی برای جونشون التماس میکنن,
‫یه شوالیۀ اژدها به دشمنش احترام میذاره,
‫ولی هیچوقت نمیتونیم فراموش کنیم که چی هستن,
‫ماشین‌های کُشتار!
‫من,,,من میرم ببینم مارسی مشکلی نداشته باشه,
‫دویان، صبر کن!
‫الان نه!
‫بهش دروغ گفتی,
‫تازه اینکه چیزی نبود,
‫میخواستم باهاش بجنگم,
‫باهاش بجنگی؟
‫دیوونگی ـه، میدونم,
‫وقتی میدیدم اون اژدها توی دست‌هاش و ‫روی اون قلابه,,,
‫یه حس بدی داشتم,
‫میخواستی برگردی درگون هولد تا به یه نفر ‫که دقیقاً مثل اونه، صحبت کنی,
‫این فرصت خوبیه,
‫اون هیچکدوم از این قضایا رو درک نمیکنه,
‫منظورت اینه که میترسی که درک نکنه,
‫فکر میکردم دویان درگون نایت از چیزی نمیترسه, ‫(شوالیۀ اژدها)
‫وقتی یاد گرفتی از سایه به سایه قدم بگذاری ‫چند ساله بودی؟
‫اواخرِ بچگیم بود,
‫متغیر مؤثری در قدرت استفاده از این توانایی ‫وجود نداره؟
‫شب!
‫ماه‌های کامل!
‫وقتایی که پیش خانواده‌م هستم,
‫جالبه, فصل‌ها هم,,,
‫دونستنِ این چیزا کمک میکنه که «منه» برگرده؟
‫همیشه انقدر احساساتی هستی؟
‫دیشب یه خوابی دیدم,
‫میخوای بنویسیش؟
‫- بهم بگو, ‫- هوا تاریک بود,
‫اسم «منه» رو پشت سر هم میشنیدم,
‫مردمم! خانواده‌م! ‫همگی میپرستیدیم و عشق می‌ورزیدیم,
‫صورت‌هاشون رو دیدم,
‫دیفد، ایدوال، ادارا,
‫لبخند میزدن,
‫بعدش بیدار شدم,
‫تنها در برج!
‫با این همه کتاب و این همه جادو، هیچی نمیفهمی,
‫مثلاً باید با این چیکار کنم؟
‫همه چیز رو بفهم,
‫به خاطر غذاست یا به خاطر همنشین؟
‫- جانم؟ ‫- غذاتو نمیخوری,
‫بالای کوه، سفر سختی داشتیم,
‫پس اینا برای تو, ‫پولِ فلسِ اژدهایی ـه,
‫اینا باید سختی سفر رو براتون کم کنن,
‫ممنونم,
‫تصور میکنم این همه راه رو برای شکار اژدهاها نیومدی
‫دارم بدهیم رو صاف میکنم, ‫بدهی اژدهاییم!
‫بدهیِ اژدهایی؟
‫بدهی به اژدهاها؟
‫به اژدهاها نه, به انسان‌ها,
‫تقریباً 20 سال پیش بود,
‫سی نفر از ما توی شهر «لثشام» بودن,
‫شهر قشنگی بود, اژدهاها توش رؤیت میشدن,
‫میترسیدیم یه موقع اژدهای بالغ باشه،
‫نمیخواستیم هیچ جوره ریسک کنیم,
‫اونموقع شرح وقایع مینوشتم, ‫نگران یه دختره بودم,
‫یا اینکه نگران یه چیز چرند بودم,
‫بعدش آسمون از هم شکافته شد,
‫یه نوار آتشین دیده شد, ‫انگار روز شده بود,
‫انگار جهنم شده بود,
‫اون نگرانی‌هایی که برای دخترها داشتیم ‫توی آتیش‌ها گُم شدن,
‫شجاعت و تمریناتمون ما رو به جلو پیش بردند,,,
‫و به چنگال مرگ رفتیم,
‫ما نمیدونستیم, نمیتونستیم بدونیم,
‫تا اینکه اون رو,,,
‫در روشنایی آتیش خودش دیدیم,
‫فلس‌های قرمز، در نور ماه تغییر میکردند,
‫چقدر بزرگ بود!
‫درک نمیکردم که چطور میتونه راه بره,
‫بعدش دهانش باز شد,
‫از درونش، درد بیرون اومد,
‫از درونش، مرگ بیرون اومد,
‫دودِ گوشت‌های سوخته، هوا رو مه آلود کرد,
‫دستِ فرمانده رو روی پام حس کردم,
‫عقب عقب راه رفتم,,,
‫و دیدم که از سینه به پایین، چیزی ازش نمونده,
‫مردی که بهم جنگیدن رو یاد داده بود ‫الان خمیر شده بود,
‫سی نفر به «لثشام» اومده بودن,
‫یه نفرشون برگشت,
‫من برگشتم!
‫پس آره, میخوام یه چیز بزرگتر از اژدها شکار کنم,
‫میخوام اسلایرک رو شکار کنم,
‫بعد از نزدیک به 20 سال، بالاخره لونه‌ش رو پیدا کردم
‫خالی بود, اون جونور رفته بود,
‫رد پاش رو روی زمین دنبال کردم,
‫منو تا یه کوه، بیرونِ باروهیون کِشوند,
‫شهر قشنگیه,
‫اسلایرک رو پیدا نکردم,
‫یه اژدهای مُرده رو پیدا کردم, ‫یه مرد مُرده رو پیدا کردم,
‫و اینو پیدا کردم, مال توئه!
‫تو رفتی پایینِ اون غار ‫ولی برای چیزی که دیدی آماده نبودی,
‫فرار کردی و شرمسار بودی,
‫شرمسار نباش,
‫خودم از نزدیک دیدم که یه الدرومِ تنها,,,
‫میتونه با یه گروه شوالیۀ اژدها چیکار کنه,
‫یه مرد، مردی که آماده نیست، ‫هیچ امیدی برای پیروزی نداره,
‫ولی برای کُشتنِ اسلایرک,,,
‫باید بدونم چی دیدی,
‫وقتی بیدار شدم، لخت بودم,
‫هیچ چیزی همراهم نبود, حتی این!
‫فقط همینو یادم میاد,
‫به کمکت نیاز دارم,
‫ما یه سوگند مقدس خوردیم,
‫شوالیه‌های اژدها,
‫ما برادریم! بهت کمک میکنم,
‫قول میدم!
‫میدونستم کمکت میکنه, ‫خوب کسی داره بهت کمک میکنه,
‫قبلش هم خوب کسی داشت بهم کمک میکرد,
‫جفتمون همینطور بودیم,
‫هنوز اون ویسکی رو داری؟ ‫باید جشن بگیریم!
‫به گمونم داشته باشمش و ‫به گمونم حق با تو باشه,
‫معلومه که حق با منه,
‫تازه، فردا روز بزرگیه,
‫کُشتنِ اژدهاها,,, ‫احتمالاً اژدها شدن و کُشته شدن,
‫پس بیا مست کنیم,
‫- چیه؟ ‫- پس کلاً دنبال همینی؟
‫منظورت رو نمیفهمم,
‫لبخند! مشروب!
‫من و تو! قایم شدن‌ها!
‫داری نقش «درگون نایت دویانِ کوفتی,,,
‫که اژدهاهای کوفتی رو کُشت» رو بازی میکنی,
‫بس کن!
‫خب من دویان هستم که,,,
‫بس کن! زره رو در بیار!
‫آدم بودن عار نیست,
‫من همیشه آدمم,
‫میبینی؟ آدمم,
‫صحیح! اصلاً میدونی، بیا ادامه‌ش ندیم,
‫بهم بگو چی میخوای بگم,
‫از چیزایی شروع کن که من میبینم,
‫غذا نمیخوری، گیج شدی, داغونی!
‫با قهرمانت هم تیمی شدی و باید احساس امنیت کنی,
‫باید احساس بهتری داشته باشی ولی ‫احساس بدتری داری,
‫برای همین قایم میشی,
‫تو، یعنی شاهزاده میرانا،
‫داری برای من در مورد قایم شدن سخنرانی میکنی؟
‫هر شب که میخوابم و هر روز صبح که بیدار میشم،
‫برام سؤال میشه که کی هستم,
‫قبلنا میدونستم,
‫قبلنا ازش سر در میاوردم, ‫من,,,
‫نه,
‫توی اون غار، چیزای وحشتناکی دیدم,
‫یه سنگ قرمزِ عجیب رو می‌پرستیدن,
‫سنگی غیر مادی!
‫سنگی قدرتمند! ‫من حسش کردم, صداش رو شنیدم,
‫بهم قول میداد که خلأ وجودم رو پر کنه, ‫دیوونگی بود,
‫ولی خب یه جواب بود,
‫و من حاضر بودم تا بذارم جوابی که دنبالشم باشه,
‫بعدش متوجه شدم، ‫اونجا فقط یه جا برای قایم شدنه,
‫و الان یه نوشیدنی و همنشین میخوام,
‫و جوابی بهتر از دیوونگی!
‫من جواب بهتری نیستم, ‫حتی جواب متفاوتی نیستم,
‫حق نداری در این باره، برام تصمیم بگیری,
‫خوب بخوابی، شوالیۀ اژدها,
‫وقتی بیدار شدی میبینمت,
‫سلمینی!
‫در پناه روشنایی هلال ماه,
‫باشد که ماهت همیشه کامل باشد!
‫دوستم داری؟
‫تو نوری هستی که پشت چشم‌هام میدرخشه,
‫منو بپرست,
‫هیچکس بیشتر از من نمی‌پرستت,
‫دوستم داری؟
‫نجاتم بده! خواهش میکنم، الهه!
‫منو دوست داری؟
‫الهه، خواهش میکنم!
‫دوستت دارم!
‫خواهش میکنم!
‫هزاران سال گذشته,,,
‫ولی این مردم هنوز نمیدونن واقعاً کی هستی,
‫روح اون همین الانش هم به جهان مادی برگشته,
‫این خاطره رو اصلاً به یاد نمیاره ‫و فقط عشق نو و شدیدش به من رو,,,
‫به یاد میاره,
‫اشکالی توش نمیبینم,
‫هیچوقت نمیبینی!
‫میدونم که نیلوفرهای آبی دستِ توئه,
‫میدونم به خاطر اوناست که تونستی بیای اینجا,
‫فقط علت اومدنت رو نمیدونم,
‫میخوام این قضیه رو تمومش کنم,
‫میتونی نیلوفرها رو بگیری,
‫من فقط یه چیز میخوام,
‫هر چی باشه قبول,
‫تا گذشته‌ها رو فراموش کنی,
‫تا خودتو ببخشی,
‫تا خداحافظی کنی,
‫خداحافظی کنم؟
‫با کی باید خداحافظی کنم؟
‫تو دیگه حتی اسم هم نداری,
‫چیزی که اسم نداره، شناخته نمیشه,
‫چیزی که شناخته نمیشه، آسیب نمیبینه,
‫دوست هم داشته نمیشه,
‫حیف شد,
‫چون تنها موجودی که منِ حقیقی رو دید، نمیشناسم,
‫یه زمان دوستت داشتم,
‫یه زمان!
‫میتونم دوباره دوستت داشته باشم,
‫سلمینی, این,,,
‫دوستم داری؟
‫هیچی,,,
‫هیچی!
‫من هیچی نیستم,
‫کیدن؟
‫دویان؟
‫دویان!
‫کیدن! داری چه غلطی میکنی؟
‫کیدن!
‫کیدن؟
‫اژدهاهای ایونیایی نمیتونن دروغ بگن,
‫حالا تو هم نمیتونی,
‫کجایی؟
‫خودتو نشون بده,
‫نمیفهمم,
‫تو رو نمیگم، برادر, ‫اونو میگم!
‫اسلایرک,
‫اون از بین رفته! مُرده!
‫نمُرده,
‫کجایی بزدل؟
‫اینجا!
‫- توی این پسر قایم شدی, ‫- دارم سفر میکنم,
‫به کجا سفر میکنی؟ بهم بگو!
‫موش کوچولو، ترس رو بو میکنه,
‫من به تماشای غرق شدنِ کوه‌ها ‫در اقیانوس‌ها می‌پردازم,
‫هیچ انسانی نمیتونه به اونجایی که من میرم سفر کنه,
‫بیا بیرون و بذار تا مرگت مشایعتت کنم,
‫تو به دنبالِ نابود کردن من هستی, ‫آتشِ کینه‌توزیِ تو، خاموشی نداره,
‫و آواز سرفرازی تو در تاریخ خونده نمیشه، ‫چون کسی برای خوندنش باقی نمی‌مونه,
‫به محض اینکه از قید موانع جسمانی،
‫زمان، فضا و فُرم‌های چندگانه رها بشم,,,
‫ستون‌های نظم و هرج و مرج با هم یکی میشن,
‫چیزی که در انتظار دنیاهای بی پایانه، نابودی‌ایه,,,
‫که هیچ امیدی برای احیای اون نیست,
‫در غیابِ هیچ و پوچ، نمیدونی که با چی طرفی,
‫بیست ساله که دارم برای این آماده میشم, ‫برای تو!
‫امپراطوری‌ها زیر نفس من میسوزن، موش کوچولو,
‫ارتش‌ها، خاکستر میشن,
‫ارتش‌ها در برابر تو، با جیغ و ناله میمیرن,
‫من به ارتش یا اژدهای بالغ نیازی ندارم,
‫هر چی بزرگتر باشی، ضربه‌ی من سهمگین‌تره,
‫تو رو یادم میاد,
‫یادم میاد که دوست‌هات چه مزه‌ای بودن,
‫بوی ترسشون رو یادم میاد,
‫واقعیت اینه که یه موش کوچولوی خوش شانس,,,
‫تونست فرار کنه,
‫منم اون بو رو یادم میاد,
‫نمیتونم فراموشش کنم, یعنی نمیکنم!
‫دیگه سؤالی ندارم,
‫بیست سالِ کوفتی!
‫برای من یه چشم به هم زدنه,
‫بیست سال و 29 روحِ کوفتی!
‫فکر میکنی برای این کار آماده نیستم؟
‫تو هم نمیتونی یه اژدهای «کِی‌آس» رو بزنی,
‫الهه!
‫پس اینجایی، حروم زاده!
‫مارسی! سیگن!
‫اون مُرده,
‫چطور همه چیز انقدر بد پیش رفت؟
‫تو منو ترک کردی,
‫هممم,
‫من ترکت کردم,
‫ولی من الهه‌ی مهربونی هستم,
‫میبخشمت,
‫اون رو چی؟
‫اون رو هم میبخشی؟
‫شروع نکن!
‫با عجز کامل، تماشا کردم,
‫دیدم که یه بچه، اونم بچه‌ی ما پژمرده شد,
‫لطفاً بس کن, کاریه که شده,
‫برگرد پیشم,
‫اگه اسمش رو به زبون بیاری، من مال تو میشم,
‫اون دخترت بود,
‫دیگه رفته!
‫همه‌ی بچه‌های فراموش شده‌ت، ازت متنفرن,
‫الف‌ها شورش میکنن,
‫یه ارتش مخفی، یه لشکر الفی، ‫داره از تمام سرزمین‌های محصورِ دنیا ظهور میکنه,
‫و نیلوفرهای آبی دستِ منه,
‫نمیتونی!
‫نمیکنی!
‫تو که نجاتش نمیدی,
‫خودت رو هم نمیتونی نجات بدی,
‫اون دختره، چه بلایی سرش اومد؟
‫چه بلایی سرِ,,,؟
‫حقیقت داره؟
‫الهه!
‫هزار ساله که دارم بهشون رحم میکنم,
‫بهشون صلح و صفا دادم,
‫اونوقت در عوض اونا میذارن تفرقه و بدخواهی ‫در بینشون پخش بشه,
‫میتونم همه چیزشون باشم ولی با این حال ‫ابدیتِ پوچ رو انتخاب میکنن,
‫- کی؟ ‫- الف‌ها! سرزمین‌های محصور!
‫رویایی که برای آخرالزمانِ دارک مونی‌شون دارن,
‫شما که گفتید این فقط یه قصه‌ست,
‫مقاصدشون واقعیه و حالا تهدید‌هاشون هم همینطور,
‫اونقدر مهتاب بر اون‌ها تابیده که,,,
‫دیگه فراموش کردن که اون نور منه!
‫تو یادآورِ خشم من میشی,
‫ارتش دارک مون رو بردار,
‫ناخالصی‌هایی که داخل سرزمین‌های محصور ‫زنده موندن رو بسوزون,
‫اونا رو به آغوش من برگردون,
‫هزار ساله که ارتش از جنگل نایت‌سیلور بیرون نرفته,
‫به همون دلیلی که اون هزار سال قبل خارج شد ‫الان هم خارج میشه,
‫الهه‌ی ماه، داره به جنگ میره!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال