‫آماده سازی برای نبرد مقابل ‫نوکّرها ادامه داره,
‫هربار که فوشی چیزی رو بازسازی می‌کنه، ‫به حواس و آگاهیش افزوده می‌شه,
‫اون، فوشیه؟
‫جهت اثبات کردن عزم خود برای ‫مبارزه در کنار مردم؛
‫فوشی بدون مخفی کردن هویتش ‫قدم‌زنان به پیش می‌ره,
‫اون حالت نشون دهنده‌ی وفاداریه,
‫فوشی، تو برای این شهر یه ناجی هستی,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫تولدی دوباره
‫تو
‫به قصر تشریف میارین، حکیم بزرگ؟
‫ما از کارهای شما بسیار سپاسگزاریم,
‫شنیدم که می‌خواین این قلعه ‫رو هم بازسازی کنین؛
‫درسته؟
‫بله,
‫مگه اینکه بیرونمون کنین,
‫لطفاً با پدرم ملاقات کنین,
‫پدرجان، منم,
‫کجا رفته؟
‫ببخشید، می‌شه بعداً صحبت کنیم؟
‫کجا می‌ری؟
‫آهای!
‫دردِ یه نفره,
‫از این اتاقه,
‫کی هستی، تو؟
‫چرا اهالی قصر آدمی به مریضی ‫تو رو تنها ول کردن؟
‫بدنت، درد می‌کنه درسته؟
‫یه دکتر خبر می‌کنم,
‫صبر کن,
‫دکترها قبلاً به اندازه کافی دیدنم,
‫دیگه کاری برای این بدن نمی‌شه کرد,
‫حتی قدرت تکون دادن ‫ دست و پاهام رو هم ندارم,
‫تعجب آوره که تا الآن زندم,
‫تو مال این اطراف نیستی نه؟
‫چرا اینجایی؟
‫نمی‌فهمم درمورد چی حرف می‌زنی,
‫من هرجا بخوام می‌رم,
‫ممنون که نگرانم بودی,
‫یه چیزی، می‌تونم ازت بپرسم؟
‫برای کسایی مثل تو، ماهایی که باقی می‌مونیم ‫ چطور باید ازتون حمایت کنیم؟
‫حمایت؟
‫نیاز نیست خودتو برای حرف زدن با جسدی ‫مثل من اذیت کنی,
‫بذار تصحیح کنم,
‫من می‌خوام کاری برات بکنم,
‫بذار ببینم
‫می‌خوام برای کسایی که پشت سر می‌ذارم ‫کاری کرده باشم,
‫مثل چی؟
‫برامون تصمیم بگیر,
‫آیا سپردن رنریل به دست این ‫مرد نامیرای افسانه ای، عاقلانه‌ست؟
‫امتحانش کن، من ازت حمایت می‌کنم,
‫تو، کی هستی؟
‫پدر من؛
‫پادشاه سونیا، ‫اعلی‌حضرت بولدرون هستن,
‫پس، بیاین تخریب رو 4 روز دیگه شروع کنیم,
‫یه جورایی,,, ممنونم,
‫انتظار نداشتم انقدر زود قبول کنی,
‫لحظه ای که پدرم رو پیدا کردی، ‫تصمیم گرفتم بهت اعتماد کنم,
‫کلیسای بنت احمقه!
‫تو آدم مهربونی هستی,
‫می‌شه گفت سرگرمیت نگران بودن ‫برای دیگرانه!
‫و اونا بهت گفتن شیطان!
‫نه، من فقط از درد بدم میاد,
‫بیا تلاشمون رو بکنیم,
‫همگی!
‫پوکوئا اینجاست!
‫پوکوئا! آیریس!
‫تصمیم گرفتیم بیایم,
‫سرحال بنظر می‌رسی، عمو!
‫آیریس,,, چرا تو هم اینجایی؟
‫ "چرا؟" تحویلم نده!
‫ما برای این روز تمرین می‌کردیم!
‫خب، عالیه مگه نه؟
‫آ-آره,
‫بروبچ اورالیس، کمکشون کنین!
‫چشـم!
‫خب، این آخرین قدم بزرگمونه!
‫چه حس عجیبیه,
‫همه، زیر من هستن ولی دارن ‫روم حرکت می‌کنن!
‫هرچقدر دورتر باشن به نظر کمتر ‫حسشون می‌کنم,
‫تا حمله نوکّرها، دو هفته مونده,
‫امیدوارم از پسش بر بیایم
‫رنریل ها جای خوبیه ها!
‫غذا خوشمزه‌ست,
‫پسراشم بد نیستن!
‫ولی، دختراش زشتن!
‫چی کار می‌کنی، کای-سان؟
‫شاهدخت پوکوئا,
‫دارم یه سلاح جدید می‌سازم,
‫یه چیز خاص و ویژه، ‫تو دنیا مثلش نیست!
‫ها؟ باحاله,
‫مقدمات انجام شد,
‫می‌شه زره رو امتحان کنین؟
‫باشه,
‫پس، فعلاً تا بعد,
‫هوی! چی کار می‌کنین؟
‫پیکان هایی که برای مقابله با نوکّرها ‫ساختیم رو امتحان می‌کنیم,
‫هایرو-سان، چند سالته؟
‫من 18 سالمه,
‫دوست دختر داری؟
‫نه,
‫من احتمالاً به زودی می‌میرم، ‫پس نمی‌تونم چنین کاری بکنم,
‫که اینطور؟ می‌فهمم!
‫پس، موفق باشی!
‫سلام، پوکوئا-چان,
‫مسار اونی-چان!
‫از آخرین باری که دیدمت بزرگ‌تر شدی,
‫چه خبر؟ دوست پسر خوبی پیدا کردی؟
‫هنوز نه,
‫یه نفرو بهم معرفی کن، مسار انیکی!
‫مسار,
‫می‌شه کای و هایرو رو صدا کنی؟
‫آره,
‫خب، تا بعد,
‫فوشی-سان، بیا با هم بگردیم,
‫سلام,
‫چی کار می‌کنی؟
‫دارم درباره تموم سلاحای قلعه یاد می‌گیرم,
‫این کیه؟
‫اکوئه,
‫اون نمی‌تونه حرف بزنه، ‫ پس باهاش مهربون باش,
‫راستی فوشی-سان؛
‫اسبِ
‫فوشی,
‫بون,,, یعنی بارون رولت بهاری ‫باهات کار داره!
‫فهمیدم,
‫حوصله سربره! حوصله سربره!
‫چرا همه این شکلی هستن؟!
‫اگه واقعاً مردین باید ‫دور و بر من بچرخین!
‫پس می‌خوای تا وقت شام با من حرف بزنی؟
‫از ظاهرت خوشم میاد، ولی از باطنت خوشم ‫نمیاد، ببخشید!
‫امکان نداره دوست دخترت بشم!
‫آدم گستاخی هستی نه؟
‫آخه تو، هنوز عاشق فوشی-سان ‫هستی درسته؟
‫با اینکه مثل پسراست!
‫البته,
‫در واقع احساس می‌کنم کع عشقم ‫بیش از همیشه در حال آزمایش شدنه,
‫فرقی نمی‌کنه اون کی باشه
‫سلام، اومدی,
‫ازم خواستن یه لطفی بکنم,
‫تو اون ماده‌ای که برای بیهوش کردن ‫کلیسای بنت استفاده کردی رو یادته؟
‫دکترِ این شهر، یه مقدار ازش رو می‌خواد,
‫می‌تونی یکم بسازی؟
‫آره، البته,
‫چقدر؟
‫خوبه که فوشی یه احمقه!
‫چیه، حرفت؟
‫کم کم داره وقتش می‌شه,
‫می‌خواستم قبل اینکه تصمیمتون رو ‫بگیرین تا جایی که می‌شه مطلع باشین,
‫آقای سیاه‌پوش، تو می‌تونی نوکرّها رو ‫دستکاری کنی، درسته؟
‫پس می‌تونی این ها رو هم دستکاری کنی ‫و خودتو نشون بدی,
‫بیا قبل مبارزه، ‫ یه صحبت طولانی داشته باشیم,
‫با کی حرف می‌زنی؟
‫این یارو کیه؟
‫از کجا پیداش شد؟!
‫من از گذشته می‌تونستم ارواح رو ببینم,
‫از روزی که فوشی رو دیدم هم می‌تونستم ‫این یارو رو ببینم,
‫اونم باید به نوعی از ارواح باشه,
‫شیطانی که تو کتاب توناری بهش اشاره می‌شه,
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم که واقعاً ‫سر و کلش پیدا بشه!
‫من نه شیطانم و نه روح,
‫بعضی اوقات کسایی مثل تو بدنیا میان,
‫ناقص هایی مثل تو که چیزایی رو ‫که نباید ببینن می‌بینن,
‫ناخدای کشتی ای که داریم سوارش می‌شیم ‫تو هستی نه فوشی،
‫این حق رو داریم که بدونیم کشتی ‫به کجا می‌ره,
‫چی می‌خوای بدونی؟
‫تو قدرت متوقف کردن این نبرد رو داری نه؟
‫امتحانش نکردم، ولی قطعاً می‌تونم,
‫چرا انجامش نمی‌دی؟
‫من فقط شاهد این هستم که فوشی ‫هرکاری من می‌کنم رو به دست میاره,
‫ولی مردم زیادی می‌میرن!
‫مرگ اون‌ها باعث رشد فوشی می‌شه,
‫چرا چنین کاری می‌کنی؟
‫فوشی در نهایت جانشین من خواهد شد,
‫اون موقع من از بین خواهم رفت,
‫برای همین فوشی رو ساختی؟
‫چون داری نابود می‌شی؟
‫یا اینکه، دلت می‌خواد که نابود بشی؟
‫هی، تو چرا هنوز با اون چیز هستی؟
‫ "اون چیز"؟
‫نوکّر رو می‌گم,
‫چطور بهش اعتماد می‌کنی؟
‫چه بهش اعتماد بکنم یا نه، ‫نمی‌تونم از دستش خلاص بشم,
‫همیشه باهام بوده,
‫اگه ازش جدا بشم، از زندگی ای که ‫ تابحال داشتم رد می‌شم,
‫می‌دونی که بچه ها والدینشون ‫رو انتخاب نمی‌کنن؟
‫هربار که می‌بینمش منم همین حس رو دارم,
‫دست چپ-سان؛
‫تو دیگه وقت زیادی رو با ‫کاهاکو-سان گذروندی؛
‫چرا برنمی‌گردی به همون جایی ‫که ازش اومدی؟
‫چرا فوشی رو آزاد نمی‌کنی، آقای سیاه‌پوش,
‫یه روزی,
‫ولی نه الآن,
‫ "وقتی اینجا رو ترک کنم، ‫نمی‌دونم چه بلایی سرم میاد"
‫ "هرچیزی که تابحال بدست آوردم ‫از دست می‌ره"
‫ "ازش می‌ترسم"
‫اگه قرار بود نوکرّها از حمله دست بردارن؛
‫چه چیزی جلوشون رو می‌گرفت؟
‫چه چیزی عقاید نوکّرها رو مشخص می‌کنه؟
‫کسی اونا رو رهبری می‌کنه؟
‫ "ما از طریق احساسات ارتباط برقرار می‌کنیم"
‫ "ما همیشه باور داشتیم که ‫درد و زجر شیطانی هستن"
‫"بدن منبع چنین چیز شیطانی ایه ‫پس وجودش نابخشودنیه!"
‫"اگه چیزی بتونه جلوی حمله نوکّرها رو بگیره، ‫اون احساساته,"
‫برای فهمیدنش، به مرگ کسی احتیاج داریم,
‫پس برای درک کردن نوکّرها؛
‫باید چیزی جز یه روح مثل خودشون نباشی,
‫مسار!
‫چطوره، همگی؟
‫سوار این کشتی می‌شین و نقشتون رو ‫تو این نمایش مسخره بازی می‌کنین؟
‫حالا وقت تصمیم گرفتنه!
‫سلاحا آماده شدن,
‫حسابی تیر و باروت هست,
‫جیره غذاییمون هم آماده‌ست,
‫ما انسان ها هم باید کاملاً خودمون رو ‫آماده کنیم!
‫این مبارزه قطعاً یه نبرد طولانی مدت خواهد بود,
‫اما، تنها چیزی که نباید از دستش بدیم ‫مردم هستن!
‫وظیفه شما محافظت از جان و سلامتی ‫افراد غیرنظامیه!
‫می‌تونین، شماها؟!
‫آره!
‫خب، ما دیگه برمی‌گردیم به اورالیس,
‫همگی سرحال باشین,
‫باشه، مواظب باش,
‫عمو، مثل قبلاً گریه نکنی ها!
‫وقتی که ترسیدی هم باید قوی بمونی!
‫آ-آها,
‫داشتی گریه می‌کردی؟
‫آ-آم
‫هیچی، ولش کن!
‫قول می‌دم برگردم!
‫به جای من مراقب چابو باش,
‫بون، باید باهاشون بری,
‫حالا فرصتته که برگردی,
‫شما هم باید برین,
‫به پناهندگان ملحق بشین,
‫به اورالیس,
‫کای، اگه اینجا نمونی بیشتر عمر می‌کنی,
‫هایرو، غیر از اینجا هم جایی ‫برای تو پیدا می‌شه,
‫مسار، چرا شاهدخت رو از اینجا نمی‌بری؟
‫چرا الآن داری اینارو می‌گی؟
‫مطمئن نیستم که بتونم همه رو ‫از مرگ نجات بدم,
‫می‌ترسم همه بمیرن!
‫ممکنه از اینجا اومدن پشیمونشون کنم,
‫پشیمونی
‫این چیزیه که زندگی قبلی ماها بوده,
‫ما به اینجا اومدیم چون پشیمون بودیم,
‫حق با کایه,
‫ما خودمون انتحاب کردیم که اینجا باشیم,
‫هوی هوی!
‫اگه الآن دو به شک بشی شروع سختی ‫خواهیم داشت!
‫پرستار بچه می‌خوای؟
‫فوشی، ما نیومدیم اینجا که بمیریم!
‫اومدیم تا از نو زندگی کنیم!
‫فردا وقتشه
‫چیزی هست که الآن روش تصمیم بگیریم؟
‫یه نشونه برای صدا کردن من,
‫یه حس مبهمی از اینکه کجا هستین ‫دارم ولی صداتون رو نمی‌شنوم,
‫پس
‫رو یه نقطه سه بار ضربه می‌زنیم,
‫اگه اظطراری باشه، بیش از سه بار,
‫بنظرم فکر خوبه,
‫سربازها رو هم مطلع می‌کنم,
‫همچنین، می‌خوام چنتا از بدن هام رو ‫تو شهر بذارم,
‫اگه هروقت به بدنم حمله شد، ‫می‌تونم آگاهیم رو منتقل کنم,
‫ توی آبراه‌ها موش,
‫تو پایگاه ساکه-جی,
‫توی شهر ناندو,
‫توی برج ساندل,
‫تو دیوارهای قلعه مارچ,
‫تا وقتی من توشون نباشم، ‫نوکّرها اون بدن ها رو نمی‌دزدن,
‫نمی‌پوسه یا چنین چیزی؟
‫مشکلی نیست,
‫تا وقتی به طناب متصل باشن، ‫بخشی از بدنم هستن,
‫بون!
‫آه ببخشید!
‫اتفاقی یه قسمتش رو بریدم!
‫ممنون، بون,
‫قبلاً از این حرفای بزرگ می‌زدم که ‫قراره همرو نجات بدم!
‫ولی هرگز تنهایی تا اینجا نمی‌رسیدم,
‫نه
‫نبرد تازه از اینجا شروع می‌شه,
‫نباید گاردمون رو پایین بیاریم,
‫تو!
‫اجازه نداری اینجا باشی!
‫زودتر برو خونتون!
‫مشکلی نیست,
‫اون یکی از دوستان حکیم-سامائه,
‫شاهدخت هم بهش اجازه داده,
‫اوه، که اینطور؟
‫اکو؟
‫اومدن؟
‫اینجان!
‫برج های غربی!
‫فرار کنین!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫
‫پیش نمایش
‫نبرد آغاز می‌شه,
‫فوشی به تنهایی حملات ‫وحشیانه نوکّرها رو دفع می‌کنه,
‫ولی جسم و ذهن فوشی ‫به حد خودشون رسیدن,
‫فوشی هنوز درباره احیای زندگی ‫دختر جوان چیزی نمی‌دونه,
‫خود، خسته تر از همیشه