خاطرات ■■■■ قسمت ۲
آخ
چی
خانوم؟
چه اتف
ها؟ چی؟
هی، برانکارد بیارین اینجا!
مامان!
دخترم هنوز زیرشه!
فایده نداره, نمیتونیم تکونش بدیم,
الان وقتش نیست,
زود باشین! زود باشین! بیخیال اونا!
هی، بچه! داری چیکار میکنی؟!
زود باش برو پناهگاه!
ارتش اوستانیا داره میاد!
اوستانیا؟
ولی گفتن که جنگ نمیشه,
■■■■! سالمی!
تو دیگه داشتی چیکار میکردی؟!
مامان
زخمی شدی,
آره,,, ولی فکر کنم بخاطر کلاه سالمم,
خداروشکر,
باید سریع برگردیم خونه و وسایلمونو جمع کنیم,
داریم میریم خونه‌ی عموم تو کیلبرگ,
صبر کن!
چی,,, نه! مدرسه چی؟
و فردا جشنگیره,
الان وقت این حرفا نیست!
خودتم میدونی!
با اینکه نیروهای وستالیس دارن به مقاومت ادامه میدن،
لوون در شرق سقوط کرده
در هجدهم، نخست‌وزیر آدنر کنفرانسی مطبوعاتی برگزار کرد
بزرگترا دروغگواند,
گفتن که جنگ نمیشه,
در پاسخ به کشته شدن تعداد زیادی از غیرنظامیان,
مسئولین رده بالا حتی گفتن که بخاطر اون پیمانِ "چیزی" میتونیم باهم کنار بیایم
این یک عمل نابخشودنیه,
حتی بابا گفت وقتی برگشت با هم میریم جشنواره،
ولی اون هیچوقت برنگشت,
نه، منم دروغگوام,
دروغ گفتم و اون بهم ده دالک داد,
وقتی بابا بیاد خونه، باید بهش حقیقتو بگم,
Once Dad comes home, I need to tell him the truth,
باید حقیقت رو بهش بگم,
مامان!
عیبی نداره, نگران نباش,
درست میشه,
مامان,,, میخوام برگردم لوون,
شاید بابا الان خونه باشه,
میخوام با جنرال و بقیه بازی کنم,
آره!
شرط می بندم مامان دوست داره اینو امشب برای شام داشته باشه,
ما این اواخر نتونستیم اینقدر بخوریم,
حمله هوایی!
به پناهگاه! زود باشین!
زود باش! این طرف!
بیا بچه جون! برو تو!
صبر کن! باید برم خونه,,, زود باش! عجله کن!
آخ! هُل نده!
برو جلوتر!
اشکال نداره، اشکال نداره، اشکال نداره، اشکال نداره,
خفه شو، بچه احمق!
لعنت به اون سگ های اوستانیایی!
مامان! مامان!
تموم شد؟ تموم شد؟
هی بچه! همینجوری درو باز نکن!
احمق! برگرد! هنوز خطرناکه!
مامان! مامان!
مامان! مامان! مامان!
خونمون,,, نه
نه، خواهش می کنم,,, مامان
ما
چند سال
بعد از اون مثل موش زندگی کردم؟
هر چی دوست داشتم ازم دزدیده شد،
و تنها چیزی که تو این دنیا برام موند همه چیزایی بود که ازش متنفر بودم,
دلایل زیادی برای برداشتن اسلحه داشتم,
لوراند اسپوفی,
از لوون,
واقعا سنت به اندازه ای هست که ثبت نام کنی؟
بله قربان, هجده سالمه قربان,
متاسفانه، گواهی تولدم تو آتیش سوزی از بین رفت,
البته دارم دروغ میگم,
هی، چیکار کنیم؟
چند هزار
ده ها هزار
جنازه باید روی هم انباشته بشه
لعنتی! این چه دامیه دیگه؟
هوی، هوی، صبر کن!
خواهش می کنم! به من شلیک نکنید!
تو سرباز اوستانیا هستی، مگه نه؟
ایی! تو سرباز وستالیا هستی؟!
مسلحی؟
نه! من هیچ سلاحی ندارم! تسلیمم!
من,,, من فرار کردم!
دیگه نتونستم تحمل کنم,
ولی گم شدم، و دو روزه دارم تو کوه ها سرگردون میشم,
لطفا! اگه غذا داری، میشه با من قسمت کنی؟
هیچی بیهوده تر از این نیست که به یه مرده غذا بدی,
بمیر,
هی! نه!
نمیخوام بمیرم بدون اینکه حتی یه بار با یه زن قرار گذاشته باشم!
این دیگه چه جور آدمیه؟
حداقل یه سیگار می تونم بهش بدم,
برخلاف انتظارم، این دشمن یه آدم به نظر می رسید,
آره، اون دانشگاه یه تحقیق خیلی جالب انجام می داد,
اونها فیلم سیلی خوردن شخص الف رو به آزمودنی ها نشون دادند,
ها؟ داری چی میگی؟
اون میفهمه تو چه وضعیتیه؟
بعد مغز اونها می تونست با درد همدردی کنه و ناراحتی رو نشون بده,
این یعنی انسان ها با تنفر ذاتی از خشونت به دنیا میان,
ولی بعد
فیلم بعدی شامل این توضیح بود که
"شخص الف داشته تقلب می کرده، برای همین دوست دخترش بهش سیلی زده" قبل از اینکه ببیننش,
و چی فکر می کنید؟
مغز آزمودنی ها لذت رو نشون می داد!
ترسناک نیست؟
مغز انسان فورا تغییر می کنه فقط به خاطر
استفاده از برچسب هایی که حتی نمیدونن درست هستن یا نه,
ترسناک نیست؟
البته نمی دونم این آمار چقدر درسته,
منظورت چیه؟
فکر نمی کنی اینا همش احمقانه است؟
به زبان ساده، این جنگ بین شرق و غرب به خاطر شکست دیپلماسیه,
آخه چرا ما، مردم عادی،
باید گندکاری این شکست لعنتیشون رو جمع کنیم؟
اونها دارن راحت ما رو از همدیگه متنفر میکنن، دعوا می کنن، و جونمون رو از دست میدیم,
این تاریک ترین زمان دنیاست,
شما اوستانیایی ها بودین که این جنگ رو شروع کردین,
خب، به ما گفتن که این شماها بودین که شروع کردین با ما کلنجار رفتن,
حتی گفتن اولین بمباران در لوون توسط طرف شما انجام شده,
حتی شایعاتی هست که اونها
از یه کشور دیگه خواستن ارتش اوستانیا رو تحریک کنن,
این فقط یه پروپاگاندای به درد بخور از طرف شماست!
آره، می‌دونم!
ولی سربازای پیاده‌ای مثل ما که نمی‌تونن حقیقت رو بفهمن!
اون موقع، تو اون انفجار
همه‌ی دوستام,,, همه مردن!
این حقیقته!
من و تو هم‌دردیم، رفیق,
نه!
شماها شرورید!
شما همه‌چیو تو دنیای من دزدیدید!
آیا با چشمای خودت دیدی که اوستانیایی‌ها کار اشتباهی انجام بدن؟
آره، دیدم,
بیشتر از اون چیزی که بتونم بشمرم!
واسه همینه که می‌خوام کاری کنم اونا هم همون‌قدر عذاب بکشن,
من انتقام همه رو می‌گیرم,
جیغ! اینا سربازای شرق نیستن که داشتن منو تعقیب می‌کردن؟!
اونا فهمیدن ما کجاییم، چون تو اون اسلحه‌ی کوفتیتو شلیک کردی!
لعنتی! اونا منو زنده دستگیر نمی‌کنن!
خداحافظ!
ولی بابت سیگار ازت ممنونم!
لعنت بهش!
من
من دارم چیکار می‌کنم اصلا؟
پس به‌خاطر یه آسیب داری به خطوط پشتی منتقل میشی؟
چه باحال, خیلی بهت حسودیم میشه، لورند,
شانس آوردی زنده موندی,
صبر کن
تو,,, تو مشاور نیستی؟
ژنرال؟
سرجوخه؟
سرگرد؟
می‌دونستم!
خود مشاور‌ه!
امکان نداره! شوخی می‌کنی؟!
هرچی گشتیم پیدات نکردیم, مطمئن بودیم مردی!
وای، خیلی خوشحالم که زنده‌ای,
پسر، چقدر بزرگ شدی,
بچه‌ها
اوه، چرا داری گریه می‌کنی؟
منظورم اینه که,,, اوه، انگار هنوزم بچه ننه ای,
اون انبار
اونجا اولین بمب افتاد,
فکر کردم همه‌تون مردین چون من اول از همه پیداش کردم,
خیلی عصبانی بودم
یادته یهویی رفتی خونه، یه دلیلی داشت؟
واسه کمک به آماده سازی جشنواره,
آره، همون! خلاصه، ما هم افتادیم دنبالت,
و درست بعدش,,, "بوم!"
البته یه سری از همکلاسی هامون هم مردن,
و برادر بزرگم,
ولی مشاور، خیلی خوشحالم که زنده ای,
آره
بیاید همگی با هم اوستانیا رو شکست بدیم!
فکر کنم این دفعه همه سربازای وستالیس شدیم!
البته هیچکدوممون از سرباز صفر بالاتر نرفتیم، چه برسه به گروهبان!
امکان نداره! تو گروهبانی؟!
شانس آوردم,
بالا دستیهام یکی یکی تو جنگ مردن,
وای، ببخشید بهت احترام کافی نذاشتم، جناب گروهبان!
ول کن, انگار مهمه,
فقط دلم میخواد دوباره باهاتون وقت بگذرونم,
این آخر هفته وقت دارین؟
یه رستوران عالی تو شهر بغلی هست,
راستش گروه ما امشب داره از شهر میره,
داریم اعزام میشیم برای عملیات رابرتز,
فهمیدم,
هی لوراند! پیازارو بیار اینجا,
لوراند؟ ولی اسمت که,,, فقط یه اسمه که روم گذاشتن,
ا-اگه اینطوره، وقتی برگشتی با من تماس بگیر,
یادت نره!
حتما!
خداحافظ!
بعدها که شنیدم،
عملیاتی که اونا شرکت کردن یه عملیات فوق العاده عجولانه و بی پروا بود،
و از اون سه نفر فقط پلاک هاشون برگشت,
اگه از نقشه خبر داشتم، می تونستم جلوشون رو بگیرم؟
اگه از تحرکات دشمن خبر داشتم،
می تونستم کاری کنم که عملیات رو متوقف کنن؟
نه,
من همچین قدرتی نداشتم,
اصلا نمی دونم چطور می تونستم به همچین مقامی برسم,
من هیچی نمی دونستم,
هیچوقت
حتی دلیل اصلی شروع این جنگ رو هم نمی دونم,
باور داشتم جنگ شروع نمیشه،
و باور داشتم دوستام تو اون بمباران مردن,
کورکورانه از دشمن متنفر بودم,
چشم بسته اسلحه برداشتم
و چشم بسته از کشورم اطاعت کردم,
نادانی
چه ضعف بزرگیه,
چه گناه بزرگی هم هست,
این دنیا یه پیاز خیلی بزرگه,
گرده و از دروغ‌های بیشماری ساخته شده که روی هم لایه‌بندی شدن,
غیر ممکنه بدون اشک ریختن این دروغ‌ها رو باز کنی,
ببخشید، اینا جیره جنگیه, برای فروش نیستن,
اون نظامیه؟
آره, من واقعاً توی ارتش هستم,
من می خواستم منو اینجوری ببینید,
اما من واقعاً هم توی ارتش هستم، اگرچه هیچ نشان درجه ای ندارم,
داره چی میگه؟
این یارو کیه؟
لوراند اسپوفی,,, یا بهتره بگم، ■■■ ■■■■؟
این اسم واقعیمه,
برای اینکه محدودیت سنی ثبت نام رو دور بزنی،
هویت یه مرد مسن‌تری که توی سرزمینت مرده رو گرفتی,
خیلی عجیبه,
چه طعنه‌آمیز, دیدارت با دوستای قدیمی‌ات باعث شد اشتباه کنی,
تو این دوره و زمونه،
جعل هویتت میتونه باعث شه به جاسوسی مشکوک شی,
تو پلیس نظامی هستی؟
نه,
من از اطلاعات نظامیم,
اومدم تو رو استخدام کنم,
استوار اسپوفی، خیلی با استعدادی,
اما یه سلاح خیلی ارزشمندتر از تفنگ هم وجود داره که برازنده تو باشه,
اون اطلاعاته,
اون سلاح نهاییه و مهمترینه,
تو این دوره و زمونه، هیچ کشوری بدون اون نمیتونه به جنگ ادامه بده,
ما دائما کمبود نیرو داریم,
علاقه‌ای به استفاده از استعدادت برای کار کردن برای ما داری؟
در واقع، تو برای ما کار میکنی,
وگرنه، محاکمه‌ات میکنم,
چی
ما به کمکت نیاز داریم,
برای اینکه بهمون کمک کنی این جنگ رو ببریم,
ظهر روز سه‌شنبه، همه‌ی وسایلت رو جمع کن و با لباس شخصی به ایستگاه جنوبی بیا,
من از قبل با فرمانده‌ت صحبت کردم,
به دست آوردن یه سلاح دیگه دوستامو برنمیگردونه,
مهم نیست چه کار کنم،
اون روزها دیگه برنمی‌گردن,
فکر کنم خودتی,
فرمانده شرکت انتقالی منو بدون هیچ اعتراضی تایید کرد,
پس حرفمو باور نکردی,
خیلی خوبه, خوبه که آدم شکاک باشه,
تو کار ما باید به همه چی شک کرد، چه خوب، چه بد,
همه وسایلتو از سربازخونه آوردی؟
آره,
بده ببینم,
هی!
گروهبان اسفوفی,,, نه، ■■■,
از امروز اسمت و درجتو دور می‌ریزی و سایه‌ای برای وطن میشی,
اصلا کسی اسم منو یادش نیست,
مهم نیست,
منم دیگه برام مهم نیست وطن و بردن جنگ,
اوهو, پس واسه چی این کارو می‌کنی؟
هورا!
وایسین بچه‌ها!
دلیل خاصی نداره,
هوم,
دنبال من بیا، دروغگوی کوچولو,
من افسر فرمانده جدیدتم,
دستور دارم ازت یه مامور اطلاعات درجه یک بسازم,
حتی به سخت‌ترین روش‌ها,
بهتره آماده باشی,
اوه، خدا رو شکر، لوید,
تو خواب ناله می‌کردی,
من کجام؟
آها، درسته, اینجا خونه لویده,
نمی‌دونم چرا,
انگار تصاویری از خیلی وقت پیش دیدم,
پر از خون و خاک و بوی باروت,
بابا، خواب بد دیدی؟
نه,,, یادم نمیاد,
عیب نداره، عیب نداره, الان دیگه خوبه, ترسناک نیست,
ب-بس کن, هیچی نیست,
مهم‌تر اینکه چرا من رو مبل خوابیده بودم؟
بیهوش شدی چون آنیا یه پیچ تونیتروس گرفت,
جیغ! بابا یه شیطانه!
هنوز که اصلا عصبانی نشدم,
درسته, ما همین الان ضربه سنگینی به عملیات استریکس وارد کردیم,
آنیا متاسفه که اینقدر شکست خورده‌ست,
تونستی با دیمین دوست بشی، درسته؟
نقشه دوم داره عالی پیش میره,
پس خوبه,
مراقب دوستات باش,
چرا شروع نکنیم شام درست کردن رو؟
راست میگی, کلی پیاز داریم, چی درست کنیم؟
سوپ! سوپ گرم و خوشمزه!
به هیچ وجه نباید اینو بخوری، فهمیدی؟
نگران نباش, یه چیز خوشمزه تر برات درست می کنم!
بفرمایید,
پشت پرده رسوایی مسیر یک محقق امپراتوری