‫با این همه رأیی که گرفتم،
‫دیگه حتمیه که مدیر بیمارستان می‌شم,
‫سلام، پروفسور گلدن,
‫لرد فنل,
‫به عنوان ناجی من، شایسته‌س که بالاخره ‫جایگاهت این رو نشون بده,
‫بابت این ستایش سخاوتمندانه سپاسگزارم,
‫بالاخره به اینجا رسیدم
‫همه چیز با اون انفجار توی کارخونه ابزار ‫جادویی، سیزده سال پیش شروع شد,
‫اون روز، داشتم برمی‌گشتم به زادگاهم ‫بعد از اینکه تحقیقاتم نتیجه‌ای نداشت,
‫فکر کردم اگه زندگی یه اشراف‌زاده رو نجات بدم، ‫قدردانشون می‌تونه منو به جایی برسونه,
‫این اولین بار بود
‫که با موفقیت از جادوی انتقال سلامتی‌ام ‫با اهداکننده‌ای غیر از خودم استفاده کرده بودم,
‫لرد فنل که یکی از هفت اشراف‌زاده بزرگ بود، ‫یک موهبت غیرمنتظره‌ای بود,
‫تنها ایرادش این بود که بونس ‫اون لحظه رو با دوربین ضبط کرده بود،
‫که باعث شد بهش سمت ‫منشی اول رو بدم،
‫و سبک زندگی همراه باهاش رو، ‫تا دهنش رو ببندم,
‫پس، بعداً می‌بینمتون,
‫به به! عجب چیزیه!
‫واقعاً برای خودتون کسی شدید، ‫پروفسور گلدن,
‫آه، بکر,
‫اومدی تا خودت رو پیش مدیر ‫بعدی شیرین کنی؟
‫مشکلی ندارم اگه ‫شما اینطوری ببینید,
‫اون دانشجوی پژوهشگر ویژه ‫با توصیه شما اینجا بود، درسته؟
‫ازش خوشم اومده بود، ‫فکر می‌کردم به کارم میاد،
‫ولی معلوم شد وقت‌تلف‌کن بود,
‫کاری کرد که ناراحت شید؟
‫به یکی از مهمونی‌های شام من دعوت شده بود،
‫ولی ترجیح داد بره تا چندتا ‫نیمه‌انسانی رو که سرزده اومده بودن درمان کنه,
‫واقعاً نهایت حماقت بود,
‫عضو جناح من نمی‌تونه ‫عوام رو برای درمان در اولویت قرار بده,
‫اون باید جایگاه ما رو به عنوان درمانگر در نظر بگیره,
‫همه زندگی‌ها ارزش یکسانی ندارن,
دنیــــــای انیـــــــمه تقدیـــــــم می کنـــد رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال ‫رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫درمانگر درخشان ‫زندگی جدید در سایه‌ها
‫حالا که به گذشته نگاه می‌کنم، رابطه من با ‫پروفسور گلدن سیزده سال پیش شروع شد،
‫وقتی که، بعد از اینکه به شدت زخمی شده بودم
‫لرد فنل,
‫مطمئنم نیازی نیست ‫چنین داستان غم‌انگیزی رو تعریف کنید,
‫اوه؟ مثل اینکه ستاره ما ترجیح می‌ده ‫درباره افتخارات گذشته‌اش صحبت نکنه,
‫چه تواضعی! برای کسی که در ‫آستانه مدیر شدن بعدیه,
‫خب، پس از زبان خود ایشون بشنویم,
‫مایه افتخاره، قربان,
‫در این لحظه، زندگی من به اوج خودش رسیده,
‫پیشنهاد می‌کنم به افتخار آینده روشن‌مون نوشیدنی بزنیم!
‫این مال سیزده سال پیشه؟
‫دکتر بکر دیروز گفت آقای ‫بونس رو ملاقات کرده،
‫ولی انتظار این رو نداشتم,
‫اون تو عکس خیلی جوون به نظر می‌رسه، ‫ولی تقریباً مطمئنم این آلفریده!
‫پس نظریه زنده موندن اون ‫تو این حادثه درسته,
‫چرا؟!
‫این زن
‫چی شده؟
‫بکر؟
‫سمه، پروفسور,
‫سم؟!
‫قاطی شرابی که ‫همه‌مون باهاش نوشیدنی زدیم,
‫سم و دارو، دو روی ‫یک سکه‌اند,
‫و تهیه دارو هم تخصص منه,
‫این دیگه چیه؟!
‫این یه سمیه که قبل از اینکه ‫به آرامی زندگی رو تموم کنه، باعث از دست دادن هوشیاری میشه,
‫که تقریباً ظرف ‫یک ساعت، بدون هیچ مداخله‌ای، اتفاق می‌افته,
‫دوز توی لیوان شما کمی ضعیف‌تر بود،
‫اما با این حال، شرط می‌بندم شما دو ساعت دوام نمی‌آرید,
‫فکر می‌کنی داری چیکار می‌کنی؟!
‫مگه معلوم نیست؟
‫دارم اون لحظه رو ‫از سیزده سال پیش بازسازی می‌کنم,
‫تو,,, چطور از اون خبر داری؟!
‫مدتیه که شک کرده بودم،
‫ولی اون دانشجوی پژوهشگر ویژه با استعدادمون ‫بود که همه چیز رو برام روشن کرد,
‫الان دیگه چیکار کرده؟
‫اون یه سرنخ بهم داد تا دنبالش کنم,
‫و آقای بونس نمی‌خواست حرف بزنه،
‫پس از ترکیبی از الکل و دارو ‫استفاده کردم تا به حرف بیارمش,
‫پیدا کردن عکس ولی شانس محض بود,
‫فکر می‌کردم از شرش خلاص شده بودم
‫گویا یه کپی دیگه داشت,
‫مثل اینکه آدم‌شناس خوبی نیستید,
‫خفه شو!
‫«همه زندگی‌ها ارزش یکسانی ندارن,»
‫پروفسور گلدن، سیزده سال پیش،
‫اون باور شما رو به این سمت کشوند که ‫انتخاب کنید زندگی چه کسی رو نجات بدید
‫و زندگی بقیه رو قربانی کنید,
‫اونا به هر حال می‌مردن!
‫حداقل از نظر شما,
‫ولی آلفرید هم بینشون بود,
‫نامزدم هم همینطور,
‫کاری کردم که قدرت کافی ‫برای استفاده از جادوی انتقال سلامتی داشته باشید,
‫جلوگیری از پیشرفت سم ‫به نیروی حیات زیادی نیاز داره،
‫ولی اینجا کلی آدم هست که می‌تونید ازشون استفاده کنید,
‫پس، این بار کی رو قربانی می‌کنید؟
‫کی رو نجات می‌دید؟
‫زندگی خودتون؟
‫لرد فنل؟ یا اعضای ‫جناحی که به شما رأی دادن؟
‫بجنب, وقتشه انتخاب کنید کی زنده بمونه,
‫می‌دونم! یه پادزهر! ‫حتماً یه پادزهری هست، درسته؟!
‫الان بده به من!
‫و کاری می‌کنم که ‫مجازاتتون خیلی سخت نباشه,
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫به اندازه کافی دوز کمی مصرف کردم ‫که هوشیار بمونم
‫ولی واقعاً ‫خیلی اثر داره، نه؟
‫و حالا خودم هم مسمومم,
‫حالا یه گزینه دیگه داری,
‫میتونی باور کنی که من پادزهر دارم ‫و جونم رو نجات بدی، اگه دوست داری,
‫فکر نمی‌کنی بتونی از این کار در بری,
‫اگه جای تو بودم، حواسم رو جمع می‌کردم، ‫وگرنه جونایی که می‌خوای ازشون سواستفاده کنی، تموم میشن,
‫لعنت به تو!
‫کی رو نجات بدم؟
‫اول خودم,
‫بعدش لرد فنل,
‫اگه تضمینی نیست ‫که اون پادزهر داره،
‫پس فداکاری باید
‫در یک پرتو نور تنیده شود،
‫باشد که اخگرهای گمشده زندگی راهنمایت باشند،
‫تا بتوانند راه خانه را پیدا کنند,
‫شفا بده!
‫پس انتخاب تو اینه؟
‫اونا وظیفه دارن به من خدمت کنن,
‫حیف شد,
‫قبلاً هم بهت گفتم، دوز تو ‫از بقیه ضعیف‌تر بود,
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫یعنی تو بیشترین ‫نیروی حیات رو بین همه اینجا داری,
‫اگه از اون نیروی حیات استفاده می‌کردی، می‌تونستی ‫بیشترین تعداد آدما رو نجات بدی,
‫من از بقیه شفادهنده‌ها ارزش بیشتری دارم!
‫پس اصرار داری که ‫همه زندگی‌ها ارزش یکسانی ندارن؟
‫معلومه!
‫حتی بین سکه‌ها هم ‫طلا، نقره و برنز داری!
‫زندگی هم همینه!
‫چه معنی داره که ‫شایسته‌ترین‌ها رو نجات ندی؟!
‫خب، حالا
‫دکتر بکر!
‫اومین؟ اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ما تو اتاقت یه عکس پیدا کردیم،
‫و نامزد سابقت توش بود,
‫یه حس بدی بهم دست داد,
‫تو اونا رو مسموم کردی؟
‫زنوس
‫دکتر بکر، چرا این کارو کردی؟!
‫آیا همه زندگی‌ها به یک اندازه باارزشند؟
‫مدت‌هاست به این سوال فکر کردم,
‫سیزده سال پیش، من و نامزدم ‫شفادهنده تازه‌کار بودیم,
‫چشماش برق می‌زد وقتی درباره ‫همه جونایی که می‌خواست نجات بده، حرف می‌زد,
‫وقتی شنیدم که تو یه انفجار ‫گیر افتاده و مرده،
‫بی‌رحمی مرگ،
‫و بی‌رحمی خدا،
‫من رو تو اعماق غم فرو برد,
‫اگه فقط یه اتفاق تصادفی بود،
‫به جاش ادامه می‌دادم، ‫و سعی می‌کردم بقیه رو نجات بدم,
‫اما بعد از شرکت تو اون مهمونی شام، ‫آفرد به من گفت که این یه اتفاق نبود،
‫و گلدان هم توش دست داشت,
‫اینطوری شد؟
‫این آخرین چیزی بود که ‫قبل از ناپدید شدنش بهم گفت,
‫و فکر اینکه نامزدم به جای اینکه تو یه تصادف بمیره، ‫به قتل رسیده
‫نتونستم آرامشم رو حفظ کنم,
‫اما بدون هیچ مدرکی، ‫و با آفردی که گم شده بود،
‫نمی‌تونستم دنبال حقیقت هم باشم,
‫به خاطر همینه که منو استخدام کردی,
‫در حالت ایده آل، آفرد رو پیدا می‌کردی,
‫اما اگه نه، می‌تونستی وارد ‫مهمونی شام بشی و یه اطلاعاتی به دست بیاری,
‫اما,,, این فقط,,, ‫اومین، واقعاً متاسفم,
‫اما من,,, ‫خفه شو!
‫کرسون؟
‫ببین، می‌فهمم,
‫اگه یه چیز اینقدر مزخرف ‫برای عشقم اتفاق افتاده بود،
‫نمی‌تونستم تحمل کنم,
‫با اینکه خودم یکی ندارم!
‫و در مورد یه چیز حق با توئه: گلدان اونجا ‫یه تیکه آشغال بزرگه, شکی توش نیست,
‫ای پست‌فطرت!
‫اما این راهش نیست!
‫این درست نیست!
‫اینقدر کینه انتقام داری که ‫آدمایی که ربطی بهش ندارن رو مسموم می‌کنی؟!
‫این نباید اینطوری باشه!
‫تو شفادهنده نیستی؟!
‫فکر می‌کردم ما باید آدما رو نجات بدیم!
‫خوب گفتی، کرسون,
‫هی، بکر، یادت میاد ازم پرسیدی
‫کدوم سکه‌ها رو برمی‌داشتم وقتی ‫یه عالمه روی زمین پخش شده بودن؟
‫سوال احمقانه‌ای بود,
‫همه رو برمی‌داشتم,
‫همه رو؟
‫من فقیر بزرگ شدم، می‌دونی,
‫جدی می‌خوای همه رو نجات بدی؟
‫چرا؟ چه منفعتی برات داره؟
‫درسته که کاری که واسش استخدامم کردی رو ‫قبلاً تموم کردم،
‫اما اگه کاری نکنم، تو ‫قراره به قتل عام متهم بشی,
‫و یه نفر هست که ‫اگه این اتفاق بیفته، حالش بدتر میشه,
‫زنوس,,, ‫نجاتشون میدی؟
‫این جبران مهمونی خداحافظیه,
‫هیچ وقت کسی رو نداشتم که بگه از رفتنم ‫ناراحته,
‫معمولاً مردم از من ‫خسته میشن، و منو بیرون می‌کنن,
‫زنوس، قصد داری این آدما رو نجات بدی،
‫اما ارائه جادوی پادزهر دقیق ‫بدون دانستن جزئیات سم سخته,
‫پس قراره جزئیات رو بهم بگی؟
‫خودت اصلاً اونارو می‌دونی؟
‫داری چی می‌گی
‫بیخیال, به هر حال وقت زیادی نداریم,
‫شفا!
‫شفا؟ یه طلسم شفای معمولی؟!
‫اون ممکنه آسیبی که می‌زنه رو جبران کنه,
‫اما سم رو از بدنشون خارج نمی‌کنه!
‫ولی می‌تونم به بهبود طبیعی بدن کمک کنم,
‫اون اثرات موقتیه!
‫سم الان به همه جا سرایت کرده
‫نگو که
‫من که سم‌شناس نیستم،
‫ولی اثراتش بالاخره از بین میره,
‫تو واقعاً قصد داری همه اینا رو شفا بدی ‫تا وقتی که اثر سم از بین بره؟!
‫یه آزمون استقامته بین ‫سم و جادوی شفابخش من,
‫باور نمی‌کنی ‫چقدر رقابتی‌ام,
‫تو فقط,,, ‫پشتتم، داداش!
‫منم همینطور!
‫شفاتون رو روی ‫هر کی ضعیف‌تر به نظر میاد متمرکز کنین!
- ‫باشه! - ‫فهمیدم!
‫یه زیردست و یه ‫دانشجوی تازه‌وارد داری که دارن گندکاری تو رو جمع می‌کنن,
‫بهتره قدردان باشی,
‫باورم نمیشه که می‌تونی این همه مدت ‫طلسم شفا رو اجرا کنی,
‫این طلسم اینطوری کار نمی‌کنه,
‫اینطور نیست؟
‫من قبلاً هم فکر می‌کردم تو فوق‌العاده‌ای، ‫اما این دیگه محاله,
‫من که تحصیلات درستی نداشتم، بالاخره,
‫نامزدم برای نجات جون آدما شفا‌بخش شد,
‫اون زن ستایش‌انگیزی بود ‫که اهداف بلندپروازانه‌ای داشت,
‫آره,
‫گولدران کشتش,,, و فکر اینکه ‫اون بشه مدیر بعدی
‫نمی‌تونستم اجازه بدم این اتفاق بیفته!
‫نمی‌تونستم اجازه بدم کسی که از هر لحاظ ‫برعکس اون بود، به اوج برسه!
‫می‌دونم,
‫هر چی بیشتر اینجا موندم، ‫بیشتر فهمیدم که
‫چقدر نابرابری توی دنیا وجود داره,
‫آدمایی هستن که می‌تونن ‫پیشرفته‌ترین شفا رو بخرن،
‫و آدمایی که به زور می‌تونن ‫کمترین دارو رو تهیه کنن,
‫آره,
‫ "آیا ارزش همه زندگی‌ها برابره؟"
‫شاید اون سوال بیشتر از اونی که می‌دونستم، ‫منو درگیر خودش کرده بود,
‫دیدن اون‌ها که اینقدر ناامیدانه سعی دارن جون آدما رو نجات بدن
‫شاید اونا کسایی هستن که ‫روح نامزدم رو به ارث بردن,
‫زنوس، ممنونم,
‫نیازی به تشکر نیست,
‫ولی حسابی خسته‌ام، ‫واسه همین باید اضافه حقوق بگیرم,
‫ل-لحظه‌ای صبر کن!
‫من که شفا نگرفتم!
‫اوه, یادم رفت,
‫مسخره‌ام نکن!
‫من بهت دستور میدم,,, که نجاتم بدی!
‫من از گروهت اخراج شدم،
‫پس ازت دستور نمی‌گیرم,
‫شماها! نجاتم بدین، لعنتی!
‫فقط تیکه‌هاییه، ولی ‫یادم میاد چی شد
‫بعد از اینکه بیهوش شدم، حس کردم ‫انگار جونم داشت تخلیه می‌شد,
‫استاد، می‌خواستین ما رو قربانی کنین؟
‫و این چیزیه که اونا در مورد خواسته‌های تو فکر می‌کنن,
‫ولی تا وقتی پولمو بگیرم، ‫طرف کسی رو نمی‌گیرم,
‫من که یه شفابخش زیرزمینی‌ام، بالاخره,
‫پس اگه کمکم رو می‌خوای، باید هزینه کنی,
‫هزینه کنم؟
‫با توجه به اینکه چقدر خسته‌ام، ‫یه دور شفای دیگه قراره
‫حدود اینقدر,
‫مسخره‌ست! اونقدر پول نمیدم!
‫آره؟ پس بیخیال,
‫صبر کن، صبر کن صبر کن صبر کن!
‫پرداخت می‌کنم! پولتو می‌گیری, فقط نجاتم بده!
‫گولدران,
‫در مورد این موضوع ‫بعداً مفصل صحبت می‌کنیم,
‫لعنتی,,, لعنتی!
‫قبلاً هرگز بازجویی نشده بودم,
‫تجربه جالبی بود!
‫دکتر بکر
‫باید بگم، با توجه به اینکه حادثه دیروز بود و ‫تحقیقات ادامه داره،
‫تحت تاثیر قرار گرفتم که تونستی اجازه دیدنم رو بگیری,
‫من در واقع یه آشنا ‫توی گارد سلطنتی دارم,
‫داری؟
‫خوشحالم که دوباره می‌بینمتون، آقای زنوس,
‫تحت تاثیر قرار گرفتم که دیدن یه مظنون رو ‫بهونه کردی تا بیای منو ببینی,
‫راستش، من اینجا ‫برای دیدن تو نیستم,
‫ولی قدردانت هستم که این رو ترتیب دادی,
‫ممنونم,
‫خواهش می‌کنم! چیزی نیست، ‫با توجه به چیزی که بهت بدهکارم,
‫ام,,, شما دو تا چطوری همدیگه رو می‌شناسید؟
‫نگرانش نباش,
‫من امروز اومدم تا ازت چند تا سوال بپرسم,
‫سوال؟
‫دکتر بکر، شما که واقعاً کسی رو ‫مسموم نکردین، نه؟
‫به نوعی، بله, درست میگی,
‫به نوعی؟
‫می‌خواستم از یه سم استفاده کنم تا وضعیتی شبیه ‫به سیزده سال پیش ایجاد کنم،
‫و تحت فشار، ‫گولدران به جرایمش اعتراف کنه,
‫این برنامه اولیه من بود,
‫و-ولی شما گفتین کسی رو ‫مسموم نکردین
‫من دارویی آماده کرده بودم که ‫فقط بدن رو موقتاً فلج می‌کرد,
‫قصد من این بود که به گولدران دروغ بگم ‫که این یه سم کشنده‌ست,
‫اولش فکر کردم که ‫در آماده کردن دارو اشتباه کردم،
‫ولی اینطور نبود,
‫نتیجه طبیعی اینه که ‫کسی غیر از من
‫تو شراب دست برده، ‫با استفاده از یه ماده شیمیایی دیگه,
‫و فکر می‌کنی اون افرید بوده؟
‫به احتمال زیاد,
‫شاید اون شب اونجا بوده,
‫تظاهر می‌کرد یه جرعه از سم رو خورده،
‫قاطی شفا دهنده‌های از حال رفته می‌شد، ‫و نگاه می‌کرد که اوضاع چطور پیش میره,
‫اون‌وقت افرید کسی بود که,,, ‫نه, من هنوز گناهکارم,
‫من فهمیدم که یه سم واقعی ‫تو شراب هست،
‫اما ناامید بودم,
‫تو اون لحظه، برام مهم نبود اگه ‫همه بمیرن، حتی خودم,
‫دکتر بِکِر
‫لازم نیست نگرانش باشی,
‫با توجه به اینکه قصد مسموم کردن ‫کسی رو نداشته و آشنای تو هم هست،
‫می‌تونم از اختیاراتم به عنوان معاون کاپیتان ‫گروه استفاده کنم تا آزادش کنن,
‫شاید بهتره از راه قانونی پیش بریم؟
‫اگه درخواست شما باشه، آقای زنوس، ‫حاضرم خودم رو به آب و آتیش بزنم،
‫با اینکه ممکنه خجالت‌آور باشه,
‫اصلا چی داری میگی؟
‫برام مهم نیست از چه اختیاراتی ‫باید استفاده کنی! خواهش می‌کنم، انجامش بده!
‫زنوس,
‫چی شده؟
‫مطمئنم خودت هم فهمیدی، اما
‫داری درباره افریدِ توی ‫عکس حرف می‌زنی، درسته؟
‫باور اینکه بعد از خالی شدن زندگیش ‫توسط گولدران زنده مونده باشه، سخته،
‫با توجه به وضعیت,
‫درسته, که این سؤال رو مطرح می‌کنه: ‫افریدی که من دیدم کی بود؟
‫یا شاید,,, چی بود؟
‫این ممکنه به سادگی ‫انتقام سیزده سال پیش نباشه,
‫و تو کسی بودی که نقشه‌هاش رو خراب کردی,
‫ممکنه خشمش رو بعداً به سمت تو برگردونه، ‫زنوس,
‫ترجیح می‌دم از هر مشکلی دوری کنم،
‫اما اگه این یارو واقعا پیدا بشه،
‫حساب تمام دردسرهایی که ایجاد کرده رو ‫می‌چسبونم بهش,
‫آرامش‌بخشه که می‌دونم اون هست,
‫آره,
‫و اگه بخوام راستش رو بگم، ‫یه کم حسودیم میشه که آقای ‫زنوس
‫این همه راه اومده تا تو رو ببینه,
با من داری درد و دل میکنی، آره؟
‫اما احتمالا به خاطر اومین بوده,
‫این رو کمتر دوست دارم,
‫اون جزئی از آزمایشگاه کوچیک من بود،
‫علاوه بر اینکه برادرزاده‌ام بود,
‫اینکه من مظنون به قتل هستم، ‫اون رو تو موقعیت خطرناکی قرار میده،
‫به همین دلیله که اون می‌خواست ‫بی‌گناهی من ثبت بشه,
‫اون تا این حد برای اون دختر پیش میره؟
‫ "من تمام سکه‌ها رو جمع می‌کنم,"
‫چیزی که ‫زنوس گفت,
‫تمام سکه‌ها
‫جونایی که قصد داشت نجات بده فقط شامل ‫شفا دهنده‌های مسموم نبود، بلکه اومین رو هم شامل میشد,
‫حتی گولدران,
‫می‌تونست نادیده‌اش بگیره و بذاره بمیره،
‫پس از یه نظر، اون هم نجات پیدا کرد,
‫تو این صورت، من میگم تو هم ‫یکی از اون سکه‌ها بودی,
‫واقعاً یه آدم قابل توجهیه,
‫منم منتظر ‫این آزمایش بودم,
‫‫زنوس، من و تو هی ‫به هم برمی‌خوریم,
‫آدما تو شرایط سخت چطور فکر می‌کنن و ‫واکنش نشون میدن؟
‫اگه اون سر راهم قرار نمی‌گرفت، می‌تونستم ‫داده‌های باارزش‌تری به دست بیارم,
‫افرید، این جسم تو اصلا بد نیست,
‫باید یه کم بیشتر پیش من بمونی,
‫خب، من رفتم,
‫تو کسی هستی که از مسمومیت ‫گروهی جلوگیری کردی,
‫متنفرم که چون همه نیمه بیهوش بودن، ‫تو اعتبارش رو نمی‌گیری,
‫همینطور,
‫نه, همین تمام پاداشیه که لازم دارم,
‫بریم، ‫زنوس,
‫همه منتظرن,
‫پس وقت رفتنه,
‫بعداً می‌بینمت، اومین!
‫و تو هم، برادر بزرگ عجیب غریب من!
‫درسته, خیلی از هر دوتون ممنونم!
‫خواهر کوچولو! ذوق کردم که بالاخره ‫آخرم منو "برادر بزرگ" صدا زدی!
‫دوستت دارم!
‫خداحافظ، بیمارستان سلطنتی,
‫“و اینگونه، بعد از حل حادثه، ‫‫زنوس شفا دهنده زیرزمینی
"‫وارد یه دردسر دیگه شد,"
‫واقعا، دست از این اعلامیه‌های شوم بردار!
‫اومدم!
‫سلام,
‫بفرمایید تو,
‫شما بیمار جدید هستید؟