شبکه
ایچی تارو، حواست به مغازه هست؟
عجب سورپرایزی!
آره, نمی دونم زیر سر داروئه یا چی، ولی امروز حس خوبی دارم,
جدی میگی؟ چه خفن!
این یه هدیه برای خوب شدنت بود، ولی حالا بگیرش,
چای دم کنم؟
نه بابا,
امروز یکم سرم شلوغه، واسه همین دارم برمیگردم مغازه,
تو هم حتماً کلی کار داری,
اوه، اوکی, بعداً میبینمت، ایکیچی,
سرورم، گیر کرد تو گلوتون؟
نه، فقط مزه‌ش افتضاحه,
ایکیچی درستشون کرده؟
از کجا فهمیدی؟
پخششون می کنم بین بقیه,
بذار برات یه عالمه شیرینی دیگه بیارم بخوری,
واقعاً آقا,
نمیدونم چی بهت بگم,
بده من, شنیدم اینجا داریش,
ما همچین دارویی نداریم,
چه خبر شده؟
شماها اینجا دارو دارین، درسته؟
داروی مخصوص, یه دارویی که جون میده,
بده من,
آقا، ما واقعاً یه عالمه داروهای مختلف داریم,
ولی خب، داروهای کمیاب خیلی گرونن,
آره، میدونم,
کافی نیست؟ چقدر کم دارم؟
خواهش میکنم, به من بفروشش,
نکنه کسی تو خانوادش مریضه؟
بسیار خب, بذار اول پولاتو بشمرم,
نیکیچی,
این آقا رو ببر به اتاق پشتی,
هیچ اشتباهی نیست, بوشو حس می کنم,
دارو رو بده, زود باش,
آقا، ببخشید که فضولی می کنم، ولی نکنه یکی از اقوامتون مریضه؟
مریض؟ نه,
معلومه که نه, همه خانواده من سالمن, چرا میپرسی؟
چرا؟ ما اینجا دارو میفروشیم,
خیلی از مشتری‌هامون آدمای مریضی دارن که باید ازشون مراقبت کنن,
اگه کسی تو خونه مریض نداری، به نفع خودته که
پولتو خرج دارو نکنی,
مومیایی یه داروی کمیابه,
بعضی ها به عنوان اکسیر جوانی میفروشنش، ولی کلی پولشه و هیچ فایده ای نداره,
اگه واقعاً جواب میداد، مامان بابام کاری میکردن خودم یه کم داشته باشم,
بهتره بری به جاش یه غذای مقوی بخری,
منظورت چیه؟ چون پولدار نیستم بهم چیزای لاکچری نمیفروشی؟
آقا، به نظرم بهش بفروش اگه اینقدر بدجور میخوادش,
نیکیچی؟
به نظر آدمیه که اگه داروشو نگیره کینه به دل میگیره,
دوست ندارم به خاطر یه ذره مومیایی یه دشمن واسه خودت درست کنی,
خیلی خب,
پس بهت میفروشمش,
هیچ اشتباهی توش نیست,
این همون عطره, هیچ اشتباهی نیست!
چه عطری؟ یادم نمیاد بوی خاصی میداد,
اون قطعاً آدمه, از یه نگاه میفهمم,
ولی یه جوریه که فقط بودنش پشتم تنمو مور مور میکنه,
داروشو بهش میدم و از اینجا بیرونش میکنم,
جناب، چیکار میکنید؟
حتماً این همون داروئه, این نجاتم میده,
حالا که دارمش، من
جناب، این خیلی گرونه,
این اون نیست, همش اشتباهه!
منو اسکل کردی!
آقا!
زخمی شدی؟
نیکیچی؟!
نیکیچی رو با یه ضربه انداخت؟
این دیگه کیه؟
چرا این کارو میکنی؟
نیکیچی، حالت خوبه؟
همه میگفتن هیچ چیز خاصی توش نیست که اونو از بقیه جدا کنه,
حداقل سر اینکه بالای ۳۰ سالشه توافق داشتن,
یه بوی خوبی میاد,
آره,
بده من, بده من,
نکنه این یارو
همون قاتلیه که اون شب نزدیک معبد دیدم؟
اومده اینجا منو بکشه؟
اگه اومده باشه، بدبخت شدم,
منو اسکل کردی,
این آشغالا به درد نمیخورن، لعنتی!
یاناری، سریع بیا,
لعنت بهش,
لعنت! لعنت!
یاناری، برو ساسوکه رو بیار,
ساسوکه رو خبر کن بیاد اینجا,
زود باش!
چیکار کنم؟
خاموشش کن!
لعنتی!
لعنت به همش!
ساسکه، بهتره زودتر خودتو برسونی,
بالای سرم؟ داره سعی می کنه درو باز کنه؟
بعدش، نور روز میاد تو و
نیکیچی، اوضاع خیلی خرابه,
پاشو دیگه, نیکیچی!
نکنه دارم میمیرم؟
ارباب جوان، عجله کن,
نمیتونم تنهات بذارم,
ول کن!
ارباب جوان,
اینو بگیر!
نه، تو اینو بگیر!
باید نیکیچی رو بردارم و از اینجا برم,
ارباب جوان!
نیکیچی رو گرفت!
با ارباب جوان و نیکیچی چیکار کردی؟!
بهم گفتن به رئیس هیگیری خبر دادن تا این آدم شرور رو دستگیر کنه,
ولی من، روزها تو تخت خوابیده بودم،
و بدتر از اون، به یه تب شدید مبتلا شدم,
اسم مقصر چوگورو بود, تو خیابون سبزی میفروخت,
رئیس میگه اون مقتول، توکوبی رو میشناخته،
و از توکوبی خواسته بوده که پسرش رو به عنوان نجار آموزش بده,
ولی توکوبی ردش کرده بود، و گفته بود همه کمک مورد نیازش رو داره,
اما در مورد اینکه چرا اومده بود اینجا دنبال یه داروی نایاب،
خود چوگورو هنوزم از گفتنش امتناع میکنه,
ولی مامورا فکر میکنن اون یه چیزی میخواسته که توکوبی رو زنده کنه،
و وقتی چیزی پیدا نکردیم، با چاقوش از خشم حمله کرد,
هی، ساسکه، به نظرت عجیب نمیاد؟
میگن چوگورو اومده اینجا که یه دارویی بخره که مرده رو زنده کنه,
هیچ عطاری ای یه همچین چیزی نمیفروشه,
ولی اون مطمئن بود که ناگاساکیا دقیقا همون دارویی که میخواد رو داره,
مومیایی تنها چیزیه که ما داریم که یه نفر ممکنه بهش بگه داروی معجزه آسا,
میدونم, و چون چیزی که میخواست رو نداشتیم خشمگین شد,
با این حال، نمیدونم واقعا دنبال چی بود,
کی میدونه؟
و اون پول توی کیفش,
حتما با فروش ابزار توکوبی به دستش آورده,
نباید اینقدر حرف بزنی,
ایچیتارو,
خیلی نگرانت بودم,
البته این چیز جدیدی نیست,
یه کم رنگ و روت باز شده,
آره, الان خوبم,
برات یه کادوی بهبودی آوردیم,
ممنون,
خمیر آنکوئه, می‌دونم ایچیتارو وقتی حالش خیلی بده فقط می‌تونه مایعات بخوره,
میتونی باهاش سوپ لوبیا قرمز درست کنی,
نگران نباش, این دفعه رو بابا درست کرده,
جون بابا!
راستش رو بخوای، ایکیچی,,, خب پس من برم یه کم درست کنم,
بازم شانس نیاوردی ها,
داشتی تو خونه زندگیتو میکردی، بعد قاتل اومد سراغ تو,
کسی تو شهر درباره‌ی قاتل حرفی زده؟
دستفروشه؟ همه میگن خله,
پس دیگه قضاوتش کردن,
آره, آخه کی یه نجار ماهر رو می‌کشه فقط چون نمی‌خواد پسرتو آموزش بده؟
بازم نمیدونم چرا انقدر مصمم بود که پسرشو نجار کنه,
اصلا نمیفهمم,
راست میگیا, فکر کنم این چیزا واسه تو معنی نداشته باشه، ایچیتارو,
نجارا خوب پول درمیارن,
عجب!
تو واقعا نمیدونی دنیا چجوری کار میکنه,
گوش کن ببین,
یه نجار روزی پنج مونمه نقره میگیره،
به اضافه نصف دیگه اگه زود شروع کنه، و دو برابر اگه از سحر تا شام کار کنه,
اگه برای کمک به خاموش کردن آتیش صداش کنن،
فقط برای دو ساعت کار ده مونمه نقره میگیره,
این خیلیه؟
آها، آره, فکر کنم تو نمیدونی,
خب، میدونی چوجورو چجوری سبزی میفروخت؟
خب، اون کمتر از ۲۰۰ مون در روز درمی‌آورد,
ده مونمه‌ای که یه نجار در همون زمان درمیاره برابر با ۷۰۰ مون میشه,
حتی اگه هردوشون تو یه خونه توی زاغه‌ها زندگی کنن، بازم فرق زیادیه,
فهمیدم,
خب واسه همین خیلی از پدر مادرا میخوان پسراشون نجار یا گچ کار بشن,
واسه پسر یه دستفروش دور از دسترس نیست،
ولی یه نجار ماهر اگه گروهش پر باشه شاگرد نمیگیره,
شانسیه,
شانس، ها؟
به هرحال، حالا که چوجورو رو بستن و تو بازداشتگاهه میتونیم راحت باشیم,
آره,
با این حال، چرا زحمت کشید برگشت و سر قربانیشو برید؟
اصلا نمیفهمم,
و چرا سعی کرد به توکوبی دوا بده بعد از اینکه مرده بود و دفنش کرده بودن؟
چرا وقتی مومیایی رو دید گفت "همش اشتباهه"؟
چخبر؟ هنوز یه چیزی رو مخته؟
اوه، نه,
میدونی، طبق چیزایی که رئیس هیگیری بهم گفت،
مقصر از مرگ توکوبی ترسیده بود،
و اومده بود ناگاساکیا دنبال یه دارویی که دوباره زنده‌ش کنه,
واقعا میخواست همچین چیزی بخره؟
مرده رو زنده کنه؟
واقعا دارویی هست که همچین کاری کنه؟
اگه همچین چیزی میفروختیم، من اولین نفر بودم که برش میداشتم,
همه اش گیر میدن که تو لب گوری,
قبوله، فکر نکنم اصلا همچین چیزی وجود داشته باشه,
کاش بود، ولی بعضی آرزوها هیچوقت برآورده نمیشن,
چی؟ تازه فهمیدی؟
این دنیا خیلی نامردیه,
چجوری تو جوری حرف میزنی انگار همه چی میدونی؟
چون ته دلم حسش کردم,
چی رو حس کردی؟
اینکه یه چیزایی از دست ما خارجه,
تو مورد من، قضیه درست کردن شیرینی های درست و حسابیه,
ایکیچی، اینو نگو, کار نیکو کنه,
تو هم باید با واقعیت روبرو بشی، اوهارو,
مهم نیست چقدر ایچیتارو رو دوست داری، هیچوقت عروس جوون ناگاساکیا نمیشی,
ایکیچی!
اوهارو!
ایکیچی,
منو سرزنش نکنین, بالاخره یکی باید اینو میگفت,
بعضی چیزا اتفاق نمیوفتن، مهم نیست چقدر دلمون بخواد,
همونجوری که تو یهویی سالم و قوی نمیشی,
ولی مجبور بودی اینقدر رک بگی؟
ایچیتارو، میتونی با اوهارو ازدواج کنی؟
تو فقط به چشم خواهر کوچیکتر بهش نگاه میکنی,
و ناگاساکیا هیچوقت نمیذاره تو از یه مغازه کوچیک مثل ما زن بگیری,
زن تو از یه تاجر بزرگ میاد,
یکی که بتونه وقتی تو مریضی کارها رو به دست بگیره,
مطمئنا جای بحث نداره,
تو خیلی باهوشی, زیادی باهوشی که مغازه شیرینی پزی رو به ارث ببری,
ایکیچی پتانسیل اینو داره که یکی از سر دفتردارای ما بشه,
این شاید خیلی بیشتر به دردش بخوره تا اینکه با شیرینی پزی دست و پنجه نرم کنه,
ولی
چی؟
داشتم فکر میکردم بهت اینو بدم یا نه,
میدونی که خوشگلیت باعث شد اوهارو عاشق و دلباخته‌ت بشه,
اگه بازیگر میشدی، شاید هزار ریو درمیاوردی,
ایکیچی؟
و عقلت بیشتر از من کار میکنه,
حتی دکتر گنشین هم ازت تعریف میکنه,
میگه همه داروهاتو میشناسی، با اینکه انگار همیشه تو تخت ولو شدی,
میشه همه اینارو کتبی بهم بدین؟
ولی اون استعدادات شاید هیچوقت به درد نخورن,
یادته یه زمانی بهت چی گفتم؟
وظیفه یه رئیس یه بیزینس گنده اداره کردن مغازه هاش نیست,
اون سرکارگر داره واسه این کار,
رئیس با آدمای بیرون مغازه سر و کله میزنه و انتخاب میکنه کیو استخدام کنه,
یه زندگی طولانی و سالم داره، یه وارث به وجود میاره و
ایکیچی، منظورت چیه؟
دارم بهت میگم دست از سر این چیزا بردار,
میخوای چیکار کنی وقتی حتی نمیتونی رو پای خودت وایسی؟
یه وقتایی میخوای یه کاری انجام بدی ولی نمیتونی,
میدونم بابا!
خوبی؟
میدونی، اوهارو چند روز پیش یه پیشنهاد ازدواج دریافت کرد,
از صاحب یه مغازه تو خیابون اصلی,
میگه اوهارو رو تو راه کلاس شامیسن دیده,
اون هنوز فقط ۱۵ سالشه، ولی کیس خوبیه، واسه همین یکی از فامیلا به ما خبر داد,
ولی اوهارو ردش کرد,
بدجوری عاشقت شده,
ولی پدر مادرمون کلا همه چیو وتو کردن,
چرا؟
ما پول نداریم آشپز استخدام کنیم,
اگه من آدم نشم، اوهارو مجبور میشه با یکی ازدواج کنه که این کارو انجام بده,
پس ما الان نمیتونیم اونو شوهر بدیم,
پس اوهارو باید ازدواج کنه
عموم به بابام هشدار داد وگرنه مغازه ورشکست میشه,
به اون چه اصن,
اگه ایکیچی رو نمیخوان، چرا زودتر نفرستادنش یه جای دیگه؟
الان دیگه چیکار میتونه بکنه؟ اون الان ۱۸ سالشه,
خب، انگار من هیچی دیگه بلد نیستم،
سعی میکنم بهترین شیرینی‌هارو درست کنم,
ولی خب، خودت که میبینی, واسه همینه که با اوهارو خیلی سخت گیر بودم,
ایکیچی، هرچی فامیلا میگن رو باور نکن,
میدونم، میدونم,
خب، نمیخوام با زیاد موندن اذیتت کنم، بهتره برم,
ببخشید که دیر کردم,
نمیخوری؟
مال خودمون آنکوئه, یکم ازش حالم به هم میخوره,
منو ببخشید که انقدر طول کشید تا حاضرش کنم,
بهتره همون سوپ لوبیا قرمز رو بخورم,
اوه؟ میبینم که اشتهات خوبه,
بهش آراره اضافه کنم یا موچی؟
آراره، لطفا,
الان میارم,
شیرین و خوشمزه,
ایشالا ایکیچی یاد بگیره یه چیزی تو این مایه ها درست کنه,
ارباب جوان، در مورد اتفاق اخیر، واقعا از خجالت آب شدم,
من با شما بودم و گند زدم,
عیب نداره, گذشته ها گذشته,
هردومون جون سالم به در بردیم, این کافی نیست؟
ارباب جوان,
داروتون,
این یه قرص فوق العاده تلخه با یه بوی گند,
مزه اون آش خوشمزه ای که خوردمو از بین می بره,
ما می خوایم هرچه زودتر خوب بشی,
خب، منم می خوام,,, ولی بازم
باید بدونی چقدر خوب جواب میده,
درشو باز نکن, بوش سگ میده,
می دونم، ولی من اصرار دارم بخوری,
اگه این قرصو بخوری، یه داستان خفنی که نگه داشته بودمو برات تعریف می کنم,
در مورد چی؟
هیچی دیگه، دل شکسته نیکیکی,
هی، ساسکه!
واقعا یه عشق یک طرفه داشته؟
من هیچوقت بهت دروغ نمیگم,
پس، من یه جوری این دارورو قورت میدم,
ها؟ آه، خیلی خب,
بفرمایید, خوردمش,
- حالا بگو, قول دادی, - باشه
اگه بذارم ساسکه اونجوری تعریف کنه از خجالت می میرم,
خودم تعریف می کنم,
همه چی شروع شد، اوه
فکر کنم الان هزار سال از اون موقع میگذره,
TRANSLATION: WILLIAM VARTERESIAN