رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫ببخشین,,,
‫بگو چی شد؟
‫روبی بِل کیـه؟
‫- از دَه‌هزارتا بالاتر نمی‌رم, ‫- از چیزی که فکر می‌کردم، آشغال‌تری,
‫می‌خوای باهام دربیُفتی، روبی بِل؟
‫پس آماده باش,
‫ثروتت و شوخی‌های مسخره‌ت ‫نشون می‌ده که چقدر از درون پوچـی,
‫معذرت می‌خوام,
‫دیگه نامرئی نیستی,
‫حداقل نه واسه من,
‫بذار بقیه بفهمن چقدر خاصـی,
‫روبی جِمایما بِل,
‫اون دختره فقط دنبال پولـه
‫و فکر کرده با هم‌خوابگی ‫با تو می‌تونه موفق بشه,
‫این کار پدرتـه؟
‫دیگه با اون دختره نبینمت,
‫وگرنه با یه تماس ‫بورسیه‌ش رو ازش می‌گیرم,
‫- اگه کاری ازم برمی‌آد,,, ‫- دو ماهـه که پریود نشدم,
‫تو دانشجوی یکی از ‫بهترین دانشگاه‌های دنیایـی,
‫خب از دانشگاه متنفرم,
‫جِیمز بوفِرت؟
‫حالا چی می‌گی؟
‫نمی‌فهمی چقدر خوش‌شانسـی,
‫جیمز بوفرت؟
‫مادرت سکته کرده,
‫کوردِلیا مُرده,
‫جیمز، نکن!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫آینده مال اون‌هاییـه که ‫به رؤیاهاشون باور دارن,
‫همیشه واسه‌م سؤال بود که چرا ‫به شهر آکسفورد می‌گن «شهر گنبدهای رؤیایی»,
‫حالا دلیلش رو فهمیدم,
‫می‌خوام تا آخر عمر همین‌جا باشم,
‫توی آکسفورد؟
‫با تو,
‫بعضی رؤیاها اون‌قدر زیبائـن که ‫دوست داری زمان رو نگه داری
‫تا هیچ‌وقت تموم نشن,
‫و فقط یه‌لحظه کافیـه
‫تا به کابوس تبدیل بشن,
[ مَـکـسـتـون هـال: دنـیـای مـیـان مـا ]
[ اقتباسی از کتاب «نجات تو»، نوشته‌ی مونا کاستِن ]
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫دیوونه‌تـم، روبی بل,
‫بی‌صبرانه منتظرم ببینمت,
‫فردا جلوی ورودی منتظرم,
‫من هم لحظه‌شماری می‌کنم, ‫می‌بینمت,
‫- سلام، روبی! ‫- سلام!
‫چه خبرها؟
‫یه عکس‌های قشنگی توی آکسفورد گرفتم,
‫بعداً نشونت می‌دم,
‫حس عجیبیـه، نه؟
‫تا چند هفته‌ی دیگه ‫با مَکستون هال خدافظی می‌کنیم,
‫واسه تعطیلات آماده‌ای؟
‫اگه دست‌خالی از اینجا نرم، آره,
‫یعنی چی؟ ‫آها,
‫- یه زنگ به جیمز بزنم, ‫- باشه,
‫با جیمز بوفرت تماس گرفتید,,,
‫لطفاً پیام بگذارید,
‫شاید چون مصاحبه‌ها رو خراب کرده، ‫توی دردسر افتاده,
‫جیمز بوفرت باهات چی‌کار کرده، دختر؟
‫اون روبی‌ای که من می‌شناختم,,,
‫فقط به فارغ‌التحصیلی اهمیت می‌داد,
‫آره، ولی دایره‌ی اهمیتم بزرگ‌تر شده,
‫- سلام! ‫- سلام,
‫- چه خبرها؟ ‫- مسابقات فینال!
‫- خوبـم, آکسفورد خوش گذشت؟ ‫- عالی بود، آره,
‫هنوز برنده نشدیم، داداش,
‫ولی قراره بشیم,
‫اگه ایست‌ویو هم صلاحیت بگیره چی؟
‫- مثل پارسال دوباره ازشون می‌بریم, ‫- آره,
‫به امید پیروزی‌مون، ‫همه امشب مهمون خونه‌ی من,
‫راستی نقل مجلس کجاست؟
‫توی بغل زیدشـه,
‫زیدش که اینجاست,
‫تا چند روز آینده ‫همه قراره از تو حرف بزنن,
‫همه‌جا صحبت از توئـه,
‫اون‌جور که شما دوتا از اینجا رفتین,,,
‫همه کنجکاو شدن ببینن بعدش چی شد,
‫یه خانم متشخص هیچ‌وقت تعریف نمی‌کنه,
‫خانم بل,
‫- صبح به‌خیر, ‫- صبح شما هم به‌خیر,
‫شنیدم توی آکسفورد بهت خوش گذشته,
‫بله، بَد نبود,
‫می‌خواستم یه‌چیزی بهت بگم,
‫وقت داری؟
‫بله, حتماً,
‫تا حالا اسمِ,,,
‫آلیس کمبِل به گوشِت خورده؟
‫همون آلیس کمبل معروف؟
‫نویسنده، فعال حقوق بشر ‫و مؤسس بنیاد کمبل؟
‫می‌دونی که بنیاد کمبل ‫هرسال مراسم شام داره
‫تا برای کمک به کودکانی که مشکل ‫سلامت روان دارن، پول جمع‌آوری کنه,
‫امسال، خانم کمبل برای برگزاری مراسم
‫تصمیم گرفته از دانشجوهای ‫جَوون و بااستعداد کمک بگیره,
‫و چون از مهمونیِ ‫ویکتوریایی‌ت استقبال خوبی شد
‫با اجازه‌ت به خانم ‫کمبل اطلاع دادم که,,,
‫قراره توی مراسم‌شون شرکت کنی,
‫من؟
‫توی این کشور ‫فرصتی از این بهتر پیدا نمی‌کنی,
‫اگه موفق بشی، ‫یه سابقه‌ی عالی برات جور می‌شه
‫و البته ما هم معروف‌تر می‌شیم,
‫از پسش برمی‌آی؟
‫آخه امتحانات نزدیکـه,,,
‫باید برای جشن ‫فارغ‌التحصیلی هم برنامه بچینیم,,,
‫تکالیفم و شغل توی,,,
‫- خانم بل, ‫- جانم؟
‫از پسش برمی‌آی؟
‫عالیـه,
‫پس دلیلی نداره شرکت نکنی,
‫- تا کِی مهلت ثبت‌نام هست؟ ‫- اون پایین نوشته,
‫تا پس‌فردا؟
‫۹ صبح!
‫از امتحان فردا یادتون نره,
‫نیم‌نمره هم اهمیت داره,
‫می‌گم,,,
‫از جیمز خبر داری؟ ‫جوابم رو نمی‌ده,
‫از ماجرای آکسفورد دیگه حرف نزدیم,
‫از ماجرای لیدیا,
‫می‌خوام یه‌سر برم خونه‌شون
‫ولی فکر کنم مامان‌باش ‫از دیدنم خوش‌حال نشن,
‫می‌شه تو بری؟
‫ببین چه خبره,
‫بعداز ورزش می‌رم خونه‌شون,
‫به‌محض این‌که فهمیدم، بهت خبر می‌دم,
‫تا پس‌فردا؟
‫این‌جوری اذیت می‌شی، عزیزم,
‫از پسش برمی‌آم، مامان, ‫فقط حواسم رو پرت نکنین,
[ آلیستر: متأسفانه خبری نیست, شرمنده, ]
‫ما رعیت‌ها نمی‌تونیم بفهمیم
‫چرا خانم سخت‌ترین ‫راه موفقیت رو انتخاب کردن,
‫اِم، قراره درس بخونم که آخرش ‫بتونم توی دنیا یه تأثیری بذارم,
‫درست مثل آمال کلونی و آلیس کمبل,
‫بله، متوجهـم,
‫فقط بعضی‌وقت‌ها یه نفسی بِکش,
‫می‌تونی موقع استراحت ‫به صلح جهانی فکر کنی,
‫ولی خانم ترجیح می‌دن ‫با دوست‌پسر پول‌دارشون بچرخن,
‫حالا رابطه‌تون جدیـه؟
‫- این یعنی «آره», ‫- نه‌خیر,
‫این یعنی «شاید»,
‫حلال‌زاده‌ست,
‫لیدیا؟
‫سلام,,,
‫جیمز اینجاست؟
‫قضیه چیـه؟ ‫امروز اصلاً جوابم رو نمی‌ده,
‫یه‌لحظه,,,
‫الو؟
‫پیداش کردی؟
‫خدا رو شکر,
‫باشه، دارم می‌آم,
‫ببخش مزاحم شدم,
‫چی شده، لیدیا؟
‫نمی‌تونم بگم,,,
‫پس باهات می‌آم,
‫فکر کنم بهتره نیای,
‫چطوری، لیدیا؟
‫به‌به، لیدیا, ‫خیلی خوش اومدی,
‫- جیمز کجاست؟ ‫- داره یوگا می‌ره,
‫- طبق معمول, ‫- چرت‌وپرت نگو,
‫جدی باش، سیریل, ‫می‌گم کجاست؟
‫سلام,,,
‫روبی، باور کن از اول که اومد، ‫همین‌طوری بود,
‫نمی‌دونم قضیه چیـه, ‫تا حالا این‌جوری ندیدمش,
‫چه مرگتـه؟
‫برو بیرون!
‫بعله,,,
‫جیمز، بس کن!
‫جیمز!
‫کی تو رو دعوت کرده؟
‫امروز همه‌ش نگرانت بودم,,, ‫اون‌وقت,,,
‫جای تو اینجا نیست,
‫از آب خوشت نمی‌آد، نه؟
‫سلام, ‫تو الان توی جشن بودی، نه؟
‫چیزی شده؟
‫بیا سوار شو,
‫بیا دیگه,
‫باشه,
‫صبح به‌خیر!
‫اتوبوس پنج دقیقه‌ی دیگه می‌رسه, ‫حاضری؟
‫امروز نمی‌رم,
‫پس امروز من ‫فرزند نمونه‌ی خونواده‌ام,
‫روبی، عزیزم؟
‫چیزی شده؟
‫من باید برم,
‫ولی اگه کار داشتی، حتماً زنگ بزن,
‫من هم طبقه‌ی پایینـم ‫اگه کارم داشتی,,,
‫- اگه گشنه یا تشنه بودی,,, ‫- شنید دیگه, بسـه,
‫خب نباید توی اتاق تنهاش بذاریم,,,
[ ۷ تماس بی‌پاسخ از لیدیا ] ‫[ ۲ تماس بی‌پاسخ از لین ]
[ پیام‌های جدید از لیدیا ]
‫صبح به‌خیر!
‫با ایده‌ی مراسم شام به کجا رسیدی؟
‫از پسش برمی‌آی؟
‫می‌دونم کمک لازم نداری، ‫ولی چون مهلت تا فرداست,,,
‫اگه خواستی، بیا امروز ‫همدیگه رو ببینیم, من هوات رو دارم,
‫اِپیکتتوس، فیلسوف معروف، می‌گه,,,
‫«مهم‌تر از اتفاقاتی که ‫توی زندگی‌ت می‌افته
‫واکنشِ تو به اون‌هاست,»
‫مطمئنـم فیلسوف‌ها ‫الان بهم افتخار می‌کنن,
‫- بهش یه‌کم وقت بده، بابا, ‫- وقت نداریم,
‫نصف خبرنگارهای انگلیس پشت دَر منتظرن,
‫اگه خبرش پخش بشه، ‫اینجا جهنم به پا می‌شه,
‫پسره مغز خر خورده؟
‫بگم یه‌کم دیگه منتظر بمونن؟
‫آره، بگو,
‫ممنون، جولیا,
‫یا از اتاق درش می‌آری، ‫یا خودم می‌رم سراغش,
‫پسره‌ی بی‌شعور,
‫یه‌ذره احترام حالیش نمی‌شه,
‫بابا، بس کن, ‫الان بیدار می‌شه,
‫- جیمز! ‫- نمی‌آم!
‫خبرنگارها منتظرن!
‫- جیمز! ‫- می‌گم نمی‌آم!
‫من اومدم, ‫کجا باید برم؟
‫- چرا لباس رسمی نپوشیدی؟ ‫- می‌خوای این‌ریختی بری؟
‫ببینیم نظرشون چیـه,
‫ولش کن, ‫نمی‌خواد بیای,
‫- خبرنگارها منتظرن‌ها, ‫- نمی‌خوام این‌جوری ببیننت,
‫خودمون می‌ریم,
‫جیمز,
‫بهتون اطمینان می‌دم,,,
‫علی‌رغم فقدانی که گریبان‌گیر ما شده
‫تمام تلاش‌مون رو می‌کنیم
‫تا برند بوفرت رو در راستای ‫سنت‌های خانوادگی‌مون حفظ کنیم,
‫لطفاً در جریان باشید که
‫من و فرزندانم
‫تا اطلاع ثانوی، بیانیه‌ی ‫دیگه‌ای منتشر نمی‌کنیم,
‫تا اون موقع، دستیار من، خانم جولیا ‫اِستیونز با شما در ارتباط خواهند بود,
‫متشکرم,
‫خانم‌ها و آقایان,,,
‫لطفاً شماره‌تماس و آدرس ایمیلم رو,,,
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫دیوونه شدی؟
‫ولم کن,,, ‫ولم کن,,,
‫بس کن دیگه، جیمز,
‫فقط تو عذاب نمی‌کِشی! ‫مادر من هم مُرده!
‫بهت نیاز دارم، جیمز,
‫داری همه‌چی رو بَدتر می‌کنی!
‫از این بَدتر نمی‌شه,
‫اگه کنار هم باشیم، آره,
‫- ما همدیگه رو داریم! بابا رو داریم! ‫- بابا؟
‫بابا دوست‌مون داره و بهمون نیاز داره, ‫می‌فهمی؟
‫تا وقتی به حرفش گوش کنیم
‫دوست‌مون داره,
‫اون از دوست‌داشتن هیچی نمی‌فهمه,
‫ولی تو می‌فهمی، آره؟
‫این طبیعی نیست,
‫بچه امروز هیچی نخورده,
‫من طرف‌دار خشونت نیستم,
‫ولی اگه بفهمم کی ناراحتش کرده، ‫پوستش رو می‌کَنم,
‫اون دختره کی بود که دیروز باهاش رفت؟
‫لیدیا بوفرت, ‫خواهر جیمز بوفرت‌ـه,
‫بوفرت,,, چه آشناست,,,
‫بوربری رو می‌شناسی، ‫ولی بورفرت رو نه؟
‫- بوربری چیـه؟ ‫- شوخی می‌کنی دیگه؟
‫همسرشان رسماً اعلام کردند که
‫خانم بوفرت، دوشنبه‌ی گذشته ‫براثر سکته، دار فانی را وداع گفتند,
‫پیش‌بینی می‌شود که ‫این واقعه‌ی ناگوار
‫تأثیر قابل‌توجهی بر کاهش ‫میزان سهام شرکت داشته باشد,
‫خب یه کیک براش می‌پزیم,
‫- چندتا کلوچه حالش رو جا می‌آره, ‫- الان فقط باید استراحت کنه,
‫روبی,
‫باز کن، روبی,
‫می‌خوام استراحت کنم,
‫نمی‌شه,
‫مهمون داری,
‫- مهمون نمی‌خوام, ‫- روبی!
‫- اِمبر، می‌دونم نگرانـی، ولی,,, ‫- روبی!
‫کجایـی، دختر؟
‫مزخرف‌ترین روز دانشگاه رو از دست دادی, ‫چرا گوشی رو جواب نمی‌دی؟
‫آره، هم امتحان رو ‫خراب کردم و هم مراسم رو,
‫انگار کامیون از روت رد شده,
‫حوصله‌ی حرف‌زدن ندارم,
‫پس خبر داری,
‫جیمز چطوره؟
‫دیگه اسمش رو جلوی من نیار,
‫اِمبر گفت دیروز لیدیا رو دیدی,
‫مگه بهت توضیح نداد؟
‫چی رو توضیح بده؟
‫کوردلیا بوفرت مُرده,
‫چی؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫تسلیت می‌گم، لیدیا,
‫ممنون که اومدی,
‫اگه کاری ازم برمی‌آد,,,
‫سلام,
‫جیمز,
‫روبی,
‫من کنارتـم,
‫عزیزم,
‫من چم شده؟
‫تو,,,
‫عزیزت رو از دست دادی,
‫هیچی حس نمی‌کنم,
‫واقعاً بی‌حس شدم,
‫مادرت از دنیا رفته, ‫این کاملاً طبیعیـه,
‫دیگه هیچی نمی‌دونم,,,
‫هیچ‌وقت نشد درست بشناسمش,,,
‫نمی‌دونم اصلاً دوستش داشتم یا نه,,,
‫آخرین باری که دیدمش، ‫خیلی بهش بَد کردم,,,
‫عزیزم,
[ ویدئو ازطرف اِلِین ]
‫روبی,,,
‫نرو,
‫باید برم,
[ اِلین: عاشقتـم ]
‫اون دختره واسه‌م هیچی نیست,,,
‫روبی، من,,,
‫یه‌هو از خود بی‌خود شدم,
‫معذرت می‌خوام, ‫باشه؟
‫من رو ببخش,
‫لطفاً,
‫من رو تنها نذار,
‫روبی,,,
‫بهت نیاز دارم,
‫تو کمک لازم داری، جیمز,
‫پس گم شو,
‫چی؟
‫گم شو!
‫جیمز,
‫پسرم,
‫آروم باش,
‫آروم,
‫چیزی نیست,
‫من اینجائـم,
‫آروم,
‫آروم باش، پسرم,
‫بیا، عزیزم,
‫ما کنارتـیم,
‫ما خونواده‌تـیم، پسر,
‫چطوری؟
‫خودت چطوری؟ ‫خوب خوابیدی؟
‫نمی‌دونم,,,
‫ببین، داشتم به ماجرای ‫جیمز فکر می‌کردم,
‫- لین,,, ‫- تو فقط گوش کن,
‫- لین,,, ‫- به‌جز مامانم,,,
‫تو بااراده‌ترین آدمی هستی که می‌شناسم,
‫تا الان موفق بودی ‫و دستاورد زیادی داشتی,
‫پس روی همون تمرکز کن,
‫قبل‌از جیمز بوفرت زندگی خودت رو داشتی، ‫پس بعدش هم همین‌طوره,
‫اگه واسه مراسم کمک خواستی ‫یا هوس شکلات کردی
‫خبرم کن، باشه؟
‫باشه، لین,
‫ممنون,
‫پروانه نماد تغییر و تحولـه,
‫سفر پُرماجرایی داره
‫و می‌گن استعاره‌ای از زندگی و مرگـه,
‫بعداز این‌که یه‌مدت به‌شکل کرم ‫زندگی می‌کنه، وارد مرحله‌ی شفیره می‌شه
‫تا توی پیله‌ی خودش به‌تنهایی رشد کنه
‫و دگرگون بشه,
‫نسخه‌ی قبلی‌ش می‌میره ‫و بقایاش توی پیله می‌مونه
‫و نسخه‌ای جدیدتر ‫و بسیار زیباتر ازش بیرون می‌آد,
[ عنوان مراسم: --- ]
‫شاید ظاهر جدیدش ظریف به نظر برسه
‫اما به‌جاش بال‌های قوی‌ای داره,
‫می‌تونه باهاشون هرجایی بره,
‫داستان ما آدم‌ها هم همینـه,
‫همیشه توی زندگی ‫وارد مرحله‌ی جدیدی می‌شیم
‫که پُر از غافل‌گیریـه,
‫و چالش اصلی اینـه که ‫گذشته رو پشت‌سر بذاریم
‫و به آینده امیدوار باشیم,
‫مهم نیست که چقدر آسیب دیدیم ‫و احساس ضعف می‌کنیم,
‫کوردلیا,,,
‫همسری باهوش، بااراده,,,
‫و بسیار خلاق و بافکر بود,
‫حالا وظیفه‌ی من و بچه‌هامـه که
‫قدردان یه‌عمر زحمات اون باشیم
‫و یاد و خاطره‌ش رو
‫در این مسیر حفظ کنیم,
‫در آخر به خودمون بستگی داره که ‫بخوایم بال‌هامون رو باز کنیم
‫و ببینیم ما رو ‫به مقصد می‌رسونه یا نه,
‫زندگی همچنان ادامه داره,
[ مضمون مراسم: «احساسات لطیف» ]
‫هرچقدر هم که سخت به نظر برسه,
‫تسلیت می‌گم، جیمز,
‫- غم آخرتون باشه, ‫- تسلیت می‌گم، جیمز,
‫لیدیا، تسلیت می‌گم، عزیزم,
‫سلام، بچه‌ها,
‫من رو یادتونـه؟
‫من اوفلیائـم, ‫خواهر کوردلیا,
‫حدس می‌زدم,
‫مامان گاهی ازتون تعریف می‌کرد,
‫تسلیت می‌گم,
‫کم خواهرت رو عذاب دادی؟
‫حالا نوبت بچه‌هاشـه؟ ‫اون هم روز مراسم ختم؟
‫اصلاً عوض نشدی، مورتیمر,
‫مگه شما نگفتین که ‫دیگه نمی‌خواین ما رو ببینین؟
‫در اصل نذاشتن که ببینمتون,
‫چون تو یه انگلـی
‫که فقط دنبال پولـی,
‫واسه همینـه که الان پیدات شده,
‫زنیکه‌ی بی‌آبرو,
‫نه که خودت یه‌عمر ‫از همسرت سوءاستفاده نکردی؟
‫- نزدیک بچه‌هام نمی‌شی, ‫- بابا,
‫گم شو,
‫اون هم خواهرشـه,
‫- می‌خوام از مادرتون براتون بگم, ‫- بسـه دیگه,
‫ولش کن، بابا,
‫عیب نداره,
‫باز همدیگه رو می‌بینیم,
‫حداقل موقع خوندن وصیت‌نامه,
‫جلوی این زنیکه بهم خیانت می‌کنی؟
‫بهمون دروغ گفتی, ‫گفتی نمی‌خواد ما رو ببینه,
‫اون زن یه شیاده,
‫می‌شه بعداً درباره‌ش حرف بزنیم؟
‫خونواده، آره؟
‫خونواده‌ی ما به تخمت هم نیست,
‫مادرت راست می‌گفت,
‫کل زندگی‌ت یه اَلدنگ بی‌عرضه بودی,
‫جیمز!
‫پِرسی!
‫پرسی، جلوش رو بگیر!
‫- جیزم! ‫- پرسی!
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫جیمز!
‫تو رو خدا بردار,
‫روبی,
‫- بردار! ‫- مراقب باش!
‫گاهی یه لحظه کافیـه
‫تا تصمیم بگیری به‌جای ‫ذهنت، به دلت گوش کنی,
‫لحظه‌ای که شاید ‫تو رو به بی‌راهه بِکشونه,
‫اون هم تا ابد,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال