رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫شما چهار نفر بیاید جلو
‫از سسیل هال، سال اول، آنیا فورجر
‫از همان کلاس، بکی بلک‌بل
‫از همان کلاس، دامیان دزموند
‫از والد هال، سال اول، بیل واتکینز
‫در طول واقعه‌ی اتوبوس‌ربایی
‫شما چهار نفر سهم بزرگی ‫در حل و فصل سریع مسئله داشتید
‫و چون آرامشتون رو حفظ کردید ‫و از یکدیگر حمایت کردید
‫موفق شدید بدون حتی یک تلفات
‫از این موقعیت خطرناک گذر کنید
‫در راستای تجلیل از شجاعت، ‫خرد، و اراده‌ی شما
‫به هرکدومتون یک ستاره استلا اهدا میشه!
جاسوس × خانواده
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫عصر آنیا فرا رسیده
‫اولین استلای منه! ‫خیلی تحت‌تاثیر قرار گرفتم!
‫منم! منم!
‫هه, انتظارش رو داشتم
‫هه, من که کار خاصی نکردم ‫که ستاره بگیرم
‫اینطور نیست دامیان‌-ساما!
‫اون نقشه‌ی «الان می‌رینم به شلوارم» ‫بود که باعث شد موضوع حل بشه!
‫ببند
‫انگار یکی از روزنامه‌ها می‌خواد ‫باهامون مصاحبه کنه!
‫وای! اگه معروف بشیم چی؟
‫عه؟
‫بنا به دلایل امنیتی، ‫پیشنهادشون رو رد کردیم
‫مقامات بهمون گفتن ‫از این مسئله صحبتی نکنیم
‫مطمئنم سرویس امنیت کشور هم نمی‌خواد
‫چندتا بچه توجه‌ها رو ازش بدزدن
‫چی؟ آخه من می‌خواستم ‫حرفه خوانندگیم رو شروع کنم!
‫اما جداً اینکه هیچکدوم از بچه‌ها ‫تو این مخمصه بزرگ آسیب ندیدن
‫یه پا معجزه‌ست
‫دستگیرشون کنید! ‫همه‌شون رو دستگیر کنید!
‫تمام تک‌تیرانداز‌ها دست نگه دارن
‫متهم یک، دو و سه رو به کلانتری 13 ببرید
‫دیگه مشکلی نیست, ‫خوب دووم آوردی آقاپسر
‫به من نگو آقاپسر! من یه دزموندم!
‫اصلنشم از این ماسماسک نترسیده بودم!
‫دیگه می‌تونی پیاده شی
‫این سرکاریه
‫امنیت تمام گروگان‌ها تأیید شد
‫خیلی‌خب, حالا خاموشی اطلاعات رو بردارید
‫با والدین و قیم‌هاشون تماس بگیرید ‫که بیان دنبالشون
‫چند روز دیگه می‌گیم دوباره ‫برای پرسش و پاسخ بیان
‫مفهومه
‫اونایی که خوابگاهی هستن ‫هم می‌تونن امروز رو برگردن
‫بکی!
‫بابا!
‫بکی! خیلی خوشحالم حالت خوبه!
‫مامان کو؟
‫نمی‌تونستم بیارمش همچین جای خطرناکی
‫تو خونه حسابی نگرانه
‫بریم خونه که خیالش راحت بشه
‫باشه!
‫می‌بینمت!
‫چـ,,, چیه؟
‫نگران نباش
‫ترس نداره
‫واقعا فوق‌العاده‌ای
‫می‌دونم خیلی مسخره‌ت کردم ولی,,,
‫معذرت می‌خوام,,, و از این حرفا
‫تو هم خیلی خفن بودی پسر دومی!
‫می‌خواستی بمب من رو گردن بگیری! ‫مثل قهرمانا و اینا شده بودی!
‫چی,,,
‫کار خاصی نکردم! یه کار معمولی بود!
‫کمک,,, کمک,,, کمک به دوست ‫یه چیز طبیعیه!
‫دوست,,,
‫نبرد نقشه‌های دوستی
‫دوست!
‫انگار آنیا بالاخره دوست جون جونیت شد!
‫شرمنده مامان, ‫آنیا این نبرد رو برده
‫ها؟ چی داری میگی؟
‫تازه، من نگفتم دوست جون جونی!
‫آنیا فردا میاد خونه‌تون!
‫ها؟ چرا؟
‫شوک
‫ولی دوست‌ها همیشه میرن خونه دوستشون ‫و پدر و مادرشون رو معرفی می‌کنن
‫بعد همه میریم تو اتاقت ‫و درباره صلح حرف می‌زنیم
‫فکر کردی من یهویی دعوتت می‌کنم؟
‫چرا انقدر حرف از معرفی کردن ‫و صلح و اینا می‌زنی؟
‫چرا باید این کارو بکنم؟
‫بعدشم یعنی چی؟ پس فقط اسم دزموند ‫برات مهم بوده تا الان؟
‫نزدیک بود گولم بزنی
‫تو هیچوقت دوست من نمیشی! هه
‫شوشوک!
‫بعلاوه، خودتم می‌بینی
‫هیچکس از خانواده‌ام نمیاد دنبالم
‫حتی اگه به من نزدیک بشی، ‫نمی‌تونی به پدر و مادرم نزدیک بشی
‫چه غلطی می‌کنی؟ ‫خانواده خودتم که نیومدن!
‫اگه پدر و مادرتون هنوز نیومدن، ‫پلیس شما رو می‌رسونه خونه
‫می‌تونیم با ماشین پلیس بریم؟ ‫آخ جون!
‫آنیا-سان!
‫مامان!
‫خدا رو شکر!
‫همه‌جا رو دنبالت گشتم ‫بعد شنیدم اینجا چه اتفاقی افتاده!
‫تا اینجا دوییدین؟
‫زخمی شدی؟
‫جاییت زخم نشده؟
‫چاقو یا گلوله نخوردی ‫یا له نشدی یا تیکه تیکه نشدی؟!
‫آنیا خوبه,,,
‫مامان!
‫آروم, دیگه جات امنه
‫ببخشید که انقدر طول کشید ‫تا بیام نجاتت بدم
‫شاید دل تنگستنی نداره
‫خوشحالم که داره مطابق سنش رفتار می‌کنه
‫هه! چه ضایع
‫پسر,,, فکرشو نمی‌کردم بدون گروه ضربت ‫قضیه جمع بشه
‫انگار الکی بدو بدو اومدیم اینجا، ها؟
‫بابا هم اینجا بوده!
‫
‫نمی‌دونم چی شد، ولی اگه همه‌چی ‫به خوبی و خوشی تموم شده، دیگه برمی‌گردم
‫حالم داره بهم می‌خوره از بس
‫پیش افسرهای سرویس امنیت بودم
‫نمی‌خوای با دخترت یه تجدید دیدار ‫ احساسی داشته باشی؟
‫لوید الان باید تو سفر کاری باشه
‫پس به این زودی نمی‌تونه خودش رو برسونه
‫مشکوک میشه
‫وقتی برسیم خونه یه غذایی که دوست داره ‫رو براش درست می‌کنم
‫که اینطور
‫همبرگر!
‫راستی,,, شما دامیان-سان هستین؟
‫تو راه، ماشین ملیندا-سان رو دیدم
‫البته ازش سبقت گرفتم
‫فکر کنم الاناست که برسه
‫اومد
‫همکار نقشه‌ی دوستی مامان! ‫رقیبمه!
‫دامیان!
‫ما,,, مادر؟
‫اوه، دامیان! دامیان!
‫مادر,,, اومدی دنبالم؟
‫چی داری میگی؟ ‫معلومه که اومدم!
‫دیر کردم چون همین الان خبرش به گوشم رسید
‫لطفا منو ببخش
‫آه، دامیان, دامیان عزیزم
‫اگه اتفاقی برای تو بیفته، ‫من,,,
‫آه، دامیان, دامیانِ قشنگم
‫فقط خوشحالم صحیح و سالمی
‫یه جورایی مثل داییه, اوق
‫خدا رو شکر
‫اصلا هم نترسیده بودم
‫این بخاطر اینه که ناراحتم ‫که موزه نرفتیم
‫لازم نیست گریه‌ت رو قایم کنی عزیزم
‫مادر,,, عه,,,
‫لطفا به پدر نگو,,, که گریه کردم
‫نمی‌خوام نگران بشه
‫نباید میومدم اینجا
‫البته که بهش نمیگم
‫تو هم حواست باشه به پدرت نگی ‫که من اینجا بودم
‫ای کاش تو اتوبوس‌ربایی مرده بود,,,
‫اوه، دامیان,,,
‫ذره‌ای برام اهمیت نداری
‫وای، خیلی خوشحالم که سالمی
‫ریختت رو نمی‌تونم تحمل کنم
‫میشه خودت بذاری و بری؟
‫نگاش کن, گریه‌ش رو قایم می‌کنه, ‫چه بامزه
‫برسیم خونه خودم یه چیزی برات درست می‌کنم, ‫خیلی وقته این کارو نکردم
‫اگه مرده بود، من,,,
‫تو نور چشم منی
‫تو نفرین منی
‫دوستت دارم دامیان
‫بهم قول بده
‫استارلایت! استارلایت!
‫آنیای استارلایت!
‫فلفل سبزت رو هم بخور آنیا-سان
‫آنیای استارلایت نیازی به اینا نداره, ‫مشکلی نیست
‫این چه منطق مسخره‌ایه؟ ‫بخور ببینم
‫بهت افتخار می‌کنم که استلا گرفتی
‫ولی بابت اینکه با بی‌ملاحظگی جلوی ‫خلافکارها وایسادی، نمی‌تونم تشویقت کنم
‫راست میگه, نباید کارهای خطرناک بکنی
‫آقا معلم هم همینو بهم گفت
‫شنیدم از گروگان‌گیرها غذا خواستی
‫خب، آنیا گشنه‌ش بود
‫ببخشید توروخدا!
‫حتما صبحونه‌ای که درست کردم ‫به اندازه کافی مقوی نبوده!
‫امروز دوباره کلاس‌هات شروع میشن، نه؟
‫خودم می‌رسونمت مدرسه, ‫زود بخور و آماده شو
‫باش
‫شاید خوب بنظر بیاد، ولی اون قضیه ‫هنوز یکم روی شونه‌هاش سنگینی می‌کنه
‫باید حواسم رو خوب جمع کنم
‫ماشین بابا لگنه، لگن
‫از اتوبوس خیلی کوچیک‌تر و تنگ‌تره
‫آه، چه تنگ
‫ماشین بکی خیلی پهنه و از تمیزی برق می‌زنه
‫ببند
‫شایدم اصلا رو شونه‌هاش سنگینی نمی‌کنه
‫آنیا و مامان اون روز ‫سوار ماشین پلیس شدن!
‫خیلی تند می‌رفت! ‫خیلی حال داد!
‫که اینطور, پس پلیس تا خونه بدرقه‌تون کرده
‫ببخشید که نتونستم خودم بیام دنبالتون
‫اشکال نداره
‫تو اونجا بودی بابا
‫بابا
‫هوم؟
‫خانواده‌هایی که اومدن دنبال بچه‌هاشون ‫رابطه‌شون خوبه؟
‫هوم؟ خب، آره گمونم
‫اکثر خانواده‌ها تو این وضعیت ‫میان دنبال بچه‌شون
‫چطور؟
‫حتی اگه به من نزدیک بشی، ‫نمی‌تونی به پدر و مادرم نزدیک بشی
‫دامیان!
‫مادر,,,
‫اوه، دامیان,,,
‫نمی‌تونم ریختت رو تحمل کنم
‫تو نفرین منی
‫بهم قول بده
‫خانواده پسر دومی خیلی عجیب بود
‫اینکه نرفتم دنبالش ‫واقعا داره اذیتش می‌کنه؟
‫درسته
‫روزهایی که تو یتیم‌خونه بوده ‫هیچکس نمیومده دنبالش
‫مثل بچه‌های دیگه که اونجا بودن
‫حتما خیلی دلش شکسته
‫باید از دلش دربیارم ‫وگرنه روی مأموریت تأثیر می‌ذاره
‫چیکار کنم؟
‫عه,,, آنیا یهو هوس کیک خوردن کرده امروز
‫واقعا؟ باشه پس!
‫موقع برگشتن از مدرسه ‫میریم می‌خریم!
‫بهترینش رو!
‫هورا!
‫الان حالت بهتر شده؟
‫بله، ممنون
‫هرچند گاهی اون اتفاق یادم میفته ‫و لرز به تنم میفته
‫اگه بخوای می‌تونم به ‫یه روانپزشک بلند‌آوازه معرفیت کنم
‫البته بیشتر نگران بچه‌هام تا خودم
‫البته، اما سلامت حامیانِ بچه‌ها ‫هم اهمیت داره
‫راستی، شنیدم جلسه امروز ‫با والدین خوب پیش نرفته
‫خب، سرویس امنیت کشور ‫هم تو جلسه بود
‫برای همین نمی‌تونستیم آزادانه صحبت کنیم
‫اما والدین کاملا حق دارن ‫که عصبانی و نگران باشن
‫ما معلم‌ها باید تمام تلاشمون رو بکنیم ‫که دانش‌آموزها رو از این وضعیت عبور بدیم
‫قطعا
‫روز خوبی داشته باشین ارباب جوان
‫عه!
‫صبح بخیر دامیان‌-ساما!
‫سلام
‫با ماشین به مدرسه اومدن ‫حس عجیبی داره، نه؟
‫بعد این همه مدت با خانواده‌ت ‫وقت گذروندی خوش گذشت؟
‫هوم؟ آره,,,
‫هی، جیوز, مادر کجاست؟
‫برگشتن به ویلا
‫که اینطور
‫در جایگاهی نیستم که اینو بگم قربان
‫پس لطفا فرض کنید ‫که دارم با خودم حرف می‌زنم
‫اما تمام غذاهای روی میز ‫رو مادرتون پختن
‫که اینطور
‫خب,,, مثل همیشه دیگه
‫عالیه
‫پسر,,, امروز برمی‌گردیم ‫به زندگی بی‌رحم خوابگاهی
‫صبح بخیر دامیان-سان!
‫اوه، صبح بخیر
‫وای! جدی جدی جواب داد!
‫اون تو کلاس چهاره,,,
‫دامیان-ساما، خب تو الان ناجی ‫کلاس‌های سه و چهار هستی
‫وای! بکی! صبح بخیر!
‫چی؟
‫نقشه‌ی اس‌او‌اس‌ـت خیلی هوشمندانه بود بکی!
‫عه,,, خب، گمونم آره
‫وای! آنیا-ساما!
‫ساما؟
‫خیلی خفن بود که جلوی ‫اون آدم بدا وایسادی، آنیا-ساما!
‫نوچ نوچ, بهم بگید «آنیای دوستاره»
‫آنیا-سامای دوستاره!
‫خوبه، خوبه
‫هی، فورجر, صبح بخیر
‫صبح بخیر
‫صبح بخیر آنیا
‫ببخشید بابت حرفای بدی که بهت زدم
‫هی، بمبه ترسناک نبود؟
‫چجوری آدم بده رو قانع کردی ‫که دست برداره؟
‫صبح بخیر، فورجر-سان, ‫با همدیگه بریم سرکلاس
‫می‌خوای با هم ناهار بخوریم؟
‫هه, عصر آنیا فرا رسیده
‫چیکار کنم؟
‫آنیا انقدر محبوب شده ‫که شاید دوستاش صدتا بشن
‫انقدر دوست پیدا می‌کنم ‫که می‌تونم دنیا رو باهاشون فتح کنم!
‫هه, ببین اسکل چه خودشو گرفته
‫چیه؟ حسودیت شده؟
‫تو خواب ببینی!
‫الان همه می‌فهمن که آنیا چقدر بامزه‌ست
‫حاجی، خیلی کارت درسته
‫و ممکنه ازت بدزدنش
‫حرف نداری آنیا
‫واقعا خفنی
‫لرزه بر اندام
‫وایسا, من چرا دارم می‌لرزم؟
‫من که هیچ احساسی به اون میگو ندارم!
‫هه, اون قانعش نکرد کاری بکنه
‫فقط یه آدم عادی و عامه ‫که گدایی غذا می‌کرد!
‫اصلا نمی‌دونم چرا اتوبوس‌ربا ‫بخاطرش تسلیم شد
‫وای! خیلی خفنه آدم عادی هستی ‫و تونستی بیای آکادمی ایدن
‫حتما خیلی سرسختی, ‫تعجبی نداره که با آدم بدها روبرو شدی
‫موندم اگه منم از عوام بشم ‫می‌تونم مثل آنیا-ساما قوی بشم یا نه
‫راز آدم عادی بودن رو بهمون بگو
‫عوام چی می‌خورن حالا؟
‫بزن تو رگ
‫یه چیز خیلی سوخته و سیاه، ‫و یه چیز خیلی زبر و شور
‫همیشه اینجوریه
‫عه!
‫باورنکردنیه!
‫پس عوام هر روز از اینا می‌خورن ‫که معده‌شون رو قوی کنن؟
‫معلومه انقدر قوی میشن دیگه
‫خیلی باید فقیر باشی که ‫پدر و مادرت غذا بپزن
‫قبول داری خیلی ضایع‌ست دامیان‌-ساما؟
‫ها؟ بنظرم مشکلی نداره
‫دستپخت مادر خوشمزه بود
‫واقعا؟
‫دامیان-ساما، جدیداً ‫خیلی باهاش نرم شدی‌ها
‫نرم نشدم! خیلی هم سفتم!
‫لطفا به پدر نگو که گریه کردم
‫تخیلاتش
‫آه، پسر دومی عزیزم
‫آخه من از بچه‌های ضعیف گریه‌او بدم میاد
‫همه میگن اگه کارای آنیا-ساما رو تکرار کنی ‫قوی‌تر میشی!
‫آره، آره
‫درود بر عوام!
‫لعنتی! منم می‌خوام پسر قوی‌ای باشم!
‫اومدم خونه آنیا-سان که ‫عامی بودن رو یاد بگیرم
‫به همراه بابام!
‫لطفا مراقب پسر دومی باش، ‫مننونم
‫حتما
‫هاپ
‫این به فکر آنیا نرسیده بود,,,
‫نقشه ب، نقشه‌ی دوستی,,,
‫آنیا تا الان فقط می‌خواست ‫بره خونه‌ی پسر دومی
‫فقط کافیه دعوتش کنم به خونه‌مون
‫آره,,, این برعکس نقشه ب‌ـه
‫اسمش رو می‌ذارم,,,
‫ب نقشه
‫خوردن این چیزا ترسناک نیست؟
‫هه, هر روز که می‌خورمشون، ‫آماده‌ی مرگم
‫وای، چه باحال فورجر-سان!
‫آنیا به پسر دومی نشون میده ‫که خانواده‌ش چقدر قویه
‫اگه هر روز سخت تمرین کنین، ‫می‌تونین بچه‌ی قوی‌ای بشین که گریه نمی‌کنه
‫چه باحال!
‫دروغگو, خودت داشتی شر شر اشک می‌ریختی
‫دیگه چی؟ معمولا دیگه چه کارایی می‌کنی؟
‫هوم,,, مثل چی درس می‌خونم
‫بابا مجبورم می‌کنه
‫تکالیفت رو انجام دادی؟
‫وای!
‫خب این که عادیه,,,
‫تازه، وقتی میریم سوپرمارکت خرید کنیم، ‫آنیا باید چیزای سنگین دستش بگیره
‫آنیا این خوراکی‌ها رو می‌گیره
‫قبل از حساب کردن نخورشون
‫آها, پس اینجوری عضله‌هات زیاد میشن
‫وایسا، خودتون تنهایی میرین خرید؟ ‫چه باحال!
‫تازه، مسواکم هم صدکیلوئه!
‫چی؟
‫آب حموم صد درجه‌ست
‫واقعا؟
‫تازه، هر روز هم با یه هیولای سفید می‌جنگم
‫هاپ
‫وای نه! آنیا باز داره ‫پیازداغش رو زیاد می‌کنه!
‫تو خونه‌تون هیولا دارین؟
‫الان دوباره بهش می‌گن دروغگو
‫خب، می‌دونین,,,
‫راز واقعی قدرت آنیا ‫آموزش‌های مادرشه
‫مادرش خیلی قویه
‫به منم آموزش داده
‫وای
‫پس مامان‌های عامی قوی‌ان؟
‫می‌خواد محبوبیت آنیا رو بده به مامان
‫چطور جرئت می‌کنی بکی؟
‫تو هم جاسوسی و اومدی تو ‫نبرد نقشه‌های دوستی دخالت کنی؟
‫اگه بیایم خونه فورجر-سان، ‫بنظرت ما رو هم آموزش میده؟
‫نه, اگه بیاین خونه‌مون اصلا قوی نمیشین
کلا یادش رفت هدفِ نقشه چی بوده
‫ای بابا,,,
‫عه,,, گردن مامان شکسته فعلا، ‫داره استراحت می‌کنه
‫ها؟
‫گردنش شکسته و زنده مونده؟
‫مامان‌های عامی خیلی خفنن!
‫امیدوارم زود خوب بشه
‫به جاش آنیا آموزشتون میده
‫اینجوری مشت بزنین
‫اینجوری؟
‫واقعا اطلاعات مفیدی داری فورجر-سان!
‫هه، چه مسخره! ‫به خودتون زحمت ندین بچه‌ها
‫اگه با این دوست بشین، ‫فقط مایه ننگ خانواده‌تون میشین
‫آره، آره!
‫پسر دومی هم می‌خواد ‫محبوبیت آنیا رو بدزده,,,
‫همچینم بیراه نمیگی، ‫چون حسودیش شده
‫ولی من نه، در ضمن
‫کلا هدف رو یادش رفت
‫ازت بدم میاد پسر دومی, ‫کله‌پوک
‫چی گفتی؟ خب منم ازت بدم میاد!
‫کودن! کودن!
‫تو یه زشتوی احمقی با پاهای کوتاه ‫و نمره‌های بد و دستخط بد!
‫کفتار ماده‌ی طمع‌کار!
‫مامانت گوریله!
‫بابات هم دغلبازه!
‫وای، توهین‌های دامیان‌-ساما ‫چه پیشرفت کرده
‫آنیا پاهاش کوتاه نیست,,,
‫اوه، دامیان، فورجر-سان رو به گریه انداخت
‫پس شاید دامیان قوی‌تره
‫دزموندها واقعا شکست‌ناپذیرن!
‫نه! آنیا قوی‌ترینه!
‫آنیا می‌خواد دنیا رو فتح کنه!
‫چی داری میگی آنیا؟ ‫آروم باش حالا!
‫آروم باش,,,
‫عه,,,
‫موفق شدی دامیان-ساما! ‫پیروزی زیبایی بود!
‫ببخشید، خب؟
‫اون کیک‌هایی که می‌خواستی ‫رو برات میارم، پس,,,
‫گریه نکن
‫دامیان-ساما الان,,,
‫عذرخواهی کرد
‫ن-ن-نخیر!
‫زنگ رو زدن! ‫بریم سرکلاس!
‫عذرخواهی کرد,,,
‫خفه شین! عذرخواهی نکردم!
‫اصلا قدرت واقعی دست اونیه ‫که می‌تونه واقعا عذرخواهی کنه
‫در نتیجه من بردم!
‫فهمیدم!
‫هوشمندانه بود!
‫آنیا نباخت
‫چی؟
‫آنیا قوی‌تر هم هست
‫چجوری؟ همین الان داشتی گریه می‌کردی!
‫نخیر, تو وقتی مامانت اومد دنبالت ‫گریه کردی پسر دومی
‫اینو بهشون نگو لعنتی!
‫تو هم داشتی زار می‌زدی ‫و آب دماغت راه افتاده بود!
‫نخیر, آنیا خیلی نازه ‫پس آب دماغ نداره
‫چی؟ الان به خودت گفتی ناز؟ ‫چه کودنی!
‫تو کودنی که به من میگی کودن، کودن!
‫خفه شو! کودن! کودن!
‫فقط همین کلمه رو بلدی
‫دیگه خیلی کفریم کردی! باید,,,
‫بدین ترتیب، هر دو تأخیر خوردند
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال