رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫نیستم, برو گمشو لطفا!
‫ای خدا، نشنیدی چی گفتم؟ ‫کیه این ساعت زنگ میزنه؟
‫- کیه زنگ میزنه؟ ‫- منم,
‫- تویی؟ ‫- آره,
‫اصن قدت میرسه زنگ بزنی؟
‫- داری بی ادبی میکنی, ‫- بی ادبی؟ چرا؟
‫- چرا مزاحم شدی؟ ‫- یه نامه دارم برات,
‫راحت تر بود واست از زیر در مینداختیش تو,
‫کاکادیر, آره! از اتحادیست,
‫مهمه, بیا اینو بگیر,
‫"ما مفتخر هستیم که,,,"
‫- چیه؟ ‫- چی نوشته؟
‫به تو چه!
‫نامه خصوصی منه, یه کاری ‫نکن خر شم گردنتو بشکونم!
‫ببخشید,
‫نوشته: "ما مفتخریم که ‫در جمع ما حضور پیدا کنید
‫در ششمین جشنواره لوبیای سفید قونیه،
‫که توسط اتحادیه رانندگان ‫کامیون کرم بار برگزار شده,"
‫باید خبر خوبی باشه,
‫احمق خبری بهتر از این نیست!
‫خبری از این بهتر نیست! ‫نورالله! خبر خوبی دارم!
‫خبر خوبی دارم نورالله!
‫- اومدش! ‫- این کیه؟
‫- رجب داره میاد! ‫- بیا یکم بخور!
‫برید کنار، نمیخوام بخورم, ‫از سر رام برید کنار
‫- تعارف نکن بخور! ‫- نه ممنون, نمیخوام,
‫گفتم ولم کنید! نمیخوام بخورم, ‫ولم کن!
‫نورالله!
‫بادکنک هام رو نترکون! چرا این کارو میکنی؟
‫نورالله!
‫چه خبر؟
‫نکن!
‫- بس کن! ‫- بیا برو!
‫نورالله!
‫نورالله! نورالله خبر خوبی دارم!
‫خبر خوب دارم نورالله!
‫- چند چندین؟ ‫- دو دو
‫پس خوش بگذره, نورالله!
‫خبر خوب دارم نورالله!
‫خبر خوب دارم! بیا بشین! بیا
‫- به خدا دارم سکته میکنم, ‫- چرا اینقدر به خودت فشار میاری؟
‫خبر خوبی برات دارم!
‫بیا بخونش,
‫"ما مفتخریم که در جمع ما برای ششمین ‫جشنواره لوبیا سفید قونیه حضور پیدا کنید,"
‫- جشنواره لوبیا سفید؟ ‫- آره, جشنواره لوبیا سفید,
‫- کجاست؟ ‫- قونیه,
‫- توی قونیه؟ ‫- آره، قونیه,
‫قونیه، شهری که توش زمان ‫متوقف میشه، یه شهر باشکوه،
‫جایی که توش میتونی ‫هزاران نور سبز رو ببینی,
‫پدربزرگم زمان عثمانی پیرو مولوی بود,
‫اون به صوفی گری علاقه داشت, ‫برای همین میخوام برم قونیه رو ببینم,
‫خبر خوبیه پس, با ‫یه تیر دو نشون میزنی,
‫هم میتونی قونیه رو ببینی ‫هم مثل گاو لوبیا سفید بخوری,
‫ما با هم میریم این کارو میکنیم,
‫منظورم دوم شخصه میفهمی؟ ‫چون ما با هم میریم,
‫- نه بابا، من نمیتونم برم, ‫- یعنی چی که نمیتونی؟
‫من قراره تنها برم؟ تو بهترین رفیقم نیستی؟
‫- تو با من میای, ‫- کی اینجا رو میگردونه؟
‫به تخمم نیست! نظرمو پرسیدی ‫وقتی خواستی اینجا رو باز کنی؟
‫دوستت به جشنواره لوبیای سفید دعوت شده,
‫- به عنوان یه دوست باید باهاش بیای, ‫- نه رجب نمیتونم,
‫خدا لعنتت کنه! برام مهم نیست بیای یا نه!
‫برام مهم نیست!
‫از الان به بعد دوستیمون تمومه,
‫منو تو دیگه دوست نیستیم!
‫- برام مهم نیست! برو به جهنم! ‫- آروم باش رجب, ببخشید,
‫- من میام, ‫- نه نمیای!
‫الکی میگی میای که به من ‫لطف کرده باشی؟ نمیخوام!
‫بچه بازی در نیار! باشه، من میام,
‫- مطمئنی؟ ‫- آره رجب,
‫پس زود باش برامون بلیط بخر,
‫چرا من باید بلیط بخرم؟
‫تو داری منو دعوت میکنی من بلیط بخرم؟
‫معلومه که تو باید بخری! ‫مگه بهترین رفیقم نیستی؟
‫رفیقا این کارو برا هم میکنن, ‫اگه رفیقمی پس باید پولشو بدی,
‫مشتریا رو مجبور میکنی بیشتر پول بدن,
‫شیش بار ازشون ‫میخوای بیان حساب کنن,
‫من از مستمری مادربزرگم 325 لیره دارم,
‫چطور میتونم بلیط بخرم؟ با هر پولی ‫که تونستم پس انداز کنم بیت کوین خریدم,
‫بعدش ورشکست شدم, وقتی 17 ‫هزار لیره بود خریدم بعد شد 3 هزار لیره,
‫بدجور به گا رفتم,
‫برادرزادت تو کار گردشگریه ‫مگه نه؟ بهش زنگ بزن,
‫شاید برامون بلیط مجانی ‫جور کرد, بهش زنگ بزن,
‫وای خدا داریم میریم قونیه,
‫عجب جشنواره ای میشه نورالله, باور کن,
‫داره زنگ میخوره؟
‫- سلام؟ ‫- چطوری پسر؟
‫- حالش چطوره؟ ‫- خوبم عمو,
‫- مثل همیشه درگیر کارم, ‫- حالش خوبه,
‫- چه خوب, ‫- ما میخوایم یه سفری بریم,
‫نگران نباش عمو کمکت میکنم, ‫چند نفرید؟
‫- دو نفر, منو رجب, ‫- ببخشید, دوباره بگو عمو,
‫- دو نفر پسر, ‫- آره دو نفر,
‫- دو نفر, ‫- آره، برای دو نفر,
‫- باشه عمو, کجا میخوای بری؟ ‫- قونیه,
‫- ببخشید، گفتی کجا؟ ‫- قونیه!
‫الو؟ صدات درست نمیاد عمو,
‫- الو؟ صدام میشنوی؟ ‫- آنتن داره؟
‫- آره, دو خط آنتن داره, ‫- ای تف به مخابرات!
‫صداتو نمیشنوم, برو ‫یه جایی که بهتر آنتن بده,
‫پسر، دارم میگم قونیه!
‫من قسمت "یه" رو میشنوم، ‫اول کلمه معلوم نیست,
‫- قونیه! ‫- قونیه!
‫گفتم قونیه!
‫- آها کنیا! ‫- الو؟
‫- کنیا, جای خوبیه عمو, ‫- الو؟
‫- عمو جای خوبی انتخاب کردی, ‫- بالاخره فهمید!
‫- کی میخوای بری؟ ‫- میپرسه کی میخوای بری,
‫- جشنواره یکشنبه پونزدهم برگزار میشه, ‫- یکشنبه پونزدهم میریم,
‫عمو اینو بهت بگم, یه ‫طرفه گرونتر در میاد برات,
‫- میگه گرونتره, ‫- به من ربطی نداره,
‫عمو من یه برنامه تور عالی دارم، ‫سیزدهم میره شونزدهم بر میگرده,
‫عاشقش میشی,
‫اون یه برنامه تور بین ‫سیزدهم و شونزدهم داره,
‫- باشه، قبولش کن, ‫- باشه, ما با تور میریم,
‫- عالیه, ‫- همه جا رو بازدید میکنن؟
‫- در مورد مسیرش بگو, ‫- دشت و اینا هم میره؟
‫طرف دشت ها هم میره؟
‫دشتا، زیبایی های ‫طبیعی، اماکن تاریخی,
‫- یکی یکی اونا رو میبینید, ‫- ما از همه جا بازدید میکنیم,
‫ماشین شخصی در اختیارتون هست
‫و هر جایی توی مسیر ‫میبره شما رو عمو,
‫ماشین شخصی ما رو میبره,
‫- عالیه, اسکانش چطوره؟ ‫- محل اسکانش چطوره؟
‫توی هتل چهار ستاره میمونید,
‫- هتل چهار ستاره, ‫- چهار؟
‫من انتظار پنج ستاره داشتم اما ‫چهارم خوبه, تامام! قبولش کن,
‫مشکلی نداریم,
‫عمو بهت گفته باشم, اونجا ‫فرق داره ها, خیلی گرمه هوا,
‫مراقب باش و لباس مناسب اونجا رو بپوش,
‫میگه خیلی گرم تره هوای اونجا,
‫واقعا؟ فکر میکردم سردتره! ‫خب معلومه که گرم تره!
‫خیلی بهش آفتاب میخوره!
‫دشت های قونیه هست ‫دیگه, بهش میگن دره مرگ!
‫رجب در مورد اونجا اطلاعات ‫داره, میدونه که گرم تره,
‫کار دیگه ای باید بکنیم؟
‫باید گذرنامه هاتون رو آماده کنید,
‫بیاریدشون پیش من, منم ‫توی فرودگاه بهتون پس میدم,
‫گذرنامه؟
‫گذرنامه؟ چرا باید برای ‫رفتن به قونیه گذرنامه بخوایم؟
‫- مسائل امنیتی؟ ‫- آره ممکنه,
‫همونطوری که میدونی وضعیت ‫اضطراریه, شاید بخاطر اون باشه,
‫گذرنامه من پیش صالحه, از اونجا بگیرش,
‫باشه پسر, من مدارک رو میارم,
‫خیلی خب عمو,
‫- حله؟ ‫- حله,
‫اگه حله قطعش کن, الان ‫قطعش کن تا نظرش عوض نشده,
‫خیلی هیجان دارم! ما میریم به ‫یه جشنواره بزرگ, بزن قدش!
‫آروم باش!
‫سلام,
‫از این شیطان قرمز مراقبت کن ‫فهمیدی؟ تنها نذارش, به سلامت,
‫سلام پسر, اینم مدارک,
‫- ممنون عمو, ‫- سلام داداش,
‫- سلام, ‫- سلام عمو,
‫یادم میاد بهتون گفتم لباس مناسب بپوشید,
‫ما لباس مناسب ‫پوشیدیم, اینا لباسای جدمه,
‫توی این منطقه این لباسا مرسومه,
‫اگه شما مشکلی ندارید، ‫پس منم حرفی ندارم,
‫مردم اونجا هر چی دلشون بخواد میپوشن,
‫مهم اینه که آدم هوا بخوره,
‫آره, مهم اینه که آدم جزئی از طبیعت بشه,
‫گل گفتی,
‫باید بریم پیش هواپیما,
‫- بیاید واکسن بزنیم بریم, ‫- واکسن؟
‫چه واکسنی؟ چی داری میگی؟
‫چیزی در مورد واکسن به ما نگفتن,
‫این توسط دولت اجباریه, به من ربطی نداره,
‫چرا باید دولت واکسنو اجباری کنه؟
‫مگه بچه دبستانی هستیم؟ حتما بعدشم ‫باید برا اوریون و آبله مرغون آزمایش بدیم,
‫بعدشم برای امتحان درس بخونیم!
‫سه روز میخوایم بریم سفر دولت ولمون نمیکنه!
‫کاری نیست بتونی بکنی؟
‫متاسفانه نه, اگه میتونستم کاری ‫کنم شما رو به زحمت نمینداختم,
‫برای محافظت از خودتونه ‫که اونجا براتون اتفاقی نیوفته,
‫مطمئنم چیزی نمیشه، اما محض احتیاطه,
‫نمیشه اینجوری,
‫- یه لحظه وقت میدی به ما؟ ‫- باشه, پنج دقیقه وقت دارید,
‫باید آماده بشید,
‫ببین، راستشو بهت میگم، ‫اصلا ازش خوشم نیومد!
‫- یه چیزیش هست اون, ‫- چی؟
‫چون فامیل توئه بیشتر بهش مشکوک شدم,
‫همه فامیلات کلاهبردار و دغل بازن,
‫باباش طلاهای مامانش رو برداشت ‫و رفت با کارمندش رابطه برقرار کرد,
‫میدونم لایق یه فرصته, نباید با ‫گناهان پدرش اونو قضاوت کنیم,
‫اما گفت گذرنامه, شک ‫اول, بعدش واکسن شک دوم,
‫خدا ما رو از شر سومی حفظ کنه,
‫اگه دولت گفته پس ضروریه,
‫اگه مساله کشور مطرح ‫باشه چیز دیگه ای مهم نیست,
‫میدونم! اینقدر شعار نده!
‫میدونم! دارم در مورد واکسن حرف میزنم,
‫راه بیوفت!
‫برو داخل, عمو تو هم برو تو,
‫- سلام, کجا باید وایسم؟ اینجا, ‫- بله,
‫اون اول میزنه,
‫- نه رجب، تو اول بزن, ‫- نه تو بزن,
‫- رجب من ترسیدم, ‫- منم ترسیدم,
‫- اول بزن ببین درد داره یا نه, ‫- تو بزرگتری,
‫- زود باش بشین! ‫- رجب نه!
‫بشین رجب,
‫هر دوتون میزنید, اگه ‫دوست داری تو اول بزن,
‫خدا لعنتت کنه! اینو بگیر,
‫اینم بگیر,
‫کدومو باید باز کنم؟ چپ یا راست؟
‫لازم نیست
‫- منظورت چیه؟ ‫- ما روی بازو نمیزنیم,
‫پس کجا میزنید خانم؟
‫روی کفل,
‫- روی کفل؟ ‫- روی کفل, منظورم باسنه,
‫منظورت از باسن,,, کونه؟
‫بله,
‫ما اینو نمیدونستیم, هی ‫داره با ما بدرفتاری میشه,
‫این غیر قابل قبوله!
‫- برای چی هست؟ ‫- مالاریا,
‫ما داریم میریم قونیه, توی ‫قونیه مالاریا چکار میکنه؟
‫قونیه,,, چه بامزه!
‫ببینش! همه دکترا دیوونن، بعد این ‫که هفت هشت سال درس میخونن،
‫بعد این همه جراحی هایی ‫که میکنن و جسدایی که میبینن
‫در بیار,
‫وای خدا! چرا اینقدر سریع رفتی سر اصل مطلب ‫دکتر! من به این چیزا عادت ندارم! ببینش!
‫یهو که نمیشه بگی در بیار!
‫نگفتی کجا رو, چپ یا راست؟
‫- مهم نیست, ‫- مهمه!
‫مثل بازوئه دو قسمت داره, ‫چپو در بیارم یا راستو؟
‫چپو راستش مهم نیست,
‫پس راستی رو در میارم,
‫معمولا روی سمت راستی ‫واسکن میزنم, وای خدا!
‫- برات کافیه؟ ‫- آره,
‫درد داره!
‫- هنوز کاری نکردم که! ‫- باشه پس,
‫- درد داره! ‫- سرنگ هنوز تو دستمه!
‫دکتر لطفا قبلش به من بگو, باید آماده باشم,
‫باشه, یه نفس عمیق بکش,
‫وای خدا! خیلی درد داره!
‫- کدوم صندلی هستیم نورالله؟ ‫- هشت,
‫- هشت؟ ‫- آره,
‫بازم ما رو انداختن پشت,
‫- نورالله؟ ‫- بله؟
‫- مطمئنی هواپیمای درست رو سوار شدیم؟ ‫- آره، اینا رو میشناسم,
‫ما با هم توی گیت ورودی ‫بودیم, سلام خاله جان,
‫خاله؟ مگه من خالتم؟ حرف ‫دهنتو بفهم! باید به من بگی خانم!
‫ببخشید، چی بهت گفت؟
‫عجوزه پیر؟
‫بهت گفت عجوزه پیر؟
‫بهت گفت خاله! اینقدر سخت نگیر,
‫تو شبیه خاله هایی, اگه ‫بهت میگن خانم توهین بود,
‫تو بی ادبی!
‫بیا نورالله, بدشون به من,
‫ساکو بده من,
‫پرواز خوبی داشته باشید,
‫اینم از این,
‫چیز عجیبی توی هواپیما میبینی نورالله؟
‫- نه, ‫- چطور نمیبینی؟
‫- سیاه پوستا بیشترن, ‫- درست میگی,
‫- چرا؟ ‫- نمیدونم,
‫بهش فکر کن,
‫- چیزی به فکرم نمیرسه, ‫- قدرت قونیه,
‫مولانا چی میگه؟
‫- بیا بیا از هر کجا؟ ‫- خدا لعنتت کنه!
‫احمق این برا صدا سایانه, ‫مولانا میگه "هر که هستی بیا," ‫[خواننده ترک زبان]
‫همونطوری که میبینی، مردم ‫همه دنیا دارن میرن قونیه,
‫اطلاعیش رو داره میخونه,
‫کمربندت رو بستی؟
‫- تو کمربندت رو بستی؟ ‫- آره,
‫- اهل کجایی؟ ‫- آره,
‫- چی؟ ‫- آره,
‫چرا به همه چی میگی آره, نمیفهمم,
‫خیلی خب قونیه, داریم میایم,
‫کاپیتان روشن کن بریم,
‫وای خدا! الله اکبر! چی داره میشه نورالله؟
‫چیزی نیست, تلاطم هواییه,
‫چطور میتوین اینقدر آروم باشی؟
‫چیزی نیست! تلاطم هواییه!
‫یه جوری میگی تلاطم انگار یه عمره خلبانی!
‫ساعت چنده؟
‫- یک و سی و هفت دقیقه ظهر, ‫- یک و سی و هفت دقیقه ظهر؟
‫- یعنی سه ساعت و نیمه تو هواپیماییم؟ ‫- آره,
‫چطور ممکنه نورالله؟
‫- عجیبه, ‫- منظورت چیه؟
‫- چقدر طول میکشه بری آنکارا؟ ‫- یه ساعت,
‫خب؟ قونیه نزدیک آنکاراست, باید ‫یه ساعت و نیم طول بکشه تا قونیه,
‫الان سه ساعت و نیم طول کشیده, ‫باید یه مشکلی پیش اومده باشه,
‫- بخاطر ترافیک هواییه؟ ‫- آره، ممکنه حق با تو باشه,
‫توی ساعتای شلوغی ترافیک شدیده,
‫مخصوصا پل استانبول ‫قونیه, ای احمق!
‫ترافیک هوایی چیه؟ هوا ‫خالیه همینجوری توش میری,
‫توی بلند شدن و فرود ترافیک هست,
‫باید بپرسم, این وضع خوب نیست, ‫نباید سه ساعت و نیم طول بکشه,
‫خانم، ببخشید,
‫بیا, من دکمه رو فشار دادم,
‫تو,, تو باید بیای,
‫چرا مرده اومد؟
‫چطور میتونم کمکتون کنم قربان؟
‫نخواستم که تو بیای,
‫نه، اما اون داشت سرویس ‫میداد, من میتونم کمکتون کنم,
‫من دکمه رو فشار دادم,
‫من و اون ارتباط چشمی برقرار ‫کردیم, داشت که میومد جاش رو گرفتی,
‫چرا این کارو کردی؟ این منطقه توئه؟ ‫تو داشتی اون پشت ساندویچ سرو میکردی,
‫- اینجا چکار میکنی؟ ‫- نمیفهمم,
‫به هر حال، ما زمان رو دیدیم گیج شدیم,
‫سه ساعت و نیم طول ‫کشیده, نباید بیشتر از این بشه,
‫قربان ما سه ساعت دیگه سفرمون طول میکشه,
‫چطور ممکنه سه ساعت دیگه مونده باشه؟
‫تا قونیه چقدر طول میکشه؟
‫از استانبول تا قونیه,,, ‫مطمئن نیستم، اما باید حداکثر,,,
‫ای بابا! چته تو؟
‫یه مهماندار باید با مسافرا خوب رفتار کنه,
‫تو اصلا خوب رفتار نمیکنی!
‫- من مسیر پروازم اونجا نیست, ‫- مسیر پروازت برام مهم نیست!
‫ما سه ساعت و نیمه تو هواییم,
‫تو گفتی سه ساعت دیگه, ‫این میشه شیش ساعت و نیم,
‫منهای یک ساعت و نیم میشه پنج ساعت, ‫چرا ما باید پنج ساعت دیر تر برسیم,
‫یه ساعت و نیم تا قونیه طول ‫میکشه، اما این پرواز به قونیه نمیره,
‫- پس کجا میره؟ ‫- کنیا میره قربان,
‫- کنیا؟ ‫- بله، کنیا,
‫این پرواز به سمت قونیه نیست؟
‫قونیه؟ نه قربان به مقصد ‫کنیا هست, شوخیتون گرفته,
‫صبر کن ببینم! این هواپیما الان میره کنیا؟
‫- آره، داره میره کنیا, ‫- این چی داره میگه نورالله؟
‫به ما گفتن میره قونیه, باید بره قونیه,
‫- نه، این پرواز استانبول کنیا هست, ‫- شوخی میکنی,
‫- نه قربان شوخی نمیکنم, ‫- بگو که داری شوخی میکنی,
‫- من شوخی نمیکنم, ‫- به کنیا نمیریم,
‫- ولم کن! گفتم ولم کن! ‫- شوخیت گرفته؟ آره؟
‫- برای من با نمک شدی؟ ‫- میشه منو ول کنی لطفا؟
‫میخوام با خلبان حرف بزنم!
‫- میخوام با خلبان حرف بزنم! ‫- آقا بس کن!
‫- میخوام برم قونیه نه کنیا! ‫- گفتم بس کن!
‫ما رو ببر قونیه بعد برو کنیا!
‫من میخوام برم قونیه!
‫- برو کنار, برو کنار! ‫- چی شده؟
‫چرا؟ باید الان بیهوش ‫میشد! چرا بیهوش نشده؟
‫درست کار کرد؟
‫ما رو ببین! ما توی کنیا هستیم نه قونیه!
‫یه حرف نباید اینقدر فرق ایجاد کنه!
‫به جای ق حرف ک بذار میشه این!
‫باید خوش بین باشی,
‫ما اومدیم کنیا تفریح, بیا خوش بگذرونیم,
‫خوش بین باشم؟ اون زنه توی ارتفاع ‫30 هزار پایی به من 7 هزار ولت وصل کرد!
‫هنوز کونم بی حسه! چرا باید خوش بین باشم؟
‫این وری بگیرش!
‫- چی شده؟ ‫- چی شده؟
‫اگه من جشنواره لوبیای ‫سفید رو از دست بدم,,,
‫اون وقت میفهمی چی شده!
‫خوش اومدید!
‫همگی به کنیا خوش اومدین!
‫من راهنمای تور شما ارسین هستم,
‫پرواز چطور بود؟ خسته شدید؟
‫- چی؟ با ما بودی داداش؟ ‫- ببخشید؟
‫گفتی "خسته شدید؟" با ما ‫بودی؟ ما با هم تو یه گروهیم؟
‫همینجوری گفتم,
‫پرواز بد بود, ما یکم عصبی هستیم, ببخشید,
‫من شما رو به چادرهاتون میبرم استراحت کنید,
‫چادر؟ چی داره میگه نورالله؟
‫من توی چادر نمیمونم, ‫هتل چهارستاره مگه نبود؟
‫- به ما اینو نگفتن ارسین, ‫- اما فقط همینو داریم,
‫منو اینو ببین, چطور ‫میتونیم توی یه چادر بمونیم؟
‫چطور میتونیم توی یه چادر ‫بمونیم؟ اون شبا
‫خر و پف میکنه، میگوزه ‫و به خودش ور میره,
‫- تو مگه کار دیگه ای میکنی؟ ‫- خفه بابا!
‫نگران نباشید، تشکیلات ما کیفیت ‫و امکانات هتل چهار ستاره رو داره,
‫باور کنی عاشقش میشید, بیاید,
‫همش بخاطر توئه! راه بیوفت!
‫رسیدیم,
‫خب، نظرت چیه؟
‫- راستش از خونم بهتره, ‫- بهت گفتم,
‫یکم استراحت کنید, ‫فردا روز خسته کننده ایه,
‫- ساعت 6 صبح سر صبحونه میبینمتون, ‫- صبحونه ساعت 6 صبحه داداش؟
‫میدونی که چی میگن, سحرخیز ‫باش تا کامروا باشی! میبینمت,
‫من این اسکلو از یه جا میشناسم ‫نورالله، نمیدونم ولی از کجا,
‫این برا تو,
‫- من میرم روی اون یکی, ‫- نه بابا؟
‫اون مال منه, این برا توئه, ‫باید به در نزدیک تر باشی,
‫اگه چیز خطرناکی بیاد اول میاد سراغ تو,
‫نورالله,
‫ما بخاطر اون اینجا وسط آفریقاییم,
‫حالا داره مثل تراکتور خر و پف میکنه!
‫من به این رختخواب عادت ندارم,
‫انگار همه دارن نگام میکنن,
‫این چیه؟
‫ایش داره راه میره! حشرست!
‫ای خدا, افتاد روی شلوارش,
‫وای، اون خیلی از حشره ها میترسه,
‫چکار کنم؟ خیلی گندست,
‫دارم بالا میارم!
‫خدا لعنتش کنه,
‫ببین کجا وایساده, برای ‫کشتن حشره باید اخته کنم اینو,
‫کاری نمیشه کرد نورالله, باید بزنمش,
‫توکل به خدا
‫وای خدا داره راه میره! رفت رو صورتش! اه!
‫دارم بالا میارم!
‫صورتش همینجوری چندش بود, ‫حالا با حشره بیشتر حال بهم زن شد,
‫خیلی خب، یک، دو، سه,
‫ای تف! رفت تو دهنش! سرفه بزن نورالله!
‫سرفه کن نورالله! داره ‫میمیره! داره توی کنیا میمیره!
‫اون داره توی کنیا میمیره!
‫سرفه کن! زود باش نورالله!
‫اون داره میمیره! داره توی کنیا میمیره!
‫- داره تو کنیا میمیره! ‫- اومد بیرون!
‫- مطمئنی؟ مطمئنی اومد بیرون؟ ‫- آره، اومد بیرون,
‫- اومد بیرون؟ ‫- اومد بیرون,
‫نه، نه, جامبو یا چیز دیگه نیست! رفیقمه,
‫اون جامبو نیست رفیقمه,
‫برو بیرون! برو و گرنه میزنمت! برو!
‫صبح تو ام بخیر!
‫شروع نکن! خفه شو تا گردنت رو نشکوندم!
‫- امروز خیلی عصبی هستی رجب, ‫- اصلا! خیلیم خوشحالم!
‫من قرار بود برای لوبیا سفید ‫برم قونیه حالا دارم اینو میخورم!
‫عالیه!
‫من امروز صبح خیلی ‫خوشحالم که دما 55 درجست
‫و حیوونای وحشی به من نگاه میکنن!
‫مگه من اینو میخواستم؟ اشتباه پیش اومده,
‫خفه! خفه!
‫منو کفری نکن, مگه به ‫برادرزادت زنگ نزدی؟
‫چرا زدم,
‫- پرواز برگشت کیه؟ ‫- سه روز دیگه, همه پروازا پره,
‫- ما تو نوبتیم, ‫- خدا لعنتت کنه!
‫خدا تو و اون برادرزاده ‫کوفتیتو لعنت کنه!
‫اون قابله ای که تو رو زائیدو گاییدم!
‫موجوداتی مثل شما دو تا باید ‫از صفحه روزگار محو بشید!
‫- به من توهین نکن! ‫- خفه!
‫خفه!
‫همه به من میخندن,
‫بخاطر چیزی که شد همه ‫فکر میکنن ما با هم زوجیم,
‫چطور این پیش اومد؟ تو ما رو تحقیر کردی!
‫بخاطر اون حرومزادست, توی دشت میگیرمت
‫و گردنتو میشکونم!
‫میبینی چرا الان عصبانیم؟
‫عصبانی و نگرانی اما ‫اشتهات رو از دست ندادی!
‫غذای اینجا فرق داره, مراقب ‫باش, حالت تهوع میگیری,
‫همچین میگه انگار هفت سال اینجا به عنوان
‫مهاجر زندگی کرده و در مورد ‫فرهنگ صبحونه آفریقا حالیشه!
‫تجربتو بگیر بکن تو کونت! غذاتو بخور,
‫خره غذاش خوبه مثل برنجه, ‫میخوای یکم؟
‫- من از اون نمیخورم! ‫- بیا بخور خوبه!
‫- حالمو بهم میزنه, ‫- خیلی خوبه,
‫ای جان! دارید دسراتون ‫رو مشترک میخورید؟
‫صبح بخیر, امیدوارم بعد دیشب خسته نباشید,
‫چون قراره بریم مهاجرت بزرگ رو تماشا کنیم,
‫میبینی چی میگم؟
‫- اسمت چیه داداش؟ ‫- ارسین,
‫ارسین، نذار کونتو پاره کنم, حواست ‫به خودت باشه! چی میخواستی بگی؟
‫ببخشید قربان, منظورم جامبو جامبو بود,
‫جامبو جامبو چیه؟ منظورت چیه؟
‫اون نگهبانه صحنه رو دید, ‫من بهش فکر میکنم خندم میگیره,
‫چی دید؟ میخوای چی بگی؟
‫منظورت چیه؟ چیو میخوای ثابت کنی؟
‫البته ما با این قضیه مشکلی ‫نداریم, انتخاب خودتون بوده بهرحال,
‫آره، انتخاب خودمه,
‫حالا من بهت چند تا ‫گزینه میدم تا انتخاب کنی,
‫کدومو میخوای؟ الف ب جیم دال؟
‫- ببخشید؟ ‫- یکی رو انتخاب کن,
‫الف ب جیم دال، کدوم؟
‫- من الف رو انتخاب میکنم, ‫- انتخاب خوبی بود,
‫توی ب و جیم و دال سیلی نبود اما تو الف ‫رو انتخاب کردی, انتخاب خودت بود بهرحال,
‫پدرخر همینجا جرت میدم ‫میذارم شیرا بیان تشیع جنازت,
‫- برو گمشو! ‫- برو گمشو!
‫برو گمشو! سر به سر ما نذار!
‫چرت نگو بابا! همش تقصیر تو بود,
‫به خدا همینو میام تو شیکمت!
‫همینجا فرو میکنم بهت
‫و با پا از سقف آویزونت میکنم پوستتو میکنم!
‫هر کاری کنم راضی نمیشی رجب,
‫آماده رفتنیم آره؟ گردشمون شروع میکشه!
‫وای خدا, کاش اونا توی ماشین ما نیان,
‫باید قبل اومدنشون میرفتیم,
‫- ماشینو روشن کن, میتونیم فرار کنیم, ‫- هوی!
‫صبر کنید بیایم!
‫داداش کجا دارید میرید؟ ‫انگار داری فرار میکنی از ما,
‫آقا ما دیرمون شده بود و مردم ‫نمیتونستن منتظر بمونن برا شما,,,
‫ناموسا؟
‫داداش همه این آدما برا من صبر میکنن!
‫چون افراد شما سفر منو خراب کردن ‫و من توی جاییم که نمیخواستم باشم
‫و چون من مجبور شدم بیام کنیا،
‫- پس باید برام صبر کنید! ‫- بله,
‫اگه استانبول بود من ساعت ده صبحونه میخوردم
‫و ساعت یازده رودم کار میکرد
‫و ساعت دوازده میریدم,
‫اینجا ساعت شیش صبحونه میخورن,
‫رودهام شروع به کار نکردن و آماده نیستم,
‫نمیخوام روزم رو اینجوری ‫شروع کنم، پس باید صبر کنید!
‫- آره، البته, ‫- بازش کن,
‫- حتما به شما نیاز داشتیم, ‫- چه گوهی خوردی؟
‫لطف کردی که اومدی پیش ‫ما, ما نمیتونستیم بدون شما بریم,
‫ببین، پسر خوبی باش و خوب راهنمایی ‫کن, رو اعصاب من راه نرو باشه؟
‫سلام علیکم, امیدوارم ‫گردش خوبی داشته باشید,
‫امیدوارم حیوونای زیادی ببینیم,
‫بریم,
‫دوستان عزیز، در این ‫مکان بشریت زاده شد,
‫محیط اطراف ما خانه ‫بیشتر از 500 گونه جانوره,
‫خوب نگاه کنید,
‫- حالا یادم اومد از کجا میشناسمش, ‫- آره؟
‫اینو ببین,
‫- ببخشید! ‫- بله,
‫اون 500 تا گونه رو دونه دونه بگو,
‫اگه لازم باشه میگم,
‫پس بگو, میخوام بدونم,
‫باشه، کرگدن، فیل، گوریل، شیر,,,
‫- کرگدنو گفتم؟ ‫- چرا داری تکراری میگی؟
‫بقیه حیوونا چی؟
‫نمیتونی 496 تای دیگه رو ‫بگی مگه نه؟ مرتیکه الاغ!
‫منو یادته؟
‫آقا باز داری شوخی میکنی,
‫بگذریم، همه شما قراره ‫مهاجرت بزرگ رو شاهد باشید,
‫ما از طریق بی سیم مطلع ‫میشیم و بعد میریم به تماشا,
‫خب، مهاجرت بزرگ چیه؟
‫تنها مهاجرتی که من میدونم
‫اونی بود که قبیله های ترک ‫از آسیای میانه اومدن آناتولی,
‫اون چه ربطی به این داره؟
‫دست کم نگیرش, اگه اون نبود،
‫توی دیوار چین داشتی ‫بطری آب میفروختی,
‫این مهاجرتیه که خیلی از ‫حیوونا به تالاب مهاجرت میکنن,
‫یه مهاجرت هم هست که همه صبح ‫از خونه میرن سر کار توی استانبول,
‫نه قربان, این در مورد حیووناست,
‫این شامل خشونت و بقاست, ‫سفری هست برای امید,
‫میدونم, همینو دارم میگم,
‫مردم هر روز صبح سعی میکنن زنده بمونن,
‫اونا همدیگه رو گاز میگیرن ‫که توی اتوبوس جا گیرشون بیاد,
‫وسائل نقلیه عمومی پر از حیوونه, ‫منحرفا، فضولا، خفت گیرا، متجاوزا,
‫حتی یه بار دیدم یکی داشت ‫خودشو مجبور میکرد بالا بیاره,
‫حرف راهنما رو قطع نکن, ‫نمیخوام به حرفات گوش کنم!
‫برات سخته خانم؟
‫چی برام سخته؟
‫- یائسگی, ‫- ای بی حیا!
‫آروم باشید لطفا,
‫مهمانان عزیز، به این ‫دشت های بیکران نگاه کنید,
‫هر چیز و همه چیز اینجا شروع شد,
‫چیه رجب؟
‫دلم نورالله, خیلی درد داره,
‫- بهت گفتم اون غذا رو نخور, ‫- از کجا میدونی بخاطر غذاست؟
‫- وای خدا! ‫- حالت خوبه؟
‫حالم اصلا خوب نیست, دل ‫و رودم پره, میخوام برم برینم,
‫- نمیتونی از ماشین پیاده شی, ‫- میخوای همینجا برینم؟
‫نه، خواهش میکنم نه,
‫اما بیرون خطرناکه, پر از حیوونای وحشیه,
‫مطمئن باش اینجا موندن خطرناکتره,
‫یه انفجاری رخ میده و همه جا میپاشه,
‫داره میریزه!
‫نمیدونم چکار کنم, شاید بهتره پیاده شی,
‫- اما خیلی دور نشو, ‫- بذار خیلی دور بشه!
‫هنوز داری حرف میزنی؟ ‫باور کنم میام کنار پات میرینم!
‫- ای بی حیا! ‫- زنیکه!
‫وای خدا! میرم توی بوته ‫های اونجا, میرم اونجا,
‫ای خدا,
‫- خیلی طول میکشه؟ ‫- آره, اون با حوصله میرینه,
‫- لعنتی، شروع شد, ‫- چی؟ مهاجرت؟
‫- مهاجرت شروع شد, ‫- پس برو همین حالا!
‫من یه ساله منتظر اینم, بخاطر ‫کون گوهی اون از دستش نمیدم!
‫شوهر من معروف ترین وکیل استانبوله,
‫شرکتت رو نابود میکنه و ‫هر چی داری رو ازت میگیره,
‫ما پولش رو دادیم! پولمونو ‫پس بده یا همین الان ما رو ببر!
‫قبل این که برگرده نمیتونیم جایی بریم,
‫وای خدا، نمیدونم چکار کنم, ‫مهاجرت شروع شده,
‫همه میخوان تماشا کنن، ما باید بریم, ‫تو!
‫برو پیش دوستت بمون, اما تکون نخور,
‫توی بوته قایم شو و ثابت بمون, ‫بعد مهاجرت بر میگردیم,
‫من دوستمو تنها نمیذارم, الان میرم پایین!
‫- گمشو! ‫- تکون نخور!
‫ما زود بر میگردیم, سر جاتون بمونید,
‫زود باش عجله کن برو!
‫- رجب! رجب! ‫- همونجا بمون! دارم میرینم,
‫باشه من اینجا صبر میکنم,
‫این مردم موقع ریدنم ما رو ول نمیکنن!
‫- حالت چطوره رجب؟ ‫- خوبم، اما چرا اینجایی تو؟
‫اونا میخواستن برن و من نمیخواستم تنهات ‫بذارم، برای همین پیاده شدم اومدم پیشت,
‫- تو از ماشین پیاده شدی؟ ‫- آره,
‫- الان کجاست؟ ‫- رفته,
‫مهاجرت بزرگ شروع شده,
‫چرا گذاشتی برن؟ چرا گذاشتی ‫برن قبل این که ما سوار بشیم؟
‫اون زنا داشتن دردسر درست میکردن,
‫یه کاری نکن بزنمت ‫دردسر از گوشت بزنه بیرون!
‫کسخلی مگه؟ ریدن تو مخت؟
‫بخاطر این که چند تا ‫زن غر زدن پیاده شدی!
‫ما توی آفریقاییم, اینجا حیوونای وحشی هست!
‫چرا پیاده شدی؟
‫آروم باش, اونا گفتن میان دنبالمون,
‫گفتن جایی نریم توی بوته ها بمونیم,
‫کره بز! من الان ریدم, هنوز تازست بو میده,
‫بوش به سرعت توی آفریقا پخش ‫میشه, توی همه این اطراف پخش میشه,
‫همه حیوونا مثل پلنگ و ‫یوزپلنگ و شیر میان اینجا!
‫- میخوای اینجا بمونی؟ ‫- میخوایم چکار کنیم؟
‫با اردوگاه تماس بگیر سریع!
‫- آنتن ندارم, ‫- به چه دردی میخوری تو؟
‫- فایده ای هم داری؟ ‫- بیا با گوشی خودت زنگ بزنیم,
‫من همراهم نیست,
‫من توی اردوگاه گذاشتمش ‫چون رومینگ داده من خاموش بود,
‫با خودم نیوردمش,
‫- میخوایم چکار کنیم؟ ‫- فقط یه کار هست که میشه کرد,
‫ما با رد تایر اردوگاه رو ‫پیدا میکنیم, این تنها راهه,
‫باید مراقب شیرا باشیم, ‫اونا دنبال بز هستن,
‫این طرف زیادن, از این طرف میریم,
‫اگه از اونور بیان چی؟
‫نقشه اینه,
‫ما با هم میمونیم، بعد در ‫جهت های مخالف فرار میکنیم,
‫شیرا گیج میشن و یکی از ما رو ‫دنبال میکنن, اون یکیمون زنده میمونه,
‫اگه شیرا منو دنبال کردن چی؟
‫خدا کنه تو رو انتخاب کنن,
‫اگه تو رو انتخاب کردن، ‫تا جایی که میتونی فرار کن,
‫وقتی دیگه نتونستی فرار کنی ‫دراز بکش دستات رو بذار رو هم،
‫اشهد ان لا اله الا الله رو تا آخر رو بخون, ‫شیرا خودشون ترتیب بقیه کارو میدن,
‫طی چند ساعت میمیری, اونا ‫طی چهار روز تو رو میخورن,
‫- اینجوری نگو! ‫- باشه، برو راه بیوفت!
‫من که از ماشین پیاده نشدم, برو!
‫باید مسیر رو دنبال ‫کنی که به ماشینا برسی,
‫چرا؟ چون بالاخره به یه جایی میرسه,
‫ماشینا یه جایی میرن دیگه,
‫- نورالله, ‫- چیه رجب؟
‫- بن بسته, ‫- بن بسته؟
‫- حالا به گا رفتیم, ‫- چرا؟
‫- دیگه جاده نیست, ‫- راه اشتباهی اومدیم؟
‫نه، غیر ممکنه, محاسبات من ‫نشون داد اردوگاه اون سمته,
‫باید اونجا باشه, ما این همه ‫راه اومدیم و جاده اینجا تموم شد,
‫آره، ماشین از آسمون ‫افتاده اینجا مسیر شروع شده!
‫راه اشتباهی اومدیم!
‫یه لحظه به من فرصت میدی؟
‫میذاری این بحران رو مدیریت کنم؟ ‫برو کنار!
‫باشه رجب,
‫- چکار میکنی؟ ‫- هوا رو بو میکنم,
‫همون اول باید بو میکردی!
‫برو گمشو! گورتو گم کن!
‫راه خودتو پیدا کن، برو به جهنم اگه میخوای!
‫کجا میتونم برم رجب؟
‫یه زودی شیرا بوی عرق ‫کونت رو حس میکنن و میان اینجا,
‫بخاطر تو ما رو میگیرن میخورن,
‫- بو گه میدی, ‫- ببخشید,
‫یه لحظه به من وقت بده!
‫من زندگیمو صرف پیدا کردن ‫راهم توی محیط های باز کردم,
‫من سه سال پیشاهنگ بودم,
‫- به من میگفتن رجب گرگی, ‫- باشه,
‫طبق تجربیات من، ‫دارم بهت میگم نورالله
‫اگه این راه بن بست باشه ما دو راه داریم,
‫یا باید بریم چپ یا راست,
‫- فکر کنم باید بریم راست, ‫- باشه,
‫خوبه که همیشه آدم به مسیر راست بره,
‫نورالله, دارم با ضرس ‫قاطع بهت میگم که گم شدیم,
‫- گم شدیم؟ ‫- آره، قطعا گم شدیم,
‫من دیگه کاری از دستم بر ‫نمیاد, نمیدونم اردوگاه کجاست,
‫حالا چکار کنیم؟
‫ما باید یه کاری بکنیم, قرار نیست ‫اینجا بشینیم مثل بچه ها گریه کنیم,
‫من یه مَردم, بقا توی خونمه,
‫وقتی بچه بودم، منو ول میکردن ‫توی یه شهر هفت کیلومتر دورتر
‫و من توی تاریکی و پا برهنه ‫با بو کشیدن راهمو پیدا میکردم,
‫من اینقدر خفنم!
‫الان غروب آفتاب نزدیکه, یه نقشه نیاز داریم
‫- که شب رو توی دشت بگذرونیم, ‫- ما توی دشت میمونیم؟
‫نه، من اینجا میمونم,
‫برا تو یه هتل رزرو کردم! ‫معلومه که اینجا میمونیم ابله!
‫اما نه توی فضای باز، ‫باید توی جنگل پناه بگیریم,
‫باید به جایی بریم که جنگل متراکمه,
‫و اونجوری هوای پشت سرمون ‫رو داریم, بیا از این ور بریم,
‫خب عالی شد,
‫عالیه, هیچ چیزی نمیتونه اینجا ‫به ما صدمه بزنه, پشتمون درخته,
‫اینجا آتیش میسوزه و دیدمون بازه,
‫هر دشمنی رو میتونیم ببینیم,
‫- ما میتونیم اینجا استراحت کنیم نورالله, ‫ - انشالله رجب,
‫انشالله و ماشالله نداره! حیوونای ‫وحشی از آتیش دور میمونن,
‫چون وقتی ببینش میترسن, ‫تو نزدیک آتیش میری؟
‫نه، اما اونا حیوونن,
‫تو هم یه حیوونی, تو هم یه ‫جور حیوون به حساب میای,
‫نمیتونم بگم که انسانی, ‫خودتو ببین و به من بگو،
‫به حیوونا احساس نزدیکی ‫بیشتری میکنی یا آدما؟
‫بهش فکر کن, به کدوم بیشتر نزدیکی؟
‫فکر میکنم حیوونی ‫بیشتر، اما سو تفاهم نشه,
‫منم حیوونم, البته بیشتر یه حیوون خونگیم,
‫وقتی در امنیت باشم حس میکنم یه ‫گربم, از این جهت با تو فرق دارم,
‫به هرحال، نه ما نزدیک آتیش ‫میریم نه حیوونای وحشی,
‫اینقدرم حیوونای ‫وحشی رو بزرگشون نکن,
‫حیوون وحشی چیه؟
‫از خانواده گربست, پیشیه,
‫پیشیه, باور نکن چیزایی که ‫میگن که مثلا شیر بهت حمله میکنه،
‫یا پلنگ دنبالت میکنه، ‫یا یوزپلنگ یه نفرو دریده,
‫کصشر محضه, دلیلی برای ‫ترسیدن از شیر و این چیزا نیست,
‫اونا پیشی کوچولو هستن,
‫- داداش! ‫- چیه؟
‫- وای بابام! ‫- چکار کنیم رجب؟
‫اول این که باید آروم ‫باشیم, باید آروم باشیم,
‫یه حیوون وحشی اومده, توی کیفت غذا داری؟
‫- چیزی نیست عزیز, آروم باش, ‫- دارم,
‫- چیه؟ چی داری؟ ‫- سوسیس,
‫سوسیس؟ سوسیس توی کیفت چکار میکنه؟
‫عالیه, سوسیس عالیه, ‫هی آقا شیره, منو ببین,
‫توی سوسیسه همه حیوونا هستن,
‫بیا، بیا نزدیک تر پیشی جان,
‫با این از دستم محافظت میکنم, بیا!
‫بیا, توش گوشت خر و اسب داره, بیا پسر,
‫خیلی عصبانیه! بگیرش!
‫بگیرش، بگیرش پسر, ببین چکار میکنه!
‫بیا بگیرش, نورالله به ‫زودی این ما رو ول میکنه,
‫بیا بخورش! سوسیسه! مال خودته!
‫زود باش برو! گفتم برو! برو سوسیس رو بگیرش!
‫گفتم برو دیگه! نمیره سراغ سوسیس,
‫من به یه چیز بازدارنده نیاز ‫دارم! توی کیفت چی داری؟
‫هیچی!
‫خدا لعنتت کنه! سوسیس ‫داری یه چیز بازدارنده نداری!
‫من یه فکری دارم, یه راهی هست ‫که بتونیم زنده بمونیم, با من بیا,
‫بیا نزدیک تر، آروم, حواست به پشتم باشه,
‫برو! فرار کن! برو! بوشو فهمید؟
‫فهمید؟ داره میاد, داره میاد سراغمون!
‫♪ وای امان امان امان! ♪
‫♪ کاش برای ریدن از ماشین پیاده نمیشدم, ♪
‫♪ من یه غلطی کردم، اما ♪ ‫♪ توی کله خر چرا اومدی دنبالم ♪
‫♪ نورالله! خیلی خری ♪ ‫♪ نورالله! خیلی خری نورالله! ♪
‫♪ ما دو تا عاشق گمگشته ایم ♪
‫♪ ما به چپ و راستمون نگاه میکنیم ♪
‫♪ نمیفهمیم چطور اینجوری شد ♪
‫♪ میخواستیم بریم قونیه ♪ ‫♪ ولی توی کنیا گیر افتادیم, ♪
‫- مرسی بخاطر آوازت داداش, ‫- نوکرم,
‫ملافه ها رو از کیفت ‫در بیار بنداز که بخوابیم,
‫فردا فکر فردا رو میکنیم,
‫- نورالله, ‫- ها؟
‫- دستتو بکش, ‫- چی؟
‫- دستتو بکش, ‫- من پشتت نیستم رجب,
‫نیستی؟
‫اگه پشتم نیستی, ‫پس کی پشتمه نورالله؟
‫وای خدا! پاشو! پاشو!
‫- برو عقب! ‫- من اینو نمیخوام! نگران نباش!
‫آروم باش! ما بهش نشون میدیم کی هستیم! ‫ضعیف نباش! چیه؟ چی میوای؟
‫من از تو دیوونه ترم!
‫- برو عقب! ‫- اینو میبینی؟
‫سه تا گوریل همینجوری توی حیاط وحش!
‫فوق العادست, انگار دارن یه ‫جور مراسم جفت گیری انجام میدن,
‫بیا اینجا ببینم! پدرتو در میارم!
‫هی، کمکم کن!
‫وای!
‫فکر میکنم بهتره اونا رو بیهوش ‫کنیم و ببریمشون به آزمایشگاه,
‫منم همین فکرو دارم,
‫بزنش! خسته شدم!
‫لطفا به اولی شلیک کن,
‫- باید اونو بزنی خل و چل نه منو! ‫- اشتباه زدم!
‫چی شد؟
‫- خوب بود! ‫- چی شد؟
‫سکته قلبی زد؟
‫نورالله، با دارت سمی بهش شلیک کردن,
‫اینجا باید آدمایی باشن, به ‫اون با تیر سمی شلیک کردن,
‫دومی رو بزن لطفا,
‫وای خدا! نورالله!
‫کونمو زدن, تیر خوردم!
‫وای خدا! کونم تیر خورده! ‫پام رو نمیتونم حس کنم!
‫وای! داره میوفته، ببینش!
‫پام رو نمیتونم حس کنم! نمیتونم وایسم!
‫نورالله! نورالله! یه بار یه مستند دیدم,
‫دارتو در بیار!
‫- کونمو مک بزن که سمو خارج کنی! ‫- کونتو؟
‫آره کونمو! بمکش!
‫- نمیتونم رجب! ‫- بمک!
‫- نمیتونم رجب! ‫- کونم رو مک بزن!
‫قبل این که سم تو بدنم ‫پخش شه اونو بمک!
‫- زود باش! ‫- وای خدا!
‫- چی شد؟ ‫- تیر خوردم رجب!
‫خدانگهدار,
‫تو هم تیر خوردی؟ همه دارن تیر میخورن!
‫الان من تنهام! وای خدا! وای خدا!
‫داره اثر میکنه!
‫سمت چپم رو نمیتونم حس کنم!
‫هنوز میتونم ببینم! یکی از چشام بازه!
‫روی من اثر نذاشته, چشام داره بسته میشه,
‫- آخ جون! ‫- اینو ببین!
‫- بزن قدش! ‫- دمت گرم!
‫- اینم از این! ‫- فوق العادست!
‫بیا ببریمشون به آزمایشگاه,
‫- بیا بریم, ‫- خوبه,
‫- داره حالم جا میاد, ‫- ما کجاییم رجب؟
‫نمیدونم نورالله,
‫اینو با ما اوردن, باید ‫توی یه آزمایشگاه باشیم,
‫- به خودت شاشیدی؟ ‫- آره رجب,
‫دیگه بزرگ شدی! چرا این کارو کردی؟
‫- پاهام رو حس نمیکنم, ‫- اومدن,
‫آقا ببخشید, کارت خوب نبود,
‫ما رو از اینجا ببر بیرون, چرا ‫با ما مثل گوریل رفتار میکنی؟
‫ما انسانیم! آدمیم!
‫ما آدمیم, یه مرد و یه آقا,
‫یه مرد و یه آقا,
‫گونه های خیلی جالبی هستن، ‫مخصوصا دوتای سمت راست,
‫ما با اون فرق داریم! ‫انسان و حیوان,
‫حیوان، انسان و حیوان,
‫- حیوان و انسان, ‫- فکر کنم باید چند تا آزمایش انجام بدیم,
‫ما رو همین الان بیار بیرون!
‫- لطفا منو دوستمو بیار بیرون, ‫- آزمایش شماره یک رو شروع کن,
‫چی؟ اون گفت شروع, شروع کن,
‫این پیچیدست! چطور میتونیم حلش کنیم؟
‫بیا جا به جا کنیم,
‫اینجوری؟
‫هیچ کاری نکردی! این حیوونه حلش کرد!
‫لطفا آزمون شماره دو رو شروع کنید,
‫باید چکار کنیم؟ این چیه؟
‫شماره ها رفتن! یادم نمیاد چجوری بودن,
‫عجب!
‫لعنتی! اینجوری بود که,
‫اون وسطیه خیلی احمقه,
‫- دوباره حلش کرد؟ ‫- اون خیلی زرنگه,
‫- خیلی باهوشه! ‫- این منصفانه نیست!
‫معمای این خیلی آسون بود,
‫به این آسون میگیری ‫چون حیوونه! این چی پس؟
‫- نذار بزنمت! ‫- آزمایش شماره سه رو لطفا شروع کنید,
‫باید باهاش چکار کنیم؟
‫دستم گیر کرد!
‫اینو ببین,
‫شکر رو حس کرد,
‫ای بابا!
‫اینجوری درست میشه, میله لازم نیست,
‫احمق، احمق، باهوش!
‫ببین توی چه وضعی گیر افتادیم!
‫نورالله,
‫- چیه؟ ‫- من یه نقشه عالی برای فرار دارم,
‫تونل میکنیم؟
‫آره, قاشق داری؟ مثل ال چاپو تونل میکنیم, ‫[رئیس سابق کارتل مواد مخدر مکزیک]
‫کصمغز! چی داری میگی؟
‫ما با همکاری از اینجا فرار میکنیم,
‫- اونا کلید قفس هامونن؟ ‫- آره,
‫- مطمئنی؟ ‫- آره,
‫- اون تی رو میبینی اونجا؟ ‫- آره,
‫- بکن تو کونت, ‫- وقت شوخیه الان؟
‫بگذریم، دستت بهش میرسه؟
‫- سعی میکنم, ‫- پس سعی کن,
‫سعی کن بگیریش,
‫میتونی بگیریش؟
‫- گرفتیش؟ ‫- دارم سعی میکنم,
‫- گرفتیش؟ صدا در نیار! ‫- گرفتمش!
‫بی صدا!
‫- گرفتیش؟ ‫- آره,
‫بدش من,
‫خیلی خب، قدم اول کامل شد,
‫حالا قدم دوم اینه که با گوریل کار کنیم,
‫- داداش,,, ‫- هی!
‫هی منو ببین! بیا اینجا, ‫ساکت باش, تی رو بگیر,
‫بگیرش، حالا بچرخونش, ‫اون وری بگیرش,
‫اونجان, کلیدا, کلیدای قفس,
‫کلید این قفسی که توش زندانی ‫شدی, کلیدا احمق! بگیرشون,
‫بعدش ما فرار میکنیم با هم, کلیدا رو بیار!
‫زود باش کلیدا رو بیار! روی دیوارن! ‫با تی اونا رو بگیر!
‫اونا رو بردار,
‫با تی,
‫با تی بزن کلیدا رو بیار!
‫خدا لعنتت کنه! بلدی که ‫لامپا رو خاموش روشن کنی!
‫بلدی که عکس انتخاب کنی کثافت! ‫یاد بگیر چطور از ابزار استفاده کنی,
‫ای احمق! من نمیتونم خودم انجامش بدم!
‫ریدی به کل برنامه فرار!
‫نه، ممکن نیست, اون احمق هیچی نمیفهمه,
‫داره انجامش میده,
‫داره انجامش میده! زود باش پسر! زود باش!
‫از تی استفاده کن! زود باش!
‫آفرین! زود باش بگیرش,
‫بگیرشون!
‫کلیدا رو بگیر! زود باش! آفرین! بگیرش!
‫آفرین پسر! کلیدا رو بده من,
‫بده من اونا رو,
‫آفرین پسر! دمت گرم! گل کاشتی!
‫ما کلیدا رو گرفتیم, بیا قفسو ‫باز کنیم قبل این که اون بیدار شه,
‫برو عقب!
‫کلیدا رو بده,,,
‫صاف زد تو سرش بیهوشش ‫کرد, آفرین کارت خوب بود,
‫برو!
‫بدو! فرار کن! از این طرف! زود باش!
‫بیا! زود باش با ما بیا! زود باش!
‫میخوای اونوری بری؟ عجب,
‫- پس وقت خداحافظیه چارلی, ‫- اسمش رو از کجا میدونی؟
‫- معمولا بهشون میگن چارلی, ‫- چارلی؟
‫آره چارلی, خیلی خب چارلی، بدرود,
‫شاید بچه هات منتظرت باشن, ‫منتظرن برگردی پیششون,
‫اونا رو تامین کن که و نذار به ‫کس دیگه ای وابسته بشن, برو!
‫شاید زنتم منتظرته,
‫شاید وقتی برگشتی برا ‫شام برات موز حاضر کرده باشه,
‫برو پاهات رو بشور و شام بخور, برو دیگه,
‫میدونم جدایی سخته, برای منم ‫همینطور, میدونم چه حسی داری,
‫برو, برو پیش خانوادت, به سلامت,
‫کیری چرا اون کارو کردی؟ ‫اینقدر احساسی باهات حرف زدم,
‫چرا این کارو کردی؟ جواب ‫میخوای؟ اینم جوابت! کودن!
‫فکر کردم میتونی مرد ‫باشی، اما نه! تو مرد نیستی!
‫خیلی عوضی هستی! ‫گمشو برو گوریل احمق! برو!
‫از این ور, برو!
‫- من تشنمه نورالله! ‫- منم همینطور رجب!
‫باید شاش همو بخوریم؟
‫- نمیتونی اینو بخوری! ‫- چرا میشه!
‫یه بار یه مستند دیدم,
‫یه مرد با خوردن شاشش زنده ‫موند, شاید ما هم بتونیم زنده بمونیم,
‫نورالله، تو هم چیزی که من میبینمو میبینی؟
‫- میبینم رجب! ‫- این یه روستاس؟
‫یه روستا اونجاست!
‫روستای ماست نورالله؟
‫- ما موفق شدیم! ما موفق شدیم نورالله! ‫- ما موفق شدیم رجب!
‫وای خدا، ما زنده موندیم!
‫خدا رو شکر زنده موندیم نورالله!
‫اونا آب دارن! خیلی تشنمه!
‫منم همینطور! بیا آب بخوریم!
‫سلام خانما! میشه آب بخوریم؟
‫چیز بدی گفتم؟ ولش کن, ‫بیا یکم آب بخور داداش,
‫بیا داداش, آب بخور,
‫بیا آب بخور, حال کن,
‫رجب! یه نفر داره میداد,
‫سلام داداش,
‫ما گم شدیم, میخواستیم یه ‫راهی پیدا کنیم برگردیم به شهر,
‫یه تلفن میخوایم, باید بریم شهر،
‫که سوار هواپیما شیم و برگردیم خونه,
‫اون نفهمید,
‫اگه الان توی یه روستای ترکی ‫بودیم، برامون نون و آب دوغ میوردن,
‫من مردم خودمون رو ‫ترجیح میدم, اینا رو ببین!
‫هر کدوم از اون یکی ترسناک تر,
‫ببین داداش, ما توریست هستیم, ‫عکس میگیریم, میدونی چیه؟
‫ما برای گردش اومدیم, عکس، توریست, فهمیدی؟
‫ما از ماشین پیاده شدیم, من ‫ریدم, ماشین رفت, ما جا موندیم,
‫این دیگه چیه؟
‫وای خدا! نورالله، اونا ‫میخوان ما رو تیکه پاره کنن!
‫وای خدایا کمکمون کن! ‫اونا ما رو میکشن رجب!
‫اونا خشتکمونو میکشن رو سرمون نورالله!
‫ببینش! هی! دولت ترکیه یه ‫کاری میکنه پشیمون بشی!
‫داری اشتباه میکنی! ما رو ول ‫کن کن! ما آدمای خوبی هستیم!
‫خفه شو رجب! داری عصبانی ترش میکنی!
‫وای خدا! نمیدونم داره چکار میکنه! ببینش!
‫اونا کافرن رجب! ببین! دارن اونو میپرستن!
‫نورالله! اون مرد شبیه منه!
‫- آره، شبیه توئه رجب! ‫- یه آدم خاصیه؟
‫- ممکنه باشه چون خیلی بالا گذاشتنش! ‫- من یه فکری دارم نورالله,
‫من شانسم رو امتحان میکنم!
‫اگه موفق شدم، چیزیمون نمیشه، ‫اگه نشدم "هاکونا ماتاتا" میشه,
‫این دیگه چیه؟
‫یعنی ما به گای عظما رفتیم,
‫بسه!
‫اونو ببین! زود باش ببینش! میبینی چیه؟
‫حالا منو نگاه کن, اول اونو ببین بعد منو,
‫دیدی؟
‫اون مثل منه, خودمم,
‫سوکاچو؟
‫- چی؟ سوکاچو چیه؟ ‫- شاید اسمش باشه,
‫آره، اسمش شاید سوکاچو باشه,
‫منو باز کن نشونت بدم چقدر شبیهیم,
‫- سوکاچو؟ ‫- آره، من سوکاچو ام, بازم کن,
‫آره، هر چی, بازم کن,
‫اینو ببین, دیدی؟
‫الان دیدی؟ من سوکاچو ام,
‫سوکاچو ام, من سوکاچو ام,
‫آره, آره خودمم, درسته من سوکاچو ام,
‫آره خودمم,
‫سوکاچو!
‫اونا حرفتو باور کردن رجب, ما زنده موندیم!
‫اگه خدا بخواد آره, هی، ‫خواهش میکنم زانو نزن,
‫اون دروغ میگه! سوکاچو نیست!
‫نه! من سوکاچو ام, من ‫ثابتش کردم! ببین! همینجوریم!
‫نه!
‫سوکاچو طبق افسانه ‫یه حیوون داشته!
‫باشه منم دارم! این حیوون ‫منه! حیوون شخصی منه!
‫اون یه موجوده با بدن ‫انسان و نیم تنه حیوون,
‫- داری بی ادبی میکنی! ‫- خفه!
‫بی ادبی چیه؟ ما رو دارن میکشن, ‫تو یه حیوونی,
‫اینجوری ما باید به هم ‫اعتماد کنیم, من سوکاچو هستم,
‫داری دروغ میگی!
‫سوکاچو میتونه معجزه کنه, ‫اگه سوکاچو هستی ثابت کن,
‫باشه من ثابت میکنم, چرا که نه؟
‫فردا! تا غروب آفتاب وقت داری!
‫و گرنه میمیری!
‫چه اتفاقی داره میوفته؟ هی!
‫هی! حیوون منو بدید! حیوون منو بدی!
‫هی!
‫هی! آروم!
‫با ما مثل حیوون رفتار نکنید!
‫ما رو ببین نورالله, توی ‫این آشغال دونی گیر کردیم!
‫حداقل زنده ایم خدا رو شکر, ‫نزدیک بود ما رو تیکه پاره کنن,
‫اگه تا فردا معجزه ‫نکنی این کارو میکنن,
‫خفه, خفه بابا!
‫اعصابمو کیری نکن! برو از ‫کیفت یه چیزی بیار بخوریم,
‫- اینجا نیست, ‫- کجاست پس؟
‫- کجایی که ما بیهوش شدیم, ‫- چرا با خودت نیوردیش؟
‫چطور میتونستم؟ بیهوش بودم,
‫- محض رضای خدا,,, ‫- اما گوشی و شارژرم رو دارم,
‫پس بزنش به برق, ‫اینجا مگه برق هست خنگ؟
‫آنتنم نمیده! واقعا شاهکار ‫کردی با خودت اوردیش!
‫ما توی راهنمایی از سیب ‫زمینی برق تولید میکردیم,
‫من گوش ندادم, بعد کلاس سوم ترک تحصیل کردم,
‫بعد این که فهمیدم چطور بخونم ‫و بنویسم فارغ التحصیل شدم,
‫برای من کافی بود, تنها چیزی که با ‫سیب زمینی بلدم درست کنم مهر رنگیه,
‫توی تابستان با یه جاعل مدرک کار میکردم ‫که با مهر سیب زمینی مدرک درست میکرد,
‫اطرافو ببین,
‫اینجا مثل انباره, باید یه ‫چیزی برای خوردن باشه,
‫- یه چیزی باید باشه بتونیم بخوریم, ‫- باشه رجب,
‫اسیر شدیم,
‫- رجب، بیا, ‫- چیه؟
‫- یه چیزی برای خوردن هست, ‫- ساکت!
‫- بیا! ‫- ساکت باش!
‫- چیه؟ ‫- ببین,
‫- این چیه؟ ‫- میتونیم روی آتیش اینا رو بپزیم!
‫خر کونتو گاز گرفته؟ ‫ما نمیتونیم اینا رو بخوریم,
‫اونا کبوتر نامه برن,
‫یکیشونو بردار بیار تو باشه؟
‫یکیشونو بیار تو,
‫بیا اینجا,
‫این پرنده جونمون رو نجات میده نورالله,
‫و تو داری در مورد خوردنش حرف میزنی!
‫ما یه نامه به پاش میبندیم میذاریم بره,
‫اونا ما رو پیدا میکنن,
‫انشالله,
‫اما باید چی بنویسیم؟ ‫کاش قلم و کاغذ داشتیم,
‫من قلم و کاغذ دارم رجب,
‫خدا خیرت بده! بیارش ببینم,
‫- بده من, ‫- بیا,
‫آروم باش دختر, چیزی نیست,
‫نترس کوچولو,
‫من، نورالله قهوه خونه چی ‫و دوستم رجب ایودیک گم شدیم,
‫- گم شدیم, ‫- نقطه بذار,
‫ما توی آفریقا هستیم, نقطه, ‫یه جایی توی کنیا,
‫- یه جایی توی کنیا, ‫- ما رو پیدا کنید, نطقه,
‫- نطقه, ‫- کمک!
‫- کمک, ‫- تموم,
‫لولش کن,
‫به پای پرنده ببندش, زود باش,
‫- تموم شد؟ ‫- تموم شد,
‫خیلی خب, حالا این ‫پرنده پیام ما رو تحویل میده
‫و اونا ما رو پیدا میکنن نورالله,
‫- چطور پرنده آدرس رو پیدا میکنه؟ ‫- حق با توئه,
‫کبوترا با بو راهشونو پیدا ‫میکنن, به یه بوی آشنا نیاز داره,
‫چکار کنیم؟
‫ما باید یه بوی خاص گون گورنی رو بهش بدیم, ‫[منطقه ای در استانبول]
‫- من یه فکری دارم, ‫- چی؟
‫- چیه که ما توی محلمون زیاد داریمش؟ ‫- نمیدونم,
‫زنت چی آویزون میکنه؟ ‫اون پرنده ها رو دور میکنه
‫- که روی چی نرینن؟ ‫- لباسا,
‫آره، لباسا, اما مهم تر از همه، شورتت,
‫محله پر از اون ‫شورتاییه که تو میپوشی,
‫اگه بذاریم پرنده بوش کنه، ‫تا خونه اون بو رو دنبال میکنه,
‫- شورتت رو درار, ‫- عمرا,
‫- درش بیار! ‫- عمرا!
‫مساله مرگ و زندگیه! درش بیار!
‫برش دار بیارش, شورت ‫گوهی تو رو میخوام چکار!
‫برو یه جایی که تنها ‫باشی این کارو بکن, اه اه!
‫برو، برو! زود باش! ‫خیلی خب، شورتتو بده من,
‫بده من, خدا لعنتت کنه با این شورتت!
‫بوش کن دختر, زود باش اینو بو کن,
‫تو مرکزش رو پیدا میکنی,
‫تو به گن گورن میری ‫و پیام ما رو میرسونی,
‫زود باش بو کن, شورتو بو کن,
‫بیا بگیرش!
‫خیلی خب، برو پیام ما ‫رو برسون, ما رو آزاد کن!
‫خدایا خودت کمکمون کن, برو!
‫عالی شد! پرنده بخاطر ‫بوی گه شورتت مرد!
‫ریه هاش خراب شد, ‫نتونست بو رو تحمل کنه,
‫سلام!
‫- یه نفر اینجاس, ‫- سلام!
‫سلام علیکم,
‫علیک سلام داداش,
‫ما تا فردا وقت داریم, چرا اینجایی؟
‫من یه چیزی برای خوردن اوردم,
‫ممنون دمت گرم, یه نوشیدنی هم باید بیاری,
‫ما داریم از تشنگی میمیریم,
‫خیلی ممنون,
‫من به تو باور دارم, تو سوکاچو ‫هستی, به پدرم اینو ثابت کن, یه معجزه کن,
‫- پدرت؟ ‫- پدرم رئیس قبیلست,
‫- پدرت رئیسه؟ ‫- آره,
‫پس میشه با پدرت حرف بزنی که ‫بذاره ما بریم؟ ما آدمای خوبی هستیم,
‫اون میذاره برید، اما ‫باید قبلش معجزه کنید,
‫برو دیگه! راضیش کن ما بریم! ‫بخاطر این گردنبند خوشگلت!
‫باهاش حرف بزن راضیش کن بذاره بریم,
‫- بذار یه چیزی بهت بگم, ‫- چی؟
‫اینو بخور,
‫خدا لعنتت کنه!
‫اینو بخور! انگار خودمون ‫نمیدونستیم باید اینو بخوریم! کره خر!
‫پسر احمق پولدار, پول و ‫همه چی داره ولی مخش تعطیله!
‫رجب، چکار میکنی؟ چرا داری سرو صدا میکنی؟
‫- خفه شو! ‫- اون چیه؟
‫من برای اون گوشی بی ‫مصرفت شارژر درست کردم!
‫حتی پشتش سیم پیچی ‫الکتریکی وصل کردم,
‫به این میگن دانش ریاضی و مکانیک!
‫گوشتو بده من,
‫بشین، زود باش!
‫منتظر علامت من باش, بهش دست نزن!
‫فهمیدی؟ این یه دستگاه مکانیکیه,
‫حالا بچرخونش,
‫بچرخونش، چرخو بچرخون, سریعتر!
‫کار دیگه نمیتونم بکنم!
‫زود باش بچرخونش!
‫کار نمیکنه, صبر کن!
‫بگیرش,
‫باید خودم انجامش بدم؟ ‫باید خودم بچرخونمش؟
‫هم باید اختراعش کنم هم بچرخونمش؟
‫- میخوای منو بکشی؟ ‫- خفه!
‫خفه بابا!
‫- من نمیتونم این کارو بکنم, ‫- خفه شو!
‫- گوش کن, ‫- چیه؟
‫- وقتی برقش وصل شد به من بگو, ‫- باشه,
‫- بعدش میتونم ولتاژ برق رو تنظیم کنم, ‫- باشه,
‫- فهمیدی؟ ‫- فهمیدم,
‫- نذار الکی بچرخونم, ‫- باشه,
‫خیلی خب، بسم الله,
‫خدایا به من نیرو بده!
‫دارم شروع میکنم,
‫بزن,
‫بچرخونش! زود باش!
‫برق داریم؟
‫- نه, ‫- هنوز برق نداره؟
‫- بازم بچرخون رجب زود باش! ‫- چیزی شد؟
‫حالا داریمش! گوشی داره شارژ میشه!
‫- دارم ولتاژ رو زیاد میکنم! ‫- ادامه بده!
‫- دارم سعیمو میکنم! خسته شدم! ‫- توقف نکن! زود باش!
‫- زود باش رجب! ‫- گوش روشن شد؟
‫تقریبا، پا بزن!
‫این چه گوشی تخمیه که داری! چرا روشن نمیشه؟
‫روشن شد!
‫به اولین شماره ای که دیدی پیام بده!
‫- یه پیام از سفارت اومده, ‫- محلی که هستیم رو برای سفارت بفرست!
‫- دارم میفرستم, ‫- همین الان بفرستش نورالله!
‫دارم میفرستمش رفیق!
‫یه چیزی شد! گوشی کار نمیکنه!
‫- خدا لعنتت کنه! چی شد؟ ‫- دست من نیست!
‫- وای دوربینش روشن شد! ‫- چرا دوربین؟
‫- گوشیم یه چیزیش شده! ‫- چرا دوربینو روشن کردی؟
‫دست من نیست!
‫- فرستادیش؟ ‫- خودش داره عکس میگیره!
‫بفرستش!
‫- بفرستش! ‫- لعنتی!
‫من یه چیزی فرستادم اما نمیدونم چی,
‫- صفحه نمایش گوشی قفل کرده! ‫- گفتم بفرستش!
‫- بفرستش! ‫- لعنتی!
‫نمیتونم گوشی رو نگه دارم! وای!
‫- چکار میکنی؟ ‫- نمیتونستم نگه دارم گوشیو, خیلی داغ بود!
‫تو و گوشیتو با هم گاییدم,
‫کنسولگری جمهوری ترکیه در کنیا
‫من ازت این انتظارو نداشتم ارسین,
‫چطور تونستی شهروندای ‫ترکیه رو تنها توی جنگل ول کنی؟
‫همونجوری که بهتون گفتم شد,
‫قربان، ما اینا لباسا و این کیف ‫رو پیدا کردیم, باید مال اونا باشه,
‫کیف اوناست, اون کوتولهه ‫همیشه همراهش بود,
‫اونا نزدیک مزر غربی ‫دشت اردو زدن,
‫- ما اینا رو اونجا پیدا کردیم, ‫- پس اونا باید زنده باشن,
‫انشالله که زندن,
‫قربان،احتمالا اونا در مورد زنده ‫موندن در حیات وحش اطلاعاتی دارن,
‫قربان,
‫- من خبرای خوبی دارم, ‫- چیه؟
‫ما دیشب چند تا پیام دریافت کردیم,
‫این پیام از یه جنگل ‫نزدیک اوگاندا دریافت شد،
‫در غرب کنیا,
‫ما الان داریم سعی میکنیم ‫مکان دقیقش رو مشخص کنیم,
‫اونا زندن,
‫ولم کن!
‫تو! یه معجزه کن، و گرنه میمیری,
‫ای بابا! چرا اینقدر عصبانی هستی؟
‫بهت گفتم معجزه میکنم نگفتم؟
‫و این کارو میکنم, بهشون بگو برن عقب, ‫من هر معجزه ای که بخوای انجام میدم,
‫میخوای چکار کنی؟
‫میخوام بهشون چند تا تردستی ‫که توی ابتدایی یادگرفتم نشون بدم,
‫چون اینجا زندگی میکنن شاید ‫اونا رو بلد نباشن, فکر کنم قبول کنن,
‫شروع کنیم؟
‫اینو ببین, انگشتامو ببین, با دقت نگاه کن,
‫- دیدی؟ چطور بود؟ ‫- این معجزه نبود!
‫هر دو دستم توی جیبمه,
‫- چطوره؟ ‫- این چیه؟
‫اینم یکی دیگه, داری میبینی؟
‫یه معجزه کن!
‫رئیس، من از پشت این پارچه غیب میشم,
‫میدونی چطور ممکنه؟ ‫چون معجزست, اینو ببین,
‫یک,
‫دو,
‫سه,
‫من تا حالا اینو ندیدم, ‫میشناسمت؟ نه,
‫و اون زبان ما رو بلد نیست, ‫اینو دقیق نگاه کن, معجزه منو,
‫یه تخم مرغ! از کجا اومد؟ ‫چطور از سرش در اومد؟
‫یکی از این تردستیا رو قبول کن!
‫برای معجزه آماده بشید, بلندش کنید,
‫با دقت نگاه میکنید؟
‫چرا انداختیدش؟ بهتون گفتم بندازیدش؟
‫عوضیا! بهتون گفتم بندازید؟
‫آماده ای؟ اینو ببین,
‫چیه؟ خوشت نیومد؟ چی شد؟
‫اگه معجزه ای نداری میمیری,
‫بیخیال رئیس، یکم رحم داشته باش,
‫من این همه معجزه کردم یکیش ‫رو هم قبول نکردی, منصفانه نیست!
‫دیروز چی گفتی؟ گفتی ما ‫تا غروب آفتاب وقت داریم,
‫هنوز تموم نشده, خورشید توی آسمونه,
‫تو به من قولت رو دادی, اگه سر ‫قولت نمونی چه جور مردی هستی؟
‫سر حرفت بمون,
‫من هنوز وقت دارم معجزه کنم، مگه نه؟
‫اینقدر نگو که ما قراره بمیریم,
‫- صبور باش, ‫- میخوای چکار کنی؟
‫من یه فکری دارم, ‫اون مرد گوژپشت رو میبینی؟
‫- آره, ‫- من کمکش میکنم راست شه
‫با استفاده از تکنیک محمت,
‫حداقل سعیمو میکنم,
‫رئیس، من میخوام یه معجزه برات بکنم باشه؟
‫اما به یه نفر نیاز دارم, اونو میخوام, بیا,
‫خوبه, این یارو خمیدست, من ‫کمکش میکنم راست شه، خوبه؟
‫اون اینجا چکار میکنه؟ جادوگره؟
‫من به جادوگر کمک میکنم راست ‫شه, این معجزه رو قبول میکنی یا نه؟
‫- نه، نذار این کارو بکنه! ‫- خفه شو!
‫توی هر چیزی دخالت نکن!
‫رئیس، نذار اینجوری حرف ‫بزنن, تو رئیسی، اعمال نفوذ کن,
‫قبولش میکنی؟
‫اگه راست بشه به عنوان معجزه قبولش میکنی؟
‫باشه, این آخرین فرصت توئه,
‫باشه رئیس، من میخوام یه معجزه ‫انجام بدم که ثابت کنم سوکاچو هستم,
‫همونطوری که میبینی، این ‫مرد یه جادوگر سالخوردست,
‫حالت خوبه؟ آره؟ ‫میبینی چطور نفس میکشه؟
‫مثل اسب نفس میکشه! درد ‫داره، من از درد راحتش میکنم,
‫دراز بکش, زود باش, ‫با دقت نگاه کن رئیس,
‫بکشش بالا! خوبه، طناب رو ثابت کن,
‫ثابتش کن, خیلی خب, رئیس، ‫این یارو دیسک کمرش در رفته,
‫دیسکای کمرش به هم ‫فشرده شده، منم کمکش میکنم,
‫من از نیروی جاذبه که نیوتون اونو ‫کشف کرده استفاده میکنم, حالا اون آویزونه,
‫آروم, آروم باش,
‫خیلی خب، تموم شد,
‫من با استفاده از این ‫کمکش میکنم راست شه,
‫آماده ای؟ یک، دو، سه, ‫بسم الله الرحمن الرحیم,
‫امیدوارم تکنیکت جواب بده، محمت,
‫حالا از اینجا, ‫میخوام یه ذره بکِشمش,
‫خیلی‌خب، بیارش پایین,
‫یالا پاشو, وایسو!
‫هی,,,پاشو دیگه, کمرت چطوره؟ ‫حالت بهتره؟
‫حالت بهتر نیست؟ ‫یک، دو، سه, بسم الله الرحمن الرحیم!
‫خیلی‌خب,
‫الان چطوری؟
‫همتون دیدین؟
‫موفق شدیم! موفق شدیم، پسر! ‫همینه!
‫سوکاچو! سوکاچو!
‫تو! سوکاچو!
‫به قبیله‌ی ناهو خوش اومدی,,, ‫اینجا وطن تو و اولین خونه‌ت محسوب میشه!
‫این گردنبند، گردنبندِ شجاعته,
‫نگهش دار و اجازه نده کسی ازت بگیرتش,
‫یه گردنبند ارزون, حلبی هم هست!
‫این کلاه خود، قدرتت رو نشون میده, ‫از الان به بعد تو یکی از ما هستی,
‫به اینجا خوش اومدی!
‫سوکاچو! سوکاچو! سوکاچو! سوکاچو!
‫خدا لعنتت کنه! این دیگه برای چی بود؟ ‫دیگه تُف کردن واسه چیه؟ هان؟
‫خدا همتون رو لعنت کنه, ‫خیلی کار مزخرفی ـه!
‫نه, جرات داری اینکار رو بکن,
‫نه! از اینجا برو ببینم! برو گمشو!
‫من سوکاچو هستم اونوقت پشت سر هم دارن ‫توی صورتم تُف میکنن!
‫رفیق، تُف کردن برای ما ‫یه روش ابراز علاقه‌ست,
‫یه جور خوشامدگویی ـه,
‫آخه این دیگه چجوری خوشامد گویی‌ایه؟ ‫ریدم تو سوکاچو بودن!
‫اصلاً با این قضیه حال نکردم, به عنوان سوکاچو,,, ‫از این لحظه به بعد، تُف کردن رو ممنوع میکنم,
‫اولین کاریه که به عنوان سوکاچو انجام میدم, ‫دیگه تُف کردن نداریم!
‫بیا اینو بخورش! خیلی خوشمزه‌ست,
‫نه، ممنونم, گرسنه نیستم, ممنونم,
‫نه، باید بخوریش! ‫این غذای مقدسی ـه, خیلی‌خوبه, بیا بخورش!
‫یا خدا! این دیگه چیه؟
‫غذای خیلی خوبیه, بخورش!
‫بهت اعتماد میکنما,
‫بذار یه ذره مزه‌ش کنم, ‫زشته اگه هیچی نخورم,
‫خیلی‌خب,,,بسم الله!
‫اوه، میدونم چیه,,,میدونم! ‫بیا یه ذره ازش بخور,
‫بخورش، خودت میفهمی چیه, مطمئنم!
‫اسمش نوک زبونمه, چی بود؟
‫- کرگدن ـه, ‫- آره، میدونستم, کرگدن!
‫آره این کرگدن ـه,
‫میخواستم بگم یه حیوونِ بومی ـه, ‫میخواستم بگم یه کرگدنه,
‫مزه‌ی گوشت کرگدن میده,
‫یه مزه‌ی بومی,,,میدونی، مزه کرگدن! ‫خیلی خوبه,
‫- حالا دقیقاً چیه؟ استیک کرگدنه یا یه چیز ‫تو این مایه‌ها؟ - یکی از اندام‌های کرگدن ـه,
‫کدوم اندام؟ اندام داخلی منظورته؟
‫اون اندامِ بزرگ کرگدن رو میگم!
‫- استیک دنده‌ست؟ ‫- آلت تناسلی کرگدن رو میگم!
‫- آلت تناسلی؟ ‫- آره، آلت تناسلی کرگدن!
‫کرگدن,,,؟
‫- آره, خیلی خوبه, بخورش! ‫- عالیه,
‫خدا همتون رو لعنت کنه, ‫خدا همتون رو لعنت کنه, بگیرش,,,نخواستیم,
‫ریدم تو سوکاچو بودن, یه چیز بده روش بخورم,
‫گیر کرده,,,آلت تناسلیِ کرگدن ‫توی گلوم گیر کرده, اونو بده من!
‫بخدا الان بالا میارم, این یکی ‫خیلی خوب بود, چی بود حالا؟
‫«اوگامبا موگامبا»
‫خب حله,,,اوگامبا موگامبا,,, ‫حالا چی هست؟
‫اوگامبا یعنی خفاش سفید,
‫پس اسم این نوشیدنی رو گذاشتید «خفاش سفید», ‫خیلی باحاله,
‫نه، اوگامبا موگامبا,,, ‫اوگامبا یعنی خفاش سفید و موگامبا یعنی شاش!
‫یعنی این شاش خفاش سفید ـه, ‫خیلی برای سلامتیت خوبه,
‫خدا لعنتتون کنه! ‫بگیرش, عجب آدمایی هستید!
‫میدونید بغیر از آلت تناسلی کرگدن و شاش ‫خفاش، اعضای دیگه‌ی بدن حیوانات هم میشه خورد!
‫یه ذره میوه بده بهم تا فراموشش کنم,
‫از این به بعد فقط میوه ‫میخورم, چیز دیگه‌ای نمیخورم,
‫- فقط میوه! ‫- آره,,,میوه!
‫اینطوری شروع شد,
‫ما داشتیم میرفتیم «قونیه» ‫ولی یهویی از اینجا سر در آوردیم,
‫اینم شد روزی ما, اصلاً شبیه هم هستیم؟
‫- شبیه هستیم؟ ‫- هی، هی، هی!
‫داری چیکار میکنی؟
‫ترسوندی منو بابا! اینجا چیکار میکنی؟
‫حالا که اونا فکر میکنن تو سوکاچو هستی ‫بیا از اینجا بزنیم بیرون,
‫آره حتماً! بیا بریم طعمه‌ی ‫شیرها و حیوونات دیگه بشیم,
‫- الان باید همینجا بمونیم, ‫- چرا؟
‫- تو پیام رو نفرستادی؟ ‫- چرا,
‫اگه پیام به دست آدمای درستی رسیده باشه،
‫اونا موقعیت مکانی ما رو با «جی اس ام» ‫مشخص میکنن, (جی پی اس رو اشتباه گفت)
‫بعدشم جای ما رو پیدا میکنن, باید ‫همینجا بمونیم تا اونا بتونن پیدامون کنن,
‫- راست میگی، پسر, ‫- نباید جایی بریم، نورالله,
‫حله، داداش,
‫بگذریم,,, ‫همین الان باید برم برینم,
‫همینجا بمون من برم برینم بیام,
‫مراقب باش,
‫دیگه بیشتر از این نمی‌تونم صبر کنم، زویا! ‫پس کِی میخوای به بابات بگی؟
‫نمیتونم با بابام صحبت کنم، سونگا, اون میگه ‫من نمیتونم با مردی از قبیله‌‌ی ناهو ازدواج کنم,
‫- پس من باهاش صحبت میکنم, ‫- نه، سونگا,
‫بابام می‌کُشتت!
‫- من دوستت دارم! ‫- اونجا چه خبره؟
‫- کی اونجاست؟ ‫- دیگه کاسه‌ی صبرم لبریز شده,
‫منم دوستت دارم، سونگا,
‫هی! سونگا!
‫جریان چیه؟ اون دختره کیه؟
‫- کسی اینجا نیست, ‫- کسشر نگو بابا,
‫خودم با چشمای خودم دیدمش!
‫بردیش پشت حصار تا روش حرکت بزنی؟ ‫به تو میگن مرد!
‫اون دوست دختر منه، مرد!
‫- پس الان کس کلک بازی نمیکردی؟ ‫- نه، مرد!
‫اوه، حالا فهمیدم,
‫- اون کیه؟ ‫- یکی از دخترای قبیله‌ی هونکوتوس ـه,
‫اون دیگه کین؟
‫دشمن ما هستن,
‫پس چرا با اون میگردی؟ ‫- دوستش دارم، مرد, عاشقشم!
‫وقتی گفتی عشق، منو تحت تاثیر قرار دادی, ‫تو دلباخته هستی,
‫درک میکنم چه حسی داری,
‫باشه، ولی به کسی درباره‌ی این قضیه نگو, ‫هیچکس!
‫زیپ دهنم رو کشیدم!
‫خیلی‌‌خب، بهت اعتماد میکنم,
‫نگران نباش, این یه راز بین خودمونه,
‫نه! نه! گفتم نه! یه ناهویی نمیتونه ‫با یه هونکوتویی ازدواج کنه، سونگا!
‫خیلی ممنون که رازم رو نگه داشتی, ‫حالا دیگه کارم تمومه!
‫من که کاری نکردم, ‫الان مثلاً توییتش کردم؟ ‫(پیامی که در توییتر گذاشته میشه)
‫توی اینستاگرام پُستش کردم؟
‫- من که کاری نکردم! ‫- هونکوتوس‌ها دشمن من هستن,
‫تا زمانی که من زنده هستم، این ‫ازدواج صورت نمیگیره, اصلاً!
‫چیکار میتونم بکنم، بابا؟ من دوستش دارم,
‫- بیا بریم باهاشون صلح کنیم, ‫- خفه شو! گفتم خفه شو!
‫دیگه تمومه,
‫- لعنت بهت بابا! ‫- به بابات توهین نکن,
‫اینجوری میری رو مُخش! ‫آدم که به باباش لعنت نمی‌فرسته,
‫بهت گفتم اگه بابام بفهمه دیگه هیچ ‫جوره راه نداره تا ما کنار همدیگه باشیم,
‫منو دور زدی، مرد!
‫باشه بابا,,,باشه, اینقدر آه و ناله نکن, ‫واقعاً دوستش داری؟
‫- بس کن، مرد, ‫دوستش داری یا نه؟
‫- من دیوونه‌شم, ‫- اگه دیوونه‌شی,,,
‫میریم پیش پدرش و ازش ‫اجازه‌ی این ازدواج رو میگیریم,
‫اگه قبول کنه که حله, اگه قبول نکرد، اون ‫دختره رو هم قانع میکنیم تا باهات فرار کنه,
‫ولی چطور؟
‫یه عملیات خارج از مرز انجام میدیم, ‫بهترین افرادت رو آماده کن,
‫منم حیوانِ انسان‌نمای خودم رو میارم,
‫نزدیکای سحر میریم روستای هونکوتو!
‫گرفتم، مرد,
‫اسم من سوکاچوئه! ‫من اجازه نمیدم عاشقا از هم جدا بمون,
‫- خیلی‌خب، مرد, ‫- هر کاری که لازم باشه رو انجام میدم,
‫- افتاد؟ ‫- آره قربونش,
‫آقایون, نفوذ، موفقیت آمیز بود, ‫تو همینجا بمون!
‫باید بپا وایسی,
‫اگه ما برنگشتیم، برگرد ‫روستا و به اونا خبر بده,
‫- خیلی‌خب, ‫- تو,,,
‫سونگا، تو اول برو اون چادر رو ‫پیدا کن, باشه؟ تو هم دنبالش میری,
‫- باشه, ‫- خیلی‌خب, بچه‌ها موفق باشید,
‫بیاید نفوذ رو آغاز کنیم, ‫یواش یواش, دولا بشید, حرکت کنید!
‫حروم زاده‌های لعنتی! ‫خیلی‌خب,,,ادامه بدید,
‫خب, نفوذ موفقیت آمیز بود, آقایون!
‫- حالا باید چادر درست رو پیدا کنیم, ‫- نمیدونم کدوم یکیه، مرد,
‫- چطور میشه ندونی؟ ‫- نمی‌دونم خب,
‫هی! هی! گمشو!
‫- بجنب دیگه, کدوم چادر؟ ‫- نمی‌دونم,
‫- قبل از اینکه چادر رو پیدا کنی، اومدیم ‫اینجا؟ - فکر کنم اون توی چادر بزرگه زندگی کنه,
‫منم همین فکر رو میکنم, پس بیاید اونو ‫امتحان کنیم, خیلی‌خب، نفوذ شماره دو!
‫اوه، ببین کی اینجاست!
‫بچه‌ها ما خیلی متاسفیم,اشتباه وارد شدیم, داشتیم ‫دنبال یه خانومه‌ای میگشتیم, واقعاً متاسفیم,
‫شما بی‌اجازه وارد خونه‌ی من شدید!
‫ناهویی‌‌ها!
‫ناهویی‌ها!
‫من میکُشمتون!
‫ببین، داداش, ما که مخصوصاً بدون اجازه ‫وارد نشدیم, اون فقط یه اشتباه ساده بود,
‫آخه از کجا باید می‌دونستیم ‫که اون داخل هستین؟
‫اگه می‌دونستیم که بدون اجازه وارد نمیشدیم, ‫باور کن!
‫نمیومدیم اون صورتِ گوهت رو ببینیم!
‫خیلی حال بهم زنی! ‫ببین، اینقدر درباره‌ی کُشتن ما صحبت نکن,
‫یا درباره‌ش حرف نزن یا اینکه پشیمون میشی,
‫این یارو پسر رییس قبیله‌ست, ‫اون سونگائه, پسر رییس قبیله,
‫بهمون دست نمیزنی وگرنه ‫بخدا هزار نفر میارم اینجا!
‫باهوش باش, دستت به ما نخوره!
‫ما تنها نیستیم, ‫فکر کردی ما کی هستیم؟ ها؟
‫آهان اومدن! چی شد؟
‫انگار غافلگیر شدی, ‫حالا ورق برگشت!
‫آروم باشید,
‫خب؟ چی شد؟ ‫چرا دیگه زِر زِر نمیکنی و رجز نمیخونی؟
‫ببین! اینا شجاعن و اومدن اینجا,
‫ما ناهویی هستیم, با ماها ‫نباید در بیوفتی, گرفتی؟
‫برو گمشو عقب بابا!
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- رییس، ما برای امر خیر اومدیم اینجا,,,
‫ولی اینا باهامون بدرفتاری کردن, ولی ‫نمی‌خواد نگران باشی, خودم باهاشون صحبت می‌کنم,
‫خب, رییس قبیله‌ی هونکوتو,,,گوش کن چی میگم,
‫اسم من سوکاچو ـه, سوکاچو از قبیله‌ی ناهو! ‫بیا اینجا,
‫اینم حیوونه منه, حیوونِ انسان نما! ‫من الان به دلیل خاصی اینجا واینسودم!
‫الان فقط بخاطر یه افسانه اینجام, ‫مراقب رفتارت باش, حالا برو عقب!
‫من و قبیله‌م بخاطر یه ‫امر خیر اومدیم سراغ شما,
‫به یاری خدا و پیغمبر، ما میخوایم ‫پسرمون، سونگا,,, با دخترتون,,,
‫- اسمش چی بود؟ ‫- زویا,
‫آره, ‫,,,با زیا ازدواج کنه, ‫(زویا رو اشتباهاً گفت زیا)
‫- قبول میکنی یا نه؟ ‫- زویا!
‫بابا؟
‫من اجازه نمیدم با هیچ مردی ‫از قبیله‌ی ناهو ازدواج کنه,
‫- چرا؟ ‫- ناهویی‌ها ترسو هستن,
‫ناهویی‌ها جسورن!
‫اینقدر داد و بیداد نکنید بابا, ‫سر درد گرفتم!
‫اول اون داد میزنه، بعدش تو! ‫خب مثل آدم حرف بزنید,
‫- سوکاچو، بیا بریم, ‫- یه دقیقه وایسو، رییس!
‫میخوام این مشکل رو حل کنم,
‫از اونجایی که تو فکر میکنی ناهویی‌ها ‫ترسو هستن و هونکوتویی‌ها جسورن,,,
‫و از اونجایی که تو فکر میکنی ما نمی‌دونیم ‫چطور باید بجنگیم،
‫و فقط شما جنگجوهای خوبی هستین، ‫پس بیاید وارد رینگ مبارزه بشیم!
‫تخم داری همچین کاری بکنی؟
‫دارم خیلی بلند و واضح به مبارزه ‫می‌طلبمتون, قبیله‌ی ناهو در برابر هونکوتو,
‫موافقی یا مخالف؟ ‫قبول میکنی؟
‫قبول! ولی به یه شرط, ‫- چه شرطی؟
‫اگه ما پیروز شدیم، شما اون ‫دختره رو فراموش می‌کنید,,,
‫و اون گردنبند واسه من میشه,
‫نه، سوکاچو! اون گردنبند متعلق به ماست,
‫200ساله که به ما تعلق داره, ‫بهش میگن روح جنگل!
‫از این جنس‌های ارزونه، مرد, از حلبی درست ‫شده, فکر میکنی ارزش داره ولی اینطوری نیست,
‫می‌بینی؟ الکی ـه, یه نفر رو توی ‫بازار بزرگ استانبول میشناسم,,,
‫بهش میگم یه دونه دیگه واست درست کنه و ‫برات بفرسته, فقط خونسرد باش, خونسرد!
‫باشه، قبول, ‫اگه برنده بشی، گردنبند رو میدم بهت,
‫ولی اگه ما برنده بشیم، اون,,, ‫اسمش چی بود؟
‫- زویا! ‫- ,,,ما زویا رو می‌گیریم و میریم, قبوله؟
‫قبول!
‫پس من فردا توی چمنزار جلوی روستا,,,
‫منتظر همتون خواهم بود,
‫فردا می‌بینمتون! ‫بچه‌های خوبی باشید! بیاید بریم,
‫خیلی‌خب، امروز روز موعوده,
‫الان لحظه‌ی حساسی ـه, ‫از الان به بعد یا شنا میکنید یا غرق میشید,
‫این ربطی به عشق یا ازدواج سونگا نداره, ‫ما الان با چیزی فراتر از اون طرفیم,
‫الان دیگه بحث حیثیت، ‫آبرو، غرور و شرف در میونه,
‫بهشون نشون میدیم که یه ‫ناهوی واقعی از چی ساخته شده,
‫بهشون قدرتمون رو نشون میدیم، بهشون ‫جسارت و مهارت‌های مبارزه‌مون رو نشون میدیم,
‫با عنایت پروردگار، ‫تا آخرین قطره‌ی خون و عرقمون می‌جنگیم!
‫پرچممون رو داخل ‫دهکده‌شون میذاریم و برمیگردیم,
‫رفیق، ما که پرچم نداریم,
‫اوه، جداً؟ تو اینطور فکر میکنی، سونگا, ‫نورالله، بهشون نشون بده,
‫از این لحظه به بعد، این پرچم ماست,
‫این علامتِ نه گفتنه!
‫قبلیه‌ی شما هم که اسمش ناهو ـه, ‫پرچمی بهتر از این نمی‌تونستید داشته باشید,
‫بذارید نشونتون بدم چطوری باید انجامش بدید, ‫اینجوری یه مُشت درست کنید و بعدش اینجوری کنید,
‫بیاید امتحانش کنیم,
‫آره، خوبه, آهان, امتحانش کن,
‫خیلی‌خب, خوبه, حله,
‫کم کم بهتر میشید, اولش واسه منم سخت بود, ‫کم کم بهتر میشید,
‫- ما کی هستیم؟ ‫- ناهو!
‫- کی هستیم؟ ‫- ناهو!
‫- ناهو! ناهو! ناهو!
‫- بازی رو شروع کنید! ‫- شروع کنید!
‫- بازی اول، بازی سیلی زدنه, ‫- ببینیم کی قوی‌تره,
‫خدا لعنتت کنه!
‫یالا، سونگا! بجنب!
‫گندش بزنن!
‫خدای من!
‫یالا، نورالله! برو به خدمتش برس, ‫نشونش بده یه تُرک واقعی به کی میگن,
‫خوبه, حالا بهش سیلی بزن!
‫خدا لعنتت کنه!
‫حتی لمسش هم نکردی!
‫نگاه کن، دوباره تعدادمون کمتر شد,
‫خیلی‌خب, بسم‌ الله الرحمین الرحیم!
‫سلام، داداش!
‫خوردیش؟ ها؟ یالا!
‫حاضری؟ بزن! بزن!
‫خوبه,
‫تو خیلی گردن کلفتی, ‫محکم ضربه میزنی,
‫حالا الان یه سیلیِ ترکیبی از ‫یه ترک-ناهو میخوری, حاضری؟
‫خیلی مراقب باش,
‫ناهو!
‫خیلی دووم نیوردی که!
‫- اینه! ‫- سوکاچو! سوکاچو! سوکاچو!
‫سوکاچو! سوکاچو!
‫بازی بعدی، راه رفتن روی آتیش ـه, ‫شروع کنید!
‫از وقتی که به دنیا اومدن داشتن روی ‫آتیش راه میرفتن؟ نگاشون کن ناموساً!
‫اونا این بازی رو انتخاب ‫کردن تا تو نتونی برنده بشی,
‫میدونم ولی قرار نیست ‫به همین راحتی تسلیم بشم,
‫من از همه‌ی جنبه‌های قانونی ‫و غیرقانونی آماده‌ام، نورالله!
‫اون ترکیبی که بهت ‫گفته بودم رو بزن به پاهام,
‫- فکر میکنی جواب بده؟ ‫- معلومه که میده, توی یه مستند دیده بودم,
‫یه لایه هوا زیر پاهام ایجاد میکنه،
‫اونوقت اون لایه‌ی هوا، ‫جلوی آتیش رو میگیره,
‫وانمود میکنم که دارم حرکات ‫کششی پا انجام میدم, بمالش به پام!
‫- تموم شد؟ ‫- تمومه!
‫سوکاچو! سوکاچو! نوبت توئه,
‫صبر کن، دارم حرکات کششی پا انجام میدم, ‫زدی؟
‫- تمومه, ‫- زدی؟
‫بسم الله!
‫یا خدا! نورالله!
‫- چی شده رجب؟ ‫- پاهام گیر کرده,
‫اونا دارن میسوزن! خدای من!
‫بکش، بکش, چیکار میکنی؟
‫بس کنید! بس کنید! فقط گمشید از اینجا برید, ‫از اینجا برید, به هیچکدومتون نیاز ندارم,
‫موفق شدم! همینه! همینه!
‫اوه خدای من! دارم لیز میخورم, ‫چطور میتونی اونجوری وایسی؟
‫انرژیم داره تموم میشه,
‫- دیگه انرژی ندارم! ‫- نه,
‫بسم الله!
‫خدا لعنتش کنه!
‫خدا لعنتت کنه!
‫هونکوتو تساوی رو نمی‌پذیره,
‫هونکوتو جسوره!
‫«ماروک» ارباب جنگل، این تساوی رو میشکنه!
‫- ماروک! ماروک! ‫- ناهو؟
‫جربزه‌ش رو دارید؟
‫ناهویی‌ها از هیچی نمی‌ترسن,
‫ما قبول می‌کنیم که ماروک این ‫تساوی رو بشکونه, - ماروک!
‫- هی، بهم بگو ببینم این ماروک چیه؟ ‫- بزرگترین مار جنگل,
‫- یه آناکونداست, ‫- آناکوندا؟
‫آره، سوکاچو, یه آناکونداست,
‫هیچکس تاحالا نتونسته ‫تخم‌هاش رو برداره و زنده بمونه,
‫نه، رییس قبول نکن, قبول نکن!
‫خیلی‌خب, از هونکوتوس کی میره؟
‫- توکومبا! ‫- توکومبا!
‫شرکت کننده‌ی ناهویی کیه؟
‫سوکاچو میره تو کارش,
‫چرا من، احمق؟ همه کارها رو ‫من باید انجام بدم؟ چرا دوباره من؟
‫من انجامش نمیدم, از جون خودم که سیر نشدم,
‫هی میگن سوکاچو,,,هی میگن سوکاچو! الان ‫بحث آناکوندا وسطه, رییس، من انجامش نمیدم,
‫همت کنم می‌تونم با یه کبری در بیوفتم, ‫برای آناکوندا من پایه نیستم,
‫- سوکاچو! ‫- سوکاچو!
‫سوکاچو میره,
‫جسورترین مردان از هر دو قبیله میرن,,,
‫و تخم ماروک رو تا قبل از ‫غروب خورشید برمیگردونن,
‫کسی که اول تخم‌ها رو بیاره، برنده میشه,
‫قبول! هونکوتو برنده میشه!
‫هونکوتو! هونکوتو! هونکوتو!
‫- ناهو برنده میشه! ‫- ناهو! ناهو! ناهو!
‫هی، سونگا, ماروک کجاست؟
‫مراقب باش، داداش, ممکنه هرجایی باشه,
‫تاجایی که من می‌دونم مارها زیر تنه‌ی درخت‌ها ‫یا زیر سنگ‌ها هستن, جاهای بی‌سر و صدا!
‫داداش، آناکوندا مار خیلی بزرگی ـه,
‫بریم کنار رودخونه رو یه نگاه بندازیم؟
‫کنار رودخونه کجا بود؟ ما الان تو جنگلیم!
‫اوه، خدای من! ماروک!
‫شوخی کردم, شوخی کردم,
‫اون چیه؟ ابالفضل!
‫- اونا تخم‌ها ماروک هستن؟ ‫- آره, خیلی بزرگن, ‫(تخماشم گذاشته بیرون اینا بیان بردارن :دی)
‫یا خدا! اونا اندازه‌ی کله‌ی نورالله هستن,
‫موندم خود حیوونه چقدر بزرگه؟!
‫اون مار بزرگیه، مرد, آناکونداست دیگه,
‫- نورالله؟ ‫- چیه، داداش؟
‫- اون تخم‌ها رو می‌بینی؟ ‫- آره,
‫- برو یکی از اونا رو بیار, برو ماشالا! ‫- نمی‌تونم,
‫بزنم توی اون صورتت! ‫خب الان چرا اینجایی؟ بدرد هیچی نمیخوری!
‫- یالا سونگا, ‫- نمی‌تونم، مرد,
‫لعنت به شما دوتا, ‫خب برای چی با من اومدین؟
‫میخواستین جنگل رو ببینید؟ ‫همه کارها رو باید خودم بکنم؟
‫اونو بدش من!
‫گوش کن چی میگم, الان میرم اونجا,,,
‫اگه احساس خطر کردین، سریع بیاین کمکم کنید,
‫- گرفتم, ‫- گرفتی؟
‫- گرفتم، رجب, ‫- منو تنها نذاریدا,
‫- گرفتم، رفیق, ‫- خیلی ضروریه!
‫به محض اینکه احساس خطر کردین میاین کمک من,
‫- باشه, ‫- قول میدین؟
‫- قول! ‫- قول میدم,
‫بسم الله,
‫- بچه‌ها اینجا نیستش, ‫- بجنب، مرد! تخم‌ها رو بردار!
‫تخم‌ها رو بردار، رفیق!
‫اینجا نیست, اون ماره اینجا نیست,
‫رفیق، شاید یه جایی همین اطراف باشه, ‫خیلی خطرناکه! یالا!
‫نورالله, به این تخم‌‌ها نگاه کن، داداش!
‫- بیخیال رفیق, برشون دار بریم دیگه, ‫- نگاه کن، نورالله,
‫خدایی جون میده باهاشون,,,
‫یه املت با کره درست کرد, ‫فکرشو بکن!
‫میریزیش توی ماهی‌تابه، ‫بعدش میتونی نون رو بکنی توی املت!
‫- جون میده واسه املت, ‫- املت رو فراموش کن بابا!
‫نمیخواد نگران باشین! اینقدر جو ندین! ‫تخم‌هاش رو اینجا ول کرده و رفته,
‫خدا میدونه الان کجاست,
‫شاید رفته دنبال مارهای دیگه تا از اون کارها ‫بکنه,,, خودتون میفهمید چی میگم دیگه, اون رفته!
‫تخم‌ها رو بردار و بیا، مرد! ‫این قضیه شوخی‌بردار نیست,
‫احتمالاً از اینجا به عنوان یه مکان ‫استفاده میکنه, اینجا خونه‌ش نیست,
‫- فقط گهگاهی میاد اینجا, ‫- اینجا لونه‌شه, یالا بیا بریم!
‫یه صدایی شنیدم,
‫- برگرد، خواهش می‌کنم! ‫- یه صدایی میشنوم,
‫یالا بیا عقب!
‫- ماروک, ‫- تخم‌ها رو بردار و بیا عقب,
‫- شوخی بردار نیست، مرد! ‫- ماروک، بیا اینجا پسر,
‫- یالا! ‫- اینجا نیست,
‫- اوه خدای من! ‫- همونجوری اونجا واینسید! کمکم کنید!
‫هی,,,گفتم کمکم کنید, کمک! کمک! کمک!
‫- اوه خدای من! ‫- خدایا خودت بهش کمک کن,
‫- یا خدا! ‫- بیاین اینجا بهم کمک کنید!
‫- داره میبرتش! ‫- کمکم کنید!
‫دارم میگم کمکم کنید!
‫- رفیق! ‫- کمک!!!
‫داره میبرتش داخل,
‫فرار کن, عجله کن!
‫سونگا!
‫سوکاچی کجاست؟
‫بابا، ما تخم‌ها رو پیدا کردیم ‫ولی ماروک بهمون حمله کرد,
‫سوکاچو رو بُرد داخل لونه‌ش, ما هم ‫نمی‌تونستیم نجاتش بدیم, اون دیگه مُرده,
‫سوکاچو مُرده؟
‫کشوندش داخل لونه! ‫نمی‌تونستیم جلوش رو بگیریم!
‫لعنت بهش، سوکاچو,
‫منو ببخش زویا! ‫همیشه دوستت خواهم داشت,
‫مبارز ناهویی اینجا حاضر نیست,
‫مبارز هونکوتو یه تخم آورده,
‫برنده کسی نیست جز هونکو,,,
‫سوکاچو!
‫سوکاچو! سوکاچو! سوکاچو! سوکاچو!
‫سوکاچو! سوکاچو!
‫- سوکاچو! سوکاچو! ‫- برید کنار!
‫گفتین تخم‌هاش رو بیارم,,, ‫اینم خود ماروک، آقایون!
‫چندتا از تخم‌هاشم آوردم, ‫شاید بهشون نیاز پیدا کنید,
‫می‌تونین باهاش املت درست کنین,
‫خب، برنده ناهو ـه!
‫خب، رییس قبیله‌ی هونکوتو,,, ‫من کاری که باید میکردم رو کردم,
‫حالا نوبت توئه, ببینم اجازه‌ی ‫ازدواج اینا رو میدی یا نه,
‫هونکوتویی‌ها روی حرفشون وایمیسن, ‫سوکاچو برنده شد,
‫زویا اجازه داره که ازدواج کنه,
‫تو باید بگی دختر من «زیا» اجازه داره تا با ‫سونگا از قبیله‌ی ناهو ازدواج کنه, ‫(اسم زویا رو گفت زیا)
‫بگو میخوام بشنوم,
‫- اون اجازه داره تا با سونگا از ‫قبیله‌ی ناهو ازدواج کنه, - این شد یه چیز!
‫اگه هر دوتا رییس موافق باشن، بیاید همین ‫فردا مراسم عروسی رو برگزار کنیم, نظرت چیه؟
‫- قبول! ‫- تو چی؟
‫منم همینطور,
‫همتون فردا برای عروسی ‫به قبیله‌ی ناهو دعوت هستید!
‫سوکاچو! سوکاچو! سوکاچو! سوکاچو!
‫این کف‌ها یه ذره زیاد از حد نیست؟
‫نه، عالیه, ‫داماد رو باید همینطوری اصلاح کنی,
‫دیگه تمومه,
‫این چیه؟
‫چیه؟
‫این‌که واسه بازی کردن نیست, روش ‫نوشته دینامیت! برو نبینمت! گمشو!
‫واقعاً نمیشه تحملشون کرد, ‫این کارای کسشر دیگه چیه؟
‫خدایا! خدای من!
‫کجا باید پرتش کنم؟ ‫الان منجفر میشه! گندش بزنن!
‫الان توی دستم منفجر میشه,
‫نورالله! الان توی دستم منفجر میشه, خدایا!
‫تنها چیزی که توی کونم نترکیده ‫بود، دینامیت بود که الان ترکید!
‫اصلاً قابل تحمل نیست, ‫همیشه برای خودت ول میگردی!
‫کدوم گوری بودی؟ کجا؟
‫خیلی‌خب، برادران و خواهران, ‫گفتن این حرف‌ها واسم سخته ولی میخوام بگم,
‫همتون وقتی دینامیت رو ‫دیدین، پا به فرار گذاشتین,
‫اصلاً قابل تحمل نیست,
‫پس مهارت‌های جنگیدنتون چی شد؟ ‫اون رجزخونی‌‌ها و گنده گوزی‌هاتون چی شد؟
‫از یه دینامیت می‌ترسین؟
‫به لطف اون چاه، هیچ اتفاقی نیوفتاد,
‫در ضمن می‌تونید ازم بخاطر اینکه ‫روی چاه رو پوشوندم تشکر کنید,
‫نشستم روش تا فشار انفجار رو جذب کنم ‫و دینامیت توی کون من منفجر شد,
‫مجبور بودم این کار رو بکنم؟
‫بگذریم,,,دیگه بیشتر از این جلوی این ‫زوج خوشبخت بهتون توهین نمی‌کنم,
‫امروز، ما بخاطر یک اتفاق ‫خوشحال‌کننده اینجا جمع شدیم,
‫ما میخوایم ازدواج این زوج رو جشن بگیریم,
‫حالا از رییس قبیله‌ی هونکوتو می‌پرسم، ‫آیا بنده وکیلم؟
‫بله, ‫(رجب وکیلم شد :دی)
‫- رییس قبیله‌ی ناهو، آیا بنده وکیلم؟ ‫- بله,
‫حالا به عنوان سوکاچو، با توجه به ‫اختیاری که هر دو قبیله به من دادن,,,
‫شما رو زن و شوهر اعلام می‌کنم,
‫باید دقیقاً همینجوری انجام میشد,
‫نورالله، تو هم همونی ‫رو می‌بینی که من می‌بینم؟
‫آره، مرد!
‫اون پرچم ترکیه‌ست؟ ‫- آره,
‫خدایا شکر! ما موفق شدیم! ‫ما موفق شدیم، نورالله! اونا رسیدن!
‫ترک‌ها رسیدن!
‫خدای من,,,اونا سربازهای ترکیه هستن,
‫رییس، اونا با ما هستن, ‫نگران نباش, چیزی نیست,
‫بریم، نورالله, بریم!
‫اونا واقعاً سربازهای ترکیه هستن، نورالله!
‫خدا خیرتون بده، قربان! ‫خدا خیرتون بده!
‫شما «رجب ایودیک» و «نورالله سلام» هستید؟ ‫(قشنگم فهمید کدومشون رجبه کدومشون نورالله ـه)
‫- بله, خودمونیم, ‫- ما سربازان ترکیه‌ای هستیم,
‫ما اینجاییم تا به دستور سفارتمون ‫شما رو برگردونیم به ترکیه,
‫خدا خیرتون بده! ‫ولی قربان ما خیلی وقته که اینجاییم,
‫یه کاری هست که باید تمومش کنیم,
‫اگه اشکالی نداره اون رو تمومش کنیم، ‫بعدش برگردیم خدمتتون,
‫باشه، باشه, حالا که پیداتون ‫کردیم منتظرتون می‌مونیم,
‫به شما میگن مرد! ‫دمتون گرم، سربازهای تُرک!
‫بیا بریم، نورالله,
‫برادران و خواهران عزیز، ‫باید مطلب مهمی رو به عرضتون برسونم,
‫من سوکاچو نیستم,
‫اسم من رجب ایودیک ـه, ‫ما اون کسایی که شما فکر می‌کنید، نیستیم,
‫ما بهتون دروغ گفتیم چون فکر میکردیم ما ‫رو می‌کُشید, ولی خوشحالم که دروغ گفتیم,
‫بد میگم؟ ‫اختلاف بین دو قبیله تموم شد,
‫دو تا انسان که همدیگه رو ‫دوست دارن، ازدواج کردن,
‫عالیه، مگه نه؟
‫مهم نیست که سوکاچو باشید یا نه,,,دوستان!
‫چیزی که مهمه اینه که انسان باشید!
‫حالا، می‌خوام این گردنبند زیبا رو ,,,
‫که وقتی سوکاچو شدم بهم داده شد، ‫برگردونم به صاحب اصلیش!
‫زوج جوان بیاید جلو!
‫میخوام این گردنبند که اسمش روح جنگل ـه ‫و به من داده شده بود رو,,,
‫به عروس بدم تا همیشه ‫اونو همراهش داشته باشه،
‫چون مردها مَسکن‌ها رو میسازن ولی این زن‌ها هستن ‫که به اون مسکن‌ها معنی خونه میدن! بگیرش عزیزم,
‫بفرمایید,
‫نگهش دار, بِدش به بچه‌ها ‫و نوه‌هات, خیلی‌خب؟
‫- ممنونم، رفیق, مرد به تو میگن! ‫- عشقی داداش!
‫مرد واقعی تویی! یه جنتلمن به تمام معنا! ‫در کنار خانواده‌ت بمون,
‫- ردیفه, ‫- خیلی‌خب,
‫رییس,,,وقتشه که خداحافظی کنیم,
‫اونا سربازهای ترکیه‌ای هستن,
‫اونا از وطنمون اومدن, ‫میخوان ما رو برگردونن!
‫ما باید بریم,
‫اسم تو سوکاچو نیست,
‫ولی تو سوکاچوی واقعی هستی!
‫تو مرد جسوری هستی,
‫تو و دوستت,,,آدمای خوبی هستید,
‫ممنونم,
‫- ممنون, شما هم همینطور, ‫- تو یک مرد جسور و فوق‌العاده هستی,
‫ممنونم, شما هم همینطور,
‫میخوام به روش سنتی ‫خودتون باهاتون خداحافظی کنم,
‫نه، نه، نه، نه!
‫مراقب خودتون باشید و خدانگهدار! ‫بیا بریم، نورالله,
‫سوکاچو! سوکاچو! سوکاچو!
‫سوکاچو! سوکاچو! سوکاچو! سوکاچو!
‫سوکاچو! سوکاچو!
‫چرا الان دارین اینکار رو می‌کنین؟ ‫(حتی اون قبیله‌ی دیگه هم یاد گرفته :دی)
‫بیا درست و حسابی جوابشون رو بدیم، نورالله,
‫مراقب خودتون باشید!
‫خداحافظ!
‫- نورالله؟ ‫- بله؟
‫- میدونی چی رو فراموش کردیم؟ ‫- چی؟
‫- یه مراسم عروسی که بدون رقصِ هالای,,, ‫- ,,,عروسی نمیشه! ‫(جمله‌ی همدیگه رو تکمیل کردن)
‫درسته داداش!
‫بیا وسط!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال