‫و اگر مدت طولانی به ژرفا بنگری، ,ژرفا نیز به تو می‌نگرد ‫ [ فردریش نیچه ]
‫21 ژوئن 1921
‫شروع,,,
‫و پایان,
‫یک ایده‌ی عجیب
‫که هر دو باید یکسان باشن,
‫ بدین سان دنیا خلق شد [ به لاتین ]
‫بدین سان جهان خلق شد,
‫بدین سان
‫جهان
‫خلق شد
‫دیگه به پیشگویی اعتقادی نداری؟
‫به طنز دست سرنوشت اعتقاد دارم,
‫آدام میگه که همه‌ی چیزها باید همونجوری ‫که همیشه اتفاق می‌افتادن اتفاق بی‌افتن,
‫ما باید صرف نظر از سخت بودن ‫شرایط اون رو تحمل کنیم,
‫تا شش روز دیگه بهشت شروع می‌شه ‫و جهنم روی زمین تموم می‌شه,
‫بعضی وقتا فکر می‌کنم
‫بهشت و جهنم
‫هر دوشون یکی و یکسان هستن,
‫حق با آدام بود,
‫تو اعتقادت رو از دست دادی,
‫برای همینه که اون تو رو فرستاده؟
‫مدت زیادی برای این ,لحظه صبر کردم
‫جالبه كه تویی,
‫امیدوار بودم روزی بیاد
‫که به هر چیزی که آدام بهت ‫بگه اعتقاد نداشته باشی,
‫ازش بپرس,,,
‫چرا اون تو رو قبول کرد,
‫و چرا تو رو نوآه صدا زد,
‫27 ژوئن 2020 ‫شروع آخرین چرخه
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫فکر می‌کنم ما برای ,هم ساخته شدیم
‫هیچ وقت فکر نکن غیر اینه,
‫قبل از 4 نوامبر ساعت 10:13 ,دقیقه‌ی شب باز نشود
‫ژوئن 2020
‫27
‫اسم من کلادیا تیدمن‌ـه,
‫من یکی از معدود بازمانده‌های ‫آخرالزمان 27 ژوئن 2020 هستم,
‫تقریباً سه ماه از زمان فاجعه گذشته,
‫هنوز مشخص نیست که دقیقاً چه ‫چیزی باعث رویداد‌های ویندن شد,
‫اما ذره‌ی خدا,,,
‫اگه ما بتونیم پایدارش کنیم، ,شاید راه بازگشتی باشه
‫بازگشت به گذشته,
‫شاید ما بتونیم نجات‌شون بدیم,
‫همه‌شون رو,
‫21 ژوئن 2020
‫شش روز تا آخرالزمان
‫پاشید، خابالوها!
‫اولین هفته‌ی تعطیلات تابستونی‌ـه ‫و هوا برای ساحل رفتن عالی‌ـه,
‫میکل کجاست؟
‫اخبار محلی,
‫بیش از 6 ماه پس از ناپدید شدن مرموز 4 نوجوان
‫یک شهروند سالمند و یک افسر ،پلیس محلی از شهر ویندن
‫هیچ سرنخی در مورد محل کنونی ,و یا شرایط اون‌ها وجود نداره
‫حالا یک گروه ویژه پلیس فدرال ,به تحقیقات کمک می‌کنه
‫امروز حالت چطوره؟
‫هنوز مشکل زانو داری؟
‫حالت تهوع؟
‫راستش، نتیجه‌ی آزمایشت ,من رو نگران کرده
‫دوباره باید بیمارستان بستری‌ـت کنیم,
‫نه,
‫اصلاً,
‫- می‌خوام اینجا بمونم, ‫- باشه,
‫ما برای نتیجه ام‌آر‌آیِ ,بعدی صبر می‌کنیم
‫ممکنه دوباره از هورمون ,درمانی بریم به شیمی درمانی
‫مارتا: بیا سمت پل,
‫کسی که چشم دیدن داره,,,
‫و گوش شنیدن,,,
‫شاید بتونه خودش رو قانع کنه ,,,که هیچ انسانی
‫نمی‌تونه رازی رو نگه داره,
‫اگه لب‌هاش ساکت باشن،
‫با نوک انگشتاش پچ پچ می‌کنه,
‫از هر منفذش خیانت به ,بیرون نشت می‌کنه
‫این از فروید بود,
‫من کلاسن هستم،
‫رئیس گروه ویژه‌ی ویندن,
‫امروز من مسئولیت پرونده‌ی حل نشده ‫افراد گمشده پارسال رو به عهده می‌گیرم,
‫هدف گروه ویژه دوباره گشودن ،کامل این پرونده‌هاست
برای بررسی همه‌ی شواهد و سرنخ‌ها ,,,تا زمانی که ما رازهایی که
‫زیرِ زمین مخفی شده رو کشف کنیم,
‫اخیراً بعضی از شما باید فراخوان برای ‫بازجویی دوباره رو دریافت کرده باشید,
‫- بله؟ ‫- تو گفتی "ما" منظورت کی بود؟
‫خودم و خانم داپلر،
‫که هنوز در مورد این ,پرونده‌ها مشغول به کاره
‫این گروه ویژه نیست!
‫چند ماهه شیش نفر گم شدن, ‫و این چیزی‌ـه که برامون می‌فرستن؟
‫یه نفر؟
‫و زنی که چیزی پیدا نکرده؟
‫ده نفر
‫که از زوایای مختلف به یک فیل نگاه می‌کنن
‫ده تا توصیف متفاوت ارائه میدن,,,
‫در مورد شکل و ظاهرش,
‫یه فرد واحد
‫که همون فیل رو از ده ,,,زاویه مختلف ببینه
‫می‌تونه
‫اون مشاهدات رو کنار هم بذاره
‫و به یه نتیجه‌ی نهایی برسه,
‫پسر من گم شده,
‫دفعه‌ بعدی که بخوام یه فیل !پیدا کنم خبرت می‌کنم
‫آره!
‫مادرت تو خونه حرفی می‌زنه؟ ‫منظورم راجع به تحقیقات‌ـه,
‫با ما نه,
‫ما می‌شینیم و منتظر می‌مونیم,
‫و هیچ اتفاقی نمی‌افته,
‫به همون اندازه‌ی کمه هشت ماه ,پیش اطلاعات داریم
‫بعضی وقتا فکر می‌کنم ,بهتر بود که اونا می‌مردن
‫اینو نگو,
‫من باید برم,
‫کجا؟
‫دنبال الیزابت که خونه یکی از دوستانه,
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم باشه؟
‫چند روزه می‌خوام باهات حرف بزنم,
‫خیلی اوضاع درهم بود,
‫می‌خواستم باهات حرف بزنم,
‫- خیلی وقت بود که می‌خواستم, ‫- به خودت زحمت نده,
‫همونجوری احتمالاً بهتر بود,
‫خب,,,
‫تمومه دیگه,
‫بخاطر اون؟
‫- بخاطر یوناس؟ ‫- چی؟
‫چه ربطی به اون داره؟
‫ما خیلی به ندرت همدیگه رو دیدیم,
‫نمی‌دونم,,,
‫تو عوض شدی,
‫من,,,
‫حس می‌کنم یه چیزی رو قایم می‌کنی,
‫- نمی‌دونم چته تو, ‫- من چمه؟
‫یعنی که چی؟ مامانم داره می‌میره!
‫و,,,
‫- یه چیزایی هست که نمی‌تونم بهت بگم, ‫- چرا؟
‫نمی‌تونم دیگه,
‫باشه؟
‫اگه بدونی تو چه وضعی‌ام,,,
‫تو توی چه وضعی هستی؟
‫اگه فراموش کردی بدون، ,پدر و برادر منم ناپدید شدن
‫مادرم دیوونه شده و اصلاً ,به من اهمیتی نمیده
‫و حالا می‌خوای به من راجع به وضع خودت بگی؟
‫اینجوری بهتره,
‫از طرف فرستنده‌ی ناشناس: ‫امشب,
‫انرژی جامعه رو می‌سازه,
‫انرژی اتمی تنها راه حل بوده، ,هست و خواهد بود
‫هیچ چیزی ارزون‌تر،
‫امن‌تر، و مطمئن‌تر نیست,
‫اما دنیای بیرون روی ,پیشرفت اصرار داره
‫شش روز دیگه نیروگاه ما ,برای همیشه از کار می‌افته
‫این یه رویدادِ تکان‌دهنده ,برای همه‌ی ماست
‫می‌خوام از شما بخاطر ,وفاداری‌تون تشکر کنم
‫بدون شما نیروگاه هسته‌ای ‫ویندن، ,,,اونجوری که ما می‌شناسیمش
‫وجودش ممکن نبود,
‫بگذارید در طی این 6 روز آخر،
‫به خاطر جامعه اون رو پر از زندگی کنیم,
‫همه چیز طبق برنامه‌ریزی ,برای انتقال آماده شده
‫و برنامه‌های تخریب؟
‫هر چیزی در سطح زمین باقی ,می‌مونه و جز طبیعت میشه
‫تشعشعات بشكه‌ها برای كاربرد قبلی حوضچه بررسی می‌شه
‫پاسپورت
‫سلام؟
‫تو كی هستی؟
‫چی می‌خوای؟
‫چرا کلید داری؟
‫کلید خودمه,
‫منظورت چیه که کلید خودته؟
‫می‌دونم به نظر منطقی نمیاد,
‫اما حرفم رو بشنو,
‫دوچرخه‌ی زرد رو یادته؟
‫دوچرخه‌ای که تو و بابا توی ‫تولد هشت سالگی‌ـم به من دادید,
‫روز اول باهاش افتادم توی یه چاله,
‫ بازوم رو زخم کردم, ایناها
‫برو بیرون,
‫اینجا,
‫بابا اینجا پنکیک درست می‌کرد,
‫اون ماهیتابه رو انداخت ,و اینجا روغن داغ ریخت
‫من شیش ماه پیش از ,زندگی‌ـت رفتم بیرون
‫حدود 33 سال پیش من رو پیدا کردی,
‫من همون موقع فهمیدم کار تو بوده,
‫بارون می‌اومد، یادته؟
‫پدربزرگ و تو می‌خواستید منو ‫با ماشین همراه خودتون ببرید,
‫تو گفتی هنوز بخاطر ,چرنوبیل بارون اسیدی‌ـه
‫من لباس زردم رو پوشیده بودم,
‫مامان,
‫منم,
‫یوناس؟
‫اما این غیر ممکنه,
‫هیچ چیزی تصادفی نیست,
‫همه‌ی مسیرها از پیش تعیین شدن,
‫هر چیزی موقعی که ,باید اتفاق بی‌افته می‌افته
‫در زمانش,
‫در مکانش,
‫انگار دنیا یه فرش بوده
‫كه از شبکه‌های بی‌پایانی از ‫نخ‌های بی‌پایان بافته شده
‫که هر کدوم سر جای خودش هستن,
‫ورودی غار
‫اما تعداد کمی از ما می‌دونن ‫این سفر اونا رو به کجا می‌بره,
‫تو قدم اولت رو برداشتی,
‫آدام بهت افتخار می‌کنه,
‫منم همین حس رو داشتم,
‫می‌گذره,
‫آدام,
‫چرا ما رو برد؟
‫چیزهایی هنوز از تو مخفی هستن,
‫اما آشکار میشن,
‫کم کم,
‫وقتی که زمانش برسه,
‫از کجا می‌دونیم چی درسته چی غلط؟
‫چی خوبه چی بده؟
‫با شنیدن صدای درونت,
‫با پیروی از خودمون و نه دیگران,
‫ذات واقعی ما خودش رو نه تنها در ‫اعمال ,ما بلکه در هدف خودشون نشون میده
‫من تو هستم,
‫من صدای توام,
‫هیچوقت اینو فراموش نکن,
‫همه چیز به هم مرتبطه,
‫تو,
‫من,
‫و گذشته,
‫و آینده,
‫نه، نه!
‫وایسا!
‫کی هستی؟ قایمش کردی!
‫اونجا، پشت دیوار! ما دیدیمش!
‫ما سیگنال رو دنبال کردیم,
‫تا منطقه‌ی مُرده,
‫خدا رو قایم کردید!
‫نباید خدا رو قایم کنید,
‫اون فقط برای شما نیست,
‫نباید خدا رو قایم کنید,
‫نه!
‫هیچ کس نمی‌تونه وارد ,منطقه‌ی مُرده بشه
‫هر تلاشی برای این کار مجازات ,مرگ رو به دنبال داره
‫این قانون‌ـه,
‫ما آینده هستیم,
‫بدین سان جهان خلق شد,
‫کجا بودی؟
‫اون بیرون چیزی نیست,
‫گذرگاه تنها امید ماست,
‫بی‌ایمان‌ها مُردن,
‫پیشگویی اتفاق می‌افته، گذرگاه باز میشه
‫و ما به بهشت هدایت میشیم,
‫بی‌ایمان‌ها مُردن؟
‫همه مُردن، خانواده‌م‌، دوستام,
‫همه توی زمان من شیش روز دیگه می‌میرن!
‫نیازی به بهشت کوفتی شما ندارم,
‫فقط می‌خوام برم خونه,
‫اونا پشت دیوار چی می‌خوان؟
‫چرا مامان نگه‌شون می‌داره؟
‫پدر پدربزرگ کلی وقت پیش مُرده,
‫فکر می‌کنم چون تنها چیزیه که
‫اونو یاد خانواده‌ش می‌ندازه,
‫بعضی چیزا رها کردن‌شون سخته,
‫حیف که هیچوقت پدربزرگ ,و مادربزرگ رو ندیدم
‫مامان اونا رو یادشونه؟
‫مادرت وقتی اونا مُردن ,هنوز خیلی کوچیک بود
‫بیا,
‫اینجا به دنیا اومدی؟
,پدر بزرگم اینجا به دنیا اومده بود
‫من باهاش بزرگ شدم,
‫پدربزرگت هنوز زنده‌ست؟
‫نه,
‫به این فکر کردی که ممکنه اون بوده باشه؟
‫- کی؟ پدربزرگم؟ ‫- نه,
‫همکارت، اولریش,
‫نه,
‫چطور؟
‫اون مدت کمی قبل ناپدید ‫شدنش به تو زنگ زد,
‫اون تماس دقیقاً 12 ثانیه طول کشید,
‫احتمالاً پیامگیر صوتی بوده,
‫چی می‌خواست؟
‫هیچی,
‫اون اشتباهی شماره گرفته بود,
‫هنوز پیامش رو داری؟
‫نه,
‫البته که نه,
‫اینا اظهارات والدینن,
‫ممنون، وولر,
‫قابلی نداشت,
‫یه دفتر برات آماده کردم,
‫آخر راهرو,
‫ناامیدی‌ها نتیجه‌ی انتظارات غلط هستن,
‫مادرم می‌گفت، "امید داشته باش، نه انتظار
‫اینجوری ممکنه به جای ,ناامیدی معجزه نصیبت بشه
‫شاید منتظر یه آدم متفاوت بودی
‫و من گیرت افتادم,
‫اتفاقی بوده؟
‫من به اتفاق باور ندارم,
‫فکر می‌کنم دو تا چیز میان ‫پیش هم چون به هم تعلق دارن,
‫شروع کنیم؟
‫مامان؟
‫پرونده‌ی تحقیقات
‫درِ آهنی؟
‫جالبه که آدما تسلیم نمی‌شن،
‫با توجه به بیهودگی وجودشون,
‫یک چرخه‌ی بی‌پایان مرگ و زندگی,
‫ریشه‌ی همه این رنج‌ها کجاست؟
‫به بارتوش گفتی؟
‫و اون اصلاًً مشکوک نشد؟
‫اون همیشه ذاتاً ساده‌لوح بود,
‫آخرالزمان باید اتفاق بی‌افته,
‫تو شکی داری؟
‫با یه جنگل قدیمی چکار می‌کنی ‫که درختای جدید توش رشد کنن؟
‫می‌سوزونی‌ـش,
‫زمان زیادی نمونده,
‫صفحه‌های گمشده,,,
‫باید پیداشون کنی,
‫آدام؟
‫اونا منتظرت هستن,
‫شش روز دیگه,
‫دارم استراحت می‌کنم,
‫خب,,, ساک 40 یورو، مقعدی 85 یورو,
‫برای کارای عجیب غریب پول اضافه باید بدی, ‫اما باید اول غذا بخورم,
‫لباس‌هات رو در بیار,
‫می‌تونی بگی که من ,بی‌نهایت وجود دارم
‫الان اینجام,
‫من توی هر ثانیه بین ,تولد و مرگم هستم
‫من همیشه یوناسم,
‫من همونم,
‫و با این حال همون نیستم,
‫تو هم اون آدمی نیستی که یک ‫ساعت پیش از اون در اومدی تو,
‫اما یوناس کجاست؟
‫یوناس من کجاست؟
‫اون توی آینده‌ست,
‫توی آینده؟
‫آره,
‫اما نمی‌تونه برگرده,
‫سعی کردم گذرگاه رو ‫نابود کنم، اما فقط بستمش,
‫برای همین هنوز اونجاست,
‫چرا تو اینجایی؟
‫برای این که یک بار ,برای همیشه تمومش کنم
‫همون مرده‌ست!
‫کدوم مرد؟
‫مردی که ساعت داشت, اون نوآه‌ست!
‫نوآه؟
‫پلیس
‫حواست به کوچک‌ترین انحراف ,توی اظهارات‌شون باشه
‫هر جزئیاتی مهمه,
‫پیتر: من نوآه رو پیدا کردم, ,بیا به پناهگاه
‫چیزی شده؟
‫باید برم,
‫من گواهینامه ندارم,
‫می‌تونی فردا سوارم کنی؟
‫آره,
‫مامان قفلش نکرد,
‫چیه؟
‫وسائل بابا,
‫مدارک و نقشه‌های پلیس از غار,
‫برای همینه که مامان ,هر روز میره اونجا
‫فکر می‌کنم دنبال اینه,
‫یه در, تو غارها؟
‫میره به نیروگاهِ برق هسته‌ای,
‫همه‌ی اونا چیزی می‌دونن ,که ما نباید بدونیم
‫مامان، بارتوش,
‫پلیس,
‫همه‌شون راز لعنتی ,خودشون رو دارن
‫آماده‌ای؟
‫ممنون برای قهوه,
‫خوشحال شدم از شر ,اون چیز خلاص شم
‫دوباره به مامان زنگ بزن, باشه؟
‫خداحافظ,
‫اون نوآهه,
‫الیزابت پیداش کرد، توی مغازه,
‫لای کتاب بود,
‫گفت که اون مردی بوده ,که بهش ساعت رو داده
‫8 ژانویه 1921,
‫بدین سان جهان خلق شد,
‫شارلوت، اینا کی‌ان؟
‫چرا پدربزرگت اینو داشته؟
‫نمی‌دونم,
‫تماس رد شد
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال