‫تو بچگی یه تار و پود بافتیم، ‫یه تار و پود از هوای آفتابی,
‫تو نوزادی یه چشمه ‫کندیم از آب پاک و زلال,
‫تو جوونی یه دونه خردل کاشتیم،
‫یه شاخه بادوم بریدیم؛
‫حالا بزرگ شدیم و به سن پختگی رسیدیم ‫ آیا اونا تو خاک پژمرده شدن؟
‫آیا اونا خراب و از ‫بین رفته و پژمرده شدن،
‫آیا دوباره به خاک تبدیل شدن؟
‫چون زندگی خیلی تیره و تار شده؛ ‫و شادی‌هاش خیلی زود از بین میرن,
‫چه خبر شده ؟
‫اینا دیگه کین؟!
‫تیکه پارمون می‌کنن,
‫من از قطب شمال رد ‫شدم و همچین چیزی ندیدم,
‫حمله کنین بهشون! ‫همین الان! بدویین!
‫بدونین که من خودم رو به حمایت ‫شما می‌سپرم نه به خاطر خودتون
‫این فانی‌هایی که شما ‫تو دستاتون گرفتین,
‫اسم مال شما چیه؟ ‫ولزلی, اینم گریویه,
‫چون یه کم گرفته به نظر ‫میاد, مال من اسمش,,,
‫ویتینگ بویه, اینطوره؟ چرا؟
‫چون یه چیز عجیب و غریبی به ‫نظر میاد، آن, خیلی شبیه خودت,
‫ببین کی داره حرف ‫میزنه, این اسمش اسنیکیه,
‫تو تحت حمایت منی, من ‫از زندگیت مراقبت می‌کنم،
‫چون به همه‌تون میگم یه ‫روز,,, شما پادشاه میشین,
‫آره!
سیرِ پنهان
NESTED با افتخار تقدیم میکند
,::: مترجم مرتضی راکی :::, کانال تلگرام : @NestedSub
‫الن عزیز, ساعت ‫ده بود که رسیدم خونه,
‫برنول رو مریض پیدا کردم,
‫این روزا خیلی زیاد اینطوریه، ‫به خاطر اشتباهات خودش,
‫برای همین اولش تعجب ‫نکردم، اما وقتی آن منو از
‫دلیل اصلی مریضی الانش ‫با خبر کرد، خیلی شوکه شدم,
‫شارلوت! سفر چطور بود؟ خوب بود,
‫خانم نوسی چطور بودن؟ خوب,
‫جعبه من سالم رسید؟
‫بردیمش تو اتاقمون، من ‫و امیلی, چی شده؟ برنول,
‫مشروب خورده, یه نامه ‫داشته, از آقای رابینسون,
‫پنجشنبه گذشته, اخراج شده,
‫چطوری این کارو می‌کنه؟
‫هر کاری که داشته همینطوری بوده, ‫می‌دونم، ولی این فرق داره, چطور؟
‫تو نامه چیزی واضح ‫نوشته نشده بود, ولی اون,,,
‫اون و خانم رابینسون,,,
‫من دلیلی داشتم که بدونم اونا,,,
‫با هم رابطه داشتن,
‫با همدیگه, و نمی‌دونم، ‫فقط می‌تونم حدس بزنم،
‫که آقای رابینسون ‫فهمیده، و قضیه سر همینه,
‫رابطه داشتن؟ چطوری؟
‫رابطه جنسی؟ با زن آقای رابینسون؟
‫واسه همینه که من استعفا دادم, ‫نمی‌تونستم تو صورت مردم نگاه کنم,
‫ماه‌هاست که ‫می‌دونم, بابا نمی‌دونه,
‫اون فقط می‌دونه که اخراج شده،
‫نمی‌دونه چرا, امیلی ‫می‌دونه, بهش گفتم,
‫و البته ما نمی‌دونیم که دلیلش ‫*همینه*, امیلی کجاست؟
‫حتما یه ایده‌ای ‫داری که قضیه چیه!
‫فکر می‌کنی اگه یه سوال رو ‫هی تکرار کنی، پشت سر هم،
‫یهو باعث میشه من ‫بتونم جوابشو بدم؟
‫و اگه نه، پس باید یکی ‫به اون یارو نامه بنویسه
‫و یه توضیح بخواد!
‫اون از من متنفره! قرار ‫نیست هیچ توضیحی بده,
‫این یه بهونه‌ست که ‫از شر من خلاص شه!
‫اون یه هیولاست، یه زورگوئه، ‫برای خودش قانونی داره, یه احمقه,
‫چرا ازت متنفره؟ چرا باید دلیلی ‫داشته باشه که از شرت خلاص شه؟
‫چون پیره، مریضه و ‫به من حسودی می‌کنه!
‫نه، نه، نه, این اصلا منطقی نیست!
‫حتما یه سوءتفاهمی شده,
‫کسی تو رو پیش اون بد جلوه داده؟
‫فقط,,, خدای من!
‫این خونه! فقط برو بخواب و ‫دیگه از من سوالای لعنتی نپرس!
‫اگه از این خونه ‫خوشت نمیاد، توش نمون,
‫هیچکدوم از ما دلتنگت ‫نمیشیم، وقتی اینجوری هستی,
‫من باید بدونم چی شده!
‫بهش بگو,
‫برنول خرابکاری کرده,
‫با زن کارفرماش,
‫اون تنها بود,
‫اون تنها بود!
‫حیف که تو این راه خودتخریبی ‫کوته‌بینانه رو شروع کردی،
‫چون فکر می‌کنم من ‫و تو - تو شرایط بهتر -
‫می‌تونستیم هم‌صحبتهای ‫خیلی جالبی برای هم باشیم!
‫من از هر چیزی که تو ‫نماینده‌شی متنفرم! انقلاب تو راهه!
‫فقط یه احمقی مثل تو، آقا، ‫می‌تونه اونو نادیده بگیره!
‫اگه کشیش و عمه برنول اینجا بودن،
‫اینقدر سر و صدا نمی‌کردی!
‫همه فکر می‌کنن تو خیلی ساکت و
‫درسخون تو دهکده‌ای، می‌دونی!
‫آقای براون اینجاست,
‫یه رسوایی دیگه ‫تو ایرلند اتفاق افتاده,
‫یه گروه از نارنجی‌پوش‌ها ‫تو آرماگ، تو دوازدهم،
‫متاسفانه با نادیده گرفتن ‫نصیحتی که بهشون شده بود،
‫مبنی بر خودداری از ‫راه‌پیمایی,,, حالت خوبه، پسر؟
‫آره، من فقط,,,
‫,,,رفتار مناسبی داشتن,
‫جان اینجاست, ما رفتیم,
‫بلند نشو, نه، نه, ‫دوست دارم ببینمش,
‫حالتون چطوره امروز، جان؟ ‫خیلی خوبم، ممنون، آقای برونته,
‫خوبه، خوبه,
‫خب، به سلامت سفر کنین,
‫چه روز خوبی رو انتخاب کردین، ها؟
‫مواظب خودت باش,
‫ممنون,
‫خب,,,
‫فکر می‌کنم، با ‫مهربونی و درک و دعا،
‫شاید هنوز بتونیم,,,
‫با وجود سادگی و,,, چرندیاش,,,
‫,,,بتونیم دوباره اونو ‫به راه راست برگردونیم,
‫بابا، از لیورپول ‫برامون چیزی میارین؟
‫درست رفتار کن, اونوقت می‌بینیم,
‫ای احمق گیج,
‫گیر افتادن,
‫آن با میل خودش شغلش رو تو ‫تورپ گرین تو ژوئن ۱۸۴۵ ترک کرد,
‫برنول,,, رفت,
‫حال همه‌مون خوبه فقط بابا
‫یه مشکلی تو چشماش ‫داره و به جز برنول،
‫که امیدوارم بهتر بشه و ‫از این به بعد بهتر عمل کنه,
‫من به ندرت اینقدر ‫از بیکاری اذیت میشم
‫و فقط آرزو می‌کنم که ‫همه بتونن به راحتی من باشن
‫و مثل من ناامید نباشن،
‫اونوقت دنیای خیلی ‫قابل تحملی خواهیم داشت,
‫اونا رفتن,
‫خوبه, منو قدیمی بدونین،
‫ولی فکر می‌کنم خوبه که ‫همه دوباره خونه باشن,
‫در تئوری, چی شد؟
‫صدای داد و بیداد رو شنیدی, ‫من بالشمو رو گوشم گذاشته بودم
‫برای همین جزئیاتشو ‫نفهمیدم, خوش به حالت,
‫پس اون,,, داشته شیطونی می‌کرده،
‫و به عنوان تنبیه،
‫یه هفته با پدر مارتا ‫فرستادنش تعطیلات؟
‫یه هفته فرستادنش تعطیلات، ‫یا چند روزی ردش کردن بره,
‫همه چیز بستگی به این ‫داره که چطور بهش نگاه کنی,
‫تبی, خب، اگه اینطوری فکر می‌کنی,
‫هنوزم داستان ‫می‌نویسی؟ بعضی وقتا,
‫درباره گوندال؟
‫وقتی بتونیم,
‫امیلی هم همینطور؟ تو بیشتر ‫از من اینجا باهاش بودی، مطمئنا,
‫ما هیچوقت درباره‌اش ‫حرف نمی‌زنیم, هیچوقت؟
‫تو چی؟ می‌نویسی؟
‫هنوز؟ نه زیاد,
‫درباره دنیای جهنمی چی؟
‫من قلمم رو کنار گذاشتم,
‫چرا؟ چون منو می‌ترسوند,
‫تهدید می‌کرد که ‫دنیای واقعی رو,,,
‫بی‌معنی نشون بده, و ‫بی‌رنگ و رو و کسل‌کننده,
‫و اون راه به دیوونگی ختم میشه,
‫می‌دونی، دنیای واقعی همینه که هست، ‫ولی ما باید توش زندگی کنیم، پس,,,
‫تو باید بنویسی، اگه خوشحالت ‫می‌کنه, من نگران چشمامم,
‫و همینطور فکر می‌کنم,,, وقتی ‫اون جواب رو از ساوتی گرفتم
‫ادبیات نمی‌تونه شغل ‫زندگی یه زن باشه,
‫اون موقع سرسری ازش گذشتم,
‫ولی هرچی بیشتر بهش ‫فکر کردم، هرچی پیرتر شدم،
‫بیشتر فکر کردم,,,
‫,,,فایده‌اش چیه؟
‫فایده‌اش,,, برای من,,,
‫,,,من هیچوقت زنده‌تر از ‫وقتی که می‌نویسم نیستم,
‫تو هم همینطوری، مطمئنا,
‫ولی بدون هیچ ‫چشم‌اندازی برای انتشار؟
‫فقط یه جور بازی ‫کردنه، اینطور نیست؟
‫پس ما داریم بازی می‌کنیم، یا چی؟
‫هیچوقت نگرانت ‫نمی‌کنه که شاید داریم,,,
‫یه کم برای این کار پیر می‌شیم؟
‫دو هفته پیش تو یورک ‫اینو نمی‌گفتی, نه، خب,,,
‫نمی‌خواستم تو یورک ‫همه چیز رو خراب کنم,
‫این چیزیه که یه ‫مدته بهش فکر می‌کنم,
‫خب، پس برای چی با من ‫اومدی بیرون؟ برای حرف زدن,
‫درباره چی؟ درباره چیزا, تو ‫خونه, هیچوقت به,,, فکر نمی‌کنی؟
‫به چی؟
‫آینده!
‫ما بدون بابا و برنول چی هستیم؟
‫بابا,,, اون تا ابد زنده نمی‌مونه,
‫و اون نابیناست، و اون خونه، خونه ما،
‫متعلق به متولیان کلیساست، نه ما,
‫و برنول! اون چیکار می‌کنه؟
‫به چی فکر می‌کنه که ‫اینقدر درک ناامیدکننده‌ای داره
‫از واقعیت چیزهایی که ‫در آینده اتفاق می‌افته؟
‫ما براش هیچی نیستیم؟ ‫اصلا ما رو می‌بینه؟
‫اگه ما از خودمون چیزی نسازیم،
‫و خدا می‌دونه که ما سعی کردیم،
‫من سعی کردم,,,
‫من پنج سال تو اون جای ‫مسخره معلم سرخانه بودم!
‫ما چیکار خواهیم کرد، امیلی؟ ما چی,,,
‫ما چی خواهیم بود؟
‫مال وقتی بود که از رو هد برگشتم,
‫و اون اونجا بود، خونه، برنول,
‫و قرار نبود اونجا باشه,
‫شما رفته بودین, تو و شارلوت, ‫شما برگشته بودین رو هد,
‫و قرار بود اون تو لندن باشه،
‫سعی کنه یه جایی برای خودش ‫تو آکادمی سلطنتی پیدا کنه,
‫اون موقع بود که ‫فهمیدم چه دروغگوییه,
‫کلاهبردار؟ دزد! خب که چی؟
‫بهت حمله کردن؟ ازت دزدی ‫کردن؟ چهار نفر؟! فکر کنم چهار نفر,
‫وسط روز روشن؟ این که,,,
‫خب، مطمئنا کسی دیده چی شده؟
‫تو اصلا به اونجا نرسیدی؟ ‫نه!
‫درست بعد از اینکه ‫رسیدم به مسافرخونه
‫تو سنت مارتین له گرند، ‫و من راهمو بلد بودم,
‫از نقشه‌های تو ذهنم,
‫ولی لندن,,, کلش خیلی بزرگتر ‫از چیزیه که فکر می‌کردم,
‫و تو به من نگفتی ‫چقدر بزرگه، مگه نه؟
‫و من نمی‌دونستم بدون پول به کی ‫رو بیارم, برای همین، برگشتم خونه!
‫خب، چیزه,,, شاهد,
‫مطمئنا باید کسی ‫دیده باشه چی شده,
‫هیچ شاهدی نبود,
‫همه فقط روشونو برگردوندن ‫و به کار خودشون رسیدن!
‫پس هر ۳۰ شیلینگ؟
‫رفت؟ ‫ آره!
‫اوه!
‫بعدش، وقتی عمه برنول رفت ‫بخوابه و بابا برگشت به اتاق کارش،
‫بهش گفتم، تو دروغ میگی,
‫و اون اعتراف کرد,
‫اون حتی به لندن هم نرسید،
‫چه برسه به هیچ کاری ‫تو هیچ آکادمی سلطنتی,
‫گفت می‌خواست سوار اتوبوس ‫سریع‌السیر بشه، تو برادفورد،
‫با نقاشی‌ها و طرح‌هاش,
‫ولی بعدش، وقتی با واقعیت راه ‫افتادن به سمت لندن روبرو شد،
‫فهمید که اونا اصلا,,, ‫اونقدرها هم خوب نیستن,
‫شاید تو خونه به اندازه ‫کافی خوب به نظر برسن،
‫ولی کنار یه لارنس، ‫یا یه گینزبورو,,,
‫برای همین خودشو ‫قوی کرد، به قول خودش،
‫تا جرئت پیدا کنه سوار اتوبوس ‫بعدی بشه، که قصدش همین بود,
‫ولی این کارو نکرد,
‫چهار روز رو تو برادفورد گذروند,
‫مست و بدبخت و یه سری ‫چرندیات رو تو ذهنش می‌پروروند
‫که فکر می‌کرد همه تو خونه ‫اونقدر ساده‌لوح هستن که باور کنن,
‫۳۰ شیلینگ رو تو چهار ‫روز صرف مشروب کرد؟
‫اولش می‌تونستم با خوشحالی ‫اونو بکشم, و بعدش,,,
‫در واقع براش دلم سوخت,
‫همیشه انتظارات زیادی ازش داشتن,
‫احتمالا بیشتر از چیزی ‫که اصلا تواناییشو داشت,
‫و من فقط فکر کردم، خدا ‫رو شکر که جای تو نیستم,
‫می‌دونم ناامیدکننده‌ست,
‫من از دست اون هم عصبانیم, ‫اون منو تو تورپ گرین تحقیر کرد،
‫و می‌دونست داره چیکار می‌کنه,
‫ولی نباید ازش دست بکشیم، مگه نه؟
‫نه، نباید ازش دست بکشیم, ولی ‫باید اونو همونطور که هست ببینیم,
‫نه چیزی که نیست, این ‫براش منصفانه نیست,
‫گاهی فکر می‌کنم شارلوت ‫ازش متنفر, خب,,,
‫شارلوت شیاطین خودشو داره,
‫چه شیاطینی؟
‫ببین، می‌دونی چقدر ‫حالش بد بوده؟ برای ماه‌ها,
‫تا جایی که خودشو مریض کرده،
‫و خودشو متقاعد کرده ‫که داره کور میشه,
‫آره؟ خب، می‌دونی ‫وقتی تو بروکسل بودیم؟
‫مسیو هگر؟ آره,
‫خب,,, اون خیلی,,,
‫,,,گرفته اون شده بود,
‫وقتی من اونجا بودم که نبود, ‫این بعد از مرگ عمه برنول بود،
‫وقتی من خونه موندم,
‫اون,,, شد,,,
‫,,,وسواسش شده بود,
‫اون متاهل بود,
‫به خاطر همینه که اونجا ‫رو ترک کرد, آخرش,
‫لیلند عزیز من،
‫من دیروز برگشتم
‫از یه سفر یه هفته‌ای ‫به لیورپول و شمال ولز،
‫ولی فهمیدم، تو مدتی که نبودم،
‫که هرجا می‌رفتم، ‫یه زن، ملبس به سیاه
‫و خودش رو بدبختی ‫می‌نامید، کنار من راه می‌رفت،
‫و به بازوی من تکیه ‫می‌داد با همون صمیمیتی
‫انگار که همسر قانونیم باشه,
‫مثل بعضی از شوهرای دیگه، ‫می‌تونستم از حضورش صرف نظر کنم,
‫برای غذایی که قراره بخوریم،
‫خداوند ما رو واقعا ‫سپاسگزار کنه, آمین,
‫دوباره داره به اون ‫سگ‌ها غذا میده؟ نه,
‫مرغ لطفا,
‫چای بیشتر,
‫برنول,,,
‫آره؟ یه چیزی درباره,,, ‫لیورپول بهمون بگو,
‫خیلی خب, خب، ‫اسکله‌ها فوق‌العاده بودن,
‫آهان؟ یه مرد سیاه پوست ‫دیدیم, یه سیاه پوست، یه کرئول,
‫اون واقعا سیاه ‫بود, خیلی تیره، بابا,
‫آها؟ و من باهاش حرف زدم,
‫خیلی نفهمیدم چی می‌گفت
‫و فکر نکنم اونم یه ‫کلمه از حرفای منو فهمید
‫ولی فقط,,, جذاب بود,
‫فکر کنم اون یه چیزی ‫تو یکی از کشتی‌ها بود,
‫بله؟
‫اگه تو,,,
‫نتونی این,,,
‫عادت رو ترک کنی,,,
‫وقتی اوضاع برات خوب پیش نمیره،
‫اگه نتونی یه کم ‫خویشتنداری نشون بدی،
‫اونوقت اون زندگیتو در بر ‫می‌گیره، برنول, مسخره نباش,
‫من مسخره نیستم,
‫اون تو رو نابود می‌کنه, هوم,
‫به طور بالقوه، تو هنوز چیزای ‫زیادی برای ارائه داری، برنول,
‫به یه برنامه نیاز داری, ‫من برنامه دارم, تو چی؟
‫و می‌تونی اونا رو به ‫اشتراک بذاری؟ با کسی؟
‫می‌دونی چی فهمیدم؟ چی؟
‫تو شعر پولی نیست,
‫رمان, پول اونجاست,
‫در حالی که نوشتن یه شعر
‫نهایت تلاش فکر یه ‫مرد رو می‌طلبه,,,
‫,,,و برای چی؟ حداکثر ۱۰ پوند,
‫من می‌تونم یه آهنگی ‫زمزمه کنم و یه سیگار بکشم
‫و یه رمان نوشته باشم,
‫هیچکس یه رمان از یه نویسنده ‫ناشناس رو منتشر نمی‌کنه,
‫من نه تا شعر تو گاردین ‫هالیفاکس منتشر کردم,
‫می‌دونم فقط هالیفاکسه، ولی ‫به اندازه کافی خونده میشه,
‫برای یه رمان به یه ‫داستان خوب نیاز داری,
‫اوه، من کی بی‌داستان بودم؟
‫هنوزم به رفتن به پاریس فکر ‫می‌کنی؟ فکر نکنم احتمالش زیاد باشه,
‫فعلا, چرا؟ شاید برات خوب باشه,
‫هنوزم مصممی خودتو مریض کنی؟
‫من,,, مریض نیستم,
‫فقط دارم تلاش می‌کنم که,,,
‫چرا سرنوشت یه زن ‫اینقدر با یه مرد فرق داره؟
‫من هیچوقت احساس حقارت ‫نکردم, تو چی؟ از نظر فکری؟
‫چرا ما اینقدر ‫فرصت‌های کمی داریم؟
‫من و تو می‌تونیم تقریبا هر ‫کاری که بخوایم انجام بدیم, ولی نه,
‫تنها چیزی که می‌تونیم واقع‌بینانه براش برنامه ‫بریزیم یه مدرسه نسبتا معمولی،
‫که هیچکس نمی‌خواد بهش بیاد,
‫چرا سرنوشت زن اینه ‫که دائما بچه فرض بشه,,,
‫,,,یا اینکه نامرئی و ناتوان باشه ‫که کاری در موردش انجام بده؟
‫اون دیگه هیچوقت ‫بهت جواب نداد، پس؟
‫هگر؟
‫نه,
‫آن میگه تو یه سری شعر نوشتی,
‫هیچوقت به انتشارشون ‫فکر کردی؟ نه,
‫فقط,,,
‫مسئله اینه که,,, منم ‫یه سری شعر نوشتم,,,
‫و اگه بین خودمون بتونیم ‫مطالب کافی جمع کنیم
‫که به انتشار یه جلد ‫کوچیک فکر کنیم,,,
‫و بذاریم همه روش دقیق بشن ‫و مسخره‌اش کنن و بهش بخندن
‫توسط هر کسی که ممکنه بخواد ‫پولشو براش هدر بده؟ بعیده,
‫او با بادهای غربی می‌آید، ‫با هوای سرگردان شامگاه،
‫با اون تاریکی روشن آسمان ‫که متراکم‌ترین ستاره‌ها رو میاره,
‫بادها لحنی اندوهگین به خود ‫می‌گیرند، و ستاره‌ها آتشی لطیف،
‫و رویاها برمی‌خیزند، و تغییر ‫می‌کنند، که منو با اشتیاق می‌کُشند,
‫بوته‌های بلند موج‌دار زیر ‫ضربات طوفانی خم می‌شوند،
‫نیمه‌شب و مهتاب و ‫ستاره‌های درخشان؛
‫تاریکی و شکوه با ‫شادی در هم می‌آمیزند،
‫زمین به سوی آسمان بالا ‫می‌رود و آسمان پایین می‌آید،
‫روح انسان رو از ‫سیاهچال تاریکش دور می‌کنه،
‫زنجیرها رو می‌شکنه و ‫میله‌ها رو خرد می‌کنه,
‫سپس نادیدنی طلوع می‌کنه؛ ‫نادیده حقیقت خودشو آشکار می‌کنه؛
‫حس بیرونی من از بین رفته، ‫ذات درونی من حس می‌کنه؛
‫بال‌هاش تقریبا آزادن - ‫خونه‌اش، پناهگاهش پیدا شده،
‫دره رو اندازه می‌گیره، خم میشه ‫و به آخرین پرواز جرئت می‌کنه,
‫چه وحشتناک است این مانع ‫- چه شدید است این عذاب -
‫وقتی گوش شروع به شنیدن ‫می‌کنه، و چشم شروع به دیدن؛
‫وقتی نبض شروع به تپیدن می‌کنه ‫- مغز دوباره شروع به فکر کردن -
‫روح جسم رو حس می‌کنه، ‫و جسم زنجیر رو حس می‌کنه,
‫با این حال من هیچ نیشی رو از ‫دست نمی‌دم، آرزوی عذاب کمتری ندارم؛
‫هرچه این عذاب بیشتر ‫شکنجه کنه زودتر برکت میده؛
‫و ملبس به آتش جهنم، یا ‫درخشان با درخشش آسمانی،
‫اگه فقط نوید مرگ ‫رو بده، این رویا الهیه,
‫چی شده؟ چی شده؟
‫یکی تو اتاق من بوده!
‫یکی؟ یکی وسایل منو گشته,
‫و اونقدر عقل نداشته، ‫وقتی اونا رو برمی‌گردونده،
‫که بفهمه همه چیز یه ‫نظمی داشته, خب، کی؟
‫ما نبودیم، من نبودم, تو نبودی,
‫تو این کارو ‫نمی‌کنی, اینو می‌دونم,
‫برنول تو هالیفاکسه,
‫میشه فرض کرد که بابا ‫نمی‌تونسته این کارو بکنه،
‫و اصلا چرا باید زحمتشو می‌کشید؟
‫تبی کارای مهم‌تری داره و ‫مارتا اونقدر خوب نمی‌تونه بخونه,
‫با این حال، اون همچنین ‫حرمت و احترام زیادی
‫برای وسایل بقیه قائله!
‫نباید,,, می‌دونم,
‫ولی پشیمون نیستم, ‫منظورم اینه که، پشیمونم!
‫ببین، امیلی,
‫شعرهای تو,,,
‫فوق‌العاده‌ان,
‫می‌دونم اونا خصوصی‌ان، ‫می‌دونم شخصی‌ان -
‫اونا هزار و یک چیز هستن، ‫ولی چیزی نیستن که پنهان بمونن,
‫اعتراف می‌کنم که کنجکاوی بود، ولی ‫امیدوارم کنجکاوی بیهوده نبوده باشه،
‫بلکه چیزی,,, والاتر, والاتر؟!
‫رفتن به اتاق خواب ‫مردم؟ گشتن وسایل مردم؟
‫هیچ زنی، هیچکس، تا حالا ‫شعری اینطوری ننوشته!
‫هیچی که خوندم، هیچی ‫که بتونم بهش فکر کنم،
‫هیچی که منتشر شده، ‫با اونا برابری نمی‌کنه,
‫امیلی,,, اونا استثنایی‌ان,
‫اونا,,, حیرت‌انگیزن,
‫وقتی داشتم می‌خوندمشون ‫نمی‌تونستم نفس بکشم,
‫می‌دونم عصبانی هستی و ‫می‌دونم کاری که کردم نابخشودنیه,
‫به جز اینکه، لطفا، ‫ببین که اینطور نیست,
‫تو,,, منو منزجر می‌کنی,
‫نمی‌تونی تصور کنی چقدر,
‫از اتاق من دور بمون ‫و با من حرف نزن,
‫تو کلا با من حرف ‫نزن و مخصوصا درباره
‫برنامه‌های گمراه‌کننده، خسته‌کننده و ‫کثیف کوچیک انتشارت با من حرف نزن,
‫واقعا چی شده؟
‫اون تو اتاق خواب مردم بوده ‫و وسایل مردم رو می‌گشته!
‫من دارم یه قفل به اون در می‌زنم!
‫اون؟ چی شده؟
‫شارلوت؟ هیچی,
‫هیچی نبود, من ‫رفتم تو اتاق خوابش,
‫اوه! آه می‌کشد
‫و، اوم، برنول کجاست؟
‫هالیفاکس, اون کجاست؟ هالیفاکس,
‫اوه, و قرار برگرده؟ امشب؟
‫یا باید در پشتی رو قفل ‫کنیم؟ فکر کنم یه کلید برداشته,
‫درسته,
‫خیلی خب! من اشتباه کردم,
‫به جز اینکه نکردم!
‫اونا,,,
‫خوندیشون؟
‫نه,
‫اون هیچوقت از من نخواسته,
‫منظورش از برنامه‌های کثیف ‫کوچیک انتشارت چی بود؟
‫اونا بی‌لطف نیستن,
‫فقط شعرها نیستن، می‌بینی,
‫من اینو هم می‌نویسم,
‫این یه رمانه,
‫گوندال و گالدین نیست,
‫بیشتر درباره‌ی اینه که ‫اوضاع تو دنیای واقعی چطوریه,
‫درباره‌ی معلم سرخانه ‫بودنه، همه‌اش,,,
‫چیزهایی که دیدم و ‫شنیدم و شاهدش بودم,
‫مسئله اینه که، می‌بینی، ‫من,,, این خیلی زیبا نوشته شده,
‫من آماده خواهم بود,
‫که برای انتشار تلاش کنم, من ‫آماده‌ی ریسک شکست خواهم بود,
‫و کی می‌دونه؟ این کاریه که ‫ما تمام عمرمون انجام دادیم,
‫نوشتن, ما تو ذهنمون زندگی کردیم,
‫من تلاش برای انجام یه ‫کاری باهاش رو پست نمی‌دونم,
‫فروش خودمون به عنوان ‫معلم سرخانه پست‌تره
‫وقتی اون رو یه ‫همچین آزمونی می‌دونیم,
‫تا زمانی که با احتیاط و ‫عاقلانه بهش نزدیک بشیم،
‫و خودمونو احمق نکنیم، ‫پس مطمئنا,,, طرح,,,
‫این خواهد بود که اول ‫یه جلد شعر منتشر کنیم,
‫و بعدش، اگه اون با یه ‫مقدار موفقیت روبرو شد،
‫و یه اسمی برای ‫خودمون دست و پا کردیم،
‫اونوقت می‌تونیم هر کدوم یه ‫اثر داستانی رو امتحان کنیم,
‫من با نوشتن یه چیزی ‫درباره‌ی,,, بروکسل بازی کردم,
‫منظورم اینه که، حتی نمی‌دونم ‫این آداب و رسوم هست یا نه,
‫ولی می‌تونم به یه انتشارات ‫نامه بنویسم و بفهمم,
‫شعرهای تو خوب هستن,,,
‫و دلربا,
‫و من خودم شاعر بزرگی نیستم،
‫ولی سهم امیلی می‌تونه ‫یه جلد کوچیک رو ارتقا بده
‫به یه چیزی,,,
‫,,,که واقعا ارزش صرف ‫چند شیلینگ رو داشته باشه,
‫من براش متاسفم, چرا؟
‫به همون دلیلی که ‫برای برنول متاسفم,
‫انتظارات زیادی ازش ‫میره, به عنوان بزرگترین,
‫و حتی بزرگترین هم ‫نیست, اتفاقی بزرگترین شده,
‫خیلی رئیس, اون وقتی ماریا و ‫الیزابت هنوز زنده بودن هم رئیس بود،
‫من یادمه, به وضوح,
‫همین رئیس بودنش ‫رشدشو متوقف کرده,
‫اون جاه طلبه,
‫برای همه‌ی ما,
‫و من هیچ ایرادی تو این نمی‌بینم,
‫می‌دونم بعضیا ممکنه فکر ‫کنن مبتذله، ولی، امیلی،
‫ما با نوشتن به دنیا اومدیم، و اگه ‫محتاط باشیم، اگه باهوش باشیم،
‫و هستیم، و اگه خود واقعی‌مون ‫و جنسیتمونو پنهان کنیم,,,
‫خب، تموم شد,
‫تبی! من دارم میرم پایین,,, تپه,
‫عجیبه که چقدر همه تو ‫دهکده فکر می‌کنن اون ساکته
‫و چقدر تو خونه پر سر و صداست,
‫اگه بخوای می‌تونی با من بیای,
‫هیچوقت به نوشتن چیزی ‫غیر از گوندال فکر کردی؟
‫یه چیزی بیشتر,,, نه شاهزاده ‫خانوما و امپراتورها، فقط بیشتر,,,
‫اتفاقاتی که تو ‫دنیای واقعی میفته,
‫می‌دونی وقتی تو هالیفاکس کار ‫می‌کردم؟ تو اون مدرسه تو لاو هیل,
‫بله, خانم پچت، که اونجا رو اداره ‫می‌کرد، این داستان رو برام تعریف کرد,
‫و من اغلب فکر کردم که ‫می‌تونه یه داستان باشه, یه رمان,
‫درباره چی بود؟
‫این مرد، این پسر, جک شارپ, ‫من هیچوقت اینو بهت نگفتم؟
‫به اندازه کافی به ما خدمت می‌کنه، ‫ولی من می‌دونم ساختمان جذابی نیست,
‫یه تاریخچه نسبتا عجیب داره,
‫ظاهرا ۶۰ سال پیش ‫از روی کینه ساخته شده،
‫توسط مردی به اسم جک شارپ,
‫خب، یه خانواده ‫هست، خانواده واکر,
‫اونا صاحب والترکلاف هال هستن، ‫این خونه بزرگ، درست بالای هالیفاکس،
‫نسل اندر نسل تو ‫این خانواده بوده,
‫اونا تولیدکننده پشم ‫هستن - مگه همه نیستن؟
‫به هر حال، جان واکر چهار تا ‫بچه داره - دو تا پسر و دو تا دختر -
‫و این برادرزاده‌اش، جک ‫شارپ رو به فرزندی قبول کرده,
‫ریچارد و جان، دو تا پسر، ‫به خوبی تحصیل کردن،
‫و در نهایت تو لندن ‫مشغول به کار شدن,
‫جک با دخترا، گریس ‫و مری، تو خونه موند،
‫و آموزش دید تا جایگزین ‫کسب و کار خانوادگی بشه
‫که برای همه مناسب بود، ‫چون، به نظر میاد، اون همیشه
‫مورد علاقه آقای واکر پیر ‫بوده، اگه حقیقت رو بخوای,
‫بعد وقتی ریچارد، ‫پسر بزرگتر، می‌میره
‫تو یه حادثه غم‌انگیز یه جایی،
‫آقای واکر پیر تصمیم می‌گیره ‫اون منطقه رو ترک کنه و جک رو
‫مسئول کسب و کارش و ‫والترکلاف هال می‌ذاره,
‫در نهایت، چند سال بعد، ‫خود آقای واکر پیر می‌میره،
‫و پسر باقی مونده، جان،
‫تو لندن، همه چیز رو به ‫ارث می‌بره و به جک شارپ،
‫که هیچوقت ازش خوشش نمی‌اومد، ‫اخطار می‌ده که فورا ملک رو تخلیه کنه,
‫ولی جان واکر جوان ‫قانون رو طرف خودش داره،
‫و بعد از کشمکش‌های زیاد، تو ‫دادگاه، جک شارپ مجبور میشه
‫ملک رو تخلیه کنه، ‫چه بخواد چه نخواد,
‫ولی نه قبل از اینکه اونجا رو خراب ‫کنه و هر چیز با ارزشی رو برداره,
‫مبلمان,,,
‫,,,نقره‌ها، ظروف، پارچه‌ها,
‫فقط می‌تونی تصور ‫کنی اونا چی کشیدن,
‫خشم و تلخی,
‫و بعد اون خونه خودشو ‫ساخت، یه خونه جدید,
‫اینجا، تو لاو هیل,
‫محلش خیلی با دقت انتخاب ‫شده بود، مردم باور داشتن،
‫چون از اونجا به ‫والترکلاف هال دید داره,
‫و بعد اونجا رو با چیزهایی ‫که از هال دزدیده بود پر کرد,
‫انگار داشت جان واکر رو تحریک می‌کرد ‫که بیاد و اونا رو پس بگیره, اگه جرئت داشت,
‫و آیا اون جرئت کرد؟ بعید می‌دونم, ‫ولی بدترین کاری که جک شارپ کرد،
‫یکی از خواهرهای آقای ‫واکر پیر یه پسر داشت،
‫که اون موقع بزرگ شده ‫بود، به اسم سم استید,
‫و جک شارپ اونو تو این ‫حرفه شاگرد خودش کرد،
‫همونطور که خودش توسط ‫آقای واکر پیر شاگرد شده بود,
‫و اون ماهرانه، حساب شده، کم کم،
‫سم استید رو با قمار و ‫مشروب لوس و فاسد کرد،
‫و اون پسر خیلی بی‌مسئولیت ‫بود که بیشتر از این بفهمه,
‫چرا باید این کارو می‌کرد؟
‫این کارو کرد تا بیشترین ‫بدبختی و تحقیر رو
‫به خانواده واکر وارد کنه,
‫این,,, می‌دونم, این ‫همه خشم, خیلی,,, غنیه,
‫به هر حال، اگه قراره رمان بنویسیم, ‫فکر کنم به کاغذ بیشتری نیاز خواهیم داشت,
‫معلومه که قرار نیست از ‫اسم واقعی‌مون استفاده کنیم!
‫ولی حتما باید اسم مردونه باشه؟
‫وقتی یه مرد چیزی می‌نویسه، ‫این چیزیه که نوشته قضاوت میشه,
‫وقتی یه زن چیزی می‌نویسه، ‫خودشه که قضاوت میشه,
‫باید شعرهایی که می‌خوایم ‫استفاده کنیم رو انتخاب کنیم و بعد,,,
‫بله، اگه قراره جدی گرفته ‫بشیم و منصفانه قضاوت بشیم
‫و چیزی شبیه سود به دست بیاریم,,,
‫,,,باید نامرئی راه بریم,
‫نظرتون درباره اسم‌هایی که ‫نه مردونه‌ان نه زنونه چیه؟
‫الن عزیز, من دیروز کمی ‫بعد از ساعت ۲ به خونه رسیدم
‫کاملا سالم و سلامت,
‫امیلی و آن رفته بودن ‫کیگلی که منو ببینن,
‫متاسفانه، من از ‫جاده قدیمی برگشته بودم
‫در حالی که اونا از جاده جدید رفته ‫بودن، و ما همدیگه رو از دست دادیم,
‫من برگشتم خونه,
‫آه، شارلوت,,,
‫خانم برونته!
‫آقای نیکولز,
‫من به اتاقی که برنول بود ‫رفتم، که باهاش حرف بزنم,
‫خیلی سخت بود که باهاش صحبت کنم,
‫می‌تونستم خودمو از این زحمت ‫معاف کنم چون اون هیچ توجهی نکرد,,,
‫برنول؟
‫,,,و هیچ جوابی نداد,
‫برنول,
‫اون گیج شده بود,
‫این چیه؟
‫برنول؟ این چیه؟
‫اون برای توئه,
‫اتفاقی بازش کردم, ‫روش نوشته بود جناب,
‫اونو بده من,
‫صفحات نمونه!
‫چقدر بهشون پول می‌دید ‫برای امتیاز منتشر شدن؟
‫فرض می‌کنم شما بهشون پول می‌دید,
‫فرض می‌کنم همه‌تون ‫پولاتونو روی هم گذاشتین,
‫فرض می‌کنم اونا ‫به شما پول نمی‌دن,
‫تو مریض بودی,
‫من نه تایید کردم نه ‫تکذیب، هیچ جوابی ندادم,
‫برام مهم نیست که اون ‫بدونه ما بهشون پول می‌دیم،
‫تا جایی که به من مربوط میشه، ‫این یه وسیله برای رسیدن به هدفه,
‫برام مهمه که اون ‫با مردم حرف بزنه,
‫درباره‌ی ما, اصلا اون از کجا ‫پول آورده؟ که به اون حال بیفته؟
‫اون دیروز یه سکه از ‫بابا کش رفت, ادعا کرد که
‫یه مسئله فوری داره، و بابا گفت نه, ‫و چیزی که بعدش فهمیدیم این بود که
‫اون بهش داده, خدا می‌دونه ‫چطور یا چرا و اون داره تند تند میره
‫پایین تپه که اونو تو ‫بلک بول خورد کنه,
‫شاید، وقتی هوشیار ‫باشه، حتی یادش نیاد که
‫صفحات نمونه ما رو دیده, من به آیلوت ‫و جونز نامه می‌نویسم و ازشون می‌خوام
‫که مکاتبات ما رو در ‫آینده متفاوت خطاب کنن,
‫برنول عصبانی بود؟ ‫چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫نمی‌تونیم اونو، با این وضعی که داره، ‫تو کارمون راه بدیم! اون غیرقابل کنترله!
‫هیچوقت نمی‌تونیم به توافق ‫برسیم یا کاری انجام بدیم!
‫به هر حال، چرا نورثانگلند ‫بخواد با خواهراش منتشر کنه؟
‫مطمئنا نمی‌تونه از ‫پس هزینه‌هاش بربیاد,
‫ما کار درستی می‌کنیم، آن,
‫سخته، طاقت‌فرساست،
‫ولی متاسفم، اگه بهش اجازه بدیم، ‫اون ما رو هم با خودش پایین می‌کشه,
‫خب، بیا، ای آدم گنده‌ی نادون,
‫از اون طرف, برو کنار,
‫سلام، جو,
‫باورم نمیشه,
‫ها؟
‫حالت چطوره، پسر؟ من امروز صبح ‫تصمیم گرفتم خودمو مشغول نگه دارم,
‫خوبه,
‫خوبه!
‫منم همینطور,
‫فکر کردم برم جان ‫فروبیشر رو ببینم,
‫فکر کردم شاید چیزی ‫بنویسم که روش آهنگ بذارم,
‫و اون مرد مناسبیه, اون ‫هنوزم اینجاست، مگه نه؟
‫تو کلیسا؟ تا جایی ‫که من می‌دونم، آره,
‫دیگه به رفتن به خارج فکر نکردی؟
‫نه,,, نه,,,
‫هیچ جای خالی ندیدم،
‫حداقل هیچی که، می‌دونی,,,
‫با این وضعی که الان هست,
‫اوضاع خونه چطوره؟
‫انگار دارم با ‫آدمایی زندگی می‌کنم
‫که زبانی متفاوت از ‫من صحبت می‌کنن,
‫واقعا، جو, من ‫می‌تونستم با یه قبیله
‫از یه گوشه ‫دورافتاده از دنیا باشم
‫به اندازه چیزهایی ‫که با اونا مشترک دارم,
‫اونا منو تحقیر می‌کنن،
‫و من,,,
‫من فقط اونجا زندگی ‫می‌کنم چون یه فقیر لعنتی‌ام,
‫اون سه تا باید ازدواج کنن,
‫فقط، کی اونا رو می‌گیره؟
‫کی ما رو می‌گیره؟
‫چه گروه مسخره‌ای شدیم,
‫و ما قبلا یه خانواده ‫کوچیک خیلی خوب بودیم,
‫اون,,, اون منو دوست ‫داره، می‌دونی، جو، لیدیا,
‫آره, خب,,, می‌دونی، من نمی‌دونم,
‫من اونجا نبودم، نمی‌تونم بگم,
‫می‌دونم همه فکر می‌کنن من,,,
‫خدا می‌دونه، ولی ‫اگه اونو می‌دیدی،
‫حتی برای یه لحظه، ‫می‌فهمیدی، می‌دیدی,
‫چی رو می‌دیدم؟
‫اینکه اون از اون دسته زن‌هاییه که ‫می‌تونه زندگی یه مرد رو تغییر بده,
‫کل,,, همه‌چیزش رو,
‫باید به جلو نگاه کنی، ‫درسته؟ نه به عقب,
‫درباره این صحبت کردیم,
‫دارم خسته‌ات می‌کنم، لیلند؟
‫نه، پسر, نه, خسته‌ام نمی‌کنی,
‫نگرانم که خودتو گول بزنی,
‫ها؟
‫یه زن تو سن اون، تو موقعیت اون,
‫تنها امیدم اینه که اون به زودی ‫بمیره و از من خواسته بشه برگردم,
‫سلام,
‫نگاه کن,
‫می‌دونم,
‫آه، خیلی زیباست!
‫همون ماهی که از ‫بچگی‌مون می‌تابیده,
‫از وقتی اجدادمون بچه بودن,
‫ما واقعا خیلی کوچیکیم,
‫نیستیم؟ خیلی,,,
‫,,,خیلی بی‌اهمیت,
‫همه‌ی ما,
‫درسته,
‫سگ‌های لعنتی,
‫یه نفر تو بلک بول ‫دنبال تو می‌گرده, کی؟
‫میگه از تورپ گرینه,
‫کی؟
‫من کتمو بیارم,
‫برو کنار!
‫کسی دنبال من ‫می‌گرده؟ آره، اونجاست,
‫آقای برونته,
‫یه نفر مرده, آقای رابینسون,
‫سه هفته پیش، سه‌شنبه ‫گذشته، فوت کرد,
‫نمی‌دونستید؟
‫نه, چطور می‌تونستم بدونم؟
‫خب، تو روزنامه‌ها بوده,
‫ما روزنامه‌های ‫یورک رو نمی‌گیریم,
‫به شما توصیه میشه,,,
‫,,,که دور بمونید,
‫اون,,, نمی‌خواد من پیشش برم؟
‫اون اینو نگفت,
‫نه، اون نیست,
‫آقای ایوانز هست,
‫یکی از متولیان ‫وصیت‌نامه آقای رابینسون,
‫ظاهرا,,, اون گفته اگه شما ‫رو ببینه، بهتون شلیک می‌کنه,
‫اون شما رو فرستاده؟
‫نه, نه,
‫اون فرستاده,
‫اون نگران بود که ‫شما ممکنه سر برسید,
‫و اینکه آقای ایوانز ممکنه مجبور ‫بشه همونطور که تهدید کرده عمل کنه,
‫ولی، علاوه بر اون، باید بدونید
‫طبق مفاد وصیت‌نامه,,,
‫,,,که اگه دوباره ازدواج کنه،
‫هرگونه حق نسبت به ثروت ‫شوهرش رو از دست میده,
‫چی؟
‫تک تک پنی‌هاش,
‫و خونه,
‫اون,,,
‫اون از من خواست به ‫شما نگم که چقدر بدبخته,
‫شما اونو نمی‌شناسید، ‫آقای برونته,
‫اون این چند ماه گذشته رو ‫صرف مراقبت از اون کرده,
‫و بعدش، چند روز آخر قبل از مرگش،
‫رفتارش خیلی ملایم، ‫خیلی، ام,,, بود,
‫,,,آشتی‌جویانه,
‫دیدنش، در حالی که سر ‫نماز زانو زده، مایه تاسفه,
‫در حالی که اشک می‌ریزه,
‫فکر کنم فقط می‌تونیم حدس بزنیم
‫چه عذاب وجدان‌هایی ‫رو ممکنه تحمل کنه,,,
‫,,,حالا,
‫ولی,,, اون شما رو فرستاده,
‫هوم,
‫تا ازتون خواهش کنه به فکر ‫امنیت خودتون باشید، آقای برونته,
‫و سلامت عقلش,
‫که,,,
‫در طبقه پایین،
‫می‌ترسیم که به مویی بنده,
‫من ذره‌ای به امنیت ‫خودم اهمیت نمی‌دم,
‫نه,
‫ولی مسئله اینه که,,,
‫,,,هیچوقت اتفاق ‫نمی‌افته، آقای برونته,
‫می‌فهمید؟
‫به شما توصیه میشه که دور بمونید,
,::: مترجم مرتضی راکی :::, کانال تلگرام : @NestedSub
‫آقای براون! آقای براون!
‫آقای براون! چی می‌خوای، ‫ای موجود کوچولوی مزاحم؟
‫باید بیای! آقای توماس ‫تو بلک بول میگه باید بیای!
‫حالا چی شده؟ خدا می‌دونه,
‫یه نفر اینجا بود,
‫پدی؟ بیا دیگه، پسر, چی ‫شده؟ من دنبالت فرستادم,
‫به وضعش نگاه کن,,, ‫نه، تو کار درستی کردی,
‫یالا، پسر,
‫یالا، حالت خوب میشه,
‫هیچ کاری نمی‌تونم بکنم، جان,
‫تو فقط خسته‌ای, هیچ ‫کاری نمی‌تونم بکنم,
‫بیا بریم خونه, بیا,
‫چرا داریم میریم اینجا؟ اینجا ‫جاییه که تو زندگی می‌کنی,
‫نمی‌خوام برم خونه، ‫نمی‌خوام برم خونه,
‫خب، پس کجا می‌خوای بری؟
‫کیگلی,
‫فکر می‌کنم بهتره تو خونه باشی,
‫نه، نه! باید برم تورپ گرین، جان,
‫باید برم تورپ گرین,
‫خیلی خب، ولی نه الان، ‫نه امروز، نه تو این حالت,
‫آره، تو این حالت, ‫این حالت درسته,
‫خب، تو می‌تونی, ‫من نمی‌تونم، معلومه،
‫ساعت دو بعد از ‫ظهره، باید برم سر کار,
‫آه، آقای نیکولز,
‫اون,,, حالش بد شده،
‫یه خبر بد شنیده,
‫برو پایین,
‫تقریبا رسیدیم,
‫مراقب باش, تقریبا رسیدیم,
‫آروم باش, از من دور ‫شو! لطفا صداتو پایین بیار,
‫خفه شو، ازت متنفرم!
‫تو خونه خودم بهم میگی آروم باشم!
‫می‌خوام بکشمت!
‫دستتو از من بردار! آروم ‫باش, بهم نگو آروم باشم,
‫نمی‌خوام بهم چیزی بگی,
‫خونه‌ی من!
‫من هیچ مشکلی ندارم,
‫به اونا نگاه کن، همه ‫دارن به من نگاه می‌کنن!
‫اونا همیشه دارن ‫به من نگاه می‌کنن!
‫با چهره‌های احمقانه و پوچتون!
‫لطفا، دیگه به من نگاه نکنید!
‫فقط تمومش کنید,
‫و اون!
‫چی می‌خوای، ها؟
‫تو همه‌چیز داشتی!
‫تو همه‌ی چیزهایی که به ‫دست میاری رو داشتی,
‫تو فقط اونجا وایمیستی و ‫همش به من زل می‌زنی!
‫از تو متنفرم!
‫بیا بالا، یه کم دراز بکش,
‫یه کم داروی خواب بخور، ها؟
‫ها؟ بیا دیگه,
‫اوه,,, حالم بده,
‫بیا دیگه,
‫بریم بالا, شنیدی ‫چی گفت, منو بلند کن,
‫خودم می‌تونم!
‫متاسفم, متاسفم,
‫الن عزیز,
‫اخیرا بیشتر از معمول اذیت شدیم,
‫مرگ آقای رابینسون ‫بهانه‌ای شده برای برنول
‫که همه‌چیز اطرافشو ‫به هم بریزه و آشفته کنه,
‫اون غیرقابل تحمل شده,
‫به بابا نه روز و نه شب ‫اجازه استراحت میده و
‫مدام ازش پول می‌گیره، ‫بعضی وقتا تهدید می‌کنه
‫که اگه ازش دریغ ‫بشه خودکشی می‌کنه,
‫صبح بخیر، خانم برونته, ممنون,
‫تو هم مثل ‫بقیه نابینا احمقی؟
‫هیچی اون بیرون نیست!
‫نه برای کسی که به درد ‫هیچی نمی‌خوره، مثل من!
‫اون میگه خانم رابینسون الان دیوونه ‫شده، که ذهنش کاملا از هم پاشیده،
‫به خاطر عذاب وجدان ‫رفتارش با آقای رابینسون،
‫که به نظر میاد پایانش به ‫خاطر پریشانی ذهنی تسریع شده،
‫و اندوه از دست دادنش,
‫نمی‌دونم چقدر از ‫حرفاشو باور کنم,
‫اون الان اعلام می‌کنه که نه می‌تونه ‫و نه می‌خواد کاری برای خودش بکنه,
‫بیش از یه بار موقعیت‌های ‫خوب پیشنهاد شده،
‫که با دو هفته کار می‌تونست ‫صلاحیت خودشو به دست بیاره،
‫ولی اون هیچ کاری نمی‌کنه جز ‫نوشیدن و بدبخت کردن همه‌ی ما,
‫فقط بهم بگو کجاست!
‫ازتون خواهش می‌کنم ‫قبول کنید - شما مریضید!
‫دو نقد, یکی از مجله‌ی ‫کریتیک یکی از آتنائوم,
‫هردو ناشناس، ولی هردو ‫واقعا، واقعا خیلی خوب,
‫مخصوصا درباره‌ی تو,
‫شعر با طراوت و پر انرژی، ‫بدون تظاهرات بیمارگونه،
‫بدون لوس‌بازی، بدون تقلید ‫خسته‌کننده از آهنگ‌های آشنا,
‫اونا هنوز دارن دعوا می‌کنن؟
‫حالت خوب میشه؟
‫وقتی با بابا به منچستر برم؟
‫فقط سه هفته‌ست, من بیشتر ‫نگران وقتی‌ام که برمی‌گرده,
‫به استراحت و ‫آرامش نیاز داره, نه,,,
‫اوه، چیزی که می‌خواستی رو گرفتی؟
‫آره، تو! به خودت ‫افتخار می‌کنی، ها؟
‫از یه مرد نابینا پول می‌گیری؟ ‫مردی که تقریبا ۷۰ سالشه,
‫گمشو, ها! برگرد اینجا و اینو بگو, آره، ‫ادامه بده, یه کاری بکن, من وقت ندارم,
‫ببین چی میشه,
‫نه؟ پس فقط نابیناها ‫و پیرها، درسته؟
‫وگرنه این کارو می‌کردم,
‫معلومه که می‌کردی!
‫هیچی نیست,
‫اون همین الان تو رو زد؟
‫شلوغش نکن,
‫من هنوز قصد دارم داستانمو ‫تا آخر این هفته تموم کنم,
‫یه سری بخش‌ها هست که ‫می‌خوام دوباره بهشون نگاه کنم،
‫ولی بعدش، بستگی به این داره که ‫تو و آن با کاراتون کجا رسیدین,,,
‫اوه، پروفسور تموم شده, ‫تا جایی که می‌تونست باشه,
‫شاید بتونیم هدف بذاریم که اونا رو ‫قبل از اینکه تو راه بیفتی به منچستر،
‫به یه ناشر برسونیم,
‫امیلی,
‫موفق باشی,
‫همچنین تو,
‫مراقبش باش، باشه؟
‫همه‌ی کیف‌ها هست؟ ‫همه‌چیز تحت کنترله، بابا,
‫اون شنیده؟ آره! ‫شنیدم, امیلی، امیلی,
‫می‌دونی اسلحه کجاست؟
‫آره,
‫همه‌مون سوار شدیم, ممنون,
‫به محض اینکه فهمیدیم کجاست ‫آدرس رو برات می‌فرستم,
‫راننده: حرکت کن!
‫برنول نمی‌دونه اسلحه ‫کجاست, مگه نه؟
‫دیگه نه,
‫اون هنوز تو رختخوابه؟
‫سوال احمقانه‌ایه,
‫بهش هیچ پولی نده,
‫هر داستان غم‌انگیزی ‫که سر هم کنه,
‫باشه؟
‫اون تو رو نمی‌زنه,
‫و اگه منو بزنه، منم ‫اونو می‌زنم, محکم‌تر,
‫الن عزیز, بابا و من ‫چهارشنبه به اینجا اومدیم,
‫همون روز آقای ویلسون، ‫چشم‌پزشک رو دیدیم,
‫اون اعلام کرد که چشم‌های ‫بابا کاملا آماده‌ی عمله
‫و دوشنبه‌ی بعد رو ‫برای انجامش تعیین کرده,
‫اون روز به یاد ‫ما باش، الن عزیز,
‫آقای ویلسون میگه حداقل ‫باید یه ماه اینجا بمونیم,
‫خیلی دلگیر خواهد بود,
‫نمی‌دونم امیلی و آن بیچاره ‫چطور با برنول تو خونه کنار میان,
‫ممنون,
‫,,,در حال حاضر قادر ‫به بررسی انتشار نیستیم,
‫فکر می‌کنی اونا واقعا خوندنشون؟
‫به نظر میاد خونده شده باشن؟
‫نفر بعدی تو لیست کیه؟
‫چپمن و هال، ۱۸۶ استرند، لندن,
‫هیچ امکانی وجود نداشت,,,
‫,,,که اون روز پیاده‌روی کنیم,
‫فکر می‌کنی نوشتن درباره‌ی چیزی ‫که خیلی به خونه نزدیکه اشتباهه؟
‫مثل چی؟
‫یه زن,,,
‫,,,مجبور به ترک خونش ‫بشه, یه خونه‌ی خوب و مرفه،
‫برای محافظت از خودش و بچه‌اش،
‫به خاطر تغییری در شخصیت ‫شوهرش وقتی که غرق میشه تو,,,
‫می‌دونی، رفتار اعتیادآور,
‫و بعد مجبور میشه راه ‫خودشو تو دنیا پیدا کنه,
‫نه, فکر نمی‌کنم اشتباه باشه,
‫اگه یه مثال به این خوبی تو خونه ‫نداشتم، هیچوقت هندلی رو خلق نمی‌کردم,
‫
‫برنول رو امروز دیدی؟ نه,
‫صداشو شنیدی؟
‫یه جسد رو می‌بینم که ‫روی آب دراز کشیده،
‫با چشم‌هایی که چرخیده، ورم ‫کرده و بی‌فروغ، رو به آسمون
‫و بازوهایی که باز شدن، تا ‫مثل موج روی موج حرکت کنه
‫که اونو تو قبر بی‌کران ‫و موج‌دارش بالا می‌بره,
‫نه زمان، بلکه اقیانوس ‫موهای روانش رو نازک می‌کنه؛
‫پوسیدگی، نه اندوه، ‫پیشونیش رو برهنه می‌کنه؛
‫اعضاش حرکت می‌کنن، ‫ولی نه در کار بی‌فایده،
‫چون دریاها از ‫آشفتگی این دنیا ملایم‌ترن,
‫«فساد، سرخی لب و ‫گونه‌هاش رو می‌رباید،
‫«ولی غرور جریحه‌دار شده، ‫مردگان رو اندوهگین نمی‌کنه؛
‫«و، با اینکه اون اعضا به ‫سرعت رو به پوسیدگی می‌رن،
‫«هیچ درد و رنجی ‫قدرتشون رو نمی‌گیره؛
‫«با چشمی، قلب و مغزی آرام،
‫«در میان آرامش و طوفان ‫در طول دریا شناور می‌شه,
‫«با اینکه عشق و شادی ‫خیلی وقته که از بین رفتن،
‫«سینه‌اش حتی یه ذره هم ‫غم و اندوه رو تحمل نمی‌کنه؛
‫«با اینکه علف‌های هرز و کرم‌ها ‫زیبایی گرامی‌اش رو پنهان می‌کنن،
‫«اون غرور یا تکبر جریحه‌دار ‫شده رو حس نمی‌کنه,»
‫کجا میری، پسر؟
‫هاورث,
‫ایست! ایست!
‫برو!
‫اوه، سلام,
‫برنول!
‫برنول اینجاست! از ‫حال رفته! اون بیرونه!
‫برنول؟
‫برنول,
‫برنول؟
‫یکی از شماها بره و ‫دکتر ویل‌هاوس رو بیاره,
‫یه شنل بپوش!
‫بیایید اونو ببریم داخل,
‫برنول، ها؟
‫بیا دیگه، پسر، بشین,
‫بیایید اونو ببریم ‫تو خونه, بیا دیگه,
‫می‌دونی من کجام, آره، آره,
‫ممنون که اومدید، دکتر,
‫امیدی هست,
‫اون خونه‌ست، اون پیش ما برگشته,
‫و، با تغذیه و پرهیز،
‫و دعا، و آرامش و سکوت،
‫شاید هنوز بتونیم به ‫چیزهای بهتری امیدوار باشیم,
‫بدنش از بی‌توجهی ‫شدید رنج برده, و,,,
‫سوءاستفاده,
‫خودکرده,
‫و من نمی‌تونم، با تمام وجودم،
‫کاری جز سرزنش اون زن انجام بدم,
‫اون,,, زن گناهکار و منفور,
‫که، با سن بیشتر و ‫مزایای اجتماعی‌اش،
‫مطمئنا باید مسئولیت ‫بیشتری نشون می‌داد,
‫اون خیلی سقوط کرده,
‫ولی، می‌دونی، بعضی ‫وقتا یه مرد باید تا ته دره بره
‫قبل از اینکه بتونه ‫زندگیشو تغییر بده,
‫و شاید این چیزیه که اتفاق ‫افتاده، چیزی که داره اتفاق می‌افته,
‫اینجا, کجا بوده؟
‫چطور زندگی می‌کرده؟
‫می‌خواد پرهیز کنه؟
‫اوه، اون باید, ‫اون باید پرهیز کنه,
‫فکر کنم هالیفاکس,
‫نمی‌دونم, اونجاییه که جان ‫همیشه تصور می‌کرد اونجاست,
‫یا جایی که جان خیلی ‫خوب می‌دونست اونجاست,
‫باهاش صحبت کردی؟ درباره‌ی پرهیز؟
‫خوابه,
‫فقط وقتی جواب میده که ‫خودش مصمم باشه انجامش بده,
‫آن, هیس!
‫من,,,
‫آن,
‫من باید بیشتر کار ‫می‌کردم, تو تورپ گرین,
‫باید جلوشو می‌گرفتم، ‫باید به یکی می‌گفتم،
‫باید,,,
‫من,,, تو گناه اونا شریکم,
‫نه، نیستی,
‫تو تو موقعیت غیرممکنی ‫بودی, من گذاشتم اتفاق بیفته,
‫تنها کاری که کردم این ‫بود که آخرش رفتم,,,
‫من یه ترسو بودم,
‫یه ترسو از نظر ‫اخلاقی، در برابر خدا,
‫حالت خوبه، پسر؟
‫لیدیا,
‫بیدار شو! بیدار ‫شو! آتیش‌سوزی شده,
‫فکر کنم خاموشش کردم,
‫برنول! برنول! برنول!
‫به من نگاه کن,
‫برنول!
‫هذیان ناشی از ترک الکل,
‫این وقتیه که یه نفر
‫که چند هفته مدام مشروب ‫خورده یهو قطع می‌کنه,
‫چه از روی انتخاب چه، ‫معمولا، به خاطر کمبود پول,
‫بدن نمی‌دونه چطور واکنش نشون ‫بده، برای همین دچار اسپاسم میشه,
‫دوباره اتفاق می‌افته؟
‫با مراقبت,,, نه,
‫ولی باید مراقبش باشید,
‫اون خوش‌شانسه, ممکن بود شما ‫امروز صبح دنبال کفن و دفن می‌فرستادید،
‫آقای برونته، نه من,
‫فکر می‌کنم به جای اینکه ‫دوباره به اینجا برگرده،
‫باید تو اتاق خواب ‫من پیش من بمونه,
‫فعلا,
‫یه شعر برات نوشتم,
‫نوشتی؟
‫خب، من اونو نوشتم، و بعد از اینکه ‫تمومش کردم، داشتم به تو فکر می‌کردم,
‫خب,,,
‫اینطوریه,,,
‫می‌خوای بشنویش؟
‫بله,
‫شروعش اینطوریه، این,,,
‫خط اولش اینه,,,
‫اینطوریه,,,
‫هیچ روح ترسو از آن من نیست
‫هیچ لرزانی در ‫کره‌ی طوفان‌زده‌ی جهان
‫شکوه بهشت رو درخشان می‌بینم
‫و ایمان به طور مساوی می‌درخشه ‫و منو از ترس مسلح می‌کنه,,,
‫عجله نکن,
‫ای خدا، درون سینه‌ام,,,
‫ای خدا، درون سینه‌ام
‫معبود قادر مطلق همیشه حاضر
‫زندگی که در من آرام می‌گیری،
‫همانطور که من، زندگی ‫جاویدان، در تو قدرت دارم
‫هزاران عقیده‌ای که قلب ‫انسان‌ها رو به حرکت درمیارن پوچن
‫به طرز وصف‌ناپذیری پوچ،
‫بی‌ارزش مثل علف‌های هرز پژمرده
‫یا بی‌مصرف‌ترین کف ‫در میان دریای بی‌کران
‫تا در کسی تردید ایجاد کنه,,,
‫تا در کسی که اینقدر محکم به ‫بی‌نهایت تو چسبیده تردید ایجاد کنه،
‫که اینقدر مطمئن روی صخره‌ی ‫استوار جاودانگی لنگر انداخته
‫با عشقی فراگیر
‫روح تو به سال‌های ‫ابدی جان می‌بخشه
‫نفوذ می‌کنه و ‫در بالا سیر می‌کنه
‫تغییر میده، حفظ می‌کنه، حل ‫می‌کنه، خلق می‌کنه و پرورش میده
‫حتی اگه زمین و ماه از بین برن
‫و خورشیدها و جهان‌ها از بین برن
‫و تو تنها بمونی
‫هر وجودی در تو وجود خواهد داشت
‫جایی برای مرگ نیست
‫نه ذره‌ای که قدرتش ‫بتونه اونو باطل کنه
‫از اونجایی که تو ‫هستی و نفس هستی
‫و چیزی که تو هستی ‫هرگز نابود نخواهد شد,
‫چیزی برای ترسیدن نیست,
‫نه برای کسی مثل تو,
‫دوستت دارم,
‫خوبه,
‫دوستت دارم,
‫کی؟ کورر, بل,
‫هیچکس با این اسم اینجا نیست, ‫نه، من اینو می‌دونم، آقای برونته،
‫فقط به این آدرس فرستاده ‫شده، پس,,, این یه رازه,
‫تا جایی که من می‌دونم، هیچکس ‫با این اسم تو کل محله نیست,
‫تا جایی که من اطلاع دارم,
‫نه، خب، برای همین فکر ‫کردم شاید یه بازدیدکننده باشه,
‫نه، نه, هیچ بازدیدکننده‌ای نیست,
‫فعلا,
‫خیلی خب، پس من اونو ‫برمی‌گردونم به اداره‌ی پست,
‫آه، صبح بخیر، خانم ‫برونته, اسمی شنیدم؟
‫کورر بل؟ بله,
‫خوبه, این من نیستم, واضح ‫است, ولی اگه می‌تونستم اونو بگیرم،
‫می‌تونم مطمئن شم به دستش می‌رسه,
‫اون,
‫می‌بینی، اون,,, بابا، ‫اون فراموش می‌کنه,
‫اون,,, آقای بل، اینجا نیست,
‫اون اینجا بود, ولی الان,,, نیست,
‫خب، من می‌تونم اونو براش ‫بفرستم, من آدرسشو دارم,
‫اسم عجیبیه,
‫کورر, فکر کردم شاید یه ‫ربطی به آقای نیکولز داشته باشه,
‫آرتور بل نیکولز, نه, ‫نه، نه، نه، این,,, فقط,,,
‫این فقط یه تصادفه, ‫می‌تونم اونو بگیرم؟
‫خوبه! خب، این منو از پر کردن یه ‫پرونده تو اداره‌ی پست نجات میده,
‫خیلی ممنونم, و اونم ‫همینطور خواهد بود,
‫حال,,, برادرتون چطوره؟ اون,,,؟
‫اوه، اون,,,
‫اون,,, می‌دونید,
‫تا فردا، پس! خانم برونته,
‫خداحافظ! خداحافظ, خداحافظ,
‫امیلی کجاست؟
‫آشپزخونه, اونو می‌خوای؟
‫نامه از یه ناشر,
‫امیلی!
‫توماس کاتلی نیوبی
‫پیشنهاد انتشار بلندی‌های ‫بادگیر و اگنس گری رو داده,
‫شرایطش سخته، ولی ‫پیشنهاد انتشارشون رو داده،
‫که بیشتر از هر کس ‫دیگه‌ایه که انجام داده، پس,,,
‫پروفسور چی؟
‫نه,
‫نه، اون پیشنهاد ‫انتشار اونو نداده, چرا؟
‫پس باید فکر کنی چطور می‌خوای ‫به این موضوع نزدیک بشی, نه، این,,,
‫ما باید همه‌شون رو با هم منتشر ‫کنیم یا اصلا منتشر نکنیم, مطمئنا,
‫این احساساتیه، مهربانانه‌ست،
‫ولی مزخرفه,
‫این یه پیشنهاد محکمه، نه یه پیشنهاد ‫سخاوتمندانه، همونطور که گفتم،
‫ولی من تو فرستادن ‫پروفسور پافشاری می‌کنم
‫و با اون یکی که داشتم می‌نوشتم,
‫ولی در این بین، تو یه انتخاب ‫داری که باید بکنی, بخونش,
‫اون ازت می‌خواد که ۵۰ پوند پیش ‫پرداخت برای هزینه‌ی انتشار بدی,
‫برای هزینه‌ی انتشار,
‫ولی واضحا اون باور داره که این کار ‫سودآوره وگرنه این پیشنهاد رو نمی‌داد,
‫این به اسم کورر بل ‫آدرسه, بله, این جالب بود,
‫تو,,, البته که نه! مجبور بودم,,,
‫دروغ بگم,
‫۵۰ پوند,
‫شاید این عادی باشه, شاید هر ‫کسی که متعهد به انتشارش می‌شد
‫یه پیش پرداخت از این دست بخواد,
‫ما یه ریسکیم، ما ناشناسیم، ‫علی‌رغم شعرها, به خاطر شعرها,
‫دو نسخه فروخته شد,
‫تو,,, پافشاری خواهی کرد؟
‫اوه، بله,
‫بله؟
‫می‌خوام با آقای برونته صحبت کنم,
‫کشیش برونته؟
‫آقای پاتریک برونته,
‫باید بگم موضوع چیه؟
‫اون خونه‌ست؟
‫کی می‌خواد بدونه؟
‫من یه مامور اجرای احکام ‫شهرستانم که توسط آقای راوسون،
‫قاضی در هالیفاکس، منصوب شدم,
‫من اینجا درباره‌ی یه بدهی پرداخت ‫نشده هستم, آقای برونته خونه‌ست؟
‫من,,,
‫فقط باید یه دقیقه بهم وقت بدید,
‫بله؟
‫یه مرد دم دره، آقای برونته,
‫می‌گه اینجا درباره‌ی یه ‫بدهی پرداخت نشده‌ست,
‫می‌گه توسط یه قاضی ‫تو هالیفاکس فرستاده شده,
‫خب، آقایون, چطور می‌تونم ‫کمکتون کنم؟ آقای پاتریک برونته؟ بله,
‫من توسط قاضی در هالیفاکس ‫منصوب شدم تا یه بدهی رو جمع کنم
‫به مبلغ ۱۴ پوند، ‫۱۰ شیلینگ و ۶ پنی،
‫که به آقای کروثر از Commercial ‫در نورثگیت، هالیفاکس، بدهکارید،
‫و الان مجموعا هشت ‫ماهه که پرداخت نشده,
‫چه خبره؟ برنول، چه خبره؟
‫برنول,,,
‫برو, برو,,,
‫وایستا، وایستا، وایستا!
‫انقدر سریع نه، کوچولو, آروم باش!
‫نمی‌خوای من بهت آسیب بزنم,
‫و تو نمی‌خوای به من آسیب ‫بزنی، چون، اگه این کارو کنی،
‫مشکل پیش میاد, از من دور شو!
‫فکر می‌کنم باید پسرم ‫باشه که شما دنبالشید,
‫پسرت؟ خب، پس پسرت ‫کجاست، آقای برونته؟
‫من گرفتمش، آقای رایلی!
‫امیلی! اونو از من جدا کن! نمی‌تونم نفس ‫بکشم، امیلی! دست و پا زدن رو تموم کن!
‫دست و پا زدن رو تموم کن! تو هیچ ‫جا نمی‌ری! من هیچ کار اشتباهی نکردم!
‫شما مرد اشتباهی رو گرفتید! ‫پس برای چی فرار می‌کردی؟
‫و چرا سعی کردی منو ‫بزنی، ای عوضی کوچولو,
‫دست از من بردار! تو ‫پاتریک برونته‌ای؟ بلند شو!
‫تو پاتریک برنول برونته‌ای؟
‫به مرد جواب بده!
‫من هیچ ایده‌ای ندارم ‫این آدما کی هستن,
‫تو به یه میخانه‌دار ‫تو هالیفاکس بدهکاری,
‫و اگه بدهی پرداخت نشه،
‫اونا تو رو به زندان ‫بدهکاران می‌برن,
‫بهتره پس پرداخت کنی، ها؟
‫ببرینش,
‫چی؟
‫نه! بابا، من متاسفم! ‫من متاسفم! من متاسفم!
‫منظورم این نبود! من ‫متاسفم! شارلوت! امیلی!
‫ما پول داریم, ما پول داریم! ما ‫پول داریم، لطفا جلوشونو بگیر,
‫لطفا, یه لحظه صبر کنید، پسرا!
‫اونو برگردون, اگه ‫مشکلی نیست جناب کشیش،
‫همکارای من اونو نگه ‫می‌دارن تا من رسید رو بگیرم,
‫من یه رسید لازم خواهم داشت,
‫من بهت یه دونه خواهم داد,
‫بیا بریم,
‫همه‌چی مرتبه,
‫آقایون, من پیام شما رو در ‫تاریخ ۵ این ماه دریافت کردم،
‫که ازتون ممنونم,
‫اعتراض شما به ‫کمبود تنوع در پروفسور،
‫همونطور که ‫می‌دونم، بی‌دلیل نیست,
‫من یه داستان دوم در سه ‫جلد دارم که الان تموم شده،
‫که سعی کردم بهش ‫علاقه‌ی زنده‌تری بدم
‫نسبت به چیزی که در پروفسور هست,
‫من یه دست‌نوشته با قطار ‫براتون می‌فرستم، با عنوان جین ایر،
‫یه رمان در سه جلد از کورر بل,
‫یکی از ما زنده از ‫اون اتاق بیرون نخواهد رفت!
‫یا تو رو می‌کشم یا خودمو می‌کشم!
‫می‌خوای خودمو بکشم؟ ها؟
‫چون اگه این کارو کنم، ‫پیرمرد، می‌تونی مطمئن باشی
‫که تو با دعاهای بی‌پایانت و حرف‌های
‫بی‌سروتهت منو به این کار واداشتی!
‫نمی‌تونی بفهمی، ‫نمی‌تونی این ایده رو بگیری
‫که تنها,,, تنها مهلتی که ‫من از بدبختی وجودم دارم
‫اینه که بهم اجازه بدن یه کم ‫چیزی برای نوشیدن داشته باشم,
‫من فقط یه شیلینگ ‫می‌خوام، به خاطر خدا!
‫فقط,,, فقط بگیرش,
‫اون همینطور ادامه میده تا بالاخره ‫چیزی که می‌خواد رو به دست بیاره,
‫و من فقط,,,
‫من,,, من همیشه انرژی ندارم,,,
‫دیگه,
‫می‌دونم این برخلاف ‫چیزیه که قبلا گفتم، ولی,,,
‫فکر دومم، گاهی اوقات،
‫بهتر از فکر اولمه,
‫فکر می‌کنم باید به بابا ‫درباره‌ی جین ایر بگی,
‫درباره‌ی اینکه چقدر موفق بوده,
‫چرا؟
‫فکر می‌کنم بهش کمک می‌کنه بدونه
‫که ما الان به نظر می‌رسه یه ‫راهی برای تامین خودمون پیدا کردیم،
‫احتمالا، در صورت,,, ‫هر وقت اتفاقی براش بیفته,
‫چرا جین ایر؟
‫نه، ما بهش درباره‌ی همه‌چی ‫می‌گیم، ولی فقط,,, به عنوان یه شروع,
‫ولی بعد,,, اون می‌خونتش,
‫حالا؟
‫سلام؟
‫بابا؟
‫یه لحظه وقت دارید؟
‫آره، سریع,
‫من,,,
‫من,,, من یه کتاب نوشتم,
‫یه کتاب, و,,, اوه، خب,,,
‫می‌خوای اونو بخونی؟
‫نه، نمی‌تونم,
‫وقت ندارم,
‫و می‌دونی، با نوشته‌های ‫ریز کوچیکت، نمی‌تونم ببینمش,
‫ولی آفرین,
‫موضوع اینه، می‌بینی,,, ‫اون منتشر شده,
‫منتشر شده،
‫اون یه کتابیه که به طور رسمی ‫منتشر شده,,, یه کتاب در سه جلده,
‫خب، خب!
‫کورر بل,
‫نه، اون معروفه، ‫اون,,, نه، اون منم,
‫اون تویی؟ چی تو؟!
‫این,,,
‫من با یه اسم مستعار منتشر کردم,
‫کورر بل, می‌بینی، ‫این همون اول اسمه,
‫و موضوع اینه، اون ‫داره وارد چاپ دوم میشه,
‫اون,,, نسخه‌های زیادی فروخته,
‫اون واقعا به طور ‫غیرمعمولی موفق بوده,
‫یه نمایشنامه ازش در ‫حال تمرینه همین الان
‫تو یه تئاتر در,,, تئاتر ‫ویکتوریا، در واقع،
‫در لندن,
‫اون خیلی,,, اوم,,,
‫خیلی خوب مورد ‫استقبال قرار گرفته,
‫ولی من,,,
‫پس,,, تو,,,؟
‫تو,,,؟! بله,
‫و,,, من پول درآوردم,
‫با چشم‌انداز اینکه خیلی ‫بیشتر هم به دست بیارم,
‫و اگه ما,,, اگه من به ‫سخت کار کردن ادامه بدم
‫و نوع نوشتنی رو تولید کنم
‫که مردم حاضرن براش پول بدن،
‫اونوقت باید ما رو با یه ‫زندگی راحت تامین کنه,
‫می‌خوای براتون یه ‫کم از نقدها رو بخونم؟
‫خب، من,,,
‫چرا اینقدر مخفی نگهش داشتید؟ ‫برای محافظت از خودمون,
‫ما به ابتذال و درشتی متهم شدیم,
‫من حقم رو برای اینکه یه عضو از ‫جنس لطیف خونده بشم از دست دادم
‫به گفته‌ی لیدی ایستلیک،
‫که حدس می‌زنه کورر ‫بل ممکنه واقعا یه زن باشه
‫و در انقلاب‌ها در سراسر ‫اروپا همدست باشه,
‫ما در گفتن این تردید ‫نمی‌کنیم که لحن ذهن و فکری
‫که اقتدار رو سرنگون کرده ‫و هر قانونی رو نقض کرده -
‫انسانی و الهی - در خارج،
‫و جنبش منشورگرایی و ‫شورش رو در داخل پرورش داده،
‫همون چیزیه که ‫جین ایر رو هم نوشته,
‫جین ایر,
‫و چرا مبتذله؟ اینطور نیست، بابا!
‫مردم فقط در مورد حقیقت، ‫در مورد زندگی واقعی، حساسن,
‫کار ما هوشمندانه‌ست, صادقانه‌ست,
‫جدیده، تازه‌ست، ‫زنده‌ست و ظریف و رک,
‫ولی,,, مهم‌تر از ‫اون، نکته اینه,,,
‫ما نمی‌خواستیم برنول بدونه,
‫این اولین و مهم‌ترین دلیلیه ‫که ما اونو مخفی نگه داشتیم,
‫این نیست که اون نیشدار ‫باشه، ما می‌تونیم اونو تحمل کنیم,
‫به خاطر اینه که این چیزیه که ‫اون همیشه می‌خواست انجام بده,
‫و حالا کمتر و کمتر احتمالش ‫هست که اون بتونه انجامش بده،
‫مثل نمک پاشیدن روی زخمه,
‫هیچکس هیچوقت نمی‌تونه بفهمه ‫ما کی هستیم, ما توافق کردیم,
‫ما فقط نمی‌خواستیم ‫شما نگران باشید که ما
‫هیچ کاری با خودمون نمی‌کنیم، ‫چون ما انجام دادیم, ما هستیم!
‫خب، به جز من، ‫کس دیگه‌ای می‌دونه؟
‫هیچکس, من حتی به الن هم نگفتم,
‫تبی؟
‫هیچکس, ناشرا حتی ‫نمی‌دونن ما کی هستیم,
‫اونا فکر می‌کنن ما سه مردیم,
‫ما می‌خوایم همینطور بمونه, ‫فقط می‌خواستیم شما بدونید,
‫هلن برنز کوچولو,
‫اون خواهر کوچیکت، ماریاست,
‫ماریا خواهر بزرگتر ما بود,
‫آره, البته که بود,
‫البته که بود,
‫روزی نمی‌گذره که بهش فکر نکنم,
‫و الیزابت کوچولو,
‫و مادرت,
‫من خیلی بهتون افتخار می‌کنم,
‫همیشه هم افتخار می‌کردم,
‫یکشنبه,
‫جان عزیز، من خیلی ‫ازت ممنون خواهم شد
‫اگه بتونی برام جور کنی
‫به اندازه‌ی پنج پنس عرق ‫سگی به اندازه‌ی درست,
‫اگه سریع به دست بیاد، شاید ‫بتونم اونو از تو یا بیلی بگیرم
‫بالای کوچه یا چیزی که به همون ‫اندازه خوب باشه، برات بفرستن,
‫من مشتاقانه این لطف رو می‌خوام ‫چون می‌دونم چقدر برام خوبه,
‫به موقع، ساعت نه و نیم ‫صبح، بهت پرداخت میشه
‫پنج پنس از یه شیلینگی ‫که اون موقع بهم میدن,
‫مال تو، PBB,
‫یه دقیقه وقت داری ؟
‫چی؟ ما باید به لندن بریم,
‫کی؟ ما, هر سه تامون,
‫کی؟ امروز,
‫چرا؟
‫شما,,,
‫آقای نیوبی باید,,, نمی‌دونم,,,
‫چند صفحه‌ی اول مستاجر ‫وایلدفل هال رو فروخته باشه
‫به یه ناشر آمریکایی با این تصور
‫که اون توسط کورر بل نوشته شده,
‫خب، واضحا یه سوءتفاهمه,
‫نه, تو,,,
‫لطفا,,, ببین
‫که این مرد یه ‫کلاهبرداره, یه شیاده!
‫اون چند تا اشتباه تو ‫بلندی‌های بادگیر چاپ کرد؟
‫غلط‌گیری‌هایی که تو با دقت ‫انجام دادی و اون نادیده گرفت،
‫و حالا این, ناشر من خیلی عصبانیه
‫که من تونستم رمان بعدیم ‫رو به یه ناشر دیگه بفروشم,
‫اونا حق تقدم برای دو ‫رمان بعدی منو دارن،
‫و حالا فکر می‌کنن من یه ‫جور دلال دو روی بی‌وجدانم!
‫خب، فقط بنویس و توضیح بده, نه,
‫نه، ما باید به لندن بریم
‫و مدرک عینی بدیم که ‫ما سه نفر جدا هستیم،
‫رمان‌ها همه‌ش کار یه نفر نیست،
‫و این کاملا مزخرفه,
‫خب، من نمی‌رم,
‫چرا؟ چون تو می‌تونی یه نامه ‫بنویسی و همه‌ی اینا رو توضیح بدی،
‫و فقط بگی که نیوبی اشتباه ‫کرده, این یه اشتباه نیست!
‫این یه تلاش عمدی و فریبکارانه‌ست
‫برای سود بردن از ‫موفقیت جین ایر, متاسفم,
‫اینطور نیست! هست!
‫نیوبی اشتباه کرده، همراه ‫با خیلی از افراد دیگه،
‫که فرض کردن ما ‫همه‌مون یه نفریم، فقط همین,
‫چرا انقدر کله‌شقی؟
‫چرا انقدر نمایشی هستی؟
‫امیلی!
‫من نمی‌خوام مستاجر وایلدفل ‫هال تبلیغ و فروخته بشه
‫با یه فریبکاری,,, ‫سوءتفاهم، هر چی که هست،
‫که توسط کسی غیر از من نوشته شده,
‫ما باید به لندن بریم,
‫حالا,
‫امروز,
‫و به آقای اسمیت و آقای اسمیت ‫ویلیامز توضیح بدیم چی شده,
‫غیرقابل تحمله که تصور کنم ‫اونا فکر کنن من انقدر حیله‌گرم,
‫ولی، صبر کن، ببین، تو نمی‌تونی,
‫تو نمی‌تونی به لندن بری ‫و توضیح بدی کی هستی
‫چون اونا تو رو خواهند ‫دید, کل موضوع همینه,
‫آره، و تو قول دادی ‫- تو به من قول دادی -
‫که ما هیچوقت خودمون رو به ‫هیچکس نشون ندیم, هیچوقت,
‫خب,,,
‫متاسفم به خاطر,,, آقای نیوبی,,,
‫ما الان خودمون رو ‫در یه,,, موقعیت می‌بینیم,
‫امیلی,,, فکر می‌کنم باید بریم,
‫نه! تو هم نمی‌ری,
‫نه، من میرم! نه، تو نمی‌ری,
‫نیوبی به اندازه‌ی شارلوت، ‫به اعتبار منم لطمه زده,
‫من دیگه با اون منتشر نخواهم کرد,
‫اگه با ما نمیای، این,,, ‫این انتخاب خودته,
‫لازم نیست سر این موضوع ‫با هم دعوا کنیم، امیلی,
‫موضوع درباره‌ی ‫رمان تو - و اسم توئه,
‫این هیچ ربطی به من نداره!
‫اینطوری نباش، ام,,,
‫چی شده؟
‫امیلی,
‫بله، ولی تو می‌دونی که ‫پارسش از گازش بدتره، مگه نه؟
‫شارلوت,,,
‫جین ایر,
‫نگاه کن,
‫می‌تونم کمکتون کنم، خانوم‌ها؟
‫بله,
‫بله، من,,,
‫ما می‌خوایم با آقای جورج ‫اسمیت صحبت کنیم، لطفا,
‫آقای اسمیت؟
‫آقای اسمیت خیلی سرش شلوغه,
‫بله,,,
‫ولی موضوع اینه، ‫می‌بینید,,, مهمه,
‫می‌تونم بهش بگم موضوع چیه؟
‫فقط,,,
‫فقط اینکه یه موضوع مهمه,
‫من، اوم,,, من می‌بینم که,,,
‫من می‌بینم که یه ‫دقیقه وقت داره یا نه,
‫باید بگم کی می‌خواد ‫ببینتش؟ این,,,
‫این حساسه,
‫اون یه مرد خیلی سرشلوغه,
‫ما ۱۷ ساعت در سفر بودیم،
‫و کمتر از یه دقیقه ‫از وقتشو می‌گیریم,
‫آقا، دو تا خانوم می‌خوان ‫شما رو ببینن, چه خانوم‌هایی؟
‫اسمی ندادن، آقا, موضوع چیه؟
‫تنها چیزی که تونستم ازشون ‫بفهمم، آقا، اینه که مهمه,
‫برای من یا برای اونا؟ اونا بیشتر ‫از یه دقیقه از وقت شما رو نخواستن,
‫می‌گن ۱۷ ساعت در سفر بودن,
‫خانوم‌ها, چطور ‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫آیا با آقای جورج اسمیت ‫صحبت می‌کنم؟ بله,
‫یه موضوع محرمانه‌ست,
‫ما,,,
‫ما اینجا هستیم تا به یه ‫سوءتفاهم رسیدگی کنیم،
‫که، وقتی انجام بشه، ‫به نفع همه خواهد بود،
‫به اندازه‌ی ما، به ‫نفع شما هم هست,
‫و به همین خاطر ما عذرخواهی می‌کنیم ‫برای چیزی که باید یه مزاحمت باشه
‫برای کار صبح شما,
‫ولی شاید اگه اینو بهتون ‫بدم، مشخص کنه ما کی هستیم,
‫این نامه رو از کجا آوردید؟
‫از پست, از شما,
‫شما اون رو برای من فرستادید,
‫من,,, کورر بل هستم,
‫سی برونته، اون منم,
‫و این اکتون بل هست،
‫نویسنده‌ی اگنس گری,
‫موضوع اینه، نویسنده‌ی ‫مستاجر وایلدفل هال، نه من,
‫و الیس نتونست بیاد, ‫الیس نمی‌خواست بیاد,
‫الیس,,, به هر ‫حال,,, موضوع اینه,,,
‫ما سه خواهریم,
‫من چند صفحه‌ی اول ‫رمان بعدیم رو نفروختم
‫به یه ناشر آمریکایی، همونطور که ‫آقای توماس کاتلی نیوبی ادعا کرده,
‫اون رمان من نیست، مال اکتونه,
‫من,,, آقای اسمیت، هیچ، دقیقا ‫هیچ، ربطی به آقای نیوبی ندارم,
‫و خواهرم هم نخواهد داشت، حالا ‫که اون رو به رنگ واقعیش دیده,
‫ما آدم‌های درستکاری هستیم,
‫و با صداقت,
‫و به همین دلیله ‫که ما اینجا هستیم,
‫تا اوضاع رو درست کنیم,
‫ببخشید، شما,,,
‫شما کورر بل هستید؟
‫چی باعث میشه بهش ‫شک کنی، آقای اسمیت؟
‫لهجه‌ام؟ جنسیتم؟ اندازه‌ام؟
‫اوه، خدای من!
‫اوه، خدایا!
‫منو ببخشید، متاسفم,
‫منم متاسفم، ما شما ‫رو غافلگیر کردیم,
‫ولی می‌بینید، ما فکر کردیم ‫بهتره بیایم و شما رو شخصا ببینیم،
‫با توجه به لحن نامه‌تون,
‫من نمی‌خواستم جایی برای ‫هیچ سوءتفاهم یا شک بیشتر بذارم,
‫این خیلی، خیلی ‫قابل تقدیره، خانم,,,
‫برونته,
‫و البته یه تسکین بزرگه,
‫شما واقعا ۱۷ ساعت در سفر بودید؟
‫تمام شب, لحن نامه‌ی ‫شما طوری بود که,,,
‫باید خیلی خسته باشید,
‫عجیبه، آقای اسمیت، من ‫به طرز عجیبی هوشیارم,
‫کجا اقامت دارید؟
‫ما در کافه چپتر جا ‫گرفتیم, در پاترنوستر رو,
‫پدرمون قبل از رفتن به ‫کمبریج مدتی اونجا موند,
‫و من و خواهرم، خواهر ‫دیگه‌ام، الیس، یه بار،
‫قبل از سفرمون به بروکسل، ‫اونجا بودیم, شما نفس منو بند آوردید,
‫خانم برونته, اوه، شما ‫باید با مردم ملاقات کنید,
‫هیچ ایده‌ای دارید چند ‫نفر می‌خوان,,, تاکری!
‫تاکری، تاکری,,, تاکری ‫باید شما رو ملاقات کنه,
‫اوم,,, کنت، کنت,
‫کنت! اسمیت ویلیامز رو بیار! تو ‫باید اسمیت ویلیامز رو ملاقات کنی,
‫اون,,, اون خیلی ‫تحسین‌کننده‌ی,,, از,,, از,,,
‫اون بود,,,
‫,,,از نبوغ شما,
‫اون کسی بود که,,, که ‫پروفسور رو خوند، و فورا دید،
‫قبل از جین ایر - که ‫به هر حال باشکوهه -
‫اوم، اون دید,,,
‫اون دید، اون دید، خانم برونته,
‫کل محفل ادبی لندن - کل لندن -
‫برای گذروندن یه دقیقه
‫در محضر کورر بل، ‫سر و دست می‌شکونن,
‫اوم، یه نفر واقعا باید
‫یه کاری در مورد این آقای ‫نیوبی بکنه، البته، آقای اسمیت,
‫کاملا، درسته, با اون ‫برخورد خواهد شد,
‫لطفا، لطفا، به دفتر من بیاید,
‫آه، اسمیت ویلیامز!
‫این,,,
‫کورر بل هست,
‫اوه، چقدر عالی,
‫چقدر لذت‌بخش,
‫و این اکتون,,, بل هست,
‫الیس نتونست بیاد, ‫شما اپرا دوست دارید؟
‫برنول سرفه می‌کند
‫من بهش رسیدگی ‫می‌کنم، پیشش می‌مونم,
‫مطمئنی؟
‫تو برو تو تخت اونا بخواب,
‫برنول,
‫من می‌خوام بالا بیارم,
‫شما برگشتید!
‫خیلی سریع بود! تا خود لندن,
‫اوضاع اینجا چطور بود؟ اوه، خب،
‫ما کار ناراحت‌کننده‌ای با برنول ‫داشتیم, ولی به غیر از اون,,,
‫خوبه, خوبه,
‫تو آخرین کسی تو دنیایی هستی ‫که من می‌خوام باهاش دعوا کنم,
‫می‌دونم,
‫ما فقط به آقای اسمیت و ‫آقای اسمیت ویلیامز گفتیم,
‫خب، و نیوبی، بعدا,
‫هیچکس دیگه, ما واضح گفتیم که ‫اونا هم نباید به کس دیگه‌ای بگن,
‫اونا ما رو به خانه‌ی ‫اپرای سلطنتی بردن،
‫آقای اسمیت و آقای ‫اسمیت ویلیامز بردن،
‫با مادر آقای اسمیت و خواهراش،
‫و ما با هیچی برای پوشیدن ‫جز همونی که باهاش رفته بودیم,
‫اونا هیچ ایده‌ای ‫نداشتن ما کی هستیم!
‫خدا می‌دونه اونا ‫درباره‌ی ما چی فکر کردن,
‫اون,,,
‫چی؟
‫برنول,
‫اون خون بالا آورده,
‫الن عزیز،
‫من نامه‌ی شما رو ‫که به ما اطلاع می‌داد
‫از زمان رسیدنتون به کیگلی با ‫خوشحالی فراوان دریافت کردم,
‫امیلی و آن مشتاقانه منتظر ‫بازدید دیررس شما هستند
‫همونقدر که خودم هستم,
‫ما دقیقا ساعت دو بیرون ‫اسلحه‌خانه‌ی دوونشایر خواهیم بود,
‫سفری امن و راحت ‫رو براتون آرزو می‌کنم,
‫کسی کیگلی میاد؟
‫الن!
‫شارلوت!
‫امیلی!
‫آن! خانم نوسی,
‫کدوم جعبه‌ی شماست؟ اینه؟
‫بله، همونجا, سفرتون چطور بود؟
‫طولانی، خسته‌کننده,
‫خیلی وقته شما رو ندیدیم,
‫می‌دونم، دلم براتون تنگ شده بود,
‫بریم؟ بله,
‫در نهایت فهمیدم اگه مراقب نباشیم، بازدید ‫شما رو برای همیشه به تعویق می‌ندازیم,
‫و اون الان خیلی ساکته,
‫به ندرت اونو در طول روز ‫می‌بینیم, اون فقط می‌خوابه,
‫فکر می‌کنم مردم بیشتر از چیزی که ما ‫فکر می‌کنیم، صلیب برای تحمل کردن دارن,
‫از جنبه‌ی خانوادگی,
‫بی‌سر و صدا,
‫بی سر و صدا,
‫عجیب‌ترین چیز - ‫فکر می‌کنم بهت گفتم -
‫دخترای رابینسون، می‌دونی دو ‫تای جوون‌تر، الیزابت و مری؟
‫اونا شروع به نامه ‫نوشتن به آن کردن,
‫حدود شش ماه بعد از مرگ پدرشون,
‫منظورم اینه، اونا خیلی به آن علاقه ‫دارن، بیشتر از چیزی که اون تصور می‌کرد,
‫بعد اونا می‌خواستن ‫ملاقات کنن, اینجا,
‫پس ما بهشون اجازه دادیم، ‫و اونا هفته‌ی پیش اومدن,
‫البته، برنول هیچی ‫درباره‌ی اون نمی‌دونست,
‫اونا چطور بودن؟ اوه,
‫می‌دونی,
‫خوشگل, پوچ,
‫یک‌سره وراجی,
‫امیلی سرشو آورد تو،
‫فقط برای ارضای حس ‫کنجکاوی خودش، البته،
‫و بعد از تقریبا چهار ‫ثانیه، عقب رفت,
‫این یکی از معدود دفعاتیه که ‫من واقعا از ترشروییش لذت بردم,
‫به هر حال، موضوع اینه، ‫اونا هفته‌ی پیش به ما گفتن,,,
‫,,,که مادرشون,,,
‫چی؟
‫,,,می‌خواد با,,, ازدواج کنه
‫سِر ادوارد اسکات,
‫اینم از ندامت و گناه و دیوانگی
‫و بندهای وصیت‌نامه‌ی مردم,
‫اون خیلی بد استفاده شده، برنول,
‫بهش نگفتی؟
‫چه فایده‌ای داشت؟
‫متاسفم که همه‌ی اینا رو ‫به تو تحمیل کردم، الن,
‫شارلوت، من قدیمی‌ترین دوستتم,
‫تو می‌تونی هر چیزی رو ‫به من بگی، اینو می‌دونی,
‫نگاه کن!
‫اون چیه؟ خیلی عجیبه,
‫سه تا خورشیده!
‫اون چیه؟ خیلی زیباست,
‫اون شما سه تا هستید,
‫حالا می‌تونی بری,
‫باید بلندش کنی تا ‫پیراهنشو دربیاری,
‫حیف که تو این مسیر خودویرانگری ‫کوته‌بینانه رو شروع کردی!
‫من از هر چیزی که تو ‫نماینده‌اش هستی متنفرم!
‫انقلاب در راهه!
‫فقط یه احمق مثل تو، ‫آقا، اون رو نادیده می‌گیره!
‫,,,این میز ناهارخوری معروفه،
‫که خواهرها قبلا اینجا ‫می‌نشستن و می‌نوشتن,
,::: مترجم مرتضی راکی :::, کانال تلگرام : @NestedSub