15 آگوست 2009 (هِیسِی 21)
وای! این چه تیپیه؟
امروز واسه جشن لباس پوشیدم,
خودت چی؟
دارم کمک میکنم, تو حرم خانوادگیمونه، میدونی,
باید نقش ایتسوکی‌هیمه رو بازی کنم,
کائورو باهات نیست؟
گفت اونم میاد,
اول یه کار دیگه داشت,
اوه، جدی؟
خب، تعجب کردم انقدر واسش ذوق داری! یوکاتا هم پوشیدی!
یوکاتا نیست، کیمونوئه,
ولی آره، خیلی هیجان‌زده‌ام,
یه قول خیلی قدیمی رو با یه دوست خوبم دارم عملی میکنم,
حدس میزنم,,, دختره؟!
از کجا فهمیدی؟
حتما خیلی خوشگله!
معلومه,
آخه پری آسمانیه دیگه!
فعلا خداحافظ, باید برم,
ها؟ هی، صبر کن!
پری آسمانی؟
8 آگوست 1872 (مِیجی 5)
سوبای شیطانی
جشن معبد؟
آره, 15 آگوست تو آراگی جینجاس, کلی غرفه غذا و اینا داره,
نوماری‌چان رو ببر ببین,
یه کم تفریح کردن که ضرر نداره، نه؟
و؟
عجب زود می‌فهمی بین خط‌ها رو!
یه شایعه‌ی عجیب شنیدم, بهت می‌خوره؟
داستان‌های "دختر قو" رو شنیدی دیگه؟
خب، آراگی جینجا معروفه به پرستش خدایان روباه و داستان خودش رو هم راجع به یه پری آسمانی داره,
ولی یه کم با بقیه‌ی منطقه‌ها فرق داره,
توی این نسخه، شنل پری دزدیده میشه و با یه پسر جوون از یه دهکده‌ی آهنگری ازدواج می‌کنه،
بعدش خیلی مریض میشه,
برای نجاتش، پسر جوون سعی می‌کنه زنش رو برگردونه بهشت,
این کارو با یه آینه ی مخصوص می‌کنه که بهشت و زمین رو به هم وصل می‌کنه,
همون اشیاء مقدسه که تو آراگی نگه داری میشه، یه آینه ی آهنی,
یه آینه ی افسانه ای که به بهشت وصلِ؟
اینجاست که قضیه جالب میشه,
حدودای دیشب، یه نور عجیب از حرم داخلی که آینه توشه اومد بیرون,
اونایی که دیدن میگن، بعدش سایه ی یه آدم دیده شده,
خب؟ اینجور چیزا که کارِ توئه، نه؟
آره، خیلی جالبِ,
گوش کردنش ارزش داشت, حسابش رو کردم جای غذات,
اووو، چه خوب,
جشن معبد، ها؟
ببخشید که معطل کردمتون,
من کشیش اعظم اینجام, اسمم کودای کونیدا,
جینجا کادونو هستم, یه مغازه سووبا دارم تو خیابون سانجو,
خب، راستش رو بگم,,,
آینه آهنی، آره؟
فکر نمیکنم زیاد بتونم چیزی بگم,
دیشب احتمالا یه دزد بوده که اومده بود چیزایی رو بدزده,
درسته که تو افسانه ها میگن این آینه پل بین آسمون و زمینِ,
ولی فقط یه افسانه س، چیز دیگه ای نیست,
که هر روز اتفاق نمیفته,
هنوز کنجکاوم, میشه خودم ببینمش؟
خیلی متاسفم، اما برای عموم باز نیست,
باشه,
عزیزم,
وای چیو!
ببخشید که حرفتون رو قطع کردم,
یه مهمون منتظرتونه,
کادونو سان، متاسفم باید برم, اگه اجازه بدید,
حتما, ممنون از وقتی که گذاشتین آقا,
جینجا سما, اگه چیزی خواستید دوباره بیاید,
خوشحال میشیم کمکتون کنیم,
ممنون, خب، دیگه میرم,
نامرئی شدن,
کجا لعنتا هستم؟
هی! کسی صدامو میشنوه؟ کادونوکون؟ میاکا چان؟
امیدوارم زودتر کسی رو پیدا کنم,,,
خدایا شکرت! امیدوار بودم نزدیک باشی!
بالاخره همو دیدیم!
ام,,, وای,,,
خب، جریان چیه؟
نمیدونم چی بگم,
چی؟ ولی تو,,, ها؟!
خب، بذار از اسمم شروع کنم, من جینجا کادونوم,
چی؟ این یه شوخیه؟
ها؟
واقعا نفهمیدم، ولش کن,
مهمتر از همه، دوست دارم داستان تورو بشنوم,
آره، خب,
ولی قبلش یه چیزی می‌خوام ازت بپرسم، باشه؟
چرا اینجوری لباس پوشیدی؟
یه مشکلی با لباسم هست؟
خب، فکر کنم بهت میاد، ولی,,,
اوه! یه لحظه صبر کن!
خب، این دقیقا کجاست؟
معبد آراگی ایناری,
این که کمکی نمی‌کنه, یه منطقه کلی تر می‌گی، آقا؟
نزدیک خیابون سانجو تو کیوتو,
و می‌تونی "آقا" رو حذف کنی اگه راحت تری,
ممنون,
کیوتو، ها؟
یه چیز دیگه! الان چه سالی هست؟!
سال پنجم دوره میجی,
عه، ممنون, فکر کنم حلش کردم,
کمی ناراحت کنندست که اینجور چیزای دیوونه کننده، اصلا منو نمی‌ترسونه,,,
نوبت منِ سوال بپرسم, اینجا چیکار می‌کنی؟
ها؟ خب,,,
یه نور خیلی درخشان دیدم و بعد بَنگ! یهو تو این جنگل بودم,
خودمم نمی‌دونم اینجا چیکار می‌کنم!
فکر کنم باید بپرسم, کجا زندگی می‌کنی؟
اووف، سوال سختیه, اصلا نمی‌دونم چطوری برگردم,,,
این خونه‌ها عالین! کاملا رترو هستن!
اون یه کالسکه‌ی اسب بود که الان دیدیم، نه؟
وای! به این همه چتر نگاه کن!
و خب، فقط برش گردوندی با خودت؟
کادونو-сама، خیلی راحت دخترهای غریبه رو به خونه‌ت دعوت می‌کنی ها!
ا-سلام, خوشبختم,
لطفا صدام کن کانئومی,
میشه بپرسم اسم شما چیه؟
ام، خب، من,,,
فقط صداش کن دوشیزه آسمانی,
هااا؟!
ا,,,ام، چی گفتی کادونو-کون؟
نمی‌خوای اسمتو بهمون بگی، نه؟
آره, چون ممکنه بعدا اوضاع عجیب بشه,
ولی "دوشیزه آسمانی" یه کم زیاده,,,
خیلی خب, پس چطوره "آساگائو"؟
آساگائو؟
این می‌تونه اسمت باشه وقتی اینجا هستی,
یادمه گفته بود شبیه اونه، ولی شاید,,,
این برات اوکیه؟
معقوله,
اوه! آره!
از اونجایی که جایی برای رفتن نداری، فعلا می‌تونی اینجا بمونی,
مطمئنی؟
مشکلی ندارم,
دیگه نمی‌تونی جایی بری، نه؟
آره,,,
خودمم اینجا مهمونم, نمیتونم اعتراض کنم,
حله, الان میرم,
قرار دارم,
قرار؟
آره, با یه آقا پسر خیلی خوب,
هیچ وقت نمیتونم بفهممش,
خلاصه که معذرت میخوام, برگردیم به مشکل شما,,,
میمونی یا نه؟
ام,,, خب,,,
مطمئنی واقعا؟
چون حتی خودم میفهمم الان چقدر مشکوکم,
مشکلی نیست,
همیشه مهربون بودی نه، کادونو کون؟
باشه, میام پیشت میمونم!
شیطان سوپا
آره، خوشبختم نوماری‌چان!
اسم من، امم، آساگائوئه,
باز؟
خوب باش,
خوشبختم,
ببخشید، میدونم یهویی بود,
خب، به تصمیم‌ات احترام می‌ذارم، بابایی,
نه که بخوام تورو راضی کنم، اما چه‌طوره یه وقت با هم بریم بیرون؟
واقعا؟!
شنیدم جشنواره توی حرم آراگی هست,
یه وقتایی باید از این مراسمای محلی لذت ببریم,
جشنواره؟!
درسته, میخوای فردا بریم یوکاتا بخریم که داشته باشی بپوشی؟
باشه! حالا عوض نکن حرفتو، بابایی!
فکر می‌کردم شوخی می‌کنی راجع به بابایی بودن، ولی انگار واقعا پدری، ها؟
آره، همونو که بهت گفتم,
کجای,,,؟
اوه، درسته, من تو دوره میجی هستم,
برگشت به زمان گذشته و یه پسر از کلاسمو دیدم,
مسخره‌ست, کی این حرفو باور می‌کنه؟
چه عجب، اون همه حرفای مسخره‌اش راجع به شیطان صد ساله بودن واقعیت داشت,
صبح بخیر، کادونو کون!
زود بیدار شدی؟
امم، میخوام صورتمو بشورم,,,
یه چاه تو حیاط پشتی هست, از اون استفاده کن,
چاه؟!
اوه، فهمیدم! برای آب!
عین کانهومیه, جوونا این دوره واقعا سر در نمیارم,
خوش اومدی!
خب، چه بد شانسی, آیا وارد مغازه اشتباهی شدم؟
سلام، سومگورو,
هوم؟ اوه، سلام, کانهومی کجاست؟
ظاهرا رفته قرار با یه آقا,
چی میل داری؟
هوس کیتسوین سوبا کردم,
خودت چی، هایکچی؟
سوپای تمپورا، لطفا,
اینا نوشیدنیاتونه,
خیلی ممنون,
ممنون,
عالیه!
صبر کن! اول باید یه چیزایی رو بفهمم!
هی!
واو, یه پری دریایی، نه؟
انگار واقعا چیزای عجیب تو زندگی پیش میاد!
از تو بعید نیست!
گیر آوردی!
اِ,,,چی شده؟
ببخشید, انقدر نازی که نتونستم نگات نکنم,
ها؟?!
وااای، چه خوب، ممنونم,
بذار خودم رو معرفی کنم,
من سومگورو آکیتسو هستم, بهترین دوست جین‌یاست,
به نظر من که نه,
نگاه کن، چقدر خجالتی شدی!
من آساگاؤ هستم, خوشبختم,
خوشوقتم,
نوبت توئه، های‌کچی,
تو با یه نور شدید اومدی؟ مسخرست!
واضحه که یه شیطونه دیگه است,
اممم، خب، ببینید,,,
ادب! ------ آخ!
کاریش نداشته باش آساگاؤ-چان,
یه کم احمقه,
این واسه چی بود، استاد؟
اگه نمی‌فهمی چرا زدمت، بهتره دهنت رو ببندی,
امم، آکیتسو-سان؟ اشکالی نداره، ناراحت نشدم یا چیزی,,,
خیلی مهربونی آساگاؤ-چان,
ولی گوش کن، فقط به خاطر اینکه گفت شیطونی، از دستش عصبانی نشدم,
ها؟
جواب درست اینه که با لبخند قبولش کنی، هر چی که باشه,
این شاگرد من باید نشون بده که اهل دل بازیه و راحت میگیره، وگرنه مشکل داریم,
چون اگه اینجوری نباشه، نمی تونم اسم "سومگورو آکیتسو" رو بهش بدم,
ا-استاد,,,
خلاصه، تو خیلی جذاب هستی، نه؟
یعنی چی؟
تو که یه دختر تو خونه داری، بعد دو تا دختر دیگه هم میاری؟
وای! صبر کن تا او فو-چان بشنوه!
آروم باش, فقط شوخی کردم!
او فو-چان کیه؟
یه جورایی استاد منه,
خیلی چیزای مهم رو ازش یاد گرفتم,
اگه اون نبود، مطمئنا اینجا نبودم,
اوه؟ یه آدم خاص برای تو بود؟
ها؟ اون برات کسی بود؟
خب، مثل خواهر و دوستمه,,,
نمیشه با حرف توضیح داد,
چی انقدر خنده داره؟
هیچی, فقط تعجب آور بود,
یهو فهمیدی یه دوست صمیمی داری دیگه,
فکر کردم واضح گفتم که نیست,
وای، خجالت نکش!
رسیدم خونه,
سلام خانوم کوچولو,
اوه! خوش اومدی نوماری چان,
هرچی,
بابا! یادته چی قول دادی؟
آره, معلومه,
فقط منتظر بودم بیای خونه,
میرم آماده شم!
کادونو-کون, مغازه رو برات میبندم,
ولی من,,,
نه، اصلاً شروع نکن! برو قولت رو به بابای خرسه عمل کن!
انگار تازه دیروز با هم آشنا شدین,
ولی عجب رفیق شفیقی شدین با هم!
فروشگاه پارچه
نوماری، چیزی چشمِتو گرفته؟
بابایی، یکی برام انتخاب کن!
باشه,
اون یوکاتای اونجا رو لطفا,
راجب طرحش,,,
گل یاس هلالی دارین؟
بله داریم,
مامان، مطمئنی؟
البته!
خیلی ممنون!
خواهش میکنم,
اون چیه؟
آها، اون یه روبانِ,
یه اکسسوری از غربِ که موها رو باهاش میبندن,
هنوز خیلی مد نشده,
ولی همه ی خانومای مدگرا چششون روشونه,
باشه, یکی از اون "روبان"ا هم اضافه کن,
یه دونه گل سفیدِ پودری میخوام,,, ولی نیست,
گل گیلاس دارین؟
بله,
بابایی؟
هوم؟
مامانم چه جور آدمی بود؟
ببینم,,,
اسم مامانت یوناجی بود,
و یه دروغگوی قهار بود,
دروغگو؟
آره, مثلاً همیشه میگفت از بچه‌ها بدم میاد,
ولی محکم بغلت میکرد,
هرچی دروغ میگفت، نمیتونست عشقی که بهت داشتو قایم کنه,
این خلاصه‌ی مامانت میشه, یه آدم خیلی دست و پا چلفتی,
اسم "نوماری" از گل سفیدپودره,
چون این گل تو آرومی غروب میشکوفه، انتخابش کردم, اسم مامانتم از این گل اومده,
خودمم هیچوقت مادر واقعی نداشتم, پس نمیدونم واقعا باید چه شکلی باشن,
ولی میدونم یوناجی با تمام وجود دوستت داشت,
از نظر من، یه مادر ایده‌آل بود,
آها,
ممنون بابایی,
این چند وقت خیلی تو فکرش بودم,
کنجکاو بودم ببینم,,, پدر و مادر واقعیم چه شکلی بودن,
میدونستی؟
معلومه,
خب، راست میگی,
من پدر واقعیت نیستم,
همیشه بابای من میمونی,
ولی خیلی وقته دلم میخواد از مامانم بدونم,
مثلا چرا مامان نداشتم؟
البته که همیشه تو رو داشتم, پس اشکال نداره,
تو بابای واقعی منی، از هر لحاظی که مهمه,
نوماری,,,
بریم خونه؟
اممم!
چیشده؟
خب، رک بگم, به یه مادر احتیاج ندارم، باشه؟
یعنی چی؟
دارم از کانئومی سان و آساکائو سان میگم,
نگران نباش,
واقعا؟
هیچوقت دروغ نمیگم,
بعدشم، الانم سرم خیلی شلوغه,
زن گرفتن از همه چیزم دوره,
خوبه!
یعنی تو هم تو زندگیت مامان نداشتی؟
نه,
باشه، اینجوری باشه! من میشم مامانت!
حالا مسخره بازی در نیار,
خب، تو جای بابامو پر کردی، نه؟
پس وقتی بزرگ شدم، من میشم مامانت و کلی بهت محبت میکنم!
خب، منتظرم,
آساکائو سان! برگشتیم!
اوه، اِ، خوش اومدید! یه خوبشو پیدا کردید؟
اممم! بعدا نشونت میدم!
چش شده بهش؟
خب، یه کم پیچیدس,
راجب فردا,,,
هوم؟
میخوام برم بیرون, تو چی کار میکنی؟
ها؟ کجا میری؟
معبد آراگی,
آینه روباه افسانه‌ای اونجا بود، یه زمانی یه دختر آسمانی رو به آسمون فرستاده بودن باهاش,
به نظرم ارزش داره یه نگاهی بندازیم,
ها؟