صبحتون بخیر,
چیزی میدونی؟
کلی کار دارم ولی هر روز کلی میخوابم,
روزا انجامش میدی؟
روزا هم نه,
روزا انجامش میدی؟
شباهم که هیچی دیگه,
صبح چطور؟
صبحا انجامش میدادم,
صبح چطور؟
وقتشه پاشی,
با تو و بارون
قسمت دهم: رودخونی که نمیشه ازش گذشت
باشه,
بیاین جلسه رو شروع کنیم,
سلام,
ببخشید، ولی باهات کار نمیکنم,
اینجوری راحت میگی ولی من کلی نگرانیم,
بیا اون ور رو نگاه کن,
اول خودت خوب فکر کن,
ای بابا، پکیجم اومد,
ببخشید ببخشید,
بابت این خیلی معذرت میخوام,
سلام,
ام,,, میشه جلسه رو شروع کنیم؟
با ما کار میکنی دیگه؟
حتما, خیالت راحت,
چه راحت شدم,
یه کم خندیدیم، نه؟
استرس داشتم,
استرس گرفتم
دلم شور زد
ناراحت شدم
فکر کنم تو ایمیل بیشترشو گفتم،
ولی دوباره میخواستم ازت بخوام که فیلمنامه انیمیشن رو انجام بدی,
ممنون که اومدی تو تیم,
هیورا خیلی تو رو برای این کار میخواست، فو-چان,
چی؟
خودت گفتی,
آره خب، دارم حساب میکنم,,,روی تو,
باشه,
تاریخ تحویل مشکلی نداره؟ مطمئنم کارای دیگه هم داری,
همه چی اوکیه,
خیالم راحت شد,
خب، بریم سر اصل مطلب,
انیمیشن سینمایی «کوه طوفان» (عنوان موقت)
باشه، حسابم روت کردم,
خیلی ممنون,
درسته,
نویسنده، ها؟
دیگه واقعا شدی یه نویسنده,
آره، هست,
روحت شاد شد,
آخه از دوران مدرسه
من اولم!
تو هم باید اینقدر درس بخونی,
باشه باشه، بیا بیا!
اوخ!
عالیه!
ها؟
هیورا، مواظب باش!
خب، فکر کنم طبیعیه که نویسنده شدی,
درسته,
باشه، بازم ممنونم,
راستی، این یه ددلاین خیلی سخته ها,
درسته,
شما دوتا که اصلا عوض نشدین,
خلاصه، بازم ممنون که قبول کردین,
حسابمون روتون کرده‌ایم,
اوکی,
باید یه کم کار کنم,
«طبیعیه» ها؟
شاید راست بگه,
همیشه عاشق کتاب بودم، و همیشه دور و برشون بودم,
برای همین فکر کردم میتونم نویسنده بشم,
ولی
اصلا نمیتونم بنویسم,
خیلی کسل کننده‌اس,
هیچوقت نباید رمان مینوشتم,
ولی تو که نویسنده‌ای؟
اون فوجی‌سان نیست؟
راست میگی!
چقدر وقته ندیدمت! خوبی؟
الان چیکار میکنی؟
چی؟
نویسنده؟ چه جالب!
جالب نیست,
پس کتاب میفروشی، نه؟
چقدر حق امتیاز میگیری؟
چقدر از درامد غیرفعالیت حسودیم میشه!
درآمد راکد نیست,
چه خوبه! کار مورد علاقتو انجام میدی,
اصلا اینجوری نیست,
نمی‌تونم بنویسم,
سخته,
چرا دارم این کارو می‌کنم؟
اوه، ببخشید,
وقت غذاست,
ای بابا، دیگه این وقت شده ها؟
بفرمایید,
اولش خوبه,
نه، اصلا خوب نیست, آخرش نداره,
غذا نمیخوری؟
من؟
اگه بخورم خوابم میبره,
تا اینو تموم نکنم غذا نمی‌خورم,
می‌تونی!
مرسی,
نویسنده؟ چه جالب!
چه خوبه! کار مورد علاقتو انجام میدی,
هر کسی باید بتونه از کاری که دوست داره درامد کسب کنه,
نه، این نکته‌ی اصلی نیست,
سختی‌هاش,
ترس از خوندنش,
نمیدونم اگه دوستش داشتم تحملشون می‌کردم یا نه,
یعنی، اینجوری نیست که اونا بخوننش, من دارم مجبورشون می‌کنم بخونن,
ها؟
چطوره,,, ساده بنویسم و این قسمت رو به آخر وصل کنم؟
تموم شد,
فکر کنم,
تموم شدی؟
آره، تقریبا تمومه,
حالت خوبه؟
می‌دونم,
باید بخونمشون، نه اینکه انبار کنم، نه؟
یهویی تمومشون کردم,
نوشتن خیلی سخته، ولی خوندن آسونه! چه فرق بزرگی!
از بچگی عاشق کتاب بودم,
هنوزم بزرگ که شدم عاشق کتابم,
ولی
عاشق نوشتن نیستم,
فقط عاشق بودنش کافیه نیست,
میدونم الان وقتش نیست، ولی
خوب بود؟
یه سوال,
این چیه؟
کیک
چه باهوش!
کیک
ولی جواب درست اینه
استرس خوردنی!
مرسی رن واسه کیک
همه رو یه جا میخوری؟ فکر نمیکنم باید این کارو بکنی,
میدونی؟ سگم نگران شده,
حق با توئه,
معذرت میخوام,
خب، سوالم اینه,
این چیه؟
کیک کوتاه!
چه باهوش!
کیک کوتاه!
ولی جواب درست اینه,,, شوارتزوالدر کیرشتورته,
این خوبه,
نه؟
واقعا همه رو خوردیم,
آره,
باشه، وقتشه بریم یه کم کالری بسوزونیم,
چی؟
پیاده روی, داریم میریم پیاده روی,
دو تا کیک حدودا 500 کالری میشه، شاید؟
چی؟ باید نه کیلومتر پیاده روی کنیم؟
خب، فکر کنم بتونیم سه,,, دوباره فکر کن,
وای، چقدر خونه نشینی!
تشنه شدم, یه کم استراحت نکنیم؟
همین الان؟
ولی من هستم,
باشه,
خیلی داره گرم میشه,
آره,
آها یادم اومد,
یه یادگاری برات آوردم, تنهایی یه سفر رفتم,
تنهایی؟
تاداا! از کیوتو هستن,
مانگتسو: آجاری موچی
ماه عسل: آجاری موچی
مانجو؟
ببخشید,
بله؟
اینجا بخوریم اشکال نداره؟
بله، نوش جان,
خیلی ممنون, شما هم یکی نمیخورین؟
آجاری موچی
یه غذای مخصوص کیوتو
واقعا؟ خیلی ممنون,
خواهش میکنم,
اینا
خیلییییی خوشمزن!
حتما خوشمزه ترین ژاپنه,
خیلی مطمئنی ها!
"آجاری موچی" ها؟
آجاری؟ پس کوه هایئی؟
خب، راستش نمیدونم، ولی خیلی خوشمزن,
یه چیزی هم برای شما آوردم,
تا-دا!
این چیه؟
یه خوراکیه که تو برگ بامبو پیچیده شده,
اینم سوغات آوردی، ممنون,
خواهش میکنم,
نوش جان میکنیم,
الان نمیخوری؟
خب، کیک خوردیم دیگه,
ولی یه کم پیاده روی کردیم,
ولی هنوز کالریش از بین نرفته!
درسته,
آخ! باورم نمیشه بازم خوردم!
ولی یه سفر تنهایی خوبه ها,
خیلی وقته این کارو نکردم,
برو دیگه, جدی میگم,
کشفای جدید, ملاقاتای جدید,
کلی چیزای جالب و باحال پیش میاد!
می‌دونم دیگه,
ولی خسته میشم,
می‌خوام جاهای جدید ببینم، تجربه‌های جدید داشته باشم، ولی دنبالشون دویدن، استرس بهم میده,
خوبه که با سرعت خودم برم، بعد یهو می‌بینم تو یه سفر طولانی‌ام
مثلا همینجوری,
این خوب نیست,
داری بهونه‌های مسخره میاری,
گرفتی,
با این حال خیلی دلم می‌خواد برم و واسه کارمم خوبه,
ولی وقتی به پول و آماده‌سازیاش فکر می‌کنم
آره، راست میگی,
ولی سفر فقط رفتن به یه جای دور نیستا، می‌دونی؟
چی؟
هدف من "سفر رفتن" ه،
ولی خب، خودِ راه رفتنشم جزئی از سفره,
پس اگه از راهش لذت ببری،
حتی یه قدم زدن تو محله هم میشه یه سفر کوچولو و باحال، نه؟
آها,
پس کجا میخوای بری؟
آمریکای جنوبی! شیلی، آره؟ خوش سلیقه ای ها!
که نمیشه اونجا قدم بزنیم دیگه!
خب، یه کم تغییرش میدم، میرم یه سفر,
ولی میدونی
خوشحالم که هر وقت کمکت لازم بوده بهم زنگ زدی,
آره,
پس اون چیزی که خوب پیش نمیره
اون کاریه که همکلاسی دبستانت ازت خواسته؟
آره, هیچ وقت قبلش اسکریپت انیمیشن کار نکرده بودم,
سخته,
اون مانگایی که یه مدت پیش کشیدی چی؟
اون کار خودم بود,
آها,
خب، اولین باره که یه کاری رو انجام میدی همیشه استرس داره,
تو هم، رن؟
چرا فکر کردی من یه آدم خاصم؟
نگران خراب کاری نباش, کاری که همیشه میکنی رو انجام بده,
باشه,
یکی میخوری؟
بعدش جبران میکنم,
خب، بریم,
اوکی,
هی، هی,
یه بوس خداحافظی,
ممنون که اومدی,
هر وقت خواستی بهم زنگ بزن,
باشه,
اوکی، خداحافظ,
وقتشه قدم زدنمونو ادامه بدیم,
خیلی راه رفتیم، نه؟
وقت یه نفس تازه کردن,
ماهی میبینی؟
آب رو نخور,
نزدیکیم به دریا,
این نسیم خیلی خوبه,
گاهی یه کم دورتر رفتن خیلی خوبه,
آره؟