شنیدم خون تو با خون من قاطی شده,
راسته؟
بله,
با اینکه اینقدر بهت ارادت داشتم,,, چقدر دلم می‌خواست بخورمت,,,
همین الان که اینجا نشستیم، بوی خونت,,,
خیلی بد و حال‌به‌هم‌زنه,
هیچ‌کدومش راست نبود؟
و اون قولی که دادی منو بخوری,,,
تو یه هیولایی,
این هیولا می‌خواد منو بخوره!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
قسمت 10: نجوایی همراه با دعا
خیلی خیلی وقت پیش بود,
من رفته بودم تو یه خلیج کوچیک زندگی کنم,
آخه، دهکده ماهیگیری نزدیک، هر از گاهی بچه‌هاشون رو می‌انداختن اون تو,
البته نمی‌تونم بگم چرا این کارو می‌کردن,
یعنی دهن‌های کمتری برای سیر کردن داشتن,
خب، بی‌ادبی بود اگه مهمون‌نوازیشون رو رد می‌کردم،
واسه همین منم همه‌شون رو با کمال میل خوردم,
تا اینکه یه بچه خیلی بی‌مزه اومد,
اصلاً دلم نمی‌خواست بخورمش,
بهش اجازه دادم چند سال با من زندگی کنه,
یا شاید، اگه بخوام دقیق‌تر بگم,,,
خودش رو صاحبخونه کرد,
طولی نکشید که جریان‌های آب نزدیک اون خلیج عوض شد،
و دیگه موندن اونجا برام سخت بود، واسه همین از هم جدا شدیم,
وایسا، تو یه بچه رو کلاً تنها ول کردی؟
خب نمی‌تونستم که ببرمش تو اقیانوس,
تو واقعاً یه موجود عجیبی هستی,
البته یه هدیه خداحافظی هم بهش دادم,
با شناختی که ازت دارم، معلومه چیز خوبی نبوده,
گوشت خودم بود,
گوشت پری دریایی,,,
یعنی چی,,,؟
با اینکه هیچ‌وقت ازش نخواستم، ولی از خیلی جهات کمکم کرد,
می‌خواستم ازش تشکر کنم,
ولی,,,
ازت متنفرم,
ازت متنفرم! همه‌ش تقصیر توئه,,,
تو یه هیولایی!
من,,, می‌کشمت,,,
حتی اگه آخرین کار زندگیم باشه!
آره، حق داری,
اینکه آدما خودشون دنبالش باشن یه بحثه،
ولی اینکه یه آدم عادی رو مجبور کنی گوشت پری دریایی بخوره، دیوونگیه,
فکر می‌کردم بین آدما خیلی طرفدار داره,
ولی,,,
خب، فکر کنم جاودانگی باعث می‌شه آدم وقت زیادی داشته باشه,
اون دختر بعد از اون خیلی وقت گذاشت
دنبال من بگرده تا منو بکشه,
فکر کنم بعد از یه جنگ خیلی بزرگ بود,,,
آخه بعد از جنگ، کلی چیزای خطرناک اون دور و بر ریخته بود,
بعد از اینکه نصف بیشتر بدنم ترکید و از بین رفت،
مطمئناً طول کشید تا دوباره خوب بشم!
چطور می‌تونی به این بخندی؟
(دیوونه,,,)
برای ده‌ها سال، مثل جلبک دریایی زندگی کردم، روی موج‌های دریا شناور بودم,
و توی همون مدت,,,
یه نگاهی به دنیا انداختم,
خب، البته تنها کاری بود که می‌شد انجام داد,
آره,,,
وقتی از کف اقیانوس به دنیا نگاه می‌کردم،
فهمیدم,,,
من خارج از این دنیا هستم,
آدمایی که از من مثل یه بدشگونی می‌ترسن,,,
آدمایی که برای جاودانگی منو می‌پرستن,,,
اون بچه، که نتونستم باهاش کنار بیام,,,
هیچ‌کس تو کل زندگیم
هیچ‌وقت منو به جمع خودش راه نداده بود,
پدر و مادرت یادت میان؟ خواهر و برادرات؟
فقط یادمه بیشترشون تبدیل به پوست شدن,
من نه پدر و مادر دارم، نه خواهر و برادر,
اولین چیزی که یادمه اینه که فقط بین موج‌ها بودم,
من نمی‌تونم مثل تو بین آدما زندگی کنم،
و نه هیچ خانواده خونی‌ای دارم,
هیچ‌کس نیست که منو بفهمه، یا مثل من فکر کنه,
من نمی‌تونم با بقیه ارتباط برقرار کنم,
وقتی داشتم شناور می‌شدم اینو فهمیدم، و بهش فکر کردم,,,
تا اینکه جریان آب منو به اون ساحل رسوند,,,
و برای اولین بار،
زندگی رو از نزدیک دیدم—
هیناکو یائوتوسه رو دیدم,
خورشید، که اونقدر داغ می‌تابید که آدمو بسوزونه,,,
موج‌های سفید، که با نور درخشان خورشید روشن شده بودن,,,
وقتی اون روز تو رو تو اقیانوس دیدم,,,
تو از همه‌شون درخشان‌تر بودی,
حالت خوبه؟
تو روحی؟ ماهی‌ای؟ من تا حالا چیزی شبیه تو ندیدم,,,
اگه اون موقع دستام کار می‌کرد،
حتماً همونجا می‌خوردمش,
فقط شانس آوردم که دستام نمی‌تونستن بگیرنش,
اگه اون نبود,,,
حتی اگه از ترس داشت ازم فرار می‌کرد,,,
حتی اگه رفته بود تا بقیه آدما رو خبر کنه,,,
برام فرقی نمی‌کرد,
بچه‌های لاغر که خیلی کم جون هستن,
دوست داشتم بزرگسالایی رو بیاره که گوشت بیشتری داشتن,
فرقی نمی‌کرد,,,
در هر صورت، من,,,
سلام، ماهی کوچولو!
گرسنه‌ای؟
این ناهاریه که مامانم درست کرده!
مامانم بهترین تاماگویوکی رو درست می‌کنه!
می‌تونی اینو بخوری، ماهی کوچولو؟
مریضی، ماهی کوچولو؟ زخمی شدی؟
اگه می‌خوای خوب بشی باید حسابی غذا بخوری!
حالا دیگه خیلی نزدیک بود,,,
حتی بدون دست، اگه فقط گردنمو دراز می‌کردم، می‌تونستم قورتش بدم,
حتی یه بچه لاغر هم بیشتر از محتویات اون جعبه کوچولو، جون داشت,
من بهت غذا می‌دم!
با این حال، دلم نیومد این کارو بکنم,
گفت اسمش هیناکوئه,
من هینا هستم, با مامان و بابا و داداش بزرگم اومدیم اینجا,
ما تو اون هتله هستیم!
اوه، ماهی کوچولو! هنوز گرسنه‌ای؟
ام,,, فکر کنم تا پس فردا می‌مونیم؟
حسابش از دستم در رفته، ولی تا اون موقع اینجاییم!
پس قبل از رفتن برات بازم غذا میارم!
به قولش عمل کرد,
هیناکو همین‌طور
پشت سر پدر و مادرش، شیرینی و غذا می‌آورد,
فکر کنم غذاهای این دوره از قدیم مغذی‌ترن,
وقتی داشتم تو اقیانوس‌ها شناور می‌شدم،
مجبور بودم با ماهی‌های کوچیکی که بدشانس بودن و می‌اومدن تو دهنم، سر کنم,
بدنم، که قبلاً پاره و داغون شده بود،
جلوی چشمام شروع به خوب شدن کرد,
از من نمی‌ترسی؟
ماهی کوچولو,,, حرف زدی!
منو نجات دادی چون گوشتمو می‌خوای؟ جاودانگی؟
پس منو یه موجود مقدس می‌بینی؟
من فقط,,,
من اقیانوس جلوی خونه‌مون رو هم دوست دارم،
ولی این اقیانوس رو هم دوست دارم!
ماهی کوچولو، تو هم مثل اقیانوس زیبایی!
واسه همین اصلاً ازت نمی‌ترسم!
همون لحظه‌ای که منو لمس کرد،
احساس کردم پرت شدم تو یه دنیای کاملاً متفاوت,
اون بود,,,
هیناکو تنها کسی بود,,,
که منو به جمع خودش راه داده بود,
واسه همین الان ناراحتم,
فردا باید برگردم خونه,
آه,,,
دلم می‌خواد فقط مال خودم باشه,
نمی‌خوام از دستش بدم,,,
نه به هیچ یوکای دیگه، نه به بلایای طبیعی یا مریضی,,,
گوشت یه موجود پاک، که پر از عشق به زندگیه,,,
حتی اگه یه بچه لاغر باشه، بازم یه غذای فوق‌العاده لذیذه,,,
دلم می‌خواد پوستشو بکنم، شکمشو پاره کنم،
روده‌هاشو بکشم بیرون،
و تا آخرین ناخنش قورتش بدم,,,
ولی,,,
نمی‌خوام درخشششو از دست بدم,
قبلاً هیچ‌وقت اینجوری به چیزی فکر نکرده بودم,
ماهی کوچولو؟
«اگه بخورمش، دیگه اینجا نیست,»
چیزی که حتی برای بچه‌ها هم واضحه، من تازه برای اولین بار فهمیده بودم,
هیناکو!
هیناکو، کجایی؟
وقتشه برگردیم هتل!
مامانمه!
باید برم!
چی شده، ماهی کوچولو؟
حتی اگه خودم هیچ‌وقت نتونم مزه‌اش رو بچشم,,, من,,,
هیناکو,
دهنتو باز کن,
نمی‌خواستم هیناکو رو از دست بدم,
یه تشکر,
«بذار این دختر سالم بمونه و هیچ‌وقت درخشششو از دست نده,»
مهم نیست چی بشه,,,
به خاطر من زنده بمون,
حالا فراموش کن,,, هیناکوی من,
تا این دیداری که بین ما بود
هیچ‌وقت روی زندگی درخشانت سایه نندازه,,,
همه‌شو فراموش کن,,, و زنده بمون,
برای تو، تنها کسی که منو به جمع خودش راه داد,,,
این رو با دعا می‌گم,
زنده بمون و خوشحال باش,
ممنون که امروز به ما سر زدید,
باغ وحش الان تعطیله,
خوش نگذشت؟
بیا دوباره برگردیم!
با هیناکو خداحافظی کردم و تموم شد,
فکر می‌کردم دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینمش,
اما بعد اتفاق افتاد,,, آره,,,
کمی قبل از همین تابستون,
خفه شو دیگه
داری چی کار می‌کنی؟
بوی این خون,,,
بده، پری دریایی,
بده اینجا,
بده به ما,
پری دریایی خودش قویه, پری دریایی لازم نداره,
بده به ما که ضعیفیم,
این رو از کجا آوردی؟
یوکای در حال مرگ اومد کنار ساحل,
یوکای در حال مرگ اینو داشت,
یوکای گفت: «یه آدم خوشمزه تو ساحل شیکوکو هست,»
یوکای بهش حمله کرد, یوکای جلوش گرفته شد,
اما اون چیز خون اون آدم خوشمزه رو داره,
پس بدش—
چطور؟
این خون هیناکوئه، کاملاً مشخصه,
چطور ممکنه این اتفاق افتاده باشه؟
چطور؟ چطور؟ چطور؟ چطور؟
چطور اینقدر عوض شده؟
باید برم,
باید خودم ببینم,
چون خون من تو بدن هیناکو بود، می‌تونستم مکان تقریبی‌اش رو حس کنم,
واسه همین تونستم سریع پیداش کنم,
اما,,, خوب پیش نرفت، مگه نه؟
دوباره پیداش کرده بودم،
ولی اون از هر نظر قابل تصوری تغییر کرده بود,
من به امید چسبیدم,
اون تصادفی که روحیه اونو داغون کرده بود,,,
وقتی در موردش بهم گفت,,,
خودتو خوش‌شانس نمی‌دونی که زنده موندی؟
احساس خوش‌شانسی می‌کنی، مگه نه؟
حتماً خوشحالی که جون سالم به در بردی؟
این رو یه موهبت می‌دونی، نه؟
چون خون من بود که نجاتت داد,
هر کسی که برام مهم بود، تو یه چشم به هم زدن از دست رفت,
چطور می‌تونم بابت اون احساس خوش‌شانسی کنم؟
من فقط خوشحال بودم که اون هنوز زنده‌ست، حالش خوبه و می‌تونه تو آرامش زندگی کنه,
اون تنها کسی بود که منو به جمع خودش راه داده بود,
من از هر ثانیه اضافی که اون زنده می‌موند، خوشحال بودم,
تمام احساسم همین بود,
می‌دونی الان دارم به چی فکر می‌کنم؟
«اون غذایی که به اون خرس دادن، خیلی خوشمزه به نظر می‌رسید!»
نه خنگ خدا!!
ای بابا,
چرا داری همه اینا رو به من می‌گی؟
چون تو خیلی به هیناکو اهمیت می‌دی,
من,,,
من واقعاً، واقعاً اون خانواده رو دوست داشتم,
واسه همین می‌دونم برای هیناکو که تنها بازمانده‌شونه چقدر سخت گذشته,
با این حال، واقعاً خوشحالم که اون هنوز زنده‌ست,
واقعاً؟
نمی‌دونم باید ازت تشکر کنم یا بزنم تو صورتت,
چیزی نیست که بابتش ممنون باشی,
اینجوری نیست که من این کارو به خاطر تو کرده باشم,
پس مشت می‌زنم!
اون یکی رو هم قبول نمی‌کنم!
حالا چی کار می‌کنی؟
جانم؟
نگران منی؟
عمراً,
من نگران هیناکو هستم,
می‌دونم,
شاید یه طلسم بزنم تا اتفاقات اردوگاه آموزشی رو فراموش کنه,
جدی می‌گم، تو دیگه آخرشی,
کاری که باید بکنی اینه که باهاش حرف بزنی,
تو هیچ‌وقت با کسی حرف نمی‌زنی,
فقط تو کله خودت می‌مونی و هر کاری که اون لحظه به نظرت درسته انجام می‌دی,,,
اینجوری شد که تکه‌تکه شدی، یادت رفته؟
هیناکو هیچ‌وقت این کارو با من نمی‌کنه!
آره، احتمالاً سعی نمی‌کنه تو رو بکشه,
ولی اگه سعی کنه خودشو بکشه چی؟
حرف زدن فقط بین کسایی که ارزش‌ها و جایگاه مشترک دارن نتیجه می‌ده,
پس تلاش کن تا ارزش‌های اونو بفهمی!
البته اگه واقعاً برات مهمه,
تو طوری حرف می‌زنی که انگار خیلی آسونه,
من بهت اعتماد کردم,
تو یه هیولایی,
هیناکو,
قسمت ۱۱ یک صبح سرد
«یک صبح سرد,»