رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫ببین، پسرم,
‫خانه‌های کابرینی-گرین شیکاگو در اصل ‫برای تامین مسکن عمومی کارگران در طول
‫جنگ جهانی دوم ساخته شدند, تا اوایل ‫دهه ۱۹۶۰، بیشتر ساکنان آن آمریکایی‌های
‫سیاه‌پوست بودند, در پرجمعیت‌ترین حالت، ‫۱۵،۰۰۰ نفر در کابرینی-گرین زندگی می‌کردند
‫که آن را به یکی از بزرگترین مجتمع‌های ‫مسکن عمومی در کشور تبدیل می‌کرد,
‫پاییز 1992 ‫کابرینی-گرین | شیـــکاگو
‫اریک، اصلاً هُلش میدی؟
‫دارم همین کارو می‌کنم دیگه!
‫- گرفتیش؟ ‫- آره,
‫لعنتی!
‫هی، اسلاگ، اسلاگ!
‫هی، اسلاگ!
‫اسلاگ، بیا یه کمکی ‫به ما بده، باشه؟
‫چرا بهم نگفتین؟
‫طبقه دهمه, تو بودی، ‫تا ابد طول می‌کشید,
‫- تازه آسانسورم خرابه, ‫- همیشه خرابه,
‫راست میگی, منم همینو می‌گم,
‫این تشک خیلی سنگینه,
‫هنوزم نمی‌خوای بهمون کمک کنی؟
‫نه، نه، من خوبم,
‫- مامان می‌دونه داری می‌پری؟ ‫- نه، مگه اینکه تو بهش بگی,
‫- اگه بهش بگم چی؟ ‫- وای، دی، برو اونور,
‫- بذار بپرم, ‫- چرا؟
‫که زخمی بشی و بری ‫پیش مامان گریه کنی؟
‫خیلی بدجنسی!
‫ببین، الانم داری ‫گریه می‌کنی، نه؟
‫اینطوری نیست!
‫لازم نیست اینجوری ‫با خواهرت رفتار کنی,
‫همه که نمی‌تونن بپرن,
‫مثل من,
‫تو کابرینی-گرین،
‫فقط یه قانون تو زمین بازی هست,
‫مهم نیست چند سالته,,,
‫چقدر پول داری,,,
‫چقدر بزرگ یا قد بلندی,,,
‫یا کوتاهی,
‫تنها چیزی که مهمه,,,
‫اینه که بتونی بپری,
‫ما بزرگ شدیم
‫داشتم پرواز می‌کردم، مرد,
‫نزدیک‌ترین جایی ‫بود که به خدا رسیدم,
‫کاش بهم می‌گفتی ‫چجوری اینکارو می‌کنی,
‫یه رازه,
‫اگه بهت بگم، دیگه بهترین نیستم,
‫پس نگو,
‫- واسه شام اوکی هستی، داداش؟ ‫- آره,
‫باشه, می‌بینمت,
‫اوناهاش, چرا انقدر قیافت داغونه؟
‫اگه بابا ببینتت حسابی شاکی میشه,
‫- خب که چی؟ ‫- پسر، تو دردسر افتادی!
‫- صداتو می‌شنوم، مالک! ‫- منم صدای تورو می‌شنوم، امبر,
‫اریک، حموم لازمیا!
‫تو که مامانم نیستی!
‫خوبه که نیستم, وگرنه ‫حسابی کتکت می‌زدم,
‫پس تو,,,
‫- چی درست می‌کنی؟ ‫- به تو چه,
‫باشه,
‫چقدر می‌گیری، مادربزرگ؟
‫دو دلار,
‫اینجوری که پولدار نمیشی,
‫هوم, فکر می‌کنی دارم ‫سعی می‌کنم پولدار شم؟
‫چرا این قوطی‌ها هیچوقت ‫توش بیسکوییت نیست؟
‫هی، گفتم ۲ دلار,
‫مالک,
‫درباره پریدن چی بهت گفته بودم؟
‫کی بهت گفت؟
‫♪ لا، لا-لا، لا-لا ♪
‫خبرچین,
‫لازم نبود چیزی بهم بگه،
‫من خودم می‌دونم, من مامانتم,
‫باید می‌دیدی منو,
‫یه رکورد جهانی شکستم, ‫داشتم پرواز می‌کردم!
‫اوه، پس الان داری پز میدی، آره؟
‫تو گفتی می‌تونم بپرم ‫تا وقتی که گیر نیفتم,
‫الان فکر می‌کنی ‫خیلی بامزه‌ای، نه؟
‫مامان، مایکروویو به ‫مایکروویو دیگه چی گفت؟
‫بگو ببینم,
‫من گرممه یا اینجا گرمه؟
‫مامان,
‫این خیلی خوب بود، مالک!
‫تشویقش نکن!
‫وای، لعنتی!
‫هی، مرد کوچولو، اون تو چه خبره؟
‫هوم, اوم-اوم-اوم, ‫ببین، تو شلوغی,
‫هر کاری که دلت ‫می‌خواد انجام میدی،
‫بدون اینکه ببینی ‫کی چی میگه,
‫درست مثل بابات,
‫- هی، مامان؟ ‫- هوم؟
‫خرس‌ها چجوری خنک می‌مونن؟
‫می‌دونم که بالاخره میگی, بگو,
‫کولر خرسی, ‫(بِرکاندیشنر به جای ایرکاندیشنر)
‫باید رو نحوه گفتنت کار کنی,
‫دیانا، عزیزم، اگه مواظب ‫نباشی می‌افتی توش,
‫دختر کوچولو، چرا تو خونه ‫من داد و بیداد راه انداختی؟
‫- یه عنکبوت اینجاست، مامان! ‫- ولش کن,
‫اگه موقع خواب بیاد رو صورتم چی؟
‫- نمیاد, ‫- روت تخم می‌ذاره,
‫وقتی بیدار میشی، بچه عنکبوتا
‫- از گوشات میان بیرون, ‫- وای خدا! مامان!
‫میشه دست از اذیت ‫کردن خواهرت برداری؟
‫چرا طوری رفتار می‌کنه ‫انگار تا حالا ندیده؟ بزرگ شو!
‫اونی که باید بزرگ ‫شه تویی، مرد کوچولو,
‫وای خدا، وای خدا,
‫- مالک! میشه باهاش بازی نکنی؟ ‫- از خونه‌م بندازش بیرون!
‫- از خونه‌م ببرش بیرون! ‫- باشه! باشه! دارم انجامش میدم, اه!
‫بیا دیگه، قانونش رو که ‫می‌دونی, دستش رو بگیر,
‫دست خواهرت رو بگیر, بیا دیگه,
‫سرهاتون رو خم کنید لطفاً, ممنون,
‫پدر آسمانی، برای ‫این روز ازت ممنونیم,
‫ازت می‌خوایم که این ‫غذا رو برکت بدی،
‫بذار برای بدن‌هامون مغذی باشه,
‫خدایا، ممنون برای همه ‫چیزهایی که بهمون دادی
‫و اینکه هر روز ‫به دادن ادامه میدی,
‫و، اوم، پدرم رو برکت بده،
‫که امروز هفتاد سالش می‌شد,
‫برکتش بده,
‫اوهوم,
‫- آمین, ‫- آمین، آمین,
‫خنده‌داره نه
‫که داریم تولد بابابزرگ ‫رو جشن می‌گیریم
‫با اینکه حتی زنده نیست؟
‫هنوزم روز تولدشه,
‫باید بهش احترام بذاریم,
‫ولی اون دیگه پیرتر نمیشه,
‫پنج سال گذشته، دلورس,
‫الان فقط داری گیجشون می‌کنی,
‫گیجشون نمی‌کنم، مامان,
‫پس چطوری باید بفهمن ‫بابابزرگشون کی بوده؟
‫خب، کی برای دسر هیجان‌زده‌ست؟
‫- من، من، من! ‫- آره؟ باشه,
‫همه چی تو بشقابت رو بخور،
‫بعد شام دسر می‌گیری,
‫دیدی، مامان؟ داریم جشن می‌گیریم, ‫یه کم حال و هوات رو عوض کن,
‫چطوره یه دسر برای ‫زنده‌ها درست کنی؟
‫چهار روزه پشت سر هم ‫داریم این رو می‌خوریم,
‫کم‌کم دارم تبدیل به سبزی میشم,
‫چرا خودت غذا درست نمی‌کنی؟
‫من خیلی کوچیکم که ‫از گاز استفاده کنم,
‫نه، نیستی,
‫هیچ‌وقت خیلی کوچیک نیستی, ‫درسته؟ من هم‌سن اون آشپزی می‌کردم,
‫اوهوم
‫ذهنت رو روش بذاری، ‫می‌تونی انجامش بدی,
‫من ذهنم رو روی مک‌دونالد گذاشتم،
‫نمی‌بینم تو بشقابم باشه,
‫خیله خب,
‫همه چشم‌هاتون رو ببندید,
‫بیاید دیگه,
‫حالا، تصور کنید,,,
‫صدای جلز و ولز ‫ماهیتابه رو می‌شنوید,
‫و می‌تونید بوی بیکن ‫ضخیم رو حس کنید،
‫بهترین نوعش از قصابی,
‫و یه سری سیب‌زمینی ‫و مرغ سرخ‌شده هست
‫که تو روغن اون بیکن پخته شده,
‫و کنارش،
‫یه لیوان بزرگ آب پرتقاله,
‫سرده، با پالپ‌هایی ‫که روش شناورن،
‫همون‌جوری که دوست دارید,
‫و همینطور که آب دهنتون ‫راه افتاده، نگاه می‌کنید پایین,
‫چشم‌هاتون رو باز کنید,
‫ممم!
‫فردا میرم خرید,
‫آب میوه‌م رو یادت نره,
‫همه خوششون اومد به جز تو,
‫می‌تونم کمک کنم؟
‫دست‌هات تمیزه؟
‫این چطوره؟
‫می‌تونی با شمردن ‫این بهم کمک کنی,
‫ده، بیست، سی، چهل، ‫پنجاه، شصت، شصت و پنج,
‫باشه,
‫حالا، می‌دونی این ‫برای چیه، درسته؟
‫پس 65 دلار برای برقه،
‫30 دلار برای گازه،
‫20 دلار برای آبه
‫و 250 دلار برای اجاره,
‫حالا، همه‌ش روی هم، چقدر میشه؟
‫نه، نمی‌خوام از ‫انگشت‌هات استفاده کنی,
‫بیا، تمرکز کن,
‫355 دلار؟
‫یکشنبه‌ست, برای چی ‫داری امتحانش می‌کنی؟
‫بذار زندگیش رو بکنه,
‫خب، من امروز رفتم پرش,
‫از همه بلندتر ‫پریدم، حتی از مالک,
‫جدی؟
‫چطوری اینا رو درست کردی؟
‫وقتی من و گوردون ‫تازه اومده بودیم اینجا،
‫همه چیزی که می‌خواستیم ‫یه کم رنگ تو خونه بود,
‫ویکتوریا پارچه‌ها رو بهمون داد,
‫و من با اون چرخ خیاطی
‫که از می‌سی‌سی‌پی با ‫خودم آورده بودم دوختمشون,
‫کجای می‌سی‌سی‌پی؟
‫توپلو,
‫پدربزرگت، والدینش، والدین من،
‫همه فامیل‌هامون اونجا به ‫دنیا اومدن و بزرگ شدن,
‫ولی تو لهجه نداری، مامان‌بزرگ,
‫خب، الان تقریباً از بین رفته,
‫با گذر زمان از دستش میدی,
‫دلت برای اونجا تنگ میشه؟
‫خب، هر از گاهی، ‫تو خواب میاد سراغم,
‫بعضی وقت‌ها، حتی می‌تونم,,,
‫می‌تونم صدای مامانم رو ‫بشنوم که برای شام صدام می‌کنه,
‫دلم برای مامانم تنگ شده,
‫دلم برای مردم تنگ شده,
‫ولی دلم واسه اونجا تنگ نشده؛ ‫نه,
‫هر موقع در مورد اونجا حرف میزنی,,,
‫حرفات شبیه شعره,
‫همه چیش یه حال و هوای شعرگونه داره,
‫می‌تونه طبیعت باشه، ‫می‌تونه حرف زدن باشه,
‫می‌تونه یه پرنده باشه,
‫میشه دست از ور ‫رفتن باهاش برداری؟
‫قراره اینو بندازیش دور؟
‫تو چی فکر می‌کنی، مالک؟
‫این ژاکت به تن مامانت زار نمی‌زنه؟
‫- نه, ‫- اون نگهش می‌داره
‫تا وقتی که فقط تیکه پاره بشه,
‫ببین, خودت می‌بینی,
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بغلت کردم,
‫مثل وقتایی که تو ‫منو بغل می‌کردی,
‫دوستت دارم، مامان,
‫به پسری که نمی‌تونه ‫بپره چی میگن؟
‫- چی؟ ‫- اریک,
‫به یه حلزون روی کشتی چی میگن؟
‫- چی؟ ‫- ملوان حلزونی, (Snail -> Snailor)
‫به سه تا درخت چی میگن؟
‫- چی؟ ‫- یه سه‌گانه, (Trees -> Trio)
‫- چطوری یه دستمال کاغذی رو می‌رقصونی؟ ‫- چطوری؟
‫یه کم آهنگ بوگی توش میذاری, ‫(نوع موسیقی در سبک راک برای رقص)
‫مایکل جردن بدون ‫اسکاتی پیپن کی می‌شد؟
‫نمی‌دونم, بازم ‫بهترین بازیکن می‌شد,
‫خنگی مگه؟
‫آیزایا توماس بهترین ‫بازیکن غرب آمریکاست,
‫هرکی سر راهش ‫وایسه رو نابود می‌کنه,
‫اگه اسکاتی نبود، مایکل جردن ‫فقط یه بازیکن معمولی بود
‫که نمی‌تونست از ‫سد آیزایا رد بشه,
‫پس ام,جی ‫به اسکاتی نیاز داره,
‫خب، در واقع، اونا یه ‫جورایی به هم نیاز دارن,,,
‫شماها اشتباه می‌کنید,
‫اونا بدون هوراس گرنت هیچی نمی‌شدن,
‫- برو بابا, ‫- شماها منتظر من نموندین,
‫دیر می‌رسیدیم,
‫چند بار باید بهت بگیم؟
‫- آره حتماً, من که هیچوقت دیر نمی‌کنم, ‫- من که هیچوقت دیر نمی‌کنم,
‫خفه شو بابا!
‫هی! بازم منو جا گذاشتین!
‫می‌خوای خانم ویلیس رو ‫تحت تأثیر قرار بدی یا چی؟
‫من؟ تو همیشه اینجوری میگی،
‫خانم ویلیس، من واسه ‫تکالیفم کمک می‌خوام,
‫بعد کلاس میری پیشش,
‫لعنتی، پسر, یکم خونسرد باش,
‫خانم ویلیس پولداره, از ‫ماشین خوشگلش معلومه,
‫اریک، یه تویوتا کرولا داره,
‫- همینو گفتم دیگه, ‫- پولدار باشه یا نه، در دسترسه,
‫باید واسه اون لحظه‌ام آماده باشم,
‫هیچ لحظه‌ای در کار نیست,
‫تازه، اون با هیچکس از ‫این دور و بر نمی‌پره، عمراً,
‫تنها وقتی که باهات حرف می‌زنه
‫وقتیه که تکالیفتو ‫انجام نداده باشی
‫و می‌خواد به مامانت زنگ بزنه,
‫- جاستین, ‫- حاضر,
‫خانم - تایرون,
‫حاضر!
‫می‌دونم این صدای ‫تایرون نیست، ساموئل,
‫دست از مسخره بازی بردار,
‫ساموئل,
‫مامانم اسم منو ‫از یه پیامبر گرفته,
‫اسمت از یه پیامبره ‫ولی هنوزم بی پولی,
‫اوه، خوب جوابتو داد, آره,
‫- جورجیا؟ ‫- حاضر,
‫- بث؟ ‫- حاضر,
‫اوه, سر من واقعاً اینقدر بزرگه؟
‫یعنی، از حد معمول بزرگتره,
‫لطفاً برای سوگند وفاداری بایستید,
‫من سوگند وفاداری ‫یاد می‌کنم به پرچم
‫ایالات متحده آمریکا,
‫و به جمهوری که نماینده آن است،
‫یک ملت زیر نظر خدا،
‫تجزیه‌ناپذیر، با آزادی ‫و عدالت برای همه,
‫,,,برای همه,
‫باید آروم باشین، باشه؟
‫من بردم,
‫- سه تا از پنج تا, ‫- باشه,
‫اونجا رو نگاه کن,
‫سقفه دیگه, خب که چی؟
‫- ترک‌ها رو می‌بینی؟ ‫- آره,
‫اگه خیلی دقیق نگاه کنی، ‫تبدیل به ستاره میشن,
‫امتحان کن,
‫باید درست و حسابی سعی کنی,
‫دارم سعی می‌کنم,
‫الان می‌بینیشون؟
‫آره,
‫سلام!
‫هی!
‫اسم من مالکه!
‫و اسم من اریکه! و یادت نره!
‫- اسم من مالکه! ‫- و اسم من اریکه!
‫سلام!
‫ما رو دست کم نگیرین!
‫ما رو فراموش ‫نکنین! من وجود دارم!
‫من وجود دارم!
‫هی! اوه! هی! اوه!
‫- سلام عزیزم, ‫- سلام مامان,
‫سلام مامان,
‫سلام عزیزم,
‫- غذا خوردن؟ ‫- معلومه که خوردن,
‫- من دو تا شام خوردم, ‫- آره؟
‫دختر بزرگ من,
‫خیلی به خودت می‌بالی,
‫مامان، چرا اینقدر ‫خسته به نظر میای؟
‫چون مامانت بیرون داشت ‫واسه این خانواده کار می‌کرد،
‫واسه همینه,
‫باهام حرف بزن,
‫می‌دونی چیه مامان؟
‫الان می‌دونم همه ‫چقدر درآمد دارن,
‫فیش حقوقی همه رو می‌بینم,
‫دقیقاً می‌دونم ارزش بقیه چقدره,
‫وقتی نمی‌دونستم ‫خیلی راحت‌تر بود,
‫خب، دارن مثل سگ ازت کار می‌کشن,
‫واسه چی؟
‫قراره بهت اضافه حقوق بدن؟
‫چرا این حرفو می‌زنی؟
‫می‌دونی که الان ‫نمی‌تونم درخواست کنم,
‫چرا نه؟ بهش نیاز ‫داریم, باید بخوای,
‫و چی؟ خطر اخراج ‫شدن رو به جون بخرم؟
‫یه صف طولانی از آدما
‫پشت در منتظرن تا شغل منو بگیرن,
‫همشون هم مدرک ‫الکی پلکی دانشگاه دارن,
‫این واقعیته،
‫یا اینو بهت میگن ‫تا سر جات بمونی؟
‫همین آب باریکه رو,,,
‫میخوام نگهش دارم؛ باشه؟
‫با همین به سختی از ‫پس مخارج بر میام,
‫یه جوری میگی انگار
‫من نمی‌فهمم داری از چی می‌گذری,
‫ببخشید, منظوری نداشتم مامان,
‫می‌خواین امتحانش ‫کنین؟ هی، امتحان کنین,
‫همه طرفدارشن، بفرما,
‫نه، من نمی‌خوام,
‫این یارو حتی شمردن هم بلد نیست,
‫پسر، تو فقط حسودیت میشه,
‫من که ساعت نمی‌خریدم ‫و تو مدرسه نشون نمی‌دادم,
‫نمی‌خوام ازم دزدی بشه,
‫تو که اصلاً پول نداری ساعت بخری,
‫- اصلاً پول خودش نیست, ‫- چه فرقی می‌کنه؟
‫- پول، پوله, ‫- مواد فروختن که شغل واقعی نیست,
‫سر کوچه وایمیسته، مراقب داداششه,
‫یه روز بالاخره کشته میشه,
‫باشه, لازم نیست بحث کنیم,
‫نگاه کن، پلیسا اینجان,
‫چرا پلیسا اینجان؟ چی شده؟
‫- یکی تیر خورده, ‫- کشته شده؟
‫- نمی‌دونم, ‫- یکی کشته شده,
‫مرد، آروم باش, هی, هی، مرد,
‫مامان، اینا چیه؟
‫گفتن باید اینجا بمونیم تا ‫یه کارت شناسایی بگیریم,
‫یه چیزی درباره امنیت,
‫امنیت کی؟ امنیت ما؟
‫ما اینجا زندگی می‌کنیم,,,
‫فکر می‌کنی براشون مهمه؟
‫تو خونه خودمون باهامون ‫مثل سوسک رفتار می‌کنن,
‫ببخشید, آقای پلیس,
‫اگه اینجا زندگی می‌کنیم، واقعاً به ‫کارت شناسایی نیاز نداریم، درسته؟
‫همه برای ورود به کارت ‫شناسایی نیاز دارن، خانوم,
‫بچه‌های من چی؟
‫- اینجا زندگی می‌کنن؟ ‫- بله,
‫اونا هم مثل بقیه به ‫کارت شناسایی نیاز دارن,
‫هیچکس نمی‌تونه بره داخل ‫یا بیاد بیرون, قانون جدیده,
‫منظورت از قانون چیه؟ اینا بچه‌ن,
‫برای کنترل اونا ‫به چی نیاز دارین؟
‫اگه سوالی دارین، با ‫نماینده CHA تماس بگیرین,
‫ما داریم کارمون رو انجام میدیم,
‫شیطونه میگه جلوشونو بگیرم؛ ‫با ما مثل مجرما رفتار می‌کنین,
‫این کاریه که می‌کنن, ‫ذره ذره خُردت می‌کنن,
‫کی بود؟
‫شنیدم یه بچه بود,
‫- چند سالش بود؟ ‫- نمی‌دونم,
‫هی, بچه‌ها، بیاین, دور نشین,
‫تقریباً نوبت ماست,
‫یه پسر بچه بود,
‫کجا اتفاق افتاد؟
‫درست بیرون مدرسه، با مامانش,
‫این محله دیگه مثل قبل نیست,
‫وسط روز روشن,
‫- دلورس, ‫- باورنکردنیه,
‫این خیلی زیاده,
‫اریک می‌تونه خودش برداره عزیزم,
‫ولی نگاش کن,
‫به اندازه کافی نمی‌خوره, لاغره,
‫- هی، مامان؟ ‫- هوم؟
‫چرا کارت شناسایی گرفتیم؟
‫اوم,,,
‫تا کسایی که اینجا زندگی ‫نمی‌کنن نتونن بیان داخل,
‫کل محله داره می‌ره تحت قرنطینه
‫به خاطر این تیراندازی‌هایی ‫که داره اتفاق می‌افته,
‫پس مگه اینکه داری ‫میری یا میای از مدرسه،
‫توی خونه بازی می‌کنی، باشه؟
‫توی خونه چیکار کنیم؟
‫خب، دیگه پریدن و ‫جست و خیز رو لولو برد،
‫این صد در صده,
‫تو و من می‌تونیم ورق بازی کنیم,
‫ایده خیلی خوبیه، اریک,
‫می‌تونی شب بمونی, ‫به بابات زنگ می‌زنم,
‫ولی شیر آب دیوونش می‌کنه,
‫نمی‌تونم برم خونه اون بمونم؟
‫تو که همین الانشم اینجایی,
‫تازه، اون شیر آب هم درست میشه,
‫آه، همش همینو میگی,
‫منم همش ازشون می‌خوام,
‫سه ماه پیش شکایت ‫کردم, دیگه چیکار کنم؟
‫اگه کل آپارتمان رو آب بگیره چی؟
‫- آب بگیره؟ ‫- من که شنا بلد نیستم,
‫خب، پس من یه قایق می‌سازم,
‫مثل، اوم، کشتی نوح؟
‫نه، به اون بزرگی نه,
‫و مطمئناً جایی واسه ‫هیچ حیوونی توش نیست,
‫ولی هر کی اینجا ‫باشه و بخواد سوار شه،
‫می‌تونه سوار شه,
‫چوبشو از کجا میاری؟
‫واسه ساختن قایق؟
‫حرفت درسته، مامان,
‫تو کابرینی-گرین به اندازه ‫کافی درخت واسه این کار نیست,
‫امشب همینجا می‌مونی, حرف آخرمه,
‫اونا چی؟
‫می‌فهمم وقتی یه جا ‫از رونق افتاده، دلورس,
‫می‌تونیم بریم یه جای دیگه,
‫به این سادگیا نیست, ‫خودت می‌دونی,
‫لطفاً برای ادای ‫سوگند وفاداری بایستید,
‫من سوگند وفاداری ‫یاد می‌کنم به پرچم
‫ایالات متحده آمریکا,
‫و به جمهوری که نماینده آن است،
‫یک ملت زیر نظر خدا،
‫تجزیه‌ناپذیر، با آزادی ‫و عدالت برای همه,
‫لطفاً همچنان بایستید
‫تا یک دقیقه سکوت به احترام ‫دنترل دیویس رعایت کنیم,
‫دنترل دیویس هفت سالش بود,
‫اون تو 500، وست ‫اوک زندگی می‌کرد,
‫اون و مادرش یه روز ‫داشتن می‌رفتن مدرسه،
‫که صدای شلیک گلوله شنیدن,
‫گلوله به کنار سر دنترل خورد,
‫بردنش بیمارستان,
‫قبل از اینکه برسن ‫اونجا مرده بود,
‫ممنون,
‫دانشمندا معتقدن ‫درختای سرخ اولین بار
‫تو دوره ژوراسیک حدود ‫160 میلیون سال پیش پیدا شدن,
‫بقایایی که ‫باستان‌شناسا پیدا کردن
‫نشون میده همچین ‫جنگلایی با درختای غول‌پیکر
‫عمدتاً تو نیمکره ‫شمالی پخش شده بودن,
‫جنگلایی که هنوز باقی موندن،
‫مثل اونایی که تو پارک ‫ملی ردوود پیدا میشن،
‫یه پیوند مهم بین ‫گذشته و حال هستن,
‫این درختای باریک ‫مدام با هم رقابت می‌کنن،
‫با هر سلول از بدن ‫عظیمشون به سمت خورشید
‫دراز می‌کشن,
‫همونطور که واسه ‫انرژی خورشید می‌جنگن،
‫درختا بلندتر و بلندتر میشن,
‫سکویاهای غول‌پیکر می‌تونن تا,,,
‫بله؟
‫میشه برم دستشویی؟
‫می‌تونی بری,
‫,,, 1,6 میلیون پوند رشد کنن,
‫شاخه‌های بالاییشون ‫یه تاج تشکیل میدن
‫که یه گنبد سایه درست می‌کنه،
‫که بین تنه‌های غول‌پیکر,,,
‫چی شد اسلاگ؟
‫خانم ویلیس گفت می‌تونه ‫تا وقتی برگردیم نگه داره,
‫حالا چیکار کنیم؟
‫بریم!
‫آره! رسیدیم! رسیدیم!
‫رسیدیم، رسیدیم، رسیدیم!
‫- اوه، اینو نگاه کن, ‫- خیلی باحاله,
‫- ازش خوشت میاد؟ ‫- نه,
‫چون اگه خوشت میاد، باید بهش بگی,
‫صدات خیلی تابلوئه,
‫من ازش خوشم نمیاد, من عاشقشم,
‫- پس اینو بهش بگو, ‫- اون خیلی واسم پولداره,
‫- فقط نگاش کن, ‫- این که خوبه,
‫بابام بهم گفته وقتی یه زن بتونه ‫واست شام بخره، یه امتیازه,
‫نه داداش، فقط قسمت نبود,
‫تو از شکستن کله خودت نمی‌ترسی،
‫ولی از یه خانم مهربون می‌ترسی؟
‫- حق با توئه, دارم میرم, ‫- آفرین,
‫ببخشید خانم,
‫فقط می‌خواستم بگم دوستتون دارم,
‫فکر نمی‌کنم هیچوقت تو کل زندگیم
‫کسی رو پیدا کنم که مثل ‫شما دوستش داشته باشم,
‫هی، بچه, چرا مدرسه نیستی؟
‫روز مارتین لوتر کینگه, ‫سرت به کار خودت باشه,
‫لعنتی!
‫خب، کجان؟
‫اینجا میگه تو یه ایستگاه قطارن,
‫باشه، پس چرا این یارو داره ‫کمکشون می‌کنه چمدوناشونو ببرن؟
‫خودشون می‌تونن چمدوناشونو ببرن,
‫خب، واسه این کار ‫بهش پول میدن دیگه,
‫خب که چی؟ مگه ‫خودشون دو تا دست ندارن؟
‫دارن میرن شیکاگو، ‫ولی از کجا میان؟
‫می‌سی‌سی‌پی, درست ‫مثل مادربزرگ من,
‫شاید منم از همونجا اومدم,
‫مطمئن نیستی؟
‫نه,
‫همه مثل دونه‌های قاصدکن,
‫از یه جا به یه جای ‫دیگه پرت میشن،
‫بعد اونا هر جایی که ‫میفتن همونجا کاشته میشن,
‫یا مثل اون درختای کالیفرنیا هستن,
‫درختای سرخ؟
‫اونا میلیون ها ساله که تو همون جا موندن,
‫همه سوار شید! ‫
‫اوه!
‫چرا آدمای پولدار انقدر عصبانی هستن؟
‫ببین چجوری دارن دعوا میکنن,
‫مگه نمیدونی من کی ام؟
‫مگه نمی‌دونی من تو خیابون ‫لیک شور زندگی می‌کنم؟
‫تو به آرایش خیلی ‫بیشتری نیاز داری
‫تا شخصیت زشتت رو بپوشونی,
‫- از سر راهم برو کنار! ‫- بعداً می‌بینمت بوگندو,
‫واقعاً تو این دنیا یه ‫مشت آدم دیوونه هست,
‫آره، راست میگی,
‫دیوید، ببخشید،
‫ولی الان نمی‌تونم برگردم دفتر,
‫نه، هنوز نتونستم پسرم ‫رو پیدا کنم, باشه,,,
‫نمی‌دونم,
‫ولی واقعاً باید قطع کنم
‫-شاید یکی بخواد زنگ بزنه, ‫-مامان, چی شده؟
‫اوکی، اینجاست,
‫وای خدا رو شکر, آخ عزیز دلم,
‫-حالت خوبه؟ آره؟ ‫-آره, آره,
‫آره؟ باشه, کسی اذیتت نکرد؟
‫-نه, ‫-باشه,
‫-کجا بودی؟ ‫-موزه هنر,
‫-چی؟ ‫-موزه هنر,
‫باشه، ولی تو موزه ‫هنر چیکار می‌کردی؟
‫داشتن یه مستند خسته‌کننده ‫طبیعت نشونمون می‌دادن,
‫مجبور شدیم از اونجا بزنیم بیرون,
‫داشتی با کی حرف می‌زدی؟
‫اون دوست کوچولوت، ‫اریک، قراره تنبیه بشه,
‫دیگه نمی‌تونه بیاد پیشت، یه ‫مدت این دور و برا پیداش نمیشه,
‫ولی ایده پیچوندن ‫مدرسه مال من بود,
‫آه، مطمئنم همینطوره، مالک,
‫آره، مطمئنم همینطوره, من ‫اینجا داشتم از نگرانی می‌مُردم!
‫بچه جون، باید حسابی کتکت بزنم,
‫هیچ اتفاقی نیفتاد که,,,
‫ولی ممکن بود یه چیزی بشه!
‫اینو تو نمی‌فهمی!
‫لعنتی, دنترل کشته شد!
‫مالک، این واست هیچی معنی نداره؟
‫من که مثل دنترل تیر نمی‌خورم,
‫تو از کجا می‌دونی!
‫هیچی تو دنیا بدتر از این نیست
‫که واسه اون پسر ‫کوچولو اتفاق افتاد,
‫و این می‌تونست سر تو بیاد,
‫حالا من چجوری باید مراقبت باشم
‫وقتی نمی‌دونم کجایی ‫یا داری چیکار می‌کنی؟
‫هان؟
‫می‌خوای اون بیرون ‫تو خیابونا بمیری؟
‫نه,
‫من نمی‌تونم ازت محافظت کنم,
‫و این اذیتم می‌کنه,
‫ولی تو اصلاً برات مهم نیست,
‫و برات مهم نیست که چه تأثیری ‫رو بقیه تو این خونه می‌ذاره,
‫تکالیفت رو تموم کن،
‫و در ضمن، یه ماه حق ‫نداری تلویزیون ببینی,
‫ولی من که می‌تونم نگاه کنم، نه؟
‫مهم نیست کی داره نگاه می‌کنه,
‫دیگه نمی‌تونی از ‫این خونه بری بیرون
‫بدون اینکه بهم بگی با کی ‫می‌خوای باشی و کجا می‌خوای بری,
‫ببین، می‌دونم تو ‫مادرش نیستی، باشه؟
‫ولی قرار بود مراقب برادرت باشی,
‫خوشحال شدی؟
‫نمی‌خوای ببینیش؟
‫-چرا نه؟ ‫-نمی‌خوام,
‫خیلی از شما از ‫همه جای محله اومدین
‫تا زندگی دنترل دیویس ‫رو جشن بگیرین،
‫یه پسر عزیز,
‫خیلی از شما با این تاریکی ‫دست و پنجه نرم می‌کنین
‫که انگار همه ما رو در بر گرفته,
‫وقتی به داستان دنترل ‫کوچولو فکر می‌کنم،
‫یه پسر عزیز این ‫جامعه، یه بچه عزیز خدا،
‫ذهنم میره سمت ‫داستان یه بچه دیگه،
‫بچه‌ای که تو ‫بیت‌لحم به دنیا اومد،
‫بچه‌ای که تو محله‌های ‫فقیرنشین شرق ناصره بزرگ شد،
‫بچه‌ای که مادری بزرگش ‫کرد که عاشقش بود،
‫مادری که باید خیلی تلاش ‫می‌کرد با این حقیقت کنار بیاد
‫که نمی‌تونه پسرش رو نجات بده
‫از اون سرنوشت بزرگی ‫که در انتظارش بود,
‫می‌بینین، راه خدا
‫ما رو از میون آتش رنج
‫و آزار درستکارا ‫و بی‌گناها می‌بره,
‫راه رسیدن به اورشلیم ‫جدید ما رو از مسیری می‌بره
‫که نجات‌دهنده ما صلیب چوبی ‫قدیمیش رو روش می‌کشید,
‫ما رو به تپه‌ای می‌بره ‫که اسمش گلگتاست,
‫و اتفاقی که تو «گلگتا» افتاد ‫(تپه ای که رومی‌ها، مسیح را به صلیب کشیدند)
‫پایان داستان نبود،
‫بلکه فقط شروعش بود,
‫آمین,
‫چرا نگاهش نکردی؟
‫چون نمی‌خوام یه ‫پسر مرده رو ببینم,
‫خیلی‌ها اومدن دیدنش,
‫حداقل الان جاش بهتره,
‫نمی‌دونم, فکر کنم فقط رفته,
‫نه روحی نه هیچی,
‫وایسا ببینم، تو به زندگی ‫بعد از مرگ اعتقاد نداری؟
‫-هیشکی نمی‌دونه, ‫-عیسی چی؟
‫فکر کنم زندگی کرده،
‫ولی نمی‌دونم اگه یه روز برگرده,
‫از کجا می‌دونیم؟
‫اگه زندگی بعد از مرگ وجود ‫نداره، پس این همه حرف واسه چیه؟
‫چه فرقی می‌کنه؟ مردم ‫اینجا همش دارن می‌میرن,
‫آره، ولی اون کوچیک ‫بود، خیلی کوچیک,
‫دنترل قراره کجا بره؟
‫اگه فقط,,,
‫هیچ جا نره چی؟
‫اگه همه چی تموم شده باشه چی؟
‫اون مرگ تبدیل به یه نماد شد
‫از خشونت رو به افزایشی
‫که به نظر میاد شهر ‫نمی‌تونه کنترلش کنه,
‫شهردار شیکاگو، ریچارد دیلی,
‫چیزی که می‌بینیم، ‫متأسفانه، خشونته،
‫بی‌توجهی کامل به جون آدما ‫توسط باندها و قاچاقچی‌های مواد,
‫ما اینجا یه جنگ داریم، ‫و باید باهاشون مقابله کنیم
‫همونطور که اونا با آدمای ‫بی‌گناه برخورد می‌کنن,
‫دیلی و رئیس اداره مسکن شیکاگو،
‫وینس لین، قسم خوردن
‫که کابرینی-گرین رو از دست ‫تیراندازا، تک‌تیراندازا و باندها پس بگیرن,
‫مالک! پاشو عزیزم, پاشو، پاشو,
‫۳۰ ثانیه وقت دارین ‫این در رو باز کنین,
‫کیه؟ دارم میام,
‫باز کنین, پلیسه,
‫آقای پلیس، مشکل چیه؟
‫به CHA اجازه داده شده ‫آپارتمان شما رو بازرسی کنه,
‫باشه, بازرسی برای چی؟
‫- مواظب باشین, ‫- برین کنار,
‫-خانم، برین کنار, ‫-باشه آقا,
‫- چه خبره؟ ‫- خب,
‫آقا، شما حکم دارین؟
‫داریم دنبال مواد مخدر ‫تو این خونه می‌گردیم,
‫ما هیچ,,, ما هیچ ‫موادی اینجا نداریم,
‫فقط من و مامانم و بچه‌هام ‫هستیم, هیچ موادی اینجا نیست,
‫دارن چیکار می‌کنن؟
‫پس چیزی برای قایم کردن ندارین,
‫دولورس؟
‫خب، ما هیچ موادی نداریم,
‫دارین بچه‌هام رو می‌ترسونین,
‫وای خدایا، رحم کن, دارن ‫خونه رو بهم می‌ریزن, دولورس,
‫ساعت ۲ نصفه شبه, ‫دارین بچه‌ها رو می‌ترسونین,
‫آروم باشین, همه جا ‫رو دارن می‌گردن,
‫نه، خواهش می‌کنم,
‫چرا دارن این کارو می‌کنن؟
‫اینا وسایل اونه، باشه؟
‫مواد رو که تو یه تیکه ‫پارچه چُسکی قایم نمی‌کنه,
‫شما هیچی پیدا نمی‌کنین,
‫نمی‌دونم چرا دارین ‫اونجا رو می‌گردین,
‫مامان، من حلش ‫می‌کنم, من حلش می‌کنم,
‫ببینین، اشتباهی اومدین,
‫هیچی پیدا نمی‌کنین, ‫واقعاً این کار لازمه؟
‫-دستت رو از روش بردار, ‫-باشه,
‫آقا، اشتباهی اومدین, شما,,,
‫نه تو اتاق بچه‌م,,, ‫دختر کوچولوم,,,
‫میشه تنهامون بذارین؟ لعنتی!
‫مامان,
‫بیاین عزیزام, بیاین,
‫چرا دارن این کارو می‌کنن، مامان؟
‫اینا مهره‌های دیاناست, ‫چرا باید,,, چرا باید,,,
‫هی، وسایل منو بذارین ‫درست همونجایی که بود,
‫اریک, اونجایی؟
‫رفیق، تشکم رو انداختن,
‫خیلی بده داداش, مال ‫ما رو هم همینطور,
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫حالشونو بگیرم,
‫نه، این کارو نمی‌کنی,
‫هی!
‫بیا دیگه داداش, هی!
‫هی!
‫من وجود دارم!
‫-ما وجود داریم! ‫-ما وجود داریم!
‫ما وجود داریم!
‫ما آماده‌ایم,
‫ام، دیوید درباره موقعیت ‫شغلی حسابدار ارشد گفت،
‫و من خیلی دوست دارم ‫برای این موقعیت نامزد بشم,
‫ببینین، من دارم,,,
‫شیفت‌های بیشتری رو نسبت به ‫هر کس دیگه‌ای تو این بخش می‌گیرم,
‫پس می‌دونین که من ‫واقعاً به این کار متعهدم,
‫من فقط یه فرصت ‫می‌خوام که پیشرفت کنم,
‫من واقعاً فکر می‌کنم این ‫حرکت درستی برای شماست,
‫-جدی؟ اینطور فکر می‌کنین؟ ‫-قطعاً,
‫فقط یه سؤال ازتون دارم,
‫شما هر روز با اتوبوس ‫میاین سر کار, درسته؟
‫آره، همینطوره,
‫می‌تونین یه ماشین بگیرین؟
‫ام,,, نه, چرا؟
‫خب، شغلی که دنبالش ‫هستین در واقع اینجا نیست
‫تو دفاتر شیکاگوی ‫ما, تو پئوریاست,
‫اوه, متوجه شدم,
‫متأسفم, اون این رو به من نگفت,
‫نمی‌خوام وقتتون رو تلف کنم,
‫واقعاً فکر می‌کنم ‫باید روش فکر کنین,
‫شما عالی هستین براش،
‫و یه افزایش حقوق ‫قابل توجه هم داره,
‫سه ساعت راهه,
‫یه تغییر بزرگ میشه,
‫آره، میشه,
‫لازم نیست همین ‫الآن جوابم رو بدین,
‫با خانواده‌تون مشورت کنین,
‫تا کی باید بهتون خبر بدم؟
‫هفته آینده,
‫- این قدر زود؟ ‫- می‌دونم,
‫واقعاً امیدوارم همه چیز ‫درست پیش بره، دولورس,
‫بهم خبر بدین,
‫ممنون,
‫شوخی می‌کنی، مگه نه؟
‫نمی‌دونم چی می‌خوای بگم,
‫خب، باید نقل مکان کنیم، می‌دونی,
‫باید یه ماشین بگیریم,
‫یه ماشین می‌گیریم,
‫باشه، پس قراره این ‫بچه‌ها رو جا به جا کنیم,
‫یعنی مدرسه‌های جدید, ‫باید دوستای جدید پیدا کنن,
‫عزیزم، اونا قوی‌تر از اونی ‫هستن که فکرشو می‌کنی,
‫تو خودتو وفق دادی ‫وقتی من و بابات
‫از توپلو اومدیم بالا,
‫ولی مامان، اونا ‫اینجا ریشه دووندن,
‫فقط چون من یه جای جدید بکارمشون،
‫معنیش این نیست که شکوفا میشن,
‫ولی این قضیه درباره بچه‌ها نیست,
‫درباره خودته، عزیزم,
‫از چی می‌ترسی,
‫نگه داشته بودی واسه روز مبادا,
‫آره,
‫واسه همین لحظه,
‫به حرفم گوش کن، دختر کوچولوی من,
‫اگه تو رشد نکنی،
‫این بچه‌ها هم رشد نمی‌کنن,
‫وقتشه,
‫داشتم دنبالت می‌گشتم,
‫من همیشه اینجام,
‫می‌تونی ببینیش؟
‫نه,
‫گاهی اوقات کار نمی‌کند,
‫شاید باید خواب باشم یا رؤیا ‫ببینم یا یه چیزی مثل اینا,
‫رؤیا می‌بینی؟
‫گاهی اوقات,
‫تا به حالا رؤیایی داشتی ‫که اینقدر واقعی به نظر برسه
‫که فکر کنی بیداری؟
‫داشتی؟
‫آره, یه بار بود
‫که پدرم یه بوقلمون ‫بزرگ تو فر می‌پخت,
‫و شکمشو پر کرده بود و سس ‫درست کرده بود، همه چی داشت,
‫منو آمبر داشتیم خونه ‫رو مرتب می‌کردیم,
‫بعد صدای زنگ در اومد,
‫رفتم در رو باز کنم,
‫وقتی در رو باز کردم,,,
‫مامانم بود,
‫مامانتو دیدی؟
‫می‌دونستم که اونه,
‫همین که می‌دونستم اونه ‫فهمیدم که واقعی نیست,
‫داشته ازت مراقبت میکرده,
‫-اگه اینطوره، براش متاسفم, ‫-چرا؟
‫چیز دیدنی اینجا نیست,
‫اریک، تا حالا فکر کردی
‫بیرون از اینجا چه شکلیه؟
‫چرا؟ اینجا جاییه که ما ازش اومدیم,
‫ما اینجا به دنیا اومدیم, ‫اینجا زندگی می‌کنیم و اینجا می‌میریم,
‫ولی تو هیچ‌وقت ‫جای دیگه‌ای نبودی,
‫همیشه می‌تونی خیال‌پردازی کنی، ‫به جاهای دیگه فکر کنی,
‫خب، پس تو ‫چه خیالی تو سرت داری؟
‫مثلاً، دوست داری کجا باشی؟
‫همیشه یه خونه‌ست,
‫با دو طبقه,
‫و توی طبقه اول، ‫یه اتاق نشیمن بزرگ هست
‫با کلی مبل و یه تلویزیون,
‫یه آشپزخونه نو,
‫همه اتاق خودشونو دارن،
‫پس من و دی دیگه مجبور ‫نیستیم با هم شریک شیم,
‫و مامان،
‫یه باغچه خودش داره ‫که بتونه گوجه بکاره,
‫خونه اونقدر بزرگه ‫که توش گم میشیم,
‫خب، حالا,
‫اول از همه، طبقه‌ها؟
‫بیخیال, ما ۱۶ تا داریم,
‫و گوجه فرنگی ها؟
‫پسر، تو که حتی آشپزی نمی‌کنی,
‫فقط یه خیاله، اریک, ‫واقعی نیست,
‫پسر، من تو رو نمی‌فهمم,
‫-کجا داری میری؟ ‫-دارم میرم خونه,
‫-سلام, ‫-سلام,
‫مادربزرگ، چرا اومدی اینجا؟
‫اینهمه جا واسه رفتن,
‫می‌دونی، پدربزرگت، گوردون،
‫اوه، اون مرد عاشق آفتاب بود,
‫عاشق جنوب بود,
‫توپلو,
‫یه مغازه کفش‌فروشی داشت,
‫و وقتی اون سوخت، ‫فهمیدیم باید بریم,
‫فهمیدیم وقتشه,
‫پس سریع سوار قطار شدیم
‫و اومدیم شیکاگو,
‫و وقتی اول اومدیم اینجا،
‫خانواده‌ها با بچه‌هاشون ‫بیرون بودن،
‫و اینجا رو مثل یه ‫ایوون بزرگ می‌دونستن,
‫همه اسم همدیگه رو می‌دونستن,
‫همه مثل خانواده بودن,
‫می‌دونی، ما همیشه می‌خواستیم
‫برای مامانت اوضاع بهتر باشه,
‫واسه همین اومدیم اینجا,
‫انگار همیشه داریم از ‫یه چیزی فرار می‌کنیم,
‫همه سوار شن!
‫هی,
‫چهار,
‫-داری چیکار می‌کنی؟ ‫-اوم,,,
‫فقط کاغذ چرک‌نویسم رو انداختم,
‫پس چرا روی میز اریکه؟
‫نمی‌دونم,
‫پاشید، هر دوتون, ‫بذارید امتحانتون رو ببینم,
‫مجبورم به بابات زنگ بزنم,
‫می‌تونی برگردی سر کلاس,
‫چرا منو تو دردسر انداختی؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫انگار نه انگار که چیزی شده,
‫- اریک, ‫- مالک جانسون,
‫چرا قبول نمی‌کنی ‫کارت اشتباه بود؟
‫دیگه تکرارش نمی‌کنم,
‫پسرم، می‌دونی باید چی بشنوم,
‫و تا وقتی نگی، نمی‌تونی ‫برگردی سر این میز,
‫می‌دونی، معجزه‌ست که ‫تو درس‌های بیشتری رد نشدی,
‫ولی اگه مجبوری ‫تقلب کنی تا جلو بیفتی،
‫حقته که تاوانش رو بدی,
‫ولی اون داره خیلی تلاش می‌کنه ‫تا تو رو تحت تاثیر قرار بده,
‫همه چیزی که می‌خواد ‫اینه که تو بهش افتخار کنی,
‫امبر، لطفاً بذار خودم حلش کنم,
‫هی, یه تشک تو طبقه ‫پنجم پیدا کردیم, میای کمک؟
‫بابام الان میاد خونه,
‫بیا دیگه داداش، خیلی ‫باحاله, از دستش نده,
‫بهت که گفتم, نمی‌تونم,
‫باشه, بعداً می‌بینیمت,
‫نصف کلاس ما حتی ‫فارغ‌التحصیل نمی‌شن,
‫باورت می‌شه؟
‫وای,
‫تو اولین نفر تو ‫این خانواده می‌شی
‫که از دانشگاه ‫فارغ‌التحصیل می‌شه,
‫هی, تو دومیش می‌شی,
‫فشار نیار,
‫ام، ببینید، می‌دونم همه ‫سرشون شلوغه، ولی خب،
‫مطمئن شیم که وقت می‌ذاریم به ‫خانم جانسون کمک کنیم اسباب‌کشی کنه,
‫دارن می‌رن؟
‫خانم جانسون داره می‌ره؟
‫چی؟
‫با همه این اتفاقاتی که افتاده،
‫دارن از اینجا می‌رن,
‫مالک بهت نگفت؟
‫نه,
‫پسرم,
‫چطوری داداش؟ گشنه‌ت نیست؟
‫نه، نمی‌خوام چیزی بخورم,
‫-باشه, ‫-پس داری اینجا رو ترک می کنی؟
‫این چیزیه که بابام بهم ‫گفته، گفته که داری میری,
‫اون فقط داره دنبال ‫یه جا می گرده,
‫اما قبل از اینکه این اتفاق بیفته، ‫داشتی در موردش رویا می دیدی,
‫چون بهش گفتی، چون می خوای بری,
‫-من هیچی نگفتم, ‫-می خوای بری؟
‫-اریک, ‫-تنهام بذار,
‫تو هم خوابت نمی بره؟
‫صدای شیر آب مدام بیدارم میکنه,
‫منم همینطور,
‫چی شده؟ باهام حرف بزن,
‫چطور می شه خداحافظی کرد از یکی؟
‫فکر نکنم اصلا بشه خداحافظی کرد,
‫یعنی,,,
‫هر جا که می ری، همیشه ‫اون شخص تو قلبت هست,
‫دنیای بیرون خیلی بزرگه,
‫کارهای زیادی می خوام انجام بدم,
‫این رویا رو دارم
‫همیشه این رویا رو دارم ‫که قطار منو از اینجا می بره,
‫-آره؟ ‫-آره,
‫قطار تو رو کجا می بره؟
‫فکر کنم منو می بره ‫به می سی سی پی,
‫پیش قوم و خانواده‌ام,
‫اما دیگه اونا اونجا نیستن عزیزم,
‫-نه؟ ‫-آره دیگه,
‫ما اهل شیکاگو ‫هستیم, کابرینی-گرین,
‫هر چند می تونیم با قطار ‫بریم یه جای دیگه، یه جای جدید,
‫کل چیزی که می خوام یه خونه‌ست,
‫دو طبقه,
‫و بیرون، یه باغچه,
‫باغچه ی بزرگ,
‫که بتونی توش گوجه بکاری,
‫اهوم
‫یه باغچه, و چند تا گوجه,
‫اِمممم
‫دیگه چی؟
‫یه خونه
‫خونه ای که انقدر بزرگه
‫که دیگه لازم نباشه من و ‫دی توی یه اتاق بخوابیم,
‫آره
‫دیگه داره برام خیلی کوچیک می شه
‫ازتون می خوام بنویسید ‫درمورد جایی که از اونجا اومدید,
‫یه پاراگراف، پنج جمله, ‫اگر می خواید بیشتر بنویسید,
‫و چون فقط یه کامپیوتر هست،
‫این هفته همه باید ‫نوبتی ازش استفاده کنید,
‫وقتی تو شیکاگو برف می باره،
‫عین یه پتوئه,
‫تمام شهر خواب می ره,
‫آروم و ساکته,
‫صدا از جنبنده‌ای در نمیاد,
‫اونقدر منتظر می‌مونم تا برف آب بشه،
‫که پیر میشم,
‫بالاخره خورشید میاد بیرون,
‫و انگار دریاچه آتیش گرفته,
‫من و اریک،
‫از وقتی به دنیا اومدیم ‫همه کارا رو با هم کردیم,
‫اینه چیزی که می‌دونم,
‫با هم دیدیمش,
‫زندگیش کردیم,
‫با هم بزرگ شدیم,
‫یه مکان همون مردمانش هستن,
‫اینجا جاییه که ما ازش اومدیم,
‫این مال منه,
‫-چیکار داری می‌کنی؟ ‫- وقتی تو شیکاگو برف میاد
‫انگار کل شهر به خواب میره,
‫بسه، اون مال منه,
‫خورشید که در میاد، ‫انگار دریاچه آتیش گرفته,
‫چرا اینقدر عجیب رفتار می‌کنی؟
‫-داداش، بسه, ‫- من و,,,
‫چیکار داری می‌کنی؟ بدش به من,
‫چرا اینو نوشتی؟
‫چون حقیقته,
‫درش بیار,
‫نه, چرا باید این کارو بکنم؟
‫تو فقط عصبانی هستی ‫چون من دارم میرم,
‫چون من دارم میرم و تو نمیای,
‫- وای خدای من! ‫- وای خدای من، مالک!
‫حالت خوبه؟
‫می‌تونم ببینمش؟
‫الان داره استراحت می‌کنه عزیزم,
‫شاید بهتره فردا بیای,
‫می‌تونیم با هم دعا کنیم؟
‫بیا,
‫پدر آسمانی، مراقب ما باش، فرزندانت,
‫ممنون برای همه کارایی که می‌کنی،
‫و هر روز انجام میدی، خدایا,
‫و به ما اجازه بده هر عهدی ‫که شکستیم رو جبران کنیم,
‫ازت می‌خوایم که همچنان با ما راه بیای،
‫همچنان تو قلبامون باشی، خدای عزیز,
‫پدر آسمانی،
‫دعا می‌کنم که مالک خونه‌ش رو بگیره,
‫یه خونه دو طبقه,
‫یه خونه اونقدر بزرگ که توش گم بشه,
‫یه جایی خیلی دور از اینجا,
‫جایی که کلی درخت داره,
‫جایی که می‌تونه بپره,
‫جایی که دوستای جدید پیدا کنه,
‫جایی که می‌تونه خوشحال باشه,
‫به نام عیسی دعا می‌کنیم,
‫آمین,
‫آره، یه کم از روزنامه رو نگه داشتیم؟
‫و اون آلبوم‌های عکس نباید
‫تو جعبه با بقیه باشن؟
‫میشه علامت بزنیشون؟
‫اینا علامت نخوردن, ‫باید جعبه‌ها رو علامت بزنیم,
‫مگه قبلاً بهت پول ‫فارغ‌التحصیلی ندادم؟
‫اون هزینه فارغ‌التحصیلی بود, ‫هزینه کلاه و لباس جداست,
‫فقط 20 دلار بدهکاریم,
‫بیا، اینم پولش,
‫پول کمیه در برابر اینکه شماها
‫تابستون بیاین جشن فارغ‌التحصیلیم,
‫من باید برم,
‫خب، بهت افتخار می‌کنم,
‫می‌دونی، دلورس بهم زنگ زد و گفت
‫پنج‌شنبه دارن میرن,
‫با مالک حرف زدی؟
‫فکر نکنم الان بخواد منو ببینه,
‫چی داری میگی؟ اون دوستته,
‫نمی‌خوای قبل از اینکه ‫بره باهاش حرف بزنی؟
‫ببین، واقعاً مهم نیست ‫کی شروعش کرد،
‫یا کی درست میگه یا غلط,
‫ولی اون از دست من عصبانیه,
‫باشه, شاید از دستت عصبانیه,
‫یا شاید منتظره تو ازش ‫معذرت‌خواهی کنی,
‫ولی من می‌ترسم باهاش حرف بزنم,
‫ببین، پسرم,
‫ما وقت زیادی رو زمین نداریم,
‫مثلاً، هیچ تضمینی برای فردا نیست,
‫هیچوقت تو عمرم,,,
‫فکر نمی‌کردم مامانت دیگه نباشه,
‫یا اینکه نتونم بلند شم و ‫باهاش حرف بزنم، بغلش کنم,
‫اون زمان رو نادیده گرفتم، ‫و الان دیگه از دست رفته,
‫و وقتی اون زمان از دست بره،
‫دیگه هیچ راهی نیست ‫که برش گردونی,
‫منظورمو میفهمی، مگه نه؟
‫ببین,
‫من بهت اعتماد دارم که ‫تصمیم درستو میگیری,
‫تو دیگه بچه نیستی, ‫الان بزرگ شدی,
‫و خوب و بد رو میشناسی,
‫از پسش برمیای، باشه؟
‫باید با خودمون ببریمشون؟
‫نه، بذار بمونن,
‫فکر خوبیه,
‫صبح بخیر عزیزم, یه کم ‫استیک سالزبری درست کردم,
‫بفرما بابا,
‫هی,
‫داری میری؟
‫آره,
‫دلم برات تنگ میشه,
‫منم دلم برات تنگ میشه,
‫هی، اوم، فقط میخواستم قبل ‫از رفتن یه چیزی بهت بدم,
‫چیه؟
‫راز پریدن,
‫خب بگو دیگه,
‫از پرواز کردن نترس,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫در سال 1999، طرح ‫شهردار شیکاگو ریچارد ام, دیلی
‫برای دگرگونی و بازسازی ‫مسکن عمومی شهر منجر به
‫تخریب 17,000 واحد ‫مسکونی شد, آخرین ساختمان‌های
‫بلندمرتبه کابرینی-گرین ‫در سال 2011 تخریب شد,
‫یک مکان، همان مردمانش هستند,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال