رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫من کجام؟‬
‫اینجا کجاست؟‬
‫بابا؟‬
‫بابا!‬
‫نه، بابا!‬
‫کمکم کن!‬
‫بیدار شو, ما تو لندنیم,‬
‫- خوبی؟‬ ‫- آره,‬
‫از این وره,‬
‫باحاله,‬
‫مامان!‬
‫بالاخره اینجایی,‬
‫به لندن خوش اومدین, تعطیلاتتون چطور بود؟‬
‫- باتر!‬ ‫- ما هر روز کوه‌نوردی می‌کردیم,‬
‫بیاین,‬
‫از ارنست خوشت می‌آد,‬
‫یه سوپرایز براتون دارم,‬
‫عالی می‌شه,‬
‫از سوپرایزاش متنفرم,‬
‫سلام خانما, به لندن خوش اومدین,‬
‫این ارنسته,‬
‫تو لیو هستی, از دیدنت خوشبختم,‬
‫خیلی خوش اومدین,‬
‫- و البته میا, - از دیدنت خوشحالم, سلام,‬
‫بریم تو تا بقیه رو ببینین,‬
‫- بقیه کین؟ - نمی‌دونم,‬
‫- بیا باتر, - کجاییم؟‬
‫خواهشاً کمپ نیست,‬
‫خیلی خوشحالیم که به ما ملحق شدین,‬
‫- مگه نه، فلورانس؟ - البته,‬
‫می‌تونم الان برم بالا؟‬
‫۱۰ پوند تا غذامون تموم شه، نظرت چیه؟‬
‫کاسه سوپم خالیه,‬
‫- بهش پول دادی؟ - اون دقیقاً آدم معاشرتی نیست,‬
‫فلورانس، لطفاً بمون, نمی‌خوای دخترا رو بشناسی؟‬
‫باورنکردنیه,‬
‫پدرشون کجاست؟‬
‫متاسفم، باید اینو پیش‌بینی می‌کردم,‬
‫نه، اشکالی نداره,‬
‫اون فوت کرده,‬
‫پنج سال پیش, یه تصادف داشت,‬
‫- چه جور تصادفی؟ - فلورانس، کافیه,‬
‫ببخشید دیر کردم,‬
‫- گریسون, - اون متاسف نیست, دروغگو,‬
‫بالاخره,‬
‫سلام, من گریسونم,‬
‫لیو,‬
‫من میام, از دیدنت خوشحالم,‬
‫سلام,‬
‫باحال,‬
‫نوش جان,‬
‫خب، شماها از الان قراره اینجا زندگی کنید؟‬
‫- مثل یه خانواده وصله پینه شده,‬ ‫- آره,‬
‫به سلامتی شروع‌های جدید,‬
‫به سلامتی جایگزین کردن بابا,‬
‫هیچ‌کس نمی‌خواد جای بابات رو بگیره,‬
‫ولی ما همه حق داریم شاد باشیم,‬
‫واسه همینه که هر سال ما رو به یه کشور جدید می‌کشونی؟‬
‫خیلی متاسفم که پنج تا زبون بلدی,‬
‫متاسفم که حال ندارم با غریبه‌ها نقش خانواده خوشحال رو بازی کنم,‬
‫یک ماه بهت مهلت میدم,‬ ‫بیشتر از این تحملت نمی‌کنه,‬
‫چالش پذیرفته شد,‬
‫خیلی متاسفم,‬
‫- فلورانس، میشه لطفا نشون بدی,,,‬ ‫- نه,‬
‫- متاسفم,‬ ‫- من به کمک هیچ‌کس نیاز ندارم,‬
‫خیلی متاسفم,‬
‫اشکال نداره,‬
‫دستشویی بالاست,‬
‫اوه، نه, همه جا روی فرش ریخت,‬
‫نذار باتر لیسش بزنه,‬
‫آنابل بی‌دلیل نرفته,‬
‫نمی‌دونیم‬ ‫می‌تونیم یه دوشیزه دیگه پیدا کنیم یا نه,‬
‫وایستا,‬
‫- این ژاکت منه,‬ ‫- خیلی قشنگه,‬
‫باشه, خیلی خطرناکه,‬ ‫چرا این بازی رو کردیم؟‬
‫بیخیال, هیچ‌کس واقعا یه دوشیزه نیست,‬ ‫یا آنابل دوشیزه نبود,‬
‫باشه، یه بار دیگه امتحان می‌کنم,‬ ‫بعدشم میرم, خداحافظ,‬
‫از این کتاب مزخرف متنفرم,‬
‫امروز قراره یه شیرینی مخصوص کریسمس بپزیم,‬
‫لمینگتون!‬
‫دقیقا، و من قراره بهتون نشون بدم چطور درستش کنید,‬
‫امتحانش کنیم؟‬
‫- آره, نارگیله,‬ ‫- این نارگیله,‬
‫- آره,‬ ‫- اسفنجی‌ها رو از وسط نصف می‌کنید،‬
‫- و مربع برش می‌دید,‬ ‫- بله,‬
‫- خیلی زیاد خوابش رو می‌دیدم,‬ ‫- آره؟‬
‫تو چه خوابی می‌بینی؟‬
‫خواب‌ها مثل همین ویدیوئه,‬
‫داریم لمینگتون درست می‌کنیم,‬
‫ولی بعدش ما توی اون خونه قرمز خیلی قشنگیم,‬
‫مثل یه کلبه، می‌دونی؟‬
‫- منم اونجام؟‬ ‫- معلومه که هستی,‬
‫تو و بابا کلی شلوغ‌پلوغی می‌کنید،‬ ‫مثل همیشه,‬
‫واقعا کاش می‌تونستم دوباره باهاش حرف بزنم,‬
‫فقط یه بار دیگه,‬
‫که بهش بگم متاسفم,‬
‫اون می‌دونه,‬
‫بیا, تو ساعت بابا رو امشب بگیر,‬
‫از طرف من بهش سلام برسون,‬
‫تو نمی‌تونی تو رویا به آدما سلام کنی,‬
‫مطمئن نیستی,‬
‫من بهش می‌گم که تو سلام رسوندی,‬
‫می‌خوام یه چیزی بخورم,‬
‫گریسون,‬
‫خوش‌شانسی که اجداد آنابل انتخاب نکردن‬
‫خاکسترشون رو تو دریای شمال پخش کنن,‬
‫- لعنتی گورستان های‌گیت، از بین همه جاها,‬ ‫- به علاوه، رفیق، اونقدرها هم ترسناک نیست,‬
‫هست, به اون نگاه کن,‬
‫- هی، هنری, می‌خوای بگی، گری؟‬ ‫- هی، جس,‬
‫هی، آرتی,‬
‫خب، خانواده‌ی اسکات,‬
‫احتمالا باید صبر کنیم, مطمئنی؟‬ ‫انگار همه چیز دقیقاً همون‌طوره,‬
‫- باشه، بابا, آروم باش,‬ ‫- همشون تو تاریکی ترسناکن,‬
‫نوشته باید یه دایره تشکیل بدیم،‬
‫و دستاتونو بالا ببرین,‬
‫بیا دیگه، گری,‬
‫باشه، نه، نمی‌تونم, احساس حماقت می‌کنم,‬
‫- فقط دستاتو بالا ببر، گری,‬ ‫- لطفا, باید اینو تموم کنیم، باشه؟‬
‫به ما نشون بده کی جای آنابل اسکات رو‬ ‫به موقع برای هالووین می‌گیره,‬
‫به ما نشون بده,,,‬
‫- این چیه؟‬ ‫- لعنتی,‬
‫خب، این خیلی قابل پیش‌بینی نیست,‬
‫اون کیه؟‬
‫لعنتی,‬
‫- اون کیه، گری؟‬ ‫- یه دختره,‬
‫سلام,‬
‫- نابغه‌ست, معلومه دیگه, بدیهیه,‬ ‫- اون خواهرخوانده‌ی جدیدمه,‬
‫این واقعاً عجیبه,‬
‫اون خواهرخوانده‌ی جدیدته؟‬
‫- آره، یکیشونه,‬ ‫- من دنبالت نمی‌اومدم,‬
‫باید یه عکس بگیری، بیشتر می‌مونه,‬
‫باحال به نظر می‌رسه,‬
‫تو به نظر,,, واقعاً عجیبی,‬
‫ازش خوشت اومده؟‬
‫نه, من و اون، تقریبا مثل,,,‬
‫فامیلیم,‬
‫مامانش الان داره با بابام می‌خوابه,‬
‫بذار منم اونو ببینم,‬
‫چرا دارم خواب اونو می‌بینم؟‬
‫- این انگار ناخودآگاه منه که داره می‌گه,,,‬ ‫- خودشه,‬
‫اون انتخاب‌ شده‌ست,‬
‫انتخاب شده برای چی؟ بگو,‬
‫- نه بچه‌ها، اون انتخاب‌شده نیست,‬ ‫- هست,‬
‫- نمی‌تونم دروغ بگم, صد در صد مطمئنم,‬ ‫- به این میگیم,,,‬
‫این یه اتفاقه,‬
‫هیچ اتفاقی تو کار نیست، گریسون,‬ ‫تازه، اون جامپر تو رو نپوشیده؟‬
‫بچه‌ها, "اون" همینجاست,‬
‫آره، داداش, اون جامپر تو نیست؟‬
‫آره، اون جامپرمو از حموم برداشت، انگار-- باشه,‬
‫آره، به نظرم بامزه‌ست,‬
‫برو گمشو!‬
‫- یه کم تنده,‬ ‫- چرا؟‬
‫- اون واقعی نیست,‬ ‫- شاید باشه,‬
‫شاید اون یه رویاگردانه,‬
‫- چطور توضیح بدیم چرا اینجاست؟‬ ‫- لعنتی,‬
‫- رویاگردان؟ چی؟‬ ‫- دوباره؟‬
‫- چی شده؟‬ ‫- اوه، نه,‬
‫- لعنتی,‬ ‫- باید بریم,‬
‫رویای تو داره به کابوس تبدیل می‌شه,‬ ‫بریم برگردیم به تالار رویا,‬
‫- رفقا، اون عروس نیست,‬ ‫- درِ لعنتیت کجاست؟‬
‫چه خبره اینجا؟‬
‫- سلام,‬ ‫- صبح‌بخیر,‬
‫دیروز اینجا یه در سبز نبود؟‬
‫نه, چرا؟‬
‫- می‌تونی میا و لیو رو تو مدرسه بگردونی؟‬ ‫- چقدر می‌دی؟‬
‫من که دیگه واسه همه چیز پول نمی‌دم,‬
‫پس می‌تونیم برگردیم پاریس؟‬ ‫بریم پیش مامان واقعی‌مون جای اینا؟‬
‫پس تور گردشی در کار نیست,‬ ‫من راهنمای توریستیشون نیستم,‬
‫- گریسون!‬ ‫- من نمی‌رم، مریض شدم,‬
‫امروز ساعت بابا رو می‌گیری,‬
‫- از روز اول مدرسه متنفرم,‬ ‫- من از روز آخر متنفرم,‬
‫فکر کنم اینجا خوبه,‬
‫خوب میشه,‬
‫خب، هرچی که بود, دیزی؟‬
‫- بله؟‬ ‫- ببرش,‬
‫منو کجا ببرم؟‬
‫به سیاهچال,‬
‫نه، شوخی کردم,‬ ‫خودم بهت نشون می‌دم,‬
‫باشه، خوبه,‬
‫موفق باشی,‬
‫اسمم پرسفون پورتر-پریگرین هست,‬ ‫من رئیس شورام,‬
‫خوبه, تبریک میگم,‬
‫خب، می‌دونی چیه؟‬ ‫می‌تونی بهم پرسی بگی, جدی میگم--‬
‫ببخشید رفیق, دوباره بهم رای بدین!‬
‫از کجا می‌خوایم شروع کنیم؟‬
‫سلف مدرسه یا راهروها؟ یا,,,‬
‫کتابخونه! کتابخونه/مرکز قرار گذاشتن،‬ ‫بریم!‬
‫من تو پنج سال هفت تا تور مدرسه رو انجام دادم,‬
‫میشه فقط شماره کمد لباسامو داشته باشم؟‬
‫حتما، همینجاست,‬
‫و اینم کلیدته,‬
‫نفرین شده‌ست,‬
‫ببخشید؟‬
‫کمد, می‌گن نفرین شده‌ست,‬
‫مال آنابل اسکات بود,‬
‫- آنابل اسکات؟‬ ‫- آره,‬
‫- عجیب غریبه,‬ ‫- چرا؟‬
‫حس می‌کنم این اسمو قبلاً شنیدم,‬
‫خب، ممکنه,‬
خودشه,‬
‫مرده؟‬
‫نه، فقط غیبش زده,‬
‫هیچ‌کس نمی‌دونه کجاست،‬ ‫حتی بهترین دوستاش,‬
‫آرتور، جاسپر، هنری،‬ ‫که عاشقشون میشی,‬
‫- خودشه اونجاست,‬ ‫- اگه اهل پسری,‬
‫- خودشه,‬ ‫- هستی؟‬
‫این امکان نداره,‬
‫هی، کجا میری؟‬
‫جاسپر، اونجا رو چک کن,‬
‫- رفته,‬ ‫- یا خدا,‬
‫- مطمئنی خودش بود؟‬ ‫- نمیتونه زیاد دور باشه,‬
‫بیخیال، بعدا میریم خونه گری,‬
‫شانس خوبیه, دوباره پیداش می‌کنیم,‬
‫می‌دونم گند زدی,‬
‫تا حالا شده خواب کسی رو ببینی،‬ ‫بعد توی واقعیت ببینیش؟‬
‫- عاشق شدی, اوه خدای من,,,‬ ‫- نه,‬
‫- می‌دونستم,‬ ‫- نه، نیستم,‬
‫باشه، آروم باش, فقط گفتم,‬
‫اما اگه واقعا خواب کسی رو ببینی‬ ‫و بعد توی واقعیت ببینیش,,,‬
‫- ,,, اون آدم رویاهاته,‬ ‫- قبرستان های‌گیت,‬
‫- هنوز هضمش نکردی,,,‬ ‫- فعلاً!‬
‫لیو، چیکار میکنی؟‬ ‫اون اتوبوس اشتباهیه!‬
‫اونیه که تو خوابم دیدم,‬
‫خانواده اسکات,,,‬
اینا همه از خوابمه,‬
‫این غیرممکنه,‬
‫رؤیاها واقعی به نظر میرسن‬
رویای شفاف,‬
این تواناییه که بدونی‬ ‫داری خواب میبینی، در حالی که داری خواب میبینی‬
‫و کنترل رویاهات رو به دست بیاری,‬
‫قدم اول، یه تست واقعیت انجام بده,‬
‫به دستت نگاه کن, متفاوت به نظر میرسه؟‬
‫میتونی انگشتاتو بشماری‬ ‫و چیزی تغییر کرده؟‬
‫اگه تغییر کرده، ممکنه داری خواب میبینی,‬ ‫اما این یه مثال واضحه,‬
‫اگه عمیق‌تر بری،‬ ‫خیلی چیزای بیشتری هست,‬
‫یک، دو، سه، چهار، پنج,‬
‫باید اینجوری کمین کنیم؟‬ ‫هممون؟ نمیدونم, حس عجیبی داره,‬
‫اون منتخبِ,‬
‫- اون منتخب توئه,‬ ‫- چی؟‬
‫میخواد باهاش تنها صحبت کنه,‬
‫تو قبرستان میخوای دیگه کی باشی؟‬
‫در واقع ظریف بود,,,‬
‫خفه شو,‬
‫لعنتی,‬
‫- چیکار میکنی؟‬ ‫- دعوتش کن,‬
‫نه,‬
‫- گریسون، وقتمون داره تموم میشه,‬ ‫- نمیخوام لیو تو این قضیه دخیل باشه,‬
‫سلام,,,‬
‫دوستم، آرتور، این آخر هفته یه مهمونی هالووین داره,‬
‫آره, همه اونجان,‬
‫اووه, غیر از من,‬
‫چرا که نه؟ از اون قبرستون که ترسناک‌تر نیست,‬
‫کدوم قبرستون؟‬
‫همون جایی که آنابل رو خاک کردین؟‬
‫خواهش می‌کنم، ما خاکش نکردیم,‬
‫ما تیکه‌تیکه‌اش کردیم‬ ‫و دادیم مرغ‌های دریایی خوردن,‬
‫اوه خدای من، آرتور، این,,,‬ ‫شوخی می‌کنه,‬
‫خب، من لباس ندارم، برای همین,,,‬
‫فکر کنم ژاکت گریسن بهت میاد,‬
‫آره، منم ژاکتمو می‌خوام,‬
‫خیلی راحته,‬
‫آره، واسه همینه که می‌خوامش,‬
‫باشه، پس تا بعد,‬
‫- اینقدر سخت نبود، بود؟‬ ‫- نگفت که میاد,‬
‫بیخیال، هنری,‬ ‫نمی‌خواد تو حیاط دعوتمون کنه,‬
‫عجبی,‬
‫شما احمقین,‬
‫اگه نتونی انگشتاتو بشمری، یه رؤیاست,‬
‫پس این یکی باز نمی‌شه؟‬
‫باتر,‬
‫بابا؟‬
‫میا، تو واقعاً داری خوابشو می‌بینی,‬
‫نمی‌تونی بری تو,‬
‫تو آنابلی,‬
‫متهمم، بله,‬
‫من نمی‌خواستم برم تو,‬
‫البته که نخواستی,‬
‫خصوصیه,‬
‫اگه چیزی که می‌خوای پشت اون دره،‬
‫تنها کاری که باید بکنی اینه که بری مهمونی آرتور‬ ‫و باباتو دوباره می‌بینی,‬
‫باتر,‬
‫به یه لباس نیاز دارم,‬
‫تو که زیاد اهل پوشیدن لباسای خودت نیستی، مگه نه؟‬
‫عالی به نظر می‌رسم، اینطور نیست؟‬
‫آره, این لباس فارغ‌التحصیلی من از دوره ابتدایی بود,‬
‫- و این دفعه پسش می‌دی,‬ ‫- وای, اینجا خونه آرتوره؟‬
‫آره، آرتور پولداره,‬
‫هی، موهاتو کوتاه کردی!‬
‫تراشیدمش,‬
‫- من نوشیدنی می‌گیرم, با پسرا حرف نزن,‬ ‫- باشه، بله آقا, برادر,‬
‫آهای، ملوان,‬
‫آهای، هنری,‬
‫- عالی به نظر می‌رسی,‬ ‫- ممنون,‬
‫شبیه یه روانپریش به نظر می‌رسی,‬
‫ممنون, نمی‌دونستم هالووینه،‬ ‫فقط خیلی به موقع بود,‬
‫آره؟ اره‌برقی کو؟‬
‫تو قربانی آخرم جا گذاشتمش,‬
‫این کجا بود؟‬
‫اون خونه‌ی مادربزرگ آنابل توی اسپانیاست,‬
‫بهار سال گذشته رفتیم اونجا,‬
‫الان اونجاست؟‬
‫راستش رو بخوای، نمی‌دونم,‬
‫- لیو!‬ ‫- آرتور,‬
‫خوشحالم که تونستی بیای,‬
‫- خب، آماده‌ای؟‬ ‫- حتماً, آماده‌ی چی؟‬
‫بابا بیا, نمی‌کشیمت,‬
‫این دیگه چه کوفتیه؟‬
‫- داروییه, واسه میگرنم,‬ ‫- آره؟‬
‫- آره,‬ ‫- واسه یه بارم که شده آب بخور,‬
‫این دیگه چه کوفتیه؟‬
‫- ببخشید, مشکلات فامیلیه,‬ ‫- ازت متنفرم, همه‌ش کجا رفت؟‬
‫پرسفون فامیل توئه؟‬
‫اون اساساً مثل خواهرشه,‬
‫باشه، برمی‌گردم,‬
‫- خوبه, الان مثلاً یه گروهیم؟‬ ‫- تو که آرزوته,‬
‫این استودیوی پدر و مادرمه،‬ ‫پس به چیزی دست نزن,‬
‫- تا حالا چیزی در مورد *کتاب رؤیاها* شنیدی؟‬ ‫- نه,‬
‫هی، درو باز کن,‬
‫عصبانی می‌شه,‬
‫- شما عوضیا,‬ ‫- منم دوستت دارم,‬
‫گفتم نمی‌خوام لیو‬ ‫تو این قضیه دخالت کنه,‬
‫شاید منم نخوام تو این کلوب پسرهای کوچولو‬ ‫دخالت کنم,‬
‫خیلی خب، عالیه, پس بریم خونه,‬
‫نه! اون خودش الان جزوی از اینه,‬ ‫اون یه رؤیاپرداز ذاتیه,‬
‫خب، چطور؟‬
‫این اصلاً چطور ممکنه؟‬
‫- نمی‌دونم,‬ ‫- یه نسخه‌ی دیگه از کتاب که نیست، هست؟‬
‫فکر نکنم,‬
‫شب نیمه تابستان گذشته،‬ ‫آنابل *کتاب رؤیاها* رو بهمون نشون داد,‬
‫- اون نسل به نسل تو خانوادشون بوده,‬ ‫- باشه، می‌تونم ببینم؟‬
‫برای آزاد کردن جادوش،‬ ‫چهار مرد و یه دوشیزه,,,‬
‫- "دوشیزه"؟ واقعا؟‬ ‫- منظورش باکره نیست,‬
‫این چیزیه که کتاب می‌خواد,‬
‫- یه کتاب خیلی سکسیسته,‬ ‫- آره، هست,‬
‫چهار مرد و یه دوشیزه‬ ‫باید بازی‌ها رو کامل کنن,‬
‫مناسک، اگه اینطور دوست داری,‬
‫ما همین الان‬ ‫اولین مراسم آغازین رو انجام دادیم,‬
‫ما رؤیاپرداز شدیم,‬
‫ما,,,‬
‫می‌تونیم وارد رؤیاهای آدمای دیگه بشیم,‬
‫حالا که آنابل رفته، به یه دوشیزه‌ی جدید نیاز داریم,‬
‫چرا رفته؟‬
‫- داره ما رو می‌پیچونه,‬ ‫- البته,‬
‫- اون ولش کرده,‬ ‫- خفه شو,‬
‫تو خفه شو, من فقط--‬
‫- باشه,‬ ‫- همه‌چی رو بهش نگو,‬
‫"وقتی شب هالووین فرا می‌رسه،‬ ‫بزرگترین آرزوتو محقق کن,"‬
‫جدی می‌گی؟ این یه شوخیه؟‬
‫بچه‌ها، اینو شما نوشتین؟‬
‫آره، این فقط احمقانه‌س,‬
‫این شوخیه؟‬
‫ببین، ما نمی‌دونیم چطور می‌تونی این کارو بکنی،‬ ‫یا اینکه فقط داشتی بازی می‌کردی,‬
‫همونطور که جاس گفت، تو یه رویاپرداز ذاتی هستی,‬ ‫پس بهتره رسمیش کنی,‬
‫خب، چی فکر می‌کنی؟‬
‫لیو، واقعاً لازم نیست,‬
‫اونقدر بزرگ هست که خودش تصمیم بگیره,‬
‫پس چی میگی سیلور؟ تو هستی؟‬
‫باشه، بزن بریم,‬
‫قول دادی که منو نمی‌کشی,‬
‫آروم باش, ما فقط‬ ‫یه قطره کوچولو خون می‌خوایم,‬
‫باشه,‬
‫من از خون متنفرم, حالمو بد می‌کنه,‬
‫- خب، دوباره جلوی ما غش نکنی، باشه؟‬ ‫- چی؟ من هیچ‌وقت غش نکردم,‬
‫باشه, مراسم میگه‬
‫ما باید رویاهامون رو‬ ‫روی یه تیکه کاغذ بنویسیم و بسوزونیمش,‬
‫- قضیه چیه؟‬ ‫- داداش، هیچ قضیه‌ای نیست,‬
‫همیشه یه قضیه‌ای هست,‬
‫- خودکارو بده به من,‬ ‫- خواهش می‌کنم,‬
‫جاسپر اوله,‬
‫باشه, به سلامتی,‬
‫چیزی که واقعاً آرزوش رو دارم،‬
‫اینه که یه بازیکن بسکتبال حرفه‌ای بشم,‬
‫- خوبه,‬ ‫- عجب! عجب!‬
‫تو که همین الانشم قهرمانی، جزی,‬
‫گریسون,‬
‫آرزو می‌کنم,,,‬
‫رئیس مدرسه بشم,‬
‫چه آرزوی خوبی,‬
‫- گری رئیس بشه؟‬ ‫- خب، موفق باشی,‬
‫آرزو می‌کنم دوباره با آنابل باشم,‬
‫غم‌انگیزه، داداش,‬
‫هنری، نوبت توئه,‬
‫آرزو می‌کنم,,,‬
‫به تو ربطی نداره,‬
‫داداش، جدی میگی؟‬
‫لیو؟‬
‫آرزو می‌کنم,,,‬
‫آرزو می‌کنم بتونم دوباره با بابام حرف بزنم,‬
‫اینجایی,‬
‫تو رویات می‌بینمت,‬
‫لعنتی,‬
‫لطفاً رئیس جدید مدرسه، گریسون رو‬ ‫به روی صحنه خوش‌آمد بگید!‬
‫ممنونم!‬
‫- می‌خوام بگم، این فقط درباره بردن نیست,,,‬ ‫- معلومه که آرزوش همین بوده,‬
‫این درباره جنگیدن برای رویاهاته,‬ ‫تو همین الان اونو لعنتی واقعی کردی!‬
‫ممنونم! دوستتون دارم!‬
‫این خیلی جدیه، رفیق,‬
‫این حتماً وایرال میشه,‬
‫متاسفم,‬
‫لیو!‬
‫- باهام بیا,‬ ‫- متاسفم,‬
‫یالا,‬ ‫عجله کن قبل از اینکه همه چی گند بزنه,‬
‫- چقدر عجیب بود,‬ ‫- خب، نزدیک بود,‬
‫خب، واقعاً این لعنتی اینجا کجاست؟‬
‫آره، خب, ما به اینجا میگیم تالار رویا,‬
‫- خفه شو، عقل‌کل,‬ ‫- باشه، این رویای کیه؟‬
‫جاییه که همه‌ی رویاها به هم وصل میشن, هر کس در مخصوص خودش رو داره,‬
‫ولی فقط اگه یه چیزی از کسی که داره خواب می‌بینه تنمون باشه می‌تونیم وارد شیم، مگه نه؟‬
‫آره، ما بهشون میگیم لنگر,‬
‫لنگر؟ چرا لنگر؟ چرا کلید نه؟‬ ‫آخه اونا در رو باز می‌کنن، درسته؟‬
‫شاید منو خواب دیدی,‬
‫یا تو منو خواب دیدی,‬
‫- بیدار شو! لیو، بیدار شو!‬ ‫- چی؟‬
‫- لیو، بیدار شو! بیدار شو!‬ ‫- چی؟‬
‫- لیو، نمی‌تونی این کارو بکنی,‬ ‫- چه کاری رو؟‬
‫- رویاها شخصی‌ان، باشه؟‬ ‫- باشه,‬
‫برای اینکه جزئی از این باشی،‬ ‫باید به یه سری قوانین احترام بذاری,‬
‫خب، هیچکس در مورد هیچ قانونی به من نگفت,‬
‫من الان بهت میگم، پس گوش کن,‬
‫قانون شماره یک اینه که تو رویای دوستات‬ ‫سرک نکشی,‬
‫- دیگه این کارو نکن,‬ ‫- باشه,‬
‫در بیارش,‬
‫- چی؟‬ ‫- چیزای منو از تنت در بیار!‬
‫باشه,‬
‫به وسایلم دست نزن,‬
‫خیلی خب,‬
‫خوبی؟‬
‫مگه نشنیدی؟‬
‫نه,‬
‫این کی بود؟‬
‫یک ساعت پیش,‬
‫دستش شکست, فصل براش تموم شد,‬
‫شاید حتی دوران حرفه‌ایش,‬
‫چه کابوسی, به من رأی بدید!‬
‫امشب، میرم تو رویات,‬
‫سلام هنری, چه جالب که اینجا می‌بینمت,‬
‫این؟‬
‫آره، من,,, ممنون, من همیشه با,,,‬
‫با لباس‌های روزمره، مثل دیوونه‌ها,‬
‫باشه, خفه شو و برو بخواب,‬
‫میا، کجایی؟‬
‫دوباره داری سرک می‌کشی؟‬
‫فقط واسه این تیپ زدی؟‬
‫نه, تو چی؟‬
‫- چی؟ این؟‬ ‫- آره,‬
‫نه، من نزدم,‬
‫- بذار یه چیزی بهت نشون بدم,‬ ‫- باشه,‬
‫وقتی خوابم، اون دختر کوچولو باش,‬
‫این رویای توئه؟‬
‫آره, از کجا فهمیدی؟‬
‫نه، مال خواهرم، اِمیه,‬
‫- شبیه توئه,‬ ‫- این آب شیر خوشمزه‌ست,‬
‫شکلات داغه، خنگ!‬
‫- اجازه داریم شکلات داغ بخوریم؟‬ ‫- آره,‬
‫فقط به جادوگره نگو,‬
‫- قول میدم,‬ ‫- اون آدمک چوبی کیه؟ باباته؟‬
‫نه، اون منم,‬
‫من اونو واسه اون ساختم، ولی,,,‬
‫پاپیون سبک من نیست،‬ ‫ولی اِمی می‌خواست من باکلاس به نظر بیام, پس,,,‬
‫چی؟‬
‫- تو بامزه‌ای,‬ ‫- تو هم همینطور,‬
‫کدوم یکی از شما بچه‌های احمق‬ ‫لگوهای لعنتی‌تون رو همینجا ول کردین؟‬
‫- داره تبدیل به کابوس میشه,‬ ‫- چی؟‬
‫- در کجاست؟‬ ‫- اوه، لعنتی,‬
‫- یه راه دیگه برای بیرون رفتن هست,‬ ‫- باشه، چیه؟‬
‫بچرخ, مثل رقصیدن,‬
‫وقتی توی یه رویا آروم می‌چرخی،‬ ‫مکان جدید,‬
‫- باشه، باحاله, حالا چی؟‬ ‫- حالا می‌خوایم بپریم,‬
‫چی؟‬
‫نه, شوخی می‌کنی؟ خیلی بلنده,‬
‫نمی‌خوای بدونی، ولی خب می‌فهمی,‬
‫عمراً, نه,‬
‫پریدن فقط یه راه برای بیرون رفتن از رویاست,‬ ‫قبل از اینکه به زمین بخوری بیدار میشی,‬
‫من این کارو نمی‌کنم,‬
‫می‌خوای با مامان خل و چلم اینجا بمونی؟‬
‫جرأت نکن!‬
‫یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت,,,‬
‫چرا داری می‌شماری؟‬
‫و چرا لعنتی کفش پات کردی؟‬
‫پاهات سرد شده؟‬
‫این الان واسه من خیلی زیاده,‬ ‫شب بخیر، لیو,‬
‫همه اینجا کاملاً دیوونه‌ن,‬
‫پدیده ماه خونین دو روز دیگه,‬ ‫آره، دو روز دیگه,‬
‫- بعداً می‌بینمت,‬ ‫- بعداً,‬
‫پسرت؟‬
‫- سلام,‬ ‫- سلام,‬
‫خب، در مورد دیشب,,,‬
‫هیچی اتفاق نیفتاد,‬
‫منظورت چیه، هیچی اتفاق نیفتاد؟‬
‫ما از یه خونه عروسکی غول‌پیکر پریدیم،‬
‫نزدیک بود توی رویای خواهرت گیر کنیم,,,‬
‫خوبه، لیو, باشه؟ فقط بیخیال شو، باشه؟‬
‫خب، برای مهمونی انتخاباتی امشبم،‬ ‫داشتم فکر می‌کردم‬
‫تو، من، و چند نفر دیگه‬ ‫توی جای مورد علاقه‌م,‬
‫میدونم، اسمتو می‌نویسم,‬ ‫اما اول، برام آرزوی موفقیت کن، باشه؟‬
‫برای چی؟‬
‫انتخابات رئیس مدرسه,‬ ‫تقریباً ده دقیقه دیگه شروع میشه,‬
‫موفق باشی,‬
‫- هیچ‌کدوم از آرزوهات برآورده شده؟‬ ‫- نه,‬
‫ریلکس باش رفیق,‬
‫برای بردن پرسی نیازی به جادو نداری,‬
‫آروم باش,‬
‫چطور به نظر میام؟‬
‫مثل یه معلم جایگزین,‬
‫این درست نیست, به من نگاه کن,‬
‫اون منو یاد خانم میدلز می‌اندازه, یادت میاد؟‬
‫عالی به نظر میرسی,‬
‫مطمئنم همتون دلتون میخواد برگردین‬ ‫سر کلاس، پس زود تمومش می‌کنیم,‬
‫آرا شمارش شدن,‬
‫و برنده,,,‬
‫گریسون هست,‬
‫بیا بالا، چند کلمه صحبت کن، گریسون,‬
‫ممنون بچه‌ها, فقط می‌خوام بگم‬ ‫این ربطی به بردن نداره,‬
‫این در مورد جنگیدن برای آرزوهاتون‬ ‫و هرگز تسلیم نشدنه,‬
‫و ما همه مدت طولانی با هم‬ ‫رویاپردازی می‌کردیم‬
‫و شما اونو واقعی کردید،‬ ‫پس خیلی ممنونم,‬
‫ممنون,‬
‫ممنون! دوستتون دارم,‬
‫ما دوستت داریم، گریسون,‬
‫نه,‬
‫اون چه کوفتی بود؟ کی این کارو کرد؟‬
‫وایسا,‬
‫این چه کوفتیه؟‬
‫لعنتی، این افتضاحه، داداش,‬
‫این دقیقا بدترین کابوس منه,‬
‫امکان نداره! امکان نداره این اتفاق افتاده باشه,‬
‫اما آرزوت برآورده شد,‬
‫یعنی، اون اشتباه نمیگه, تو بردی,‬
‫اوه، خدای من!‬
‫چه کوفتیه؟‬
‫دستم کاملاً شکسته,‬ ‫و حرفه‌ام تموم شده، مثلاً--‬
‫این مثل بدترین کابوس منه,‬
‫از همه ممنونم, به سلامت,‬
‫- نه، من خوابم,‬ ‫- گریسون؟‬
‫پس چرا در می‌زنی؟‬
‫ببخشید، عادت بد جدید,‬
‫خب، پس اینکه کابوس جاسپر واقعی بشه‬ ‫خیلی بعید بود، درسته؟‬
‫احتمال اینکه کابوس تو واقعی بشه‬ ‫چقدر بود؟ یک در میلیون؟‬
‫- یک در میلیارد؟‬ ‫- چی میخوای بگی؟‬
‫گریسون، حس خیلی بدی‬ ‫در مورد این قضیه دارم,‬
‫چرا؟ منظورت چیه؟‬
‫باید دوباره اون کتاب رو ببینیم,‬
‫شاید چیزی دستگیرمون بشه,‬
‫بهتره خبر خوبی باشه,‬
‫- داداش، این در مورد چیه؟‬ ‫- یه چیزی در مورد کتابه,‬
‫- دنبال چی می‌گردی؟‬ ‫- ایراد کار,‬
‫کتاب چیزی نگفته بود,‬
‫خب، حالا میگه,‬
‫- وایسا، چی؟‬ ‫- چی؟‬
‫- نگاه کن,‬ ‫- این قبلاً اینجا نبود,,,‬
‫می‌دونم، نگاه کن,‬
‫"وفاداری خالصانه شما کافی خواهد بود,‬
‫"وقتی چشمانتان را بستید، خواهید دید,"‬
‫"چشماتو بستی,"‬
‫ما ایراد کارو فقط وقتی تو خوابیم می‌بینیم,‬
‫"همه رویاهاتون به زودی به حقیقت می‌پیونده‬ ‫اما کابوس‌هاتون هم همینطور،‬
‫"چون همه‌تون باید تاوانی بپردازید,"‬
‫از این کتاب متنفرم,‬
‫- اگه داره گوش می‌ده چی؟‬ ‫- فکر نکنم صدای منو بشنوه,‬
‫می‌تونه باعث بشه چیزا ظاهر بشن،‬ ‫زیاد مطمئن نیستم,‬
‫پنج نفر، پنج کابوس,‬
‫- مال تو که به حقیقت پیوسته,‬ ‫- آره,‬
‫- مال تو هم همینطور,‬ ‫- آره، تقریباً یادم رفته بود,‬
‫نیمه‌شب گذشته،‬ ‫پس ممکنه نوبت هر کدوم از ما باشه,‬
‫جاسپر اول کاغذشو سوزوند,‬
‫گریسون نفر دوم بود,‬
‫- طبق اون الگو، نفر بعدی کیه؟‬ ‫- من,‬
‫منم,‬
‫بدترین کابوست چیه؟‬
‫باشه,,,‬
‫کابوس من غرق شدن زیر یخه‌ها,‬
‫لعنتی,‬
‫- یا خدا,‬ ‫- خب، اون یه کابوس لعنتیه,‬
‫- تو چی؟‬ ‫- مال من افتادن همه دندونامه,‬
‫- مزخرفه,‬ ‫- آره بابا,‬
‫همه واقعاً اون کابوسو می‌بینن,‬
‫بچه‌ها، به در پرسفون نگاه کنید,‬
‫نه!‬
‫- این چیه؟‬ ‫- فکر کنم داره محو میشه,‬
‫این قبلاً اتفاق افتاده؟‬
‫- نه!‬ ‫- قبلاً دیدی اینجوری بشه؟‬
‫داره اتفاق می‌افته,‬
‫- این چیه؟‬ ‫- آرتور، چی داره میشه؟‬
‫آرتور!‬
‫- من پرسفون رو معتاد مواد کردم,‬ ‫- چی؟‬
‫بدترین کابوسم اینه که‬ ‫اون اوردوز کنه و بمیره,‬
‫- لعنتی!‬ ‫- خب، لعنت,‬
‫متاسفم، نتونستم,,,‬
‫- نه، نه، نه!‬ ‫- در پرسفون,‬
‫حالا چیکار کنیم؟‬
‫باید پیداش کنیم, همین الان,‬
‫فکر کنم می‌دونم کجاست,‬
‫پرسفون!‬
‫- پرسفون!‬ ‫- اون به تو علاقه‌ای نداره، رفیق,‬
‫گمشو!‬
‫باشه,‬
‫پرسفون!‬
‫هی، پرسفون!‬
‫هی!‬
‫اون نفس نمی‌کشه! نفس نمی‌کشه!‬
‫همین الان زنگ بزن اورژانس!‬
‫پرسفون!‬
‫لیو؟ خوبی؟ چی شده؟‬
‫اون تو دستشویی مرده,‬
‫لیو!‬
‫آره، بر اثر اوردوز مُرد,‬
‫چی؟‬
‫"لیو سیلور,"‬
‫قیافه‌ت مثل مرده‌ها شده,‬
‫شاید هم به زودی بشم,‬
‫حالا که حرفش شد، در مورد پدرت خوندم,‬
‫اون پنج سال پیش یخ رو شکست و افتاد تو آب,‬ ‫نمی‌دونم چی اول از همه کشتش,‬
‫سرما؟‬
‫یا کمبود اکسیژن؟‬ ‫اون روز باهاش بودی؟‬
‫چی؟ فقط کنجکاوم، همین,‬
‫- تو مریضی,‬ ‫- من با تو مشکلی ندارم,‬
‫بیا، باتر, دختر خوب, لیو؟‬
‫تمام دیشب کجا بودی؟‬ ‫نگرانت بودم,‬
‫بله، باتر,‬
‫یه چیزی برات اومده بود,‬
‫گریه کردی؟‬
‫لیو، چی شده؟‬
‫پرسفون از مدرسه مُرده,‬
‫چی؟‬
‫فقط حس می‌کنم همه‌ش تقصیر منه, دوباره,‬
‫نه, بیا اینجا,‬
‫تقصیر تو نبود,‬
‫همه چی خوبه, درست میشه,‬
‫می‌دونم الان دردش‬ ‫غیرقابل تصوره,‬
‫پرسفون همیشه با اشتیاقش‬ ‫به ما الهام می‌داد,‬
‫- تواناییش,,,‬ ‫- این نمیشه,‬
‫,,,که همیشه ادامه می‌داد,‬
‫حتماً یه راهی هست که این رو متوقف کنیم,‬
‫در هفته‌ها و ماه‌های آینده،‬ ‫همدیگه رو دوست داشته باشید, از همدیگه حمایت کنید,‬
‫و روز به روز، آسون‌تر میشه,‬
‫باشه، مثلاً--‬ ‫آیا این به ما کمک می‌کنه که، نمی‌دونم,,,‬
‫- این کیه؟‬ ‫- نمی‌تونی یه مرغ رو پوست بکنی، جاس,‬
‫- آیا از نظر فنی جادوی سیاهه؟‬ ‫- یه چیزی در مورد مصرف نمک حمام، اما,,,‬
‫مثل دسته مریم گلی،‬ ‫از یه پر استفاده کن یا تکون بده یا,,,‬
‫"انرژی منفی، موجودات منفی را از بین ببر،‬
‫-"ارواح شیطانی و اثرات مضر آن,,,"‬ ‫- آره، این,,,‬
‫دود به ما کمک نمی‌کنه این نفرین رو بشکنیم,‬
‫- ما باید یک جن‌گیر بگیریم,‬ ‫- بچه‌ها، یه چیزی این وسط گم شده,‬
‫توی کتاب؟‬
‫آره,‬
‫ببین، معلومه که یه صفحه گم شده,‬
اینجا, "برای اینکه کابوس‌هاتون برعکس بشن، دو راه برای باطل کردن نفرین وجود داره,"‬
‫- و این رفته, کی این کارو می‌کنه؟‬ ‫- کی این گه رو خورد؟‬
‫- آنابل,‬ ‫- چی؟‬
‫- اون زنده‌ست؟‬ ‫- معلومه,‬
‫می‌دونی کجاست؟‬
‫آنابل انقدر تو رویاهاش وقت گذروند،‬ ‫بیشتر از زندگی واقعی دوستش داشت,‬
‫خب که چی؟‬
‫دیگه نمی‌دونست چی واقعیه‬ ‫و چی رویا,‬
‫- منظور چیه؟‬ ‫- خواست از روی پل بپره,‬
‫چرا همچین کاری کرد؟‬
‫- فکر می‌کرد داره بیدار میشه,‬ ‫- چرا الان داری اینا رو میگی؟‬
‫- خوشبختانه، موفق نشد,‬ ‫- آره، خوشبختانه,‬
‫- وای خدا,‬ ‫- تو یه آسایشگاه روانی داره ریکاوری می‌کنه,‬
‫عالیه, پس کجاست؟‬
‫- کدوم بیمارستان؟‬ ‫- قول دادم نگم,‬
‫حتی به ما هم نه؟‬
‫به راز مزخرف کوچیکت افتخار می‌کنی؟‬
‫بهت گفتم ایده بدی بود,‬
‫اگه تو می‌دونی آنابل کجاست، و اون می‌دونه‬ ‫اون صفحه کجاست، باید بریم بیاریمش,‬
‫این تنها راهیه‬ ‫که می‌تونیم این گند رو درست کنیم,,,‬
‫ما هیچ غلطی نمی‌کنیم، لیو, من انجامش میدم,‬
‫- ما باهات میایم,‬ ‫- نه، نمیاید!‬
‫- معلومه که نمی‌تونیم بهت اعتماد کنیم,‬ ‫- من آنابل رو بهتر از هر کسی می‌شناسم,‬
‫- اون تو رو نمی‌شناسه، باهات حرف نمی‌زنه,‬ ‫- تعجب می‌کنی,‬
‫این یعنی چی؟‬
‫هیچی,‬
‫برو, منتظر چی هستی؟‬
‫ساعت ملاقات دارن, اون موقع میرم,‬
‫آره, عالیه,‬
‫بیا همینجوری بشینیم و وقت تلف کنیم,‬
‫می‌فهمی که اگه این کارو نکنیم، من می‌میرم؟‬
‫من که کسخل نیستم, معلومه که می‌دونم,‬
‫اصلا می‌خوای این نفرین رو برگردونی؟‬
‫جدی می‌گی؟‬
‫دخترخاله‌ام مرده، تو,,,‬
‫- هی، مواظب حرف زدنت باش!‬ ‫- چیه، دوست‌دخترته؟‬
‫- تقصیر اون نیست که دخترخاله‌ت مواد مصرف می‌کرد,‬ ‫- کسخل شدی؟‬
‫- بازم بگو!‬ ‫- بس کنین!‬
‫- شاید اگه می‌دونستی چطور نفس بکشی,,,‬ ‫- متاسفم!‬
‫دستم نزن!‬
‫من از آلمان اومدم،‬
‫و می‌خواستم بدونم‬ ‫آنابل اسکات تو بیمارستان شماست؟‬
‫- متاسفم، این اطلاعات محرمانه است,‬ ‫- می‌فهمم,‬
‫خب، من واقعا می‌خوام ببینمش,‬ ‫هیچ امکانی هست که بتونم بیام ملاقات؟‬
‫خانم، واقعا متاسفم,‬ ‫باید برگردید,‬
‫خب,,, اگه فقط بیام‬ ‫مثلا دو دقیقه،‬
‫قسم می‌خورم، فقط دو دقیقه و تمام،‬ ‫بعد دو دقیقه میرم, قول میدم,‬
‫متاسفم که نتونستم بیشتر کمکت کنم,‬
‫"این رو امشب بپوش‬ ‫اگه می‌خوای بیشتر بدونی, الف,"‬
‫آنابل,‬
‫هی!‬
‫می‌خوای برسونمت؟‬
‫نه، ممنون, می‌خوام تنها باشم,‬
‫اگه من نخوام چی؟‬
‫امشب شب منه، لیو,‬
‫باشه, خب که چی؟‬
‫بدترین کابوست واقعاً‬ ‫از دست دادن دندونات بود,‬
‫یه وقت دکتر دندونپزشک بگیر,‬
‫دروغ گفتم,‬
‫خواهش می‌کنم,‬
‫با من بیا و حقیقت رو بهت می‌گم,‬
‫باشه,‬
‫سوار شو,‬
‫- حالت خوبه؟‬ ‫- آره,‬
‫اینه,‬
‫- مادربزرگم بالا خوابیده,‬ ‫- باشه,‬
‫خونه عروسکی,‬
‫عجیبه,‬
‫باورنکردنیه,‬
‫اون تویی؟‬
‫اون منم,‬
‫چقدر شیرینه,‬
‫اون,,, اونه؟‬
‫آره، خودشه,‬
‫مامانم,‬
‫جادوگر اِمی, آره,‬
‫مادربزرگم حضانت اِمی رو داره,‬
‫اون بهتر از مامانم می‌تونه‬ ‫ازش مراقبت کنه,‬
‫دوستش دارم,,,‬
‫وقتی که هوشیاره، ولی,,,‬
‫وقتی که نیست، اون,,,‬
‫آسیب رسوندنش به اِمی,,,‬
‫یه کابوس تمام‌عیاره,‬
‫دقیقاً بدترین کابوسم,‬
‫برای همین امشب باید‬ ‫ازش محافظت کنم,‬
‫از مامانم متنفرم,‬
‫بعضی وقتا,‬
‫این واقعاً,,,‬
‫آخرین حرفی بود که به بابام زدم‬ ‫قبل از اینکه بمیره,‬
‫متاسفم,‬
‫یه دعوای احمقانه با بابام شروع کردم,‬
‫دویدم روی دریاچه,‬
‫و یادمه که صدای شکستن یخ رو شنیدم,‬
‫و بعد یهو تاریک شد‬ ‫و دیگه نمی‌تونستم بدنم رو حس کنم,‬
‫زیر یخ گیر افتاده بودم,‬
‫و بعد دست بابام منو گرفت‬ ‫و بیرون کشید,‬
‫بعدش، دوباره صدای شکستن یخ رو شنیدم,‬
‫و یهو بابام رفت,‬
‫تقصیر تو نیست,‬
‫از کجا می‌دونستی؟‬
‫هی, لیو,‬
‫- خوبی؟‬ ‫- آره، فقط دارم چک می‌کنم واقعی باشه,‬
‫لیو,‬
‫بیا جلوتر,‬
‫دستو بگیر,‬
‫بگیرش!‬
‫اون چیزی نبود که انتظارشو داشتی؟‬
‫سرزنشت نمی‌کنم, من از این رویا متنفرم,‬
‫و نمی‌تونی تغییرش بدی؟‬
‫نمی‌تونم, اونا بهم دارو دادن,‬
‫خب، فکر کنم از دعوتت ممنونم,‬
‫آرتور باهات درباره صفحه گمشده حرف زد؟‬
‫آرتور می‌دونه اون صفحه کجاست,‬
‫ما درباره گیر افتادن خوندیم,‬
‫ما درباره کابوس‌ها توی سالن رویا خوندیم,‬
‫سعی کردم منصرفش کنم، ولی گوش نمی‌کرد,‬
‫اون صفحه رو پاره کرد تا من راه معکوس کردنشو نبینم,‬
‫وای,‬
‫آره,‬
‫کاری کرد که انگار من حس واقعیتمو از دست دادم, هیچ‌کس باورم نمی‌کرد,‬
‫آن‌ها می‌گن‬ ‫من یه دختر از نظر روانی شکننده هستم,‬
‫یا بهتره بگم، "باکره"؟‬
‫می‌دونم، آره؟ خیلی سکسیسته,‬
‫در واقع به معنی خون بی‌گناهه،‬ ‫نه باکره,‬
‫آرتور از کابوس‌ها خبر داشت,‬
‫اون می‌دونست چه بلایی سر پرسفون میاد,‬
‫و با این حال انجامش داد,‬
‫آره,‬
‫ولی چرا باید این کارو می‌کرد؟‬
‫نمی‌دونم, خودت باید بفهمی,‬
‫اون هیچ‌وقت به من نمی‌گه,‬
‫نه به صورت هوشیارانه,‬
‫یعنی,,,‬
‫زود باش، داری بیدار می‌شی,‬ ‫صفحه رو پیدا کن و به هیچ‌کس نگو,‬
‫نمی‌دونیم‬ ‫کی ممکنه با آرتور همدست باشه,‬
‫الو؟‬
‫قایق آرتور رو بررسی کن,‬
‫لیو؟‬
‫مامان, هی!‬
‫بهت گفتم!‬
‫- به خاطر من,,,‬ ‫- ازش دور شو!‬
‫- اون هرزه رو از خونه‌م بنداز بیرون!‬ ‫- گمشو!‬
‫حالت خوبه؟‬
‫امی؟‬
‫نه، نه، نه, امی!‬
‫امی!‬
‫- باید به پلیس زنگ بزنم,‬ ‫- نه!‬
‫- چی؟‬ ‫- آنابل گفت,,,‬
‫آنابل؟‬
‫- واقعاً الان داری در مورد اون حرف می‌زنی؟‬ ‫- آره,‬
‫خواهرم رفته!‬ ‫آنابل یه دروغ‌گوئه، باشه؟‬
‫- واسه همینه که تو بیمارستان وینترهاوسه,‬ ‫- وینترهاوس؟‬
‫- چی؟‬ ‫- از کی می‌دونستی؟‬
‫آرتور بهم گفت, قرار نبود به کسی بگه,‬ ‫به ما ربطی نداره,‬
‫باشه,‬
‫- خب، دیگه چی می‌دونی؟‬ ‫- چی؟‬
‫شما دوتا دارین نقشه‌ای می‌کشین؟‬
‫لیو، داری دیوونه به نظر می‌رسی,‬
‫- مثل آنابل، یا چی؟‬ ‫- الان نمی‌تونم با این کنار بیام,‬
‫اگه نمی‌خوای کمکم کنی،‬ ‫پس گمشو,‬
‫فکر کردم قرار بود‬ ‫به همدیگه کمک کنیم,‬
‫هی، گریسون,,,‬
‫کابوس هنری واقعی شد,‬
‫اون واقعی، نه اون که دندون داشت,‬
‫پس من تنها کسی‌ام که مونده,‬
‫لنگری به رؤیاهای آرتور داری؟‬
‫می‌تونی بیاریش مدرسه؟‬ ‫بعداً توضیح می‌دم,‬
‫هی، لیو, امروز میای؟‬
‫کل مدرسه اونجان,‬ ‫داریم یه تماشای عمومی برگزار می‌کنیم,‬
‫منظورم اینه، ماه داره قرمز می‌شه,‬
‫می‌دونم,‬
‫نمی‌دونم می‌تونم بیام یا نه,‬
‫بیا، خوش می‌گذره,‬
‫لیو، همه چی خوبه؟‬
‫لیو، بهت گفتم، من اون کارو نمی‌کنم,‬
‫تو نباید بری تو رؤیای دوستات‬
‫- بدون اینکه اونا بدونن,,,‬ ‫- اگه بهش بگیم، رازمون لو می‌ره,‬
‫برو بیرون از اینجا!‬
‫گمشو!‬
‫- عجب احمقی,‬ ‫- بچه‌ها، بیخیال، بابا,‬
‫آرتور گفت آنابل‬ ‫چیزی در مورد صفحه نمی‌دونه,‬
‫معلومه که اینو گفته,‬
‫آرتور دوست منه, و من واقعاً ازت خوشم میاد،‬
‫ولی ما تو رو فقط پنج روزه که می‌شناسیم,‬
‫پس، می‌تونی لطفاً به ما بگی قضیه چیه؟‬
‫چون نمی‌دونم می‌تونم کاملاً به شماها اعتماد کنم یا نه,‬
‫همین‌جوری می‌شه, می‌بینی گریسون؟ همین‌جوری می‌شه, باشه,‬
‫می‌خوایم کمکت کنیم,‬ ‫فقط باید بدونیم چیکاره‌ای,‬
‫- باشه، خب، من به شما احتیاجی ندارم,‬ ‫- چی؟‬
‫- من به هیچ‌کس احتیاجی ندارم,‬ ‫- کجا می‌ری؟‬
‫وایستا--‬
‫لطفاً مطمئن بشید که عینک ایمنی‌تون رو‬ ‫روی شعله‌های بنزن نگه می‌دارید,‬
‫موهاتون رو ببندین لطفاً؟ ممنون,‬
‫چطوری؟‬
‫اینجا چیکار می‌کنی، سیلور؟‬
‫چیزی دستگیرت شد؟‬
‫حاضر نشد منو ببینه,‬
‫- داری میری رو اعصابم!‬ ‫- ببخشید,‬
‫لعنتی,‬
‫باشه,‬
‫باورم نمیشه دارم این کارو می‌کنم,‬
‫باشه,‬
‫آره!‬
‫کجایی؟‬
‫"قربانی دوشیزه,‬
‫"شب ماه خون، وقتی همه تاوانشون رو دادن،‬
‫"تو قربانی نهایی رو انجام میدی,‬
‫"دوشیزه رو تو مرکز رویا بکش‬ ‫و برای همیشه یه رویاپرداز بمون,‬
‫"اما اگه دوشیزه برگرده،‬ ‫کتاب رو تو زمین رویاپردازها نابود کنه،‬
‫"درها بسته میشن و نفرین تموم میشه‬ ‫و همه کابوس‌ها برعکس میشن,"‬
‫لیو!‬
‫لیو! فکر می‌کنی داری چه گوهی می‌خوری؟‬
‫لیو، برگرد اینجا!‬
‫جنده عوضی!‬
‫لعنتی!‬
‫باز شو، باز شو، باز شو!‬
‫آرتور می‌خواد دوشیزه رو‬ ‫شب ماه خون قربانی کنه،‬
‫تا بتونه وارد رویای هر کسی بشه،‬ ‫در تمام دنیا، برای همیشه,‬
‫این دیوونگیه, نمی‌تونیم بذاریم موفق بشه,‬
‫نمیشه, نه اگه دوشیزه‬ ‫اول کتاب رو نابود کنه,‬
‫بیدار میشم و میارمش,‬
‫اما نمیدونیم کدوممون دوشیزه‌ایم،‬ ‫من یا تو,‬
‫- حق با توئه,‬ ‫- باید با هم انجامش بدیم,‬
‫لیو!‬
‫بیدار شو! لیو!‬
‫بیدار شو، لیو!‬
‫- مسخره‌ام کردی؟‬ ‫- تو واقعی‌ای؟‬
‫تو یه جوک لعنتی هستی,‬
‫هی، لطفاً فقط بهش پیام بده,,,‬
‫- گریسون!‬ ‫- چیه؟‬
‫- باشه، شاید این دیوونگی به نظر بیاد,‬ ‫- چیه؟‬
‫من صفحه گمشده رو تو رویای آرتور خوندم,‬
‫چطور وارد رویای اون شدی؟‬
‫گوش کن, بذار حرفامو بزنم,‬
‫- چی؟‬ ‫- الان دارم بهت اعتماد می‌کنم، باشه؟‬
‫باشه,‬
‫اگه دوشیزه کتاب رو‬ ‫شب ماه خون، که امشبه، نابود کنه،‬
‫اونوقت همه نفرین‌ها برعکس میشن,‬
‫باشه، این که خوبه,‬
‫- آره,‬ ‫- باشه، تنها چیزی که نیاز داریم کتابه,‬
‫- البته، تو که همین الان داریش,‬ ‫- آره، و به ماشینت نیاز دارم,‬
‫- تو که رانندگی بلد نیستی,‬ ‫- واسه همینه که به تو نیاز دارم,‬
‫بریم, یالا,‬
‫باشه، پس بذار اینو درست متوجه بشم,‬
‫- ما اون رو از بیمارستان روانی میاریم بیرون,,,‬ ‫- دقیقاً,‬
‫,,,تا باکره‌ها بتونن کتاب رو نابود کنن‬ ‫و همه کابوس‌ها رو خنثی کنن,‬
‫- آره,‬ ‫- اینه نقشه؟‬
‫- در یک کلام,‬ ‫- فهمیدم,‬
‫- می‌تونی تندتر رانندگی کنی؟‬ ‫- نه، نمی‌تونم,‬
‫- موتور رو روشن نگه دار,‬ ‫- چی؟ نه,,,‬
‫لیو، منم باهات میام!‬
‫باشه، باشه, پس من همین‌جا می‌مونم,‬
‫ببخشید خانوم, می‌تونم کمکتون کنم؟‬
‫ساعت ملاقات برای امروز تموم شده,‬
‫بله، من در واقع‬ ‫دکتر جدیدی هستم از برلین,‬
‫- اسمتون چی بود؟‬ ‫- دکتر فرانکا اشتاین,‬
‫فرانکنشتاین؟‬
‫و حدس می‌زنم شما اینجایید‬ ‫که,,, دراکولا رو ببینید؟‬
‫خانوم، اینجا بیمارستان برای آدم‌های مریضه,‬ ‫باید اینجا رو ترک کنید,‬
‫باشه,‬
‫من باید یکی از بیمارای شما رو از اینجا ببرم بیرون,‬
‫وگرنه امشب توی یه مراسم خونین کثیف قربانی میشم‬
‫و بدترین کابوسم به حقیقت می‌پیونده,‬
‫باشه، اجازه بدید یه دکتر براتون صدا کنم,‬
‫لطفاً، اونجا بنشینید,‬
‫- ممنون,‬ ‫- مشکلی نیست,‬
‫آنابل، آنابل، آنابل,,,‬
‫- پیدات کردم,‬ ‫- اوه، خدای من,‬
‫تو قهرمان منی,‬
‫باید سریع باشیم,‬
‫کتاب رو نشونم بده,‬
‫- یه چیزی بخور,‬ ‫- ممنون,‬
‫یالا,‬
‫لعنتی, اینا اینجا چیکار می‌کنن؟‬
‫اون همه‌چیو فهمیده,‬
‫بهت گفتم، نمی‌تونی بهشون اعتماد کنی,‬
‫- اگه اون فرار کنه، و آنابل، کار تمومه,‬ ‫- آره، اینو می‌دونم,‬
‫باید از اینجا بریم بیرون,‬
‫بیا از در پشتی بریم,‬
‫بیا ماشین آرتور رو امتحان کنیم,‬
‫کلید رو گذاشته,‬
‫- حالا دیگه قطعاً جفتمون رو می‌کشه,‬ ‫- شاید,‬
‫لیو!‬
‫برو!‬
‫آنابل؟‬
‫آنابل!‬
‫اوه، خدای من! گریسون!‬
‫ماشین رو نگه دار,‬
‫آنابل، آروم‌تر, داری ما رو می‌کشی,‬
‫ما رو نه، فقط تو رو,‬
‫چی؟‬
‫تو باید امشب بمیری, متاسفم,‬
‫این یه رویاست؟‬
‫دقیقاً، رویای توئه,‬
‫- کی خوابم برد؟‬ ‫- خیلی وقته,‬
‫وقتی اومدی تو اتاقم، بهت دارو دادم,‬
‫آب! تو یه عوضی هستی!‬
‫لطفاً درست حرف بزن,‬
‫- تو اون صفحه رو توی رویای آرتور قایم کردی,,,‬ ‫- طول کشید تا بفهمی,‬
‫فقط کافی بود غیب بشم‬
‫تا پسرا شروع کنن به دنبال یه دوشیزه دیگه برای جایگزینی من بگردن,‬
‫اگه ماشین رو داغون کنی‬ ‫تو هم میمیری,‬
‫نه, تو به عنوان دوشیزه جایگزین من شدی,‬
‫من فقط بیدار میشم,‬
‫میدونی چیه؟ تو دیوونه‌ای,‬
‫نه, کجاست؟‬
‫چیکار می‌کنی، لیو؟‬
‫امشب می‌میری، به هر حال،‬ ‫چه بیدار باشی چه خواب,‬
‫این کابوست هست، یادت میاد؟‬
‫با کمال میل مرگت رو تماشا می‌کنم,‬
‫قوانین رو می‌دونم, اگه تو یه رویا بپرم،‬
‫قبل از اینکه به زمین بخورم بیدار میشم،‬ ‫پس نمیمیرم,‬
‫آره، ولی تو دوشیزه‌ای,‬
‫چطور اینقدر مطمئنی‬ ‫که تو این شب خاص نمی‌میری؟‬
‫داری بلوف میزنی,‬
‫اگه واقعاً نمی‌خوای بپرم،‬ ‫پس این کار درستیه,‬
‫یه چیزی رو فراموش می‌کنی,‬
‫وقتی بیدار باشم، لنگر من‬ ‫خیلی به دردت نمی‌خوره,‬
‫فقط مال تو نیست,‬
‫اگه از اونجا پایین نیای،‬
‫باید خواهر شیرینت رو توی رویاهاش‬ ‫شکنجه کنم تا بمیره,‬
‫این رو می‌خوای؟‬
‫باشه، میام پایین,‬
‫- کمک!‬ ‫- لیو!‬
‫- گریسون! من اینجام,‬ ‫- چی شد؟‬
‫اون بهم دارو داد,‬
‫هی! اوه، خدایا,‬
‫اوه، خدای من,‬
‫- حالت خوبه؟‬ ‫- آره,‬
‫باشه,‬
‫آنه‌بل گفت که می‌خواد بره تو رویای میا,‬ ‫باید پیداش کنیم,‬
‫- به بقیه پیام میدم,‬ ‫- باشه,‬
‫وایسا، چرا داره برف میاد؟‬ ‫این موقع سال هیچ وقت برف نمیاد,‬
‫کابوسم داره واقعی میشه,‬
‫شروع شد, ماه داره قرمز میشه,‬
‫بیا,‬
‫- همه چی خوب میشه,‬ ‫- به بقیه زنگ میزنم,‬
‫- ای وای!‬ ‫- حالت خوبه؟‬
‫- قیافه‌ات داغونه، ولی زنده‌ای,‬ ‫- آره، ممنون، دارم روش کار می‌کنم,‬
‫- بیا دیگه,‬ ‫- این یه شب واقعاً خاصه,‬
‫کسوف کامل ماه‬ ‫یه پدیده کمیابیه,‬
‫- فقط چند دقیقه طول می‌کشه,‬ ‫- میا!‬
‫- میا رو دیدی؟‬ ‫- اون رفت بالا روی پشت‌بوم,‬
‫صبر کن، تنها بود؟‬
‫نه, یه نفر همراهش بود,‬
‫آنابل, باشه، بریم,‬
‫این کیف میاست؟‬
‫- آره، گفت کمک نیاز داره,,,‬ ‫- ممنون,‬
‫- آنابل!‬ ‫- میا!‬
‫- میا!‬
‫- اینجا نیست,‬ ‫- نمی‌تونن خیلی دور باشن,‬
‫- من از درون بیدارش می‌کنم,‬ ‫- اونا همین نزدیکیان,‬
‫باید منو بیهوش کنی,‬
‫خیلی خطرناکه, آنابل دیوونه‌ست,‬
‫لنگر میا رو دارم,‬
‫تنها راه همینه,‬
‫همه چی درست میشه, ولی محض احتیاط، من,,,‬
‫واقعاً دوست دارم,‬
‫منم دوست دارم,‬
‫حالا، بیهوشم کن,‬
‫جدی می‌گم,‬
‫من که فقط قرار نیست بزنمت,,,‬
‫میا,‬
‫میا، کجایی؟‬
‫میا، درت کجاست؟‬
‫درت کجاست؟‬
‫میا!‬
‫- بیشتر خامه یا بیشتر مربا؟‬ ‫- وقت مرباست, بزن بریم,‬
‫واقعا، واقعا,,, کلی کار داریم,‬
‫- کلی,‬ ‫- عالیه,‬
‫لازم نیست مارمالاد بزنیم, همین خوبه,‬
‫هی، لیو,‬
‫سلام عزیزم,‬
‫هنوز از دستم دلخوری، لیو؟‬
‫نه,‬
‫اصلاً,‬
‫خوبه, خب پس,,, بیا، برگرد سر کار,‬
‫بابا؟‬
‫آره، چی شده؟‬
‫متاسفم,‬
‫لیو، اشکالی نداره,‬
‫اشکالی نداره,‬
‫هر خانواده‌ای گاهی اوقات دعوا می‌کنه,‬
‫باشه؟‬
‫این نشونه‌ایه که به هم اهمیت می‌دیم,‬
‫لیو,‬
‫دوستت دارم,‬
‫دوستت دارم، بابا,‬
‫می‌دونم,‬
‫بیا,‬
‫حالا، برگرد سر کار,‬
‫لیو؟‬
‫سردمه,‬
‫خیلی سردمه,‬
‫میا!‬
‫میا, میا، بیدار شو!‬
‫نمیتونه, بهش دارو دادم,‬
‫واسه همینه که تو خوابش داره یخ می‌زنه,‬
‫حالت خوب میشه,‬
‫تو خواب‌های تو همیشه آفتابیه,‬
‫خواهش می‌کنم، آنابل, تمومش کن,‬
‫حالت خوب میشه,‬
‫تو اول باید به خاطر من بمیری,‬
‫رو یخ می‌بینمت,‬
‫خداحافظ بابا,‬
‫اگه خودم رو قربانی کنم،‬ ‫کتاب رو نابود می‌کنی و میا رو ول می‌کنی؟‬
‫فکر کنم به محض اینکه باکره‬ ‫قربانی بشه، دیگه به کتاب نیازی ندارم,‬
‫قبوله,‬
‫تو یه زندگی دیگه میتونستیم دوست باشیم,‬
‫ولی باید یکی از ما می‌بود,‬
‫شخصی نیست,‬
‫اینم همینطور,‬
‫آنابل!‬
‫آنابل، دنبالم بیا!‬
‫بپر!‬
‫لیو؟‬
‫چرا اینقدر محکم زدی بهش؟‬
‫ازت خواست و نکردی,‬
‫ببخشید که با لوله نزدمش!‬
‫میرم زندان,‬
‫- ماه,,,‬ ‫- خیلی ببخشید,‬
‫ماه خونی تموم شد,‬
‫حالت خوبه؟‬
‫- میا کجاست؟‬ ‫- پیداش کردیم,‬
‫- بریم, یالا,‬ ‫- آروم, خوبی,‬
‫یالا!‬
‫- میا!‬ ‫- لیو!‬
‫حالش خوبه, چکش کردم, تازه بیدار شد,‬
‫- حالت چطوره؟‬ ‫- یکم گیجه، ولی حالش خوبه,‬
‫- حالش خوبه؟‬ ‫- آنابل کجاست؟‬
‫- حالت خوبه؟‬ ‫- آنابل,‬
‫- به آمبولانس زنگ زدم,‬ ‫- لیو حالش خوبه، البته؟‬
‫- لعنتی,‬ ‫- لیو هم حالش خوبه, خب، گریسون زدش,‬
‫- به انگشتم نگاه کن,‬ ‫- یکی باید این کارو میکرد,‬
‫تو اون نوشیدنی حال‌به‌هم‌زن چی بود؟‬
‫- آنابل,‬ ‫- وای، همه چی داغون شد,‬
‫کتاب چی شد؟ نگاه کن!‬
‫- کتاب کاملاً نابود شده,‬ ‫- چی؟‬
‫- نگاه کن!‬ ‫- همه‌ش کجا رفت؟‬
‫- عجیبه,‬ ‫- جاس,‬
‫- بذار ببینم,‬ ‫- چی؟‬
‫- یا من اشتباه می‌کنم یا دستت کاملاً خوب شده؟‬ ‫- چی؟‬
‫- درد داره؟‬ ‫- خدای من,,,‬
‫خوبه, کار کرد,‬
‫اگه کار کرد، پس پرسفون کجاست؟‬
‫- فکر کنم کار کرد,‬ ‫- کار کرد، رفیق,‬
‫خداحافظ، آنابل,‬
‫چی داریم می‌بینیم؟‬
‫پرسفون,‬
‫- این دیگه چه کوفتیه؟‬ ‫- ولم کن,‬
‫این دیگه چیه؟‬
‫خوشحالم،‬ ‫ولی تعجب نمی‌کنم چون محبوبم,‬
‫ولی با این حال، چه خبره؟‬
‫- کجا بودی؟‬ ‫- چی رو--‬
‫آرتور، ولم کن, گمشو,‬
‫دارم ماه خونی رو تماشا می‌کنم,‬ ‫کجا بودی؟‬
‫شب بخیر، باتر,‬
‫- شب بخیر، لیو,‬ ‫- شب بخیر,‬
‫صبح بخیر,‬
‫- صبح بخیر، عزیزم,‬ ‫- صبح بخیر,‬
‫- همه چیز خوبه؟‬ ‫- در واقع، بیشتر از خوبه,‬
‫صبحانه حاضره، باشه؟‬
‫مامان؟‬
‫بله؟‬
‫متاسفم که گاهی اوقات می‌تونم,,,‬ ‫این مدلی باشم,‬
‫همین‌طوری که هستی خوبه,‬
‫مثل پدرت که همیشه می‌گفت،‬ ‫این نشون میده که اهمیت میدی,‬
‫لیو، باورم نمیشه‬ ‫لباس منو کپی کردی,‬
‫- تصادفیه,‬ ‫- اون بهم پول داد تا بهش بگم,‬
‫- خوش بگذره و مراقب باشید,‬ ‫- خداحافظ,‬
‫خداحافظ,‬
‫- تو فقط حسودی,‬ ‫- دست نزن, تو یه کابوسی,‬
‫من قبلاً کابوس می‌دیدم,‬ ‫باور کن، این هیچی نیست,‬
‫تو شبیه خواهر دوقلوی شرور لیو هستی‬ ‫و از این خوشم میاد,‬
‫انگار یک سال نگذشته، نه؟‬
‫نه,‬
‫هنوز بهم نگفتی‬ ‫آرزوت چی بود,‬
‫آرزو کردم کسی رو پیدا کنم‬ ‫که بتونم عاشقش بشم,‬
‫کسی مثل تو,‬