رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫کمک!
‫باید فرح رو پیدا کنم,
‫تو برو, ‫- بیا از اینجا بریم,
‫- زیرزمین, ‫- بیخیال!
‫حتماً رفته اونجا, ‫اونجا امنـه,
‫خب، آماده‌ای؟
‫بریم!
‫نمی‌خوام بمیرم,
‫قرار نیست بمیری, ‫بیا پایین!
‫نه، گیر می‌افتیم, ‫اون پایین گیر می‌افتیم!
‫پشت دَر وسیله می‌ذاریم!
‫نه! ‫اِستف!
‫کمکم کن!
‫- ولش کن! ‫- کمکم کن، بلِیک!
‫کمکم کن، بلِیک!
‫کمکم کن! کمک!
[ مسافرخانه‌ی جهنمی ]
‫(قسمت ششم: «شهامت خونین»)
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫خدا مرگم!
‫چش شده؟
‫از پاهاش به یه درخت آویزون بود,
‫یه پاکت هم روی سرش پیچیده بود,
‫رگ گردنش زده شده ‫و خونش توی پاکت ریخته,
‫توی خون خودش خفه شده؟
‫عملاً فرستادیمش بیرون که بمیره,
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫- بذارش زمین, ‫- نه,
‫یکی‌تون قاتلـه,
‫- ما قاتل نیستیم! ‫- خفه شو، شِرلی!
‫باهاش درست حرف بزن!
‫بسـه!
‫دهنتون رو ببندین!
‫دیگه بسـه هرچی هیچی نگفتم!
‫فرح,
‫منـم,
‫فرح,
‫فرح؟
‫فرح,
‫منـم!
‫منـم, نترس,
‫منـم, ‫بیا بیرون, چیزی نیست,
‫بیا, ‫دارمت,
‫من کنارتـم, باشه؟
‫چیزی نیست, نترس,
‫رفت؟
‫ای وای! ‫- نگران نباش,
‫گوش کن, من رو گوش کن,
‫نمی‌تونه باهات کاری بکنه,
‫من نمی‌ذارم, ‫قول می‌دم,
‫- حالا چی‌کار کنیم؟ ‫- باید از اینجا بریم,
‫مطمئن باش می‌ریم,
‫گوشی‌ت رو بده, ‫باید به پلیس زنگ بزنم,
‫باشه؟
‫توی کیفمـه, ‫طبقه‌ی بالاست,
‫لامصب, ‫باشه, خیلی خوب,
‫من رو ببین, گوش کن,
‫اون بالاخره می‌آد پایین
‫ولی معلوم نیست کِی,
‫ما از اینجا می‌ریم, باشه؟
‫خیالت راحت, ‫گوش کن,
‫از پسش برمی‌آی,
‫من کنارتـم,
‫من پیشِتـم,
‫تنهات نمی‌ذارم,
‫خب, آفرین, ‫آره,
‫من دارمت, بیا بریم,
‫وای خدا,,,
‫کمک! ‫کمک کنین!
‫آنجلیکا!
‫صبر کن! نرو!
‫زنده نمی‌مونه, ‫- باید کمکش کنیم!
‫شِرلی من,,,
‫یه‌نفر رو آب‌پز کنه ‫و قلب یه زن رو از جاش دربیاره؟
‫واقعاً رد دادی,
‫من به تک‌تک‌تون شک دارم,
‫از کِی برای این ‫لحظه برنامه ریخته بودی؟
‫حقیقتاً یه‌کم شوکه شدم
‫وقتی فهمیدم دوباره ‫همچین بلایی سرم اومده,
‫ولی,,,
‫تفنگ جِی‌پی خیالم رو راحت‌تر کرد,
‫همه‌مون شوکه شدیم,
‫حتی ما که دفعه‌ی اول‌مونـه,
‫چرا فکر می‌کنی با ما فرق داری؟
‫چون قبلاً توی این ‫وضعیت کیری بودم، اَندی!
‫چون می‌دونم حداقل یه‌نفرتون قاتلـه,
‫فکر کردی من دوست داشتم ‫بیام به این دیوونه‌خونه؟
‫روبی بهم التماس کرد و پول زیادی داد,
‫تازه چند روز پیش قبول کردم
‫و زمانی برای برنامه‌ریزی قتل نداشتم,
‫تازه من روانی هم نیستم,
‫- همه‌تون انگیزه‌ی قتل دارین, ‫- من ندارم,
‫من ندارم، بلِیک,
‫من هم همین‌طور,
‫ما هم قبل‌از این‌که
‫مسیرمون کج بشه، شما رو نمی‌شناختیم,
‫ببین، پِیج,
‫تو یه بازیگر جیغ‌جیغوی
‫شکست‌خورده و ناامیدی
‫که فکر می‌کنی فیلم‌هایی که ‫درباره‌ی قتل ساخته شده
‫باعث تمام بدبختی‌های زندگی‌تـه,
‫این یعنی من قاتلـم؟
‫والا چی بگم,
‫شاید می‌خوای کسایی که
‫خاطره‌ی قتل‌ها رو ‫زنده نگه می‌دارن، بُکشی,
‫بعدش بَدنامی‌ت از بین می‌ره,
‫تا حالا همچین
‫انگیزه‌ی پیچیده‌ای نشنیده بودم,
‫تو که من رو می‌شناسی,
‫بازیگره نه، منِ واقعی,
‫به نظرت شبیه قاتل‌هائـم؟
‫واقعاً؟
‫نه، نیستی,
‫برای همین خوب مخفی موندی,
‫و حالا می‌رسیم به استاد دانشگاه‌مون,
‫جناب نابغه,
‫بگو ببینم,,,
‫یه آدم چقدر باید مریض باشه
‫که مقاله‌ی دکترای خودش رو ‫درباره‌ی کُشتار جمعی بنویسه
‫و همه‌جا جار بزنه؟
‫داری همین‌طور داستان رو کش می‌دی,
‫عقده داری
‫و فکر کردی با این کار ‫می‌تونی ارضا بشی,
‫اون‌قدر تحقیق کردی ‫که رسیدی به قتل واقعی,
‫ازت خواهش می‌کنم, ‫لطفاً,
‫و در آخر فلوید و شِرلی رو داریم,
‫- شروع شد, ‫- بله، شروع شد,
‫شما یه‌هو از ناکجا پیداتون شد,
‫دیدی که طوفان بود و چاره‌ای نداشتیم,
‫توی کتم نمی‌ره,
‫حتی یه ثانیه, ‫راستی فلوید,,,
‫تو شکارچی‌ای، درستـه؟
‫خودت پُزش رو دادی,
‫مشکل کنترل خشم هم داری,
‫همه‌مون دیدیم,
‫مثلاً کرو!
‫بهم گفت توی جنگل
‫تهدیدش کردی!
‫تهدید نکردم, اَندی اونجا بود,
‫کرو به من هم گفت! ‫قبل‌از رسیدن من تهدیدش کرد,
‫ممنونـم، واقعاً,
‫آخرش کرو چی شد؟
‫آها, آره,
‫میخ به جمجمه‌ش فرو رفت,
‫برات آشنا نیست؟
‫و شِرلی,,,
‫تو باهوشـی
‫و به نظر,,, آدم خوبی هستی,
‫ولی با فلوید هم‌نشینـی,
‫پس حتماً تو هم یه مشکلی داری,
‫برو دَرت رو بذار,
‫من گول شما زوج عاشق رو نمی‌خورم,
‫به نظرم کون‌تون گُهیـه,
‫یعنی فقط به‌خاطر ‫حرفت می‌خوای بُکشیمون؟
‫بدون هیچ مدرکی؟ ‫- نه, نه,,,
‫از این مطمئنـم که الان چهار
‫قاتل احتمالی و باانگیزه
‫جلوم نشستن,
‫و تنها کسی که مطمئنـم
‫بی‌گناهـه,,,
‫خودمـم,
‫من از کجا بدونم؟
‫بقیه مطمئنـن؟
‫به‌جز حرف‌هات
‫چه مدرکی داری که نشون بده
‫تو اون قاتل روانی نیستی؟
‫چون اگه می‌خواستم، ‫همین‌الان می‌کُشتمتون!
‫نمی‌فهمی؟
‫ببین، حق با بلِیک‌ـه,
‫قاتل یکی از ماست,
‫ولی تو نیستی، نه؟
‫حالا می‌خوای با بلِیک رفیق بشی؟
‫نیازی به رفیق ندارم,
‫ولی مدرک لازم داری,
‫دقیقاً,
‫داری احساسی تصمیم می‌گیری,
‫اگه طرف آدم بَدی باشه، می‌گی قاتلـه,
‫اگه زیادی خوب باشه، ‫باز می‌گی قاتلـه,
‫خودت هم نمی‌دونی کی به کیـه,
‫برای همین می‌گم این اشتباهـه,
‫اشتباه نیست، دیوونگیـه,
‫نه، دیوونگی نیست!
‫کاملاً منطقیـه,
‫مشخصـه هیشکی توی جنگل نیست
‫و همه‌چی داره توی ‫ساختمون اتفاق می‌افته,
‫ازت خواهش می‌کنم، بلِیک, ‫الان ترسیدی,
‫و مثل ما همه‌ش حدس می‌زنی,
‫شاید همین‌طوره,
‫ولی باید یه کاری بکنم,
‫می‌دونین چرا؟
‫می‌دونین هر زخم چاقویی که خوردم,,,
‫هر زخم کوچیک‌وبزرگ ‫من رو یاد چی می‌ندازه؟
‫این‌که تنها راه زنده‌موندن
‫اینـه که هرکی به فکر خودش باشه,
‫چون درستش همینـه,
‫همیشه همین بوده,
‫کمکم کنین,
‫قراره بمیرم؟
‫نه، چیزیت نمی‌شه,
‫نگران نباش,
‫چیزیت نمی‌شه, ‫خب؟ حالا,,,
‫درش بیارین,
‫لطفاً درش بیارین,
‫به نظرم درش بیاریم، نه؟
‫- درش بیارین, ‫- آروم قدم بردار,
‫لطفاً درش بیارین!
‫بیارینش بیرون!
‫نه! نه!
‫فکر نکنم,,,
‫- چیزیت نمی‌شه, ‫- بتونم,,,
‫زنده می‌مونی!
‫بیدار بمون، آنجلیکا!
‫ای وای! ‫نباید درش می‌آوردم,,,
‫آخه نمی‌شد,
‫نباید درش می‌آوردم,
‫نگران نباش, ببین,
‫می‌ذارمش اینجا, ‫باشه؟
‫چرا این کار رو کردم؟
‫- فرح, ‫- من,,,
‫چیزی نیست,
‫داره می‌آد,,,
‫بریم زیر تخت, ‫بدو!
‫به اون نگاه نکن, ‫نگاه نکن,
‫چطوری این‌قدر خون‌سردی؟
‫چون می‌خوام زنده بمونیم,
‫اینجا می‌میریم,
‫نه,
‫زنده می‌مونیم,
‫هیچی‌مون نمی‌شه,
‫آخه همه مُردن,
‫ما زنده می‌مونیم,
‫قراره با همدیگه
‫یه زندگی طولانی و قشنگ داشته باشیم,
‫ازدواج می‌کنیم و خونه‌دار می‌شیم,,,
‫بچه‌دار می‌شیم و کنار هم می‌مونیم,
‫ازدواج؟
‫واقعاً می‌خوای؟
‫آره,
‫می‌خوام کنار تو باشم,
‫تا ابد,
‫پلیس! ‫دَر رو باز کنین!
‫بریم, بریم,
‫دَر رو باز کنین! ‫پلیس!
‫بندازش!
‫چاقو رو بنداز وگرنه شلیک می‌کنم!
‫شما دو تا! تکون نخورین!
‫ضدگلوله,
‫خدا رو شکر, ‫بریم,
‫زود باش!
‫بدو, بدو,
‫داره می‌آد! ‫داره می‌آد!
‫- سوییچ کدوم گوریـه؟
‫رسید!
‫قفلش کن!
‫- نمی‌تونه بیاد داخل, ‫- گیر افتادیم,
‫ای مادرتو!
‫بلِیک، می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫می‌خوای بُکشیمون؟
‫می‌خوام کاری کنم ‫که یکی‌تون اعتراف کنه,
‫آخه چطوری؟
‫فلوید همه‌چی رو توضیح می‌ده,
‫مشکلت با من چیـه، حاجی؟
‫چون طرز حرف‌زدن ‫و لباس‌پوشیدنم باهاتون فرق داره؟
‫یا چون گریه‌ت انداختم؟ ‫- نه,
‫نه، دلیلش ساده‌ست,
‫تو خطرناک‌ترین آدم این جمعـی
‫که احتمال داره به بقیه آسیب بزنه,
‫اعتراف کن تا بقیه نجات پیدا کنن,
‫تویـی که روانی و خطرناکـی,
‫چهار تا آدم بی‌گناه رو بستی
‫و با تفنگت جلوشون قدم می‌زنی,
‫- من چی‌کار کردم؟ ‫- دقیقاً,
‫بگو چی‌کار کردی,
‫چرا باید با یه قاتل ازدواج کنم؟
‫آره، کدوم قاتلی با زن مُسن خودش
‫می‌ندازه توی جاده و آدم می‌کُشه؟
‫شما اولین زوج قاتل دنیا نیستین,
‫به کاری که نکردم، اعتراف نمی‌کنم,
‫مطمئنـی؟
‫باشه,
‫آروم باش, آروم,
‫می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫بلِیک,,,
‫یا خدا, ‫بلِیک,
‫نکن! ‫تو رو خدا نکن!
‫نه اون قاتلـه، نه من!
‫- نکن! ‫- خواهش می‌کنم بس کن!
‫- تو رو خدا! ‫- نکن، بلِیک!
‫این کار رو نکن! ‫- من هم از این کار خوشم نمی‌آد,
‫نکـن!
‫بیخیال، حاجی! ‫یا خدا!
‫من,,, من اهل شکنجه نیستم,
‫ولی خیلی واردی!
‫زیاد طول نمی‌کِشه,
‫پس اعتراف کن
‫تا تموم بشه,
‫من کسی رو نکُشتم! ‫- بلِیک,
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫با این روش وحشیانه می‌خوای
‫کسایی رو بُکشی که ‫حتی ازشون مطمئن نیستی؟
‫- توی حال خودت نیستی! ‫- نه، حالت سر جاش نیست,
‫تو هم مثل ما آدم خوبی هستی,
‫فقط صبرت سر اومده,,,
‫تو رو خدا! ‫لویدی!
‫اون هم مثل ما ترسیده, ‫فقط ترسش رو با عصبانیت نشون می‌ده,
‫آماده‌ای که اعتراف کنی؟
‫آخه چه اعترافی؟
‫من رو ببین,
‫به من نگاه کن,
‫ای وای,,,
‫اعتراف کن,
‫قبول کن,
‫قبول کن که قاتلـی,
‫- اعتراف کن! ‫- تو رو جدت, تو رو خدا,
‫من فقط,,,
‫من یه کارگر ساده‌ام
‫که می‌خوام دوران بازنشستگی‌م رو
‫با زنم بگذرونم,
‫جون عزیزت,
‫التماست می‌کنم,
‫ازت ممنونـم,
‫چطوری تونستی، آدریانا؟
‫چطوری دور دنیا سفر کردی
‫و به قاتل‌های سریالی دادی؟
‫یعنی نترسیدی؟
‫آخه تو,,,
‫عملاً جونت رو گذاشتی کف دستت,
‫من حتی نمی‌تونم یکی رو بُشکم,
‫برو بیرون!
‫قفلـه!
‫تو رو خدا!
‫بهم دست نزن!
‫وای خدا!
‫برو!
‫بلند شو!
‫فرار کن، فرح!
‫تا بلِیک تصمیم به شلیک نگرفته
‫پیشنهاد می‌کنم از اینجا بریم,
‫فکر نکنم ما رو بُکشه,
‫نه بابا؟ جداً؟
‫طرف با همون چاقو
‫نزدیک بود من رو بفرسته اون دنیا,
‫احتمالاً همه‌ی قتل‌ها هم کار خودشـه,
‫دستت به جیبم می‌رسه؟
‫فکر کنم برسه, ‫چطور؟
‫یه چاقوی جیبی دارم ‫که محض اطمینان برش داشتم,
‫- آره، دیدمش, ‫- خب,
‫- نندازیش, ‫- دارمش,
‫نندازیش, نندازیش,
‫- نه، گرفتمش, ‫- گرفتیش؟
‫حالا بده من,
‫گرفتمش, آره,
‫باز شد,
‫فشار بده, ‫- بله,
‫یکی‌شون تو رو کُشته,
‫اگه بُکشمشون، این بلا سر من نمی‌آد,
‫فقط این‌طوری می‌شه زنده موند,
‫مگه نه؟
‫درستـه؟
‫پس,,,
‫تمومش می‌کنم,
‫آره,
‫حلـه,
‫قشنگ به همه‌چی فکر کردی؟
‫ببین، ما کل پس‌انداز ‫زندگی‌مون رو خرج این سفر کردیم,
‫ما که نمی‌خواستیم اینجا باشیم,
‫اصلاً,
‫خدا می‌دونه چقدر ‫پشیمونـم که اومدم اینجا,
‫توی جاده می‌موندیم، بهتر بود,
‫نمی‌خواستیم اینجا باشیم,
‫ما هم اندازه‌ی شماها عذاب کشیدیم
‫و تازه دعوت هم نشده بودیم!
‫پس ما رو مجازات نکن!
‫بعداز کُشتن فلوید، چی‌کار می‌کنی؟
‫می‌ری سراغ نفر بعدی
‫تا یه احمق پیدا بشه که ‫بگه قاتلـه و بُکشیش؟ بعدش چی؟
‫اون رو هم می‌کُشی؟
‫بلِیک,
‫این سکوتت
‫من رو می‌ترسونه,
‫شنیدی؟
‫بهش می‌خوره قاتل باشه؟
‫یا به بقیه‌مون؟
‫من اومدم که خرج اجاره‌خونه‌م دربیاد,
‫هیچ تمایلی به اینجا ‫یا اون قتل‌ها نداشتم,
‫تازه داشتم همه‌چی رو فراموش می‌کردم,
‫من هم استاد دانشگاهـم، بلِیک,
‫یه نویسنده‌ام,
‫زندگی یکنواختی دارم، ولی راضی‌ام,
‫اصلاً چجوری من قاتلـم
‫وقتی همراه‌با کوایِن باهاش درگیر شدم؟
‫خودم، خودم رو بُریدم؟
‫منطقی نیست دیگه,
‫آره، شماها,,,
‫همه‌تون بهونه‌های خیلی خوبی دارین,
‫بهونه نیست,
‫نوشیدنی خوردی؟
‫فقط نصف بطری وُدکا خوردم,
‫عالی شد,
‫برو یه‌کم دراز بِکش، داداش,
‫بذار فکرت باز بشه، بعدش تصمیم بگیر,
‫آره، یا اصلاً,,,
‫ما رو ول کن و برو,
‫ما روی این صندلی می‌مونیم و تو برو,
‫آره، برو! ‫برو پلیس رو خبر کن,
‫تو رو خدا,
‫فکر کردین پلیس کاری می‌کنه؟
‫ببینین,
‫پلیس بهم کمک نکرد,
‫خودم کردم,
‫تنهایی,
‫دقیقاً همین قضیه رو نمی‌فهمین,
‫این‌که,,,
‫شماها این‌قدر ادعا دارین
‫ولی هیچ‌وقت تجربه‌ش نکردین,
‫می‌دونم تجربه‌ی تلخی داشتی,
‫ولی نمی‌شه کل زندگی‌ت
‫به همه شک داشته باشی,
‫کرو,
‫جِی‌پی,
‫روبی, ‫آدریانا,
‫هربار,,,
‫مطمئن بودیم که فلانی قاتلـه,
‫و هربار,,,
‫اشتباه کردیم,
‫اگه الان هم اشتباه کنی چی؟
‫اگه قاتل هنوز
‫اون بیرون باشه چی؟
‫آدریانا بیرون از اینجا کُشته شد,
‫نه, نه,,, ‫من,,,
‫معلومـه که من,,,
‫دیگه نمی‌خوام,,, ‫نمی‌خوام,,,
‫به این فکر کنم که کار کیـه,
‫نمی‌تونم و نمی‌دونم,
‫نه، عمراً تا فردا اینجا نمی‌شینم
‫تا شاید فکرم باز بشه,
‫تا اومدن پلیس هم صبر نمی‌کنم,
‫چون الان فقط‌وفقط,,,
‫خودمون رو داریم,
‫باید تمومش کنم,
‫نه! نه!
‫- نه! ‫- نه، بلِیک! نه!
‫- بلِیک، تو رو خدا نکن! ‫- تو قاتل نیستی!
‫نیستی!
‫هیچ‌کدوم‌تون من رو نمی‌شناسین,
‫- گم شو! ‫- پلیس‌ها دارن می‌آن! تسلیم شو!
‫یه کاری بکن!
‫بلِیک!
‫گورت رو گم کن!
‫تو,,,
‫نمی‌دونی کی‌ام؟
‫- یادم نمی‌آد, ‫- معلومـه که یادت نیست,
‫معلومـه که رئیس ‫بچه‌باحال‌های دانشگاه
‫نوچه‌ی بدبختش رو یادش نیست,
‫- من توی چند تا گروه بودم,,, ‫- نه!
‫توی آخرین گروه ۱۲ نفر بودیم!
‫من کالِن‌ـم,
‫آره,
‫حالا یادت اومد,
‫کیسه‌بوکس‌تون بودم,
‫همونی که تا سرحد مرگ کتکش زدین,
‫خودت دستور دادی,
‫- من نبودم,,, ‫- گُه نخور، لاشی!
‫خودت برنامه‌ش رو ریختی ‫و به نوچه‌هات گفتی
‫مثل سگ هار بهم حمله کنن!
‫می‌دونم زیاده‌روی کردن,
‫کردن؟ کردن؟
‫تو کردی!
‫یادتـه همه‌ش می‌گفتی ‫وسط کار لبخند بزنم؟
‫هربار من رو می‌دیدی، ‫یه لبخند روی صورتم می‌کِشیدی,
‫با رُژ لب! ‫با گُه سگ!
‫گذشته‌ها گذشته!
‫مثل اُسگل‌ها گوش‌تاگوش می‌خندیدم!
‫حتی وقتی لخت بودم ‫یا من رو کنار بُز می‌ذاشتی!
‫حتی وقتی فیلم‌ها و عکس‌ها رو
‫توی اینترنت پخش کردی
‫تا مطمئن بشی
‫زندگی‌م به گا می‌ره!
‫مجبورم شدم از دانشگاه انصراف بدم,
‫تا ابد,
‫ولی باز هم کمکی نکرد!
‫چون اون عکس‌ها ‫و فیلم‌ها همه‌جا بودن!
‫شغلم! خونواده‌م!
‫زندگی‌م نابود شد، کُسکش!
‫- معذرت می‌خوام, ‫- الان که دیگه تموم شده,
‫نه، ببین,
‫شرمنده‌ام, ‫- نه، نیستی,
‫فقط می‌خوای زنده بمونی,
‫هر کار بخوای، می‌کنیم,
‫آره,,, می‌تونم عکس‌ها رو,,,
‫عکس‌ها رو از همه‌جا پاک می‌کنم, ‫- دیگه دیره!
‫نه, نه, ‫تو رو خدا نکن!
‫- ولم کن! ‫- ببین! ببین!
‫چی می‌خوای؟
‫بگو چی می‌خوای؟
‫چیزی که می‌خوای رو بهم بگو,
‫یه آزمون دارم,
‫مثل آزمون‌هایی که ازم گرفتی,
‫باشه,
‫هرچی تو بگی, ‫بگو چی‌کار کنم,
‫جات رو با فرح عوض کن ‫تا چاقوم بیاد روی خرخره‌ی تو,
‫دیگه به فرح کاری ندارم,
‫اگه نیای
‫اون رو به‌جات می‌کُشم,
‫نمی‌خوای بهم ثابت کنی
‫اون لاشی‌ای که فکر می‌کنم، نیستی؟
‫مگه شرف نداری؟
‫زندگی زیدت رو نجات بده,
‫اون که کار بَدی نکرده,
‫- تو رو خدا,,, ‫- چی شد؟
‫تصمیمت چیـه؟
‫بلِیک؟ ‫بلِیک,
‫معذرت می‌خوام,
‫نه,,,
‫تو رو خدا, ‫- معذرت می‌خوام,
‫می‌دونستم,
‫بلِیک!
‫نکن!
‫کُسکش!
‫خرابش کردین!
‫برو پی کارِت، بلِیک!
‫تیرش تموم شد!
‫بگیرینش!
‫داره فرار می‌کنه!
‫- چاقو بردارین, ‫- و کاپشن!
‫نه, نه, ‫صبر کنین,
‫می‌تونه بیرون راحت قایم بشه,
‫بذار قایم بشه,
‫یعنی چی؟
‫نباید ریسک کنیم,
‫ریسک نداره,
‫ببینش,
‫داره مثل خوک ذبح‌شده خون می‌ریزه,
‫لباسش هم مناسب نیست,
‫یا از سرما می‌میره,,,
‫یا از خون‌ریزی,
‫خیالت راحت,
‫اگه همه‌ی ورودی‌ها
‫قفل بشن,,,
‫کارش تمومـه,
‫بخواب زمین!
‫بخواب زمین! همین‌الان!
‫بخواب!
‫کار من نبود!
‫کار من نیست,
‫طبقه‌ی بالاست,
‫- کجا؟ ‫- دَر دوم از سمت راست,
‫همه مُردن,
‫طبقه‌ی بالا,
‫لای دارودرخت‌ها غیبش زد,
‫حالت خوبـه؟
‫می‌دونم می‌خواست بُکشمون، ‫ولی باز هم براش ناراحتـم,
‫آره، اون هم مثل ما ترسیده,
‫شرمنده که من دلم براش نمی‌سوزه,
‫درک می‌کنم که خیلی ترسیدی, ‫متأسفـم,
‫دَرهای سمت خودتون رو قفل کردین؟
‫- آره, ‫- به نظر امن و امانـه,
‫مجبوره یه دَر رو بشکونه تا بیاد داخل,
‫فکر نکنم برگرده,
‫خوب می‌دونه که حریف چهارنفر نمی‌شه,
‫مخصوصاً این‌که تیرش تموم شده,
‫دیگه کارش تمومـه,
‫من,,, ‫من که می‌خوام بخوابم,
‫و ایشون هم باید پانسمان بشه,
‫خوب بهش رسیدگی کن,
‫قبل‌از این‌که برسیم، ‫کار قاتل رو یه‌سره کرد,
‫درد داره, ‫درد داره,
‫خیلی درد داره,
‫درد می‌کنه,
‫نفس بِکش,
‫باید نجاتش می‌دادم,
‫باید نجاتش,,,
‫ببین,
‫هر کاری ازت برمی‌اومد، کردی,
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫کاش دخترم همچین شوهری داشت,
‫تو یه قهرمانـی، پسر,
‫همین‌طور که ازم خون می‌رفت
‫بهش چاقو زدم,
‫پشت‌سرهم,,,
‫می‌خواستم فرح رو نجات بدم
‫و البته بقیه‌ی کسایی که اونجا بودن,
‫ولی کافی نبود,
‫فقط من موندم,
‫داشتم مرگ رو تجربه می‌کردم
‫که یکی بهم گفت من یه قهرمانـم,
‫من چه قهرمانی‌ام که دیر رسیدم؟
‫چه قهرمانی‌ام که قراره تا ابد
‫چهره‌ی فرح و کسایی که ‫نجات ندادم، جلوی چشمم باشه؟
‫قهرمان‌بودن چه فایده داره
‫وقتی تا ابد دل‌شکسته بمونی؟
‫قهرمان,,,
‫قهرمان‌های زیادی اطراف‌مون هستن,
‫ولی چیزی که نباید هیچ‌وقت فراموش بشه
‫قربانی‌های بیچاره‌ای هستن
‫که توی داستان هر قهرمانی وجود دارن,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال