‫نمیدونم داری چی برا خودت میگی,
‫م-میگم,,,اینا,,, اینا
‫چهار پادشاه دبیرستان فورین ‫الان روبروم وایسادن!
‫چیا وایسادن؟
‫بهشون نگو "چی"!
‫ب-باشه,
‫محرمانه
‫رئیس تیم جیکوکو، ‫سوباکینو-سان,
‫رئیس تیم کوموکو ‫میزوکی-سان,
‫رئیس تیم زوجو ‫موموسه-سان,
‫و رئیس تیم ما یعنی تامون ‫هیراگی-سان,
‫اونها هسته‌ی مرکزی بوفورین رو تشکیل میدن,
‫ممنون که اینجا جمع شدین!
‫کسایی که دارید میبینید ‫وظیفه‌ی هدایت بوفورین رو برعهده دارن,
‫ولی قبل از همه چی، ‫موضوعی هست که میخوام بهتون بگم,
‫احتمالا یسریاتون بهش توجه کردین
‫کار کاشت بذر های امسال ‫بالاخره تموم شد!
‫چی؟
‫چتونه؟
‫سوگیشیتایی که اینجا میبینین ‫کلی بهمون کمک کرد,
‫امسال محصولاتمون بیشتره ‫و میتونیم کلی ازشون بخوریم!
‫منتظر مهمونی باربکیوی تابستون باشید!
‫اومه‌میا، این چیزیه که ‫الان باید دربارش حرف بزنی؟
‫عـــه، کلی وقت گذاشتیم تا اونا رو بکاریم، ‫برای همین میخواستم اونا هم ببیننشون,
‫کاپیتان های پایه ها اینهمه راه تا اینجا اومدن، ‫اول به اونا خوشآمد بگو,
‫خوشآمد؟
‫برای اینچیزا خودمو آماده نکرده بودم,
‫ولی فکر کنم اینو باید بگم,
‫بچه ها,
‫روی تک تکتون حساب میکنم,
‫من تا یه جایی میتونم تنهایی جلو برم,
‫و برای منم غیر ممکنه که حواسم ‫به همه‌ی بچه های مدرسه باشه,
‫پس میخوام به شما بسپارمش,
‫حسابی مراقب دوستاتون باشید، ‫و بهشون کمک کنید,
‫لطفا,
‫بله قربان!
‫بوفورین
‫خب هر تیمی خودشو به بقیه معرفی کنه,
‫پس کاپیتان پایه‌ی سال اولی ها تویی؟
‫دردم گرفت! خیلی محکم میزنی لعنتی!
‫س-ساکورا-سان، اونا رو میشناسی؟
‫روز اولی که اومدم اینجا دیدمشون,
‫قبل از اینکه وارد مدرسه بشی ‫حسابی هیجان زده بودی,
‫میدونستم اینجوری میشه,
‫کم چرت و پرت بگو,
‫ها؟ چی گفت؟
‫س-ساکورا-سان!
‫شنیدم مقابل توگامه هم برنده شدی,
‫آ-آره,
‫من-منم شنیدم صداشو,
‫سال دومی های گروه تامون ‫همون بچه های سال قبلین که ادامه دادن؟
‫نه نه نیازی به اینکارا نیست,
‫پس کاپیتان پایه‌ی سال اولی ها ساکورا شد؟
‫دمت گرم پسر!
‫شما دوتا هم تلاشتون رو بکنید، ‫نیری و سو,
‫حتما, ‫چ-چشم!
‫ولی اگه توی دردسر افتادین، ‫یادتون نره که به سال بالایی هاتون تکیه کنین,
‫داداش بزرگاتون ترتیب همه چی رو میدن,
‫روی شما ها هم حساب میکنم، کاجی!
‫هرچیزی که دوست داشتین وقتی خودتون هم ‫سال اولی بودین میدونستین رو بهشون یاد بدین,
‫بله قربان,
‫چیه؟
‫در اصل تو خودت اوضاع رو راست و ریست میکنی,
‫کار زیادی از دست من برنمیاد,
‫و تازه منم داداشت نیستم, ‫من تک فرزندم,
‫خ-خب, اینو میدونم نیاز نیست بگی,
‫منظورش از حرفی که زد اون نبود که,
‫راه بهتری برای گفتنش نبود، "سنپای"؟
‫عه برگشتن!
‫خب، قضیه چی بود؟
‫رفتیم بچه های تیم های دیگه رو ملاقات کردیم!
‫خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم!
‫چی، چهار پادشاه فورین هم اونجا بودن؟
‫آره اونجا بودن,
‫اوه جدا؟ حسودیم شد,
‫دوست دارم مزیت های ‫چهار پادشاه رو بدونم,
‫درسته! منم دوست دارم بدونم!
‫خب بچه ها، امروز گشت زدن نداریم, ‫نظرتون چیه بریم همون کافه‌ی اون روزی؟
‫بنظر من که خوبه!
‫من نمیام,
‫نه، اینجا هم نبود,
‫اگه زیادی وارد شهر بشیم شر میشه,
‫میدونم,
‫شماها دنبال چیزی میگردین؟
‫اگه آره، میتونم کمکتون کنم,
‫آها، خوبه، خوبه,
‫داشتیم دنبال شما ها میگشتیم,
‫ولی
‫شما اونی که دنبالش بودیم نیستین,
‫میبینمتون,
‫ا-اون علامت، یعنی
‫آره, یه کت سفید ‫با طرح اسکلت اژدهای آبی,
‫بهشون میگن کیل,
‫کیل؟ اونا دیگه کدوم خرین؟
‫خودمم زیاد اطلاعاتی ندارم، ‫ولی آنچنان گروه بزرگی نیستن,
‫ولی همونجور که از فازشون مشخصه، ‫چیزای خوبی در موردشون نمیگن,
‫و اونا دنبال ما میگشتن؟ ‫من که هیچکدومشون رو نمیشناسم,
‫بنظر میرسید دنبال یکی از بچه های فورین بودن,
‫هی، خوبی تو؟
‫بابا! بابا! بیا اینجا!
‫آنزای-سان؟
‫دنیای انیمه تقدیم میکند
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫هی,,, هی
‫خدا رو شکر، به هوش اومدی!
‫حالت خوبه آنزای-سان؟
‫بیا مغازه‌ی ما استراحت کن!
‫خب، راستش,,, ‫یه سگ دنبالم کرد,
‫یه سگ، به اندازه‌ی خرس دنبالم افتاده بود,
‫اونجا قایم شدم تا بره,
‫ولی همینکه خیالم راحت شد خوابم برد,
‫کجا میتونم این خرسو ببینم آنزای-کون؟
‫خیلی دوست دارم باهاش شاخ به شاخ بشم!
‫تسوگه-چان، خرسی در کار نبود,
‫میدونی
‫اگه میخوای دروغ بگی لااقل ‫همچین کصشر واضحی نگو,
‫راست میگه! اینقدر ضایع بود ‫که حتی ساکورا-سان هم فهمید,
‫و تازه ساکورا-کون تقریبا همه چی رو باور میکنه,
‫جفتتون بیاید دم در, منتظرتونم,
‫نه جدا چیز خاصی نبود!
‫باید برم جایی، ‫با اجازه فعلا!
‫سری بعدی میام مونجاتون رو میخورم خانوم,
‫ها؟ به همین زودی میری؟
‫چرا یکم دیگه استراحت نمیکنی؟
‫خوبم ممنون,
‫با اجازه پس,
‫آنزای-کون، ‫با گروه کیل در افتادی؟
‫ا-از چی داری صحبت میکنی؟
‫خیلی تابلویی,
‫آها منظورت آبجوئه؟
‫اونو که میگن تا 20 سالگی نباید بخوری!
‫من دیگه میرم خانوم!
‫میبینمتون بچه ها!
‫عه اگه داری میری لااقل اینو ببر,,, ‫وایسا
‫میخواستم یکم از این تازه ها بهش بدم,
‫بچه های فورین همیشه بهمون کمک میکنن ‫و مراقبمونن,
‫نمیدونم چجوری ازشون تشکر کنم,
‫شما ها هم هر چقدر دوست داشتین بخورین,
‫آخ جون!
‫واقعا؟
‫من یدونه پنیری میخوام و یه موچی!
‫اشکالی نداره؟ ‫ما که کاری نکردیم,
‫چی داری میگی؟
‫همه‌ی شما بچه های فورین مثل پسرامین!
‫میگم، سو,
‫از کجا فهمیدی آنزای-کون ‫با کیل به مشکل خورده؟
‫کامل مطمئن نبودم،
‫ولی طبق چیزی که از کیل دیدم ‫و با توجه به رفتاری که آنزای-کون داشت،
‫سرنخ رو گرفتم و پیگیریش کردم,
‫ولی مثل اینکه زدم به هدف,
‫ساکورا-سان,
‫باید چیکار کنیم؟
‫ها؟
‫اگه حرفایی که سو-سان میزنه درست باشه، ‫اون زخم ها کار کیل بوده,
‫اگه اینطور باشه، ‫باید نجاتش بدیم ساکورا-سان!
‫همکلاسیمون توی دردسر افتاده!
‫وایسا وایسا وایسا! ‫اصلا بر فرض که کار کیل بوده,
‫اون هیچ حرفی دربارش نزد, ‫یعنی خودش برا خودش نقشه هایی داره,
‫ما اصلا نمیدونیم کمکمون رو بخواد یا نه,
‫و-ولی
‫هرکسی
‫یکی دوتا مشکل داره ‫که نمیخواد کسی درموردشون ازش سوال بپرسه,
‫ولی بازم، اون همکلاسیمونه, ‫یکی از ماست,
‫دوست دارم اگه کاری از دستم بر میاد انجام بدم,
‫حسابی مراقب دوستاتون باشید ‫و بهشون کمک کنید,
‫من میرم خونه,
‫ها؟ وایسا ساکورا-سان، ‫صحبتمون هنوز تموم نشده,
‫عه تو هم داری میری؟
‫پس اینو با خودت ببر!
‫ساکورا-چان هم بعضی وقتا ‫راستشو نمیگه ها!
‫بعضی وقتا نه، ‫تقریبا همیشه,
‫چه مونجای خوشمزه اییه,
‫نیره-کون,
‫مشکلی نیست,
‫حالت خوبه؟
‫اینا همش کار اوناست؟
‫چیزی نیست,
‫ناگاتو چی شد؟
‫خوب نیست,
‫نتونستم برش گردونم,
‫اون گروه خیلی خطرناکه,
‫با این روند، ناگاتو ‫از خط قرمزهایی عبور میکنه که نباید بکنه,
‫میدونی، شاید باید با بچه های ‫فورین مشورت کنیم‌ــــ
‫نه نمیشه!
‫شرمنده,
‫ولی نمیتونیم,
‫فورین
‫بوفورین یه گروهه ‫که از شهر محافظت میکنه,
‫این یه مسئله‌ی شخصیه,
‫نمیتونم بقیه رو هم درگیرش کنم,
‫پس دفعه بعدی منم باهات میام!
‫خر شدی؟ خیلی خطرناکه!
‫چیزی نیست, بسپارش به من!
‫یجوری به روش خودم درستش میکنم!
‫با اون قیافه و سر و وضع؟
‫کجا خوبی آخه؟
‫حسابی کتک خورده,
‫کجات خوبه تو؟
‫هی,
‫جزئیات مکالمه‌ی الانتون رو بهم بگو,
‫ک-کی
‫تو کی هستی؟
‫منم همکلاسی همون یاروئم,
‫حالا حرفایی که تازه داشتین ‫میزدین رو بهم بگو,
‫فورین
‫من و آنزای از بچگی با هم دوستیم,
‫از همون بچگی توی این ‫پارک با هم بازی میکردیم,
‫از یجایی به بعد ‫پسری به اسم ناگاتو هم بهمون اضافه شد,
‫من و آنزای خیلی شیطون بودیم ‫و خیلی وقتا بخاطر بی احتیاطی صدمه میدیدیم,
‫ناگاتو یه پسر مهربون و آروم بود، ‫ولی توی شیطنت هامون هم همراهیمون میکرد,
‫زمان دبیرستان راهمون از هم جدا شد,
‫ولی فکر میکردم بازم ‫میتونیم دوستای خوبی برای همدیگه باشیم,
‫اما
‫عه، آنزا اینجاست!
‫پارسال دوست امسال آشنا, ‫البته زیاد هم از فارغ التحصیلیمون نگذشته,
‫اوه، صورتت, ‫بازم دعوا کردی، نه؟
‫هنوزم مثل همون موقعی,
‫شرط میبندم اگه ناگاتو اینجا بود ‫تعجب میکرد و میگفت "دوباره؟"
‫دوست دارم باز ناگاتو رو ببینم,
‫یه نفر از گروهی به اسم کیل ‫این بلا رو سرم آورد,
‫کیل؟
‫دیدم یکیشون کیف یکی رو قاپید ‫و سعی کردم بگیرمش,
‫بیرون شهر بود،
‫ولی نمیتونستم وایسم ببینم همچین کاری میکنن,
‫دستشو گرفتم،
‫و کلاهشو که صورتش رو پوشونده بود درآوردم,
‫و اون
‫فکر میکنی کی بود؟
‫اون,,, ناگاتو بود,
‫ناگاتو هیچوقت همچین کاری نمیکنه!
‫برای همین امروط آنزای رفت تا ناگاتو رو ‫بیاره و از زبون اونم داستان رو بشنویم,
‫ولی درب و داغون برگشت,
‫ازش پرسیدم چی شد ‫ولی چیزی از جزئیاتش نگفت,
‫میگفت خیلی خطرناکن، ولی چون مسئله ‫شخصیه نمیتونه فورین رو هم قاطی ماجرا کنه,
‫میخواد خودش تنهایی درستش کنه,
‫پس برای همین بود که چیزی نگفت,
‫چ-چرا داری گریه میکنی؟
‫دوست بچگیام گم شده، ‫ولی نمیتونم کاری براش بکنم,
‫ناراحتم از اینکه تنها کاری ‫که از دستم بر میاد منتظر موندنه,
‫ناراحتم که اینقدر ضعیفم,
‫خیلی خب,
‫فقط کافیه اون پسره ناگاتو ‫رو برگردونم دیگه، درسته؟
‫ها؟
‫ولی فورین گروهیه که از شهر محافظت میکنه، ‫برای همین آنزای گفت نباید شما رو قاطی کنیم,
‫خب، میدونی، یجورایی مشکلی نیست,
‫آخه ما با هم توی یه کلاسیم,
‫و تازه منم قوی تر از توئم,
‫تنها چیزی که لازمه بگی اینه، "بسپارش به من,"
‫پ-پس، خب
‫ب-بسپارش به من,
‫تو پسر خوبی هستی,
‫ممنونم,
‫چ-چیزی نیست, ‫وقتی گریه میکنی مگه چاره‌ی دیگه ای هم دارم!
‫همین یه دلیل دیگه‌ست تا ازت تشکر کنم,
‫حالا که یخورده خیالم راحت شد، ‫حس میکنم داره گشنه‌م میشه,
‫قرار نیست از اینا گیرت بیاد,
‫باشه بابا نمیخوام,
‫اونجوری گفتم
‫ولی حالا باید چیکار کنم؟
‫صبح بخیر ساکورا-کون, ‫صبح بخیر!
‫صبح بخیر, ‫صبح بخیر,
‫نه اینجوری نبود,
‫با یه خرس در افتادم ‫و به زور تونستم از دستش فرار کنم,
‫اینقد خالی نبند ‫کی دهنتو سرویس کرده؟
‫نمیخندیم بهت، بگو,
‫حتی اگه ازش بپرسم هم ‫احتمالا میپیچونه,
‫تونستی دیروز با آنزای-کون حرف بزنی، ساکورا-کون؟
‫هـــا؟ درباره‌ی چی حرف میزنین؟
‫خیلی تابلویی ساکورا-چان,
‫هی، آنزای اینجاست؟
‫اینجام, چی شده؟
‫اوه,
‫اون کیه؟
‫توچیموتو-سان از کلاس چهاره,
‫این چیه؟ نامه‌ی عاشقونه؟
‫فکر نکنم نامه های عاشقونه ‫رو با این پاکت ها بفرستن,
‫وقتی داشتم میومدم مدرسه ‫یکی اینو بهم داد گفت بدمش به تو,
‫یه هودی پوشیده بود ‫و یکم عجیب غریب میزد,
‫آ-آنزای-سان؟
‫ها؟ ساکورا-سان؟
‫هی وایسا!
‫با توئم!
‫لعنتی,
‫وایسا!
‫مشکلت چیه؟ ‫از سر راهم برو کنار!
‫همه چیزو از دختری که ‫دیروز باهات توی پارک بود شنیدم,
‫ها؟ سوچیا؟ چرا تو,,, ‫الان این چیزا مهم نیست,
‫کیل اونو فرستاده، نه؟
‫دست نگه دار
‫چه خبرا ‫ناگاتو رو حسابی انجیر کردیم ‫توی اسکله‌ی متروکه‌ی سنکان منتظرتیم
‫حرومزاده ها
‫این ربطی به تو نداره!
‫چیه؟
‫جزئیات رو بهم بگو، آنزای,
‫دو روز پیش شروع شد,
‫سر راهم دیدم کیف یکی رو قاپیدن,
‫منم گیرش انداختم و کلاهشو درآوردم,
‫اون
‫دوست بچگیام، ناگاتو بود,
‫منو زد و کیفو انداخت و فرار کرد,
‫منم دیروز رفتم به همون مکان,
‫تا بتونم از اتفاقی که افتاده مطمئن بشم,
‫این کافی نیست پسر,
‫مگه قبلا بهت نگفتیم؟
‫ب-بخشی,,, ‫خدایا چقدر تو رو مخی,
‫اگه به اندازه‌ی کافی نیاری ‫نمیتونیم اون کارو دوباره بکنیم,
‫هر مشتی رو 1000 ین حساب میکنم,
‫من که میگم باید برای ده تا مشت ‫بری 10000 ین جور کنی!
‫خب، 1000 ین,,, 2000 ین,,, 3000 ین
‫بله؟ بله؟
‫بزن بریم ناگاتو! یالا!
‫داری چه غلطی میکنی؟
‫خودت چه فکری میکنی؟
‫به تو مربوط نمیشه,
‫من خودم تصمیم گرفتم
‫که اینجا باشم,
‫تو نمیخواد دخالت کنی!
‫بعدش، هرجوری بود خودم رو ‫تا خیابون تجاری کشوندم,
‫و بقیه‌ی داستان رو هم که میدونی,
‫بعد از همه‌ی بلاهایی که سرش آوردن، ‫هنوز اونجا مونده؟
‫چرا باید همچین کاری کنه؟
‫نمیدونم,
‫ولی اون
‫داشت گریه میکرد,
‫حتی وقتایی که شیطنت میکردیم و ‫پاش شکست،
‫یا وقتی که گم شده بود و نگران بود ‫نتونه برگرده خونه
‫ناگاتو آروم و ساکت، ‫و در عین حال خیلی سرسخت بود,
‫نمیدونم چه اتفاقی افتاده، ‫ولی اون داشت گریه میکرد,
‫و همین کافیه برام,
‫من از اونجا
‫میارمش بیرون,
‫فهمیدم,
‫خب پس بزن بریم,
‫تو-تو دیگه چرا میای ساکورا؟
‫این یه مسئله‌ی شخصیه!
‫و حریفامون هم یه مشت آدم دیوونه‌ن,
‫نمیتونم پای تو رو,,, ‫پای فورین رو به این قضیه باز کنم,
‫داری چی میگی برا خودت؟
‫مهم نیست حریفت کیه،
‫و منم نمیخوام بعنوان عضوی از فورین بیام,
‫به اون دختر قول دادم که ‫این یارو ناگاتو رو بر میگردونم,
‫پای منو به این قضیه باز کنی؟
‫چرا جوری رفتار میکنی ‫که اینگار دنیا داره دور تو میچرخه؟
‫این قضیه الان مشکل منم هست,
‫که اینطور، پس جریان از این قراره!
‫بچه ها,,, چرا
‫اون از دیروز، اینم از الان,
‫اگه میخوای چیزی رو قایم کنی ‫باید تلاش کنی بهتر انجامش بدی,
‫نیازی نیست ازمون فاصله بگیری,
‫چرا همون موقع چیزی بهمون نگفتی؟
‫خب، آخه
‫فورین گروهیه که از شهر ‫محافظت میکنه دیگه، نه؟
‫ما چون عضو فورینیم نیومدیم اینجا,
‫اینکه به کسی که نیاز به کمک داره ‫کمک نکنم از مزیت های من نیست,
‫درسته! چون منم میخوام کمکت کنم,
‫درست همونجوریه که بچه ها گفتن، ‫ما فقط اومدیم تا به رفیقمون کمک کنیم,
‫بچه ها
‫زودباش، اگه عجله نکنی جا میمونی ها,
‫ببخشید که بیدارت کردم,
‫ولی اگه تو تنها کسی باشی که ‫توی بحران همکلاسیش به کمکش نرفته،
‫گمون کنم اومه‌میا-سان رو ناراحت کنی,
‫برای همین سوگیشیتا-کون هم باهامون میاد!
‫چی؟
‫اون بچه ها دارررن چه غلطی میکنن؟
‫گفتی کجا باید بریم؟
‫اسکله‌ی متروکه‌ی سنکان,
‫محرمانه
‫پس مخفیگاه کیل اونجاست؟
‫جوری که از عکس بنظر میاد، ‫وقتی برای تلف کردن نداریم,
‫میدونم,
‫برای یک دوست
‫کاری از تیم زیرنویس دنیای انیمه
‫رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫امیدوارم از تماشای این انیمه‌ی زیبا با ترجمه‌ی من لذت برده باشین ‫فصل بعدی در سال 2025 پخش میشه
‫هوی,
‫هرچی بگی مهم نیست، ‫من بازم دنبالت میام,
‫منم عضو گروهم,
‫جا نمونی پس,
‫چشم!