رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫««شب‌ بیدار»»
‫سوک-ته
‫لعنتی!
‫این دیگه چیه؟
‫چه مرگته، مردک؟
‫دنبالش برو,
‫حرومزاده,
‫کارائوکه اسلو
‫یه لحظه وایسا,
‫این کارائوکه مون-یونگ نیست؟
‫حتماً سوک-ته بوده,
‫احتمالاً یه جایی داره حال می‌کنه,
‫خب، امروز حالشو بگیریم؟
‫امروز نه، یه روز دیگه,
‫حرومزاده‌ی عوضی…
‫چا مون-یونگ
‫مون-یونگ!
‫بارون میاد، لباساتو جمع کن!
‫پیام صوتی جدید دارید ‫برای گوش دادن دکمه تماس را فشار دهید
‫مین-ته، فکر کنم گند زدم,
‫بیا خونه,
‫احمق عوضی…
‫ما رو به کار گرفتی، پولمونو بده!
‫چند ماهه گذشته!
‫تو این دوره زمونه ‫چطور می‌تونن پولمونو ندن؟
‫رئیسو بیار بیرون!
‫فکر کنم این بار پول بدن، ‫لطفاً برید خونه,
‫اومد!
‫وای، چقدر شلوغه اینجا,
‫آقایون!
‫هوا سرده، چرا از صبح زود ‫اینجا شلوغش کردید؟
‫اگه پولمونو سر وقت می‌دادید، اینجا بودیم؟
‫نمی‌فهمی؟
‫می‌دونی چقدر بهمون بدهکاری؟
‫من چه می‌دونم، از کجا بدونم؟
‫الان نمی‌تونیم پول بدیم!
‫برید خونه منتظر باشید، بهتون زنگ می‌زنم، باشه؟
‫تو دیگه کی هستی؟
‫هی,
‫شوخی نکن,
‫نصف پولی که بهم بدهکاری رو بده,
‫گرفتی؟
‫می‌سپارمش به تو، رئیس,
‫بله، قربان,
‫چا مون-یونگ ‫مبلغ ۷۵۰ دلار
‫لطفاً مطمئن شوید گیرنده درست است,
‫به مون-یونگ
‫این ماه کار زیاد نبود، ‫نصفشو برات فرستادم
‫و سوک-ته هم به تلفنش جواب نمی‌ده
‫سه روز بهت وقت می‌دم,
‫برام مهم نیست چی به چیه،
‫فقط اون یارو که با پسر مدیرعامل بود رو گیر بیار,
‫یه چیزی ازش درمیاریم,
‫ممکنه سعی کرده باشه بکشدش، ‫یا شاید یه چیز دیگه,
‫سه روز کافی نیست، ‫نیروهام هم کمن,
‫کاپیتان پارک,
‫پسر یه مدیر پرنفوذ ‫با چاقو زخمی شده و تو کماست،
‫محل جرم پر از مواد و سرنگه،
‫باید قبل از اینکه لو بره ‫این قضیه رو جمع کنیم،
‫اگه این بره بالا، ‫باید گندشو جمع کنیم,
‫این کیه؟
‫به سوک-ته، یه گانگستر محلی،
‫از بچه‌های قبیله چانگ-مو بود,
‫احتمالاً اون موقع ‫با پسر مدیرعامل بوده,
‫آره؟
‫اگه به سوک-ته رو گیر بیاریم، ‫شاید یه چیزی دستمون بیاد,
‫چا مون-یونگ
‫فامیل داره؟
‫ازدواج نکرده بود ‫ولی با یه زن زندگی می‌کرد,
‫اونم پیداش نیست؟
‫عمداً یا غیرعمد، ‫به تلفنش جواب نمی‌ده,
‫داداشش سابقه داره؟
‫اسمش به مین-ته‌ست،
‫اونم از قبیله چانگ-مو بود،
‫ولی انگار ازش اومده بیرون,
‫می‌خواسته خودشو تمیز کنه؟
‫مطمئن نیستم…
‫ولی بعد از آزادیش، ‫دیگه پیداش نشد,
‫چرا حبسش کردن؟
‫جالب اینجاست که،
‫یه یارو که به سوک-ته چاقو زده بود رو داغون کرد,
‫انتقام داداششو گرفت ‫و رفت زندان؟
‫شنیدم کوچیکه خیلی شر بود،
‫ولی به مین-ته داشت خوب پیش می‌رفت,
‫کوچیکه گند می‌زنه، ‫بزرگه پاکش می‌کنه,
‫قشنگه,
‫مون-یونگ,
‫نمی‌دونم چی دربارش بگم,
‫حتماً به مردی که اینجا زندگی می‌کرد ربط داره,
‫احتمالاً زنش,
‫یا شایدم نه,
‫آخرین بار کی یکیشونو دیدی؟
‫خب،
‫کمتر پیداشون می‌شد…
‫شب‌ بیدار
‫راستی، چیزی برای اون شده؟
‫نه، همچین چیزی نیست,
‫چرا؟ ممکنه چیزی براش شده باشه؟
‫همش کتکش می‌زد، ‫انگار مالکش بود,
‫اخیراً چاقو هم دستش گرفته بود,
‫انگار آدم بده بوده,
‫قطعاً یه جاکش بوده,
‫اون زن یه بچه هم داشت،
‫ولی چون خیلی بهش بد می‌کرد
‫بچه رو پیش یه دوست گذاشت ‫برای خیر و صلاح بچه,
‫کسی سراغشون اومده؟
‫آره، یکی اومد,
‫کی؟
‫داداشش همین الان اومده بود,
‫چرا زودتر نگفتی؟
‫کی باید می‌گفتم؟
‫آقا,
‫اون مین-ته نیست؟
‫هنوز تو ساخت و ساز کار می‌کنی؟
‫آره,
‫سوک-ته اخیراً حالش بد بوده؟
‫سوک-ته؟
‫نمی‌تونم اون احمقو پیدا کنم,
‫زیادی قالمون گذاشته,
‫احتمالاً بعد از یه گندی که زده ‫یه جایی قایم شده,
‫اخیراً با قبیله کانگ-هو مشکلی نداری؟
‫داداش,
‫دیگه با ما نیستی،
‫اگه یهو پیدات بشه ‫و بازجوییم کنی،
‫فکر کردی باید همه‌چیزو ‫موی به موی برات تعریف کنم؟
‫می‌رم بچه‌های کانگ-هو رو ببینم ‫و ازشون بپرسم,
‫اینجا اوضاع خرابه،
‫اگه با بچه‌های کانگ-هو دربیفتی، ‫به نفع هیچ‌کس نیست,
‫بمون و صبر کن، ‫خودم دنبالش می‌گردم,
‫نیومدم ازت اجازه بگیرم,
‫آره؟
‫پس چرا اومدی؟
‫فکر کردم باید بدونی,
‫همینه، مین-ته,
‫اینجوری باید کار کنی، ‫باهم شریک شی و کمک کنی,
‫نمی‌تونی مثل قبل ‫هرکی رو دلت خواست بزنی,
‫وقتشه یه زندگی درست حسابی داشته باشی,
‫درسته؟
‫آره، فهمیدم,
‫خوبه,
‫موفق باشی,
‫آقا,
‫آقا!
‫دیگه دنبال سوک-ته نگرد,
‫جمع کردن گندت سخت می‌شه,
‫چی گفتی؟ نشنیدم,
‫راستش، ما همش داریم ‫گندای سوک-ته رو جمع می‌کنیم،
‫اگه تو هم گند بزنی، ‫کی می‌خواد اونو جمع کنه؟
‫باشه,
‫جاکش عوضی,
‫لعنتی,
‫شماها برگردید,
‫چیشد، آقا؟
‫فقط برید,
‫بله، قربان,
‫یونگ-سوب، بیا اینجا,
‫من همین‌جا می‌مونم، ‫صدا تو کامل می‌شنوم,
‫بیا اینجا، خوب نمی‌شنوم,
‫آقا…
‫می‌دونی که نباید ‫تو این حوالی پیدات بشه,
‫فرقی نمی‌کنه، من حالا یه آدم عادیم,
‫چی تورو اینجا کشونده؟
‫سوک-ته رو اخیراً دیدی؟
‫سوک-ته؟
‫آره، چند روز پیش جلوی ‫کارائوکه چا مون-یونگ دیدمش,
‫مطمئنی؟
‫-مطمئنی؟ ‫-آره,
‫کانگ-هو کجاست؟
‫دنبالش نگرد,
‫خیلی گرفتاره,
‫اگه قیافتو ببینه فقط عصبی می‌شه,
‫باشه، فهمیدم,
‫داداش، فردا برمی‌گردم،
‫بهش بگو,
‫چه ادای جاکشا درمیاره…
‫زیاد دور نرو، منگ-چی!
‫خون تو کارائوکه چا مون-یونگ پیدا شده,
‫موها مو باید مشکی کنم؟
‫هر کاری دوست داری بکن,
‫کوتاه کنم؟
‫امیدوارم کار درستو انجام بدم…
‫همون‌طور که بودی,
‫خب، تو سوک-ته هستی,
‫انگار حسابی شر به پا می‌کنی,
‫بهش سلام کن,
‫سلام، من به سوک-ته‌ام,
‫باشه، بشین، بشین,
‫تو چی بلدی؟
‫خب، من…
‫می‌برمش بگردم، ‫ببینم چی بلده,
‫بسیار خب، ببرش,
‫تمام سعیمو می‌کنم، قربان,
‫حتماً,
‫چا مون-یونگ رو می‌شناسی؟ ‫با داداشت زندگی می‌کرد,
‫می‌شناسی؟
‫چا مون-یونگ رو می‌شناسی؟
‫شنیدم تازه از زندان آزاد شدی، ‫تو زندان چونگجو بودی؟
‫آره، چرا؟
‫می‌فهمیم چه حال و روزی داری،
‫و فقط با همکاری تو ‫می‌تونیم جمعش کنیم,
‫آره، حتماً,
‫برای احتیاط می‌پرسم،
‫نمی‌خوای برای انتقام ‫یه کاری بکنی؟
‫از چیزی که شنیدم، ‫تو گذشته کلی دردسر درست کردی,
‫اگه سوالت تموم شده، ‫من دیگه برم,
‫بیونگ-گیو,
‫بله، قربان؟
‫چند روز باهام کار کن,
‫واقعاً متأسفم…
‫اگه رئیس بفهمه، ‫زیاد خوشش نمیاد,
‫اوضاع دیگه مثل قبل نیست,
‫چرا؟
‫بهت گفته منو کنار بذاری؟
‫نه، اینجوری نیست,
‫اینجا هم مال چانگ-موست؟
‫آره,
‫خوب ازت مراقبت می‌کنه؟
‫باشه,
‫آقا,
‫سوک-ته واقعاً مرده؟
‫یونگ-سوب، کانگ-هو اینجاست؟
‫چته؟ گفتم نه یعنی نه,
‫بیا دیگه…
‫فکر کردی چون مهربونی کردم ‫می‌تونی منو خر فرض کنی؟
‫یونگ-سوب,
‫اینجا اتفاق افتاده؟
‫اتفاق اصلی اینجا افتاده,
‫و بعد…
‫یه کم خون ریخته ‫وقتی جنازه رو جابه‌جا کردن,
‫این از قبل برنامه‌ریزی شده بود ‫یا یهویی اتفاق افتاد؟
‫برای یهویی بودن زیادی تمیزه،
‫ولی برای برنامه‌ریزی شده بودن زیادی ناشیانه‌ست,
‫داری چی می‌گی؟
‫هنوز مطمئن نیستم,
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫آقا، وقتی داشتم ‫سوابق مالی چا رو چک می‌کردم
‫فهمیدم حسابش ‫بعد از مرگ به کامل خالی شده,
‫مطمئنی؟
‫یه قرون هم توش نمونده,
‫دوربین امنیتی؟
‫له و لورده شده,
‫یکی حسابی قاطیش کرده، ‫نمی‌شه درستش کرد,
‫و از اینجا به بعد کارآگاه مین جای منو می‌گیره,
‫چرا مأمورای مواد مخدر قاطیش کردن؟
‫رئیس گفته با مأمورای مواد مخدر همکاری کنیم,
‫از بالا کلی فشار هست ‫که این قضیه رو جمع کنیم,
‫آخرین تماس شناخته‌شده چا چی بود؟
‫من به کارآگاه مین گفتم…
‫-کارآگاه مین؟ ‫-بله؟
‫اون قضیه چطور پیش رفت؟
‫«صدای قدم‌هاش از دور ‫مثل اینه که»
‫«سوزن تو کل بدنم فرو می‌کنن,»
‫«فاصله‌ای که باهاش کم می‌شه»
‫«یعنی لحظه‌های شکنجه‌آور ‫با اون نزدیکه,»
‫«مثل یه در چرخون پر از جاکشای بی‌رحم،»
‫«همیشه دور و برمن، ‫زندگیمو می‌جون,»
‫«حرومزاده‌ها…»
‫نویسنده پرفروش شب‌ بیدار ‫سخنرانی کانگ هو-ریونگ
‫چا مون-یونگ رو می‌شناسی؟
‫شب‌ بیدار
‫چیزیش شده؟
‫ما تماس‌هاشو چک کردیم،
‫و تو آخرین کسی بودی که بهش زنگ زده,
‫اخیراً باهاش حرف نزدم,
‫آره، تماس وصل نشده،
‫زنگ زده ولی تو جواب ندادی,
‫چی می‌خوای ازم بشنوی؟
‫ما چون دوست‌پسرش که باهاش زندگی می‌کرد مرده، ‫اینجاییم،
‫و اونم پیداش نیست,
‫می‌خواستیم بدونیم اخیراً ‫باهاش تماس داشتی یا دیدیش,
‫نه، از پارسال نه,
‫واقعاً؟
‫رابطه‌ت باهاش چیه؟
‫تو مرکز فرهنگی باهم آشنا شدیم,
‫تو چندتا از سخنرانی‌هام بود,
‫بعدش چی؟
‫چی؟
‫تو چندتا سخنرانی بوده، ‫بعدش چیز دیگه‌ای شد؟
‫لازم نیست همه اتفاقای شخصیمو ‫برات تعریف کنم؟
‫نه، لازم نیست همه‌چیزو بگی,
‫بسیار خب,
‫اگه سوال دیگه‌ای داشتیم، ‫بهت زنگ می‌زنیم,
‫آقا,
‫بعد از این همه گند زدن ‫داری غذای خوب می‌خوری؟
‫چندتا از بچه‌هام ‫به خاطر تو فلج شدن,
‫کانگ-هو,
‫اینا رو از کجا گیر میاری؟
‫نیومدم اینجا چرت و پرت بگم,
‫بگو، چرا این کارو کردی؟
‫سوک-ته مرده,
‫جدی می‌گی؟ چرا؟
‫حالا نوبت توئه خودتو توضیح بدی,
‫فکر کنم این بار ‫داری اشتباه می‌کنی,
‫برو از مون-یونگ بپرس به جای من,
‫مصاحبه‌ها
‫مصاحبه‌های شب‌ بیدار
‫ایمیل جدید
‫بدون عنوان
‫بدون نام
‫آروم پیش برو,
‫اولین بار کی به فکر کشتنش افتادی؟
‫وقتی خوابیده،
‫وقتی به صورتش زل می‌زنم ‫این فکرا میاد تو سرم,
‫«کاش چشماش برای همیشه بسته بمونه،»
‫«کاش دیگه تکون نخوره,»
‫یه بار از خونه فرار کردم،
‫ولی آخرش پیدام کرد,
‫اون موقع بود که فکر کردم،
‫«فقط وقتی بمیره ‫می‌تونم از اینجا خلاص شم،»
‫«کاش مرده بود,»
‫«واقعاً کاش مرده بود,»
‫یا «کاش یکی می‌اومد و می‌کشتش,»
‫جه-چئول، یه ای یدونه ایمیل برات فوروارد می‌کنم، ‫آی‌پی‌شو ردیابی کن,
‫کارائوکه اسلو
‫برو چک کن,
‫بله، قربان,
‫احتمالاً سوک-ته تو کارائوکه کشته شده,
‫پلیسا به مون-یونگ مشکوکن,
‫لعنتی، این چه حرفیه؟
‫-لعنتی… ‫-خوش اومدید,
‫-چی میل دارید؟ ‫-یه غذای معمولی، لطفاً,
‫یه معمولی تو سالن,
‫زنی که تو کارائوکه کار می‌کرد رو می‌شناسی؟
‫کی؟
‫اسمش چا مون-یونگه,
‫مطمئن نیستم,
‫ببخشید!
‫اینجا، لطفاً…
‫تو همون نویسنده‌ای، درسته؟
‫آره,
‫مون-یونگ در موردت بهم گفته بود,
‫براش چی شده؟
‫دقیق نمی‌دونم چی شده,
‫گاز شهری ‫پرداخت معوقه
‫شب‌ بیدار
‫ادامه بده هر کاری داشتی می‌کردی,
‫ببخشید,
‫دوستم اینجا زندگی می‌کنه، ‫ولی نتونستم پیداش کنم,
‫چا مون-یونگ رو چطور می‌شناسی؟
‫خب، یه جوری باهم آشنا شدیم…
‫لعنتی…
‫از کجا می‌شناسیش؟
‫تو کی هستی؟
‫این چیه؟
‫چرا اومدی اینجا؟
‫من، اِ…
‫ببخشید که مزاحم شدم,
‫داری شوخی می‌کنی؟
‫تو داشتی وسایلشو می‌گشتی!
‫چرا این کارو کردی؟
‫هی! وایسا!
‫اگه ازت چیزی پرسیدم، ‫حداقل جواب بده!
‫چی… چی داری می‌کنی؟
‫مون-یونگ؟
‫ببین، گفتم که اون نبود,
‫همه اینجا چی‌کار می‌کنن؟
‫چرا اومدی تو خونه‌ش؟
‫پیداش نبود، نگرانش شدم,
‫حتی اگه اینجوری باشه، خودت بهتر می‌دونی،
‫چطور تونستی تجاوز کنی؟
‫راستی، اون رمانی که نوشتی،
‫«شب‌ بیدار»، درسته؟
‫عنوانش درسته، کارآگاه مین؟
‫-بله؟ ‫-در مورد اون کتاب حرف بزن,
‫یه شباهتایی وجود داره
‫بین شخصیت اصلی ‫و چا مون-یونگ,
‫چه شباهتایی؟
‫شوهر معتاد می‌میره ‫و زنش غیبش می‌زنه,
‫اینا خیلی شبیه ‫مورد الان ماست،
‫برای همین فکر کردیم ‫شاید چیزی بهمون نگفتی,
‫کارآگاها، این حرفا کاملاً بی‌معنیه،
‫اگه می‌خوای منو متهم کنی، ‫باید این کارو بکنی,
‫می‌تونی بری,
‫چی؟
‫امروز می‌تونی بری,
‫ولی چطور می‌دونستی؟
‫که به سوک-ته قراره بمیره؟
‫مگه تو کتاب داستان اینجوری نیست؟
‫زنش می‌کشدش، درسته؟
‫هی تو!
‫می‌تونم باهات یه کلمه حرف بزنم؟
‫-داداش! ‫-به من دست نزن!
‫اون قضیه کتاب چی بود؟
‫اون چی بود؟
‫فقط یه رمانه,
‫لعنتی,
‫چطور می‌دونستی داداش من قراره بمیره؟
‫چرا از من در مورد داداش مرده‌ت می‌پرسی؟
‫برو از کارآگاها بپرس، ‫من هیچ ربطی بهش ندارم,
‫شب‌ بیدار
‫کانگ هو-ریونگ
‫زود برمی‌گردم,
‫حالا کجا داری می‌ری؟ آقا!
‫بیا دیگه…
‫نویسنده و مون-یونگ ‫باهم آشنا بودن؟
‫واقعاً مطمئن نیستم…
‫شاید بهتره از بقیه شرکت‌کننده‌های سخنرانی بپرسی,
‫سخنرانی ویژه فرهنگی چونچئون
‫داداش، دور و بر نچرخ، ‫درست جواب بده,
‫باشه,
‫وقتی دارن حرف می‌زنن وسط حرفشون نپر,
‫اسمت چیه؟
‫چوی جونگ-یئول، قربان,
‫داداش,
‫تو نه، جاکش,
‫ببخشید، قربان,
‫کانگ سئونگ-گو,
‫سئونگ-گو، تو تو سخنرانی نویسنده بودی، درسته؟
‫ک کدوم نویسنده…
‫همونی که کتاب شب‌ بیدار رو نوشته,
‫آره…
‫تو اون سخنرانی،
‫هیچ‌وقت گفت که بر اساس تجربه خودش بوده، ‫یا از جایی شنیده؟
‫یه کم پیچیده‌ست…
‫خلاصه بگو، اینا آدمای پرمشغله‌ان,
‫خفه شو!
‫نمی‌دونم از کجا شروع کنم،
‫در مورد داستان طوری حرف می‌زد ‫انگار برای خودش اتفاق افتاده,
‫شخصیت اصلی تو کتاب ‫زندگی سختی داشته،
‫با یه معتاد زندگی می‌کرده،
‫که همش تهدیدش می‌کرده که می‌کشدش,
‫وقتی از خونه درمی‌ره، داداشش پیداش می‌کنه,
‫فکر کردی من خرم؟!
‫گفتم نه!
‫-خفه شو, ‫-وای خدا…
‫فکر کردی نمی‌فهمم ‫داری با یکی دیگه می‌پری؟
‫بس کن دیگه،
‫داری خفم می‌کنی!
‫نمی‌کشمت، جنده!
‫دوست داری من بمیرم، نه؟
‫آره! کاش می‌مردی، مادر جنده!
‫کارائوکه اسلو
‫-بیونگ-گیو؟ ‫-بله؟
‫-برو چونگریانگ‌ری, ‫-بله، قربان,
‫محل آی‌پی رو برات فزستادم,
‫از چونگریانگ‌ری فرستاده شده,
‫چونگریانگ‌ری؟
‫به هر حال، مرسی,
‫بعد بهت زنگ می‌زنم,
‫ویراستار چوی (کتاب‌های رویایی)
‫سلام؟
‫آقای کانگ، کجایی؟
‫یه کم بیرونم، چی شده؟
‫برات یه لینک می‌فرستم، ‫لطفاً مقاله رو چک کن,
‫خبرنگارا دیوونه شدن دنبالت,
‫قتل تو رمان «شب‌ بیدار» ‫تو زندگی واقعی اتفاق افتاد
‫…ما یه فایل صوتی گرفتیم، ‫ولی مطمئناً فایلای دیگه‌ای هم هست…
‫قتل تو رمان «شب‌ بیدار» ‫تو زندگی واقعی اتفاق افتاد
‫منو می‌شناسی؟
‫منو نمی‌شناسی؟
‫در مورد من نوشتی,
‫«اون یه داداش کوچیکتر داشت ‫که هنوز کامل بزرگ نشده بود,»
‫تو بودی، نه؟
‫که به سوک-ته باید می‌مرد,
‫مون-یونگ اینو گفته؟ ‫که من بهش گفتم بکشدش؟
‫نه، تو بهش نگفتی بکشه,
‫یه چیزی هست به اسم ‫«امید واهی دادن,»
‫«اگه این کارو بکنم،
‫همه‌چیز درست می‌شه,»
‫تو به آبجیم یه بذر امید دادی،
‫و اونم احمقانه کاشتتش,
‫بگو اشتباه می‌کنم,
‫اون فایل رو از کجا آوردی؟
‫منظورم اینه،
‫مون-یونگ الان کجاست؟
‫وقتی به کمک نیاز داشت ‫همتون نادیده‌ش گرفتید…
‫حالا چرا همه دنبالشن؟
‫بهتره بری,
‫مدتهاست ندیدمت، میونگ-وو,
‫بیا یه پیک بزنیم,
‫بیا اینجا,
‫واقعاً از دیدنت خوشحال شدم,
‫یه پیک بزن,
‫آبجیت کجاست؟
‫نمی‌دونم,
‫می‌دونم داره عذاب می‌کشه،
‫و می‌دونم از سوک-ته بدت می‌اومد،
‫ولی با این حال،
‫نباید اون کارو باهاش می‌کرد، درسته؟
‫من چه حسی باید داشته باشم؟
‫مگه مردنش بهتر نیست؟
‫اگه زنده بود، ‫تا تهش خونشو می‌مکید…
‫ببین، این سو-مینه، درسته؟
‫کجاست؟
‫باشه، بهم نگو,
‫هوا داره گرم می‌شه، دلم می‌خواد برم سفر,
‫منم همین‌طور,
‫می-جین,
‫یه لحظه,
‫اینو برام جواب بده,
‫سلام؟
‫مامان؟
‫یکی اومده،
‫می‌خواد یه چیزی ازت بپرسه,
‫چی شده؟
‫سو-مین کجاست؟
‫دقیق یادم نیست…
‫میان‌وعده هیو-سیم
‫خوش اومدید!
‫هر جا دوست دارید بشینید,
‫چی براتون بیارم؟
‫خانوم، چا مون-یونگ رو می‌شناسید؟
‫مطمئن نیستم,
‫فکر کنم اشتباه اومدید,
‫می‌تونم یه کم کوفته بگیرم؟
‫حتماً,
‫لعنتی…
‫عزیزم…
‫خانوم، کجاست؟
‫اگه بذاری راحت باشه، حسابی خوشحال می‌شه!
‫گفت داره می‌ره پیش یه دوست…
‫چطور پیش رفت؟
‫داریم برمی‌گردیم,
‫حتماً، باشه,
‫کارائوکه اسلو
‫مصاحبه شب‌ بیدار
‫حتی حالا که با مواد زده بالا،
‫فکر می‌کنم خفش کنم,
‫اگه اون غیبش بزنه،
‫شاید بتونم با سو-مین ‫برگردم زادگاهم,
‫می‌دونم نباید این فکرا رو بکنم، ‫ولی چاره دیگه‌ای نیست,
‫حتی یه نفرم نیست که کمکم کنه…
‫تو رمان، اون کره رو ترک می‌کنه,
‫اگه نرفته باشه، کجا می‌تونه باشه؟
‫یکی یه سوال شبیه این ازش پرسید,
‫آره، دقیقاً,
‫اگه می‌تونست برگرده به گذشته، ‫به کی برمی‌گشت؟
‫می‌فهمم، رئیس,
‫جوابش این بود،
‫«قبل از اینکه اصلاً ببینمش,»
‫بریم هنام,
‫هنام؟
‫آره، هنام,
‫حله، بریم,
‫حتماً,
‫عصر بخیر، آقا,
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫یه داداش داره به اسم به مین-ته،
‫اگه برای سوک-ته چیزی بشه، ‫آروم نمی‌مونه,
‫اون یارو برای داداشش جون می‌ده,
‫خب، بعدش چی؟
‫لطفاً موقعیت کانگ هو-ریونگ و به مین-ته رو ردیابی کنید,
‫شاید اون موقع بتونیم ‫چا مون-یونگ رو پیدا کنیم,
‫آقا,
‫اگه مون-یونگ واقعاً کشته باشتش، ‫تو چی‌کار می‌کنی؟
‫می‌فرستمش پیش سوک-ته,
‫باهات بیام؟
‫همین‌جا بمون,
‫کافه عاشقان
‫خوش اومدید,
‫چطور می‌تونم بهتون کمک کنم؟
‫دنبال چا مون-یونگ می‌گردم,
‫به نظر محلی نمیاد,
‫می‌تونید سفارشم رو بگیرید؟
‫چی براتون بیارم؟
‫مون-یونگ رو این دور و بر نمی‌بینم,
‫کی؟
‫یه اسپریت بهم بده,
‫خانوم، این یارو رو می‌شناسی؟
‫ببین، چه خوشگل نشستی!
‫چرا داری گرد و خاک راه می‌ندازی ‫و این‌ور اون‌ور سرک می‌کشی؟
‫وای…
‫داری می‌خندی؟
‫صدامو نمی‌شنوی؟
‫اهل کجایی؟
‫سئول؟
‫گمشو برو,
‫اگه یکی باهات حرف زد، ‫یه کم ادب داشته باش,
‫حرومزاده…
‫چی به چیه؟ تو…
‫نکبت عوضی!
‫مادر جنده…
‫عقب وایسا، آشغال…
‫اسپریت، لطفاً؟
‫این دیگه چه کوفتیه که داره می‌شه؟
‫خانوم، یه اسپریت دیگه لطفاً!
‫مون-یونگ، ‫اون یارو اومد مغازه
‫اینجا چی‌کار داری؟
‫تا ته دنیا اومدی,
‫آدم پرمشغله‌ای هستی,
‫اومدی مون-یونگ رو ببینی؟
‫باشه، حرف نزن,
‫تو کتابت، داداشم رو کشت,
‫دلیلش چی بود؟ چرا کشتش؟
‫واقعاً نمی‌دونی،
‫یا خودتو زدی به اون راه؟
‫لعنتی، من از کجا بدونم؟
‫تو بهتر می‌دونی, ‫تو می‌دونی داداشت ‫چه جور آدمی بود و چطور زندگی می‌کرد,
‫برای همین می‌خواست بکشتش؟
‫چقدر گشنمه,
‫حالا که مون-یونگ برگشته، ‫یه جشن حسابی بگیریم؟
‫داری چی می‌گی؟ برو زمین رو تمیز کن,
‫چرا؟
‫مون-یونگ کجاست؟
‫خونه‌ست، خونه من…
‫چا مون-یونگ
‫خونه رئیس کجاست؟
‫کجاست؟!
‫طبقه بالا…
‫بله، رئیس,
‫فکر کنم پیداش کردیم,
‫آقا,
‫شاید پیداش کردیم,
‫بیونگ-گیو,
‫خانوم، اینجا چی‌کار می‌کنید؟
‫من قهوه سفارش ندادم,
‫آقا، تو کی هستی؟
‫فکر کنم خونه رو اشتباه اومدم,
‫اینجا خونه شماست؟
‫دقیقاً، می‌تونم بهتون کمکی کنم؟
‫لعنتی به خیر…
‫دارم می‌رم ترمینال ‫از اونجا بهت زنگ می‌زنم
‫ماشین رو برگردون!
‫-چی؟ ‫-برگردونش!
‫-چیه؟ اون کی بود؟ ‫-اون نویسنده نکبت,
‫آشغال…
‫این دیگه چیه…
‫بیا دیگه…
‫چی‌کار کنم، آقا؟
‫می‌تونی در رو باز کنی؟
‫عصبانی نیستم، بیا حرف بزنیم,
‫در رو باز کن!
‫بذار گلوپت رو ببرم، در رو باز کن!
‫حرومزاده عوضی!
‫باز کن! بازش کن!
‫عوضی!
‫ولش کن!
‫لعنتی…
‫خب، فکر می‌کنی اوه ها-سونگ، ‫پسر مدیرعامل دی,کی, کورپ رو کشتی؟
‫آره…
‫لعنتی، سئوک-ته،
‫ما حسابی گندش رو درآوردیم,
‫واقعاً مُرده؟
‫بهت گفتم بهش مواد نده,
‫مگه نگفتم اگه باباش بفهمه، ‫همه‌مون مردیم؟
‫خب، چرا کشتیش؟
‫مطمئن نیستم مُرده باشه…
‫حرومزاده آشغال!
‫خودت گفتی مُرده!
‫اون نکبت می‌خواست با مون-یونگ…
‫چی؟
‫لعنتی…
‫دی,کی, آقای هان
‫بله؟
‫بله,
‫می‌فهمم,
‫بله,
‫مون-یونگ,
‫بی‌خیال,
‫تو راه این‌جا کسی رو دیدی؟
‫ولم کن,
‫مغازه رو ببند,
‫شنیدی چی گفتم؟! ببند!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫مون-یونگ,
‫چی می‌خوای بکنی؟
‫می‌خوای همین‌جا ‫زندگی کوفتیت رو تموم کنی؟
‫یا بری یه جا قایم شی و زنده بمونی؟
‫خوب گوش کن,
‫اگه پلیس یا مین-ته گیرت بیارن،
‫دیگه عمراً زنده بمونی,
‫دخترتم همین‌طور,
‫فهمیدی؟
‫بیونگ-گیو,
‫چانگ-موه,
‫بله,
‫می‌فهمم، رئیس,
‫اکسپرس هنام به مقصد سئول
‫به‌زودی حرکت می‌کنه,
‫اوناهاش! همون نکبته!
‫مون-یونگ!
‫بیونگ-گیو!
‫هی!
‫بیا بیرون، حرومزاده!
‫نکن…
‫دنبالم نیا، آشغال!
‫دور شو! نکبت!
‫لعنتی…
‫بیا بیرون از اونجا,
‫بیا بیرون!
‫-بیونگ-گیو… ‫-آقا…
‫چرا این کارو کردی، بگو!
‫چرا؟!
‫ببخشید، آقا…
‫واقعاً متأسفم…
‫چانگ-مو بهت دستور داد؟
‫ببخشید…
‫واقعاً متأسفم…
‫چرا این کارو کردی؟
‫یه اعلامیه تعقیب و گریز بفرست!
‫فردایی که هیچ‌وقت ندیدم
‫انگار همه‌چیز رو داشتم
‫زندگی کردن مثل یه بزرگسال تو این دنیا
‫وقتی گاهی خیلی سخت می‌شه
‫صدات می‌زنم
‫مثل یه دوست…
‫آقا، نوشیدنی خوشمزه‌ست؟
‫یکی دیگه میل دارید؟
‫چانگ-مو کجاست؟
‫تمومش کن و آروم برگرد,
‫لعنتی، خیلی خسته‌م…
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫اینجا چی‌کار داری؟
‫اومدم تو رو ببینم,
‫لازم نبود این‌همه راه بیای ‫تا قیافه زشتم رو ببینی,
‫واقعاً,
‫رئیس,
‫پاهای سئوک-ته کجان؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫قیافه‌ش رو دیدی، کافی نیست؟
‫دی,کی, آقای هان
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال