‫مرگ سه جنگجو فوشی رو عصبی و خشمگین می‌کنه,
‫مگه بهت نگفتیم؟
‫ما هم نامیراییم,
‫نبرد در کنار جنگجویان احیا شده ادامه داره,
‫غیرعادلانه نیست؟
‫تو تنها کسی هستی که این نفرین روشه!
‫اون با این سوال روبرو شده که ‫معنای جنگیدن چیه,
‫حین شکست خوردن در یافتن جواب، ‫فوشی با خاطره ای قدیمی مواجه می‌شه,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫چیزی که می‌خوای ازش محافظت کنی
‫ولی یه جور دیگه نوشتن بلدم!
‫اینجوری!
به محض اینکه متوجه مرگ ما شدی، ‫ازمون یه کُپی بساز و طناب رو پاره کن!
‫اینطوری به زندگی برمی‌گردیم,
‫دوستایی که نمی‌میرن,
‫اون سه تا به زندگی برگشتن,
‫اونا کسایی هستن که پتانسیل ‫نامیرا شدن رو دارن,
‫اون می‌دونه,
‫بون چیزی رو می‌دونه که من نمی‌دونم,
‫ببخشید طول کشید، بقیه کجان؟
‫برگشتن سر پُست هاشون,
‫فوشی چیزی گفت؟
‫چیز خاصی نه,
‫ایت باعث می‌شه مواد شوینده تو چشمات نرن,
‫ممنونم,
‫داری چیکار می‌کنی؟!
‫خب بقیش رو بهت می‌سپرم,
‫من می‌رم به قلعه,
‫باشه,
‫داری از کسی استفاده می‌کنی که نمی‌تونه ‫مراقب من باشه,
‫شگفت زده شدم وقتی سه نفری که ‫فکر می‌کردم مُردن به زندگی برگشتن,
‫قدرت فوشیه مگه نه؟
‫تا حالا غیر ممکن به نظر می‌رسید,
‫ولی تو
‫تو و اون سه تا می‌دونین که چطور ‫می‌شه مردگان رو به زندگی برگردوند,
‫فوشی می‌دونه چطور؟
‫نه، بهش نگفتم,
‫تو یه بزدلی,
‫تو داری از قدرت فوشی سوءاستفاده می‌کنی؛
‫جوری که انگار قدرت خودته!
‫متعجلم که انقدر سریع حرفات رو نقض می‌کنی,
‫تابحال گفتی که بدن نامیرای فوشی ‫یه نفرین شیطانیه,
‫برام مهم نیست!
‫نمی‌ذارم از زجر فوشی سوءاستفاده کنین!
‫بون، تو نه تنها فوشی، بلکه داری ‫اون سه نفر هم زجر می‌دی,
‫هرگز فکر نکردی سرنوشتی که اونا رو ‫بهشون محکوم کردی؛
‫چه بلایی سر انسانیتشون میاره؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دستور داده شد که تو خونه بمونین,
‫من تو کل زندگیم هیچ خونه ای نداشتم!
‫پس به کلیسا برو,
‫اونجا قبلاً پر شده,
‫پس برای دزدی میری به هلفدونی!
‫هرکاری می‌خوای بکن!
‫برام مهم نیست چه بلایی سر شهر میاد!
‫به هر حال رو زندگی من تأثیری نمی‌ذاره!
‫من تو زندان بدنیا اومدم و بزرگ شدم!
‫بالاخره تو 15 سالگی آزاد شدم، ‫ولی دنیا هنوز من رو نپذیرفته!
‫این بهت حق دزدی کردن رو نمی‌ده,
‫آره حق باتوئه!
‫که چی؟
‫فهمیدم، می‌ذارم بری,
‫ممنونم,
‫خدا نگهدارت باشه!
‫بزن به چاک!
‫فکر کنم همش همینه,
‫بقیش به عهده شما,
‫چشم,
‫آلمه!
‫کارم تموم شد,
‫شاه ازم چی می‌خواد؟
‫از این سمت,
‫شاه
‫شاه فوت کردن,
‫که اینطور,
‫چه حیف,
‫شاه پیغامی گذاشت که بهت برسونم,
‫اون می‌خواد که ما خواهر برادر؛
‫از این کشور محافظت کنیم,
‫آلمه!
‫حتی یه روز هم با فکر اینکه اعمالم چه نتیجه ای داره ‫از سر نگذروندم,
‫برای همه چیز رو براشون توضیح دادم؛
‫و قبل این که ازشون بخوام به اینجا بیان ‫رضایتشون رو گرفتم,
‫سربازای مجروح زیادی هستن، ‫نمی‌دونم بهترین کار چیه؛
‫و دلیل اینکه همه چیز رو به فوشی نگفتم؛
‫اینه که مجبور نشه همه چیز رو به دوش بکشه,
‫حتی اگه رنریل سقوط کنه، من می‌خوام ‫از انسانیت فوشی حفاظت کنم!
‫فوشی-سان,
‫اون دختر چش شده؟
‫اوه هیچی
‫فقط یه جسده,
‫می‌تونی دور بندازیش؟
‫یه کاری دارم که بکنم,
‫چـ-چشم,
‫این
‫می‌خوام برم بیرون!
‫هوی! از در فاصله بگیر,
‫خوصلم سر رفته! سر رفته!
‫چی شده؟
‫هیچی,
‫اگه هیچی نشده خبرم نکن!
‫حتماً حوصلت سر رفته نه؟
‫بیا، این مال تو,
‫ممنونم!
‫فعلاً,
‫باید تلاش کنم
‫حس بی حوصلگی و عصبانیت مردم رو درک می‌کنم,
‫راه درازی در پیشه,
‫محافظت از دیوار؛
‫تأمین آب نوشیدنی؛ ‫حمایت از سربازا
‫کار تمومی نداره,
‫صادقانه، غیرقابل تحمله,
‫و فقط 4 روز از نبرد گذشته,
‫می‌دونم,
‫فقط باید خودم رو بیرون پخش کنم تا ‫نوکّرها جایی برای مخفی شدن نداشته باشن,
‫انجامش می‌دم,
‫این کاریه که فقط از دست من برمیاد,
‫دوباره اومدن,
‫باید کای و بقیه رو بفرستم تا ‫منجنیق ها رو نابود کنن,
‫ولی هنوز هیچکدومشون نمردن,
‫بد موقعیه,
‫چاره ای نیست,
‫باید مدتی خودم به حسابشون برسم,
‫یه نفر! یه نفر!
‫چی شده؟
‫یه دزد اومد تو
‫یه دعوایی شد و
‫ای وای!
‫من جعبه کمک های اولیه رو میارم,
‫نه، مشکلی نیست,
‫تاست؟
‫اوه هیچی,
‫آسیب دیدی؟
‫خانواده ای نداری؟
‫من تنها با پسرم زندگی می‌کردم,
‫اون پسر مهربونی بود,
‫اگه نمی‌ذاشتم دزد بره چنین اتفاقی نمیفتاد,
‫به عنوان یه سرباز شکست خوردم,
‫مطمئنم نمی‌خوای تنها باشی,
‫می‌خوای به کلیسا بیای؟
‫چی شده؟
‫فکر کردم همه تخلیه کردن,
‫کردیم، و داریم از محل تخلیه فرار می‌کنیم,
‫اون پاها مال هایرو ان,
‫خوب وقتیه,
‫یه منجنیق دشمن داره بهمون حمله می‌کنه,
‫می‌شه این رو بهت بسپرم؟
‫من نوکّرهای تو کلیسا رو شکست می‌دم,
‫کلیسا؟
‫درسته، یه کیلومتر دیگه,
‫لطفاً وقتی من رو فرستادی اونجا بازیابی کن,
‫اینطوری نمی‌تونم بجنگم,
‫فهمیدم,
‫ممنون,
‫با اون من رو بکش,
‫نمی‌شه! نمی‌تونم!
‫لطفاً از پیکان هایی که برای نوکّرهاست استفاده کن,
‫چطور تونستی؟! افتضاحه!
‫ای قاتل!
‫قاتل!
‫اون یه قاتله!
‫یه نفر دستگیرش کنه!
‫اینطور نیست!
‫لطفاً آروم باشین همگی!
‫چیچی رو اینطور نیست؟!
‫ای قاتل!
‫ببخشید گیوم، باید برم,
‫اوه البته,
‫ناپدید شد!
‫قاتل!
‫منظورت از قاتل چیه؟
‫از انجامش لذت که نمی‌برم,
‫برای محافظت از همگی مجبورم,
‫برای همین
‫چرا تو باید از مردم محافظت کنی؟
‫نمی‌تونم توضیح بدم,
‫فقط وقتی مردم درد می‌کشن یا غصه می‌خورن دردناکه,
‫به خاطر اینه که اون شیطان بهت گفت بجنگی مگه نه؟
‫مگه درد تو از همونجا شروع نشد؟
‫بون چقدر می‌دونه؟
‫تمرکز کن!
‫آلمه!
‫کجایی؟!
‫آلمه!
‫آلمه
‫چیکار می‌کنی؟
‫اوجا وایسادن خطرناکه!
‫نزدیک نیا مسار!
‫من دیگه خودم نیستم,
‫نمی‌تونم به کسی که بودم برگردم!
‫شوکِ مرگ شاه خل و چلت کرده؟!
‫نه,
‫نه
‫آلمه!
‫احمق!
‫می‌دونی که بهت نیاز دارم,
‫آره,
‫بیا بازم با هم بازی کنیم,
‫نی-سان!
‫مسار؟
‫نزدیک بود کوه غربی رو فتح کنم,
‫مسار؟
‫چی شده؟
‫التماس می‌کنم فوشی!
‫آلمه رو
‫آلمه رو به زندگی برگردون!
‫شاهدخت؟
‫خودت که می‌دونی، من نمی‌تونم ‫مردم رو به زندگی برگردونم!
‫نه، می‌تونی,
‫مطمئنم می‌تونی!
‫نمی‌شه,
‫نمی‌تونم!
‫همین الآن امتحانش کن!
‫بهت که گفتم نمی‌تونم!
‫انجامش بده!
‫دیدی؟
‫تکون نمی‌خوره درسته؟
‫نه هنوز
‫بون,
‫مسار صدات می‌کنه,
‫آره، تو راه بودم,
‫شنیدم شاه مُرده,
‫شاهدخت هم,
‫ای وای
‫می‌گم بون
‫چیزی هست که هنوز بهم نگفته باشی؟
‫منظورت چیه؟
‫مسار ازم می‌خواد شاهدخت رو به زندگی برگردونم,
‫این ربطی به این که چطور مسار به زندگی ‫برمی‌گرده داره نه؟
‫نمی‌تونم جواب بدم,
‫تا وقتی که پیروز این جنگ بشیم,
‫فهمیدم,
‫تلاشم رو می‌کنم,
‫باشه,
‫فوشی
‫تا حالا چنین قیافه ای ازش ندیده بودم,
‫فوشی
‫فوشی؟
‫می‌خوای تا ابد اینجا بشینی؟
‫بنظرت نباید یه کم به درد بخور باشی؟
‫شنیدی کای-سان؟
‫میدون جنگ به کمک نیاز داره,
‫لطفاً فوراً بازم کن!
‫دارم با دست چپت حرف می‌زنم,
‫چیزی احتیاج داری فوشی-سان؟
‫نه، یه کم خستمه,
‫هنوز یه هفته هم نشده و انگار ‫رنریل داره فروپاشی می‌کنه,
‫فکر کنم همه هم احساس خفگی می‌کنن,
‫می‌خواستم نفسی تازه کنم,
‫پس استراحت نیاز داری,
‫پـ-پس چطوره تو قصر غذا بخوریم؟
‫نه، فقط دارم غر می‌زنم,
‫ببخشید، نباید اینارو می‌گفتم,
‫فوشی عجیب شده!
‫می‌خوام برم پیشش,
‫لطفاً بازم کن!
‫خودت نمی‌تونی؟
‫معلوم نیست؟
‫چطور باید اینکارو بکنم؟
‫پس بیا امتحانش کنیم,
‫با دست چپت حرف می‌زنم,
‫بیا شام بخوریم، فوشی,
‫پسر، از آخرین باری که همگی غذا خوردیم ‫خیلی وقت می‌گذره,
‫همه مغازه ها بسته هستن,
‫پیدا کردن غذا خیلی سخت بود,
‫اوه، نگران این نباش,
‫این خون کای-سانه,
‫من طبقه بالا رو آماده می‌کنم,
‫وقتی آماده بودم ازت می‌خوام همه رو بیاری,
‫حالا فهمیدم این اظطراب مبهم از کجا نشات می‌گیره,
‫ما داریم کم کم می‌بازیم,
‫این نبرد تا وقتی که یا انسان‌ها یا نوکّرها ‫به کل از بین نرن تموم نمی‌شه,
‫برای اینکه بتونم همه نوکّرها رو از بین ببرم ‫باید کل دنیا رو مال خودم کنم,
‫ولی کی می‌تونم؟
‫یه سال دیگه؟
‫10 سال دیگه؟
‫100 سال دیگه؟
‫باید تمام این مدت تحملش کنیم؟
‫سربازا
‫مردم رنریل
‫سربازای نامیرا
‫آلمه
‫آلمه اینجاست مگه نه؟
‫ببخشید، مسار,
‫به نظر به بهشت رفته,
‫غیرممکنه!
‫اون گفت بیا دوباره با هم بازی کنیم!
‫حتماً می‌خواست زندگیش رو به جای واقعیت ‫تو رویا بگذرونه,
‫مسار!
‫نوکّرها!
‫شمشیرت رو بکش!
‫آلمه
‫مسار!
‫ما هنوز تو مسیر بی هدفی قرار داریم,
‫ولی همچنان پابرجاییم,
‫ها؟
‫بیدار شدین، بیاین شام بخوریم,
‫زیاد نیست ولی بفرمایین,
‫بعداً فوشی هم خبر می‌کنم,
‫لطفاً بخورین,
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫چیکار؟
‫من فقط به خواسته‌ی فوشی عمل می‌کنم,
‫ما وسط جنگیم,
‫باید زودتر برگردم وگرنه
‫وایسا,
‫قبلش باید یه جلسه بررسی داشته باشیم,
‫جلسه بررسی؟
‫فوشی از بی کفایتی شما خسته شده، هایرو-سان,
‫قبل اینکه از اون کلیسا محافظت کنی ‫چند بار باید بمیری؟
‫من فوراً می‌تونم از دستشون خلاص بشم,
‫کای-سان، تو وقتت رو برای بازداشت من هدر کردی,
‫از اول هم قدرت چنین کاری رو نداشتی,
‫مسار-سان، یه کم دلم برات می‌سوزه,
‫نو خیلی مصمم بودی که از شاهدخت محافظت کنی ‫و رو دستای خودت جون داد,
‫اوه، چه ترسناک,
‫به هر حال، اگه چیزی بخورین ‫حالتون بهتر می‌شه,
‫ا-اینطور نیست!
‫اینطور نیست! معذرت می‌خوام فوشی!
‫اینطور نبود
‫فقط دست چپم
‫آ-آم
‫فکر کنم دستم بقیه رو عصبانی کرد!
‫نزدیک بود من رو بکشن!
‫باید همین باشه!
‫پسر برای همین دست چپم
‫ببخشید فوشی!
‫ا-از قصد نبود!
‫جنگیدن با دوستا وقت تلف کردنه,
‫لطفاً بعداً درست از دلشون در بیار,
‫دوستا
‫ولی تو ازم نمی‌ترسی؟
‫مطمئنی می‌خوای من دوستت باشم؟
‫بدون اعتماد هیچ صلحی بوجود نمیاد,
‫باید خودم به حساب اوضاع برسم,
‫تو خسته شدی,
‫نه بدنت، بلکه ذهنت,
‫التماس می‌کنم فوشی,
‫به خودت فشار نیار,
‫هرچی تو دلت هست بگو,
‫من درکت می‌کنم,
‫دلم؟
‫دلم می‌خواد تموم بشه,
‫نگزان نباش!
‫من ازت محافظت می‌کنم,
‫بس کن!
‫بس کن! بس کن!
‫دیگه بس کن!
‫فو-چان رو نکش!
‫نکش!
‫فو-چان! نمیر!
‫مامان اینجاست!
‫مامان اومده ها!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫
‫پیش نمایش
‫نوکّرها توسط دختری متوقف شدن که ‫200 سال پیش برای فوشی اسم گذاشته بود,
‫مارچ و فوشی در شهر به دنبال فوشی می‌گردن,
‫آیا فوشیِ نامیرا مُرده؟
‫شخص خاصی خودش رو به اونها نشون می‌ده,
‫مرگِ نامیرا