از دست دادن گذشته خیلی پرهزینه بود‏,‏
چابکی مارچ‏،‏
قدرت اونیگوما‏,‏
نفس‌ آتشین گوگو‏,‏‏,‏‏,‏
فوشی که نمی‌تونست هیچ‌کدوم از این‌ها رو استفاده کنه‏،‏
فوشی در زمان مبارزه با نوکِرها که دوباره برگشته بودن به دردسر افتاده بود‏,‏
ولی مردم جزیره‌ی جاناندا بهش کمک کردن‏,‏
نوکِرها شکست خوردن‏،‏ و فوشی گذشته‌ش رو پس گرفت‏,‏
ممکنه این جزیره مدرسه‌ای باشه که فوشی داخلش راهنمایی میشه تا به عنوان یه شخص بزرگ بشه‏,‏
رویای کودکان
خیلی خب‏،‏ بیاین پیروزیمون رو جشن بگیریم‏!‏
به سلامتی‏!‏
آقای جاودانه‏،‏ اینو بنوش‏,‏
خون گاوه‏,‏
بیشتر هست؟
اوهم‏,‏
خب‏،‏ ادامه‌ی داستان رو بهمون بگو‏,‏
چیزی که مرد سیاه پوش گفته بود‏,‏
باشه‏,‏
شکل‌هایی که من بهشون تغییر می‌کنم‏،‏ افراد و حیواناتی هستن که قبل از مرگشون باهاشون ملاقات کردم‏,‏
و اونایی که میان این شکل‌ها رو ازم بگیرن نوکِرها هستن‏,‏
دلیل اینکه اون همچین شکلی داشت‏،‏
به خاطر این بود که از من‏،‏ شکل خرس رو گرفته بود‏,‏
پس‏،‏ تو می‌تونی به یه خرس هم تغییر شکل پیدا کنی؟
آره‏,‏
شگفت‌انگیزه‏,‏
پس چطوره شکل نوکِرها رو بگیری‏،‏ و شکستشون بدی؟
من یه نابغه‌م‏,‏
تاحالا اینو امتحان نکردم‏,‏
ولی نوکِرها با اون چیزی که شما فکر می‌کنین فرق دارن‏,‏
یه جورایی‏,‏‏,‏‏,‏ واقعی نیستن‏,‏
و تو توسط اون یارو سیاه پوش کنترل میشی؟
نمی‌خوام همه رو فراموش کنم‏،‏ به خاطر همین چـ چیزی که میگه رو گوش میدم‏,‏
میگم‏،‏ تو برای آینده‌ت آرزو نداری؟
آرزو؟
آره‏,‏ کاری که می‌خوای بکنی‏,‏
فکر کنم می‌خوام بتونم تنهایی نوکِرها رو شکست بدم‏,‏
چه عجیب‏,‏
نه‏،‏ باحاله‏,‏
منظورم همچین چیزی نبود‏,‏
یه چیزی که عادی‌تر باشه نداری؟
آرزوی من اینه که مدل یه هنرمند معروف بشم‏,‏
احتمالاً هنوز چیزای زیادی هست که نمی‌دونم‏,‏
پس اگه اینجا رو ترک کنم و چیزای بیشتری بدونم‏،‏ ممکنه چیزی تغییر کنه‏,‏
درسته‏,‏
آرزوی الان ما ترک کردن این جزیره‌ست‏,‏
وقتی از اینجا رفتیم‏،‏ یه جایی که بهمون بیاد رو پیدا می‌کنیم‏،‏ ولی هرکاری که دلمون بخواد انجام میدیم‏,‏
من یه عالمه حیوون می‌خوام‏!‏
من می‌خوام دکتر بشم‏,‏
آرزوی من قبلاً برآورده شده‏,‏
چی بود مگه؟
می‌خواستم بدونم خورشید از کجا میاد‏,‏
از دریا میاد‏,‏
اوپا توی این جزیره به دنیا اومده‏,‏ به خاطر همین چیزی از دنیای بیرون نمی‌دونه‏,‏
آرزوی تو چیه‏،‏ توناری؟
مال من؟
آرزوی من‏,‏‏,‏‏,‏
اینه که پدرمو غافلگیر کنم‏,‏
یعنی چی؟
پدرت مرده‏،‏ مگه نه؟
می‌خوای از جزیره بری‏،‏ و یه نویسنده بشی‏،‏ مگه نه؟
هی‏،‏ توناری‏،‏ دور نهایی فردا ظهر شروع میشه‏,‏
و در مورد آماده سازی کشتی‏,‏‏,‏‏,‏
کاپیتان اسکای فیش خوب نیست‏,‏
نمی‌تونم متقاعدش کنم انجامش بده‏,‏
انتظارشو داشتم‏,‏
جریان چیه‏،‏ نمی‌تونی از کشتی استفاده کنی؟
اگه تو کمک کنی همه چی خوب پیش میره‏,‏
خیلی خب‏،‏ بیاین بخوریم‏,‏
برای دور نهایی باید رو فرم باشیم‏,‏
همه‌ش همینقدر؟
غر نزنین‏,‏
هرچقدر دلتون می‌خواد بخورین‏,‏
شگفت‌انگیزه‏!‏
اینا رو از تو بدنت در آوردی‏،‏ مگه نه؟
تو هم بخور توناری‏!‏
خوشمزه‌ست‏!‏
بچه‌ها‏,‏‏,‏‏,‏
چی شده؟
مثل اینکه گیاه شکوفه‌ی صبح موثر از آب دراومد‏‏‏,‏
ببخشید‏،‏ متوجه‌ت نشدم‏,‏
امروز اونو دعوت می‌کنم باهامون غذا بخوره‏,‏
می‌خوام به خاطر همه که باعث خوشبختیم شدن رو خوشبخت کنم‏,‏
شرمنده‏,‏‏,‏‏,‏
که آوردمت اینجا‏,‏
اوهم‏,‏
این داستان منه‏,‏
هی‏،‏ لیگارد‏،‏ آرزوی تو چیه؟
آرزوی من اینه که بابا رو غافلگیر کنم‏,‏
این کتاب چیه؟
خیلی جالبه‏!‏
کی نوشتتش؟
دختر من؟‏!‏
همچین چیزی‏,‏
بابا برگشت خونه‏,‏
من هفت ساله بودم‏,‏
خسته نباشی‏،‏ عزیزم‏,‏
خوش برگشتی‏،‏ بابا‏!‏
برگشتم‏،‏ توناری‏,‏
براساس یه کتاب‏،‏ سرنوشت انسان تا هفت سالگی دست خداست‏,‏
اون روز سرد بود‏,‏
وقتی از خواب بیدار شدم‏،‏ مادرم مرده بود‏,‏
کلیسا قضاوت کردن که پدرم قاتله‏,‏
توی سرزمین من‏،‏ قاتل‌ها رو می‌فرستادن به جزیره‏,‏
من به یه مخمصه افتاده بودم‏:‏ یا اینجا می‌مونم و به عنوان یتیم زندگی می‌کنم‏،‏
یا با پدرم به جزیره برم‏,‏
من تصمیم گرفتم دنبال پدرم برم‏,‏
به خاطر اینکه بهش باور داشتم‏,‏
که پدرم انجامش نداده‏,‏
جایی که منتظرم بود دنیای آدمایی بود که بیخیال انسان بودنشون شده بودن‏,‏
جزیره‏،‏ از قاتلا و خانواده‌هاشون تشکیل شده بود‏،‏ که فرهنگ‌های متفاوت داشتن‏,‏
به مردم انواع آزادی داده شده بود‏,‏
همه جور‏,‏‏,‏‏,‏
که شامل قتل هم می‌شد‏,‏
سازمانی نبود که باهاشون برخورد کنه‏,‏
معلومه‏،‏ آدمای خوب هم بود‏,‏
بیشتر مردم‏،‏
تمرکزشون روی مسابقاتی بود که رئیس جزیره رو مشخص می‌کرد‏,‏
ولی خیلی زود متوجه شدم‏،‏
که این مردم دنبال رئیس نمی‌گردن‏،‏
بلکه فقط می‌خوان هوس خودشون رو ارضا کنن‏,‏
تو فکر اینم توی اون مسابقه شرکت کنم‏,‏
چی؟ نکن بابا‏!‏
شنیدم بعضیا توی اون مسابقه پیروز شدن‏،‏
تبدیل به رئیس جزیره شدن‏،‏ و اینجا رو ترک کردن‏,‏
ولی خیلی خطرناکه‏,‏
خودم می‌دونم که خطرناکه‏,‏
اگه بخوای به خواست خودمون بریم‏,‏
همه‌ی افراد مراقب همدیگه هستن‏,‏
ترک کردن رسمی امن‌تره‏,‏
من شرمنده‌تم‏,‏
از اینجا متنفری‏،‏ مگه نه؟
ولی‏,‏‏,‏‏,‏
اون آدما با خوشحالی مردم رو می‌کشن‏,‏
از حالا‏،‏ برات خیلی خطرناک میشه که نزدیک من باشی‏,‏
وقتی مسابقه تموم شد توی بندر ایپو همدیگه رو می‌بینیم‏,‏
خیالت راحت‏,‏
من نمی‌میرم‏,‏
من به درگاه خدا دعا کردم‏,‏‏,‏‏,‏
برای پدرم که آخرین نفرشی باشه که ایستاده‏,‏
پدرم اونجا ایستاده نبود‏,‏
‫اینا شدن کل دور اول؟
‫بیشتر از اینم قراره داشته باشیم,
‫بابا؟
‫بابا، کجایی؟
‫کجایی؟
‫هنوز پیداش نکردم,
‫یه لحظه وایسا,
‫رهبر جدید شاید بتونه از پسش بربیاد,
‫آره، قوی بود,
‫الان ج, دالتون بود؟
‫تولدتو تبریک میگم,
‫آرزوهات رو توی این کتاب بنویس,
‫پدرت، الان ج, دالتون,
‫بـ ببخشید، تونا,,,ری,
‫مُردش,
‫سم کارساز بود,
‫این راه و روش کلفه!
‫حقت بود!
‫چیکارش کنیم؟
‫بندازش تو دریا,
‫یک، دو
‫روزی که هشت سالم شد، ‫تصمیم گرفتم داستان خودمو شروع کنم,
‫چرا داری گریه می‌کنی؟
‫نه سالگی
‫خونه‌ای یافتم,
‫اینجا بچه‌های دیگه‌ای هم ‫بودن که وضعیت منو داشتن,
‫وقتی از اینجا بیرون رفتید، ‫قراره چیکار کنید؟
‫ده سالگی
‫ما با هم راجع به آرزوهامون حرف زدیم,
‫اولین باری بود که اینجا ‫درست‌وحسابی خندیدم,
‫یازده سالگی
‫شروع به کشیدن نقشه‌ی فرارمون کردیم,
‫دوازده سالگی
‫من کار مهمی رو برعهده گرفتم,
‫شانسی برای ترک جزیره,
‫امیدوار بودم بتونیم باهاش ‫فرار کنیم، ولی کشتی‌بان‌ها سخت‌گیر بودن,
‫آخ!
‫گمشو بیرون از اینجا!
‫مجرمین اینجا جایی ندارن!
‫سیزده سالگی
‫فهمیدم که افراد بیرون با ما خوب رفتار نمی‌کنن,
‫برای یه لحظه، ‫خودمو گم کردم,
‫چهارده سالگی
‫اونو ملاقات کردم,
‫مثل برف سفیده,
‫اون پسرک رو سوار کشتی کن,
‫اون مطمئناً برنده میشه
‫و تبدیل به افسانه‌ای میشه,
‫اون همه‌چیز رو زیر و رو می‌‌کنه،
‫هم جاناندا، و هم سرنوشت تو,
‫تو اون رو راهنمایی کن,
‫اون شخص یه بازدیدکننده بود,
‫شنیده بودم مردم بعضی از مواقع به دیدن ‫مسابقه می‌اومدن و هر کی رو که دوست داشتن می‌خریدن,
‫چیزی که اون شخص گفت درست بود,
‫تا اون به این جزیره پا گذاشت، ‫همه شگفت‌زده شده بودن,
‫اون جاودانه بود,
‫میگن توی هر داستان، ‫نقطه‌ای هست که همه‌چیز توش عوض میشه,
‫این لحظه ممکنه همون نقطه باشه,
‫نه,
‫ هست, حتماً
‫پیوران!
‫فوشی؟
‫احمق! خوشحالم که اومدی,
‫خیلی زود می‌تونم بیرون ببرمت، پیوران,
‫ولی این اتاق از بیرون قفله,
‫یه ضربه از اونیگوما کافیه تا باز شه,
‫آخرین دور مسابقه برای تعیین ‫رهبر جدید جزیره فرداست,
‫اگه ببرم، می‌تونم یه کشتی برامون جور کنم,
‫می‌تونیم راحت اینجا رو ترک کنیم,
‫فوشی
‫خیلی قابل اتکا شدی,
‫لیگارد صدام می‌کنه,
‫دیگه باید برم,
‫میگم
‫زیاده‌روی نکنی ها,
‫نمی‌کنم,
‫فعلاً,
‫بالاخره وقت دور آخره!
‫این مبارزه رهبر بعدی جزیره رو مشخص می‌کنه!
‫جاودانه، یه دستی برسون,
‫اگه نتونستی دشمن رو بی‌هوش کنی، ‫از این استفاده کن,
‫تفنگ بادی اوپاست,
‫ممنونم,
‫ا-اوهوم,
‫فکر نمی‌کردم بیای,
‫خداروشکر,
‫نگران نباش,
‫حتماً برنده میشم و همه رو بیرون می‌برم,
‫اینم از شرکت‌کننده‌هامون!
‫چند وقتی گذشته،
‫فوشی,
‫مارچ,,, دختر بی‌چاره‌ای بود، نه؟
‫چون که آرزوها و امیدهاش
‫تیکه‌تیکه شدن,
‫مارچ
‫تو بودی که کشتیش,
‫تو
‫آه,
‫درسته,
‫نگرانش نباش,
‫مرگ برای آدم آزادی به ارمغان میاره,
‫یه خرس!
‫موفق باشی، جاودانه‌!
‫چیزی شده، فوشی؟
‫درست مثل دفعه‌ی قبل ‫سینه‌م رو تیکه‌پاره کن,
‫این راضی‌کننده نیست,
‫فکر نکنم با اون بدنت ‫حتی بتونی بهم دست بزنی,
‫چرا اینجایی؟
‫برای مُردن اینجایی؟
‫برای چه هدفی اینجایی؟
‫یه جورایی,,, حس بدی دارم,
‫خب؟
‫کنترل کردن اون زنیکه چه حسی داره؟
‫اون خیلی سبک، نرم، ‫و خوش‌حرکته، مگه نه؟
‫هدیه‌ای از طرف من,
‫نمی‌دونستم چطور بکشمش، ولی
‫دلم سوخت و نتونستم شکمشو پاره کنم،
‫به همین دلیل صورتشو هدف گرفتم,
‫ولی اینم آسون نبود,
‫به همین خاطرم گلوشو بریدم,
‫خیلی رقت‌انگیز بودم,
‫نتونستم با یه ضربه تمومش کنم,
‫به همین خاطر، ‫اون رنج بیهوده کشید,
‫تو,,, پارونا رو کشتی؟
‫الان داشتم با دیوار حرف می‌زدم؟
‫می‌کشمت!
‫اینطوری
‫نمی‌تونی منو شکست بدی,
‫تو شاید جاودانه باشی، ‫ولی ضعیفی,
مثل اینکه گیاه شکوفه‌ی صبح موثره‏,‏
‫هیولای جاودانه بی‌هوش شد!
‫برنده‌مون مشخص شد!
‫رهبر جزیره‌ی جدیدی به دنیا اومد!
‫جاودانه
شکست‌ خوردگان
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال