‫آنچه گذشت,,,
‫جنگل مملو از تاریکیه,
‫مملو از کابوس‌هاییه ‫که از تصورت هم خارجن,
‫بس کن مارتین,
‫خون من و تو دیگه یکی شده,
‫هر موقع چیز عجیبی می‌بینم، ‫این نماد میاد جلوی چشمم,
‫قبلا دیده بودمش,
‫یعنی بهت الهام شده بود؟
‫نه، روی دیوارهای تونل دیده بودمش,
‫خب، ویکتور گفته بود مادرش ‫می‌خواست بچه‌های محبوس,,,
‫تو فانوس دریایی رو نجات بده,,,
‫و تنها راه بازگشت همه به خونه ‫از همین قراره,
‫یعنی کل این مدت ‫خیال می‌کردم اون بچه‌ها,,,
‫می‌خوان من رو بترسونن، ولی,,,
‫اگه صرفا ازم کمک بخوان چی؟
‫شما هم می‌شنوین؟
‫کمک کنین!
‫تو رو خدا! خواهشا کمک کنین!
‫تو خواب حرف می‌زد,
‫چی می‌گفت؟
‫«دست می‌زنند، می‌شکنند و می‌ربایند,»
‫«آزادی را زینجا می‌زدایند,»
‫الان دیگه چیز دیگه‌ای به جون شهر افتاده,
‫چیز جدیدی به جونش افتاده,
‫امشب خوابیدن واسه همه خطرناکه,
‫- تک تک شما,,, ‫- ببرش طبقه بالا,
‫- همگی با هم می‌میریم! ‫- از اینجا ببرش، زود باش!
‫خوابم یادم اومد,
‫پسری رو دیده بودم ‫که لباس تمام سفید پوشیده بود,,,
‫و چندین و چند بار جمله‌ای رو تکرار می‌کرد:
‫«آنگاه که می‌آیند,,,»
‫«سه مقصود دارند،»
‫«گر ملودی تقطیع نیابد، ‫سلانه‌سلانه می‌شتابند,»
‫من این رو شنیدم,
‫یه شعر کودکانه قدیمیه,
‫«دست می‌زنند، می‌شکنند,,,»
‫«و می‌ربایند، ‫آزادی را زینجا می‌زدایند,»
‫«آنگاه که می‌آیند، سه مقصود دارند،»
‫«گر ملودی تقطیع نیابد، ‫سلانه‌سلانه می‌شتابند,»
‫جولی! بسه!
‫[راهسرا] ‫[ظرفیت تکمیل است]
‫طبقه بالان,
‫مامانت و,,,
‫ویکتور ایتان رو بردن غذاخوری,
‫اِم، ببین بوید,,,
‫بهتره بری طبقه بالا، ‫ممکنه به کمکت نیاز داشته باشن,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫اون بچه الان باید مشغول ‫انتخاب لباس مراسم رقصش باشه،
‫نباید اون شکلی تو اتاق دراز کشیده باشه,,,
‫مشکلمون از این قراره ‫که از خیلی چیزها خبر نداریم,
‫انگار کتابی رو باز کردیم ‫و داریم از وسطش می‌خونیم,,,
‫یا سعی می‌کنیم شکل کلی جورچینی رو,,,
‫با داشتن چند قطعه انگشت‌شمار ‫حدس بزنیم، درست نمی‌گم؟
‫تازه قطعات به‌دردبخوری ‫مثل گوشه‌ها یا کناره‌هاش رو نداریم,
‫مشتی قطعات مبهم داریم که,,,
‫باید دو قطعه رو کنار هم بذاریم,
‫حداقل در اون صورت ‫می‌تونیم از جایی شروع کنیم,
‫آهای, آهای، کجا می‌ری؟
‫باید با سارا صحبت کنیم,
‫خب، اگه دیگه نمی‌شه خوابید،
‫این کارها به چه دردی می‌خوره؟
‫از من بشنوین، ‫بهتره همه‌مون بذاریم بریم,
‫تجهیزات برمی‌داریم، می‌ریم ‫که ببینیم چی دستگیرمون می‌شه,
‫بوید قبلا همین کار رو کرده,
‫باشه، خب، شاید بوید در هر زمینه‌ای,,,
‫ماهرترین آدم شهر نباشه,
‫اصلا واسه چی اومدیم اینجا؟
‫رندال که خیلی بی‌شعور بود,
‫آره، خب، تو هم بی‌شعوری،
‫ولی حاضر نیستم ‫بذارم جسدت اینجا بگنده,
‫وای، خاک بر سرم,
‫خیر سرم بالاخره از اتاقم بیرون اومدم،
‫ولی باید جسد پیدا کنم,
‫برو اون پایین رو بگرد,
‫الجین، از این طرف بیا,
‫ممنونم که اومدی,
‫کار مفید حس خوبی به آدم می‌دم,
‫تو که داری کلی کار مفید می‌کنی,
‫این‌طور که پیداست، ‫راه‌حل این مشکل,,,
‫با خواب خودت حل می‌شه,
‫خودم می‌دونم خیلی عجیب جلوه می‌کنه,
‫آره، شاید حل بشه,
‫به نفعتونه خودتون هم این رو ببینین!
‫گمون نکنم این بابا مرده باشه,
‫وای، پشم‌هام,
‫خاک عالم,
‫وای,
‫مگه نگفته بودی اینجا جسد هیولا افتاده؟
‫چقدر به گلوله نقره‌ای دل بسته بودیم,
‫خیلی‌خب, ‫سوار ونش کنین,
‫وای، ریدم تو این زندگی,
‫- سوار ونش کنین! ‫- باشه,
‫ای خدا!
‫ضربان قلبش خوب و محکمه،
‫تنفسش هم خیلی خوب و عمیقه,
‫چشمش رو ببینم,
‫وای خدایا, وای خدایا,
‫وای خدایا, چی شده؟ ‫چی شده؟
‫- وای، چی شده؟ ‫- نمی‌دونم!
‫- جریان چیه؟ ‫- چی شده؟
‫نمی,,, نمی‌دونم!
‫کاری بکن! کاری بکن!
‫وای، وای، وای، وای!
‫- جولی! جولی! ‫- وای خدایا!
‫- چش شده؟ ‫- نمی‌دونم,
‫ماریل!
‫آروم باش، آروم باش,
‫آروم باش، ببین من رو,
‫ماریل، ماریل، ‫باهام صحبت کن!
‫«منشأ» ‫«فصل دوم، قسمت دهم: یکی بود، یکی نبود؟»
‫♪ وقتی پسرکی کم سن و سال بودم، ♪
‫♪ از پدرم پرسیدم: ♪
‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪
‫♪ «خوش‌تیپ می‌شم؟» ♪
‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪
‫♪ اون هم بهم گفت: ♪
‫♪ «که سرا، سرا» ♪
‫♪ «هرچی بشه، همون می‌شه» ♪
‫♪ «ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم» ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ حالا خودم بچه‌دار شدم ♪
‫♪ از پدرشون می‌پرسن: ♪
‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪
‫♪ «خوشگل می‌شم؟» ♪
‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪
‫♪ من هم مهرآمیز بهشون می‌گم: ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫خب، این کارمون به چه دردی می‌خوره؟
‫تو جنگل که بودیم،
‫گفته بودی پسرکی سفیدپوش ‫بهت گفته بود وارد درخته بشی,
‫همون درخت من رو ‫به اتاقکی رسوند,,,
‫که کل این وقایع ازش شروع شد,
‫- خب,,, ‫- خب، معلوم شد,,,
‫الجین خواب پسرکی سفیدپوش رو دیده بود,,,
‫که بخشی از شعری کودکانه رو ‫براش خونده بود,,,
‫و پائولا هم قبل از مرگش ‫همون شعر رو تکرار می‌کرد,
‫«دست می‌زنند، می‌شکنند و می‌ربایند،»
‫«آزادی را از روزگار می‌زدایند,»
‫«آنگاه که می‌آیند، ‫سه مقصود دارند،»
‫«گر ملودی ادامه یابد، ‫سلانه‌سلانه می‌شتابند,»
‫اصلا می‌فهمی یعنی چی؟
‫نه,
‫جزئیات دیگه از پسرکه یادت نیست ‫که بهم بگی؟
‫داشت سعی می‌کرد کمکمون کنه,
‫خیلی‌خب، یعنی بچه‌ای ‫همین‌جوری,,,
‫تو جنگل می‌چرخه ‫و کار خیر می‌کنه؟
‫یهو به خواب ملت میاد و,,,
‫گمون نکنم واقعا پسرکی بوده باشه,
‫بیا,
‫ببین سارا، ببین چی می‌گم,
‫فرصتت همین الانه,
‫وقتی بهت گفته بودم ‫هنوز احتمالش هست,,,
‫که بتونی کار خوبی بکنی ‫و به ساکنین اینجا کمک کنی،
‫فرصتش همین الان پیش اومده، متوجهی؟
‫خیلی‌خب,
‫دقیقا همون‌جاست,
‫خیلی‌خب, ‫همین‌جاست,
‫اینجا کلا یه,,, یه,,,
‫یکی رو همین‌جا به دیواری زنجیر کرده بودن,
‫همین‌جا بود, ‫حفره‌ای هم,,,
‫به عمق دوازده پونزده متر ‫اینجا بود،
‫من هم باید,,,
‫چی شده؟
‫صداش رو می‌شنوم,
‫صدای آهنگش رو می‌شنوم,
‫همین‌جاست,
‫- منظورت چیه؟ ‫- جعبه موسیقیه رو می‌گم,
‫- همـ,,, همین‌جاست, ‫- کجاست؟
‫همون‌جاست,
‫همین‌جاست,
‫اینـ,,, اینجا که جعبه موسیقی نیست سارا,
‫چرا، نه، هست, ‫هست,
‫صـ,,, صداش رو می‌شنوم، ‫از من بشنوین، صـ,,,
‫چی شده؟
‫صدای جیغ و فریادشون رو می‌شنوم,
‫چی؟
‫پای,,, پای موجودی در میونه,
‫پای موجودی در میونه,
‫همین‌جاست,
‫داره اذیتشون می‌کنه,
‫بوید، جریان از چه قراره؟
‫آروم باش سارا، سارا, ‫بـ,,, بـ,,, باهام صحبت کن,
‫«آنگاه که می‌آیند، ‫سه مقصود دارند,»
‫بهشون نیاز داره!
‫نیاز داره همین‌جا بمونن, ‫نیاز داره,,,
‫خیلی‌خب,
‫خیلی‌خب، باید از اینجا ببریمش, بجنب,
‫- کنی، کنی، بجنب! ‫- باشه,
‫بیا، بیا، بیا رفیق,
‫بلندش کن, آفرین,
‫بیا,
‫چیزی نیست, چیزی نیست, ‫ببخشید، ببخشید,
‫نه، نریم! وایستین! وایستین!
‫خیلی‌خب, خیلی‌خب,
‫خیلی‌خب,
‫داره بهت می‌خنده,
‫چی؟
‫آخه به شهر برگردوندیش,
‫آخه آزادش کردی,
‫می‌خواد اذیتمون کنه,
‫می‌خواد مایه عذابمون باشه,
‫بازوت رو که لمس کرد، ‫خیلی هیجان‌زده شده بود,
‫چطوری جلوی این وضع رو بگیرم؟ ‫سارا؟
‫چطوری جلوش رو بگیرم؟
‫- جولی, ‫- جولی؟
‫جولی,
‫- جولی؟ ‫- جولی,
‫جـ,,, جولی,
‫آخ! جولی,
‫- جولی و بقیه, ‫- خب؟
‫رو به موتن,
‫وقتی هم بمیرن،
‫دیگه کار از کار گذشته,
‫باید قطعش کنی!
‫خیلی‌خب, چی رو قطع کنم؟
‫آهنگش رو می‌گم! ‫آهنگش رو می‌گم!
‫باید آهنگش رو قطع کنی!
‫خیلی‌خب، چطوری؟
‫چطوری آهنگ چیزی که نمی‌بینم رو قطع کنم؟
‫- نمی‌دونم! ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب,
‫وای, خیلی‌خب, خیلی‌خب,
‫خیلی‌خب,
‫کافیه نفس بکشین,
‫آفرین,
‫کافیه نفس بکشین,
‫چشمتون رو ببندین,
‫بیاین عبادت کنیم,
‫آری، با این که در دره,,,
‫سایه مرگ قدم برمی‌دارم،
‫از هیچ اهریمنی نمی‌ترسم،
‫چرا که تو یار و همراهمی,
‫تکیه بر عصای تو ‫خاطرم را تسکین می‌دهد,,,
‫ماتیاس؟
‫تفنگ‌ها رو ببر تو انبار ‫و در کمدشون رو قفل کن,
‫نمی‌خوام تو خونه باشن,
‫تونستیم شب رو سالم صبح کنیم,
‫حالا باید ببینیم امروز چه می‌کنیم,
‫باشه,
‫جیم,
‫بیا,
‫من باید کاری بکنم،
‫ولی تو باید بگی اشکالی نداره,
‫آخرین باری که ویکتور مادرش رو دیده بود،
‫مادرش بهش گفته بود ‫بچه‌هایی تو برج فانوس محبوسن,,,
‫و اگه کمکشون کنه، ‫همه می‌تونن برن خونه‌شون,
‫متوجه نمی‌شم,
‫من اخیرا کلی بچه,,,
‫و خواب برج فانوسی رو می‌بینم,,,
‫اگه درست گفته بوده باشه چی؟
‫اگه تنها راه نجات جولی ‫پیدا کردن اون برج فانوس باشه چی؟
‫- تابی,,, ‫- عزیزم، خودم می‌دونم،
‫- خودم می‌دونم مسخره جلوه می‌کنه, ‫- من فرضیه‌ای راجع به اینجا داشتم,,,
‫که چیزی نمونده بود به کشتنم بده,
‫- خب، این دفعه فرق می‌کنه, ‫- چه فرقی می‌کنه؟
‫فرق می‌کنه دیگه,
‫جیم،
‫دخترمون تو اون اتاق دراز کشیده,,,
‫و حال و روزش عین کابوس می‌مونه,
‫دیشب صدام کرد،
‫ولی کمکی از دستم برنمی‌اومد,
‫همون‌جوری کنارش وایستاده بودم,,,
‫و تصویر توماس که کف اتاق افتاده بود,,,
‫از ذهنم بیرون نمی‌رفت,
‫نمی‌شه, ‫نمی‌شه جیم,
‫نمی‌شه همین‌جا دست رو دست بذاریم ‫و امیدوار باشیم همه‌چی درست بشه,
‫مادر ویکتور از اینجا رفت، ‫ولی اصلا برنگشت,
‫نمی‌دونم رفت چیکار کنه، ‫ولی اصلا برنگشت,
‫ویکتور مجبور بود اینجا تنهایی بزرگ بشه,
‫اگه همون بلا سر تو بیاد چی؟
‫خودم می‌دونم,
‫واسه همین باید بهم بگی ‫رفتنم اشکالی نداره,
‫باید امتحان کنم جیم, ‫خواهش می‌کنم,
‫جولی که به هوش بیاد، ‫گرسنه‌اش می‌شه,
‫غذای محبوبش رو درست کردیم,
‫- سلام, ‫- با خودمون غذا آوردیم خونه,
‫وای، چه خوب,
‫اِم، ویکتور، می‌شه لطفا ‫یه دقیقه باهات صحبت کنم؟
‫ویکتور تو دردسر افتاده؟
‫نه، نه,
‫تو بیام کمکم کن عزیز دلم,
‫اِم,,,
‫گفته بودی مادرت می‌خواست ‫بچه‌های محبوس,,,
‫تو برج فانوسه رو نجات بده,
‫مسیر برج فانوسه رو بلدی؟
‫هوم,
‫ولی مسیر,,,
‫درخت بطری رو بلدم,
‫مسیر چی رو؟
‫از این,,,
‫از این طریق به برج فانوسه می‌رسی,
‫باید بری کنار درخت بطری,
‫می‌شه من رو تا اونجا ببری؟
‫گمون کنم بتونم,
‫می‌شه یه لحظه تنهامون بذاری؟
‫جیم، باید امتحان کنم,
‫باید حداقل امتحان کنم,
‫آخه اصلا,,,
‫خودم می‌دونم, می‌دونم, ‫می‌دونم عزیزم, می‌دونم,
‫خب، باید چیکار کنیم؟
‫برمی‌گردیم شهر,
‫وایستا، وایستا، وایستا ببینم، چی؟
‫اون که گفت جعبه موسیقیه همین‌جاست,
‫همین‌جاست, ‫باید پیداش کنیم، باید,,,
‫آها، انتظار داری چطوری پیداش کنیم؟
‫نمی‌دونم،
‫ولی تقریبا مطمئنم با برگشتن به شهر ‫پیداش نمی‌کنیم!
‫پای جون ملت وسطه!
‫آهای، لزومی نداره جناب‌عالی ‫بهم یادآوری کنی چی وسطه!
‫اینجا کاری از دستمون برنمیاد, ‫فعلا کاری برنمیاد,
‫ببین، ما با مسائلی مواجه شدیم,,,
‫که درکشون از توانمون خارجه و,,,
‫اطلاعاتمون الان از امروز صبح بیشتره,
‫موفقیت محسوب می‌شه دیگه,
‫- خیلی‌خب, ‫- آره,
‫خب، می‌خوایم,,,
‫می‌خوایم به ملت چی بگیم؟
‫به ملت می‌گیم ‫داریم حلش می‌کنیم,
‫فعلا بهترین کاری ‫که از دستمون برمیاد,,,
‫آروم‌تر کردن ملت,,,
‫و کاستن ترسشونه,
‫از پسش برمیای؟
‫آره, آره,
‫آدم خوبی هستی,
‫سلام,
‫حالت خوبه؟
‫واسه چی وقتی جواب چنین سوالی تابلوئه، ‫ملت مدام ازم می‌پرسنش؟
‫ببین پسر، بابت دیشب عذر می‌خوام,
‫گفتیم بری اونجا که صرفا,,,
‫تقصیر خودم بود,
‫اعصابم خرد شد,
‫مدیریت بحرانمون رو دوش پائولا بود,
‫اصلا عمق شکنندگی انسان رو نفهمیده بودم,
‫نفهمیده بودم چقدر ساده نابود می‌شه,
‫من داشتم طبقه پایین ‫احمقانه شام درست می‌کردم,
‫هیچ کاری از دستت برنمی‌اومد,
‫تقصیر هیچ‌کس نبود,
‫آره,
‫تقصیر هیچ‌کس نبود,
‫آره,
‫حالش چطوره؟
‫از تصورم هم خارجه ‫اگه چنین اتفاقی رخ می‌داد,,,
‫اگه تو او‌ن‌جوری می‌مردی، ‫چیکار می‌کردم,
‫ببین، دستت رو بده,
‫من نمردم,
‫بیا ازدواج کنیم,
‫امروز ازدواج کنیم,
‫باشه,
‫ببین، ما که اصلا خبر نداریم چی می‌شه،
‫خبر نداریم بابات به طریقی ‫جلوش رو می‌گیره یا,,,
‫اگه زندگیمون رو به اتمامه،
‫می‌خوام زندگیم با تو به اتمام برسه,
‫می‌خوام ازدواج کنیم,
‫باشه,
‫باشه؟
‫خیلی‌خب، باشه، چرا که نه؟ باشه,
‫باشه,
‫اِم,,,
‫پس تو بارم مشغول این کارهایی؟
‫دارم آزمایش فکری می‌کنم,
‫آها,
‫قبلا به کارم می‌اومد,,,
‫و راحت‌تر توسعه شرکتم رو پیش می‌بـ,,,
‫تو مرده بودی,
‫درسته,
‫خیلی‌خب,
‫خب، صرفا می‌خواستم مطمئن بشم ‫در این زمینه توافق داریم,
‫وای,
‫خب، نمی‌خوای ازم بپرسی واقعی‌ام یا نه؟
‫گمون کنم نوعی روان‌پریشی ‫متأثر از استرس باشه,,,
‫و خودت به زودی محو بشی,
‫خب، این کارها به چه دردت می‌خوره؟
‫این‌طوری جهت‌گیری دیدگاهم رو تغییر می‌دم,
‫دارم سعی می‌کنم,,,
‫دید متفاوتی به این نماد داشته باشم,
‫واسه چی؟
‫واسه چی,,,
‫آخه دیدم بهش اشتباه بود,
‫باید راه‌حلی از توش پیدا بشه، ‫ولی من اصلا,,,
‫متوجهش نمی‌شم,
‫راستش، با خودم گفتم,,,
‫چیه؟ چی شده؟
‫روش تقطیرش رو عوض کردی,
‫قابلت رو نداشت,
‫به نظرم داری بی‌جهت پیچیده‌اش می‌کنی,
‫عه، واقعا مرحوم تام؟
‫از چه نظر پیچیده‌اش می‌کنم؟ هوم؟
‫خودت می‌دونی باید چیکار کنی,
‫تابیتا بهت گفت این نماد رو ‫تو تونل‌های زیرزمینی دیده بود,
‫سوال اینجاست,,,
‫که حاضری چقدر واسه کشف راه‌حل خطر کنی؟
‫ورود به اون تونل‌ها خیلی احمقانه است,
‫حتی اگه به نجات جون جولی منجر بشه؟
‫وای، خاک بر سرم,
‫ببین، من که اصلا نمی‌دونم ‫اون پایین چیزی دستگیرم می‌شه یا نه!
‫معلومه که می‌دونی, ‫طراحی طبیعیه دیگه,
‫مغزت واسه همین تو جمجمه‌اته،
‫قلبت هم واسه همین ‫پشت دنده‌هاته,
‫طبیعت همیشه ارزشمندترین بخش‌ها رو,,,
‫جاهایی می‌ذاره که دسترسی بهشون دشوار باشه,
‫هیچ‌کدوم از خصوصیات این شهر طبیعی نیست,
‫اشتباه می‌کنی,
‫هیچ‌کدوم از خصوصیات این شهر آشنا نیست,
‫آشنا با طبیعی فرق می‌کنه,
‫اگه قرار باشه راه‌حلی کشف کنی,,,
‫که واقعا معلوم نیست بکنی یا نه,,,
‫باید همون‌جا دنبالش بگردی,
‫خیلی‌خب، یعنی باید چیکار کنم؟
‫باید به نصیحت کسی گوش کنم که,,,
‫تو واسه نجات تابیتا ‫وارد خونه‌ای,,,
‫رو به فروپاشی شدی، ‫ولی اصلا اونجا نبود,
‫خب، می‌دونی چیه؟
‫اگه باز هم حق انتخاب داشته باشم، ‫دوباره همون کار رو می‌کنم,
‫خب، پس واقعا خیلی احمقی, انگار,,,
‫آدم که طبق نتایج مد نظرش,,,
‫تصمیمات درست نمی‌گیره,
‫اگه از نظر خودش کار درستی باشه،
‫تصمیم به انجامش می‌گیره,
‫وقتی با عجله وارد اون خونه شدم، ‫اصلا به فکر,,,
‫مسئله تراموا یا تعین‌گرایی,,,
‫و این حرف‌ها نبودم,
‫دختر شونزده ساله‌ای اون سر شهره ‫که به کمکت نیاز داره,
‫پائولا رو دفن کردین؟
‫چی؟
‫پرسیدم هنوز پائولا رو دفن نکردین؟
‫ای خدا,
‫خودم می‌کنم,
‫از چند نفر می‌خوام که کمکم کنن,
‫بوید,
‫بله؟
‫داری تمام تلاشت رو می‌کنی,
‫به جهنم!
‫تفنگ‌ها رو دور از دسترس می‌ذارین؟
‫آره، دانا نگران بود که ‫تفنگ‌ها رو توی خونه ول نکنیم,
‫نه، هوشمندانه است, کمک نمی‌خوای؟
‫نه، همین الان کارم تموم شد,
‫چیزی نیست,
‫اشکال نداره، اشکال نداره,
‫صرفا کمی زودتر از بقیه ما قراره بمیری,
‫همه‌چی سیستم داره,
‫همه‌چی ارتباط داره,
‫همه‌چی درست می‌شه,
‫ریدم به این زندگی!
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫کثافت حرومزاده! اذیتم نکن!
‫خیلی‌خب,
‫خیلی‌خب، ردیفش می‌کنم,
‫عین آب خوردنه,
‫اصلا راحت‌تر از این نمی‌شه,
‫اون بالا کسی صدام رو می‌شنوه؟
‫بیا یه کاری کنیم,,,
‫اگه کسی اون بالاست,,,
‫واقعا کثافتی بیش نیستی، خبر داری؟
‫داری با وضع ما کیف می‌کنی؟
‫اگه کاتری اینجا بود می‌گفت:
‫«کسی سر از کار خداوند در نمیاره,»
‫آره، آره, چون کاتری برنامه‌ای داشت,
‫به خیالش دلیلی داشت که منصوبش کردی,
‫خیال می‌کرد قراره بریم تو دل جنگل,,,
‫انگار واسه خودمون بوچ کسیدی ‫و اون ساندنس کید پدرسگیم!
‫تا لحظه‌ای چنین خیالی داشت،
‫که یکی از اون جانورها، ‫گلوش رو عین آب خوردن برید!
‫اون‌وقت با آخرین نفس‌های زندگیش چیکار کرد؟
‫دعا کرد,
‫با نفسش اون دعای مسخره رو تلاوت کرد،
‫که به اطلاع جنابعالی برسونه,
‫که بهت بگه هیچ‌وقت ایمانش متزلزل نشد,
‫حرومزاده خان، راستش رو بخوای,,,
‫نیومدم به درگاهت دعا کنم,
‫تو صرفا عین داستان‌های بچگانه قبل خوابی،
‫که خودمون به خورد آدم‌ها دادیم، ‫الان هم اومدم علتش رو بفهمم!
‫چرا کاری کردی که فکر کنم ‫می‌تونم اوضاع رو درست کنم؟
‫انگار خیر سرم قهرمانی هستم ‫که می‌تونم ملت رو به خونه برگردونم،
‫در حالی که صرفا احمق نفهمی‌ام،
‫که مدام ملت رو به کشتن می‌ده!
‫گور پدرت!
‫کثافت, وضع ما برات خنده‌داره؟
‫ها؟ اون بالا نشستی داری ‫به ریش ما می‌خندی؟
‫ها؟ ها؟
‫زود,,, جوابم رو بده! جواب بده!
‫ها؟ دهن وا کن!
‫راستش,,,
‫دستکاری جعبه نامه‌ی ملت ‫جرم فدرالی محسوب می‌شه,
‫بیا تو,
‫حالش چطوره؟
‫داره بدتر می‌شه,
‫داره,,, سردش می‌شه,
‫واقعا همین؟
‫تهش این شکلی تموم می‌شه؟
‫نمی‌دونم,
‫راستش از وقتی که از اتوبوس پیاده شد،
‫به خودم اجازه دادم تا باور کنم,,,
‫که اتفاقات اخیر حکمتی داشته,
‫که اینجا بودن ما هدفی داره,
‫ولی هیچ,,,
‫هیچ حکمت فرزانه‌ای در کار نیست,
‫همگی اینجا می‌میریم,
‫تمام سختی‌هامون هم بابت هیچی بود,
‫بابام همیشه می‌گفت:
‫«سخته که وقتی آدم خودش نخه،»
‫«بخواد پلیوری که بهش بافته شده رو ببینه,»
‫تا الان مفهومش برای خودم هم گنگ بود,
‫از بین تمام کسایی که اینجا گرفتار شدن،
‫شاید ما اون عده‌ای نیستیم ‫که قراره به خونه برگردن,
‫ولی شاید تلاش‌هایی که الان کردیم،
‫کار رو برای کسایی که بعد ما میان، ساده کنه,
‫شاید ما علت به خونه برگشتن اون‌ها بشیم,
‫صرفا چون نخ هستیم، ‫دلیل نمی‌شه فایده‌ای نداشته باشیم,
‫بفرما,
‫همین رو کم داشتی که با وجود تمام هیولاها،
‫روح کاتری گریبان‌گیرت بشه,
‫دیگه خیلی دیر شده,
‫جولی و ماریل رو می‌گم,
‫با رندال,
‫سارا می‌گه دارن می‌میرن,
‫اگه بمیرن دیگه هیچ‌جوره,,,
‫نمی‌شه آب ریخته رو جمع کرد,
‫این موجود هر چی که هست،
‫منتظره که به خواب بریم تا بعدش,,,
‫عین پائولا بشیم,
‫آره,
‫بهم گفت جعبه موسیقی رو دیده,
‫درست وسط جنگل دیدش,
‫ولی در واقعیت وجود نداشت,
‫انگار قراره راهنمای دستورالعملی رو بخونیم،
‫که کلی از صفحاتش گم شده,
‫آخه چطور,,, ‫خیر سرم چطوری,,,
‫دیشب زنم رو دیدم,
‫چطور بود؟
‫حتما قانونی داره دانا,
‫حتما می‌شه به نوعی کنترلش کرد,
‫شک ندارم که,,,
‫کار من بود,
‫من بودم که این موجود رو برگردوندم,
‫آره, مسلما کار خودت بود,
‫همچنین به کلی آدم فرصت بیشتری ‫برای زنده موندن دادی،
‫که اگه نبودی، تا الان مرده بودن,
‫به من هم فرصت بیشتری دادی,
‫پسرت قراره ازدواج کنه,
‫گمون نمی‌کنم ازدواج رسمی باشه,
‫چون دیگه کشیشی نداریم,
‫دارن از عمری که براشون مونده، ‫حداکثر استفاده رو می‌کنن,
‫تو هم باید چنین کاری کنی,
‫بیا با هم به خانه اجتماعات برگردیم,
‫من دست نمی‌کشم,
‫مگه من گفتم بکشی؟
‫بوید، این چند ساعت آتی ‫ممکنه لحظات آخر همه‌ی ما باشه,
‫پس خواهشا دست از فدایی بودن بکش،
‫و بیا عروسی پسرت رو تماشا کن,
‫بعد اینکه مراسم عروسی تموم شد،
‫همچنان وقت می‌کنی به پایان دنیا برسی,
‫آنکویی,
‫- آنکویی, ‫- آنکویی,
‫آنکویی,
‫آنکویی, آنکویی,
‫آنکویی, آنکویی, آنکویی,
‫آنکویی, آنکویی,
‫آنکویی, آنکویی,,,
‫آنکویی!
‫مادرت حرف دیگه‌ای درمورد بچه‌ها نزده بود؟
‫چطوری می‌خواست نجاتشون بده؟
‫نمی‌دونم, فقط گفت به کمکش نیاز دارن,
‫فکر کنم,,, همین جا بود,
‫نه، نه، نه، این,,, ‫این درخت‌ها که اینجا,,,
‫ببین، ببین، ببین, ‫آخه خیلی وقته اینجا نیومدی ویکتور,
‫شاید,,, شاید اشتباهی اومدیم,
‫بیا,,, بیا اینجا,
‫کی این بطری‌ها رو اینجا گذاشته؟
‫نمی‌دونم,
‫اینجا بود که پیداش کردم,
‫مادرت رو می‌گی؟
‫آره، بعد اینکه همه مردن، ‫اومدم دنبال مامانم بگردم,
‫جنازه‌اش افتـ,,,
‫نتونست به درخت برسه,
‫یعنی چی نتونست به درخت برسه؟
‫عه,
‫بیا اینجا,
‫درخت راه‌دوره,
‫شبی که هیولاها وارد خانه اجتماعات شدن،
‫جولی گفت جفتتون فرار کردین ‫و وارد درختی شدین,
‫مقصدشون همیشه متفاوته,
‫آدم نمی‌دونه ممکنه مقصدش کجا باشه،
‫ولی مادرم گفته بود این درخت خاصه،
‫که مقصدش به برج فانوس دریایی،
‫پیش بچه‌ها می‌رسه,
‫بعدش چی؟
‫عه,,,
‫فقط همین رو یادمه,
‫آره, بگیر,
‫برات,,,
‫این داخل کمی خوراکی گذاشتم,
‫بگیر,
‫- دستت درد نکنه ویکتور, ‫- آره,
‫رد شدن ازش درد نداره؟
‫نه، عین رد شدن از در می‌مونه,
‫- باشه, باشه, ‫- هوم,,,
‫دستت درد نکنه,
‫الان هم برگرد شهر,
‫مواظب باش,
‫هستم,
‫وای خدا,
‫چیکار می‌کنی؟
‫آخه می‌خواست غافلگیر بشی,
‫از چه بابت غافلگیر بشم؟
‫خودت همیشه می‌گفتی این نما ‫شبیه خواب آدم می‌مونه،
‫واسه همین با خودم گفتم,,,
‫بد که نشده؟
‫بهتر از این نمی‌شه,
‫می‌خوای خودمون بریم دنبالش؟
‫آخه الان خیلی ذهنش درگیره,
‫سلام کلانتر استیونز!
‫واقعا اومدی,
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫عمرا اگه از مراسم جا می‌موندم,
‫خیلی‌خب,
‫بریم که ترتیب نمایش رو بدیم,
‫خب، وایستین, اِم,,,
‫می‌دونم چندان مراسم مجللی نیست، ولی,,,
‫می‌شه شما رسم میزبانی رو به جا بیارین؟
‫- باشه، حاضری؟ ‫- آره,
‫ضمنا دیگه لازم نیست ‫کلانتر استیونز صدام کنی,
‫خیلی‌خب,
‫بریم؟
‫آره,
‫خانم‌ها مقدمن,
‫خیلی‌خب, اِم,,,
‫پدرم تیکه کلامی داشت,
‫در واقع کلی تیکه کلام داشت، ولی,,,
‫اِم، تیکه کلام مورد علاقه‌ام ‫ازش این بود که,,,
‫«زندگی مثل سفری به دل ناشناخته‌هاست،»
‫«با اینکه چشم و ذهن آدم ‫هر از گاهی گولش می‌زنه،»
‫«ولی دلش هیچ‌وقت دروغ نمی‌گه,»
‫دقیقا از لحظه‌ای که دیدمت، ‫دلم پیش تو بود,
‫مادامی که زندگیم ادامه داشته باشه،
‫فقط خودت عشق زندگیم هستی,
‫پس الیس استیونز، آیا,,,
‫افتخار می‌دی که شوهرم بشی؟
‫بله,
‫برات هدیه‌ای درست کردم,
‫نوبت توئه,
‫آخ، شاید دیگه به چنین سعادتی نرسم,
‫اِم,,,
‫روزی که من و خانواده‌ام ‫اون درخت وسط جاده رو دیدیم،
‫زندگی‌هامون دگرگون شد,
‫ولی روزی که دیدم از ماشین پیاده شدی،
‫روزی بود که زندگی اصلیم شروع شد,
‫خیلی از اوقات,,,
‫پیش اومده که به روال زندگیم,,,
‫مثل تلو خوردن توی تاریکی نگاه کنم,
‫ولی تک‌تک اون دفعات،
‫تو نوری بودی که جلوی پام رو نشونم دادی,
‫عشق زندگیم تویی,
‫خونه و سرپناهم تویی,
‫نوری که به تاریکی‌هام می‌تابه تویی,
‫پس,,,
‫فاطمه حسن رستمی، آیا,,,
‫افتخار می‌دی که همسرم بشی؟
‫بله,
‫پس طبق قانون باید همدیگه رو ببوسیم,
‫بوید,
‫حواست کجاست؟
‫حالت خوبه بابا؟
‫نوری که به تاریکی می‌تابه,,,
‫باید برم, معذرت می‌خوام,
‫- بیا بغلم, ‫- اشکال نداره,
‫خیلی‌خب,
‫وای خدا,
‫دوستتون دارم‌ها,
‫خب؟
‫ما هم دوستت داریم,
‫می‌تونیم باز هم توماس رو ببینیم؟
‫- چی؟ ‫- در صورتی که بمیریم،
‫می‌تونیم توماس رو ببینیم؟
‫آره,
‫آره، می‌بینیم,
‫بابابزرگ هم می‌بینیم؟
‫بابابزرگ هم می‌بینیم,
‫پس شاید مرگ اونقدر هم بد نباشه,
‫عادت داره با دو تا بالش بخوابه,
‫بذار کمکت کنم,
‫عه، رجی,
‫کار خودت بود, ‫تا وقتی به جنگل نرفته بودی،
‫همه‌چی عادی بود,
‫- ببین, ‫- تمام این اتفاقات,,,
‫فقط و فقط گردن خودته, ‫- باشه، ببین, ببین,
‫ببین، گوش کن,
‫گوش کن چی می‌گم,
‫می‌دونم متوجه منظورم نمی‌شی، ‫درک می‌کنم،
‫ولی به نظرم این مشعل که دستمه،
‫می‌تونم به کمکش اوضاع رو درست کنم,
‫ببخشید بوید,
‫همیشه ازت خوشم می‌اومد,
‫خدایا!
‫وای کثافت,,,
‫کثافت!
‫کثافت,
‫زود باش, کثافت,
‫کثافت, کثافت,
‫زود باش دیگه,
‫پشم‌هام,
‫چی شد؟
‫جولی! آهای، جولی!
‫ببین جولی, ببین جولی,
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫صدام,,,
‫از اینجا می‌برمت,
‫خودم از اینجا می‌برمت,
‫همین الان از اینجا می‌برمت,
‫با همدیگه می‌ریم,
‫بوید!
‫خواهشا نکن, نابود کردن اون جعبه،
‫رنج و عذابشون رو تموم نمی‌کنه,
‫بلکه طولانی‌ترش می‌کنه,
‫نه,,,
‫رنج و عذاب مردم این شهر،
‫جوریه که حتی به مخیله‌ات هم نمی‌گنجه,
‫همه‌شون قراره با داد و فریاد بمیرن,
‫چرا این‌جوری می‌کنه؟
‫آهای! چیزی نیست,
‫چی شده؟
‫چرا این‌جوری می‌کنه؟
‫قربونت برم! عزیزم, خواهشا آروم باش,
‫فکر می‌کنی باید قهرمان باشی,
‫فکر می‌کنی مسئولیت جونشون با خودته,
‫دیگه لازم نیست این رنج رو تحمل کنی,
‫لازم نیست از چیزی بترسی,
‫اشکال نداره, هیچ‌کدوم مهم نیستن,
‫می‌تونیم با هم باشیم,
‫خیلی دلم برات تنگ شده,
‫وایستا، ببین,,, وایستا,
‫پس این شهر و موجودات هر چی که هستن،
‫بهت اجازه می‌دن واسه گپ زدن اینجا بیای؟
‫می‌دونه که گوشت بدهکار نیست, ‫ازت می‌خواد که بجنگی,
‫ازت می‌خواد امید واهی به پیروزی داشته باشی,
‫چرا؟
‫چون فقط با امید داشتن ‫میل به رنج کشیدن میاد,
‫چون فقط با امید داشتن بود ‫که اون روز به دل جنگل زدی,
‫چون فقط امیدت باعث شد ‫توی اوج نیازم بهت، تنهام بذاری,
‫این جنگل از ترست تغذیه نمی‌کنه بوید,
‫از امیدت می‌کنه,
‫بی‌خیالش بشو بوید,
‫اگه امروز نمیرن، فوقش فردا می‌میرن,
‫نه,
‫جولی,
‫چیزی نیست, وای,
‫ببینمت ماریل,
‫سلام!
‫چی شده؟
‫وای عزیزم,
‫حالش خوبه,
‫- وای خدا, ‫- حال خواهرت خوبه,
‫سلام عزیزم, چیزی نیست,
‫چیزی نیست, می‌دونم,
‫کون لقت حرومزاده,
‫من از اون بیدها نیستم,
‫شنفتی چی شد؟
‫من بیدی نیستم با این بادها بلرزم!
‫این رو بخور,
‫حالم خوبه,
‫می‌دونم خوبی,
‫به خاطر من بخور,
‫دیگه صدای جیرجیر نمیاد,
‫یعنی تموم شد؟
‫امیدوارم شده باشه,
‫بابا,
‫مامان کجاست؟
‫آنکویی,
‫آهای,
‫آنکویی,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫معذرت می‌خوام,
‫واقعا می‌گم,
‫ولی چاره دیگه‌ای نداره,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫عه,
‫اجازه بدین,
‫آخ,
‫[بیمارستان سن‌آنتونی]
‫حالتون چطوره؟
‫[بیمار اتاق ۲۲۲۵]
‫اینجا کجاست؟
‫اینجا بیمارستان سن‌آنتونیه, ‫من دکتر برودی هستم,
‫سه روز پیش زوج کوهنوردی ‫توی جنگل پیداتون کردن,
‫بیهوش کنار مسیری دراز کشیده بودین,
‫نه,
‫یادتون میاد اونجا چیکار داشتین؟
‫نه,
‫نه، نه، نه، نه، نه,
‫نه، نه، نه,