رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫طی حملات هوایی،
‫گلوله‌باران و یورش تانک‌ها،
‫ارتش ژاپن با شدت بالا ‫و مصمم برای اشغال نانجینگ
‫به مدافعان چینی حمله کرد,
‫به همین دلیل نبردهای سنگینی ‫در پنج دروازه‌ی پایتخت درگرفت
‫که در میان آن‌ها
‫نبرد در بیرون دروازه‌ی ‫«ژونگهوا» از همه شدیدتر بود,
‫نیروهای ما مواضع توپخانه را در ‫بالای تپه‌ی «یوهوا تای» محکم نگه داشتند
‫و مقاومت سرسختانه‌ای ‫از خود نشان دادند,
‫دشمن برای روزها از مسیرهای ‫مختلف به پایتخت حمله می‌کرد,
‫روز دوازدهم، ‫یورش‌ها شدیدتر هم شد,
‫هواپیماهای دشمن دیوارهای شهر ‫را در مقیاس وسیع بمباران کردند،
‫تا پوششی برای حملات سنگین ‫نیروهای زمینی دشمن باشند،
‫با قصد شکستن خط ‫دفاعی و هجوم به داخل,,,
‫نبرد در بیرون دروازه‌ی ‫«گوانگهوا» به طور ویژه‌ای شدید بود,
‫از صبح زود، بیش ‫از ۴۰۰۰ نیروی دشمن
‫بیش از ده یورش سنگین ‫به سمت شهر انجام دادند,
‫نیروهای ما مواضع دفاعی را ‫حفظ کرده و حملات را دفع کردند,
‫نیروی هوایی ما نیز مواضع ‫دشمن را بمباران هوایی کرد,
‫عمو,
‫توپخانه‌ی ما نیز به ‫گلوله‌باران اضافه شد,
‫با حمله به عقبه‌ی آن‌ها،
‫دشمن وحشت‌زده عقب‌نشینی کرد,
‫ما از فرصت استفاده کرده و ‫آن‌ها را تا بیرون شهر تعقیب کردیم,
‫تلفات دشمن سنگین بود,
‫ما هم شهدای قهرمانی دادیم,
‫همه عزم خود را برای جنگیدن ‫تا پای مرگ جزم کرده بودند,
‫و شجاعانه مقاومت می‌کردند,
‫درش بیار!
‫زود باش!
‫درش بیار! درش بیار!
‫همین الان درش بیار!
‫خدای من!
‫بچه رو بگیر,
‫بگیرش,
‫لطفاً بچه رو بگیر,
‫یه کمکی بکن,
‫بابا!
‫- پسرم! ‫- بابا!
‫بابا!
‫اگه از شهر بری ‫بیرون زنده می‌مونی,
‫محکوم به مرگ
‫همه‌ی کیسه‌های ‫پست رو بندازین دور!
‫قبل از اینکه سوار کامیون ‫بشین لباساتونو عوض کنین,
‫لباساتونو عوض کنین و سوار شین,
‫لباساتو در بیار,
‫یالا، آ-چانگ! بجنب، بجنب!
‫لباساتو عوض کن و سوار شو,
‫با این لباس خیلی ‫شبیه سربازا شدی,
‫آ-چانگ! بجنب، بجنب!
‫کجا بریم؟
‫یه کشتی بخار پستی تو ‫اسکله‌ی «شیا گوان» منتظرمونه,
‫آ-چانگ! آ-چانگ!
‫آ-چانگ!
‫نامه‌ای از دخترم نرسیده؟
‫وقت نداریم!
‫از «لوآن»,
‫لوآن!
‫یالا! یالا!
‫آ-چانگ!
‫دنبالم بیا,
‫زود باش!
‫منطقه‌ی ۲؟
‫آره، آره، منطقه‌ی ۲,
‫خیابون «لایدائو»,
‫اسمش چیه؟
‫سو جون,
‫پیداش کردی؟
‫خودشه,
‫دست‌خط دخترمه,
‫آره,
‫آ-چانگ، ممنونم,
‫ممنونم، آ-چانگ,
‫حال «سو جون» خوبه,
‫اونجا جاش امنه,
‫رئیس (پُست)!
‫صبر کن,,,
‫رئیس!
‫وایسا منم بیام!
‫آ-چانگ!
‫وقت نداریم!
‫تو اسکله می‌بینمت!
‫وایسا منم بیام!
‫رئیس!
‫سربازان و افسران چینی,
‫فرمانده‌ی پادگان ‫نانجینگ، «تانگ شنگ ژی»
‫شما را رها کرده و گریخته است,
‫تمام مواضع در نانجینگ
‫به اشغال ارتش امپراتوری ‫ژاپن درآمده است,
‫سلاح‌های خود را زمین بگذارید,
‫فوراً تسلیم شوید,
‫ارتش امپراتوری به ‫کنوانسیون ژنو پایبند خواهد بود
‫و با اسیران جنگی به ‫خوبی رفتار خواهد کرد,
‫اینو بگیر!
‫برو!
‫داداش!
‫اینو بگیر!
‫اینو بگیر! اینو بگیر!
‫حمله!
‫آماده‌ی شلیک! آتش!
‫حمله!
‫شیطان‌های ژاپنی لعنتی!
‫سلام، رفیق,
‫من یه شهروند خوبم,
‫زنده باد دوستی چین و ژاپن,
‫یو شیو، بیا بریم,
‫تو اول برو, نگران من نباش,
‫ژاپنی‌ها دارن میان!
‫من نمیرم,
‫بریم!
‫ژاپنی‌ها دارن میان و تو هنوز ‫دوزاریت نیافتاده که مرگ بیخ گوشته!
‫بریم، یالا بریم!
‫بریم، خواهر!
‫زود باش، زود باش!
‫کوروشیما,
‫بله، قربان,
‫عکاس هنوز نرسیده؟
‫الان میرسه,
‫تنگِ غروبه,
‫خیلی کُنده,
‫متاسفم، قربان,
‫ببخشید که هر دوتون ‫رو منتظر گذاشتم,
‫از هنگ سیزدهم پیاده‌نظام،
‫عکاس، ستوان ایتو هیدئو
‫برای انجام وظیفه حاضر!
‫صف ببندید!
‫زنده‌باد امپراتوری ژاپن!
‫بانزای! ‫(«بانزای» یک فریاد حماسی و تشویقی در ژاپن است)
‫ییجیانگ‌من ‫(یکی از دروازه‌های شهر نانجینگ در چین)
‫برگردید!
‫برگردید به شهر!
‫هیچ‌کس رد نمیشه!
‫ما طبق دستور ژنرال تانگ ‫داریم عقب‌نشینی می‌کنیم,
‫همین الان بذارید رد شیم!
‫هر کسی جرئت کنه بیاد جلو,,,
‫,,,بهش شلیک میشه!
‫من سرهنگ تمامم,
‫تو فقط یه سرهنگ دومی، ‫می‌خوای جلوی من وایسی؟
‫چونلی!
‫راه رو برام باز کنید!
‫چطور جرئت می‌کنی به ‫افراد خودت شلیک کنی!
‫حمله!
‫چونلی!
‫یه قدم دیگه جلو بیاید یعنی مرگ!
‫آتش!
‫چونلی! چونلی!
‫فرمانده لشکر دستور داده,,,
‫,,,که نباید بذاریم هیچ‌کدوم ‫از نیروهای مدافع,,,
‫,,,از اینجا فرار کنن!
‫اینا فراری هستن,
‫فراری‌ها رو برگردونید به شهر,,,
‫,,,تا با ژاپنی‌ها بجنگن!
‫این یه دستوره!
‫آتش!
‫زانو بزنید!
‫سربازای جدید، گوش کنید,
‫بیاید اینا رو اعدام کنید,
‫سرگرد،
‫کشتن اسرای جنگی ‫خلاف قوانین ارتشه,
‫خفه شو!
‫سلاح‌هاتون رو بردارید!
‫بله,
‫آماده
‫چینی‌ها خوک هستن,
‫اونا رو آدم حساب نکنید,
‫سلاح‌هاتون رو بیارید بالا!
‫آتش!
‫سلاح‌هاتون رو ‫بیارید بالا و شلیک کنید!
‫آشغالای بی‌مصرف,
‫خودم نشونتون میدم,
‫عکاس,
‫بیا اینجا,
‫بله، قربان,
‫اینجا,
‫می‌خوام لحظه‌ای رو ثبت کنی,,,
‫,,,که گلوله,,,
‫,,,توی تن این خوک چینی فرو میره,
‫سرعت گلوله‌ها خیلی زیاده,
‫دوربین به سختی می‌تونه ثبتش کنه,
‫اجازه بدید فیلم رو عوض کنم,
‫من هنوز عکس نگرفتم,
‫احمق!
‫همگی، سلاح‌هاتون رو بیارید بالا,
‫آماده‌ی شلیک!
‫جسارتاً
‫نور واقعاً کافی نیست,
‫حساسیت فیلم خیلی پایینه,
‫احمق!
‫می‌دونی اون کیه؟
‫یه دهاتی مثل تو می‌تونه ‫تاوان توهین به اون رو بده؟
‫متاسفم,
‫فوراً درخواست فیلم با ‫حساسیت بالا می‌کنم,,,
‫,,,و قول میدم دفعه‌ی بعد اثری که ‫سرگرد کوروشیما می‌خواد رو ثبت کنم,
‫ایتو,
‫عکس‌های محاصره کی منتشر میشن؟
‫لوازم ظهور عکس تموم شده,
‫تجهیزات جدید هنوز تو راهه,
‫چطوره نگاتیوها رو ‫بفرستیم شانگهای؟
‫سرویس پست ارتش در حال ‫حاضر خیلی به‌هم‌ریخته‌ست,
‫این نگاتیوها خیلی ‫باارزشن, اگه گم بشن،,,,
‫,,,دیگه نمیشه ‫عکس‌ها رو برگردوند,
‫این موضوع رو هر چه ‫سریع‌تر توی نانجینگ حل کن,
‫مراسم ورود تا چند ‫روز دیگه برگزار می‌شه,
‫ژنرال ماتسویی شخصاً شرکت می‌کنه,
‫من هماهنگ می‌کنم ‫که ازش عکس بگیری,
‫متوجه شدم,
‫خیلی ممنونم,
‫عمو,
‫زن‌عمو,
‫اوناهاش!
‫سرباز چینی!
‫فرار نکن!
‫هر کی اول بکشتش
‫ساکی (شراب ژاپنی) رو می‌بره,
‫بابا, بابا
‫عالیه,
‫اصلاً بد نیست,
‫عالیه,
‫یه جنگجو باید این شکلی باشه,
‫باابهت و درنده,
‫ترسیدی؟
‫خوبی؟
‫فقط دارن نمایش اجرا می‌کنن,
‫مثل فیلم ساختنه,
‫گریه نکن,
‫بیا,
‫ممنونم,
‫آقای اینوئه،
‫می‌شه کاری کنید زن و ‫بچه‌م الان از اینجا برن؟
‫ممنونم,
‫بیا اینجا,
‫تعظیم کن,
‫ممنونم,
‫صبر کن,
‫تا چند روز دیگه یه ‫مراسم ورود داریم,
‫باید لباس‌هامون مرتب باشه,
‫به زنت بگو
‫چند تا زن بیاره
‫که اینجا بمونن و ‫لباس‌ها رو بشورن,
‫به خاطر دوستی چین و ‫ژاپن، این کار رو می‌کنیم,
‫ممنونم,
‫چند تا از خواهرات رو ‫پیدا کن که این کار رو بکنن,
‫قربان؟
‫می‌تونم برای یه مجوز ‫عبور دیگه هم درخواست بدم؟
‫خانواده‌ت سه نفرن,
‫سه تا مجوز,
‫یکی دیگه برای کی می‌خوای؟
‫یه فامیل دارم,
‫برو عقب,
‫فرار نکن! وایسا!
‫تو کی هستی؟
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫هی!
‫اینجا حوزه‌ی ماست,
‫همه‌تون برگردین و ‫منتظر دستور باشین,
‫چشم قربان,
‫موهاش بلنده,
‫شبیه سربازها نیست,
‫اگه فقط شاتر دوربین رو فشار بدی
‫ولی هیچ‌وقت ماشه رو نکشیده باشی،
‫حق نداری خودت رو سرباز صدا کنی,
‫این تو این عکاسی کار می‌کنه؟
‫افسر می‌پرسه
‫تو این عکاسی کار می‌کنی یا نه,
‫می‌تونی عکس ظاهر کنی؟
‫افسر می‌پرسه
‫می‌تونی عکس ظاهر کنی یا نه,
‫این مرد می‌تونه عکس ظاهر کنه,
‫دقیقاً همونیه که الان لازمش دارم,
‫اسلحه رو بده به من!
‫وایسا!
‫ستوان ایتو باید عکس‌ها رو ‫ظاهر کنه و بفرسته مقر فرماندهی,
‫این به آبروی واحد ما ربط داره,
‫بگو من رو ببره به عکاسی,
‫زود باش,
‫جنگ واجب و چین برنده است,
‫وایسا!
‫همونجا وایسا! کجا داری می‌ری؟
‫گوانگ های،
‫کمکم کن!
‫گوانگ های،
‫کمکم کن!
‫کمک!
‫گوانگ های، کمکم کن!
‫گوانگ های،
‫آتلیه عکاسی
‫چرا اونجا وایسادی؟
‫برای افسر یه کم آب بریز,
‫تو شاگردی؟
‫بله,
‫اوستات کجاست؟
‫اوستا
‫فرار کرد,
‫فامیلیش چیه؟
‫وو,
‫دفتر ثبت حضور و غیاب کارکنان
‫تو چرا فرار نکردی؟
‫خواستم ولی نتونستم,
‫کونگ شیان دونگ,
‫چن فو لو,
‫لیو آ سی,
‫چن یونگ تای,
‫منم,
‫همون آ-تای صدام کن,
‫من رو ببر به تاریک‌خونه,
‫تاریک‌خونه کجاست؟
‫افسر می‌خواد تجهیزات رو ببینه,
‫از این طرف,
‫ساخت آلمان,
‫اولین باره همچین چیزی می‌بینم,
‫بگو برام روشنش کنه ‫ببینم چطوری کار می‌کنه,
‫قربان،
‫عکاسی جلسه افسرها که ‫سرهنگ اینوئه ترتیب داده,,,
‫,,,امروزه، درسته؟
‫ازش بپرس چاپ کردن این ‫حلقه فیلم چقدر طول می‌کشه,
‫افسر می‌پرسن چاپش ‫چقدر طول می‌کشه,
‫مطمئن نیستم,
‫می‌گه دو روز طول می‌کشه,
‫- یک روز,
‫فردا عصر میام سر می‌زنم,
‫تا فردا بعد از ظهر ‫باید چاپ شده باشه,
‫وگرنه همون‌جوری که ‫از بین اون همه جنازه,,,
‫,,,خزیدی بیرون، همون‌جوری ‫هم می‌خزی برمی‌گردی توشون,
‫اسم من ایتو هیدئو ئه,
‫اگه سربازای ژاپنی اومدن،
‫اینو بهشون نشون بده,
‫این چیزی که نوشته ‫حکم زندگیت رو داره,
‫ازش تشکر نمی‌کنی؟
‫تعظیم کن,
‫نود درجه,
‫ظرف مدت دو روز
‫زود چاپشون کن,
‫رفتن,
‫تو,,,
‫بیا!
‫ژاپنی‌ها همین الان اومدن,
‫این کیه؟
‫ایشون,,,
‫اول به بچه شیر بده,
‫مردا، دستا بالا,
‫زن‌ها و بچه‌ها، یه ‫صف تشکیل بدین,
‫هی، تو,
‫تو با من بیا,
‫بیا بیرون!
‫حرکت کن!
‫همین‌جا وایسا,
‫من یه راهبم,
‫آمیتا بودا,
‫من یه راهبم,
‫دستات چقدر پینه بسته,
‫این دست حتماً با تفنگ شلیک کرده,
‫شونه‌ت جای ساییدگی داره,
‫تفنگ حمل کردی,
‫و این جای زخم روی پیشونیت,,,
‫,,,دقیقاً با این کلاه جور درمیاد,
‫تو قطعاً یه سربازی,
‫بقیه رو لو بده تا کشته نشی,
‫من واقعاً یه راهبم,
‫کدومتون سربازین؟
‫زود بیاین جلو تا کشته نشین,
‫سربازا، بیاین جلو,
‫وایسین!
‫اونایی که فرار می‌کنن ‫همه‌شون سربازن,
‫بگیرینشون,
‫نذارین فرار کنن,
‫ولم کن!
‫همین الان بیا بیرون!
‫تکون نخور!
‫بیاین یه عکس بگیریم,
‫عکس؟
‫آره,
‫یه کم چپ‌تر,
‫خوبه,
‫عالیه,
‫این‌جوری؟
‫آماده,,,
‫گرفتیش؟
‫گرفتم,
‫بیا یکی دیگه بگیریم,
‫یکی دیگه,
‫همون‌جا,
‫عالیه, بلندتر بخون,
‫هی، زنه،
‫همین‌طور که لباست ‫رو درمیاری بخون,
‫باید موقع خوندن لخت بشی، مگه نه؟
‫چه خبره؟
‫من با شمام، با شمام,
‫تو کی هستی؟
‫گزارش می‌دم قربان,
‫من اینجام تا فیلم‌های خبری ‫ارتش امپراطوری رو تحویل بدم,
‫از طرف ایتو هیدئو اومدم,
‫برو همین الان پخشش کن,
‫چشم قربان,
‫هنوز صدا نداره,
‫سرود پیاده‌نظام رو آماده کنید,
‫آماده,,,
‫خوبی؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی خوبم؟
‫نزدیک بود از ترس سکته کنم، خب؟
‫اونا دوست دارن تو اپرا بخونی,
‫فقط خوب اپرا بخون ‫تا مشکلی پیش نیاد,
‫فنگ‌هوا چی؟
‫اون که براش مشکل پیش اومد؟
‫اون به خاطر این بود که احمق ‫بود و اصرار داشت فرار کنه,
‫تو فقط تو سالن تئاتر ‫بمون و خوب اپرا بخون,
‫ژاپنیا باهات مثل یه ‫هنرمند رفتار می‌کنن,
‫نه،
‫اگه فرار کنی و یه ‫آدم معمولی بشی،
‫باهاشون مثل سگ و ‫خوک رفتار می‌کنن,
‫اینجا بمونیم؟
‫دارم از گشنگی می‌میرم، حالیته؟
‫یالا دیگه,
‫جواز عبور من کجاست؟
‫همین الان بده به من,
‫چند روز صبر کن,
‫میرم یه خرده مخ ‫اون افسر رو می‌زنم,
‫سربازا یا فرار ‫کردن یا تسلیم شدن,
‫وقتی ژاپنیا نانجینگ رو بگیرن،
‫روزای خوب ما هم شروع می‌شه,
‫تو می‌تونی اپرا ‫بخونی، منم ژاپنی بلدم,
‫تو آینده کلی فرصت ‫برامون پیش میاد,
‫وقتی ژاپنیا مسئول بشن،
‫با چینی‌ها مثل آدم رفتار می‌کنن؟
‫معلومه که می‌کنن,
‫همیشه با من مؤدب بودن,
‫حتی بهم شیرینی هم دادن,
‫پس,,,
‫با زن و بچه‌ت هم مؤدبن، مگه نه؟
‫اگه می‌خوای بخوری، بخور، باشه؟
‫اونجا نشین,
‫اون فیلمیه که من توش ‫بازی کردم، فهمیدی؟
‫حالا خوبه فقط سیاهی لشگر بودی,,,
‫سیاهی لشکر بازیگر نیست؟
‫الان اینقدر از مرگ می‌ترسی؟
‫موشه بابا,,,
‫این همه ترس برای چیه؟
‫ما بیشتر از ده ‫تا مترجم داشتیم,,,
‫,,,که نصفشون به طرز ‫مشکوکی کشته شدن,
‫فکر می‌کنی من از ژاپنیا می‌ترسم؟
‫من از چینیا می‌ترسم,
‫تویی,
‫چی صدات کنم؟
‫سو لیو چانگ,
‫پستچی شماره ۱۲۱۳، ‫گروه ۲، منطقه ۱,
‫اگه ببیننمون چی؟
‫هنوز یه راه آبی برای ‫فرار از شیا گوان هست,
‫تو هم باید فرار کنی,
‫بچه‌ها خیلی کوچیکن,
‫چطوری با یه خانواده ‫کامل فرار کنیم؟
‫خیلی خانواده‌های بچه‌دار هستن,
‫خروس‌های معبد نمی‌خونن,
‫و دریاچه‌ی بی‌غصه، ‫پر از غصه شده,
‫کجا فرار کنیم؟
‫قایم شدن اینجا بهترین شانس ‫ما برای زنده موندن نیست؟
‫آقا پسر,
‫می‌خوام یه چیزی رو ‫باهات در میون بذارم,
‫اگه بتونی امنیت کل ‫خانواده‌ی ما رو تأمین کنی,,,
‫,,,از شوهرم می‌خوام,,,
‫,,,که بهت تمام فوت و فن عکاسی,,,
‫,,,و ظاهر کردن عکس رو، یاد بده
‫و بعداً نصف عکاسی ‫رو هم میدم بهت,
‫ژاپنیا کل نانجینگ رو گرفتن,
‫کاسبی به چه درد من می‌خوره؟
‫مگه ژاپنیا عکس نمی‌گیرن؟
‫کیه که عکس نگیره؟
‫از وقتی دوربین ‫اختراع شده تا امروز،
‫این کاسبی هیچ‌وقت نخوابیده,
‫ناسپاسی نکن,
‫گریه نکن، گریه نکن,
‫برو تو,
‫نمی‌تونی بری,
‫اگه تو بری و ژاپنیا فردا برگردن،
‫ما چی می‌شیم؟
‫ژاپنیا عکسا رو می‌خوان,
‫تو فقط براشون ظاهرشون کن,
‫مزخرف نگو,
‫اون حتی منو ندیده,
‫حقیقت رو بهش بگو,
‫صاحب عکاسی تویی,
‫اگه می‌ری، یادداشت رو بده به من,
‫این مال منه!
‫آماده
‫آتش!
‫برید,
‫از این طرف!
‫قربان
‫قربان,
‫قربان
‫راه فراری نیست,
‫هر دو تا خروجی بسته‌ست,
‫این کار اونقدرام سخت نیست,
‫بهت یاد می‌دم,
‫وقت زیادی نداریم،
‫پس فقط حفظش کن,
‫فامیلی من جینه,
‫لائو جین صدام کن,
‫دهمین سالگرد پایتخت شدن ‫نانجینگ توسط دولت ملی
‫اونا مال دوره‌ی بهار و پاییز چین بودن,,, ‫(یک دوره مهم و پرآشوب در تاریخ چین باستان)
‫,,,بویا و ژونگ زیکی,
‫بویا تو نواختن ماهر بود، ‫زیکی تو درک کردن موسیقی,
‫یه قطعه به اسم ‫«کوه‌های بلند و آب‌های روان»,,,
‫,,,اونا رو به یه نمونه‌ی افسانه‌ای ‫برای تمام دوران تبدیل کرد,
‫انتظار نداشتم اینقدر به ‫فرهنگ چین علاقه‌مند باشی,
‫پدربزرگم از کهنه‌سربازای ‫اولین جنگ چین و ژاپن بود,
‫حسرتش این بود که نتونست ‫وارد پایتخت چین بشه,
‫ولی ما الان به این هدف رسیدیم,
‫عکسای ظاهر شده کجان؟
‫عکسا ظاهر شدن؟
‫افسر می‌خواد ببیندشون,
‫هنوز یه روز هم نشده,
‫خیلی خوب,
‫بعد,,,
‫,,,جلوی من یکی دیگه رو ظاهر کن,
‫جلوی چشم افسر،
‫یکی دیگه رو ظاهر کن,
‫ظاهر کردن عکس
‫سه مرحله داره: ‫ظهور، توقف و ثبوت,
‫در واقع یعنی تبدیل کردن ‫تصویر پنهان روی نگاتیو,,,
‫,,,به یه تصویر قابل دیدن,
‫اما کل این فرآیند باید تو ‫تاریکی مطلق انجام بشه,
‫به محض اینکه نور بهش ‫بخوره، نگاتیو می‌سوزه,
‫تصویر پنهان چیه؟
‫به اونش کار نداشته باش,
‫فقط حفظ کن,
‫مهم اینه که نسبت مواد ‫شیمیایی رو درست دربیاری,
‫اول نگاتیو رو بذار,,,
‫,,,توی این,
‫اون دسته‌ای که جلوشه,,,
‫,,,بیست بار بچرخونش,
‫این داروی ظهوره,
‫آب ولرم بیست درجه,
‫نگاتیو رو پونزده ‫دقیقه توش خیس کن,
‫بعد درش بیار و کامل آب بکش,
‫بعد از داروی توقف ‫و ثبوت استفاده کن,
‫مواد شیمیایی رو خودم ‫از پودر درست کردم,
‫تابستونا یک به شش,
‫زمستونا یک به هشت,
‫داروی ثبوت توش اسید داره,
‫اگه به پوستت بخوره، ‫می‌سوزونه و میره تو,
‫باید خیلی مواظب باشی,
‫یادت باشه بعد از هر ‫مرحله، کامل آبکشی کنی,
‫اگه یه ذره از مواد شیمیایی ‫روی کاغذ عکس بریزه،
‫خراب میشه,
‫اینم آگراندیسور,
‫به این میگن لنز,
‫خیلی گرونه,
‫سمت براق کاغذ عکس، روشه،
‫سمت ماتش، پشتشه,
‫اینم شاسی چاپ تماسی,
‫نگاتیو ظاهر شده رو بذار داخلش،
‫بعد کاغذ عکس رو روش گیره کن,
‫برای چاپ هم‌اندازه، از ‫روش چاپ تماسی استفاده کن,
‫سمت گودِ نگاتیو رو ‫بذار روی کاغذ عکس،
‫سمت برآمده‌ش رو به شیشه,
‫ببندش,
‫بعد،
‫با همون روشی که ‫فیلم رو ظاهر می‌کنی،
‫اول دو دقیقه ظاهرش کن,
‫بعد از اینکه تمیز آب کشیدی،
‫ثبوتش کن,
‫دو دقیقه,,,
‫,,,از کجا می‌فهمی چقدر شده؟
‫دروازه، دروازه، چقدر بلنده؟
‫سی و شش گز، تا آسمون کِشیده,
‫اسب گل به سر،
‫شمشیر به دست،
‫از درِ خونه‌ت رد میشم،
‫می‌پرسم ازت، پرتقال یا ‫موز، کدوم رو می‌خوای؟
‫شش بار اینو بخون,
‫اسب گل به سر,,,
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫در رو ببند, نور همه ‫چیز رو خراب می‌کنه,
‫اشکالی نداره,
‫عکسای این چینی‌ها که مهم نیست,
‫?
‫ما,,,
‫,,,دوستیم,
‫ادامه بده،
‫رفیق,
‫همه‌ش به لطف اونه,
‫کنسرو ماهی ماکرل (نوعی ماهی اقیانوسی) ‫با سس میسو (نوعی چاشنی ژاپنی)
‫برپا!
‫به سلامتی!
‫ایتو,
‫یالا!
‫چه فرصت خوبیه,
‫بیاین با هم یه عکس بگیریم,
‫ژنرال ماتسویی
‫بیاین با هم یه عکس بگیریم,
‫باشه,
‫چپ: تانی هیسائو، سرلشکر ارتش امپراتوری ژاپن ‫راست: ژنرال ارتش ژاپن ماتسویی ایوانه
‫لطفاً از این طرف,
‫قتل،
‫آتش‌سوزی، تجاوز
‫انضباط نظامی تا ‫این حد سقوط کرده؟
‫پس اعتبار بین‌المللی,,,
‫,,,ژاپن چی میشه؟
‫نگران نباشید,
‫من این موضوع رو به ‫درستی مدیریت می‌کنم,
‫چین خیلی پهناوره,
‫پیروزی به تنهایی کافی نیست,
‫باید چینی‌ها رو نابود کنیم تا ‫بتونیم بهشون حکومت کنیم,
‫جلوی سربازا رو نگیر,
‫اما ایشون به اعتبار ‫بین‌المللی ژاپن اشاره کردن,,,
‫,,,اون باید درست مدیریت بشه,
‫غذایی که این ژاپنی‌ها ‫می‌خورن چقدر سرده,
‫ایتو گفت داریم غذای ‫افسرها رو می‌خوریم,
‫سربازای عادی همچین تنوعی ندارن,
‫ترتیب داروی ثبوت و ‫توقف رو برعکس زدی,
‫یادت باشه،
‫داروی ثبوت بوی اسید میده,
‫بینیت رو می‌سوزونه,
‫برو کنار، برو کنار!
‫خوبه که اینا عکسای ‫تمرینی و به درد نخورن,
‫اگه اینا عکسای ژاپنی‌ها بودن چی؟
‫اون‌وقت می‌خواستی چیکار کنی؟
‫حواست رو جمع کن,
‫تو الان فقط عکس ظاهر نمی‌کنی,
‫داری زندگی ظاهر می‌کنی، ‫زندگی هر پنج نفرمون رو,
‫می‌فهمی؟
‫معبد کنفوسیوس
‫چیز خاصی نیست,
‫فقط یه عکس از دور بگیر,
‫همگی،
‫بیاین اینجا یه عکس بگیریم,
‫خوبه,
‫همین‌طوری,
‫پاگودای لینگو ‫(بنایی تاریخی در نانجینگ چین)
‫رصدخانه کوه بنفش
‫این همون عکاسه نیست؟
‫بیا اینجا!
‫ستوان موکای,
‫ستوان نودا,
‫عکاس هنگ سیزدهم، لشکر ششم
‫ایتو
‫ایتو هیدئو,
‫من خیلی چیزا در ‫مورد شما دو نفر شنیدم,
‫اجازه بدین یه عکس ازتون بگیرم,
‫اگه یه سر بریده دستمون ‫بگیریم تاثیرگذارتر نیست؟
‫بازنده هنوز خیلی ‫حرف برای گفتن داره,
‫مسابقه هنوز تموم نشده,
‫یه عکس دیگه,
‫بیاین هدفمون رو بالاتر ببریم,,,
‫,,,ببینیم کی اول به ‫۱۵۰ نفر می‌رسه,
‫چپ: ستوان دوم موكای توشی‌آكی ‫راست: ستوان دوم نودا
‫دوستی چین و ژاپن,
‫عالیه,
‫قلمرو مقدس اعلی‌حضرت,
‫این چه بوییه؟
‫لائو جین,
‫ساکت,
‫دارن میان پایین,
‫بجنب!
‫قایم شو,
‫تو عکاس‌خونه دستشویی نیست,
‫منم می‌ترسم برم بیرون,
‫مجبور شدم تو ‫زیرزمین کارم رو بکنم,
‫چینی‌ها بهداشت ندارن،
‫تو خونه خودشون رو راحت می‌کنن,
‫بیاین الان بریم,
‫نمی‌دونم چطوری اینجا می‌خوابی,
‫کمکم کن کارم رو ‫تو نانجینگ تموم کنم،
‫اون‌وقت یه مجوز خروج ‫از نانجینگ بهت می‌دم,
‫آ-تای,
‫مگه نمی‌خواستی یه ‫چیزی به افسر بگی؟
‫فقط چند کلمه به من بگو,
‫چی بگم؟
‫تو شاگرد اینجا نیستی،
‫و اسمت هم آ-تای نیست،
‫درسته؟
‫اسمم واقعاً آ-تای هست,
‫خیلی خب، کافیه,
‫قربان،
‫ایشون میگه در واقع ‫دو تا مجوز لازم داره,
‫دو تا؟
‫بله,
‫یه همسر هم داره,,,
‫,,,یه بازیگره
‫که تو تئاتر «داآن» گیر افتاده,
‫جین چنگ زونگ
‫مگه نگفتی صاحب اینجا ‫فامیلیش «وو» هست؟
‫چنگ یونگ تای
‫هجده ساله،
‫اهل نانتونگِ جیانگسو,
‫تو لهجه‌ی شمالی داری,
‫تو آ-تای نیستی,
‫وقتی اومد بیرون،
‫مستقیم ببرش عکاس‌خونه
‫و بگو همسرته,
‫دو تا مجوز
‫تا با هم از نانجینگ خارج بشین,
‫به کشورت خیانت کردی
‫اون‌وقت عرضه گرفتن دو تا مجوز نداری؟
‫اولاً، من مترجمم،
‫خائن نیستم,
‫دوماً،
‫اگه اون با زن من بمونه
‫از جنگ هم ترسناک‌تر می‌شه,
‫کمک کن خانومت چمدونش رو بیاره,
‫مگه قول ندادی منو ‫بفرستی شانگهای؟
‫صبور باش,
‫این کیه؟
‫شوهرت,
‫برای این چند روز،
‫لباس ساده بپوش,
‫چقدر سنگینه، چرا اینو آوردی؟
‫تو چه می‌دونی؟
‫حلقه‌های فیلم تمام زندگی منن,
‫ما توافق کردیم,,,
‫,,,من فقط سه روز اینجا می‌مونم,
‫نگران نباش،
‫مجوزها به زودی آماده می‌شن,
‫تو نقش شوهرم رو بازی می‌کنی؟
‫بله,
‫با ژاپنی‌ها دوستی؟
‫نه,
‫حرف بی‌خود نزن,
‫همه‌مون دوست ژاپنی‌ها ‫هستیم, یادت باشه,
‫دوست,
‫قربان,
‫زنِ آ-تای اینجاست,
‫چه بوی گندی میاد,
‫انگار لونه سگه یا خوک‌دونی,
‫قربان,
‫ممنونم,
‫ممنونم که هوای آ-تای رو داشتین,
‫اولین بار,,,
‫خفه شو,
‫زنش ژاپنی بلد نیست,
‫شماها دارین در مورد ‫چی حرف می‌زنین؟
‫میگه,,,
‫,,,برای جبران محبتتون، به ‫ارتش امپراطوری خدمت می‌کنه,
‫استودیو فعلاً جای امنیه,
‫غیر از من کسی برای ‫بازرسی اینجا نمیاد,
‫این حلقه‌های فیلم همه‌شون ‫باید سریع ظاهر بشن,
‫این حلقه خیلی مهمه,,,
‫,,,باید بزرگش کرد,
‫این تو چیه؟
‫فیلم,,,
‫,,,فیلم سینمایی,
‫زنِ آ-تای توش بازی کرده,
‫قربان،
‫فیلم رو باید تو سینما دید,
‫اینجوری که چیزی ازش معلوم نیست,
‫وقتی جنگ تموم بشه،
‫منم می‌خوام فیلم بسازم,
‫آدمای دیگه‌ای هم تو ‫خونه هستن، درسته؟
‫نه,
‫نه؟
‫توی کابینت شش تا ‫جای چاپستیک هست,,,
‫,,,ولی چاپستیک‌ها ‫و کاسه‌ها نیستن,
‫هیچ‌کس موقع فرار این ‫چیزا رو با خودش نمی‌بره,
‫بقیه کجان؟
‫کجا قایم شدن؟
‫کس دیگه‌ای نیست,
‫فقط منم,
‫لازم نیست از من بترسی,
‫من با اون فرق دارم,
‫تازه،
‫من حتی یه سرباز رو هم نجات دادم,
‫ژاپنی‌ها همه‌جا رو دارن ‫دنبال سربازا می‌گردن,
‫اگه بیاریش تو، همه‌مون ‫رو به دردسر می‌ندازی,
‫یواش‌تر، باشه؟ اینقدر شلوغش نکن,
‫اگه منو بندازی بیرون,,,
‫,,,و گیر بیفتم،
‫هیچ‌کدومتون ‫نمی‌تونین قسر در برین,
‫آدرسی که روت نوشته نشده,
‫هیچ‌کس نمی‌دونه ‫از کجا فرار کردی,
‫فقط یه گوشش کنده شده,
‫زبونش که سر جاشه,
‫نترس,
‫اون از ارتش کومینتانگه,
‫داره با ژاپنی‌ها می‌جنگه,
‫چند تا ژاپنی کشتی؟
‫خیلی,
‫میدون جنگ هرج‌ومرج بود,
‫من فقط بلد بودم بهشون شلیک کنم,
‫شلیک کن و فرار کن، ‫شلیک کن و فرار کن,
‫نمیشه همه‌شون رو شمرد,
‫هر کی جرئت کنه به ‫ژاپنی‌ها شلیک کنه,,,
‫,,,آدم بزرگیه,
‫بیا،
‫برادر,
‫اینو بگیر,
‫بیا,
‫بخور,
‫دخترم بهم گفت,,,
‫,,,زخمی شدی,
‫بیشتر بخور تا زودتر خوب شی,
‫می‌دونم,,,
‫,,,که تو منو به خاطر ‫سابقه‌م قبول نداری,
‫اشکالی نداره,
‫از این به بعد مثل خواهر منی,
‫خواهر,
‫اینا رو بگیر,
‫چیز زیادی نیست,
‫بده من، بده من,
‫صبر کن,
‫من می‌تونم بهت غذا بدم،
‫ولی اون تختی که اون بالاست,,,
‫,,,نمی‌تونی روش بخوابی,
‫ممنونم,
‫ممنون,
‫چقدر راحته,
‫تمام روز خودشو تو ‫زیرزمین قایم می‌کنه,,,
‫,,,اونوقت می‌خواد برای ‫من رئیس‌بازی دربیاره؟
‫یه چیزیش میشه,
‫فکر کردم حرف الانت جدی بود,
‫من بازیگرم، خب؟
‫از پس این نقش کوچیک برنمیام؟
‫آ-تای،
‫فیلم دوست داری؟
‫در رو ببند,
‫فیلم نباید نور بخوره,
‫چه بساطی,
‫این‌قدر ازم فیلم گرفتن,
‫من از تو واردترم,
‫کدوم ستاره رو دوست داری؟
‫روآن لینگ یو؟
‫ژو شوآن؟
‫ژائو دان؟
‫هو دیه؟
‫هو دیه رو می‌شناسم,,,
‫,,,همونی که تو فیلم ‫«سرنوشت در اشک و لبخند» بود,
‫جدی؟
‫من با هو دیه هم‌بازی بودم,,,
‫جدی می‌گم,
‫نگاه کن,
‫می‌بینی؟
‫این منم و اینم هو دیه,
‫بیا اینجا,
‫این هو دیه است,
‫اینم منم,
‫دیدی؟
‫آهان، دیدم,
‫فقط یه نقش کوچیک بود,
‫می‌تونی این عکس ‫رو برام ظاهر کنی؟
‫و بزرگش کنی,
‫۱۷ دسامبر ۱۹۳۷ ‫مراسم ورود ارتش ژاپن به نانجینگ از دروازه ژونگشان
‫دولت ملی ‫(اشاره به دولت جمهوری چین در فاصله ۱۹۱۲ تا ۱۹۴۹)
‫اگه پای ظاهر کردن عکس وسط باشه،
‫تو کل نانجینگ،
‫اگه من بگم دومم،
‫هیچ‌کس جرئت نمی‌کنه بگه اوله,
‫هر روزی که بیشتر ‫این کارو انجام بدم،
‫یه روز بیشتر امنیت دارم,
‫اگه پای معطل کردن وسط باشه،
‫تو کل نانجینگ، اگه من بگم دومم،
‫هیچ‌کس جرئت نمی‌کنه بگه اوله,
‫بهونه که زیاده,
‫کاغذ عکس نداریم،
‫داروی ظهور نداریم،
‫دما خیلی پایینه،
‫آب به اندازه کافی گرم نیست,
‫چته؟
‫سل گرفتی؟
‫بهش بگو مریضم,
‫رد شد,
‫پدرم میگه
‫تو نبرد شانگهای، ارتش مرکزی بود،
‫ارتش شمال شرقی،
‫ارتش‌های هونان، هوبئی، ‫سیچوآن، گوئیژو و گوانگ‌دونگ،
‫و کلی ارتش دیگه,
‫تو مال کدوم ارتشی؟
‫من مال هیچ ارتشی نیستم,
‫من پلیسم,
‫پلیس؟
‫افسر گشت منطقه‌ی ۲ بودم,
‫سرباز کم آورده بودن،
‫واسه همین من و داداشم رو ‫گرفتن که جاشون رو پر کنن,
‫قاطی سربازای ‫متفرقه‌ی شانگهای شدیم,
‫تو هنوزم شجاعی,
‫مامان,
‫مامان
‫هی بچه‌ها،
‫بیاین نگاه کنین!
‫هنگ سیزدهم ما
‫عکسش تو روزنامه‌ی ‫آساهی شیمبون چاپ شده!
‫عالیه!
‫همه‌ش به لطف ستوان ایتوئه,
‫ممنون,
‫به لطف ستوان ایتو,
‫ستوان ایتو,
‫بانزای!
‫یک، دو، سه!
‫بذارم زمین!
‫ما ژاپنی‌ها
‫حاضریم با چینی‌ها ‫مثل دوست رفتار کنیم,
‫ولی اونا قدر نمی‌دونن,
‫نمی‌خوان با ما دوست باشن,
‫واسه همین چاره‌ی ‫دیگه‌ای برامون نمی‌مونه,
‫ولی,,,
‫ما با هم دوستیم،
‫مگه نه، آ-تای؟
‫بگو آره,
‫آره,
‫من بهت امنیت دادم،
‫کمکت کردم برگه‌ی تردد بگیری,
‫من خیلی باهات خوب رفتار کردم,
‫ولی تو با من چیکار کردی؟
‫عکسا همه‌شون تار شدن،
‫و کارتم روز به روز کندتر می‌شه,
‫چرا این‌قدر تو ظاهر ‫کردن عکسا کند شدی,,,
‫,,,و چرا این‌قدر تار می‌شن؟
‫اونا عکسای مقامات بالارتبه‌ست,
‫کاغذ عکسا همه‌شون ‫تاریخ مصرف گذشته‌ن,
‫داروی ظهور کافی نیست، ‫چند بار رقیقش کردم,
‫لنز دستگاه آگراندیسور
‫موقع بمبارون ترک برداشته,
‫می‌گه کاغذ عکسا
‫همه‌شون تاریخ مصرف گذشته‌ن،
‫و داروها هم
‫تقریباً تموم شدن,
‫زود آماده شو,
‫آ-تای،
‫امیدوارم بفهمی که,,,
‫من دارم به عنوان یه ‫دوست بهت کمک می‌کنم,
‫من برای عکاس ارتش ژاپن،
‫ایتو هیدئو کار می‌کنم,
‫همه‌ی مغازه‌ها غارت شدن,
‫دنبال هرچیزی که به درد ‫بخوره یا خوردنیه بگردین,
‫پیداش کردم,
‫کاغذ عکاسی
‫تحویل داده شده به ‫کیو در عکاسی خوآی,
‫هی!
‫هی! چینیه داره دزدی می‌کنه!
‫مجازات دزدی مرگه!
‫دزد! بگیرینش!
‫بیا اینجا! تکون نخور! خفه شو!
‫من برای عکاس ارتش ‫ژاپن کار می‌کنم,,,
‫دزدا باید بمیرن!
‫ایتو,,,
‫ای,,, ایتو هیدئو,,,
‫ایتو,,,
‫وایسا!
‫اون سرباز نیست، یه شهروند عادیه!
‫شما نمی‌تونین به مردم ‫عادی آسیب بزنین!
‫این خلاف قوانین بین‌المللیه!
‫من آمریکایی‌ام!
‫خفه شو!
‫به هوش اومده,
‫اینجا بیمارستان منطقه‌ی امنه,
‫خطر رفع شده,
‫گمشو! برو عقب!
‫نرین تو! نرین تو!
‫بذارینم زمین! بذارینم زمین!
‫اینجا بیمارستانه,
‫بگردین!
‫سرباز,
‫برین عقب! برین عقب!
‫عجله کنین! دعوا نکنین!
‫برین کنار!
‫وایسین! وایسین!
‫اینجا بیمارستانه، ‫نمی‌تونین بیاین تو!
‫همه‌ی کسایی که اینجان ‫نظامی‌ان، درسته؟
‫نه، نه,
‫حرومزاده‌ها!
‫دستور دارم ۵۰ نفر رو ببرم,
‫کجا ببرینشون؟
‫ما یه بیمارستان صحرایی,,,
‫,,,باز کردیم,,,
‫که شرایطش از اینجا بهتره,
‫پر از دکتر، پرستار، دارو،
‫و واکسن,
‫قیافه‌ت آشناست,
‫تو آدمِ ایتو نیستی؟
‫تو با من میای,
‫نه، نه، نه!
‫اون وسیله‌ی شخصیمه,
‫بده من! بده من!
‫دوربینم,,,
‫نه!
‫خفه شو!
‫لعنت بهت!
‫از این به بعد،
‫از عکاسی,,,
‫,,,بیرون نمیری,
‫فهمیدی؟
‫خواهش می‌کنم! تو رو خدا!
‫این ایتو نیست؟,,,
‫این یه فیلم,,,
‫,,,با حساسیت بالای ساخت آلمانه,
‫شما نمی‌تونین این کارو بکنین,
‫من فقط یه معلمم، خبرنگار نیستم,
‫می‌فهمی؟
‫این کار طبق ‫کنوانسیون ژنو ممنوعه!
‫با اینا،
‫می‌تونی صحنه‌هایی که ‫می‌خوای رو ثبت کنی,
‫اون ظاهرشون می‌کنه,
‫توی کل نانجینگ فقط ‫همین یه عکاسی رو داره؟
‫چندتا عکاسی دیگه هم هست،
‫ولی بقیه‌ی عکاس‌ها ‫همه‌شون رو گرفتن,
‫اون فقط و فقط ‫برای من کار می‌کنه,
‫من بهش احتیاج دارم,
‫این,,,
‫,,,خانم لی از اداره‌ی تلگرافه,
‫صاحب مغازه‌ی کوچه‌ی بید، پلاک ۸,
‫اینم,,,
‫,,,آقای جیانگ از خیابون ‫گوانگ‌آن، پلاک ۳۷,
‫تو این روزایی که ‫توی عکاسی بودیم،
‫بیرون این شکلی شده,
‫ژاپنی‌ها همه‌جا ‫دارن تجاوز می‌کنن,,,
‫حتی به بچه‌ها هم رحم نمی‌کنن,
‫دیگه نمی‌تونیم این ‫عکسا رو ظاهر کنیم,
‫اگه نکنیم،
‫عاقبتمون مثل آدمای,,,
‫,,,توی عکسا می‌شه,
‫اگه ظاهرشون کنیم، خائنیم,
‫نمی‌تونیم بذاریم تا ابد اسممون بد در بره,
‫یه راهی هست,
‫شرکت‌کننده‌ی شرقی،
‫اوزکی ریو,
‫بیا جلو!
‫فاقد مجوز,
‫هیچ‌کدوم مجوز ندارن,
‫شرکت‌کننده‌ها آماده,
‫ایتو، بشین,
‫شروع!
‫اینا همون عکسایی‌ان که ‫سرهنگ می‌خواست گرفته بشه,
‫از همه‌ی اینا عکس گرفته شده,
‫چرا یهو الان ممنوع شدن؟
‫برای از بین بردن اراده‌ی مقاومت ‫مردم چین و وجهه‌ی بین‌المللی,
‫این کار روحیه‌ی ارتش ‫امپراطوری رو بالا نمی‌بره,,,
‫,,,و دشمن رو نمی‌ترسونه؟
‫اگه چینی‌ها حسن نیت ما رو قبول ‫نمی‌کنن و به مقاومت ادامه می‌دن،
‫اونوقت این عکسا ‫خیلی به درد می‌خورن,
‫این نقش مهم پروپاگاندا تو جنگه,
‫تکلیف روشنه,
‫متوجه‌ام,
‫بیا تو,
‫اومدم یه کم آب جوش بیارم,
‫الان نمی‌تونی بهش دست ‫بزنی، بذارش سر جاش,
‫این داداشمه,
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫این تنها داداشمه,
‫خائن عوضی!
‫داری برای ژاپنیا عکس می‌گیری!
‫من خائن نیستم!
‫این داداشمه,
‫این کارو نکن!
‫بس کن! بس کن!
‫تمومش کن!
‫کسی اونجا هست؟
‫برو، برو، برو,
‫برو پایین,
‫کسی اینجا هست؟
‫گوانگ‌های ازم ‫خواست اینو بهت بدم,
‫مخصوصاً گفت فردا صبح ساعت هشت،
‫یه لباس درست حسابی بپوشید،
‫و خانم هم یه آرایش خوب بکنه,
‫یه کامیون میاد دنبالتون,
‫ممنونم,
‫مرگ بر امپریالیسم ژاپن!
‫زنده‌باد رئیس کمیته!
‫ایست!
‫ببرینشون!
‫بذارینشون اینجا، ‫بذارینشون اینجا!
‫زود باشین، زود باشین!
‫برو جلو,
‫چشمگیره,
‫صف رو درست کنین,
‫صف رو مرتب کنین، این چه وضعیه؟
‫عجله کنین!
‫وقتی دوربین روتونه،
‫همه‌تون لبخند بزنین، فهمیدین؟
‫حواستونو جمع کنین,
‫فقط عادی رفتار کنین,
‫بچه رو یه کم آروم کن، باشه؟
‫اگه شیر نیست، یه کم آب بهش بده,
‫بابا
‫واسه چی اومدی بیرون؟
‫برگرد برو عکس بگیر,
‫وسط وایسا، وسط وایسا,
‫دستاتونو بندازین دور هم,
‫حالت چهره,,,
‫لبخند بزن، باشه؟
‫تو که بازیگری، بهش یاد بده,
‫لبخند بزن
‫بهش بگو گریه نکنه!
‫گریه نکن,
‫صداش رو اعصابه,
‫بدش به من,
‫بده من!
‫به بچه‌م دست نزن!
‫گفتم بدش به من، اینقدر نق نزن!
‫به بچه‌م دست نزن!
‫هواهوا
‫بچه‌م!
‫هواهوا
‫هی!
‫اینطوری که نمی‌تونم عکس بگیرم,
‫هواهوا
‫مگه خودت نبودی,,,
‫,,,که گفتی بچه رو ساکت کنم؟
‫چه خبره؟
‫پاشو,
‫همه پاشین,
‫وقتی باید لبخند بزنین، ‫لبخند بزنین، فهمیدین؟
‫همه‌تون پاشین, پاشین,
‫همه برای عکس گرفتن بلند شین,
‫این چه وضعیه؟
‫به لبخند زدن ادامه ‫بدین, شنیدین چی گفتم؟
‫این قضیه رو برام حلش کن,
‫ببخشید قربان,
‫بچه همین الان غش ‫کرد، بهترین موقع است,
‫تا می‌تونیم الان عکس ‫بگیریم، اول عکس بگیر,
‫آ-تای
‫بگو زنت بچه رو بغل کنه,
‫بیا
‫بگیرش,
‫یه کم خونه، پاکش کن,
‫بپوشونش و عکس بگیر,
‫لبخند بزن,
‫چه بچه‌ی دوست‌داشتنی‌ای,,,
‫,,,به دست ژاپنی‌ها کشته شد,
‫بیهوش شد,
‫بیهوش شد؟
‫نفس نمی‌کشید,
‫تو بغل من بود، کی ‫بهتر از من می‌دونه؟
‫اصلاً تکون نمی‌خورد,
‫مرده,
‫نانجینگ الان این شکلی شده,
‫چند روز دیگه میتونیم دووم بیاریم؟
‫زن اون مترجمه,,,
‫,,,برای ژاپنی‌ها لباس می‌شوره,
‫همه‌شون لکه‌ی خون چینی‌هاست,
‫لباسا که تمیز بشن،
‫شاید دیگه کسی نفهمه,
‫ولی ما,,,
‫اگه این عکسا رو چاپ کنیم،
‫منتشر میشن
‫و باقی می‌مونن,
‫کاری که ما می‌کنیم ‫رو نمیشه پاک کرد,
‫اگه این کارو نکنیم، ‫درجا می‌میریم,
‫کیه که از مرگ نترسه؟
‫آره,
‫منم می‌ترسم,
‫من فقط با به مردن ‫زدن خودم زنده موندم,
‫ببین اون خارجیا,,,
‫,,,همه‌شون دارن سعی می‌کنن ‫این عکسا رو از اینجا خارج کنن,
‫ما چینی‌ها,,,
‫,,,هم باید یه راهی پیدا کنیم,
‫مسئله اینه که,,,
‫,,,کدوم یکی از ما می‌تونه ‫زنده از اینجا بره بیرون؟
‫هوم,
‫این یکی هم بد نیست,
‫تمام دنیا شکوه ‫نانجینگ رو خواهد دید,
‫رابطه‌ی خوب بین ارتش ‫امپراتوری و غیرنظامی‌ها رو می‌بینه،
‫و حقانیت این لشکرکشی ‫رو تأیید می‌کنه,
‫بله,
‫مخصوصاً این عکس مادر و بچه
‫منو یاد زن و بچه‌ام ‫تو توکیو می‌ندازه,
‫چرا ما به چینی‌ها متکی هستیم؟
‫چرا خودمون چاپشون نمی‌کنیم؟
‫جناب سرهنگ،
‫راستش،
‫من بلد نیستم عکس چاپ کنم,
‫وقتی جوون بودم،
‫تو خونه یه دوربین داشتیم,
‫من همیشه به عنوان ‫اسباب‌بازی ازش استفاده می‌کردم,
‫خدمتکارا می‌بردن ‫بیرون چاپشون می‌کردن,
‫بعد از اینکه جنگ شروع شد،
‫پدرم مجبورم کرد برای حفظ ‫افتخار خونوادگی به ارتش ملحق بشم,
‫مادرم نگران بود
‫برای همین کاری کرد ‫که عکاس جنگی بشم,
‫شرمنده‌ام که اینو میگم,
‫با این حال،
‫به لطف کمک اون،
‫عکسای من زودتر از همه چاپ میشن,
‫و بعدش، ایتو؟
‫باهاش دوست شدی؟
‫پس این عکسایی ‫که اجازه نداشتیم,,,
‫,,,رو هم اون چاپ کرده؟
‫انگار یه دریا خونه، ‫خیلی رنگارنگه,
‫کاش فیلم رنگی داشتم،
‫چه عکس خیره‌کننده‌ای می‌شد,
‫آروم باشید,
‫اینا همه‌شون تجهیزات ‫خیلی مهم چاپ هستن,
‫قربان، آماده انجام وظیفه‌ام,
‫من برای اسکورت شما اومدم,
‫خوش اومدید,
‫فِنگ‌هوا,
‫خوش اومدی,
‫قربان، گزارش می‌دم,
‫ایشان ستوان ایتو هستن,
‫خودم رو به شما ‫معرفی می‌کنم، قربان,
‫اسم من ایکِدا ناگاتومو هست,
‫من تمام دستگاه‌های چاپ رو آوردم,
‫همه‌شون بهترینن,
‫منم بهترینم,
‫کمک کردن به ستوان ایتو,,,
‫,,,باعث افتخار منه,
‫بابا,
‫ستوان ایتو
‫تا حالا اسم برج هاکو ‫ایچیو رو شنیدید؟
‫نه,
‫چی هست؟
‫فرماندار استان ‫میازاکی پیشنهاد داده,,,
‫,,,آجرهای مختلفی که از مناطق ‫اشغالی برگردونده شده رو جمع‌آوری کنن
‫تا یه برج یادبود برای نمایش تاریخ ‫پرشکوه ارتش امپراتوری بسازن,
‫سنگ مرمر سفید از شهر ممنوعه پکن,
‫آجرهای دیوار بزرگ ‫چین در بادالینگ،
‫سنگ‌های خاکریز از ‫نهر سوژو در شانگهای
‫همه‌شون قراره به ژاپن منتقل بشن,
‫این بار، منم قصد دارم یه آجر از ‫دیوار شهر نانجینگ با خودم برگردونم,
‫همین‌جاست,
‫بله,
‫قربان، مونتاژ تجهیزات تموم شد,
‫شروع کنید,
‫بله,
‫عالیه,
‫لطفاً ادامه بدید,
‫چشم,
‫آ-تای،
‫ستاد فرماندهی,,,
‫,,,همسرت رو خواسته,
‫یه ژاپنی که بلده ‫عکس چاپ کنه اومده
‫تا جای منو بگیره,
‫یه متخصص,
‫این یه متخصصه,
‫یه متخصص,
‫اینا اموال ژاپنی‌ها هستن,,,
‫دست زدن بهشون به ‫قیمت جونتون تموم میشه,
‫اگه اون جای تو رو بگیره،
‫ما هم به هر حال ‫جونمون رو از دست میدیم,
‫لائو جین!
‫این بالا چیکار ‫می‌کنی؟ برو پایین!
‫گروهبان سونگ گم شده,
‫پس عکسِ ایتو,,,
‫,,,اینجا گرفته شده,
‫قربان،
‫میشه بریم دستشویی,,,
‫,,,و یه چیزی برای خوردن بگیریم؟
‫برید,
‫این خیلی سنگینه,
‫هی!
‫اوه نه!
‫یالا,
‫از همه‌تون ممنونم ‫که نجاتم دادید,
‫برادر کوچیکترم، چونلی، ‫به دست ژاپنی‌ها کشته شد,
‫دیگه هیچ دلبستگی‌ای ندارم,
‫برای همین، تصمیم ‫گرفتم خودم رو فدا کنم,,,
‫,,,و تا پای مرگ با دشمن بجنگم،
‫به این امید که صلح ‫رو به اینجا برگردونم,
‫اگه موفق نشم،
‫با افتخار می‌میرم,
‫چنین مرگی واقعاً باارزشه,
‫اسلحه رو بردار,
‫اسلحه رو بده به من,
‫ما این جنگ رو می‌بریم,
‫زنده‌باد چین!
‫سونگ چونی,
‫گروهبان سونگ بهم گفت,,,
‫,,,نیروهای ضدحمله,,,
‫,,,توی اسکله ‫شیاگوان پیاده میشن,,,
‫,,,و تا دروازه ‫گونگ‌یوان می‌جنگن،
‫و همه‌ی اون شیاطین ‫ژاپنی رو بیرون می‌کنن,
‫نمی‌دونم کی می‌تونن با جنگ ‫راهشون رو باز کنن و برگردن,
‫حرومزاده!
‫چرا از ستوان ایکدا محافظت نکردی؟
‫چرا اسلحه رو برنداشتی؟
‫من فقط یه مترجمم,
‫یه ترسو که از اسلحه می‌ترسه,,,
‫,,,و حتی از کشتن بیشتر می‌ترسه,
‫اونا با من مؤدب بودن,,,
‫,,,حتی بهم شیرینی هم دادن,
‫کجا رفته بودی؟
‫برای ژاپنی‌ها اپرا بخونم,
‫گروهبان سونگ دیگه نیست,
‫فهمیدم,
‫درش بیار و بخون,
‫بدون اون بهتره، مگه نه؟
‫درش بیار!
‫چه خبره؟
‫من طرف شمام,
‫جشن تصرف نانجینگ:
‫پرچم خورشید تابان بر ‫فراز شهر نانجینگ می‌درخشد
‫مناظر جنوب یانگ تسه ‫آرام و آرام‌تر می‌شود,
‫یک میلیون جنگجوی ‫شجاع با پرچم‌های باشکوه,
‫پیش به جلو!
‫شکوه امپراتوری را بنگرید ‫که تمام جهان را روشن می‌کند,
‫ماتسویی ایوانه,
‫گوانگ‌های!
‫بابا!
‫گوانگ‌های!
‫بابا! بابا!
‫پیش به جلو!
‫دوستی چین و ژاپن,
‫قربان، در خدمتم
‫حاضر و آماده,
‫بجنب!
‫یالا,
‫همه،
‫رو به توکیو,,,
‫,,,و سلام نظامی بدید!
‫باشد که همرزمان ‫شهیدمان در آرامش بیارامند,
‫آتش!
‫فقط وسایل شخصی ‫ایکدا رو جمع کنید,
‫به هیچ‌کدوم از تجهیزات ‫ظهور فیلم دست نزنید,
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫من جون کندم برای ژاپنی‌ها ‫کار کردم تا برات مجوز بگیرم,,,
‫,,,اونوقت تو پشت سر من ‫یه سرباز رو قایم کردی؟
‫من این کارو نکردم,
‫به فیلم بازی کردنت ادامه بده!
‫حاضری جونت رو به خطر بندازی فقط ‫برای اینکه ادای آدمای درستکار رو دربیاری,
‫اون سربازه احمقه,
‫تو هم احمقی؟
‫کدوم قهرمانی الکی الکی می‌میره؟
‫می‌دونی هر روز چند نفر می‌میرن؟
‫اون یارو که بیرونه فقط به خاطر ‫این زنده‌ست که من نجاتش دادم,
‫اینجا قهرمان منم!
‫بذار یه چیزی بهت بگم,,,
‫,,,این جنگ به زودی تموم میشه,
‫ژاپنی‌ها میان رأس کار و ‫همه خوشحال خواهند بود,
‫تو فقط باید یه کار بکنی,,,
‫,,,زنده بمونی,
‫من اینو یاد گرفتم,
‫اونقدرها هم سخت نیست,
‫بقیه‌شون رو عوض کن,
‫همه‌ی عکسای روی دیوار رو عوض کن,
‫یه چیزی برات دارم,
‫اینا,,,
‫اینا همون عکساییه که ‫از مناظر نانجینگ گرفتی؟
‫یه سری برات چاپ کردم,
‫ممنون,
‫اینا رو می‌خوام,,,
‫,,,به عنوان هدیه‌ی ‫سال نو به پدرم بدم,
‫می‌تونی بهم بگی,,,
‫,,,اینجاها کجاست؟
‫کمکم کن مطمئن بشم,
‫می‌خوام روی عکسا علامتشون بزنم,
‫سایه‌تون کم نشه,
‫حرف مرد یکیه,
‫این قول رو بهت داده بودم,
‫با این می‌تونی از شهر ‫نانجینگ خارج بشی، درسته؟
‫اگه به سربازای ژاپنی بربخوری چی؟
‫مهر یه مقام بالا روشه,
‫سربازای ژاپنی جرئت ‫نمی‌کنن کاری باهات داشته باشن,
‫این عکس خوب نچسبیده,,, عکس ‫هر کسی رو می‌شه جاش گذاشت,
‫بعدش با جوهر مهر رو درست کن,
‫مال هر کی بشه، ‫مال همون شده دیگه,
‫بهتره زودتر بری,
‫اگه ما بریم،
‫تو چی می‌شی؟
‫ما همین‌جوری قایم می‌شیم,
‫مگه قبلاً غیر از این بود؟
‫فقط فرض کنین شما دو ‫تا هیچ‌وقت اینجا نبودین,
‫بهم بگو،
‫می‌تونیم چند تای دیگه ‫از اینا درست کنیم؟
‫اگه درستشون کنیم،
‫اون‌وقت همه‌مون ‫می‌تونیم بریم، درسته؟
‫خیال‌بافی نکن,
‫اینا همه‌شون شماره سریال دارن,
‫اگه ژاپنی‌ها بفهمن، ‫درجا بهت شلیک می‌کنن,
‫لائو جین،
‫اگه کمک تو نبود، ما تا ‫امروز زنده نمی‌موندیم,
‫و یو شیو,,,
‫اگه اون نبود، این مجوز ‫دومی هم در کار نبود,
‫این حرفا رو نزن,
‫اگه تو نیومده بودی، ما هیچی ‫برای خوردن و نوشیدن نداشتیم,
‫باشه,
‫یو شیو میره,
‫این مجوز من,,,
‫,,,خانواده‌ی شما می‌تونه ‫یه نفر رو انتخاب کنه,
‫اوه، نه,
‫نه نه، ما نمی‌تونیم ‫این کار رو بکنیم,
‫باشه، باشه,
‫ما همه‌مون با هم از مرگ گذشتیم،
‫سختی‌ها رو با هم کشیدیم,
‫بیاین قرعه‌کشی کنیم تا مشخص بشه,
‫دخترم,
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫یالا,
‫آ-چانگ,
‫برو,
‫تو دختر رو بردار و اول برو,
‫تو و پسرت چی؟
‫مهم نیست,
‫بچه‌ی دوممون خیلی ‫به من وابسته است,
‫شما زنا اول برین,
‫ما دو تا یه فرصت دیگه پیدا ‫می‌کنیم تا بهتون ملحق بشیم,
‫تو,,, تو دخترت رو بردار و برو,
‫تصمیم همونیه که گفتم,
‫بسه دیگه,
‫فقط طبق نقشه برو,
‫مجوز کجاست؟
‫پیش توئه، مگه نه؟
‫به نظرت کدومشون قشنگه؟
‫می‌تونم همه‌شون رو بردارم؟
‫چیپائو (لباس سنتی چینی) برندار,
‫بعد از جنگ، باید کیمونو بپوشی,
‫من نمی‌خوام,
‫این رو بهترین خیاطی ‫«هونگ بانگ» تو شانگهای دوخته,
‫این خرت و پرت‌های بی‌ارزش,,,
‫,,,هیچ کمکی بهت نمی‌کنن!
‫بهت گفتم که اینا هیچی نیستن,
‫چند بار بهت گفتم؟
‫وانگ گوانگ‌های،
‫ما آینده‌ای داریم؟
‫کلی بهت گفتم,
‫مگه نه؟
‫من این همه خدمت کردم،
‫و ژاپنی‌ها هم عاشق ‫شنیدن آواز تو هستن,
‫ما در آینده کلی ‫فرصت خواهیم داشت,
‫منظورم این نیست,
‫دارم می‌پرسم,,,
‫,,,که آیا ما,,,
‫,,,با هم آینده‌ای داریم,
‫الان,,,
‫,,,اوضاع سخته,
‫من حتی نمی‌تونم طلاق بگیرم,
‫بعد از اینکه جنگ تموم بشه,,,
‫,,,آینده‌مون حتماً خوب می‌شه؟
‫لین یو شیو،
‫دقیقاً منظورت چیه؟
‫اگه ژاپنی‌ها ببازن چی؟
‫ژاپنی‌ها چطور ممکنه ببازن؟
‫اونا جنگ قبلی رو سال ۱۸۹۴ بردن
‫و تایوان رو اشغال کردن,
‫سال ۱۹۰۰، «اتحاد هشت ملت» ‫وارد شهر ممنوعه شد,
‫ما هنوز داریم غرامت ‫اون رو پرداخت می‌کنیم,
‫شش سال پیش هم شمال شرق رو گرفتن,
‫امسال هم پِی‌پینگ افتاد ‫دستشون، هم شانگهای,
‫نانجینگ رو نگاه کن,,,
‫,,,این همه روز مقاومت ‫کرد، آخرش هم سقوط کرد,
‫ما می‌تونیم جلوشون رو بگیریم؟
‫نمی‌تونیم,
‫مردم چین مثل یه ‫مشت شن پراکنده‌ان,,,
‫,,,هیچ‌وقت با هم متحد نمیشن,
‫سربازا با لهجه‌های مختلف,,,
‫,,,حتی حرف همدیگه رو هم نمی‌فهمن، ‫چطوری می‌خوان با هم بجنگن؟
‫ژاپنی‌ها چطور ممکنه ببازن؟
‫- ولی اگه,,,؟
‫می‌گم،
‫اگه ژاپنی‌ها واقعاً ببازن چی؟
‫اگه ژاپنی‌ها ببازن،
‫اون‌وقت به تو می‌گن خائن,
‫منم می‌شم زنِ یه خائن,
‫من از بچگی اپرا یاد گرفتم,
‫نقش قهرمان‌هایی مثل,,,
‫مو گویی‌یینگ،
‫و لیانگ هونگ‌یو رو بازی می‌کنم,
‫می‌فهمم,
‫اگه من بشم زنِ اون خائن، چین هوی،
‫از اینی که الان هستم ‫بدبخت‌تر می‌میرم، مگه نه؟
‫از تو اون نمایش بیا بیرون، باشه؟
‫در رو باز کن یه ‫نگاه به بیرون بنداز,
‫برو ببین!
‫همه مُردن، کی مونده ‫که با ژاپنی‌ها بجنگه؟
‫ژاپنی‌ها چطور ممکنه ببازن؟
‫به من می‌گی خائن؟
‫هر کی تا آخر زنده ‫بمونه، اون تصمیم می‌گیره,
‫هر کی ببره، حرف حرفِ اونه,
‫ژاپنی‌ها حیوونن,
‫حتی اگه ببرن،
‫با ما مثل آدم رفتار می‌کنن؟
‫ما چی؟
‫ما اصلاً آدم حساب می‌شیم؟
‫لین یوشیو،
‫تو دیوونه شدی,
‫برو بخواب,
‫بچینش,
‫این یکی مال من,,,
‫,,,چندان خوب نیست،
‫ولی یشم اصله,
‫بعد از اینکه من ‫رفتم، لطفاً مراقب,,,
‫,,,پسرم و لائو جین باش,
‫پس این لطف ‫شما رو قبول می‌کنم,
‫با من بیا,
‫دستت رو بده به من,
‫این همه غذا,,,
‫,,,چرا زودتر نیاوردیش؟
‫وقتی شنیدم قراره جنگ بشه،
‫همش نون فطیر درست می‌کردم,
‫موقع فرار که نمی‌شه ‫آرد با خودت ببری،
‫ولی این نون‌ها تا ‫مدت‌ها می‌مونن,
‫برای همین حتی وقتی گرسنه بودم،
‫دلم نیومد بخورمشون,
‫حتی اگه ژاپنی‌ها دیگه غذا نیارن،
‫شما گرسنه نمی‌مونید,
‫ممنونم،
‫خواهر,
‫نه، من باید از شما تشکر کنم,
‫بابا،
‫اگه همون موقع فرار کرده بودیم،
‫مجبور نبودیم از هم ‫جدا بشیم، درسته؟
‫بابا،
‫کی میای دنبال من و مامان؟
‫بعد از سال نو,
‫چه ماهی؟
‫ژانویه,
‫چندم ژانویه؟
‫چه می‌دونم چندم؟ ‫گفتم بعد از سال نو دیگه,
‫میشه ژانویه دیگه,
‫یعنی همون ژانویه,
‫لائو جین،
‫خیلی مراقب پسرمون و خودت باش,
‫زود بیا دنبال من و ‫دخترمون، شنیدی؟
‫گریه نکن,
‫زود بیا دنبالمون، می‌شنوی؟
‫می‌دونم,
‫الان بیرون آدم زیادی نیست,
‫چطوره,,,
‫,,,با هم یه عکس بگیریم؟
‫باشه,
‫کاش موهات رو ‫بعدتر کوتاه می‌کردی,
‫دارم می‌گیرم,
‫لبخند بزن,
‫تکون نخور,
‫نور کمه,
‫شاتر آهسته بیست ‫ثانیه طول می‌کشه,
‫آماده,,,
‫خوبه,
‫دروازه شهر، دروازه ‫شهر، چند گز بلنده؟
‫سی و شش گز تا آسمون,
‫اسب گل‌به‌سر،
‫شمشیر به دست،
‫از دم درتون رد می‌شم،
‫ازت می‌پرسم، پرتقال یا موز،
‫کدوم رو می‌خوای؟
‫مامان،
‫من یه بار هانگژو هم رفتم,
‫داداش کوچیکه هیچ‌جا نرفته,
‫بعد از اینکه ژاپنی‌ها ‫رو بیرون کنیم،
‫هرجا که تو و داداشت بخواید برید،
‫مامان و بابا می‌برنتون اونجا،
‫باشه؟
‫خیلی خب,
‫بابا کار دیگه‌ای ‫از دستش برنمیاد،
‫ولی امروز می‌ذارم
‫یه روزه هزار فرسنگ راه برید,
‫شهر ممنوعه‌ی پکن,
‫مرکز خرید چوان‌یه در تیانجین,
‫«امواج بید و آواز پری‌شاهرخ» ‫در دریاچه غربی,
‫معبد خدای شهر شانگهای,
‫برج لک‌لک زرد ووهان,
‫دیوار بزرگ چین,
‫بابا بهتون یاد داده بود,,,
‫,,,به اینا چی می‌گیم؟
‫سرزمین مادری زیبای ما,
‫نه حتی یک وجب هم کمتر,
‫نگهش دار,
‫ببرش بالاتر,
‫#
‫از این طرف,
‫کجا؟
‫قربان، ما مجوز داریم!
‫برو کنار!
‫گفتم برو کنار!
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫محافظت از جون اون مرد,,,
‫,,,این یعنی
‫مروت,
‫مامان! مامان!
‫آویزون کردن تابلوی محافظت
‫جلوی عکاسی,,,
‫,,,این یعنی جوانمردی,
‫فراهم کردن غذا و دارو براشون
‫این یعنی ادب,
‫اون فقط یه بچه‌ست!
‫استفاده از بقیه برای ‫کشتن به جای خودت,,,
‫,,,این یعنی خردمندی,
‫اگه این آدمایی که ‫شماره دارن پیداشون شد،
‫فورا بکشیدشون,
‫چشم قربان,
‫سر قولت موندن
‫و دادن مجوز بهشون,,,
‫,,,این یعنی صداقت,
‫برداشت من
‫درسته، مگه نه؟
‫بله،
‫کاملا درسته,
‫دخترمو ول کن!
‫ولش کن,,,
‫چرا هنوز نرفتید؟
‫زود باشید برید,
‫اول وسایل رو جمع کن,
‫یالا,
‫چی‌پائو (لباس سنتی چینی) می‌خوای؟
‫همه‌شو بردار,
‫یه تیکه از فیلمی که ‫تو توش هستی رو ببر,
‫بقیه‌شو بذار بمونه,
‫این جنگ,,,
‫,,,چه ببریم چه ببازیم،
‫من آخرش حتما ‫باهات ازدواج می‌کنم,
‫حتی اگه ژاپنی‌ها ببازن،
‫من از الان راه فرار ‫خودمو پیدا کردم,
‫من تحویل می‌دم
‫تمام اطلاعاتشون رو
‫تا جون خودمو نجات بدم,
‫مجوز رو بردار و بیا بریم,
‫مجوز رو دادم به یکی دیگه,
‫منظورت چیه؟
‫مجوز رو دادم به یکی دیگه,
‫اونا کی هستن؟
‫بیا بیرون!
‫اون زنی که دو تا مجوز داره کیه؟
‫اون کیه؟
‫آقایان لشکر ششم،
‫در سال آینده، یعنی ‫سال سیزدهم شووا،
‫به خاطر اعلی‌حضرت، قلمرومون ‫رو هزاران مایل گسترش می‌دیم،
‫و می‌ذاریم قدرت ‫امپراتوری بزرگ ژاپن
‫در چهار گوشه‌ی عالم حس بشه!
‫من باهات,,,
‫,,,مثل یه دوست رفتار کردم,
‫بهت اعتماد کردم,
‫ببندینش,
‫این نه,
‫نگاتیوهای من,
‫نگاتیوهای من کجاست؟
‫سرگرد کوروشیما،
‫هر کاری دلت ‫می‌خواد با این زن بکن,
‫ایتو،
‫بالاخره یاد گرفتی منعطف باشی,
‫خواهش می‌کنم این کارو نکنید,
‫گم شو,
‫وانگ گوانگ‌های!
‫با من بیا,
‫قربان,
‫نه، قربان, خواهش می‌کنم نکنید,
‫مگه ما دوست نیستیم؟
‫دوستیم, دوستیم,
‫دوستیم,
‫دوستیم؟
‫تو یه سگی,
‫این عاقبت سگیه که صاحبش رو گاز می‌گیره,
‫آفرین,
‫یه سرباز باید همینجوری باشه,
‫با من بیا تو,
‫یالا,
‫اون که مرده,
‫خیله خب، پاشو,
‫غلط اضافی کن, راه بیفت!
‫تکون نخور!
‫کسی اونجاست؟
‫اینوعه،
‫سال نو مبارک,
‫همیشه دنباله‌رو شما هستم,
‫کجان؟
‫نگاتیوها کجان؟
‫کجا؟
‫نگاتیوها,,,
‫,,,کجان؟
‫اینجان,
‫ایتو
‫ایتو کجاست؟
‫همش دم از شکار لحظه‌های عکاسی می‌زد,
‫حالا که لازمش داریم کجاست؟
‫عکس زن و بچه‌ش,
‫عوضشون کن، یالا,
‫اگه از عکسای اونا استفاده کنیم،
‫پس زن و بچه‌ش چی میشن؟
‫کل خانواده‌ش برای ژاپنی‌ها کار می‌کردن,
‫از قبل به یکی سپرده مراقبشون باشه,
‫اتفاقی براشون نمیفته، مگه نه؟
‫لائو جین،
‫یه عکس از خودت پیدا کن,
‫به لطف شما دوتا،
‫زن و دخترم تونستن فرار کنن,
‫میشه,,,
‫,,,پسرم رو هم با خودتون ببرید؟
‫اگه ژاپنی‌ها,,,
‫,,,منو اینجوری ببینن،
‫زنده بیرون نمیرم,
‫تو و یو شیو بچه رو بردارید و اول شما برید,
‫من قایم میشم و با نون‌هایی که ‫زنت پخته چند روزی سر می‌کنم,
‫نمیشه با هم بریم؟
‫گفتی می‌خوای عکاسخانه رو به من بسپری,
‫حالا دلت نمیاد ولش کنی؟
‫استاد,
‫برو,
‫یه کم آسپرین بریز تو شیر خشک بچه,
‫کمک می‌کنه راحت بخوابه,
‫زود باش برو!
‫اون ژاپنیه,,,
‫,,,واقعاً مرده؟
‫می‌کشمت!
‫دروغگو!
‫می‌کشمت!
‫بمیر!
‫می‌کشمت!
‫ایتو!
‫نگاتیوها همینجان!
‫وایسا!
‫آ-چانگ!
‫برو!
‫زود باش برو!
‫پس خودت چی؟
‫بچه رو بردار و برو!
‫اگه نری دیگه خیلی دیر میشه!
‫بیا با هم بریم!
‫برو!
‫با هم!
‫بیا با هم بریم!
‫-برو! ‫-آ-چانگ!
‫آ-چانگ!
‫برو!
‫آ-چانگ!
‫اون چیه؟
‫آتیش! آتیش!
‫آتیش!
‫بررسی تموم شد, مورد مشکوکی نیست,
‫هی!
‫واینسا, به راهت ادامه بده, برو,
‫صبر کن!
‫وایسا!
‫این برای پسر منه,
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫لائو جین!
‫بچه‌م!
‫با من بیا لائوجین!
‫لائوجین!
‫با هم بریم! لائوجین!
‫برو!
‫وایسا!
‫به پسرم بگو
‫پدرش یه عکاس بود,
‫من یه عکاسم!
‫ببین
‫سال نوئه,
‫اونجا,
‫دستا بالا!
‫بی‌حرکت!
‫حرومزاده‌ها!
‫نیانجینگ رو جهنمش کردین
‫از عکس گرفتن خوشتون نمیاد؟
‫لبخند بزن!
‫دوست نداری لبخند بزنی؟
‫اینو سمت من نگیر!
‫دوست نداری لبخند بزنی؟
‫بیا دیگه، بذار یه عکس ازت بگیرم,
‫حرومزاده‌های عوضی!
‫اونجا,
‫یالا!
‫مواظب باش, آروم,
‫دنبال کسی می‌گردی؟
‫می‌تونم کمکت کنم,
‫اسمش چیه؟
‫دنبال,,,
‫,,,یه بچه و مادرش می‌گردم,
‫ندیدمشون,
‫می‌تونی کمکم کنی با خبرنگارهای ‫خارجی ارتباط برقرار کنم؟
‫با من بیا,
‫چونگ‌کینگ (نام شهری در چین)
‫خبر! خبر!
‫خبر!
‫جنایت ژاپنی‌ها در نانجینگ!
‫ده‌ها هزار سرباز و غیرنظامی قتل‌عام شدن!
‫همه بیاین ببینین!
‫جناب سناتور،
‫ببینید تو چین چه خبره,
‫خبر! خبر!
‫عکس‌هایی از منابع مختلف,,,
‫,,,جنایات ژاپنی‌ها در نانجینگ رو افشا می‌کنن,
‫این کشتار غیرانسانی هفته‌هاست که ادامه داره,
‫قربانیان شامل اسیران جنگی و تعداد ‫زیادی از غیرنظامیان بی‌گناه هستن,
‫تیراندازی، غارت، آتش‌سوزی، تجاوز و ‫بقیه جنایت‌های فجیع قابل وصف نیستن,
‫چین را نجات دهید! مرگ بر ژاپن!
‫این غیر ممکنه!
‫نگاتیوها پیش منه,
‫بقیه‌شون همه سوختن,
‫صداقت، خرد، ادب و عدالت ‫(فضایل اساسی در فلسفه کنفوسیوس)
‫با این کاری که کردی،,,,
‫,,,مایه‌ی ننگ شدی,,,
‫,,,برای خانواده‌ت و کل لشکر ششم,
‫حالا,,,
‫,,,همه از این جهنم خبردار میشن,
‫ممنونم,
‫همه‌ی نگاتیوها همینه؟
‫چیزی ازشون گم نشده؟
‫این هو دیه هست,
‫و اینم منم,
‫می‌تونی این عکس رو برام ظاهر کنی؟
‫و بزرگش کنی,
‫چرا؟
‫غیر ممکنه,
‫آخه چطور ممکنه؟
‫غیر ممکنه!
‫چرا؟
‫غیر ممکنه!
‫چرا؟
‫یه فکری دارم,
‫اینا نگاتیوهاییه که,,,
‫,,,من ظاهر کردم,,,
‫,,,قبل از سقوط نانجینگ,
‫خیلی‌هاشون الان دیگه صاحب ندارن,
‫اینا رو بردارین,,,
‫,,,و با نگاتیوهای ژاپنی‌ها عوضشون کنین,
‫هر کدوم از ما نگاتیوهای ژاپنی‌ها ‫رو توی لباسامون می‌دوزیم,
‫هر کی تونست مجوز خروج بگیره,,,
‫,,,نگاتیوها رو با خودش می‌بره بیرون,
‫باید ببریمشون بیرون,
‫بدین من انجامش بدم,
‫خیاطی بلدی؟
‫اولین روز کاریم،,,,
‫,,,چیزی که یاد گرفتم دوختن کیسه‌های پستی بود,
‫چرا کیسه‌های پستی می‌دوختی؟
‫اسم من آ-تای نیست,
‫فامیلم «سو»ئه,
‫سو لیو چانگ,
‫پستچی گروه ۲، منطقه ۱ اداره پست نانجینگ,
‫۱۲۱۳, شماره ۱۲۱۳,
‫با اینکه خیابون گونگ یوان ‫فقط یه کوچه‌ی کوتاهه،,,,
‫لبخند بزن,,, دستت رو بذار رو شونه‌ی خانوم,,,
‫,,,بهار و تابستون و پاییز ‫و زمستون مردم نانجینگ،,,,
‫,,,شادی و خشم و غم و خوشی‌هاشون،,,,
‫,,,همه‌ش توی همین کوچه خلاصه می‌شه,
‫تولدتون مبارک آقا,
‫لباس می‌خرن،,,,
‫,,,سرخاب سفیداب می‌خرن،,,,
‫,,,شیرینی عروسی می‌خرن،,,,
‫,,,مهمونی می‌دن,
‫قدم نو رسیده مبارک، انشاالله ‫چراغ خونه‌تون رو روشن کنه!
‫نترس عزیزم, دوربینو نگاه کن,
‫چه دلاور و با روحیه‌ای، در خدمت به میهن,
‫عالیه!
‫چه بچه‌دار شدن باشه،,,,
‫,,,چه ازدواج کردن،,,,
‫,,,فارغ‌التحصیلی،,,,
‫,,,استخدام شدن,,,
‫یه خانواده‌ی دوست‌داشتنی با پسر و دختر,,,
‫,,,یعنی یه زندگی کامل,
‫,,,تولد، بازنشستگی، مریضی، مرگ،,,,
‫همه‌شون از این عکاسخانه «شانس» می‌گذرن,
‫فارغ‌التحصیل شدی,
‫تو دانشگاه خوب درس بخون،,,,
‫,,,برو خارج،,,,
‫,,,ولی برگرد به کشورت خدمت کن,
‫همه می‌خوان,,,
‫,,,اینجا یه خاطره از خودشون به جا بذارن,
‫محاله!
‫چرا؟
‫اسبی با گل‌ها،
‫با شمشیر برافراشته،
‫از در خونتون رد می‌شم،
‫ازت می‌پرسم، پرتقال یا موز،
‫کدومو می‌خوای؟
‫وقتی بزرگ شدی،
‫می‌خوای چیکاره بشی؟
‫پرستار؟ پرستاری عالیه,
‫زخمیا رو درمان می‌کنی و ‫جون آدما رو نجات می‌دی,
‫خواهران زیبا,
‫زیبایی‌ای که ماهی رو از حرکت و ‫پرنده رو از پرواز باز می‌داره،
‫گل رو شرمنده و ماه رو بی‌نور می‌کنه,
‫سینه ستبر، سر بالا,
‫برادران متحد,,,
‫,,,قدرت عظیمی دارن,
‫مشکلی نیست,
‫عکس‌های این چینی‌ها اهمیتی نداره,
‫این تویی!
‫لعنتی!
‫حرومزاده!
‫اونا صاحبای واقعی این شهرن,
‫اینجا، زود باش!
‫خاموشش کن!
‫تکون نخور!
‫آتیشو خاموش کن!
‫وایسا!
‫همه برید عقب!
‫نگاتیو‌هام!
‫می‌خوای بدونی این عکسا مال کجاست؟
‫کوچه بید،
‫خیابان گوانگ‌آن،
‫چاه یانگ گونگ،
‫خیابان پینگ‌شی،
‫کارگاه آهنگری،
‫خلیج هفت خانواده،
‫بازار الاغ، اردوگاه جیائوفو!
‫ایتو،
‫شمشیر رو بردار,
‫انجامش بده!
‫معبد کرووینگ،
‫دریاچه موچو،
‫کوهستان ارغوانی،
‫یوهواتای،
‫دروازه یی‌جیانگ،
‫دروازه گوانگهوا،
‫دروازه ژونگشان،
‫انجامش بده!
‫بهم دست نزن!
‫می‌کشمت,
‫تو کاره‌ای نیستی که اجازه ندی!
‫می‌کشمت!
‫تا وقتی چین از بین نرفته،
‫ما چینی‌ها اجازه نمی‌دیم اینطوری نابودش کنید!
‫ما,,,
‫,,,دوست نیستیم,,,
‫,,,اصلاً,
‫dak
‫خاکسترش رو بفرستید خونه,
‫بهشون بگید,,,
‫,,,ایتو برای افتخار لشکر ششم,,,
‫,,,در نبرد نانجینگ,,,
‫,,,شجاعانه کشته شد,
‫من با درکی عمیق از وضعیت جهان ‫و شرایط کنونی امپراتوری،
‫به دولت امپراتوری دستور داده‌ام
‫تا به دولت‌های ایالات متحده، ‫بریتانیا، چین و اتحاد جماهیر شوروی
‫پذیرش بیانیه مشترکشان از ‫سوی ما را اعلام نماید,
‫پانزدهم اوت ۱۹۴۵: ژاپن بی‌قید و شرط تسلیم شد,
‫دادگاه نظامی محاکمه جنایتکاران جنگی وزارت دفاع ‫نانجینگ ۱۹۴۷
‫اینوئه یوجی،
‫آیا لشکر ششم ژاپن,,,
‫,,,در نانجینگ دست به کشتار گسترده زد؟
‫به هیچ وجه,
‫در جنگ، تلفات تصادفی اجتناب‌ناپذیر است,
‫اگر
‫اگر ارتش چین زودتر تسلیم شده بود،
‫تلفات غیرنظامیان اتفاق نمی‌افتاد,
‫شما نمی‌توانید ثابت کنید,,,
‫,,,که ما مقصر تلفات غیرنظامیان بودیم,
‫مدارک را ارائه کنید,
‫مردی به نام «جین» بود,,,
‫,,,که یک عکاسی در نانجینگ داشت,
‫متجاوزان ژاپنی,,,
‫,,,عکس‌هایشان را برای چاپ ‫به عکاسی او می‌آوردند,
‫جین از ترس وحشی‌گری آنها ‫نمی‌توانست مخالفت کند,
‫اما مخفیانه یک دسته از نگاتیوها را جابجا کرد,
‫این عکس‌ها حاوی,,,
‫,,,مدارکی از جنایات ارتش ژاپن بود-
‫آنها از کشتار مردم ما لذت می‌بردند,
‫حتی حالا هم، دیدنشان,,,
‫,,,وحشت‌آور است,
‫ما این مدرک را ارائه می‌کنیم,,,
‫,,,تا مورد بررسی شما قرار گیرد،
‫که به عنوان بخشی از مدارک ‫مستند ضمیمه شده است,,,
‫,,,جهت محاکمه و صدور رأی,
‫بنا بر تحقیقات انجام‌شده،
‫این عکس‌ها,,,
‫,,,در واقع توسط متجاوزان ژاپنی در ‫حین ارتکاب جنایاتشان گرفته شده,,,
‫,,,و مدرکی انکارناپذیر از ‫جنایات جنگی به شمار می‌روند,
‫رهبران نظامی ژاپن که به نانجینگ حمله کردند,,,
‫,,,مشترکاً به سربازان خود اجازه دادند,,,
‫,,,تا به طور سیستماتیک مرتکب اعمالی چون,,,
‫,,,شکم دریدن،,,,
‫,,,گردن زدن،,,,
‫,,,تجاوز،,,,
‫,,,زنده سوزاندن,,,
‫,,,و دیگر اعمال وحشیانه شوند,,,
‫,,,علیه,,,
‫,,,غیرنظامیان بی‌دفاع,,,
‫,,,و زنان و کودکان بی‌گناه،,,,
‫,,,که تعدادشان به بیش از ۳۰۰ هزار نفر می‌رسد,
‫مدارک قطعی,,,
‫,,,و غیرقابل انکار است,
‫این دِین خون بسیار سنگین,,,
‫,,,و جنایات، فجیع است!
‫این دادگاه حکم به,,,
‫,,,اعدام می‌دهد,
‫ببریدش!
‫برید بیرون!
‫آتش!
‫مامان،
‫میشه همون‌طور که گفتی این لحظه رو ثبت کرد؟
‫آره,
‫برو!
‫آتش!
‫از ۲۶ آوریل سال ۱۹۴۷، تانی هیسائو و بقیه ‫جنایتکاران جنگی، یکی پس از دیگری اعدام شدند,
‫تاریخ را فراموش نکنیم، ‫خود را قوی بداریم,
‫این فیلم به مناسبت هشتادمین سالگرد پیروزی مردم چین در جنگ با ‫ژاپن و همین‌طور پیروزی در جنگ جهانی ضدفاشیستی تقدیم می‌شود,
‫عکس‌ها: مائو شوهائو رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال