رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫آیا خطر بیرون
‫از خطر داخلی بزرگتره؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
«قسمت چهارم: سـاشـا»
‫صبح بخیر، ساشا
‫امروز روز 7324 اُم از «اقامت» شماست
‫و همه‌ی ما در «اقامت خانگی»
‫می‌خوایم تولدت رو بهت تبریک بگیم
‫چطوره برای جشن گرفتن،
‫خونه‌ـتو ترک کنی و بری بیرون ماجراجویی؟
‫گور بابای اون عـن
‫آه,,,
‫نگران نباش، پریده گلوت
‫سرفه نیست
‫ویروس نگرفتی, 20 ساله که
‫نرفتی بیرون
‫ببین، یکی رو بفرستم مجرای ‫بینی‌ـتو باز کنه و تست بگیره؟
‫نه! نه! ‫نه، نه، نه، نه
‫نه, یعنی، آره, ‫خوبم, خوبم,
‫اونا بی خطر هستن، ساشا
‫- من همیشه تو رو در امان نگه می‌دارم ‫- باشه
‫- من خوبم ‫- به عنوان ربات هم‌نشین‌ـت
‫لازمه از سلامتت اطمینان حاصل کنم
‫با آپدیت نسخه‌ی 34,1 ام
‫ابزار جدیدی بهم داده شده که,,,
‫قول میدم,,,
‫که لازم نیست,
‫هر روز، همین سوالا رو ازم می‌پرسی
‫و منم هر روز با همین قابلیت پیش‌بینی جواب میدم
‫این قضیه‌ی ماست, ‫قضیه‌ی قابل پیش‌بینی ما,
‫و می‌دونی که من عاشق ‫قابلیت پیش‌بینی کردنم، درسته؟
‫قابل پیش‌بینی بودن بهت آرامش میده
‫چرا با این آپدیت نسخه 34,1
‫میری روی مخ من؟
‫آپدیت نسخه 34,1 امروز اجباری بود
‫واقعاً؟ چرا؟
‫«اقامت خانگی» از همیشه متعهد تره
‫که به کاربران‌ـمون صمیمانه‌ تر کمک کنیم
‫می‌خوای به من نزدیک بشی؟
‫ساشا، لطفاً منو از خودت نَرون
‫دلیل وجود من کمک به توئـه
‫آهان,,,
‫خیلی مهمه که بهم اعتماد کنی، ساشا
‫بازم برگشتیم به همون فیلم‌نامه
‫که چقدر اهمیت داره و اینا, یه حقه,
‫ما فقط می‌خوایم امروز بالاخره ‫اقامتگاه‌ـت رو ترک کنی
‫چی,,, امروز؟
‫امروز جدیده
‫امروز چیش خاصه؟
‫ذِن؟
‫امروز روز مهمی‌ـه ساشا
‫20 ساله که این داخلی
‫پس فقط می‌خوام امروز بالاخره ‫روزی باشه اینجا رو ترک می‌کنی
‫یعنی، یه عالمه دنیای هیجان انگیز هست
‫که داری از دست میدی
‫- مثلاً یکیش سفر کردنه ‫- از خیرش می‌گذرم
‫ببین، رئیس‌های من آمادگی‌ـشو دارن که بهت
‫انگیزه مالی پیشنهاد کنن,
‫آره، ولی جواب من منفی‌ـه داداچ
‫این پول اونقدری‌ـه که زندگی‌ـتو عوض کنه، ساشا
‫آره, در همین حد بی‌علاقه‌ام
‫در مورد,,, یعنی، ‫مگه دلت واسه دیدنش تنگ نشده؟
‫- دیدن,,, ‫- نه، نگو
‫- «نیا» ‫- چی گفتم؟
‫الان من چی گفتم؟
‫نباید تا وقتی از کلمات حساسم استفاده نکردم
‫ازشون استفاده کنی, ‫این یه قانونـه,
‫این قانون توئـه
‫امروز، قوانین عوض میشن
‫شرایط توافق‌ـمون رو به روزرسانی کردیم
‫تا تمام کاربران «اقامت خانگی» رو ‫تشویق کنیم که اقامتگاه‌ـشون رو ترک کنن,
‫طبق داده‌های بازیابی شده‌ی ما اگه
‫- اوه ‫- بری بیرون,,,
‫داده‌های بازیابی شده‌ی غلط
‫داروهای بی‌اثر، زره‌های قابل نفوذ
‫برو بیرون, بمون داخل, ‫مرگ, بچه, مرگ,
‫سریع برگرد داخل یا شایدم ‫برو بیرون ماجراجویی کن!
‫مرگ‌های بیشتر, مرگ رو مطالعه کن, ‫برو بیرون! برو بیرون! برو بیرون!
‫اینکه چطور نصف جمعیت بارها و بارها
‫توسط شماها فریب خوردن، ‫از درک و فهم من خارجـه! خارج!
‫شما برای این 'من' مسئولید
‫نه من
‫من بابت شخصی که بهش ‫تبدیل شدم مسئولیتی ندارم
‫و فکر می‌کنید بعد از این همه سال
‫با وعده‌ی سفر فریب می‌خورم؟
‫یا پول یا,,, یا با تحت تأثیر قرار گرفتن؟
‫هرگز
‫سال‌ها بهم گفتی که فقط داخل اقامتگاهم امنـه
‫پس از رو کونم بیا پایین
‫من همینجا شادم
‫اینجا، هر چی که لازم داشته باشم،
‫دارم,
‫ازم آزمون بگیر, ‫درمورد هر چیزی,
‫چون من واقعاً دنیا رو می‌بینم، دنیای حقیقی رو
‫نه این دنیای جعلی که شماها ساختید و به راهش کردید
‫تا کاری کنید ما باور کنیم شرایط عادی شده
‫نه، درست از همینجا، می‌تونم دنیا رو ببینم
‫می‌تونم بشنوم‌ـش، می‌تونم مزه‌اش کنم
‫می‌تونم بوشو حس کنم، مثل,,,
‫ببین، بهترین دوستم نیا، همین الان،
‫برام از اوضاع واقعی
‫بیرون خونه‌ـمون ویدیو فرستاده
‫ساشا، اون ویدیوها مال 20 سال پیشـه
‫نه، یادم میاد, وقتی اون ویروس ‫پخش شد 23 سالم بود,
‫جوون بودم و کلی برنامه داشتم
‫هیچ پایانی برام وجود نداشت
‫هر روزش کابوسی بود که ‫نمی‌تونستی ازش بیدار شی
‫روز و شب، شب و روز
‫همون وحشت
‫فقط آدمای کمتری زنده هستن که عذاب‌ـشو بکشن
‫دوستان زیادی مُردن
‫خانواده, دشمنان,
‫مُردن
‫و همه داشتن به یه چیز فکر می‌کردن:
‫وای خدا رو شکر که سر ِمن نیومد
‫امیدوارم بعدی من نباشم
‫و منم می‌دونستم,,,
‫می‌دونستم زندگی‌ای که یه زمان ‫ازش لذت می‌بردم تموم شده
‫موجودیت من به دو فصل تقسیم شده:
‫قبل از «اقامتگاه» و هر اتفاقی که قبلش افتاده
‫دو فصل که توسط یه فاجعه‌ی بی‌صدا تقسیم شدن
‫و من تغییر کردم
‫دیگه به قول تو، طالب دنیای بیرون نبودم
‫دیگه نمی‌خواستم زندگیم مثل سابق
‫گل و بلبل بشه,
‫می‌دونستم امکانش نیست
‫پس، حساب بانکی‌ـمو خالی کردم، ‫به مقامات پول دادم،
‫سوار اون اتوبوس شدم و آوردنم اینجا
‫به «اقامتگاه خانگی»ـم تا صبر کنم مشکلات حل بشن
‫و من رویای خونه‌ی بی‌نقص رو ساختم
‫یه خونه‌ی دل باز
‫وسایل و مبل‌های قابل شستشو، ‫یه آشپزخونه بزرگ،
‫و نور
‫یه سقف شیشه‌ای زیبا
‫و البته تو، هم‌نشین ذِن ِمن
‫همونطور که وظیفه داری,
‫ولی حیف استخر نیست
‫همیشه یه استخر می‌خواستم
‫قرار بود یکی بسازم
‫حالا، نیا,,,
‫وقتی داشتیم بزرگ می‌شدیم اون یه استخر داشت
‫شکل جکوزی بود، ولی بازم قشنگ بود
‫پدر و مادرش همیشه همه‌ی بچه‌های همسایه رو
‫دعوت می‌کردن که توش شنا کنن
‫همیشه می‌تونستیم قفل در حیاط پشتی رو باز کنیم
‫و حتی وقتی خونه نبودن بریم اونجا
‫طوری بود که حس می‌کردی,,, استخر عمومی‌ـه
‫به گمونم از خوبی‌ـشون بود,
‫نه
‫قطعاً از خوبی‌ـشون بود
‫از خوبی‌ـشون بود
‫من و نیا
‫روی آب شناور می‌شدیم
‫رو به بالا
‫چشمامون خیره میشد به خورشید
‫و گوش‌هامون زیر آب می‌موند، ‫انگار که توی فضا باشی
‫انگار,,, تنها باشی
‫ولی اینکه می‌دونستم نیا اونجاست و ‫اینکه اونم می‌دونست من اونجام
‫و,,,
‫انگار مشکلی نداشت که توی فضا تنها باشی
‫باهمدیگه بودیم
‫دلت براش تنگ شده، نه؟
‫اگه بتونی دوباره ببینیش چی؟
‫چرا سعی داری کاری کنی اینجا رو ترک کنم؟
‫آره می‌دونم چی می‌خوای بگی
‫قراره بگی: "ما هرگز همچین کاری نمی‌کنیم"
‫- ساشا,,, ‫- خدایی؟
‫من فقط یه ربات هم‌نشین هستم
‫چطور باید فرق بین یه ربات و یه انسان
‫رو متوجه بشم؟
‫یا فرق یه ربات که تظاهر می‌کنه یه انسانـه
‫وانمود می‌کنه یه رباتـه
‫تا یه انسان باشه که منو مبتلا کنه!
‫رئیس‌های تو قابلیت‌ـشو دارن که فاجعه خلق کنن
‫و بدون شک
‫تمام انگیزه‌های سیاسی و مالی‌ـش رو هم دارن
‫من اخبار رو می‌خونم، ذن
‫اونم زیاد
‫اونایی که قدرت دستشونه سابقه‌ی
‫آلوده کردن مردم رو دارن,
‫بهشون میگن "آزمایشات"
‫بقای اصلح
‫چیزی از «ایمنی جمعی» شنیدی؟
‫می‌دونم قراره چی بگی
‫«این برای گذشته‌ـست, ما دیگه ‫امروز هرگز این کارو نمی‌کنیم,»
‫- درسته؟ ‫- خب نمی‌کنیم
‫تنها تعهد ما
‫بهتر کردن زندگی کاربران‌ـمونـه
‫می‌تونی بهم اعتماد کنی، ساشا
‫این طرز حرف زدنت
‫سطح ِ,,,
‫تو صدا و لحن عصبی نداری
‫لحن صدات جنون و سوءظن نداره
‫اون افرادی از ما که,,,
‫لحن داریم,,,
‫نمی‌دونی چه بلاهایی پشت سر گذاشتیم
‫چطور همه چی شروع شد
‫اون روز رئیسات در رو ‫به روی همه‌ـمون قفل کردن
‫درو به روت قفل کردن تا ‫در برابر ویروس ازت محافظت کنن
‫ساشا، خواهش می‌کنم
‫یادآوری اون روز می‌تونه ناراحت کننده باشه
‫اون روز، بیدار شدم و ‫به بهداشت فردیم رسیدگی کردم
‫و رفتم سراغ در
‫چرخوندمش، پیچوندمش، کشیدمش، ‫هلش دادم، هیچی جواب نمی‌داد
‫و سعی می‌کردم وحشت نکنم، ‫رفتم پشت پنجره،
‫و کل‌ـشون مسدود شده بودن,
‫و فوراً به فکر نیا افتادم
‫و برام سوال شد که اونم زندونی شده یا نه
‫و تمام کاری که ‌کردم ‫این بود که به اون فکر کنم
‫به لبخندش فکر کردم، اون استخر، شنا کردن‌ـمون،
‫و ما,,,
‫و نیا روی اون صفحه ظاهر شد
‫داشت فریاد میزد
‫دیگه حتی نمی‌تونستم صدای ‫جیغ زدن‌های خودمو بشنوم
‫فقط صدای اون
‫و سعی کردم آرومش کنم
‫سعی کردم آبپاش و استخر رو به یادش بیارم
‫و روزای تابستون و نور و خودمون،
‫و قلبم داشت می‌شکست
‫و من,,, فقط می‌خواستم اونو به آغوش بکشم
‫چون خونه همینه، مگه نه؟
‫برای من همینه
‫در کنار دوستم
‫و من,,, فقط می‌خواستم آرومش کنم,,,
‫و اونو به آغوش بکشم
‫ولی به جاش منم باهاش ‫شروع کردم به گریه کردن
‫می‌دونی تولد من و نیا توی یه روزه؟
‫آره
‫امروز تولد اونم هست
‫آره، یه سال وقتی تولد 9 سالگی‌ـمون بود
‫اون,,,
‫می‌خواست شنا کردن یادم بده,
‫برام مهم نبود، من,,,
‫با شیلنگ سبز رنگ باغچه خوشی می‌کردم
‫نمی‌خواستم یاد بگیرم، ولی اون حرف گوش نمی‌داد
‫و,,,
‫و اونجا وایستاده بودیم، ‫دستای چروکیده‌ی آغشته به کُلُرش
‫بدن عصبی و دستپاچه‌ی منو ‫در تعادل نگه داشته بود و گفت
‫«برای شنا کردن,,,
‫باید تسلیم بشی، ساشا,»
‫و من روی اون صفحه بهش نگاه کردم,,,
‫هنوز تموم نشده بود
‫و تسلیم شدن
‫آخرین چیزی بود که می‌خواستم ‫یه کدوم از ما بهش تن بده
‫پس شروع کردم به کوبیدن در
‫بعدشم با مشت، محکم می‌زدم به دیوارا
‫و داشتم خشمگین می‌شدم و سر در گم بودم
‫وحشت زده بودم و تنگناهراسی به سراغم اومده بود
‫و فقط دلم می‌خواست نزدیک نیا باشم
‫و مدام می‌گفتم شما نمی‌تونید منو ‫توی خونه‌‌ام نگه دارید!
‫نمی‌تونید منو مجبور کنید اینجا بمونم!
‫و,,,
‫اینطور بود که,,,
‫روز اول «اقامت» شروع شد
‫به نظر ناگوار میاد
‫برای اون روز,,,
‫به یه کلمه عمیق تر نیاز داریم
‫اگه امشب تو رو ببریم به خونه‌ی نیا چی؟
‫اگه از خونه‌ـت بری بیرون، ‫می‌تونیم ترتیبشو بدیم,
‫تو آماده‌ای، ساشا
‫تمام مدت برای همین تلاش کردیم
‫من و نیا گول نقشه‌هاتو نمی‌خوریم که ‫کاری کنی اقامتگاه رو ترک کنیم
‫داستان‌هایی درمورد شما مشاوران استقرار
‫شنیدم که چه کارایی که انجام ندادید,
‫مثلاً با پسرعموم جیمز
‫ما هیچ کاری باهاش نکردیم، ساشا
‫همه توی خانواده من از جمله جیمز
‫شاید,,, 400 روز بود که اقامت داشتن
‫در حالی که هنوز همه داشتن چپ و راست می‌مُردن
‫و لیست اسامی که برای عموم مردم منتشر میشد
‫کوتاه و کوتاه تر میشد
‫تمام خانواده‌ام، موافقت کردیم و گفتیم
‫آره، دارن بهمون دروغ میگن
‫رئیس‌هات تمام درها رو باز کردن
‫و گفتن رفتن به بیرون خونه خطری نداره
‫و ما حرفشونو باور کردیم
‫پس خانواده‌ی من گفتن: خب، ‫هیچکس اقامتگاهش رو ترک نمی‌کنه
‫تا وقتی که مطمئن بشیم، کاملاً مطمئن بشیم
‫که کاااااملاً مطمئن بشیم فاجعه تموم شده,
‫و ما همگی موافقت کردیم,
‫اون موقع خطری وجود نداشت، ساشا
‫بیرون اومدن خطری نداشت، ‫از اون موقع خیلی وقته که همینطوره,
‫من بهت دروغ نمیگم
‫جیمز 7 سال توی خونه‌اش موند
‫7 سال موند
‫فقط تصورشو بکن چقدر با شماها ‫مهربون رفتار می‌کرده
‫شما باهاش چیکار کردید؟
‫ما طبق تمام قوانین و قواعد عمل کردیم
‫یه شب، خونه جیمز آتیش گرفت
‫اونم از نوع بدش
‫نوعی که یادت نیوفته پیراهنی که ‫«کوبی برایانت» برات امضاء کرده برداری ‫[اسطوره بسکتبال که اخیراً فوت کرد]
‫یا برداشتن خاکستر پدر ِمُرده‌ات،
‫فقط تن لشت رو برداری و ‫سریع از اونجا خارج بشی
‫کاری که جیمز کرد، ‫و حدس بزن چی شد؟
‫فقط یه سراب بود
‫یه متر که از جدول پیاده رو دور شد،
‫تمام درهای خونه‌ی جیمز پشت سرش قفل شدن
‫آتیش خودش محو شد
‫وقتی جیمز روشو برگردوند، ‫خونه‌اش کاملاً سالم بود,
‫شبیه سازی بوده
‫توسط مشاور اقامتیش اجرا شده بود
‫تا اونو مجبور به خروج از خونه‌اش کنه
‫از بزرگترین ترس جیمز، یعنی به ‫آهستگی مُردن، علیه‌ـش استفاده کرد
‫فکر نکن متوجه طوفان‌ها
‫و آتیش سوزی‌های جنگلی
‫و قطعی‌های عمدی برق به مدت چند روز
‫که رئیس‌هات سر من آوردن
‫اونا عمدی نبودن، ساشا
‫می‌دونی، جیمز چند باری از بیرون بهم زنگ زد
‫تلفن زنگ خورد، جواب دادم، ‫خودش بود,
‫گفت دوباره اوضاع عالی شده
‫شرایط دوباره عادی و خوب شده
‫و منم باید بیام بیرون,
‫ولی شبیه اون آدمی نبود که می‌شناختم
‫انگار,,,
‫تغییرش داده باشن
‫و می‌تونم بفهمم، می‌دونم ‫که همیشه می‌تونم بفهمم,
‫موفق شدید پدرمو هم بیارید بیرون
‫خوشحالید؟ افتخار می‌کنید؟
‫ترتیب بابامو هم دادید
‫اون بیرون به تله‌های مرگ محیطی لبخند می‌زنن
‫حتی متوجه هم نبودن,
‫خدایا، چقدر خوشحالم که من گولشو نخوردم
‫من و نیا، گولش رو نخوردیم
‫چون ما باهم یه عهد بستیم
‫خانواده‌ات به خاطر تغییر شرایط خوشحال شدن
‫و خیلی دلشون می‌خواد که توام خونه‌ـتو ترک کنی
‫و به دنیا برگردی تا بتونن دوباره ببیننت
‫شرط می‌بندم نیا هم می‌خواد دوباره ببینتت
‫- نه! نه! نه، نه، نه، نه، نه, ‫- ساشا
‫از پسش برمیای
‫من,,,
‫فقط می‌خوای برم بیرون تا مبتلا بشم
‫نه، می‌خوام کمکت کنم
‫فقط یه قدم برو، یه قدم برو بیرون خونه‌ـت
‫و می‌بینی که همه چی مرتبـه
‫از پسش برمیای, ‫بهت التماس می‌کنم,
‫تمومش کن!
‫اینقدر بهم فشار نیار!
‫این باید انتخاب خودمون باشه
‫من که به کسی آسیبی نمی‌رسونم
‫چرا,,,
‫اینکه جرم نیست که بخوای
‫توی یه محیط امن کنترل شده مثل خونه‌ات
‫بمونی، جایی که,,,
‫نمی‌تونید منو به زور از خونه‌ام بیرون کنید!
‫این نقشه و کلک نیست
‫فریب و حیله نیست, ‫باید بری,
‫باید همین الان بری
‫قابل قبول نیست, تو منو کنترل نمی‌کنی,
‫تو کی هستی که بهم بگی ‫چیکار می‌تونم و نمی‌تونم بکنم؟
‫هر وقت بخوام می‌تونم اینجا رو ترک کنم
‫پس این کارو بکن, همین الان برو,
‫ساشا، از اون در برو بیرون، ‫اقامتگاهت رو ترک کن، برو بیرون
‫- می‌فهمی چی میگم؟ ‫- بهت گفتم نه,,,
‫بیرون خطری نیست، ساشا
‫ببین، سعی داری منو گول بزنی
‫سالهاست که قرنطینه و پاندمی و واکسیناسیون
‫تموم شده, همه چی برگشته به حالت عادی
‫- حقه‌ای در کار نیست ‫- من از حقوقم با خبرم
‫هیچکس نمی‌تونه بدون اجازه من وارد خونه بشه
‫اگه من در رو باز نکنم نمی‌تونه
‫همین الان برو! ساشا، ‫خواهش می‌کنم همین الان برو!
‫واقعاً متأسفم,,,
‫ولی ملزم هستم که الان یه چیزی رو برات بخونم
‫«کاربر عزیز و ارزشمند،
‫ما دیگر نیازی به بخش «هم‌نشین اقامتی» نداریم
‫و هر چه سریع تر این قسمت ‫از دسترس خارج می‌گردد,
‫با توجه به عدم توانایی در ‫ترک اینجا با اختیار خودتان،
‫هیئت مدیره تصمیم گرفته که
‫با زور برگرداندن شما به دنیا
‫- برای دنیای جدید و بهبود یافته‌ای,,, ‫- نه، نه، نه، نه، نه,
‫که ما ساخته‌ایم زیان بار خواهد بود,»
‫به خونه نیا زنگ بزن
‫به نیا زنگ بزن
‫به نیا,,, به نیا زنگ بزن!
‫نمی‌تونید این کارو بکنید!
‫من گول دروغا و حقه بازیاتونو نمی‌خورم!
‫آخرین باری که با نیا صحبت کردی کِی بود، ساشا؟
‫نمی‌دونم
‫امروز چه روزیه؟
‫دوشنبه
‫خیلی خب، پس من,,,
‫نمی,,,
‫یعنی، شاید یه مقدار ‫زمان گذشته باشه,,, پنجشنبه
‫شاید من,,,
‫نیا 10 سال پیش خونه‌ـشو ترک کرد، ساشا
‫ته دلت خودتم اینو می‌دونی
‫هر دفعه که نیا از بیرون بهت زنگ زد
‫تماسش رو رد کردی
‫برای سال‌ها، اون سعی کرد باهات تماس بگیره
‫ولی در نهایت، دیگه تلاشی نکرد
‫نه، دلیلش اینه که اون واقعاً خودش نبوده
‫اون عهدمون رو نمی‌شکنه، ‫اون خونه رو ترک نمی‌کنه،
‫نیا منو تنها نمیذاره
‫عروسی بی‌نظیر بود, ای کاش اونجا بودی,
‫این دیگه آخرشه، ساشا,
‫- یا همین الان تلفن رو بردار,,, ‫- به نیا,,, زنگ بزن!
‫- ,,,برای همیشه ‫- به نیا زنگ بزن!
‫اسم دخترم رو گذاشتیم «جنل»
‫- ساشا,,, ‫- اون جواب نمیده، ساشا
‫نیا توی اقامتگاه خونگیش نیست
‫هیچکس توی اقامتگاهش نمونده، فقط تو
‫بقیه همه گذاشتن رفتن
‫باشه, تسلیم میشم, خب؟
‫ببین
‫نه، نباید اینطوری بشه
‫چرا بهم هشدار ندادی؟
‫می‌خواستم, می‌خواستم ولی نمی‌تونستم
‫به خاطر دستورالعمل، به خاطر قوانین جدید
‫به خاطر شرایط کاربری به روز شده,
‫به خاطر راهکار جدیدمون
‫چون اونا باید مطمئن می‌شدن که
‫می‌تونی به تنهایی اون بیرون از پس خودت بر بیای
‫- نه, نه، نه، نه، نه, ‫- که بتونی خودت
‫تصمیم به رفتن بگیری
‫ولی درک می‌کنم که چرا نمی‌تونی
‫برای یه شخص تحملش زیادیـه
‫که همینطوری بعد از این همه مدت بذاری بری
‫مشکلی نیست، ساشا, ‫دیگه فشاری در کار نیست,
‫می‌تونی تا ابد بمونی داخل, ‫می‌تونی توی خونه‌ـت بمونی,,,
‫تا ابد
‫هرچند بالاخره تونستم متقاعدشون کنم
‫که اون استخر رو بهت بدن,
‫ساشا، صمیمانه امیدوارم ‫از خونه رویاییت لذت ببری
‫امیدوارم از اقامت همیشگیت لذت ببری
‫وایستا
‫میشه,,,
‫نیا هم می‌تونه بیاد؟
‫خدانگهدار
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال