رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫یالا پسرا, سریع‌تر,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫قسمت سوم, ‫«انسان، گرگِ انسان است,»
‫شنیده‌م اگه این قضیه خوب پیش بره، ‫نفر بعدی تویی,
‫- که اینطور؟ ‫- آره,
‫خود بکستر گفت,
‫فکر می‌کنه کار و کاسبی ‫صید نهنگ دیگه تموم شده,
‫می‌خواد سر و سامون بگیره و ‫یه کارخونهٔ کوچیک بخره,
‫به‌نظر من که این دریاها ‫هنوز تا خرخره پُر از صیده,
‫اگه یه قمارباز بودم
‫شرط‌هام رو روی بکستر می‌بستم,
‫موانع کمی می‌تونن از پا درش بیارن,
‫حق داری، مرتیکه خیلی بلد و نادرسته,
‫آماده‌ای؟
‫وقتی زمانش برسه آماده‌م,
‫وقتش کیه اون‌وقت؟
‫به‌نظرم وقت کافی واسه اینکه ‫اول چندتا نهنگ صید کنیم هست,
‫نهنگ توی این قضیه خیلی کم‌اهمیته
‫و ممکنه شانس‌های خیلی خوبی گیرمون نیاد
‫که تر و تمیز غرقش کنیم,
‫اینکه چطور جلوه بده خیلی مهمه،
‫و گرنه بیمه‌گذارها ‫در موردش شک و تحقیق می‌کنن
‫و این چیزیه که هیچ‌ کدوممون نمی‌خوایم، ‫تو بیشتر از همه نمی‌خوای,
‫امسال یخ زیادی هست,
‫کار سختی نیست,
‫هر چی زودتر باشه بهتره,
‫اگه زیاد کشش بدیم ‫خطر گیر کردن خودم هم هست,
‫و بعد تکلیف‌مون چی می‌شه؟
‫به خدمه می‌گم که به سمت شمال، ‫و «لنکستر ساند» حرکت کنن,
‫لنکستر خوبه,
‫این‌موقع سال کسی اون طرفا نمی‌ره,
‫می‌تونیم دنبال یه جای خوب ‫برای چسبوندن کشتی به یخ بگردیم,
‫یه فضای خالی بین یه قسمت ‫که یخ ضخیم داره پیدا کن
‫و بذار باد یخ‌پاره رو بکشونه سمت‌تون,
‫نمی‌خواد نگران من باشی,
‫فقط وقتی لازمت داریم ‫اونجا باش,
‫می‌آم, ‫افرادی داری که کمکت کنن؟
‫کاوندیش,
‫و امیدوارم که نیازی به کمک ‫هنری درکس نداشته باشیم,
‫از نقشه خبر داره؟
‫بکستر قول داد که اگه لازم باشه ‫می‌تونیم روش حساب کنیم,
‫تصمیم دارم که ‫بیخیال نجار بشم,
‫یه سری اتفاق‌ها میفته بالاخره,
‫و بعید می‌دونم کسی دلش ‫واسه آدمی مثل اون تنگ بشه,
‫تا حالا هم‌چین چیزی به گوشت خورده؟
‫آخه اگه یه دختر جوون بود,,, ‫یه ‌جوری می‌شد هضمش کرد
‫ولی آخه خدمت‌کار کشتی؟
‫دوره و زمونهٔ بدی شده,
‫بدجور بد و غیرطبیعی,
‫من که می‌گم اوضاع قراره تغییر کنه,
‫منظورت چیه؟
‫منظوری نیست، لب مطلب رو گفتم,
‫شرایط قراره تغییر کنه,
‫چرا این‌قدر به جریان ‫این مستخدم اهمیت می‌دی؟
‫چون به قتل رسید,
‫شرط می‌بندم مسئله این نیست,
‫شک ندارم بیشتر از چیزی که باید ‫کشت و کشتار دیدی,
‫چرا این یکی این‌قدر اذیتت می‌کنه؟
‫برام مهمه چون نمی‌خوام ‫یه مرد بی‌گناه مجازات بشه,
‫به‌نظرت منصفانه‌ست که یکی به‌خاطر ‫جرم یه نفر دیگه رنج بکشه؟
‫حدس می‌زنم که فکر می‌کنی مک‌کندریک,,,
‫مجرم نیست؟
‫فکر می‌کنی پسره رو کشته؟
‫تشخیصش با من نیست,
‫ - نیست؟ ‫- به من مربوط نیست,
‫خب بعید می‌دونم موافقش باشم,
‫من که می‌گم یه مستخدمِ مُرده ‫جزو مشکلات جزئی ماست,
‫خیلی جزئی به‌نظرم,
‫می‌خوام فراموش کنم,
‫می‌خوام همونطور که بقیه انگار ‫خیال‌شون از بابت
‫گناهکار بودن مک‌کندریک راحته، ‫آسوده خاطر باشم,
‫این دو نفر باید تکمیل‌کنندهٔ هم باشن، ‫هانا و مک‌کندریک
‫باید مثل دو تیکهٔ پازل به هم بخورن
‫ولی نمی‌تونم به همدیگه ربطشون بدم، ‫پس خیالم راحت نمی‌شه,
‫و نمی‌تونم فراموش کنم,
‫نترس نیومدم که اذیتت کنم,
‫پس چی می‌خوای؟
‫وضعیت سلامتیت چطوره؟
‫چیزی لازم داری بهت بدم؟
‫با توجه به شرایط فعلی، سالم و سرحالم,
‫زنده می‌مونم، البته تا وقتی‌که ‫تصمیم بگیرن دارم بزنن,
‫خب اگه کار به دادگاه کشیده بشه
‫شانس بهتری واسه دفاع از خودت داری,
‫هنوز تصمیمی گرفته نشده,
‫آدمی مثل من دوستای کمی
‫توی دادگاه انگلیسی نصیب‌شون می‌شه,
‫من آدم صادقی هستم
‫ولی رازهایی دارم که اگه ‫زیادی تو زندگی‌م سرک بکشن،‌ نابود می‌شم,
‫باید بگم تو تنها کسی نیستی ‫که این‌طور فکری می‌کنی,
‫همه گناهکاریم، ‫شکی توش نیست
‫ولی بعضی‌ گناهان مجازات ‫سنگین‌تری از بقیه دارن,
‫من قاتل نیستم، هیچ‌وقت نبودم,
‫خیلی چیزای دیگه هستم، ‫و همینا هستن که
‫توی دادگاه منو به‌خاطرش دار می‌زنن,
‫دستت چه مشکلی داره؟
‫فقط انگشت شستمه,
‫یکی-دو سال پیش توی «ویت‌بی» ‫یه افلیجی بود
‫که با پتک کوبید روش,
‫دیگه از اون موقع نمی‌تونم تکونش بدم,
‫واسه کسی توی کسب و کار من ‫یه‌سری مشکلات به ‌وجود می‌آره
‫ولی قلق کار کردن باهاش رو یاد گرفتم,
‫نشونم بده ببینم,
‫مچم رو بگیر,
‫حالا تا جایی که می‌تونی محکم فشار بده,
‫- دارم فشار می‌دم, ‫- نه، می‌گم فشار بده آقای مک‌کندریک,
‫- شل نگیر, ‫- شل نگرفتم,
‫انگشت شستم زیر یه پتک کوفتی خُرد شده
‫و واسه این اتفاق کلی شاهد دارم,
‫یه چلغوز لاغر مردنی
‫مثل هانا خیلی راحت
‫با یه دست هم خفه می‌شه
‫- چه انگشت شست داشته باشی چه نه, ‫- نه!
‫نه, جای دو انگشت شست به وضوح دیده می‌شد,
‫یادم نمی‌آد جای انگشت شست دیده باشم,
‫کبودی‌ها رو یادمه، ‫کلی کبودی بود
‫ولی محاله بتونی بگی ‫کدوم انگشت خاص
‫چه رد خاصی جا می‌ذاره,
‫قبل از تدفینش، ‫جراحاتش رو نقاشی کردم,
‫دیدی؟
‫دو کبودی بیضی شکل، ‫که روی هم قرار گرفته‌ن,
‫این نقاشی خوشگلت که چیزی رو ثابت نمی‌کنه,
‫مک‌کندریک رو دیده‌ن که ‫که داره با پسره ور می‌ره,
‫حقیقت, ‫هر چیز دیگه‌ای فقط فرض و خیاله,
‫از لحاظ فیزیکی ممکن نیست
‫که این جرم رو مرتکب شده باشه,
‫و می‌تونی این نظراتت رو وقتی ‫توی انگلیس لنگر انداختیم
‫پیش قاضی بیان کنی,
‫ولی وقتی توی دریا باشیم ‫و من کاپیتان باشم
‫مک‌کندریک همون‌جا که هست می‌مونه,
‫و به محض اینکه برگردیم به انگلیس
‫قاتل واقعی کشتی رو ترک می‌کنه ‫و واسه همیشه ناپدید می‌شه,
‫پس الان باید کل خدمه رو زندانی کنم؟
‫- منظورت همینه؟ ‫- نه, من,,,می‌گم که,,,
‫هوشمندانه نیست که یه قاتل
‫تو کشتی واسه خودش پرسه بزنه
‫وقتی داریم سمت شمال ‫و ناکجاآباد حرکت می‌کنیم,
‫اگه مک‌کندریک پسره رو نکشته باشه
‫پس به احتمال زیاد درکسه,
‫دربارهٔ نجار دروغ می‌گه ‫که خودش رو نجات بده,
‫فکر کنم زیادی کتاب «پنیِ مخوف»‌ خوندی,
‫کاپیتان، دلیلی هست که ‫گناهکار بودنش رو در نظر نمی‌گیری؟
‫بذار مثل مک‌کندریک بررسیش کنم,
‫اگه گناهکار باشه، ‫پس هنوز هم
‫می‌شه نشانه‌هاش رو دید,
‫عجب آدم لجوج و زبون نفهمی هستی تو,
‫می‌تونی بررسی‌هات رو بکنی,
‫شلوارت رو هم در بیار لطفا,
‫- ممنون, ‫- خدمت شما آقای سامنر,
‫لطفا پوست ختنه‌گاهت رو بالا بکش آقای درکس,
‫تویی که می‌خوای بالا کشیده بشه,
‫- شپش داری که, ‫- آره، معمولا دارم,
‫البته چیزی نیست که به‌خاطرش ‫اعدامت کنن، درسته؟
‫آخ!
‫نشونی از عفونت نیست,
‫و نشونی از قرمزی و خراش هم نداره,
‫دستات رو نشونم بده لطفا,
‫می‌بینم که زود خوب شده,
‫خب، فقط یه خراش ساده بود,
‫و به‌نظر می‌تونی دستات کاملا استفاده کنی,
‫- از چی؟ ‫- انگشتای دستت,
‫قطعا می‌تونم,
‫آستینت رو بالا بزن,
‫به من شک داری آقای سامنر؟
‫ها؟
‫به من شک داری وقتی می‌گم ‫پیش کابین عرشه چی دیدم؟
‫آقای مک‌کندریک انکارش می‌کنه, ‫می‌دونی که می‌کنه,
‫بابا مک‌کندریک یه لواط‌کاره,
‫حرف یه لواط‌کار چه ارزشی توی دادگاه داره؟
‫به‌نظر من که ارزش زیادی نداره,
‫اگه حرف اون مک‌کندریک کسکش رو باور داری
‫پس حتما خیال می‌کنی من دروغگوام,
‫نه، نمی‌دونم چی هستی,
‫من یه مرد باشرفم, ‫این چیزیه که هستم,
‫کارم رو انجام می‌دم,
‫دلیلی نداره که به‌خاطرش احساس شرم کنم,
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫اینجا همه آدمای شریفی هستن، ‫یا حداقل شرافت لازم
‫مناسب کارشون رو دارن,
‫فکر کنم پزشک‌مون بگیره چی می‌گم,
‫آخه من و اون رفقای قدیمی هستیم,
‫بعد از شبی که توی لرویک بودیم
‫آوردمش داخل اتاقش,
‫آقای سامنر، احتمالا یادت نمی‌آد
‫چون تو خواب هفت پادشاهی بودی
‫ولی من و کاوندیش قبل رفتنمون ‫درست و حسابی همه چی رو گشتیم
‫فقط محض اینکه ‫همهٔ وسایل ضروریت جاشون امن باشه,
‫چیزی رو برنداشتیم ‫و جابه‌جا نکردیم,
‫به دانش و صلاحیتم
‫به عنوان پزشک شک داری آقای درکس؟
‫من دوره‌ش رو گذروندم
‫گواهی‌م رو از دانشگاه ‫«کوئینز» برمینگهام گرفتم,
‫خب تو مدرک مسخرهٔ خودت رو داری ‫و منم مال خودمو,
‫حالا موندم کدوم یکی از اون مدارک ‫توی دادگاه انگلیسی
‫ارزش بیشتری داره؟
‫من که سواد خوندن ندارم، ‫پس نمی‌تونم تعیین کنم
‫ولی یه وکیل خوب احتمالاً نظری داشته باشه,
‫قضیه در مورد نظر و شهرت نیست,
‫این‌که من کی هستم و بوده‌م، ‫الان مورد سوال نیست,
‫چه مدرکی علیه‌م داری؟
‫چون اگه چیزی نداشته باشی
‫پس یعنی خودت علیه‌م شدی,
‫قول شرفم، قسمم به انجیل، ‫در مقابل قسم تو,
‫- شرف؟ ‫- قول شرف!
‫شرف!‌ داری دروغ می‌گی,
‫چه مدرکی علیه‌م داری؟
‫- داری دروغ می‌گی, ‫- چه مدرکی آقای سامنر؟
‫کاپیتان، پزشکمون گوشش سنگینه؟
‫همه‌ش دارم یه سوال تخمی رو می‌پرسم ‫و انگار اصلا نمی‌شنوه,
‫چه مدرکی علیه درکس داری؟
‫چیزی ندارم,
‫پس تمومش کنیم این مسخره‌بازی رو,
‫درکس، لباسات رو بپوش,
‫اون جای چیه روی بازوت؟
‫چیزی نیست,
‫فقط یه خراش با زوبین، همین,
‫به‌نظر که بدتر از یه خراش می‌آد,
‫بذار ببینم,
‫چیزی نیست,
‫دست راستته که باهاش بیشتر کار می‌کنی,
‫از همین‌جا مشخصه ورم کرده,
‫حالا اگه نتونی زوبین پرت کنی، ‫یا پارو بزنی،
‫پس دیگه به چه درد من می‌خوری؟
‫همین الان به پزشک نشونش بده,
‫عجب گیری کردیم, ‫بیا, نگاش کن,
‫زخمت باید باز و به‌طور مناسب تخلیه بشه,
‫چرا زودتر واسه‌ش نیومدی پیشم؟
‫الکی اذیت نکن, ‫فقط یه بریدگی ساده‌ست,
‫بیا توی اتاقم,
‫اونجا بهتر درمانت می‌کنیم,
‫خب، قطعا یه چیزی داخلش گیر کرده,
‫ممکنه خرده چوب یا یه تیکه استخون باشه,
‫گفتی که با زوبین خودت رو زخمی کردی؟
‫آره، با زوبین,
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫- دندون, ‫- مال من نیست,
‫خب، توی بازوی توئه!
‫- مال من نیست, ‫- دندون پیش‌خدمت مدرکه، همینه,
‫تنها مدرکی که لازمه تا ‫تو رو روی چوبهٔ دار ببینیم,
‫منو روی چوبهٔ دار نمی‌بینید,
‫حلوای جفتتون رو قبل اون اتفاق می‌خورم,
‫این بی‌مصرفِ عوضی رو زندانی کن کاپیتان,
‫- کاوندیش! ‫- کاپیتان!
‫جونز! جونز!
‫- چه گهی,,, ‫- جونز!
‫عصا رو بده به سامنر,
‫می‌تونم همین الان مغزت رو بترکونم
‫یا به تخمات شلیک می‌کنم که ‫از خون‌ریزی بمیری,
‫تصمیمش با خودت,
‫رفقا ببریدش زندون,
‫پارو بزنید!
‫زنده می‌مونه؟
‫طبق تجربیاتم، وقتی جمجمه شکسته بشه,,,
‫وضعیت بغرنجه,
‫انگار وحشت‌ کرده,
‫حواسش رو از دست می‌ده,,,
‫نمی‌تونه حرکاتش رو کنترل کنه,
‫در کل بمیری بهتره
‫ تا اینجوری زندگی کنی,
‫هیس, هیس, هیس,
‫مطابق قانون الان من دستور می‌دم,
‫ممکنه بپرسید چطور همچین شیطان‌صفتی ‫اومده بین ما,
‫جواب خوبی واسه‌ش ندارم,
‫تو عمرم آدمای منحرف و ‫حرومزاده‌های خطرناکی رو دیدم
‫ولی اعتراف می‌کنم هیچ کدوم ‫به گرد پای درکس هم نمی‌رسن,
‫الان که توی بازداشتگاه پایینه
‫و تا وقتی که توی «هال» لنگر ننداختیم ‫رنگ آفتاب رو نمی‌بینه,
‫حالا می‌دونم یه صحبت‌هایی داره می‌شه
‫که کشتی نفرین شده
‫ولی بهتون قول می‌دم که نشده,
‫فقط بد بیاری بوده، ‫همین
‫و طبق نقشهٔ قبلی بازم ‫به سمت «ساند» حرکت می‌کنیم,
‫چی؟
‫تا حالا کسی توی این مناطق ‫شمالی یه نهنگ هم صید نکرده
‫نه تو این موقع سال,
‫اگه باور نمی‌کنی فقط کافیه سوابق رو بخونی,
‫اگه نظرت رو طلا می‌گرفتن
‫و مهر ملکه هم روش بود ‫شاید یه‌کم بهش فکر می‌کردم
‫ولی از اون‌جایی که از این خبرا نیست، ‫زیادی نباید بهت بر بخوره
‫اگه تو رو به تخمم نگیرم,
‫این‌موقع سال یخ زیادی هست,
‫آره,
‫و اگه تو ما رو ببری به ساند
‫همه رو به خاک سیاه می‌نشونی,
‫آره,
‫آدم که اگه هر از چند گاهی ریسک نکنه ‫به چیزی نمی‌رسه,
‫باید یه‌کم جسارت بیشتری ‫به خرج بدی آقای جونز,
‫چطور می‌تونی انتظار کاپیتانی داشته باشی، ‫وقتی این‌قدر محتاطانه و ضعیف عمل می‌کنی؟
‫این حماقته، ‫نه جسارت,
‫به کشتی‌های «آبرام»، «گوردن» ‫و «مری فرانسیس» فکر کن,
‫همه توی یخ گیر کردن، ‫و دیگه خبری ازشون شنیده نشد,
‫اینکه چرا براونلی ما رو ‫تا اینجای شمال آورده رو نمی‌دونم،
‫ولی می‌دونم اگه الان اینجا بود
‫حتی اون نمی‌خواست ما رو ببره اونجا,
‫از اونجایی که براونلی نمی‌تونه صحبت کنه,
‫یا حتی دستش رو واسه شستن کونش بلند کنه
‫مشخص نیست چکار می‌کرد یا نمی‌کرد,
‫و از اونجایی که الان من کاپیتانم
‫نه تو، یا آتو و مسلما نه پزشک‌مون
‫پس به‌گمونم حرف حرفِ منه,
‫انگار این کشتی کم مصیبت و ‫بدبختی داشته که توام بهش اضافه بشی,
‫چی گفتی؟
‫گفتم خیلی خری,
‫آروم باش,
‫هیس,,,
‫همگی یه بند انگشت «رام» بنوشید,
‫و بعد به سمت شمال حرکت می‌کنیم,
‫توی خوابم دیده‌مش، ‫همه می‌میریم,
‫ولی تو,,, ‫تو زنده می‌مونی,
‫بقیه‌مون غرق می‌شیم، ‫از گرسنگی می‌میریم,
‫از سرما هلاک می‌شیم,
‫خواب فقط یه راه واسه آروم کردن ذهنه
‫یه‌جور پاک‌سازی,
‫چیزی جز آشفتگی‌ ذهنی نیست,
‫حقیقتی ندارن،
‫و هیچ پیش‌گویی‌ای هم نمی‌کنن,
‫و وقتی بقیه‌مون مُردیم,,,
‫تو خورده می‌شی
‫- توسط یه خرس, ‫- پس زنده نمی‌مونم؟
‫- می‌مونی, ‫- تا وقتی که یه خرس منو می‌خوره؟
‫این چیزی بود که من دیدم,
‫خوابت رو با سرنوشت‌مون اشتباه نگیر,
‫اینجا تنها نیستیم, ‫هیستینگز بهمون نزدیکه,
‫در امن و امانیم,
‫چرا انرژیت رو واسه خواب ‫دربارهٔ اون مورد نمی‌ذاری؟
‫ولی هنری درکس هنوز زنده و سالمه,
‫اون پایین زندانیه و به دکل اصلی زنجیرش کردن
‫دست و پاش بسته‌ست, ‫نمی‌تونه فرار کنه,
‫حالا دیگه لازم نیست دربارهٔ هنری درکس ‫صحبت کنیم یا نگران باشیم,
‫سامنر! سامنر؟
‫با «اُ داود»، «ویلکی» و «پرایس» برو و مسلح شو,
‫همه سهم برابر دارن,
‫هیچی از «کوربین» گیرت نمی‌آد,
‫اصلا فکرشم نکنم چیزی بهت بده,
‫زنش یه اشرافی عوضیه,
‫برادرش قاضیه,
‫کسی مثل کوربین هیچ احساس تعهدی نداره,
‫ویلکی حواست به اون در لامصب باشه,
‫- حواست به در لامصب باشه, ‫- چیزی نمونده,
‫این خوشگلا رو نگاه!
‫الماسن لامصب!
‫نگین‌هاشون رو در می‌آریم
‫و طلاها رو هم آب می‌کنیم,
‫پولدار شدیم ایرلندی,
‫پولدار شدیم,
‫مراقب باش!
‫سلام پاتریک,
‫آقای کوربین، قربان
‫شنیده‌م که بقیه همه مرده‌ن,
‫اُ داود، ویلکی، پرایس ‫همه‌شون مرده‌ن,
‫غافل‌گیرمون کردن قربان,
‫توی خونه,
‫زخمت عفونت نکرده بود ‫و شکستگی هم بد نیست,
‫شاید یه مدت لنگ بزنی، ‫ولی به‌زودی خوب می‌شه
‫ولی دیگه کسی نمی‌دونه,
‫گنجینه‌ش واقعی بود,
‫طلا، جواهر
‫همون‌طور که حمید گفته بود
‫ولی هندی‌ها توی خونه مخفی شده بودن,
‫پس افتادین تو تله,
‫اشتباه کردین,
‫تله نبود، نه, ‫اتفاقی بود,
‫کسی نمی‌تونست بدونست که اونجان,
‫این‌که یه پزشک کارش رو ترک کنه ‫خیلی مسئلهٔ جدی‌ایه,
‫احتمالاً حکم برات ببُرن,
‫حمله توی شرایط حساسی بود,
‫از دست دادن سه پزشک توی همچین برهه‌ای,,,
‫آقای کوربین، می‌تونم روی ‫کمک شما حساب کنم دیگه قربان؟
‫مگه چه کمکی از دست من بر می‌آد؟
‫منظورم جزئیات اتفاقی بود که افتاد,
‫جزئیاتش اینه که طمعِ کورکورانهٔ تو
‫به قیمت تیر خوردن و کشته شدن
‫سه نفر از همکارای پزشکت ‫توی حملهٔ مخفیانه تموم شد,
‫توی مأموریتی که خودتون ما رو فرستادید!
‫به فرمان خودتون رفتیم ‫که غنائم رو بدزدیم,
‫و در غیابت ‫هم‌رزم‌های مجروحت
‫که چندین افسر بینشون هست
‫بدون اینکه درمان بشن یه گوشه افتاده‌ن ‫و اغلب درد وحشتناکی رو تجربه می‌کنن,
‫افرادی که می‌تونستی جونشون رو نجات بدی,
‫که متأسفانه ژنرال همین رو بدونه
‫یا لازم باشه بدونه، واسه حُکمت کافیه,
‫پس از من انتظار دارین که ‫دهنم رو ببندم
‫و مجازاتم رو بپذیرم؟
‫اخراج و خلع درجه‌م می‌کنن,
‫زندگی کاری‌‌م نابود می‌شه,
‫بهت توصیه می‌کنم که ‫وضعیت بد رو بدتر نکنی,
‫برات خوب تموم نمی‌شه اگه ‫پای من رو به این قضیه بکشونی
‫بهت قول می‌دم,
‫پس واسه دردسری که برام درست شده ‫هیچ کاری نمی‌کنید؟
‫بهت توصیه‌م رو گفتم دیگه،
‫که قبول کردن عواقب کارت هستش,
‫البته که بدشانسی آوردی، قبول دارم
‫ولی خب اینم در نظر بگیر که ‫تو زنده‌ای و بقیه مُرده,
‫دارین منو نابود می‌کنید!
‫و به‌خاطر چی؟
‫افراد سلتیکی یه رگ مالیخولیایی تو وجودشون هست
‫که شهادت به چشمشون شیرین می‌آد،
‫متوجه‌م,
‫ولی در مورد شما آقای سامنر، ‫اصلا صدق نمی‌کنه,
‫برق و ولعِ توی چشمات رو ‫موقع فکر کردن به اون گنج دیدم،
‫وقتی که امید به یه زندگی متفاوت داشتی,
‫مرتیکهٔ,,,
‫ولی حتماً می‌سپرم یه بسته آماده از ‫شربت تریاک واسه دردت بهت بدن,
‫حتما سر حالت هم می‌آره,
‫انسان، گرگِ انسان است,
‫همگی روی عرشه!
‫همهٔ افراد، همگی روی عرشه!
‫همگی روی عرشه!
‫سریع‌تر جمع کنید کشتی رو خالی کنید!
‫بشکه‌ها رو باید اول ببرید!
‫جونز! ‫قایق دوم رو بفرست پایین,
‫باشه! ‫قایق دوم رو بندازید!
‫بله آقای جونز,
‫- بریم, ‫- بیاریدش پایین!
‫- حرکت کنید! ‫- جونز؟
‫کشتی توی یخ گیر کرده، ‫احتمالا از عقب بشکنه و سوراخ بشه,
‫- داره غرق می‌شه؟ ‫- آره,
‫الان فقط فشار رو به بالای یخه ‫که نگه‌ش داشته، ولی فقط واسه الان,
‫اگه مسیر وزش باد عوض بشه ‫به‌گا می‌ریم,
‫پس برو پایین و هر چیزی که لازمه رو بردار، ‫برو روی یخ
‫و هر چی لباس داری هم بپوش,
‫خدایا,
‫بندازش پایین! ‫یه گروه سه‌نفره با تفنگ می‌خوام,
‫- بندازش بیرون، دو بار شمردمش, ‫- برو روی یخ
‫و مطمئن شو جاش خوبه, ‫شما دو تا، اینا رو ببرید,
‫پنج نفرتون رو واسه شروع لازم دارم,
‫دست بجنبونید!
‫نگاه کن ببین چی توی اون قایقه,
‫یه‌کم نمک رو پل کشتی بپاش,
‫رفقا دست بجنبونید,
‫هر چی می‌تونید با خودتون ببرید,
‫مُسکن‌ها رو چکار کردین؟
‫همه رو از کشتی ببرید, ‫اول شربت تریاک,
‫مراقبش باشید لطفاً پس,
‫اونا پودرن،‌ خیس نشه یه وقت,
‫- آقای بنن, ‫- آقای سامنر,
‫سلام,
‫این صندوق، توش دارو واسه کل خدمه‌ست,
‫حتما حواست باشه گمش نکنی,
‫متوجه شدی؟
‫- بله قربان, ‫- خوبه پس, ممنون,
‫چند بشکه گوشت؟
‫- چند تا بکشه گوشت شد؟ ‫- ۱۲ تا کاپیتان,
‫باید راه بیفتیم,
‫خودشه, بکوب زمین، بکوبش,
‫داخل چادر یخ می‌زنه
‫اگه درست و حسابی میخ‌هاش رو نکوبی,
‫کارتون خوب بود پسرا، ‫این دیگه آخریشه,
‫تقریبا همه‌چی رو از کشتی خارج کردیم,
‫- فقط چندتا بشکه مونده, ‫- خوبه,
‫الان چکار کنیم؟
‫پرچم رو تکون می‌دیم و به هیستنیگ ‫علامت می‌دیم, بهمون پناه می‌دن,
‫مطمئنی ماروود قبول می‌کنه؟
‫تو با دستهٔ اول افراد برو,
‫یه چند نفر به اندازه‌ای که بقیهٔ چیزا رو ‫جمع کنیم بیاریم بذار، بعد از شما می‌آیم,
‫سامنر رو پیش من بذار,
‫می‌خوام اینجا باشه,
‫درکس چی؟
‫خودم ترتیب هنری درکس رو می‌دم,
‫بابا نیازی نیست مثل بید بلرزی,
‫اینجا یه قطره آب هم نیست,
‫گم‌شو بابا لاشی,
‫با چشم‌های خودم دیدم,
‫حسابی خم شد، آره, ‫ولی نشکست,
‫حرفت رو بارو نمی‌کنم,
‫خودت برو ببین,
‫همین‌که فشار یخ کمتر بشه
‫می‌تونی مک‌کندریک رو ‫با یه درزگیر آهنی بفرستی پایین,
‫- خوب تعمیرش می‌کنه, ‫- تو دهنت رو ببند
‫و گرنه همینجا ولت می‌کنم ‫شانست رو واسه زنده موندن امتحان کنی,
‫غرق نمی‌شه مایکل,
‫خیلی دوس داریم غرق بشه، ‫ولی نمی‌شه,
‫بهت قول می‌دم,
‫گوش کن ببین چه صدایی می‌ده,
‫مثل یه جندهٔ ۶ پنی‌ای آه و ناله می‌کنه,
‫فکر می‌کنی بتونه بیشتر از این دووم بیاره؟
‫اونم اگه تا حالا سوراخ نشده باشه,
‫کشتی خیلی محکمیه,
‫بدنه‌ش کامل تقویت شده,
‫کف و کناره‌هاش در برابر یخ مقاوم شده‌ن، ‫ستون براش نصب شده,
‫قدیمیه، ولی ضعیف نیست,
‫من که می‌گم هنوزم می‌تونه ‫همچین فشار قوی‌ای رو تحمل کنه,
‫البته این جای خوبیه, ‫باریکلا داری,
‫و یه‌کم هم شانس باهات یار بوده ‫که اینجوری گیر انداختی کشتی رو,
‫منظورت چیه؟
‫خب اینجا جات روی یخ ساحلی هم امنه,
‫اگه یه قسمت از یخ آب بشه ‫ماروود خیلی راحت می‌تونه بیاد سمتتون,
‫چقدره مگه؟ دو-سه کیلومتر باهاش فاصله‌ست,
‫فکر کنم بقیه‌تون
‫احتمالاً فکر می‌کنید ‫کشتی همین الانشم سوراخ شده,
‫مشکلی درست نمی‌کنن,
‫از کجا فهمیدی؟
‫بالاخره منم یه چیزایی حالیمه,
‫و می‌دونم که این همه دور نشدیم ‫که مثلا نهنگ صید کنیم,
‫از این یکی نمی‌تونه سالم در بیاد,
‫- نمی‌تونه, ‫- می‌تونه اگه ولش کنی,
‫ولی اگه یکی-دوتا الوارش رو بشکنی، ‫قطعا دووم نمی‌آره,
‫فقط یه تبر بهم بده و ده دقیقه مهلت, ‫همین,
‫با یه عصا زدی براونلی رو کشتی،
‫و فکر کردی الان بهت تبر می‌دم؟
‫اگه حرفم رو باور نمی‌کنی
‫پس خودت پشت بشکه‌ها رو ببین,
‫ببین دروغ می‌گم یا نه,
‫چرا پسره رو کشتی آخه؟
‫چه نفعی داشت آخه؟
‫آدم که همیشه به منافع کار فکر نمی‌کنه,
‫پس به چی فکر می‌کنه؟
‫هر کاری که لازم باشه رو می‌کنم,
‫فکر کردن تو کارام خیلی نقش نداره,
‫تبر رو بیار مایکل,
‫جونز!
‫جعبهٔ داروهام, ‫دیدیش؟
‫آره، توی اون یکی قایقه,
‫- مطمئنی دیدیش؟ ‫- آره,
‫الان چطور بدون جعبه‌م کارم رو بکنم؟
‫نگران نباش, خیلی زود می‌رسه دستت,
‫وایسا، وایسا,
‫چرا گفته‌ن اینجا بمونم؟
‫دستور کاوندیشه,
‫کاوندیش,
‫باید می‌دونستم,
‫گوش کن,
‫ببین, آتو نمی‌ذاره یه مو از سرت کم بشه
‫و منم خیلی زود بر می‌گردم,
‫ماروود کاپیتان خوبیه،‌ خب؟
‫و ازمون استقبال می‌کنه,
‫- من بیشتر نگران اون صندوق داروم, ‫- می‌دونم,
‫ولی خیالت تخت,
‫- مراقب خودت باش, ‫- تو هم همینطور,
‫بفرما, چیزی جز یه‌ ذره نم نیست,
‫وای لعنتی, چطور ممکنه؟
‫گفتم که,
‫حسابی خم شده، ولی اصلا نشکسته,
‫خودش غرق نمی‌شه مایکل، ‫مگر اینکه خودت یه کاریش کنی,
‫جز این راهی نیست,
‫هیچی تو این دنیای خراب‌شده ساده نیست,
‫این کار منو نمک‌گیرت نمی‌کنه،‌ گفته باشم,
‫دیگه نمی‌تونم آزادت کنم, ‫نه بعد از کشتن براونلی,
‫کشتن مستخدم یه چیزه
‫همین که پسره رو کشتی قضیه رو سخت کرده بود
‫ولی دیگه کاپیتان رو کشتن خیلی ناجوره,
‫من که نخواستم آزادم کنی، ‫همچین درخواستی نمی‌کردم,
‫پس چی؟
‫اگه وقتش برسه
‫تنها چیزی که ازت می‌خوام ‫اینه که جلوم رو نگیری
‫سد راهم نشی,
‫بذار اتفاقات مسیر طبیعی ‫خودشون رو طی کنن,
‫خودم رو به کوچه علی چپ بزنم، ‫این چیزیه که می‌خوای,
‫خب، ممکنه هیچ‌وقت زمانش نرسه,
‫یعنی، ممکنه به‌خاطر کاری که کردم ‫توی انگلیس منو دار بزنن,
‫ولی اگه زمانش برسه؟
‫آره، اگه زمانش برسه,
‫پس دماغم چی؟
‫خب مایکل انگار قبلا الههٔ زیبایی بودی,
‫تازه به‌نظرم الان می‌شه گفت بهتر هم شده,
‫خیلی تخم داری
‫که به یکی که تبر دستشه همچین چیزی می‌گی,
‫آره مثل یه جفت سیب‌زمینی درشت و حسابی!
‫اگه می‌خوای می‌ذارم بزنی بترکونی‌شون,
‫یالا! یالا!
‫باید پناه بگیریم,
‫به‌زودی طوفان بهمون می‌رسه,
‫همین‌که طوفان تموم بشه، ‫به طرف هیستینگز حرکت می‌کنیم,
‫بیاید داخل!
‫نمی‌خوام درکس اینجا باشه,
‫بندازیدش بیرون یخ بزنه,
‫همونم از سرش زیاده,
‫می‌خوام تن لش همه‌تون اینجا باشه ‫که زیر نظرتون داشته باشم,
‫ولی مک‌کندریک، اگه می‌خوای بیرون بخوابی
‫می‌تونم استثنا قائل بشم,
‫طوفان زود تموم می‌شه,
‫به‌زودی توی هیستینگز ‫داریم رام می‌زنیم به بدن,
‫نترس, با این غل و زنجیری که شدم
‫کار خاصی ازم بر نمی‌آد,
‫نمی‌ترسم,
‫بازوت چطوره؟
‫- کدومش منظورته؟ ‫- راست,
‫همونی که دندون خدمت‌کارمون توش گیر کرده بود,
‫فقط یه بریدگی ساده بود, ‫من زود خوب می‌شم,
‫ولی خب این‌که چطور ‫اون دندون رفته اونجا رو هنوز نمی‌دونم,
‫اصلا نمی‌تونم توضیحش بدم,
‫پس خبری از پشیمونی نیست؟
‫عذاب وجدانی در کار نیست؟
‫فکر کردی توی کابین ‫می‌خواستم بکشمت؟
‫که بزنم مثل براونلی مغزت رو بترکونم؟
‫چه نیت دیگه‌ای داشتی خب؟
‫من که خیلی تو کار نیت کردن نیستم,
‫نه‌، من یه راست کارم رو انجام می‌دم, ‫بهشون فکر نمی‌کنم,
‫فقط از غریزه‌م پیروی می‌کنم، همین,
‫پس دیگه کلا وجدان نداری؟
‫به‌کل نسبت به مسائل اخلاقی بی‌تفاوتی؟
‫خب، یه اتفاقی میفته و ‫بعدشم یه اتفاق دیگه بعدش پیش می‌آد,‍
‫چرا اولین اتفاق باید مهم‌تر از دومی باشه؟
‫چرا دومی مهم‌تر از سومیه، بگو ببینم؟
‫چون هر عمل مجزا و متفاوته,
‫یک سری‌شون خیر ‫و یک‌سری شر هستن,
‫اینا فقط حرفه,
‫اگه منو دار بزنن، ‫دارم می‌زنن چون می‌تونن
‫و چون خواسته‌ن همچین کاری بکنن,
‫اونا هم مثل من از غرایزشون پیروی می‌کنن,
‫پس هیچ قانونی رو به رسمیت نمی‌شناسی
‫هیچ صحیح و غلطی فرا تر از خودت؟
‫آدمایی مثل تو سؤال می‌پرسن که ‫خودشون رو قانع کنن,
‫می‌دونی، که مثلا حس کنید پاک‌تر
‫و باهوش‌تر از بقیه هستید, ‫ولی نیستید,
‫فکر کردی همه مثل توایم؟ ‫ولی چطور؟
‫چطور؟ چطور همچین چیزی ممکنه؟
‫خب، اون‌قدری کشتن دیده‌م
‫که فکر کنم فقط من قاتل نیستم,
‫من هم یکی مثل بقیه‌م، ‫کم و بیش,
‫نه, من اینو قبول ندارم,
‫خب، صلاح مملکت خویش خسروان دانند!
‫می‌دونی، چیزی که به نفعته رو قبول می‌کنی
‫و چیزی که نیست رو رد,
‫قانون فقط یه اسمه واسه ‫ترجیحات یه‌سری افراد خاص!
‫خب، نرود میخ آهنین در سنگ!
‫چرا حلقهٔ طلا رو نگه داشتی؟
‫چرا نفروختیش آخه؟
‫نگه‌ش داشته‌م واسه,,,
‫یادبود,
‫خب مردی که بترسه
‫توی قاموس من مرد حساب نمی‌شه,
‫فکر می‌کنی می‌ترسم؟
‫آره, به‌خاطر هر چیزی که توی هند افتاده,
‫هر کاری که کردی، یا نکردی,
‫می‌گی واسه یادبود نگه‌ش داشتی
‫ولی اصلا اینطور نیست، ‫نمی‌تونه باشه,
‫تو منو نمی‌شناسی,
‫روحت هم خبر نداره چه آدمی هستم,
‫خب چیز زیادی واسه دونستن نیست,
‫اون‌قدرم که فکر می‌کنی آدم پیچیده‌ای نیستی,
‫و این مقدار کمی که هست رو
‫خب، فکر کنم به اندازهٔ کافی ازش خبر دارم,
‫بیدار شو!‌ سامنر!
‫سامنر!‌ بیدار شو!
‫- اینا رو بده من! ‫- زود باشید!
‫برو بیرون!
‫اون پایینی رو بگیر!
‫بپر روش!
‫وبستر، بنن، کناره‌ها رو بگیرید!
‫اون طناب‌ها رو بیار اینجا!
‫طناب‌های کناری رو نگه‌دار!
‫بپر روش!
‫چراغ‌ها رو از چادر دور کنید!
‫بیا اینجا و کمک کن!
‫یه‌کم طناب بهم بده!
‫اون بشکه‌ها رو بگیر, ‫بیارشون اینجا!
‫برو اونجا!
‫وای گوه‌توش!
‫کجاست؟
‫رفته,
‫کجا رفته؟
‫احتمالا دیشب برای اینکه به کوه‌یخ نخوره
‫وارد تودهٔ یخی شده,
‫ماروود باید بدونه کجاییم,
‫فقط باید اینجا منتظرش بمونیم
‫یه‌کم صبر و ایمان داشته باشیم,
‫چرا یه کشتی باید وسط طوفان ‫لنگرننداخته رها بشه؟
‫مسلماً بهتر بود که همونجا که هست بمونه,
‫خب اگه کوه‌یخ به سمتت حرکت کنه
‫کاپیتان کاری که ‫واسه نجات کشتی لازمه رو انجام می‌ده,
‫دقیقا, ‫هر کاری که مجبور باشی رو انجام می‌دی,
‫چقدر باید منتظرش باشیم؟
‫بستگی داره,
‫اگه سر از آب آزاد در بیاره ‫ممکنه همین امروز باشه,
‫- اگه نه,,, ‫- صندوق داروهام پیشم نیست,
‫بدون اینکه من بدونم بردنش به,,,
‫مگه کسی مریضه؟
‫نه هنوز، نه,
‫پس باید بگم جعبهٔ داروهات
‫الان اصلا اهمیتی نداره,
‫و اگه غرق شده باشه چی آقای کاوندیش؟
‫غرق نشده!
‫کشتی‌های دیگه‌ای توی محدوده هستن؟
‫کسی که احیانا بتونه نجاتمون بده؟
‫نه, متأسفانه خیلی دور شدیم,
‫خیلی از فصل صید گذشته، ‫و ما هم خیلی به سمت شمال اومدیم,
‫بیش‌تر ناوها الان دیگه ‫خلیج «پاند» رو هم رد کرده‌ن,
‫غرق نمی‌شه,
‫یه‌جا توی سانده ‫همین!
‫اگه منتظر بمونیم ‫خیلی زود پیداش می‌شه,
‫باید قایق صیادی رو ببریم ‫و دنبالش بگردیم,
‫ممکن چندین کیلومتر به سمت شرق رفته باشه,
‫و اگه پیداش نکنیم چی؟
‫پس امیدوارم لباس شنا واسه ‫خودت آورده باشی بچه ایرلندی,
‫چون از هرجایی که به ذهن مضخرفت برسه ‫خیلی دور شدیم,
‫گوش کنید چی می‌گم!
‫هیستینگ نیست ‫احتمالا رفته ساند,
‫یعنی غرق شده؟
‫چیزی که ازتون می‌خوام ‫اینه که ایمان داشته باشید!
‫امروز-فردا می‌آد اینجا,
‫هیچ‌وقت یه نقشه درست‌درمون نداشتی,
‫فقط کاری رو بکن که اگه براونلی بود می‌کرد,
‫با کاپیتانت این‌جوری صحبت نکن,
‫واسه آخرین بار بهت می‌گم,
‫- می‌خوای چکار کنی؟ ‫- تقصیر خودته!
‫لعنت بهت!
‫دومین گلوله رو حروم هر کسکشی ‫که بخواد زبون‌درازی بکنه می‌کنم,
‫هنوز کاپیتان منم
‫و با کمال میل هر حروم‌زادهٔ معترضی
‫که جرئت کنه خلافش فکر کنه رو می‌کشم,
‫منو نمی‌شه پیش‌بینی کرد,
‫هر موقع هر کاری که عشقم بکشه می‌کنم
‫و اگه دوباره فکر زیر ‫سوال بردن من به سرتون زد
‫بهتره اینو یادتون باشه,
‫فردا به سمت خلیج پاند حرکت می‌کنیم,
‫هیستینگر اونجاست، ‫ولی اگه نباشه
‫حتما یه کشتی دیگه ‫پیدا می‌کنیم که سوارمون کنه,
‫یه‌جوری می‌گی خلیج پاند انگار دو متره، ‫160 کیلومتر راهه,
‫پس بهتره خبر مرگتون سر حال باشید و ‫کپهٔ مرگتون رو بذارید!
‫کار احمقانه‌ای کرد,
‫وقتی یکی تفنگ دستشه
‫نمی‌شه با تخته چوب افتاد به جونش!
‫یه چیز بدیهی و واضحه,
‫- هنوز من کاپیتانم, ‫- بله,
‫بندازش بیرون,
‫گفتم بندازش بیرون کره‌خر دانمارکی!
‫شربت تریاکم رو می‌خوام, ‫شربت تریاکم رو می‌خوام,
‫اون صندوق رو می‌خوام,
‫- نه نمی‌خوای, ‫- اون صندوق رو می‌خوام,
‫- نه، باید استراحت کنی, ‫- متوجه نیستی آتو,
‫- متوجه‌م, ‫- لطفا,
‫کاریش نمی‌شه کرد,
‫باید استراحت کنی,
‫نه، خیلی گرممه, خیلی گرمه,
‫نه نیستی, باید گرم بمونی
‫دیگه تکرارش نمی‌کنم,
‫باید استراحت کنی,
‫سامنر، گوش‌کن ببین چی می‌گم,
‫باید استراحت کنی,
‫خوبه, آفرین,
‫گرم بمون,
‫همهٔ بیمارستان‌هایی که می‌شد رو
‫رفتم,
‫و مدرکم الان هیچ ارزشی نداره,
‫کل زحماتم الان کاملا به باد رفته‌ن,
‫شرمنده کاری از من بر نمی‌آد,
‫می‌دونم پزشک با استعدادی هستی,
‫شاید دیگه انگلستان جای خوبی واسه‌ت نباشه,
‫کشور سخت‌گیر و خطرناکیه,
‫باید بی‌خیالش بشی و بری آمریکا,
‫یا برزیل,
‫توی برزیل افراد رو به‌خاطر اشتباهاتش می‌بخشن ‫ولی اینجا نه,
‫توی انگلستان نه,
‫مگر این‌که از یه دستهٔ خاص باشی
‫و متأسفانه نه من و نه تو ‫نمی‌تونیم همچین شخصی باشیم,
‫ولی حرفم رو باور می کنی، مگه نه؟ ‫دربارهٔ کوربین,
‫باور می‌کنی که همهٔ اینا کار اون بوده؟
‫که ما رو بفرسته پی پیدا کردن غنیمت,
‫دادگاه نظامی‌م,
‫همه‌ش به‌خاطر اونه,
‫باورت می‌کنم,
‫ولی متأسفانه بقیه نمی‌کنن,
‫حتی اگر هم باورت کنن، ‫نمی‌تونن ریسک کمک‌ کردن بهت رو بکنن,
‫متوجهی دیگه؟
‫کوربین لاشی,
‫شرمنده‌م که می‌گم ولی ‫داستانت یه یادآوری خیره
‫یا بهتره بگیم یه هشدار،
‫که چه بلاهایی سرمون می‌آد
‫اگه حواسمون به آدمایی مثل اون ‫که همه‌جا آشنا دارن نباشه,
‫از اول شروع کن، نصیحتم بهت اینه,
‫یه ایالت توی «نورفولک» شمالی‌ای چیزی بهش می‌رسه,
‫باورش شده که قراره یه کشاورز محترم بشه,
‫ظاهرا خاکش خیلی شوره
‫که سیب‌زمینی هم نمی‌تونه برداشت کنه ‫چه برسه به,,,
‫- ببخشید، آقای کوربین؟ ‫- هوم؟
‫لعنتی!
‫چه گهی داری می‌خوری؟
‫ای حرومزاده!
‫باید بگم یه پاسبان بیاد زندانی‌ت کنه,
‫خدایا, کی هستی تو؟
‫شخص خاصی نیستم,
‫دروغ نگو,
‫- اون قیافه رو می‌شناسم, ‫- نه ببخشید,
‫کسی نیستم، هیچ کس,
‫اگه واقعا کسی نیستی، ‫پس فکر نکنم اعتراض خاصی به این داشته باشی,
‫هیستینگز از دست رفته,
‫توی طوفان غرق شده,
‫یه کوه‌یخ زده بهش و تیکه‌تیکه‌ش کرده
‫و هر جاکشی روش بوده ‫بدون استثناء غرق شده,
‫این سرما رو تحمل می‌کنیم,
‫قبلا کسایی موفق شده‌ن,
‫تاحالا کسی موفق نشده,
‫کسی موفق نشده چون نمی‌شه موفق شد,
‫نه تا وقتی یه کشتی واسه پناه بردن بهش
‫و یا ده برابر امکانات ما رو نداشته باشی,
‫یه کشتی پیدا می‌کنیم، ‫و اگه نکردیم سرما رو تحمل می‌کنیم,
‫هر کدومش باشه ‫اون‌قدری زنده می‌مونیم
‫که تو رو توی انگلیس ‫روی چوبهٔ دار ببینیم, مطمئن باش,
‫باور کن بهتره دارم بزنن
‫ تا اینکه از گرسنگی یا سرما بمیرم,
‫همین الان غرقت می‌کنیم حرومزادهٔ غر غرو!
‫یه نون‌خور دیگه کم‌تر,
‫اگه بخوای همچین کاری کنی ‫حرف‌های دم مرگم برات جالب نیست,
‫البته واسه بقیه شنیدنشون به‌نظر جالبه,
‫هنری تو هیچی علیه‌م نداری,
‫پس فکر نکن ازم آتویی داری,
‫بهت فشار نیاوردم مایکل,
‫فقط بهت یادآوری می‌کنم
‫که ممکنه هیچ‌وقت فرصتش نرسه، ‫ولی این یکی ممکنه,
‫بهتره آماده باشی,
‫همین,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال