‫«در حال ضبط»
‫برید! برید! ادامه بدید!
‫«کانتیگنی، فرانسه سال 1918»
‫برید! برید! جلو برید!
‫ماسک‌ها رو بذارید بچه‌ها!
‫ماسک بذارید!
‫- کجا داری می‌ری؟ کجا؟ ‫- نه، من برمی‌گردم
‫- هی, بذار کمکت کنم, ماسک ‫- نه، باید برگردم
‫ماسک! ‫ماسک!
‫خیلی‌خب
‫من لئو هستم, ‫پشت سرتم
‫پیش‌روی کن, برو جلو, ‫برو! برو! برو!
‫من پشت سرتم
‫ماسک بذارید! ‫ماسک!
‫,,,ماسک
‫ماسکت کو؟
‫تیر خوردم, ‫بدش به من, پسش بده
‫بس کن, ‫خواهش می‌کنم بس کن!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫شب‌خوش!
‫یه ذره طول کشید ‫پیدات کنم
‫آره,,, به محض اینکه تونستم ‫از تینی رفتم
‫کِی برگشتی؟
‫تازگیا
‫تو چیکارا می‌کردی؟ ‫می‌رقصیدی؟
‫آره, یه کمی هم ‫سفر رفتم
‫رقاص یه گروهی نمایشی بودم, ‫در سیرک ارفیوم اجرا داشتیم
‫اوه، عجب
‫تو چی؟ چطور بود؟
‫شبیه چیزهایی که تو ‫روزنامه‌ها می‌نویسن، نبود
‫- راستش با هیچ سربازی حرف نمی‌زنن ‫- من می‌زنم
‫شنیدم موقع برگشت به خونه ‫به سربازها مدال می‌دن
‫چند تا مدال گرفتی؟
‫من فقط برگشتم
‫به‌نظر,,, اوضاع اونجا بد میاد
‫برات نامه نوشتم
‫وقتی یه سر به تینی زدم ‫گفتن که,,,
‫نامه‌هام رو برات فرستادن
‫دست من نرسیده
‫به‌نظرت رقص امشبم ‫درباره چی بود؟
‫نمی‌دونستم حتماً باید ‫موضوع خاصی داشته باشه
‫داستان جوزفین، اولین زن ناپلئون بود
‫به درگاه ازیریس خدای مصری ‫آتشی روشن می‌کنه
‫و برای بچه‌دار شدن التماس می‌کنه
‫تا جایی که من دیدم گمون نکنم ‫کسی همچین برداشتی کنه
‫آره
‫چند وقته اینکار رو می‌کنی؟
‫سومین اجراست اما ‫شاید بالابان رو رزرو کنم
‫- جدی؟ ‫- هزینه‌اش رو حدوداً جمع کردم
‫یه جورایی جمعیت کمی بود، نه؟
‫اینطوری می‌پسندن, ‫پول بیشتری می‌دن
‫یه چیزی برات آوردم
‫چی باعث شده فکر کنی ‫که می‌خوامش؟
‫حالا درسته که فرانسوی حرف می‌زنی ‫اما من خوب می‌شناسمت
‫مال پاریسه
‫این‌جاش چی شده؟
‫چاقو جیبیم پاره‌اش کرد, ‫دوختمش
‫پاریس؟
‫از کِی این‌قدر خوش‌سلیقه شدی؟
‫چیزی نیست ‫فقط نگاه کن
‫نباید اینجا بیایم, ‫هارپر، من دیگه از این کارا نمی‌کنم
‫بیخیال, فقط نگاه کن ‫خودت متوجه می‌شی
‫جنس‌شون چیه؟
‫ابریشم؟
‫نه، ابریشم مصنوعی
‫- نه، اون پولداره، اینکار رو نمی‌کنه ‫- نه، ببین، نخ‌کِش شده
‫اون جوراب رو برای ‫کلیسا رفتن می‌پوشه
‫یه زن ابریشم پاش نمی‌کنه ‫که باهاش تو کلیسا زانو بزنه
‫از کجا می‌شناسیش؟
‫خواهر فلورا رو از سنت مایکلز یادته؟
‫آره, همونی که می‌خواست ‫ما رو در دریاچه غسل تعمید بده؟
‫آره,,, حالا رفته ‫سنت آدلبرتز
‫اتفاقی بهش برخوردم
‫چهارشنبه‌ها برای کهنه‌سربازها ‫مهمانی شام برگزار می‌کنه
‫امشبم داره می‌ره همونجا
‫بهت غذا داده و ‫تو هم تعقیبش کردی؟
‫خودت یادم دادی
‫اون‌موقع بچه بودیم, ‫فکر می‌کردم تا الان
‫یه چیز تازه یاد گرفتی
‫رفت بیرون, ‫زود باش, بریم
‫چی؟ هارپر، نه
‫دیگه لزومی نداره ‫از پیرزن‌ها دزدی کنم
‫عیب نداره, جوراب‌ ابریشمی‌ها ‫رو می‌دم به یکی دیگه
‫چی؟
‫یالا
‫اوه خدای من
‫اون پشت دیگه چیا داری، هان؟
‫این یکی چطوره؟
‫راستی چرا سر حیوون‌ها ‫رو می‌ذارن بمونه؟
‫مُده دیگه
‫دخترها توی پاریس همچین چیزهایی ‫تنشون نمی‌کردن؟
‫از کجا بدونم؟ هان؟
‫- خب چشم که داری، نه؟ ‫- یه چی رو می‌دونی؟
‫وقت نداشتم نگاهشون کنم
‫هارپ، همیشه هیزی می‌کنی
‫زیر جعبه احشام قایم می‌شدی ‫و منو دید می‌زدی
‫نه، زاغ سیاهت رو چوب نمی‌زدم
‫چرا, مثل یه موش کوچولو ‫زیرچشمی نگاه می‌کردی
‫فکر می‌کنی ‫همچین کاری می‌کردم
‫- پس چیکار می‌کردی؟ ‫- مراقبت بودم
‫چیه؟
‫صدای چیه؟
‫نمی‌دونم
‫از اونطرف میاد
‫- این‌جا؟ ‫- نه، این‌جا
‫- این,,, ‫- هارپر
‫وایسا, ‫صبر کن
‫- خودشه ‫- اینه؟
‫آره
‫چیه؟ ‫بذار ببینمش
‫- این چیه؟ ‫- صبر کن
‫حالا عوض شد
‫چطور این کار رو کرد؟
‫- لعنتی, بیا بریم ‫- باشه
‫- هارپر, یکی داره میاد ‫- الان میام
‫هارپر، چیکار داری می‌کنی؟ ‫بیا بریم
‫اومدم
‫اینو از کجا گیر آوردی؟
‫ساعت رو از کجا آوردی؟
‫من تو رو می‌شناسم, ‫سنت ادلبرتز
‫قبل غذا دعا نمی‌کردی
‫نه، تو منو نمی‌شناسی
‫برو بیرون! ‫برو بیرون!
‫- برو بیرون! بیرون! ‫- بس کن! بسه!
‫فقط می‌خوام درباره ساعت بدونم
‫فقط قضیه ساعت رو می‌خوام بدونم
‫- من پول دارم, پول دارم ‫- اروپاییه؟
‫- هان؟ از اونجا آوردی؟ ‫- نمی‌دونم
‫نه، خوبم می‌دونی ‫چون قشنگ قایمش کرده بودی
‫می‌دونی چیه و ‫ارزشش چقدره
‫بهم بگو, از کجا آوردی؟
‫تو حالیت نیست, ‫آدم کوچیکی هستی
‫و تو هم یه لاشی آشغالی
‫فکر می‌کنی نمی‌دونم کی هستی؟
‫عکس شوهرت رو گذاشتی ‫روی میز آرایش
‫و هر شب یه شمع مشابه ‫رو روشن می‌کنی
‫آره
‫زیرنظرت داشتم
‫نمی‌تونی سر منو شیره بمالی
‫پس,,,
‫ساعت رو از کجا آوردی؟
‫اون بالا چی شد؟
‫هیچی
‫زیر تخت قایم شده بودم
‫چرا اونجا موندی؟
‫تا مطمئن بشم ‫تو رو ندیده
‫اجرای بالابان رو در پیش داری, ‫نمی‌خواستم خرابش کنه
‫چیه؟
‫همیشه خدا از این کارا می‌کردیم
‫آره ولی وقتی کسی خونه نبود, ‫ممکن بود زنگ بزنه پلیس
‫منو که ندید, ‫ببین برات چی آوردم
‫مچت رو بده ببینم, ‫نگاش کن
‫واسه تو ساخته شده
‫اگه تو بخوای ‫می‌رم بهش پس می‌دم
‫من نیازی بهش ندارم, ‫مال اونه
‫خب کاری نکرده که ‫ساعت حقش باشه
‫جوراب‌های ارزون پاش می‌کنه
‫تا بیاد کلیسا و ‫به من صدقه بده
‫لطف خدا رو به زور می‌گیریم ‫تازه به اون کلی بیشتر از ما رسیده
‫می‌دونی؟ طلبی که داریم ‫رو باید وصول کنیم
‫ببین
‫تو پاریس ساعت 6 صبحه
‫پول‌ها رو بدید بچه‌ها
‫شرط‌ها رو بذارید, ‫شروع می‌کنیم
‫شرط ببندید ‫و چرخشش رو ببینید
‫چرخیدنش رو ببینید
‫و,,,
‫نگاش کن, کی دوباره ‫دوست داره امتحان کنه؟
‫- شرط ببندید ‫- نه، نه
‫از 4 بار 3 بار به نفع تو شد, ‫همچین چیزی امکان نداره
‫بهرحال از بازنده‌ها خوشم نمیاد
‫کی یه دور می‌خواد بچرخونه؟ هان؟
‫هارپ! نمی‌خوای ‫یه کم پول‌خُرد بذاری این‌جا؟
‫یه روزی گیر آدم نادرستی میوفتی
‫تو چت شده، هان؟
‫امروز استخدام دارن؟
‫برای مارشال فیلدز یه چندتایی ‫باربَر استخدام کردن
‫ممکنه چند نفری‌مون ‫رو هم برای نگهبانی لنگر ببرن
‫- اوه خدایا ‫- چیه؟
‫- هیچی ‫- نه؟
‫فردا برمی‌گردم
‫هی، کجا می‌ری؟
‫نمی‌‌دونم, شاید ‫برگردم هاپکینز
‫با دوست‌دختر جدیدت ‫چطور پیش رفتی؟
‫جدید نیست
‫بهت پول قرض داد؟
‫نه, چطور؟
‫معمولاً تا آخر این‌جا می‌مونی ‫نه که اولین نفر بری
‫هی، هی، هی, ‫چی تو چنته داری؟
‫هیچی, هیچی, ‫هیچی نیست
‫یه جایی به گوشم خورده
‫شاید,,, برم اون‌جا ببینم چه خبره
‫کجا؟
‫محله لیک‌ویو
‫بیا اول بریم هاپکینز ‫لباس‌هامون رو برداریم
‫لباس‌ها رو می‌خوایم چیکار؟
‫زودباش, بیا بریم
‫از هَنگ محلی‌تون حمایت کنید
‫خانم؟ از هَنگ محلی‌تون ‫حمایت می‌کنید؟
‫نه، ممنونم
‫- اینجاست؟ ‫- گمونم
‫فکر نمی‌کردم این شکلی باشه
‫- مگه چطوری باید باشه؟ ‫- نمی‌دونم
‫می‌دونی داری چیکار می‌کنی؟
‫شاید کسی خونه باشه
‫روی کرکره پنجره ‫چند سانت خاک نشسته
‫هیشکی نیست
‫زودباش, یالا
‫اینجا اصلاً خونه کیه؟
‫دختر عموی طرف رو می‌شناسم
‫گفت که یارو سفر زیاد می‌ره, ‫دوست داره اشیای جالب رو جمع کنه
‫تو هم می‌شنوی؟
‫پشمام, دختر عموش دروغ نگفته
‫فکر بد به سرت نزنه, ‫این ماسماسک رو کول نمی‌کنیم
‫اینا رو از کجا آورده؟
‫از همه جا گمونم
‫آخه کی پنچره‌ها رو ‫اینطوری می‌پوشونه؟
‫- از چی می‌ترسیده؟ ‫- آدم‌هایی مثل ما
‫- مطمئنی کسی خونه نیست؟ ‫- امکان نداره باشه
‫وگرنه تا الان صدامون رو می‌شنیدن, ‫ببین طبقه بالا چی دارن
‫«تقویم سال 1973»
‫این چه کوفتیه؟
‫حتماً اون تو جات تنگه, ‫حالت خوبه؟
‫نگرانیت رو مدنظر قرار می‌دم, ‫حالا می‌تونی بری
‫توی صندوقی در زیرزمین پول هست
‫- برش دار و برو ‫- خب,,,
‫واقعاً دست‌ودلبازی
‫آروم باش, ‫آروم
‫چقدر پول می‌خوای؟
‫- چی؟ ‫- تا بری
‫چقدر می‌خوای؟
‫خودت بگو, ‫ناسلامتی خونه توئه
‫تو چه جنگی بودی؟
‫فقط یه جنگ بوده دیگه, ‫جنگ بزرگ
‫جنگ جهانی اول یا دوم؟
‫- مگه دومی هم هست؟ ‫- پس جنگ اول بودی
‫و تازه برگشتی
‫پس چه سالی باید باشه؟ ‫1918,,,
‫سال 1920ـه, چرا خبر نداری؟
‫آخرین باری که از ‫این خونه رفتی بیرون، کِی بوده؟
‫چه روز و ماهیه؟
‫نهم اکتبر
‫تا حالا تو این روز نبودم
‫منظورت چیه؟ ‫الان که هستی
‫قضیه ساعت چیه؟ ‫ساعتی که به بریتا دادی
‫خودت ساختیش؟
‫واسه همین اومدی؟
‫- می‌خوای بدونی چطوری ساخته شده؟ ‫- خب,,,
‫- ساعت‌سازی؟ ‫- شاید باشم
‫نه, تو استادکار نیستی, ‫فقط می‌خوای داشته باشی
‫بیا, اینو از سایدل خریدم, ‫همونی که تو خیابون واکره
‫حالا می‌تونی بری
‫چرا حس می‌کنم ‫منو ارزون خریدی، هان؟
‫یالا
‫حالا آروم بگیر
‫اهل کجایی، هان؟
‫کی هستی؟
‫پس الان می‌خوایش
‫چی رو؟
‫شاید اینطوری به صلاح باشه
‫می‌تونم,,,
‫یه زمان دیگه‌ای رو ‫برای خودم پیدا کنم
‫به زودی می‌فهمی که فقط ‫می‌شه از اینجا عبور کرد
‫تا اونموقع، خونه ‫راه و روش خاص خودش رو داره
‫- چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫- دارم حرف می‌زنم
‫- حلش می‌کنم ‫- ولش کن, بذار بره
‫آقا، آقا ‫حالتون خوبه؟
‫یکی زنگ بزنه آمبولانس
‫- اوه خدای من ‫- یکی آمبولانس خبر کنه
‫هارپر؟
‫هارپ,,,
‫از کجا آوردیش؟
‫از چارلی گرفتم
‫چارلی کیه؟
‫خلبانه, اهل انگلیس
‫سفر کرده بریستول ‫اما خدا می‌دونه
‫به من فروختش
‫نفسم رو باز می‌کنه
‫خب به‌نظر نمیاد کارساز باشه
‫می‌دونی چی لازم داری؟
‫- حالم خوبه ‫- دراز بکش
‫- بیا این‌جا, ‫- به‌خاطر اعصابمه
‫فردا برای بالابان باید تست بدم
‫رادیوم؟ ‫این حالت رو بهتر نمی‌کنه
‫باید یه کمی استراحت کنی
‫بیا خونه من, ‫اون‌جا می‌تونی آماده بشی
‫- خونه تو؟ ‫- آره
‫- زنم داری؟ ‫- هنوز نه
‫ستوانم، خونۀ برادرشه ‫همه‌ا‌ش سفره
‫لازم داره وقتی نیست ‫یه نفر مراقب خونه‌اش باشه
‫و به تو اعتماد داره و ‫خونه‌ش رو می‌سپره به تو؟
‫کلی وسیلۀ باحال داره
‫بدش نمیاد که یک پیاده نظام ‫جنگ جهانی اول از وسایلش محافظت کنه
‫همۀ این اتفاق‌ها از هفتۀ پیش افتاده؟
‫دراز بکش، دراز بکش
‫بذار حالت رو خوب کنم
یالا
صبر کن
‫نه، باید بالا رو نگاه کنی
‫- آره، باشه, چرا ما,,, ‫- ببین، اونجا!
‫- چطور,,, ‫- من نکردم, خودبه‌خود شد
‫دوباره عوضش کن
‫نمی‌تونم, فقط… خودبه‌خود اینطوری میشه ‫نمی‌دونم چرا
‫وایسا، قضیه چیه؟
‫بیخیال، هارپ, چطور این‌کار رو کردی؟
‫ابن,,,
‫توی این خونه,,, ‫وسایل به یه چیز دیگه تبدیل می‌شن
‫بعضی وقتا قدیمی‌تر میشن ‫بعضی وقتا جدیدتر
‫بعضی وقتا تغییر می‌کنن
‫چیزهایی که تا حالا ندیدم
‫همه چیز همینطوره, ‫فرش‌ها، لامپ‌ها، همه چیز
چیه؟
‫برادر ستوانت,,,
‫- کارش چیه؟ ‫- نمی‌دونم
‫باید وارد کننده باشه ‫احتمالاً این وسایل رو اونجوری بدست آورده
‫اگر این خونه مال من بود ‫به کسی نمی‌سپردمش
‫هیچکس اجازه نمیده ‫همینطوری وارد خونه‌ش بشی
‫خب، الان نمیریم
‫بیا، می‌خوام یه چیزی نشونت بدم
‫هارپ، بهم بگو اینجا خونۀ کیه
‫باشه, می‌دونی چیه، حق با توئـه
‫بهتره بریم, بیا
‫خیلی‌خب
‫به یه زمان دیگه فکر کن ‫هر زمانی که دوست داری
‫- چرا؟ ‫- لطفاً، انجامش بده
به یه زمان فکر کن
‫- مثل یه خاطره؟ ‫- نه، مثلاً یه روز، یه سال
‫- هر وقت, یالا, انتخاب کن ‫- هزار سال دیگه
‫خب، نه، انقدر دور نه ‫اون موقع هیچ چیزی سرپا نمونده
‫- متوجه نمیشم ‫- چون گوش نمیدی
‫به یه روز فکر کن، چند سال دیگه ‫فکر کن ممکنه دنیا چه شکلی بشه
‫می‌خوای چی ببینی؟
‫می‌خوام تا جایی که ‫میشه از الان دور بشم
دستت رو بده من
‫چطور این‌کار رو کردی؟
چطور این‌کار رو کردی؟
نمی‌دونم, کردم دیگه
‫اون رو نگاه کن
‫- نباید اینجا باشیم ‫- چرا؟
‫فرقی با دید زدن خونه یه نفر ‫از پشت پنجره نداره
‫آره ولی بقیۀ چیزا باید اینجا باشن، نه ما
‫همیشه همینطوری نبوده؟
‫چطور این‌کار رو کردی؟
‫شاید تقدیر بوده ‫اینطوری باشم
پس، یه تاریخ رو انتخاب می‌کنی و از در رَد میشی؟
‫آره, تا حالا که جواب داده
‫چرا نمی‌تونی از امروز بری جلوتر؟
‫نمی‌دونم, نمی‌تونم دیگه
‫امتحان کردی؟ ‫اگه تلاش کنی چی میشه؟
همیشه برمی‌گردم به اولین روزی که وارد اون خونه شدم
‫- نمی‌دونم ‫- ولی چرا آخرین روز، امروزه؟
‫- نمی‌دونم ‫- خب اگه,,,
‫اگر دنیا فردا به پایان برسه ‫و برگردیم سر خونۀ اول چی؟
‫منظورم اینه، مهمه؟ ‫این کافی نیست؟ ببین
نمی‌دونم چیه
‫می‌خوای برگردی؟
‫نه, اصلاً, شاید… ‫شاید هیچ‌وقت نخوام
‫پس می‌تونیم همینجا بمونیم
‫نامه‌هام رو یادته؟
‫افرادی که توی تینی بودن ‫بهم گفتن دادن‌شون بهت
‫آره، به جای پولی که بهم بدهکار بودن
‫چرا جواب نامه‌هام رو ندادی؟
‫- نمی‌دونستم چی باید بگم ‫- می‌تونستی هر چیزی بگی
‫دلم می‌خواست فقط ‫یه خبری ازت بشنوم
‫ام… امیدوار پول نقد آورده باشی
‫هنوزم باید برام جوراب ‫ساق‌بلند ابریشمی بخری
بریم
‫- وای، نه ‫- هیچ‌وقت فرق‌شون رو متوجه نمیشم
‫چرا سر روباه روش نیست؟
‫لزومی نداره ‫همینطوریش شیکه
‫- که اینطور, پس اینطوریه ‫- آره
‫سلام
کجا بودی؟
‫همین اطراف
‫سعی کردم پیدات کنم ‫ولی وقتی در رو باز کردم، هیچ اتفاقی نیافتاد
‫همین بیرون بودم
‫واقعاً؟ ‫خب، واسۀ من که جواب داد
‫لئو، این کلارائـه
‫کلارا دوستِ زمان بچگیت؟
‫آره، خودمم
‫- میرم اینا رو بذارم طبقۀ بالا ‫- باشه، حتماً، حتماً
‫نشونش دادی؟
‫به یه جایی برای سکونت احتیاج داشت
‫- اونم اینجا می‌مونه؟ ‫- اگر نیاز باشه، آره
‫نمی‌دونستم قراره همچین کاری بکنیم
‫چرا کاسه گدایی برنداریم ‫و از بقیه کرایه نگیریم؟
‫خب، می‌دونی چیه ‫اون «بقیه» نیست, باشه؟
‫مهم نیست ‫من با این قضیه موافقت نکردم
‫واقعاً، لئو؟ ‫می‌دونی چیه؟
اصلاً برام مهم نیست نظرت چیه
‫این قضیه از کِی شروع شد؟
‫این خونه رو با همدیگه پیدا کردیم ‫مال جفت‌مونه
‫خب,,,
‫تو که نمی‌تونی ‫باهاش جایی بری
‫نه بدون من
‫بدون من حتی نمی‌تونستی ‫ماسکت رو بزنی به صورتت
‫فکر می‌کنی کجا داری میری؟
‫خب بعدش کجا می‌ریم، جناب سروان؟
‫خب، نگاهش کن
‫می‌دونم باید کجا بریم, بیا، آره
‫نمیای؟
‫شما ۲ تا برین ‫بهتره یه نفر بمونه از اینجا مراقبت کنه
‫بیخیال، بهترین منظرۀ این خونه ‫بیرون از اون درهاست
‫یالا هارپ، درت رو باز کن
‫«قدرت نه گفتن»
!هـی
‫نظرت چیه؟
‫فکر نمی‌کنم می‌تونستم ‫از این جمعیت پولی به جیب بزنم
‫نمی‌تونم باور کنم همونجاست
‫می‌دونی، سقف، کَف، همونجوریه
‫فکر می‌کردم می‌تونن ‫یه چیز جدید به ذهن‌شون خطور می‌کنه
انگار واسۀ کسی مهم نیست
‫بازم مشروب می‌خوای؟
‫آره، یه دونه دیگه واسم بخر
‫خب، می‌تونی به همون روز برگردی؟
‫هر چند بار که می‌خواستی؟
آره، شاید, دلیلی برای نشدنش نمی‌بینم
‫هی، چی میل دارین؟
‫- ویسکی، بدون یَخ ‫- آره
‫- باشه, ویسکیِ محلی خوبه؟ ‫- آره
‫- قشنگن ‫- ببخشید، چی؟
‫گوشواره‌هات، ازشون خوشم میاد ‫از کجا خریدی‌شون؟
نمی‌دونم
‫اولین باری که رفتیم بیرون ‫دوست پسر سابقم به جای گُل بهم داد
‫حداقل از اون رابطه یه چیزی نصیبت شد
‫- ممنون ‫- امروز رفته بودی خرید
از کجا فهمیدی؟
شده تا حالا برقصی؟
‫وقتی سر کارم نه
حیف شد
‫قضیه چی بود؟
‫ازش خوشت میاد ‫می‌خواستم پیش‌مون باشه
‫اون کسی نیست که می‌خوام
‫مطمئنی؟
‫بیا, فقط یه بار
‫- نه، نمی‌تونم ‫- زود تموم می‌شه, بیا, بریم
‫- بیا, باهام برقص ‫- نه، الان نه
‫باشه
‫میرم مستراح رو پیدا کنم
‫ولی وقتی برگشتم، آماده باش
‫دیگه بهش نمی‌گن مستراح, ‫می‌گن توالت
‫باشه, همون توالت, الان برمی‌گردم
‫!هـی
‫واقعاً از این آهنگ خوشت میاد، هان؟
‫همیشه فکر می‌کردم نمی‌تونم برقصم
‫ولی مشکل از آهنگ اشتباه بود
آره
‫خب، ببینیم فردا حالت چطوره
‫آره، خب، فکر نمی‌کنم تنها باشم
‫دخترای پاریسی اینطوری بودن؟
‫- هان؟ ‫- وقتی که با هارپ رفتی
‫حتماً یه دوست دختر فرانسوی داشته
‫فقط دربارۀ تو حرف می‌زد
‫خب، اونجا چه اتفاقی افتاد؟ ‫فرق کرده
‫از چه نظر؟
‫اعتماد به نفس بیشتری پیدا کرده
‫فقط هنوز نمی‌دونه باید باهاش چیکار کنه
‫شاید قدش بلندتر شده
‫نمی‌تونم بگم
‫قبلاً نمی‌شناختمش
‫ولی همراهش بودی
‫فکر نمی‌کنم کسی شده باشه ‫که قبلاً نبوده
‫شاید به اون اندازه‌ای ‫که فکر می‌کردی خوب نمی‌شناختیش
‫هیچ‌وقت به پاریس نرسیدیم ‫اگه اینو بهت گفته
‫اینجایی, داشتم دنبالت می‌گشتم
‫بریم
‫زیر کُتم چیه؟
‫واسۀ بعده
بریم
‫لئو چی؟
‫فکر نمی‌کنم بخواد با ما بیاد خونه, بریم
‫بلدی باهاش کار کنی؟
‫دارم یاد می‌گیرم
‫چطوری کِش رفتی؟
پولش رو دادم
‫وقتی که پول داری ‫مجبور نیستی دزدی کنی
حتماً
‫- وای نه هارپر، می‌خوام ببرمش بالا ‫- نه
‫- کثیف میشه ‫- نه، بذار پائین باشه
‫بفرما, می‌تونی بشوریش
‫بفرما
‫- اینجوری بازی نمی‌کنم ‫- نه، بهتر میشه, آماده‌ای؟
آره, آره
یالا
بذار ببینیم چطور میشه
باشه، شروع کن
نه، نه، اینجوری نه
‫مثل همون کاری که توی تینی انجام می‌دادی ‫خودت باش, فرانسوی نگو
‫چرا؟ زیادی یاد پاریس میافتی؟
‫خب، آره، شاید همینطور باشه
‫آماده‌ای؟
‫می‌دونم نرفتی پاریس, لئو گفت
‫لئو نمی‌دونه کجا بودم
‫دوربین روشنه, ‫می‌خوای شروع کنی یا نه؟
نه، نمی‌خوام
‫خاموشش کن
‫بهم بگو این رو از کجا آوردی ‫می‌دونم مال پاریس نیست
‫از… از یه نفر که مُرد برداشتم
‫کسی رو نداشت بهش بدتش ‫ولی من داشتم
‫باشه، قبول, فقط بهم دروغ نگو
‫وقتی اینجا می‌خوابی چی میشه؟ ‫بیدار که میشی همه چیز همونجوریه؟
فکر کنم
‫می‌دونی، وقتی که ‫اینجا رو پیدا کردم
‫فقط می‌خواستم ‫به تو نشونش بدم
‫هارپر, لعنتی,,,
‫- دارم همه جا رو کثیف می‌کنم ‫- نه، بیخیال ملحفه‌ها
‫- بیا دوربین رو روشن کنیم,,, ‫- آروم باش
‫- و دوباره انجامش بدیم ‫- برگرد و بشین
‫- نه، آماده‌ام ‫- برگرد اینجا
‫- برگرد اینجا! ‫- هارپر، نه!
‫- بیا اینجا, فقط,,, ‫- هارپر، چته تو؟
‫- هارپر، نه! ‫- بیا اینجا
‫برگرد اینجا! ‫همیشه همینکارو می‌کنی!
‫منظورت از «همیشه» چیه؟
‫- من,,, ‫- هارپر!
‫قبلاً این‌کار رو کردیم؟
‫چیکار؟
‫به امروز، به امشب، برگشتیم؟
این‌کار رو کردیم؟
‫چند بار؟
‫چه اهمیتی داره؟ مهم نیست
‫چطور این‌کار رو انجام میدی؟
‫از در پشتی میام بیرون
‫میام و پیدات می‌کنم
‫میریم بیرون، بعدش میایم خونه
‫و همیشه همینطوری میشه
‫چطور من یادم نیست؟
‫چون اینجا خونۀ تو نیست
‫کلارا، صبر کن, ‫صبر کن, دیر وقته
‫- لطفاً, لطفاً بمون، لطفا! ‫- ولم کن
‫هر چند بار که دلت بخواد ‫می‌تونی برگردی
‫همیشه می‌فهمم هارپر ‫چون می‌شناسمت
‫تو من رو تماشا کردی ‫و من تو رو
‫اون موقع عددی نبودی
‫حالا با همۀ این داستانا ‫بدتر هم میشی
‫هارپر!
‫نه، نه، نه! ‫نه، نه، نه، نه!
‫ولم کن! نه!
‫۳،۲،۱، بذارش زمین
‫آماده
‫۳،۲،۱
‫هنوز جفت‌مون سر پائیم، هان؟
‫وسط میدون دیدمت ‫می‌دونستم زنده می‌مونی
‫چطور چیزی می‌دیدی؟ ‫همه‌جا پُر دود بود
‫اسمت… اسمت لیوئـه، نه؟
‫توی دستۀ تو بود؟
آره, آره
‫می‌خوان تو بگی چی شد ‫تا برای خانواده‌ش بفرستن
‫فکر کن ببین چی باید بگی
‫شاید بخوای این رو بذاری پیشش
‫ماسکشه، نه؟
‫بهت که گفتم ‫پشت سرتم
‫چیزی نمی‌خوای؟ ‫آخرین سفارشه
‫- مثل دفعۀ قبل ‫- که میشه,,,
‫ویسکی، بدون یَخ
‫گوشواره‌های قشنگی داری
‫آره، ازشون خوشت میاد؟
‫اگه بذاری بهشون دست بزنم ‫می‌تونم بگم از کجا خریدی
‫و اگر اشتباه گفتم ‫این مال تو
‫اگر می‌خوای بدزدی‌شون ‫بگم ارزش زیادی ندارن
پَسِ‌شون میدم, یالا
‫بذار ببینیم, خب، خب
‫زیاد قدیمی نیستن
‫۲ شایدم ۳ سال
‫یه مرد برات خریدت‌شون
‫ولی اونقدر خوب نیستن که ‫شما ۲ تا زیاد با هم مونده باشین
‫پس، شاید یه هدیۀ کوچیک ‫توی اولین قرار بودن
‫نُچ، خودم خریدم‌شون
‫از یه فروشگاه ارزون خریدم‌شون, مال تو
اشتباه نگفتم
‫به گمونم هیچ‌وقت نمی‌فهمیم
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال