‫کریستوفر، شین؛ گزارش بدید,
‫باشه,
‫روی چشم,
‫ولی خب، درست همونطوره که گفتی,
‫رفتار اژدهایان عجیب شده,
‫تا امروز صبح فعالیتی نبوده، ولی خب,,,
‫انگار تشنه به خون نیستن,
‫نسبتاً نزدیک‌شون شدم،
‫و فکر نمی‌کنم منتظر دستور کشتن مونده باشن,
‫ما هم همچین حسی داشتیم!
‫مثل این می‌مونه که سرشون شلوغه,
‫مثل مراسم ختم بود!
‫بلایی سر اژدهایان برتر اومده؟
‫به احتمال زیاد رفتن یه جای دیگه,
‫نه، مدرک قطعی‌ای نیست که ‫ اون مرد حقیقت رو می‌گفته,
‫نمی‌فهمم چه‌خبره، ولی فرصت خوبیه,
‫فرصت خوب؟
‫امکان نداره اون اژدهایان ‫ به این راحتی ولمون کنن,
‫اگه قضیه این بود، الان محاصرمون می‌کردن,
‫هوم,
‫حتماً برای اژدهایان برتر مشکلی پیش اومده
‫که موقتاً نسبت به ما اولویت داره,
‫همچین احتمالی می‌دم,
‫این خیلی توهین‌آمیزه، ولی به نفع ماست,
‫ماجورکا,
‫بله!
‫چقدر دیگه طول می‌کشه ‫تا حلقه جادویی آماده بشه؟
‫آه! بله، سرورم!
‫امم، آقای فو گفتن اگه تا حد مرگ کار کنیم،
‫یک روزه تمومه، ولی کلاً دو روز ‫ طول می‌کشه تا کامل بشه، سرورم!
‫پرنسس مستقیم باهام حرف زد!
‫انقدر نزدیک بودن به پرنسس و ‫نفس کشیدن یه هوا برام مثل بهشت می‌مونه!
‫به فو بگو بدون مردن کسی، ‫توی یک روز تمومش کنه,
‫این کشور دیگه قابل نجات نیست,
‫در اولین شب، پنج شهر و حتی پایتخت سقوط کردن,
‫حتی نمی‌تونم تصور کنم ‫چندتا از شهروندا خوراک اژدهایان شدن,
‫تنها کاری که الان ازمون برمیاد
‫فرار از کشور به همراه ‫ 1500 شهروندیه که اینجا جمع کردیم,
‫می‌دونم واقعاً شرم‌آوره,
‫ولی فرار خواهیم کرد!
‫به اون اژدهایان نفرت‌انگیز نشون می‌دیم ‫ که نمی‌ذاریم همه‌چیز به میل اونا پیش بره!
‫زنده می‌مونیم!
‫مردمان‌مون، ارتش‌مون، و تک‌تک شماها!
‫معرکه بود!
‫از پرنسس نقره‌ی مشهور انتظار کمتری نداشتم,
‫حتی برای پا به فرار گذاشتن، ‫ابهت ازتون فوران می‌کنه,
‫شماها کی باشین؟
‫تمومش کنین، جفت‌تون!
‫پس خودتو نشون دادی، موجود کثیف,
‫یه‌مدت می‌خواستم تظاهر کنم هیچ‌وقت ندیدمت،
‫ولی یهویی پیدات شد!
‫عوضی! با فرمانده چیکار کردی؟
‫وایسین، وایسین! ‫قبلاً درموردش حرف زدیم!
‫مگه بهتون نگفتم دردسر درست نکنین؟
‫این یارو اصلاً به‌نظر قوی نمیاد!
‫هی، هسلا, به‌نظرت یکی از اون دوتا خودشه؟
‫آره، گریا! حتماً یکی از اوناست!
‫این یه گروه فوق‌العاده ماهره,
‫حتی کسایی هستن که از لئو هم قوی‌ترن,
‫ولی,,,
‫محافظ‌ها چی شدن؟
‫ازشون خواستم بذارن رد بشیم، ‫و اونا هم با احترام اجازه دادن,
‫چی؟
‫علاقه داریم در نقشه‌ی فرارتون کمک کنیم,
‫الانم حدوداً نقشه‌تون رو می‌دونم,
‫می‌خواید از خون اژدها به‌عنوان ‫ منبع انرژی جادویی استفاده کنید
‫تا به بیرون کشور تلپورت بشید,
‫درست نمی‌گم؟
‫فکر می‌کنم نقشه خوبیه,
‫ولی موفق نمی‌شه,
‫دلیلش ساده‌ست,
‫تفاوت قدرت بین شما ‫ و دشمن‌تون خیلی زیاده,
‫اگه اجازه بدید باهاتون همکاری کنم،
‫حاضرم اطلاعات مفصلی از دشمن بهتون بدم,
‫نه تنها این،
‫می‌تونم ابرسلاحی قادر به ‫ کشتن راحت اژدهایان برتر رو بهتون بدم؛
‫فرشته مرگ راگنا,
‫دشمنان ما، دو اژدهای برتر هستن؛ ‫و برای شکست‌شون باید باهم همکاری کنیم,
‫اگه اینکارو نکنیم,,,
‫همگی باهم می‌میریم,
‫پس اسمش راگناـست!
‫می‌خوای,,,
‫کمک کنی؟
‫پرنسس,,,
‫قشنگ از صورتش معلومه!
‫سرگرد، توضیح بده ببینم!
‫کسی که پیرمرد رو کشت کیه؟
‫یعنی عاشق کدومشونه؟
‫همه باهم حرف نزنین! ‫نمی‌فهمم چی می‌گین!
‫باید چیکار کنم؟ پرنسس دوباره بی‌مصرف شده!
‫گفتی می‌خوای,,, کمک کنی؟
‫این چه مزخرفاتیه، موجود کثیف؟!
‫تو فقط لکه‌ای هستی که ‫از کاسه توالتِ این دنیا پاک نمی‌شه!
‫همکاری باهات غیرممکنه,
‫خودم اینو می‌دونم,
‫تو زیاد با بقیه کنار نمیای,
‫فقط ازشون استفاده می‌کنی و به کشتنشون می‌دی,
‫این کارا بهت نمیاد، فرمانده!
‫مثل همیشه، فقط برو سر اصل مطلب,
‫بکشیمشون؟ یا نه؟
‫یه‌لحظه صبر کن,
‫کشتن اون، کار منه,
‫باهات همکاری نمی‌کنیم!
‫برگرد به سلولت!
‫اگه دوباره پیدات بشه، می‌کشمت!
‫تـ ـ تو هم همینطور!
‫اژدهای جنون، اولتوزورا,
‫جایگاه ششمِ خاندان بال,
‫نقش اصلیش، مدیریت و رهبری امورات نظامیه,
‫جادوی «ترکیبات شیمیایی» رو داره,
‫می‌تونه داروهایی بسازه که ‫بلافاصله باعث مرگ می‌شه
‫و داروهایی که هدف رو هیپنوتیزم می‌کنه,
‫با دستکاری کردن خونش، می‌تونه ‫مجموعه وسیعی از ترکیبات رو ایجاد کنه,
‫و بعد به شکل مِه، در منطقه بزرگی پخشش کنه,
‫ولی این مواد شیمیایی ‫ جلوی نور خورشید سریع بی‌اثر می‌شن،
‫و نقره‌فام می‌تونه باهاشون مقابله کنه,
‫با داشتن این اطلاعات، ‫ می‌تونید جلوش مبارزه کنید,
‫درضمن، وقتی از اونا روی نیروهای خودش ‫ استفاده می‌کنه دردسرش بیشتره,
‫به لطف مواد شیمیایی، ‫قدرت ارتش اژدهاش چندین برابر می‌شه،
‫و می‌تونه کنترل کامل و مطلقی ‫ روی نیروهای هیپنوتیزم‌شده‌ش داشته باشه,
‫و البته، چون یه اژدهای برتره، ‫قدرت خودش به تنهایی وحشتناکه,
‫این اطلاعات رو از کجا آورده؟
‫تا حالا همچین اطلاعات دقیقی رو ‫درمورد اژدهایان برتر نشنیدم,
‫چه تضمینی داریم که اطلاعاتت موثقه؟
‫اگه دروغ می‌گفتم، متوجه می‌شدی، نه؟
‫وجودت به خودی خود کثیفه،
‫تا حدی که نمی‌فهمم حرفات حقیقته یا نه!
‫پس فرقی نمی‌کنه چی می‌گم؟
‫حرف کافیه!
‫پس، نوبت توئه,
‫هیا!
‫هیا؟
‫یالا، پرنسس نقره رو قانع کن,
‫عمراً بتونم همچین کاری کنم!
‫این تخصص خودته,
‫ من و اون زن، آب‌مون تو یه جوب نمی‌ره,
‫ولی,,,
‫چیزی نمی‌شه,
‫احتمالاً اگه پرت‌وپلا هم بگی، ‫علاقه‌ش بهت بیشتر می‌شه,
‫امکان نداره اینطوری بشه,
‫مگه تصمیمتو نگرفتی؟
‫می‌خوای اینجا بمونی و بجنگی,
‫ تعداد اژدهایانی که تا یه‌مدت دیگه ‫ به این پایگاه حمله می‌کنن
‫حدس می‌زنم حداقل ده هزار تا باشه,
‫نُه هزار اژدهای رده‌پایین, ‫هزار اژدهای رده میانی,
‫بین‌شون حدود چهل تا پنجاه‌تا اژدهای بالغه,
‫همچین توسط یه اردوگاه متحرک ‫ منتقل می‌شن؛ کنام خزنده,
‫احتمال اینم زیاده که ‫ یکی از سیزده جایگاه حرکتشو شروع کرده باشه,
‫دو اژدهای برتر رهبری‌شون می‌کنن: ‫اولتوزورا و تاراتکتورا,
‫دیگه زیاده‌روی هم حدی داره,
‫350 سرباز، و همینطور 1,500 شهروند ‫ که‫ تحت حفاظت اینجا هستن,
‫هیچ‌کدوم زنده نمی‌مونن,
‫توی آینده‌ت، پرنسس نقره و همرزم‌هاش بودن؟
‫اینجاست که پیشنهاد من میاد,
‫اگه قول بدی از دستوراتم پیروی کنی،
‫و یه‌مدت بیخیال آلتیماتیا شی ‫ تا بتونیم کشور رو ترک کنیم،
‫از تمام قدرتی که دارم استفاده می‌کنم
‫تا مطمئن بشم انسان‌های این پایگاه، ‫از دست اژدهایان زنده بمونن,
‫و وقتی می‌گم تمام قدرتی که دارم، ‫شامل تو هم می‌شه,
‫راهتو از من جدا می‌کنی و تنهایی می‌ری پایتخت؟
‫یا دوشادوش این آدما می‌جنگی ‫ و همراهشون از کشور فرار می‌کنی؟
‫کدومو انتخاب می‌کنی؟
‫پرنسس نقره-سان,
‫چـ ـ چـ ـ چـ ـ چیه؟ باهات همکاری نمی‌کنما!
‫خـ ـ خیال نکن چون یه‌ذره خوشتیپی، ‫به حرفت گوش می‌دم!
‫یه‌کم قبل‌تر,,,
‫بهش گفتی لکه‌ایه که ‫از کاسه توالتِ این دنیا پاک نمی‌شه,
‫منم دقیقاً همچین فکری می‌کنم,
‫ها؟
‫واقعاً مرد نفرت‌انگیزیه,
‫از شکنجه‌دادن و لگد زدن به بقیه خوشش میاد,
‫راستشو بخوای، یه آشغال عوضیه,
‫آشغال,,,!
‫بعضی‌وقتا به خودم می‌گم ‫ هدفش از به‌دنیا اومدن چیه,
‫همش فکر می‌کنم واسه همه ‫ بهتره اگه زودتر بکشمش,
‫ولی چیزی که می‌تونی بهش باور داشته باشی، ‫میلش برای کشتن اژدهایانه,
‫برای همین باهاش متحد شدم,
‫تصمیم گرفتم با همکاری اون، ‫تمام اژدهایان رو نابود کنم!
‫نابودی,,, تمام اژدهایان؟
‫شکار اژدهایان نقطه‌قوتمه!
‫توی اینکار از هرکسی بهترم!
‫ازم استفاده کن، پرنسس نقره!
‫قول می‌دم که کمکت کنم,
‫ها؟ اون قیافه دیگه چیه؟
‫عصبانیش کردم؟
‫مردی که در نگاه اول عاشقش شد، ‫داره خودشو وقف اون می‌کنه,
‫و به‌زور تونست فریاد «ایول!» رو ‫ در خودش نگه داره,
‫هرچند,,,
‫نباید قبول کنید، پرنسس لیا!
‫اون مرد، بدون شک یه منحرف بی‌چشم و روئه!
‫از اون آدمای بی‌شعوره که عکسای کراشش رو ‫ همه‌جای اتاق‌خوابش می‌چسبونه,
‫می‌دونم که همچین کسیه! ‫راحت می‌تونم بوی امثال خودمو بفهمم!
‫خوب می‌فهمم!
‫ولی راگنا اولین عشقشه,
‫نمی‌دونه چطوری با شرایط روبرو بشه,
‫و نمی‌تونه به خودش اجازه بده که ‫ جلوی افرادش مثل یه شیفته‌ی مجنون باشه,
‫در نتیجه,,,
‫بسیار خب, پیشنهادت رو قبول می‌کنم,
‫اما,,,
‫اشتباه نکنی ها! فقط به‌خاطر دلایل استراتژیک، ‫موقتاً قدرتتو قرض می‌گیرم، همین!
‫ا ـ ا ـ اصلاً هم به‌خاطر این نیست که ‫بهت احساس خاصی دارم، فهمیدی؟!
‫اشتباه نکن، باشه؟!
‫این بدترین سوندره‌ایه که تا حالا دیدم,
‫به چی می‌خندی، پست‌فطرت؟!
‫شرمنده!
‫یهو از خود بی‌خود شدم!
‫کارت حرف نداشت,
‫دوست ندارم آشغال عوضی صدام کنن،
‫ولی چون پرنسس نقره خنده‌م انداخت، ‫ازش چشم‌پوشی می‌کنم,
‫خودت گفتی بگم,
‫بهت نگفتم آشغال عوضی صدام کنی,
‫این چیز خوبیه؟
‫خب، باز بهتر از اینکه که خصومت داشته باشن,
‫ولی بازم,,, اصلاً نمی‌فهمم!
‫جدی می‌گی، فرمانده؟
‫خیلی خیلی جدی‌ام!
‫مبارزه من باهاشون چی می‌شه؟
‫ا ـ اون باید عقب بیفته!
‫تصمیم عالی‌ای بود، پرنسس نقره-ساما!
‫ما بی‌شک با قوای ترکیب‌شده‌مون ‫ حساب اون اژدهایان وحشی رو می‌رسیم,
‫اول، بیاید براساس اطلاعاتم ‫ نقشه رو دستکاری کنیـ ـ
‫تو فقط اطلاعاتت رو راجع به ‫اژدهایان گفتی، همین و بس,
‫منم که نقشه می‌چینم,
‫واقعاً بار از روی دوشم برداشتید,
‫فقط مطمئن شید نقشه‌تون کم‌وکاست نداره,
‫بعداً درست‌کردنش مصیبته,
‫همف!
‫پس جواب این سؤالمو بده,
‫چند ساعت پیش، یه‌چیزی درمورد ‫اژدهایانی که احاطه‌مون می‌کردن تغییر کرد,
‫اگه می‌دونی چه بلایی سرشون اومده، بهمون بگو,
‫آه، بله!
‫برای اینه که ما توی پایتخت با پادشاه بالدار جنگیدیم,
‫ها؟
‫احتمالاً بدجوری دیوونه شدن
‫و دارن با تمام سرعت به‌سمت پایتخت هجوم می‌برن,
‫اصلاً چرا تو رو زنده نگه داشتیم، پیرمرد خرفت؟!
‫بهونه‌ای ندارم,
‫الان بنیانگذار کجاست؟
‫بنیانگذار,,,
‫چرا این اتفاق میفته؟
‫پس کنترل زمانو از دست دادی، ها؟
‫قبلاً گفتم بهت,
‫قدرتِ بی‌حدوحصری که ‫ از یکی دیگه می‌گیری، بی‌ثباته,
‫چرا اینجایی؟
‫از نبیلیم-سان خواستم اجازه ورود کسی رو نده,
‫خودش گفت بیام تو,
‫معلومه که حقیقت نداره!
‫تو حتماً تهدیدش کردی و به‌زور وارد شدی!
‫زودباش برو بیرون! حالشو ندارم ‫که باهات جروبحث کنـ ـ
‫سوغاتی آوردم,
‫ا ـ این دیگه کیه؟
‫هی، گرفتی مارو؟ یادت رفته ‫نوکرتو فرستادی برات چیکار کنه؟
‫همون‌ کسی که تروور-سان رو کشت؟
‫قانع نشدی؟
‫فکر کردی یه شکارچی فکستنی ‫می‌تونست اون وراجِ کودنو بکشه؟
‫خب، از لحاظ قدرت بگی، ‫این یارو تو دیوار بود,
‫ولی خیلی خوب مُرد,
‫به‌نظرت تو نفس آخرش چی بهم گفت؟
‫علاقه‌ای به شنیدنش ندارم,
‫لذت‌بردن از حرفای آخر کسی که
‫حین مرگ زجر دیده، ناخوشاینده,
‫دیگه نگی نگفتم,
‫ولی می‌شه گفت همه واسه من ‫ تو این دنیا از پشکل کمترن,
‫حریف‌های زیادی نداشتم که تحسینشون کنم,
‫و این یارو زمانی که مرگ رو به‌چشم دید چیکار کرد؟
‫شاید ضعیف بوده باشه؛ ‫ولی از بیخ یه شکاری اژدها بود,
‫اما اگه علاقه نداری که هیچی,
‫حرفای آخرش بین خودم و خودش می‌مونه,
‫این‌یکی رو چی می‌گی؟
‫یکی از شکارچیایی که جنگیدم اینو داشت,
‫برای یه شمشیر مهارت ساخت خوبی نداره؛
‫ولی مقدار نقره‌فامی که توشه ‫ تن آدمو به‌لرز میندازه,
‫حتی منم باید کلی زور بزنم تا نگهش دارم، ‫ وگرنه دستم بی‌حس می‌شه,
‫لـ ـ لطفاً اون چیزو نزدیکم نیار!
‫حالا نمی‌خواد ترس برت داره؛ ببین، ببین!
‫بـ ـ بس کن!
‫نه! جدی می‌گم!
‫مگه نمی‌گم بس کــن!
‫چه بازی‌ای می‌خوای دراری؟
‫گرفتی دستت که، شمشیر رو,
‫سرده!
‫می‌خوای برات بگم چرا زمان تحت‌کنترلت نیست؟
‫حتماً‌ داری با خودت می‌گی،
‫«خداوند از منِ بی‌مصرف ناامید شده»، مگه نه؟
‫غمت نباشه, ‫خیلی پیاز داغشو زیاد کردی,
‫دلیلی که نمی‌تونی زمانو کنترل کنی ساده‌ست,
‫برای اینه که قلبتو باختی,
‫قلبم؟
‫جادو ابزاری برای تغییر دنیاست,
‫برای اینکار سه‌چیز نیاز داری:
‫قدرت جادویی برای ایجاد تغییر,
‫روندی برای هدایت اون تغییر,
‫و در آخر، اعتماد‌به‌نفسی که ‫ این تغییرِ تحقق‌یافته رو کنترل کنه,
‫د ـ داری می‌گی یه مشکل ذهنیه؟
‫شرط می‌بندم هروقت از جادو استفاده می‌کنی،
‫قیافه دشمن توی ذهنت حک می‌شه، نه؟
‫اون دشمن، با اینکه دنیا ساکن بود ‫ می‌تونست تکون بخوره!
‫با اینکه من بهش اجازه حرکت ندادم،
‫موقعی که زمان متوقف بود بهم حمله کرد!
‫من نمی‌دونم چرا تونست تکون بخوره؛
‫ولی دلیل اینکه بقیه‌ی چیزا ‫متوقف نمی‌شن، از قلب بازنده‌ی توئه,
‫پادشاه بالدار؟ خنده‌م ننداز!
‫قلبت الان برای حکمرانی‌کردن زیادی ضربه خورده
‫باید بهت گفت تراماتیا-ساما,
‫تراماتیا؟
‫باید چیکار کنم؟
‫برای استفاده دوباره از جادوی زمان، به چی نیاز دارم؟
‫کار دو سوته,
‫فقط باید ترسِت بریزه,
‫اون شمشیرو بردار,
‫اول ازش می‌ترسیدی؛
‫ولی بعد بدون دلهره برداشتیش و منو بُریدی,
‫به‌خاطر خشمت نسبت به من، ‫ برای یه‌ثانیه ترستو فراموش کردی,
‫ترس‌مو فراموش کنم,,,
‫ترس نسبت به دشمنو فراموش کنم,,,
‫جوری نگو انگار خیلی راحته!
‫اگه انقدر آسون بود، ‫اینطوری دست‌وپا نمی‌زدم!
‫خب تو به من دستور بده,
‫فقط دستور بده که منشأ ترست رو نابود کنم،
‫و اون ترس دیگه به‌گذشته پیوسته,
‫بگو,
‫می‌خوای من چیکار کنم؟
‫نه؛ بهت دستور نمی‌دم,
‫چی؟
‫از دست‌دادن جادوی کنترل زمان، ‫فقط به‌خاطر ناتوانی خودمه,
‫نمی‌تونم از تو، بهترین سلاحم، ‫ برای برگردوندن قدرتم استفاده کنم,
‫توی این لحظه، اولویت اولمون
‫نابودی این کشور، برای ساخت دنیایی ‫ بر طبق خواسته‌های خداونده,
‫این تنها وظیفه‌ی من به‌عنوان بنیانگذار بالداره,
‫این جواب رسمی به‌دردم نمی‌خوره,
‫حرف دلتو بزن, ‫بگو چی می‌خوای,
‫یعنی چی؟
‫کاری که واقعاً‌ می‌خوای انجام بدم,,,
‫انتقامه، نه؟
‫چطوره من بهت بگم واقعاً چی می‌خوام؟
‫اینکه توی غیابم اون عوضی سعی کرد ‫ خانممو بکشه، اعصابمو خط‌خطی می‌کن,
‫از کِی تا حالا من شدم خانم تو؟!
‫تا کِی می‌خوای دلقک‌بازی دربیاری ‫ و منو مسخره کنی؟!
‫اگه اصلاً نمی‌خوای بهم گوش بدی، ‫برو بجنگ! برام اهمیتی نداره!
‫می‌خوام با دستور تو بجنگم,
‫چون فقط بنیانگذاری قرار نیست سر خم کنم، زانو بزنم،
‫یا عین یه قدیس بپرستمت,
‫برای من، تو فقط یه زن خل‌وضعی,
‫خل‌وضـ ـ؟
‫و این زن خل‌وضع رو با خواست خودم دنبال می‌کنم,
‫این خزعبلات برن به درک؛ ‫ نه خدا می‌شناسم، و نه وفاداری,
‫پس دور من، هرطور عشقت می‌کشه رفتار کن,
‫تا دلت می‌خواد غر بزن,
‫تا می‌تونی زار زار گریه کن,
‫مهم نیست بخوای مثل بچه‌ها باشی,
‫واسه تو هرکاری می‌کنم, ‫همیشه کنارت هستم و می‌مونم,
‫ا ـ امکان نداره چنین اجازه‌ای به خودم بدم,
‫نسبت به خداوند و خاندان وظیفه‌ای دارم,
‫و مهمتر از همه، در قبال ‫مردم بی‌شماری که کشتیم مسئولیت دارم,
‫خواسته‌های شخصیم-
‫شکی توش نیست که اینا احساسات واقعی‌تن؛
‫ولی این چیزی نیست که دارم ازت می‌پرسم,
‫بگو,
‫می‌خوای برات چیکار کنم؟
‫سرهاشون,,, رو,,,
‫برام بیار,
‫واقعاً گفتم,
‫همه‌چی تقصیر اوناست,
‫اگه به‌خاطر اونا نبود,,,
‫نمی‌بخشم,,,
‫نمی‌بخشم! نمی‌بخشم!
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم!
‫چرا زمانی که ما داریم زجر می‌بینیم ‫ اونا می‌تونن به زندگی ادامه بدن؟
‫این اصلاً انصاف نیست!
‫این یه دستوره، ولتکامویی!
‫همه‌شونو بکش!
‫از همه توان جنگی بی‌نظیرت استفاده کن!
‫سرشونو جدا کن و برام بیار!
‫باریکلا دختر,
‫بسپرش به من,
‫قول می‌دم تمام آرزوهات رو برآورده کنم,
‫تیا!
‫آلتیماتیا-ساما!
‫متأسفم، تیا,
‫وقتی بهم احتیاج داشتی پیشت نبودم,
‫نه، ببخشید که باعث نگرانیت شدم!
‫الان دیگه حالم خوبه,
‫اوه، درسته! نبیلیم-سان!
‫حالت خوبه؟
‫این مشنگ حتماً تهدیدت کرد ‫ که گذاشتی وارد اتاقم بشه، مگه نه؟
‫این فسقلی گفت مشکلی نداره بیام تو, درست نمی‌گم؟
‫ای دروغگو!
‫حقیقت داره، آلتیماتیا-ساما,
‫نبیلیم هیچ‌وقت از دستوراتم سرپیچی نمی‌کنه,
‫من گذاشتم کامویی-سان وارد بشه,
‫برعکس تو، پسر خیلی خوبیه,
‫با وضعی که شما داشتین،
‫می‌دونستم حرفای کامویی-سان روتون تأثیر می‌ذاره,
‫پیشنهاد می‌دم انتظاراتتو از بچه‌ها بالا نبری، می‌دونی که؟
‫چطور می‌تونم به قلب آلتیماتیا-ساما نزدیکتر بشم؟
‫خیلی جرئت داری که روی حرف من حرف می‌زنی!
‫حتی نزدیکتر از اون,,,
‫جانم؟ چی الان گفتی؟
‫تو رو,,,
‫فرشته مرگ,,,
‫شکار می‌کنه!
‫اون یارو بدجوری مشتاقم کرد,
‫از وقتی مبارزه با یه‌نفر ‫ انقدر هیجان‌زده‌م کرده چقدر گذشته؟
‫وقتی همو دیدیم، بیا تا حد مرگ باهم بجنگیم,
‫نظرت چیه، فرشته مرگ؟
‫تو به حقیقت چنگ انداختی
‫در جایی که سرنوشت نابود و تکه‌تکه می‌شه
‫دنیای ناهموار درحال لرزشه،‌ می‌تونی عاقبتشو ببینی؟
‫در لب پرتگاه شمشیرت رو با تردید و نومیدی تاب بده
‫اگه بتونم قوی‌تر بشم، همه‌کاری می‌کنم
‫از هر شکست درسی بگیر
‫تا دیگه هیچ‌ حسرتی نداشته باشی
‫خون سرخ‌رنگ به سرنوشت نزدیکت می‌کنه
‫نقره‌ای که تاریکی رو از بین می‌بره
‫فریاد عروسک‌ها رو حس می‌کنی؟
‫تمام نیکی و خوبی‌ها ‌بلعیده می‌شن
‫تا آخرین نفس‌هام در اینجا ایستادگی خواهم کرد