رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫« هیولای گیونگ‌سئونگ »
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫خانم ناول؟
‫- خانم ناول! ‫- جانم؟
‫این نامه از طرف کیـه؟
‫از چی صحبت می‌کنید؟
‫یعنی شما رو این نذاشتی ‫روی میز من؟
‫نه، من نذاشتم,
‫بیم او, تو این نامه رو ‫گذاشتی روی میز آقای جانگ؟
‫منم نبودم,
‫چی شده؟
‫چی نوشته؟
‫چرا؟
‫چیز بدی نوشته؟
‫« در می‌کده مهتاب منتظرت هستم »
‫آقای جانگ! بهتون توصیه می‌کنم نرین داخل,
‫اون این‌جاست,
‫اومدی,,,
‫الان دیگه,,,حدوداً دو سال ‫از زمان جنگ می‌گذره,
‫فکر می‌کردم برگشتی ژاپن,
‫یعنی فکر نمی‌کردی مُرده باشم؟
‫الان واسه چی اومدی این‌جا؟ ‫چیکار داری؟
‫اول دوست دارم ‫ازم معذرت خواهی کنی,,,
‫بابت گندکاری‌ای که توی مراسم ‫خاک‌سپاری همسرم به بار آوردی
‫و به من آسیب زدی,
‫ما فقط داشتیم برای کسانی که توی حادثه بیمارستان ‫اونگ‌سئونگ جان باختن عزاداری می‌کردیم,
‫این‌طوری می‌خوای حمله تروریستی‌‌ات رو توجیه کنی؟
‫بهتره بهش بگیم «مقاومت»
‫من بهت وفادار بودم,
‫تو رو دوست خودم می‌دونستم، ‫نگرانت بودم,
‫برای همین کمکت کردم,
‫ولی تو همیشه با سر و ته ‫کردن و بی محلی جبران می‌کنی,
‫دوستی‌های واقعی بده و بستان ندارن,
‫بلکه تو دوستی‌های واقعی، ‫درک و هم‌دلی مهمه,
‫برگرد به کشورت، خانم مائدا,
‫دوران شما تموم شده,
‫امیدوارم دیگه هرگز هم رو نبینیم,
‫دیگه هیچ جایی برای,,,
رفتن نداری،
‫آقای جانگ ته سانگ!
‫بیم او! زودباش,
‫آقای گو!
‫خانم ناول,,,
‫گورتون رو گم کنید حروم‌زاده‌های عوضی!
‫خانم ناول!
‫به حرفی که زدی یکم فکر کردم,
‫اما همچنان مخالفم,
‫اتفاقاً دوستی‌های واقعی بده و ‌بستان دارن,
‫خانم ناول؟
‫خانم ناول! بیدار شیـن,
‫خانم ناول, به من نگاه کنید,
‫آب!
‫آب,
‫نـه,
‫آقای گو!
‫بیـم او!
‫آقای گو!
‫آقای گو,
‫نه!
‫حروم‌زاده‌های عوضی!
‫آقای جانگ!
‫قربان,,,
خوبین؟
‫خانم ناول حالتون خوبه؟
‫صدمه دیدی؟
‫یه حس عجیب‌غریبی دارم,
‫خیلی سرده,
‫و سرم خیلی درد می‌کنه,
‫می‌شه کمکم کنید؟
‫خانم ناول,
‫دارم میام,
‫خانم ناول,
‫ته‌سانگ!
‫برو,
‫همین الان,
‫تا می‌تونی از من دوری کن,
‫چیزی نشده ته ‌سانگ,
‫من,,,
‫من حالم خوبه,
‫می‌دونی که,,,
‫منظورم چیه، نه؟
‫« هیولای گیونگ‌سئونگ » ‫« در میان آگاهی و ناآگاهی »
‫« قسمت پنجم: هیولا »
‫مردم معمولاً فکر می‌کنن
‫خوشبختی با رسیدن به هرچیزی ‫که آرزوش رو داری به‌دست میاد,
‫نه,
‫وقتی هرچیزی که می‌خوای برات فراهم باشه، ‫حوصله‌ت سر می‌ره!
‫حوصله‌ت سر می‌ره و دیگه ‫هیچ ذوق و شوقی نداری,
‫به‌خاطر همین هم، ‫کم کم به سمت نابودی می‌ری,
‫هر وقت ترس و خشم رو ‫در چشمان کسی می‌بینم،
میتونم زنده بودنم رو با
گوشت و پوست و استخون حس کنم
‫مدت زیادی می‌گذره,,,
‫خانم یون چئوک,
‫تو چطوری زنده‌ای,,,
‫دقیقاً همونطوری که خودت زنده‌ای!
‫البته من‌که تعجب نکردم,
سشین زنده‌ت کرد نه؟
‫زمان زیادی گذشته,,,
‫اما الان که دوباره می‌بینمت، ‫همه‌چی مثل روز روشن شد
‫انگار که همین دیروز بود,
‫خاطراتی که با شما، سشین,,,
‫و آقای جانگ داشتم,
‫چرا بعد از این همه مدت
‫دوباره سر و کله‌تون پیدا شده؟
‫چرا اینقدر از این‌که اومدیم تعجب کردید؟
‫ما که دیگه دشمن شما نیستیم ‫و نمی‌خوایم به کسی آسیب بزنیم,
‫بعد از این همه سال,,,
‫به‌نظرت نباید ازمون تشکر کنید؟ ‫حتی یه ذره؟
‫شما، خانم یون چئوک،
‫جون‌ت رو مدیون ما هستی!
‫و همینطور آقای جانگ,
روی اون هم آزمایش انجام دادین؟
‫بهش لطف کردم,,,
‫به عنوان دوستش!
‫چه غلطی کردی؟
‫چرا این‌کارو کردی؟
‫چرا اون رو قاطی این ماجرا کردی؟
‫می‌دونی,,,
‫چرا جهنم اینقدر جای ترسناکیـه؟
‫چون هیچوقت تمومی نداره,
‫من و آقای جانگ نتونستیم ‫با هم دوست باشیم،
‫برای همین تصمیم گرفتم ‫جهنمِ‌ش باشم,
چرا اینقدر یهویی تصمیم گرفتی اون رو هم وارد آزمایش کنی؟
‫واسه چی؟
‫وجود متغیرهای ثابت در یک ‫نقشه حیاتی، مثل یه تیغ دو لبه‌ست,
‫ احتمال اتفاقات غیرمنتظره رو بیشتر می‌کنه,
‫اصلاً ربطی به آزمایش نداره,,,
‫می‌خوام ازش انتقام بگیرم
‫انتقامی که 79 سال پیش نتونستم بگیرمش,
‫آقای جانگ,
‫آقای جانگ!
‫آقای جانگ حالتون خوبه؟
‫همین الان باید انتخاب کنی,
‫یا دوباره به اون آدم سابق تبدیل می‌شی،
‫یا,,,
‫همین‌جا می‌میری,
‫تصمیم چیـه؟
‫می‌خوای برگردی یا,,,
‫می‌خوای بذاری شاهدِ مرگت باشه؟
‫اگه دوباره,,,
‫به اون آدم سابق تبدیل بشم
‫می‌تونم بزنمت؟
‫شاید,,,
‫و می‌تونم,,,
‫اون رو هم نجات بدم؟
‫شاید,
‫هیچ‌کاری نکن, همون‌جا بمون,
‫الان میام پیشت,
‫تکون نخور, همون‌جا بمون,
‫الان میام پیشت,
‫نه,
‫نه!
‫این‌کارو نکنید!
‫بس کنید, نـه!
‫نه، این‌کارو نکنید,
‫نه,
‫دنبال یکی می‌گردم,
‫شکوفه‌های گیلاس,,,
‫تا زمان ریزش شکوفه‌های درختان گیلاس
‫اون مادرم بود!
‫بیا یه قولی به‌هم بدیم!
‫زنده بمون!
‫به‌نظرت ما هم یه‌روزی خوش‌بخت می‌شیم؟
‫نه,,,
‫شکوفه‌های گیلاس
‫همه ریختن,
‫آقای جانگ!
‫باید بذارید برم پیشش!
‫دیگه خیلی دیره,
‫هیچ کاری از دستت برنمیاد,
‫جلوش رو بگیرین!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫یون چئوک!
اون کجاست؟
‫جانگ هو جائه فرار کرد,
‫ظاهراً چیزی که ازش ‫می‌ترسیدیم اتفاق افتاده,
‫جانگ ته سانگ فرار کرده و ‫داره دنبالِ دختره می‌گرده,
‫برو,,,
‫بیارش پیش من,
‫دختره چی؟
‫بکُشینش!
‫به‌روی چشم خانم,
‫شوخی‌ات گرفته,,,
‫تو کی هستی؟
‫خودت کی هستی؟
‫اول من پرسیدم,
‫من از دوستان نزدیکِ ‫صاحب‌های‌ِ این‌جام,
‫گاهی اوقات براشون غذا و ‫کیمچی میارم و با هم می‌خوریم,
‫تو چی؟ تو اونارو از کجا می‌شناسی؟
‫من به اندازه شما بهشون نزدیک نیستم,
‫چرا دیوار رو سوراخ کردی؟
‫نه؛ اون کار من نیست,
‫الان بهت می‌گم, ‫شماره‌ی پلیس چند بود؟
‫نیازی نیست, من خودم پلیس‌ام,
‫ کارآگاه نو جی-سو از اداره پلیس جونگ-نو,
‫من دنبالِ یه مظنون‌ام,
‫مظنون؟
‫مظنون کیه؟
‫خب، آقای جانگ هو جائه,
‫همیشه برام جای سوال بوده,
‫چرا پلیس همیشه بی‌خیال مجرم‌های اصلی می‌شه و میفته دنبال آدم‌های بی‌گناه؟
‫ببخشید خانم,,,
‫کافیه,
‫زنگ بزن,
‫ببخشید؟
‫زنگ بزن به رئیس‌ات,
‫زنگ بزنم به رئیس‌ام؟ چرا؟
‫می‌خوای خودم بهش زنگ بزنم؟
‫کارآگاه نو
‫میونگ جان، خودتی؟ ‫منم، آنتن از سین سئول دونگ,
‫چی شده خانم؟
‫درمورد آقای جانگ زنگ زدم,
‫کجایی تو؟ ‫نکنه می‌خوای من با این وضع‌ام بیام پیشت؟
‫آدرس‌تون رو بفرستید,
‫گمش کردی؟
‫عذر می‌خوام,
‫آدم هروقت سرما می‌خوره، بدنش نسبت به اون ویروس مقاوم می‌شه
‫قبلاً یه‌بار بهش نیتروژن زدن, ‫دیگه گول نمی‌خوره,
‫می‌دونین که وقتی هو جائه عصبانی می‌شه، ‫هیچکس نمی‌تونه جلوش رو بگیره,
‫احتمالاً تو تنها کسی هستی که ‫می‌تونه جلوش رو بگیره,
‫یا، می‌دونی،
‫می‌تونیم اون پسره رو بفرستیم,
‫شماره‌ی 71، درست گفتم؟
‫الان دیگه خیلی قوی شده,
‫- کوروکوها رو آزاد کنید, ‫- چشم قربان,
‫نه!
یون چئوک کجاست؟
‫بگو کجاست!
‫کجاست؟
‫یادم نمیاد کِی،
‫اما یهو همه‌چی از ذهنم پاک شد,
‫چرا داشتم می جنگیدم، ‫برای چی داشتم می جنگیدم
‫دلیل عصبانیت‌ و خشم‌ام,
‫گرفتار یه دلشوره‌ی عجیب شده بودم,
‫وجود داشتم,,,
‫اما انگار زنده نبودم,
‫فقط می‌خواستم اون رو ببینم,
‫و محکم بگیرمش
‫و بغلش کنم,
‫آقای جانگ!
من راضی‌ام که فقط
‫یک بار دیگه تو رو ببینم,
‫فقط یک‌بار دیگه
‫بتونم لمست کنم,
‫آقای جانگ!
‫منم!
‫اومدم,
‫چی شده؟
‫دو جوخه از کوروکوها به‌طور کامل از بین رفتن,
‫این‌جا چه‌خبره؟
‫همونطور که می‌بینی، ‫به‌گا رفتیم,
‫منم که تیکه‌تیکه شدم,
‫- جانگ ته سانگ کجاست؟ ‫- با اون دختره فرار کرد,
‫رفتن سمتِ تونل 5,
‫چیه؟ نکنه می‌خوای من برم دنبال‌شون؟
‫برید دنبال‌شون, نذارید فرار کنن,
‫چشم قربان,
‫وقت نداریم,
‫کوروکوها دوباره دارن میان سراغ‌تون,
‫می‌شه تو,,,
مراقبش باشی؟
‫با این وضعیت، کوروکوها سریع می‌گیرنش
‫من تا جایی که بتونم حواس‌شون رو پرت می‌کنم, ‫تو از این‌جا ببرش بیرون,
‫کمکم می‌کنی؟
‫سئونگ جو، ازت خواهش می‌کنم,
‫تونل 5 رو یادت میاد؟
‫انتهای این راهرو برو راست؛ ‫یه سوراخِ کوچیک روی سقفه,
‫خیلی توی چشم نیست, ‫می‌تونی از اون‌جا بری بیرون,
‫حواس‌ت رو جمع کن!
‫همه‌چی درست می‌شه,
‫بیرون می‌بینمت,
‫نیومده این سمت؟
‫اما جز این‌جا که راه دیگه‌ای وجود نداره!
‫سئونگ جو رو برام بیارید,
‫انگار راحتِ پیداش کردی,
یون چئوک همون دور و ورهای خروجیِ 5ـه,
‫اگه اینطوری بری بیرون، ‫سریع لو می‌ری و بقیه می‌بیننت,
‫لباس‌هات رو عوض کن,
‫ازت ممنونم سئونگ جو,
‫بس‌کن! ‫بهت که گفته بودم به سرم دست نزن!
‫من‌ دیگه بچه نیستم,
‫من برم, اگه طولش بدم بهم شک می‌کنن,
‫اون روز، یک سال پیش,,,
‫ببخشید که نتونستم بیام,
‫داداش,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال