‫ساکاموتو-سان! مراقب باش لطفاً!
‫چرا این کارو با من می‌کنین؟!
‫من نگهش می‌دارم,
‫ساکاموتو-سان!
‫یه جون مادرم بهتر کار می‌کنم! قوی‌تر می‌شم به خدا!
‫قبل از اینکه جیم شه، برو تو کارش,
‫تو رو خدا! جون مادرت وایسا!
‫بعد از نبرد با سا,,,
‫به خدا می‌میرم!
‫ساکاموتو-سان ما رو برد پیش تراپیست,
‫ساکاموتو-سان نجاتم بده!
‫مگه بچه‌ای آخه؟ ‫یه سوزن کوچولو بود,
‫به زحمت شناختمت، از دست تو,
‫به عمرم مشتری به این چاقی نداشتم، گامبو,
‫بعدشم,,, یادم نمیاد برای جذب آدم‌کشای سابق تبلیغ کرده باشم,
‫تنها کسی بودی که می‌تونست اونو درمان کنه,
‫اوی، بهشون ور نرو، احمق!
‫ساکاموتو-سان، لو رو ببین!
‫درد نداره؟
‫راستش، انگار خیلی هم حال می‌ده,
‫اون مادربزرگه,,, انگار می‌دونه چیکار می‌کنه,
‫بی‌بی میا به خاطر تکنیکای درمانیش ‫خیلی میون آدمکشا معروفه,
‫جدی می‌گین؟
‫تو دنیای جنایت، به دست خدا معروفه,
‫تقریباً هر درد و زخمی رو درمان می‌کنه، ‫حتی زخمایی که تو بدترین نبردا ایجاد شدن,
‫اوه,
‫البته اگه نمرده باشین,
‫اممم، مادربزرگ,,, تا کی باید اینجوری باشم؟
‫چقدر بی‌ادبی بچه,,,
‫من فقط 98 سالمه,
‫حداقل تا آخرِ امروز باید تو پشتت باشن,
‫عه؟!
‫استفاده از اون قابلیت جدیدی که پیدا کردی,,,
‫مثل این می‌مونه که با تمام قدرت بدویی ‫در حالی که نفستو حبس کردی,
‫با توجه به وضعیت فعلیت,,,
‫فکر کنم بتونی 5 دقیقه در روز ازش استفاده کنی,
‫5 دقیقه؟! همین؟!
‫اگه دوست داری بمیری، ‫هرکار می‌خوای بکن,
‫مامانبزرگ! می‌شه منو هم معاینه کنی؟
‫انگار یکم گیج و ویجم,
‫ببینمت,
‫آها، فهمیدم,,, ‫اوضاعت خوب نیست,
‫انگار تو بدنت سم جمع شده,
‫اینو بخور,,, ‫سوپ میسو با صدفه,
‫وای، چقدر بهتر شدما!
‫فقط خمار الکل بودی!
‫تارو-چان؟
‫یکم می‌خوای، شین؟
‫وای، چه خوبه,
‫نوبت خودته,
‫خیلی گذشته، بذار بی‌بی ببیندت,
‫اصلاً فکرشم نمی‌کردم که یه روز با یار ببینمت,
‫بچه‌های خوبیم هستن,
‫تو,,, قراره بری گرد و خاک به پا کنی، نه؟
‫چرا می‌پرسی؟
‫اینجا نقطه‌فشار خشمته,
‫فقط موقع عصبانیت درد می‌گیره,
‫فکر نکن که می‌تونی چیزی رو از من پنهان کنی,
‫درد نمی‌کنه,,, اصلاً,,,
‫مُردم!
‫به اون بچه‌ها حمله شده,,, ‫معلومه که عصبانیت داره,
‫اما عجله، اونم تنهایی اصلاً پیامد خوبی نداره,
‫اینم باید بدونی,,, ‫ تو این وضعیتی که من دارم می‌بینم,,,
‫خب,,, حداکثر 30% قدرت روزای اوجتو داری,
‫5 سال مرخصی، فاصله‌ی زیادی بین تو و ناچّان انداخته، می‌دونی؟
‫اگه برات سؤاله، منو رنک S کردن!
‫مهم نیست,
‫اجازه نمی‌دم به کسِ دیگه‌ای آسیب برسونن,
‫یه لحظه وایسا,
‫این نقطه‌فشارِ سیکا تاندن بود,
‫به نظرم برات مفیده,
‫ممنونم، بی‌بی میا,
‫اون دو تا رو به تو سپردم,
‫بذار منم امتحان کنم,
‫این یه روش قدیمیه!
‫شانس باهات یار باشه، چون بهش نیاز داری,
‫زر نزن! از من دور شو، میمون مست!
‫کمکی از دستم بر میاد؟
‫ساکاموتو تارو,,, کجاست؟
‫شوهرم الان اینجا نیست, ‫رفته پیش تراپیست,
‫از من قایمش نکن,
‫من از دروغ متنفرم,
‫عه؟ منم از دروغ متنفرم آخه,
‫انگار متوجه نیستی که تو چه وضعیتی هستی,
‫پولای توش چی شدن؟
‫هلو!
‫حالا متوجه شدی؟
‫ساکاموتو تارو کجاست؟
‫دوباره سعی کن مخفیش کنی تا کارتو بسازم,
‫دختر خوبی باشـــــ
‫تو دیگه,,, کی هستی؟
‫ای بابا,,, ببین چیکار کردی با مغازه,
‫اگه بود اینو می‌گفت,,, ها؟
‫گفتم چرا این هنوز زنده‌ستا,,,
‫انگار این چاقو اسباب‌بازیه,
‫این یارو تو لیست بود,,, رنکش S ـه,
‫می‌کشمت! از آدم دروغگو متنفرم!
‫بی‌خیال بابا,
‫می‌دونی؟ الان در حین انجام وظیفه‌م,
‫ناگومو,,, وقتی نیستم حواست به مغازه باشه,
‫نگران آئویی و بچه‌م,
‫عه؟ نمی‌خوام,
‫بی‌شعور,,, تو به من مدیونیا,
‫حداقل درست ازم خواهش کن,
‫باید بهم دستمزد بدیا,
‫حله,
‫خب,,, وقتی رفیقت ازت چیزی می‌خواد، چاره‌ای نداری، مگه نه؟
‫ببین تو رو خدا، پیسکه!
‫خیلی خفنه این! ‫اون ور کف اینجا پیداست!
‫ترسناکه ولیا!
‫خودم می‌دونم! مسخره‌بازی کجا بود آخه؟
‫مادربزرگم همیشه اینو می‌گفت:
‫وقتی همه‌جا رو گشتی و چیزی پیدا نکردی,,,
‫احتمالاً اون چیز زیردماغ خودته,
‫من باید بازم با آدمای بیشتری آشنا شم,
‫مردم,,, دوست دارم مردمو بشناسم,
‫می‌گم,,,
‫به چی داری فکر می‌کنی؟
‫تو الان داری به چی فکر می‌کنی؟
‫عه؟ سؤالت ترسناکه,,, چی می‌گی؟
‫باطنتو,,, نشونم بده,
‫پیداش کردیم، پیسکه!
‫واقعاً مو لای درزِ حرفای‌ ننه‌م نمی‌ره!
‫نقطه‌زنه لامصب!
‫چی؟
‫جلوی گلوله رو گرفت؟ ‫عین کاری که تارو می‌کنه!
‫وایسا,,, قیمت این شیشه چقدره؟!
‫پشمام!!
‫چه مرگشه این عوضی؟!
‫دمت گرم، پیسکه!
‫می‌دونی؟ عاشق رشته‌هام,
‫آخه همه‌مون با یه سری رشته‌ی نامرئی ‫بهم وصلیم، درست می‌گم؟!
‫ای وای!
‫عجیبه,,,
‫یه‌جورایی,,, حس می‌کنم که داخل و باطنت باید قشنگ باشه,
‫میلی‌متری رد شد,,,
‫ها؟
‫خیلی خرشانسم که این نزدیکا بود!
‫شرمنده، هیسکه, ‫معطل شدی,
‫نه بابا! نجاتم دادی!
‫با خودم گفتم که تارو سرنخو می‌گیره,,, مطمئن بودم!
‫دردم اومد,
‫انگار یه عمر گذشته,,,
‫از آخرین باری که اینجوری کتک خوردم,
‫کسی که می‌تونه همچین مشتی بزنه,,,
‫,,, تنها کسیه که می‌تونه,,,
‫,,, منو درک کنه,
‫من ترتیب اینو می‌دم,
‫نمی‌دونم چرا ولی امروز خیلی رو فرمم,
‫432 تا آدم,
‫من 432 تا آدمو کشتم و هنوز حوصله‌م سر جاش نیومده,
‫یعنی اگه تو رو بکشم، چیزی تغییر می‌کنه؟
‫آدمایی که می‌کشی رو میشماری؟
‫خیلی نکته‌برداریا,,,
‫سعی کن زیاد اینجا رو داغون نکنی,
‫و گرنه ساکاموتو-کون، گوش منو می‌پیچونه,
‫تو چیکار می‌کنی؟
‫گوشیتو قرض گرفتم,
‫شماره‌ی اسلورو انگار نداری، نه؟
‫دوستم نداری انگار!
‫گوشی من,,, کی برش داشت؟
‫گاردت باز بازه,,, وسوسه شدم,
‫بذار ببینیم چیا سرچ کردی کلک,,,
‫سر به سرم نذار!
‫پسش بده!
‫شرمنده، درمورد این‌چیزای خصوصی حساسی؟
‫عوضی حقه‌باز,,,
‫یعنی امروز هم گه فضایی پیدا می‌شه؟
‫حتماً جشنی چیزی گرفتن,
‫اون کجا رفت؟
‫غیب شد؟
‫فرار کرده؟
‫نه, کیفش اینجاست,
‫حتماً قایم شده,
‫بیا بیرون!
‫کجایی؟!
‫بیا بیرون و باهام مبارزه کن!
‫بیا ببینم، ترسو!
‫خودمم!
‫خیلی ریزه‌میزه‌ست,,, چطور ممکنه انقدر قوی باشه؟
‫بذار ببینم,,,
‫آدامس، کلید ماشین، طرزتهیه‌ی گیودون،
‫و این لیست آدمکشی,
‫تو اطلاعات به‌دردبخوری نداری، مگه نه؟
‫فقط یه‌مشت آشغال,
‫کارم تمومه,
‫حالا از اونجایی که خیلی مهربونم،
‫می‌ذارم خودت روش مرگت رو انتخاب کنی,
‫اون چیه؟ یه‌جور سلاح؟
‫چطور دلت می‌خواد بمیری؟
‫این وسیله شیش‌تا کاراییِ مختلف داره,
‫و باید بگم خیلی به‌دردبخوره,
‫خیلی حوصله‌سربر می‌شه اگه همیشه یه شکل آدم بکشی,
‫خیلی‌خب, یه عدد بین یک تا شش انتخاب کن,
‫برو به درک! منو دست‌کم نگیر!
‫مثل همیشه، مثل آب خوردن لهت می‌کنم!
‫چیه؟ نمی‌خوای انتخاب کنی؟
‫باشه، با این تصمیم می‌گیریم,
‫کجا رفت؟
‫سه، ها؟
‫چقدر بدشانس,
‫شماره سه یه در باز کنِ غول‌پیکره,
‫ولی فکر نکنم گوشِت با من باشه,
‫زیادی خرابکاری کردیم؟
‫پسر، ساکاموتو-کون منو می‌کشه,
‫عجیبه,
‫خیلی چاقه، ولی سریع می‌کنه,
‫تارو!
‫چی؟
‫انگار نمی‌تونم وزن کم کنم,
‫اون پیرزن چه بلایی سرم آورد؟
‫حالت خوبه؟
‫همم، تو بدنش فرو نمی‌ره,
‫حتماً خیلی آدم سرسختی هستی,
‫تارو!
‫داغه,,,
‫جواب داد؟
‫مثل عنکبوت می‌مونه!
‫واقعاً خیلی ماهره,
‫چه غلطی کردی؟
‫بدتر از این نمی‌شه!
‫خیلی مرتب چیده شده بودن!
‫مطمئن نیستم چه مرگشه، ولی این فرصت منه,
‫چرا این‌کارو کردی؟!
‫تا وقتی مشغول تمیزکاری کردنه،
‫وزن کم می‌کنم,
‫وای، اینجا رو ببین!
‫حالا چطوره؟
‫چرا جواب نمی‌ده؟
‫لعنت بهت,
‫خوب نیست!
‫اون نخ خیلی تیزه,
‫دست‌خالی از پسش برنمیام، ولی,,,
‫هیچ سلاحی ندارم,
‫نمی‌بخشمت,,,
‫ببین جیبات چقدر کثیفن!
‫فکر نمی‌کنم بتونیم باهمدیگه کنار بیایم,
‫ولی عجیبه، بدنم حس خوبی داره,
‫الان ساکاموتو-سان فقط 30% از قدرت کاملش رو داره؟!
‫حداقل تا وقتی اونقدر گنده‌ست,
‫باورش سخته,
‫به‌نظرت بدنش حس سنگینی داره؟
‫مطمئنم اینم بخشی ازشه، ولی,,,
‫خب، آدما وقتی بعد از یه‌مدت استراحت برمی‌گردن، ‫ می‌خوان مثل قدیم حرکت کنن,
‫اگه وزنش رو کم کنه دیگه مشکلی نیست، نه؟
‫اگه از من بپرسی،
‫بهتره روش درست حرکت با وزن جدیدش رو یاد بگیره,
‫ها؟
‫تمام این مدت، یه‌چیزی ذهنمو مشغول کرده بود,
‫تو خیلی شلخته‌ای,
‫چی؟
‫من با آدمایی مثل تو کنار نمیام,
‫کسایی که نمی‌تونن از وسایل خوب مراقبت کنن، ‫ از آدما هم نمی‌تونن مراقبت کنن,
‫برای همین با لت‌وپار کردن آدمایی مثل تو مشکلی ندارم,
‫من شلخته نیستم,,, فکر نکنم,
‫واقعاً مطمئنی؟ فقط یه نگاه به دمپایی‌هات بنداز,
‫چی؟
‫تارو! چرا اون دمپایی‌های پاره‌پوره رو پات کردی؟
‫اصلاً چطوری می‌تونی باهاشون مبارزه کنی؟
‫فرض کن کفشت از پات در اومده، یا استخونت شکسته,
‫چیزی که یه مبارز رو واقعاً قوی می‌کنه، ‫ قدرت وفق‌پذیری با هر شرایطیه,
‫ولی اون اینو نمی‌فهمه،
‫پس بیخودی فقط کالری می‌سوزونه و خودشو لاغر می‌کنه,
‫حالا فهمیدم,
‫یکم پیش توی نقطه فشارِ «سیکا تاندن» زدمش،
‫پس کم‌کم بدنش قراره بفهمه واقعاً چقدر بزرگه,
‫چی؟
‫یهو کجا,,,
‫وقتی خودشو به‌عنوان کسی که هست بپذیره،
‫می‌تونه بدون از دست دادن وزنش، قدرت کافی به‌دست بیاره,
‫چطوری,,,؟
‫ننه نیا کارش حرف نداره,
‫حرکت به سمت پایین,
‫وقت ضدحمله‌ست,
‫وای، چقدر بالاست! داریم می‌ریم بالای بالا!
‫آسانسورش شیشه‌ایه!
‫اون چیه؟
‫یه‌چیزی افتاد؟
‫اون صدای چیه؟
‫چه حس خوبی داره,
‫فوق‌العاده‌ست,,,
‫این طولانی‌ترین ارتباطیه که تا حالا داشتم!
‫تو اولین‌ نفری,,,
‫داره جالب می‌شه,
‫ممکنه,,,
‫به حرفی که دارم گوش کنی؟
‫شرمنده,
‫وقت ندارم به وراجی‌هات گوش کنم,
‫می‌گم، اوساراگی, می‌خوای یه‌سر بریم ‫ این جشنواره‌ی رامن یه‌چیزی بخوریم؟
‫ولی وخفیگاه هدف‌مون اینجا نیست,
‫کوتاه بیا دیگه,
‫مثل اون ضرب‌المثل می‌مونه، نه؟
‫هیچ‌وقت با شکم خالی نجنگ,
‫پس من کاتسودون می‌خوام,
‫یه‌بارم شده خرافات رو کنار بذار,
‫نمی‌شه بعضی‌وقتا چیزی که من می‌خوامو بخوریم؟
‫درضمن، نودل‌ها هم خوش‌شانسی میارن,
‫نودل‌های بلند نماد عمر طولانی‌ان، ‫که یعنی قرار نیست توی این مأموریت بمیریم,,,
‫بیا بریم دیگه, گشنمه,
‫چه سریع نظرش برگشت,
‫شیشیبا-سان، این چیه؟
‫معلومه دیگه, ترشیِ زنجبیله,
‫اینم می‌خوری؟
‫برای وقتی که بخوای مزه رو عوض کنی عالیه,
‫پس بیا مال منم بخور,
‫اوساراگی,,, بذار یه‌چیزی ازت بپرسم,
‫چرا اینطوری کردی؟
‫خودت گفتی می‌خوریش,
‫همچین چیزی نگفتم,
‫خیلی هم گفتی,
‫نه، نگفتم,
‫گفتی برای عوض کردن مزه عالیه,
‫درسته، اینو گفتم,
‫این یه رامن مخصوص با با چاشنیِ گشنیزه,
‫متأسفم، قربان, گشنیزمون تموم شده,
‫این گشنیزِ منه,
‫اوساراگی، می‌شه سس تند رو بدی؟
‫همین قرمزه؟
‫این دیگه چیه؟
‫اشتباه دادم؟
‫مگه نمی‌بینی روش نوشته «مرگ»؟
‫این ستاره‌ی نمایشه,
‫تا وقتی بتونم اینو بخورم، دیگه هیچ حسرتی ندارم,
‫ببخشید, می‌شه کنارتون بشینم؟
‫اون هدف‌مونه,
‫شما از طرف JAA هستین؟!
‫شیشیبا-سان؟
‫چطور جرئت داری این‌کارو با رامنم بکنی؟!
‫روز چهاردهم ‫هجوم قوی
‫بی‌بی میا تراپیست
‫ساکاموتو
‫خروج اضطراری
‫تون تون تِی
‫تونکوتسو رامن
‫اوشیما
‫عجایب‌شهر عطرآگین
‫یوروری کیچیجوجی
‫نودل آتشین
‫فلفل سیاه
‫فلفل قرمز
‫فلفل مرگ
‫پودر سیر
‫ایپّون شوبو
‫رامــــن اصلِ چین