رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
(مغازه‌ی گوانگ‌سون -۱۹۹۵)
‫سلام، من از طرف بیمه عمر بو کوانگ اومدم
‫صاحب مغازه هست؟
بیخیال، ‫اگه می‌خوای چیزی بخری، ‫زود بخر و برو
‫آه، اینجوری نباش دیگه
‫ما محصولات بیمه آتش‌سوزی داریم ‫که این دفعه خیلی خوبه
‫اوه، گوش کن، باشه؟
صد بار، هر دفعه که اومدی بهت گفتم
‫من بیمه نمی‌خوام!
‫ولی تو این زندگی، هیچ‌کس ‫نمی‌دونه چی پیش میاد
‫اگه می‌خوای یه مدت طولانی ‫یه جا کاسبی کنی،
‫حداقل یه بیمه داشته باش، ‫در واقع سودآوره
‫گوش کن، آجوما
آجوما
‫اگه پول بیمه داشتم، ‫بهتره که اهداش کنم
‫پس لطفا دیگه حرف‌های غیر منطقی نزن، برو دیگه
‫آه، یه دقیقه صبر کن
‫ول کن، ول کن!
‫این فقط یه هدیه‌ست ‫برای مشتری‌هایی که بیمه میخرن
‫آتش!
‫آتش سوزی!
‫کجا؟
‫آتش خاموش کن!
‫آتش سوزی!
‫امروز تولدته، درسته؟
‫تو یه روز شادی مثل امروز،
‫اگه آتیش به این کوچیکی ‫مغازه رو به آتیش بکشه، بعدش
‫آجوما! دیوونه شدی؟
‫چطور میتونی درباره ‫آتیش سوزی تو مغازه یه نفر دیگه حرف بزنی؟
‫و آجوما
‫از کجا میدونی تولدمه؟
‫به خاطر اینکه
‫چرا؟ ‫اینا همه پرونده‌هایی هستن که می‌خوای دور بندازی
(چون یونگ‌مان)
‫مغازه‌ی گوانگ‌سون، هوم؟
‫ماه پیش سون‌جا تقریباً موفق شد ‫یه قرارداد ببنده،
‫ولی قبل از امضا، ‫طرف یهو کنسل کرد
‫اون یارو واقعاً رو اعصابه
‫تولدش ۱۶ مارسه
‫یعنی فردا، درسته؟
‫این یه راز کاریه!
‫آجوما، بهم گفتی که ‫بیمه آتش‌سوزی بگیرم، درسته؟
‫وای، من واقعاً بهش نیاز دارم!
‫کاملاً ضروریه
‫چون الان سینه‌ام ‫انگار داره آتیش می‌گیره،
‫من واقعاً به بیمه آتش‌سوزی نیاز دارم!
‫ولی عمرا از طریق تو ثبت نام کنم، فهمیدی؟
‫اوه، هنوز ‫توضیحاتم رو کامل گوش نکردی
‫و یه چیز دیگه، من آجوما نیستم، اوکی؟
هر کلمه که از دهنش میاد بیرون یه آجوما می‌چسبونه تنگش
‫-آجومایی دیگه ‫-نه!
‫من بعداً برمی‌گردم
‫دیگه نیا
‫نیا! اصلاً نیا!
‫این چیه؟ بارونه؟
واقعا که
(مغازه‌ی گوانگ‌سون)
‫-تولدت مبارک، یونگ‌مان! ‫-ممنونم
‫بالاخره، امشب مهمون تو‌ هستیم؟
چی میگی؟ ‫من سال نوی چینی رو جشن می‌گیرم
ولی از اینکه بعد از مدت‌ها دیدمتون خوشحال شدم
‫هی، بشین!
‫لعنت به این خسیس بودنت
چطوری حتی یه بارم مهمونمون نکردی؟
‫اون واقعاً به شدت خسیسه
‫چرا؟ چون تو خیلی خسیسی،
‫به خاطر همینه که تا حالا دوست دختر نداشتی ‫و هنوز ازدواج نکردی
این فکر می‌کنه حیفه پول خرج کنه چطور ممکنه یه دیت درست حسابی ترتیب بده؟
‫-دیت چی کشک چی ‫-فقط مدام کار می‌کنی
‫چرا اینجوری زندگی می‌کنی؟
‫هی، چون یونگ‌مان!
‫من واقعاً نگرانتم
‫تا حالا دست یه زنم گرفتی؟
‫اون صاحب مغازه‌ی گوانگ‌سونه، درسته؟
‫-هنوز حتی کسی رو نبوسیدی، مگه نه؟ ‫-بسه دیگه!
راستشو بگیم
‫کدوم دختری می‌خواد با صاحب ‫یه مغازه کوچیک و خسیس مثل تو باشه؟
از دست تو
‫لعنت بهش
‫-هی! ‫-داری چیکار می‌کنی؟
تو چی می‌دونی؟
من خیلی طرفدار دارم
من
دوست دختر دارم
چرا ‫صدات داره می‌لرزه؟
هه اگه تو دوست دختر داشته باشی، من سگت میشم
‫-تمومش کن ‫-والا به خدا
‫اگه اینطوره، سعی کن الان ثابتش کنی
‫-تو کی هستی؟ ‫-چی کار می‌کنی؟
‫من دوست دختر یونگ‌مانم
دوست دختر، اوا سگ شدم
وای، واقعا دوست دختر خوبی داری، حسودیم شد
‫باید از اول این کارو می‌کردی ‫و دوست دخترتو اینجوری دعوت می‌کردی
‫آره، درسته
این روزا ‫بیمه عمر
اجباریه- درسته-
اگه به بیمه‌ی ماشین هم علاقه داشته باشین می‌تونین با دوست من تماس بگیرین
‫من؟
‫اتفاقاً، ماه دیگه ‫بیمه ماشینم رو تمدید می‌کنم
‫-جدی؟ ‫ -آره، می‌خواین بریم یه جای دیگه مشروب بخوریم؟
‫-آره، خوبه ‫-بریم
‫-باشه، بریم ‫-مراقب باشین
‫امروز به لطف تو، ‫من قهرمان بیمه این ماه شدم
‫من ‫مشروب‌های امشب رو حساب می‌کنم
تازه، به نظر میاد هر ماه بدون تعطیلی کار می‌کنی
‫به نظر من، نسبت به بیمه آتش‌سوزی، ‫بیمه درمانی برات مهم‌تره
‫سعی می‌کنم بهترین طرح رو ‫با توجه به امکانات دفترمون برات تنظیم کنم
و دوباره باهات تماس می‌گیرم
‫ببخشید
‫یه پیک دیگه با من بزن
‫ امشب من حساب می‌کنم
‫پس، در حد یه پیک
‫مشکلی نیست
‫ -زود باش، بشین ‫ -اینجوری خوردن باحاله
‫خیلی وقته گذشته
اونی
(قسمت سوم: مامان‌های عصبانی) ‫چرا همش داری به اون عکس عروسی زل می‌زنی؟
‫-یادی از گذشته می‌کنی، هوم؟ ‫-همونطور که فکر می‌کردم، F هستی
‫-درسته ‫-آیگو
‫اون موقع فکر می‌کردم دارم ‫بیمه رو برای این آدم طراحی می‌کنم
‫معلوم شد که در واقع دارم ‫یه جهنم رو برای زندگی خودم طراحی می‌کنم
‫هنوز تسویه نشده ‫مطالبات بیمه هم ممکن نیست
وای
‫ببخشید، می‌خوام حساب کنم
‫مین‌وو، بیا تو
‫اوه، چرا دوباره داری نودل می‌خوری؟
‫بابات هنوزم زیاد مست می‌کنه؟
‫چقدر میشه؟
‫هزار و دویست وون
‫من
‫آه، بیخیال ‫فقط ببرش
‫ممنونم
‫من بعداً ‫دویست وون رو پس میدم
خوبه، ‫بازم بیا، باشه؟
ای وای، ‫اون بچه هم واقعاً بدبخته
‫-چرا؟ ‫-اون کیه؟
با توجه به لباس فرمش، فکر کنم با دخترم هیون‌جی، هم مدرسه‌ای باشه
‫پدرش قبلاً یه آژانس مسافرتی بزرگ داشت،
‫ولی همه چی تو دوره کووید-۱۹ ورشکست شد
‫زنش هم مدت‌ها بود که داشت خیانت می‌کرد ‫و طلاق گرفتن
‫سعی می‌کنه بچه‌شو تنهایی بزرگ کنه ‫و سخت تو یه پروژه ساختمونی کار می‌کنه،
‫تا اینکه آخرش یه آسیب جدی به کمرش وارد میشه
الانم، حتی نمی‌تونه کار کنه ‫واسه همین هر روز مست می‌کنه
‫-طفلکی ‫-دلم برای اون بچه می‌سوزه
‫وای، چقدر دیر شده! ‫باید برم مین‌یو رو بردارم
‫-من اول میرم خونه، اوکی؟ ‫-آره
‫-آره، زود باش! ‫-باشه، میبینمت!
‫هیون‌جی هم کلاس تقویتی‌ش دیگه تموم شده ‫اونی، من دیگه میرم
‫-باشه ‫-اونی وایسا با هم بریم
‫اوه، چرا این روزا دامن بچه‌ها ‫اینقدر کوتاهه؟
‫ای بابا، تقریباً همه چی معلومه
‫آره، درسته؟ منم همینو گفتم
‫مامان!
‫نو مین‌یو، بیا تو! زود باش!
‫بهت گفتم نیازی نیست دنبالم بیای
‫-سلام، خاله ‫-جونگ‌اون، سلام
نمیشه یکم ‫دیگه با جونگ‌اون وقت بگذرونم؟
‫وای، می‌دونی ساعت چنده؟
‫اگه بابات بفهمه، ممکنه خیلی عصبانی بشه
‫مامان خودت یه چیزی بهش بگو ‫ما فقط می‌خوایم چند تا عکس خنده‌دار با هم بگیریم
‫واقعاً باید الان بری؟
‫امروز تولدمه
‫فقط واسه یادگیری چندتا عکس می‌گیریم، باشه؟
‫-تولد، هوم؟ ‫-آره
‫اوه، اگه فقط شما دوتا باشین، نگران میشم
‫ولی بیخیال، فقط یه ساعت
‫-تولدت مبارک، جونگ‌اون ‫-ممنون، خاله
‫ای بابا
(بابای مین‌یو)
‫چرا زنگ زد؟
‫-چیه؟ ‫-الو
‫مین‌یو کجاست؟
‫همین الان از کلاس تقویتیش برداشتمش، داریم میایم خونه
‫می‌خوام باهاش حرف بزنم
‫برای چی؟ بعداً تو خونه می‌بینیش که
‫فقط می‌خوام صداشو بشنوم، زود باش گوشیو بده بهش
‫اوه، خدای من ‫اون همین الان خوابش برد، عزیزم
‫به این زودی؟ ‫باشه، سعی کن یه لحظه بیدارش کنی
‫چند روزه که اینجام ‫صورت مین‌یو رو ندیدم
‫ای بابا، خیلی خسته به نظر میاد ‫وای، داره خر و پف می‌کنه
‫خیلی بلند خر و پف می‌کنه، عزیزم
‫ولی چرا مین‌یو دقیقا مثل تو خر و پف می‌کنه؟
‫خیلی عجیبه
‫به هر حال، خوب مراقب مین‌یو باش، باشه؟
‫تو بلوک ۲، گزارش شده ‫دو بار یه منحرف دیده شده
‫مین‌یو مثل من خیلی به چشم میاد ‫هر جا میره، سریع جلب توجه می‌کنه
توی همچین چیزایی، بهتر بود شبیه ‫مادرش باشه تا جلب توجه نکنه
‫آره باشه، قطع می‌کنم
‫واقعاً باید اینجوری حرف بزنی؟
‫اگه شبیه من باشه، ‫قطعاً بیشتر جلب توجه می‌کنه
شاید باید دنبالش می‌رفتم
منم همینو میگم ‫ولی فکر نمی‌کنی داره زیاده‌روی می‌کنه؟
‫بچه حتی به مادرش ‫از همه چی شکایت کرد
‫بعد مادرش زنگ زد ‫به معلم ریاضی و عصبانی شد
‫آره، دلم برای ‫معلمش می‌سوزه
‫نمی‌دونم، خیلی رو اعصابه
‫آره، ولی
‫البته
‫اوه
‫هی، قطع نکن
‫یکی داره دنبالم می‌کنه
‫مامان!
‫امروز تو کلاس ریاضی ‫تو آموزشگاه، مطالب خیلی سخت بود
‫اوه، بابا ‫چطوری می‌تونی اینجا بخوابی؟ زود باش دیگه
مین‌وو
‫مین‌وو؟ هیون‌جی، تو اون بچه رو می‌شناسی؟
‫ -آره، اون همکلاسی منه ‫ -بابا، یکم به خودت بیا
‫-مین‌وو، می‌خوای کمکت کنیم؟ ‫-لازم نیست، شماها فقط برید
‫یه لحظه صبر کن
‫پدر مین‌وو، صدامو می‌شنوین؟
پدر مین‌وو
‫-هیون‌جی، به آقای نگهبان زنگ بزن ‫-باشه
‫بابا، به خودت بیا
‫الو، ۱۱۹؟
‫اینجا جلوی پارک بلوک ۲۰۸، ‫آپارتمان گوانگ‌سون‌ جوگونگ
‫یه نفر بیهوش شده ‫لطفاً سریعاً بیاید اینجا
(بخش اورژانس)
‫مین‌وو، مطمئنی می‌تونی تنها باشی؟
‫آره، من خوبم
‫ -خیلی ممنونم ‫ -اشکالی نداره حتماً خیلی ترسیدی
‫زود باش برو پیش پدرت
‫اگه اتفاقی افتاد، ‫زود به هیون‌جی یا من زنگ بزن، باشه؟
‫ -چشم ‫ -فردا تو مدرسه می‌بینمت
‫حالش خوب میشه، درسته؟
‫باید خوب بشه
(ته‌مین کیم مین‌وو رو دعوت کرد)
‫هی، کیم مین‌وو ‫نمی‌تونی زود جواب بدی، هوم؟
‫چون تازگیا کتک نخورده، ‫اون دیوونه داره پررو بازی درمیاره
‫ای بابا، اون واقعاً رو اعصابمه
‫نمیشه همینجوری ولش کرد ‫فردا تو کافه تریا مدرسه حسابشو می‌رسیم
بذار بزنمش) (,,,می‌خوای بمیری؟ ببخشید، بچه
این کیه؟) (اول گازش بگیر
‫هی، ناهار چطوره؟ ‫بریم دوکبوکی بخوریم؟
‫ -دوکبوکی؟ باید خوشمزه باشه ‫ -البته خیلی گشنمه
‫اوه، خیلی طول می‌کشه تا ناهار بخوریم
‫از سر راهم گمشو، بازنده ‫چقدر قیافه‌اش رو مخه
‫نمی‌خوای تکون بخوری؟ گم نمیشی؟ گفتم گمشو
‫هی، فکر می‌کنی خیلی خفنی؟
‫ -هی، شماها ‫ -دخالت نکن
‫اگه اونا تو رو هدف قرار بدن، ‫به جای اون، تو دردسر میفتی
‫ -اون بچه چیکار می‌تونه بکنه؟ ‫ -اون خیلی بده
‫چی می‌خوای بخوری؟
مین‌وو، گرسنته، درسته؟
بیا، زیاد بخور
چرا نمی‌خوری؟
داری خیلی ناراحتم‌ می‌کنی
زود باش بخور
‫وای، از دوستای خوب باید قدردانی بشه
‫زود باش، دهنتو باز کن
‫هی شماها دارید چیکار می‌کنید؟
‫مین‌وو ظاهراً دوست دختر داره، هوم؟
‫چرا نگفتی؟
‫پارک هیون‌جی، جدی؟
‫سلیقه‌ات خیلی عجیبه
‫هی، آن ته‌مین ‫زیاده‌روی نمی‌کنی؟
‫پارک هیون‌جی
‫می‌خوای جاشو بگیری؟
‫وای، شماها خیلی بهم میاین
‫پایدار باشید و غذاهای خوشمزه بخورید
‫کیم مین‌وو، خوبی؟
‫ -کیم مین‌وو ‫ -بسه
‫همسرم، از سال پیش، ‫شروع کرده به اجتناب از روابط صمیمی
‫آره، این به این معنی نیست که اون ‫علناً مخالفت می‌کنه، ولی
‫معلوم شد زوج‌های زیادی هستن ‫که دیگه این کارو نمی‌کنن
‫ما از حالت چهره ‫یا رفتارشون می‌فهمیم، درسته؟
‫ -بعضی وقتا من با یه بوسه شروع می‌کنم ‫ -البته که می‌تونم بفهمم
‫چطور ممکنه نفهمی؟
‫وای، واقعاً؟ ‫انگار خیلی باتجربه‌ای
‫خب، شما هنوزم انجامش میدین؟
‫اوه، اونی ‫وسط روز آخه، وای خدا
‫خب، شوهر من به خاطر شغلش ‫همه انرژیشو بیرون صرف می‌کنه
‫ولی چون استقامت فیزیکیش ‫هنوزم خوبه,,,
‫اگه شروع بشه،
‫میشه آتیشش زد
منظورش اینه که شب‌های داغی میشه، نه؟
‫نو کانگ‌شیک دراز بکش
‫ چیه؟
‫می‌دونی الان ساعت چنده؟ ‫از وقت کلاس گذشته
‫مدتیه معده‌ام خوب نیست ‫بدنم داره از هم می‌پاشه
‫هی می‌خوای دعوا کنی؟
‫دراز بکش، زود باش
‫زود باش، تمومش کن
‫ -من معلمم و تو دانش آموزی ‫ -دیوونه شدی؟
‫گفتم من معلمم تو دانش آموزی
‫استخونا استخونام
‫استخونا؟ کدومشون، عزیزم؟ ‫کجاش درد می‌کنه؟ آخ، ببخشید
‫ -انگار خیلی تو نقش فرو رفتم ‫ -قدرت زیاد تو برای این کارا نیست
‫شوهرت خسته کوفته از سر کار میاد خونه اونوقت تو می‌گیری می‌زنیش
‫ولی این خیلی درد نمی‌گیره
‫وقتی یه چیزی بیفته دستت، حتی توفوی ابریشمی هم ‫می‌تونه یه سلاح مرگبار بشه
‫ زن بی‌شرم
ولی بازم، چرا اینطوری حرف می‌زنی؟
مگه فقط واسه خودم اینکارو می‌کنم؟
‫فقط می‌خوام یه فضای جدید ایجاد کنم ‫با یه کم نقش بازی کردن
‫چرا هیچوقت از تلاشم قدردانی نمیشه؟
‫اگه دوباره خیلی خلاقیت به خرج بدی، ‫ممکنه کونم له بشه
‫لطفاً، دیگه وراجی نکن ‫و زود باش غذا بپز
‫هر چی برو خودت بپز
کتکو که زدی، حداقل غذا بده به آدم
فقط می‌خواستم یکم لباس بردارم این چه وضعیه جدی؟
‫می‌ری، تو چی؟
‫پدر هیون‌جی
‫راستش رو بخواین، اون هر روز می‌خواد ‫هر روز انجامش می‌دیم
‫واقعاً همچین چیزی ممکنه؟
‫عزیزم، می‌خوای یه خبر خوب بشنوی؟
‫چی هست؟
‫تونستم همه ‫انگورا رو جمع کنم
‫میوه‌اش پر، متراکم، ‫سرشار از آب میوه و طعم عالیه
‫فقط باید برداشتش کرد
وای خدا، چه چرت و پرتایی می‌گیا
‫زود باش برو سر کار ‫قبل از اینکه هیون‌جی بشنوه
‫چرا اینجوری میکنی؟ ‫من همه چیو جمع کردم
‫ظرف شستن، مرتب کردن آشغالا، ‫حتی تمیز کردن توالت
‫من خیلی وقته منتظر این روزم ‫چرا منو پس زدی؟
‫هفته پیش مست بودی، ‫تو ماشین خوابت برد و کارتا رو انداختی
وقتی کار ‫اشتباهی می‌کنی، سه امتیاز منفی می‌گیری ‫بده‌ش به من تا کم کنم
‫من بچه‌ام مگه؟
‫پس کی انگورا برداشت میشن؟
‫ممکنه خیلی پوسیده بشن
امروز، مطمئنی؟
‫البته
‫امشب، ‫جنگجوهای اسپارتان میان سراغت
‫اون به این راحتیا شکست نمیخوره
‫همه چی جمع شده ‫انگورا کاملاً جمع شدن
‫اسپارتا!
‫بذار کمکت کنم
‫اون شبای گرم خیلی وقته که رفتن ‫شاید، یه مرد دیگه تو زندگیش باشه؟
آیگو، حتماً مسئله قدرت و انرژیه، آره همینه
‫ -باید ورزش کرد ورزش! ‫ -هیونگ، ورزش تنها کافی نیست
‫ای بابا، منم دیگه مثل قبل نیستم
‫دیروز زنم ‫داروهای گیاهی گرون قیمت از کلینیک‌های سنتی آورد
‫ -قیمتش چنده؟ ‫ -یه میلیون وون
‫گفت ترکیبش خیلی کامله
ولی خیلی تلخه
نمی‌تونم هم بندازمش دور ‫میگن برای مردا خوبه
‫وای خدا، واسه سن تو داروی گیاهی زوده
‫من تا حالا نه داروی گیاهی خوردم ‫نه داروی تقویت جنسی
‫باشه، نخورش خودم می‌خورم
‫سعی کن از من تقلید کنی خم شو
‫بلند شو بشین
‫صاف و سخت کجا؟ ران‌ها
‫مربی لطفاً اینو یادم بده
‫ -بله، دارم میام ‫ -باشه
‫هی!
می‌خوای موقع آموزش دادن، داروی گیاهی بگیری دستت؟
‫ -بذارش رو میز پذیرش، باشه؟ ‫ -باشه
‫نخوریشا
چرا بخورم؟
‫اوه، تلخه
‫ولی تلخیش عالیه
‫وای خدا، خیلی تلخه
الان خیلی مشکوک داری لبخند می‌زنیا
‫من؟
‫ -آره ‫ -آره
من، کِی؟
‫ -تو چی؟ ‫ -آره، تو چطور؟
‫ -شوهر من؟ ‫ -آره
‫حتی دوش هم نگرفت
‫بوی پیریش خیلی تنده
‫اوه، خسیس بودنش غیر قابل تحمله
‫آب پس انداز میشه، گاز پس انداز میشه
حتی نیازهای زنش هم پس انداز میشه
‫جوونی منم پس انداز شد،
‫تا اینکه تبدیل به عن بشه
‫عن؟
کدوم عن؟
‫نه، نه این ‫جلوی مغازه فضله پرنده هست
‫من تمیزش می‌کنم
‫تو فقط برو خونه، ناهار حاضره
‫مین‌وو، هوم؟ چی لازم داری؟
‫اوم می‌خوام سیگار بخرم
‫سیگار؟
‫اون,,, پدرم بهم گفت
‫اوه، فهمیدم
‫ولی متاسفم،
‫نمی‌تونم بفروشم
‫اگه معلوم بشه ‫دارم به یه بچه سیگار می‌فروشم،
‫این مغازه ممکنه به دردسر بیفته
‫به پدرت بگو خودش بیاد
‫یا کلاً سیگار کشیدن رو ترک کنه
باشه
‫ -ببخشید ‫ -آره مراقب خودت باش
‫ -سلام ‫ -سلام
‫آجوما، شکلات کاربوت کجاست؟
‫چی؟ اونجاست ‫بذار من برات میارم
‫ -آره ‫ -آره
‫ -چقدر می‌خوای؟ ‫ -پنج تا
‫پنج تا، آره
‫اونی، منم یکی می‌خوام
‫باشه، این روزا این واقعاً یه میان وعده مورد علاقه برای بچه‌هاست
‫سیگارها رو بیار
‫اگه نیاری، ‫خودت تبدیل به سیگار میشی
‫کبریت‌ها رو ‫رو بدنت روشن می‌کنم
‫زبون یه بچه، آیگو
‫تخفیف بسته میان وعده ‫هنوز تموم نشده؟
‫اوه، همش تموم شد
‫وای خدا، چرا اون بچه اونجوری دوید؟ ‫ممکنه بعداً بیفته
‫چرا فوتبال کره ‫اینجوری بازی می‌کنه؟
‫انگار پاهاشون کجه
‫توپ جلوشونه، ولی به بغل شوت می‌کنن
‫باشه، تو فقط بازی کن
‫هی، هی
‫ته سیگار رو همینجوری ‫بی‌احتیاط پرت نکن
‫می‌بینی، داره کثیف‌تر میشه، درسته؟
‫چرا عصبانی میشی؟
‫ -تو زیرسیگاری بنداز! ‫ -باشه
‫هی، زیرسیگاری
‫هی زیرسیگاری، تو هم می‌خوای سیگار بکشی، نه؟
دستتو درست بگیر، ایش
‫اگه خاکسترش بریزه، فاتحه‌ت خونده‌ست
‫تکون نخور!
‫هی!
‫شماها دارید چیکار می‌کنید؟ ‫حتی تو پارک هم سیگار می‌کشید
‫سیگارا کجاست؟ ‫زود باش، سیگارا کجاست؟ کجاست؟
‫آجوشی، بهتره بری
الان به بزرگترت چی گفتی؟
‫خب که چی؟ عصبیم کرد
‫آجوشی تو کی هستی؟ کی؟
‫من یه آدم بزرگم
‫ -رو مخه بریم ‫ -بچه پررو
,,,‫چطور جرأت می‌کنی جلوی بزرگترت سیگار بندازی
‫ -هی، نمی‌خوای ول کنی؟ ‫ -شما اول ول کن
‫ -من یه ورزشکارم، همین الان ول کن ‫ -که چی؟
‫ -من قبلاً ورزشکار PON بودم ‫ -آجوشی
‫کسی ازت نپرسید
‫من قبلاً مدال طلا داشتم
‫بابا؟ اینجا چیکار می‌کنی؟
‫هیون‌جی، نیا اینجا ‫نیا! برو
‫پارک هیون‌جی اون پدرته، درسته؟
‫ -شماها دارید چیکار می‌کنید؟ ‫ -ولم کن!
‫اگه جرأت داری به بچه من دست بزن، ببین چی میشه
همین الان ولش کن هی عوضی
تا سه می‌شمارم، با هم ول می‌کنیم
‫یک دو سه
‫ -لعنت بهش ‫ -بابا
‫چطور جرأت می‌کنی بزرگترت رو فریب بدی
‫ -ولم کن ‫ -فقط بزن، بزن!
ما که آزاد می‌شیم
فقط شما به جرم حمله میفتی زندان
‫ منو بزن، بزن
‫لعنت بهش!
‫جرأت نداری، هوم؟ ‫بیا، بذار من بزنمت
‫هی!
‫چه بچه گستاخی
‫چطور جرأت می‌کنی یقه بزرگترت رو بگیری؟
‫ -ولم کن! ‫ -اون دستتو الان بیار پایین
این آجومای چاق دیگه کیه؟
کی هستی که دخالت می‌کنی؟
کاری نداشته باش و فقط برو
‫دهنت خیلی بی‌تربیته، نه؟
اینا رو باش
‫ای بابا
‫برو رد؟
‫خیلی تلخه خیلی نوستالژیکه
بچه پرروها
‫هنوز دهنتون بوی شیر میده، ‫اونوقت جرأت می‌کنید سیگار بکشید
‫درسته
این بچه موذیا
آجوما، با پول خودمون خریدیم
شما کی باشی که دخالت کنی؟
کاری نداشته باش و فقط برو
یا می‌خوای دعوا راه بندازیم؟ خیلی کنجکاوم ببینم تهش چی میشه
‫ای بابا
بعد مدت‌ها یکم باید گرم کنم خودمو
‫اوه، اینا عادی نیستن!
‫گوش کنید، اگه یکی از شماها ‫بتونه اول منو بزنه،
‫یه پاکت سیگار مهمون من
‫اگه نه، مستقیم میریم ‫کلانتری اوکی؟
‫ -تمومش کنید ‫ -این آجوما کیه دیگه؟ دنبال دردسر می‌گردی، نه؟
‫آجوما فکر کردی نمی‌تونیم‌ بزنیم؟
چون زنی بهت آسون نمی‌گیریم!
‫خدایا!
بچه پررو واسه من سیگار می‌کشه
‫ -یکم پیش چی به من گفتی؟ ‫ -آجومای چاق
‫لعنت بهش
‫گمشین!
‫ -زود باش، زود باش ‫ -سریع
‫سریع از اینجا برین!
‫ -ژاکتم ‫ -بدو برو
‫نمی‌دونم کی هستین ‫ولی خیلی ممنونم
‫واقعاً یه درس خوب بهشون دادین
نه
‫این به خاطر بزرگتراست ‫که نتونستن تربیتشون کنن
‫ -درسته ‫ -بابا به این کیف نگاه کن
‫ممکنه مدرک باشه ‫زود باش بردارش
‫من این پرونده رو جدی پیگیری می‌کنم
‫اگه به مدرسه و معلم کلاس گزارش بدی، ‫اونا به دردسر بزرگی میفتن
‫ -بیارش ‫ -درسته، ولی
‫باید اینجا مدرکی باشه
‫خب، کیف پولش اینجاست
ایناها
کیم مین‌وو) (مدرسه‌ی راهنمایی گوانگ‌سون
‫کلاس ۳-۴؟ مگه کلاس تو نیست؟
‫ -آره ‫ -می‌شناسیش؟
‫ -بذار من پسش بدم ‫ -لازم نیست، من,,,
من پسش میدم
با هم اومدین خونه
‫هیون‌جی، تو فقط ‫کیف رو برسون، باشه؟
‫دیگه با اون کیم مین‌وو نگرد
‫انگار اون بچه، بچه دردسرسازیه
‫تو خیابون سیگار می‌کشه ‫وضعیت اجتماعیش خوب نیست
‫اون از اون بچه‌ها نیست
‫چرا؟ مگه چیشده؟
یعنی چی که نیست
‫سیگار می‌کشه، با بچه‌های شر می‌گرده
‫مطمئنم ازش خواستن سیگار بخره
‫احتمالاً اون بچه‌های لات اذیتش کردن
‫چی؟
‫اگه اینطوریه، باید به معلم گزارش بدی، ‫تا سریعاً یه کاری بشه کرد
‫فایده‌ای نداره
‫حتی اگه معلم هم بدونه، ‫اونا هم نمی‌تونن کار زیادی بکنن
‫در این صورت، ‫تو باید کمکش کنی
‫ولی اگه کمک کنم و گیر بیفتم،
‫ممکنه منم اذیت بشم
‫کی، کی جرأت داره ‫بچه منو اذیت کنه؟
‫اگه کسی جرأت کرد، به بابا بگو، باشه؟ ‫ تک تکشونو ادب می‌کنم
‫عزیزم، ‫چرا یقه پیرهنت اینقدر کش اومده؟
‫چطوری اینطوری شده؟
‫ -مامان، من میرم تو اتاق ‫ -باشه
‫شاید چون این اواخر، ‫حجم عضلاتم زیاد شده
‫ -واسه همین، پیرهنم کش میاد ‫ -مگه فقط یه طرفه ورزش می‌کنی؟
‫وای، چقدر جلوی بچه‌ام خجالت کشیدم ‫خیلی خجالت‌آوره، به خدا
‫عزیزم
‫پیرهن رو شستم و آویزون کردم تا خشک شه، باشه؟
‫فقط بندازش دور
‫نمی‌خوام دیگه اون پیرهنو ببینم ‫فقط بسوزونش
‫اوه، چرا؟
ولی به همین زودی می‌خوابی؟
‫انگورا کجاست؟
‫اوه آره، انگور
‫ولی امروز انگار ‫وضعیت جسمانیم مناسب نیست
‫فردا برداشت می‌کنیم ‫گلوم هم یکم می‌خاره
می‌ترسم به تو هم سرما بدم
‫صبح زود، منو بخاطر انگورا ‫امیدوار کردی
‫باشه، خوب استراحت کن
‫آره یه کم استراحت می‌کنم
‫بعداً، وقتی خوب شدم، ‫با هم برداشت می‌کنیم، باشه؟
‫کجا میری؟
‫تنهایی بخواب ‫از یه خواب خوب لذت ببر
‫واقعاً؟ وای، ولی
اگه خوشت نمیاد، ‫فقط رک و راست بهم می‌گفتی خب، نامرد
‫کیونگ‌جا اونی هم که دیگه ۴۵ سالشه، میگه ‫هنوزم هر شب "داغه"
‫شوهر مربی باشگاه داشتن چه فایده‌ای داره؟
‫کجاست اون مردی که خودشو "اسپارتا" صدا می‌کرد؟ ‫همونی که می‌گفت "به این راحتیا شکست نمیخورم"؟
‫هنوز شروع نشده تموم شد
‫اسپارتا؟
چه چرت و پرتا
‫مرد امشب مُرد
‫مراقب باش، خفه میشی ‫اگه اینجوری انگور بخوری
‫این انگورا خیلی شیرینن، ‫متراکم و پر، خیلی خوشمزه‌ان
‫خوشمزه‌اس
‫آخ، شونه‌ام ‫چرا اینقدر درد می‌کنه؟ آخ
‫ای بابا، چرا بدنت اینقدر درد می‌کنه؟
‫امروز بعد از ظهر یکم از زور بازوم استفاده کردم ‫فکر کنم شونه‌ام رگ به رگ شد
شب نه، و روز؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫وای خدا، فکر کنم این اونی توسط یه جن منحرف ‫تسخیر شده
‫امروز بعد از ظهر از جلوی پارک رد شدم،
‫بعد دیدم یه عالمه بچه مدرسه ای ‫دارن سیگار می‌کشن
منم مگه میشه همینطوری رد شم فقط؟
‫ مستقیم رفتم ‫و یه درسی بهشون دادم
‫سیگار؟
یکی از اونا،
‫ لاغر، قد بلند و سفید پوست نبود؟
‫اون بچه تو آپارتمان ما زندگی می‌کنه، ‫اسمش مین‌ووئه
‫که چند روز پیش نودل فوری خرید
‫درسته
‫یکی از اونا کیفشو جا گذاشت
‫وقتی چک کردیم، ‫یه کارت دانش‌آموزی به اسم کیم مین‌وو توش بود
‫اوه، اون امروز بعد از ظهر اومد به مغازه
‫گفت پدرش بهش گفته سیگار بخره
‫گفتم نمی‌تونم ‫به زیر سن قانونی سیگار بفروشم
‫ولی همین که یه لحظه حواسم پرت شد، ‫یه پاکت سیگار گم شد
‫ -آیگو ‫ -بهش شک داشتم، معلوم شد درست بوده
,,,مهربون به نظر می‌رسید، انتظار نداشتم
‫اونی، اون بچه ‫اونجوری که تو فکر می‌کنی نیست
‫چی؟
‫منظورت چیه؟
‫هیون‌جی بهم گفت،
‫مین‌وو خیلی وقته که ‫توسط دوستاش اذیت میشه
‫از ترس، حتی دوستای دیگه هم ‫جرأت نمی‌کردن کمکش کنن
‫هی، امروز ‫از شورت معلم کلاس یه عکس بگیر
جرأت داری نفرست
اونوقت دیگه کارت تمومه
‫ همه صفحه ۱۹۴ رو باز کنید
‫رو تخته نوشته شده، درسته؟ ‫این قسمتیه که باید حفظ کنید، باشه؟
‫ -هی ‫ -از اونجا شروع می‌کنیم
‫ -اگه انجامش ندی، کارت تمومه ‫ -صدا خیلی کمه بلندتر
‫ -بله خانم ‫ -بله خانم
‫ -خب، بریم سراغ خون ‫ -زود باش انجامش بده
‫گلبول‌های قرمز اکسیژن رو حمل می‌کنن، ‫گلبول‌های سفید با باکتری‌ها مبارزه می‌کنن
‫پلاکت‌ها به لخته شدن خون کمک می‌کنن
‫ته‌یونگ؟
‫ -ببخشید خانم ‫ -کم خوابی داری؟
‫تو کلاس نخواب، صفحه ۱۹۴
نمی‌خوای امتحان بدی؟
‫تا کجا خوندیش؟
‫خانم به مین‌وو نگاه کنید
‫ -داری چیکار می‌کنی؟ ‫ -از زیر دامن معلم عکس گرفت
‫خانم، اینطوری نیست، من
‫وای خدای من، حالتون خوبه؟
‫کیم مین‌وو داری چیکار می‌کنی؟
‫ -خانم، اینطوری نیست ‫ -گوشیتو بده
‫ -راستش ‫ -موبایلتو بده
‫بیا اتاق معلما
‫زود باش، سریع
‫توضیح بده چرا اینجوری عکس گرفتی؟
‫داشتی به چی فکر می‌کردی ‫وقتی این کارو می‌کردی؟
‫مین‌وو، من ‫فکر نمی‌کنم که تو همچین بچه‌ای باشی
‫پس صادقانه جواب بده
‫خانم،
‫ -من در واقع ‫ -خانم معلم
‫یادم رفت فرم ثبت نام ‫اردوی مدرسه رو تحویل بدم
‫منم همینطور
‫بذارینش اونجا
باشه خداحافظ
‫خب، بگو ‫درست و حسابی توضیح بده
‫به چی فکر می‌کردی؟
‫می‌دونی، ‫اون کار چقدر خطرناکه؟
‫کیم مین‌وو
‫تو، معصوم به نظر میای، ولی همچین کاری می‌کنی؟
بچه‌های اینجوری‌ رو ‫نمیشه درست نصیحت کرد
‫ -باید به پدر و مادرش زنگ بزنید، اون وقت پشیمون میشه ‫ -آقا، خواهش می‌کنم به پدرم زنگ نزنید
اگه نمی‌خواستی، پس چرا همچین کاری کردی؟
‫مشکلت واقعاً چیه؟
‫من اشتباه کردم
‫این بچه ‫باشه، خانم، سریعاً به پدر و مادرش زنگ بزنید
مین‌وو
چرا اون موقع، اون کارو کردی؟
مین‌وو، فکر نمی‌کردم از این مدلا باشی
کاملا منحرفیا
‫انگار گرفته‌ای، هوم؟
بخند بابا، ‫فقط داشتیم شوخی می‌کردیم
حالتو خوب می‌کنیم، ‫بریم کارائوکه؟
,,,امروز به خاطر بابام
‫ -لعنت بهش ‫ -باید برم خونه
‫اوه، اینقدر خودتو مهم نشون نده ‫زود باش بیا!
‫وای خدا، سنگینه
وای این چه وضعیه
‫چه بچه های پررویی
بزنم لهشون کنم
‫زود باشید، بریم دنبالشون
‫بهت گفتم، ‫دستاتو نیار پایین
‫حالت چطوره؟
‫نمی‌تونی درست انجامش بدی؟
خدایا
‫یه لحظه
چیکار کنیم؟
‫ضبط کن، ضبط کن داری ضبط می‌کنی، درسته؟
‫چرا اطاعت نمی‌کنی؟
‫زود باش
‫مین‌وو، لبخند بزن، اینطوری
‫اگه اخم کنی، با پا میام تو صورتت
‫اگه هنوزم اینجوری باشه، ‫روش پا میذارم فهمیدی؟
‫اوه، گلوم خشک شد
‫مین‌وو، وقت تموم شد
‫مین‌وو، سریع پول بنداز
‫ای بابا
‫گیج نزن، سریع بده دیگه
‫اون عوضی‌ها
‫حتی پول انداختن هم کار نمی‌کنه
‫مین‌وو، یه آهنگ بخون ‫تا استرس ازت دور شه
بیا
‫زود باش دیگه، ‫چرا اینقدر کندی؟
‫ -دیگه کافیه الان میرم تو ‫ -هنوز نه
‫ -ولم کن، ولم کن ‫ -آروم باش
‫ -اون عوضی‌ها ‫ -آروم باش
‫ -باشه، نمیرم داخل ‫ -آروم باش
‫اگه الان باعجله کاری کنی، ‫ممکنه اوضاع بدتر شه
‫و این مین‌ووئه که بیشتر آسیب می‌بینه
‫در موارد زورگویی تو مدرسه، ‫مهمترین چیز مدرک محکمه پسنده
‫پس، باید صبور باشیم ‫و اول به نظارت ادامه بدیم
اونی
خدایا، اون بچه بیچاره
دیگه نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم
‫سوهی، همه چیو ضبط کردی، درسته؟
‫ -آره همه چیو ‫ -باشه، باید یه کاری کنیم
‫اون بچه‌های لعنتی ‫باید یه درسی بگیرن
‫درسته
‫اونی، چرا مین‌وو اینجوریه؟
‫چی؟
‫نه
وای
‫وای خدای من، مین‌وو؟ ‫اوه، این چطوری ممکنه؟ چطور
‫اونی، خوبی؟
‫وای خدا، این بچه واقعاً
ببخشید
‫وای خدا هی!
‫می‌خواستی چیکار کنی الان؟
‫هرچقدرم سخت باشه چطور می‌تونی همچین کاری کنی؟
‫مین‌وو، ما می‌دونیم که این مدت چقدر اذیت شدی
‫از این به بعد، ما بهت کمک می‌کنیم
‫کمک؟
شما چطوری ‫می‌تونین بهم کمک کنین؟
‫چرا؟
‫چرا نجاتم دادین؟
‫چرا نذاشتید بمیرم؟
‫مین‌وو، پدرت باید ‫فقط به تو امید داشته باشه
‫چطور می‌تونی همچین حرفی بزنی؟
‫پدرم؟
‫اون فقط هر روز مشروب می‌خوره ‫و اصلاً براش مهم نیست که من زنده باشم یا بمیرم
‫مادرم؟ از همون اول هم ‫دیگه نمی‌شد باهاش تماس گرفت
‫مین‌وو، الان پدرت ‫واقعاً داره سختی می‌کشه
‫ولی این به این معنی نیست که براش مهم نیستی
‫تو برای اون یه بچه خیلی با ارزشی
‫درسته، مین‌وو
‫امروز، ما همه چیو ‫با چشمای خودمون دیدیم
‫یه راهی پیدا می‌کنیم، به هر قیمتی که شده
,,,مستقیم با مدرسه و معلم‌ها صحبت می‌کنیم
‫لازم نیست
‫لطفاً، هیچ کاری نکنید
‫فکر می‌کنید من تا حالا ‫هیچ کاری نکردم؟
‫قبلاً به معلم گفتم ‫حتی کلانتری هم رفتم
‫ولی بازم هیچ تغییری نکرد
‫اگه به معلم گزارش بدم،
‫روز بعدش، ‫بدتر کتک می‌خورم
‫اگه برم پیش پلیس، میگن,,,
,,,فهمیدیم
برو خونه منتظر بمون
‫اگه بدتر شد، دوباره بیا
‫بزرگترا فقط بلدن بگن،
‫"ما بهت کمک می‌کنیم لطفاً صبور باش" ‫ولی برای من،
‫زمان انتظار دردناک‌تره
‫حس می‌کنم هر لحظه ممکنه بمیرم
‫تا کی باید صبر کنم؟
‫کِی واقعاً به من کمک می‌کنید؟
(آن ته‌مین)
می‌خوای به جات جواب بدم؟
‫نه
,,,دیگه
توی کار من دخالت نکنین
مین‌وو
‫حالا باید چیکار کنیم؟
‫سریع سیگار و آبجو رو بیار اینجا
‫بهت گفتم، سریع به پیامم جواب بده ‫می‌خوای بمیری؟
‫دوباره می‌خوای کتک بخوری تا به خودت بیای؟
‫هی، چرا پیامای منو نادیده می‌گیری؟ ‫خیلی بی‌ادبی
‫یهو غیب شدی، ‫فکر کردم مردی
‫واقعاً، بچه‌هایی که مادر ندارن ‫ادب و تربیت هم ندارن
‫اگه نمی‌خوای دوباره کتک بخوری، ‫تو پارک بلوک ۲۰۶ پنج دقیقه دیگه بیا
‫اگه نیای، ‫دوست دخترت آسیب می‌بینه
‫سریع
‫دوست دختر؟
‫شماها دارید چیکار می‌کنید؟
‫وای مین‌وو الان دوست دختر داره، هوم؟
ولم کن
‫فکر می‌کنی بعد از این کارا ‫هنوزم می‌تونی بری مدرسه؟
‫کی الان ‫نگران کیه؟
‫این تویی که ممکنه ‫نتونی فردا بری مدرسه
‫نگران خودت باش
‫چرا حتی ‫یه سیگار هم تو کیفت نیست؟
‫اگه اینطوره، حداقل ‫پول بیار که بخری
لعنتی
هی، زود باش بیا
‫چرا اینقدر طول کشید؟
‫هی، پنج دقیقه شده، درسته؟
‫تمومش کنید، همگی
‫فقط منو اذیت کنید
‫لطفاً هیون‌جی رو ول کنید
‫ -مین‌وو ‫ -وای، پس راسته که شما دوتا با هم قرار می‌ذارید
‫می‌ترسی تنها کتک بخوری، هوم؟
‫امشب، ‫با هم حسش کنید
‫خب، کی می‌خواد اول کتک بخوره؟
اول ‫بچه جدید؟
‫تمومش کنید
‫ -نکن ‫ -بلند شو
‫هی، همینجا بمون
‫بلند شو!
‫نگهش دارید نگهش دارید!
‫ -گفتی می‌خوای کتک بخوری، درسته؟ ‫ -درد داره؟
‫گفتی می‌خوای کتک بخوری، ما هم داریم می‌زنمیت
‫ -تمومش کنید ‫ -حسش کن
‫لطفاً، کافیه!
پس ‫حالا نوبت توئه که کتک بخوری؟
!همین الان تمومش کنید
وای زهره ترک شدم
!آجوما
مامان
‫پارک هیون‌جی، این دفعه نوبت مامانته؟
چه کارهایی می‌کنینا
‫سیگار و فندک رو همین الان بده
‫این آجوما چی داره میگه؟
‫اول باید آتیشو خاموش کرد
‫وای، انگار باید زنگ بزنم ‫آتش نشانی
‫این آجوما واقعاً دیوونه‌اس ‫می‌خوای بمیری؟
خوب شد دوباره دیدمت آجومای چاق
از خجالت کار اون روزت هم می‌تونم دربیام
‫ این بچه رو نگاه
‫سیگار کشیدن تنها کافی نیست، ‫الان چاقو هم حمل می‌کنی؟
‫فرم بد
‫رفتار بد
‫از همه بدتر، ‫اخلاق گند
آجوما شما که بدتری
‫به خاطر شما، ‫دستام کبود شده، پاهام کبود شده
‫من از همه چی عکس گرفتم، و ‫گواهی پزشکی هم گرفتم
‫ -اوه، واقعاً؟ ‫ -آجوما، ما هنوز زیر سن قانونی هستیم،
‫هر کاری دلمون بخواد بکنیم هم، ‫مجازات نمیشیم
ولی برای شما اینطور نیست
‫اگه یه کار اشتباهی بکنید، ممکنه براتون دردسر بشه
انگار اشتباه متوجه شدین
‫من هیچوقت ‫اول ضربه نمیزنم
‫ -تجربه‌ش کردین می‌دونین که ‫ -این داره چی میگه؟
‫ -یا خدا ‫ -وای
!برش داشتم
‫چطوری؟
‫هنوزم می‌خوای بیشتر امتحان کنی؟ می‌تونی؟
‫هی، اینجا دورهمیه یا چی؟
!هیونگ
اینا رو باش همه‌ی اوباش جمع شدن اینجا
‫اونا آجوماهایی هستن که داشتی دربارشون حرف می‌زدی؟
‫آره، درسته
آجوماها کارتون تموم شد دیگه ‫ نمی‌تونید جلوی هیونگ‌های من وایسید
‫هی، شماها چند سالتونه؟
‫شماها اول کارت شناساییتون رو نشون بدید
‫سنمون رو چرا می‌پرسی؟ ‫می‌خوای کادو تولد بدی یا چی؟
‫یکی چاقو آورده، ‫بعد بزرگترا هم دارن دخالت می‌کنن
‫آره، الان ما هم راحت می‌تونیم دعوا کنیم
‫باشه گوش کنید بچه‌ها
‫من باید زودتر برم خونه ‫تا دنده‌ها رو مزه‌دار کنم،
‫پس بیاین زودتر ‫تمومش کنیم اوکی؟
‫داری چی میگی؟
‫بزنید!
‫حمله!
‫بیا اینجا!
‫خوبی؟
‫مامان، مراقب باش
‫ول کن، موهام موهام
‫کجا داری فرار می‌کنی؟
اه
‫ -هیونگ، کجا داری میری؟ ‫ -بچه پرروها
کیف‌ها رو درست بگیرین احمقا
‫شماها خوب گوش کنید
‫اگه دوباره مزاحم مین‌وو بشید، ‫ واقعاً به دردسر میفتید
‫شماها اصلاً کی هستید؟
‫حتی پدرش هم اهمیت نمیده، ‫شماها چرا دارید دخالت می‌کنید؟
‫می‌خوای بدونی من کیم؟
‫من مادر مین‌وو هستم
‫منم مادر مین‌وو هستم
‫ -چهار تا مادر ‫ -خیلی سختی کشیدی
‫این آخرین هشداره
‫دیگه هیچوقت مزاحم ‫پسرم، مین‌وو، نشید
وگرنه می‌کشتمتون
,,,همه چیو، از سیگار کشیدن گرفته
,,,تا اذیت کردن پسرم مین‌وو و حتی چاقو گرفتنتون هم
ضبط کردم
الان دیگه قانون عوض شده
‫سابقه خشونت علیه بچه‌های راهنمایی تا قبل از ‫ورود به دانشگاه ثبت میشه
‫الان می‌خواید چیکار کنید؟
احمقا، از پسرم مین‌وو همین الان عذرخواهی کنین
‫بعداً می‌بینیم
‫به چی نگاه می‌کنی؟ ‫بچه پررو
‫هنوزم فکر می‌کنین میشه ‫بزرگترا رو دست کم گرفت، نه؟
‫باشه می‌بینیم
می‌بینیم، ‫فردا تو مدرسه
پس فردا ‫و روزای بعدش
تا وقتی به خودتون بیاین می‌بینیم
فردا صبح تو مدرسه منتظرتون هستم فردا می‌بینمتون، هی همو می‌بینیم
‫این چیه؟ همه چی تموم شد، ‫پس چرا ما رو صدا کردن؟
‫وای خدا، اون بچه
‫می‌خواستم بهش درس بدم، ‫اما انگار کار تموم شده
‫ولی، شما کی هستید؟
احیانا همونی هستین که ‫تازه به بلوک ۲۱۳ نقل مکان کردید؟
‫آره از آشناییتون خوشبختم من پارک سونگ‌هو هستم
‫ -آره ‫ -از آشناییتون خوشبختم
‫شما مربی سلامتی سوک هستید
‫ -من؟ ‫ -آره
سلامتی‌ سوک نه، بلکه سلامت ‫مربی سلامت
‫ -درسته ‫ -ولی شما کی هستید؟
‫من تو بلوک ۲۰۹ زندگی می‌کنم ‫اسمم نو کانگ‌شیکه
‫ -همونی که هر شب‌شون "داغه"؟ ‫ -چی؟
‫خوب شنیدی، مگه نه؟
‫نه؟ شاید فقط ‫خودش "داغه"
‫اینطور هم نیست ‫ داغه خیلیم داغه
‫ -وای، چقدر سریع اومدی ‫ -عزیزم، خوبی؟
‫ -چرا مثل حلزون راه میری؟ ‫ -مگه من بیکارم؟
‫ -لباسا رو پهن کردی؟ ‫ -کردم
‫لباسای سفید، ‫لباسای رنگی و حوله‌ها رو جدا کردی؟
‫ -آره ‫ -از نرم‌کننده استفاده کردی؟
‫ -آره ‫ -اوه، آره زباله‌های تر رو دور ریختی؟
‫ -آره ‫ -من تک تکشونو چک می‌کنم
‫ چک کن، چرا صدات اینقدر بلنده؟
‫هیون‌جی، بریم خونه سریع
‫ -هیون‌جی، بریم خونه سریع ‫ -هیون‌جی
‫این بچه، اینجا چیکار می‌کنه؟
‫ -اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫ -آخ
‫ -خداحافظ ‫ -خداحافظ
‫ -چرا بچه یکی دیگه رو زدی؟ ‫ -بیا
‫اگه جرأت کنید دوباره مزاحم دوستاتون بشید، ‫دیگه ساکت نمی‌مونم
‫شنیدین چی گفتم؟ من پلیسم
‫من همه چهره‌هاتونو دیدم ‫جواب نمیدید؟
‫ -آره ‫ -آره
‫من همه چیو ضبط کردم
از الان ‫به مدت ۳۰ دقیقه سر جاتون بمونین، شروع
‫ -شروع ‫ -شروع
زود باش بیا
‫من زن یه پلیسم
‫اون ۳۰ دقیقه دیگه برمی‌گرده
‫ -صبح بخیر ‫ -صبح بخیر، خانم معلم
‫این یه ضبط از ‫پرونده زورگویی علیه مین‌ووئه
‫فقط حرفای زشت به اندازه کافی بد هستن، ‫ولی خشونت فیزیکی خیلی جدی بود
‫شاهدای زیادی هم هستن فقط من نه، ‫چند نفر دیگه هم هستن
‫در صورت لزوم، ‫ما حاضریم شهادت بدیم
‫طبق نتایج جلسه کمیته ‫مبارزه با خشونت در مدارس،
‫دانش‌آموز خاطی مشمول مجازات سطح ۸ میشه، ‫یعنی انتقال اجباری به یه مدرسه دیگه
‫مدیر، این چطوری ممکنه؟ ‫آقای مدیر
‫ -ممنونم خیلی ممنونم ‫ -نفرمایین
‫خیلی ممنونم
‫من فقط یه آبنبات معمولی ‫تو روز ولنتاین گرفتم
‫ -بعد از ظهر بخیر ‫ -بعد از ظهر بخیر
‫مین‌وو، هیون‌جی
‫بریم
‫ -بعد از ظهر بخیر، خانم ‫ -بعد از ظهر بخیر، خانم
‫دارن چیکار می‌کنن؟
‫وای خدا، شماها
‫شماها دارید چیکار می‌کنید؟
‫سیگار می‌کشید، هوم؟
‫ -برید، سریع ‫ -هی!
‫اول ته‌سیگارا رو جمع کنید
‫ولی اینا ته‌سیگارای ما نیستن
‫ -ته‌او، دهنتو ببند ‫ -باشه خانم
‫با اشتیاق جمع کنید
‫چان‌یونگ، خسته شدی؟
‫نه، خانم
‫ -ته‌مین، فعال‌تر جمع کن ‫ -باشه خانم
‫لازم نیست اینجوری به خودتون زحمت بدید
‫خیلی ممنونم
‫کمک کردن به همسایه‌ها یه چیز طبیعیه
‫ببخشید، می‌تونم بپرسم شما ‫شغل دارید؟
‫آره، محل کار قبلیم ازم خواست برگردم
‫هفته دیگه دوباره شروع می‌کنم به رفتن
‫عالیه!
وای خداروشکر
‫ -این خبر خیلی خوبیه ‫ -تبریک میگم
‫خیلی ممنونم، همگی ‫ممنون
‫ -خواهش می‌کنم ‫ -شکر خدا همه چی خوب پیش رفت
بهم‌ رحم کنین
‫من واقعاً هیچی نمی‌دونم
‫من هیچی ندیدم، واقعاً
‫لطفاً بهم رحم کنین
‫ -دارن اسباب‌کشی می‌کنن؟ ‫ -آره
کدوم واحد؟
‫طبقه ۱۱، واحد ۴
‫درست بالای ما بود
‫فکر می‌کردم کسی اونجا نیست ‫چون خیلی ساکت بود
‫صاحب قبلی ‫از شهر رفت
‫واسه همین چند ماهه خالیه
‫انگار الان واحد فروخته شده، ‫واسه همین دارن اسباب‌کشی می‌کنن
‫تا الان که آروم بود خوب بود
‫امیدوارم ساکنین خوبی باشن
‫لی مین‌سون؟
‫ولی این آدرس خونه ماست
‫انجمن خانواده‌های قربانیان؟
‫شاید برای ساکنین قبلی بوده
‫ساکنین قبلی؟
‫بعضی وقتا هنوز نامه میاد ‫چون آدرس رو آپدیت نکردن
‫آره، منطقیه
‫ بدینش به من ‫من بعداً به فرستنده پسش میدم
‫خیلی ممنونم
‫ -برین بالا ‫ -بله
‫لی مین‌سون
‫فکر کنم قبلاً این اسم رو شنیدم
(عمه‌ی هیون‌جی)
‫دیگه از چی می‌خوای انتقاد کنی؟
‫ -بله عمه جون؟ ‫ -اوه، می‌ری
‫خبر رو شنیدی؟ ‫خونه‌ای که الان توش زندگی می‌کنی
میگن اونجا قبلا آدم مرده
‫میگن یه پدر و مادری بودن که تنها زندگی می‌کردن و بعد خودکشی کردن
‫به خاطر همین هم خونواده‌ش عجله داشتن که ارزون بفروشنش
‫کی اینو گفت؟
‫امروز دوستمو دیدم که یه زمانی تو اون آپارتمان زندگی می‌کرد
‫می‌گفت چند ماه ‫قبل از اینکه شما اسباب‌کشی کنید،
‫یکی از بالکن خونه پریده بود پایین ‫اوه، این چطوری ممکنه؟
‫به خاطر همینه که میگن، ‫فقط چون ارزونه برش ندارید
چیکار می‌خوای بکنی؟
واقعا که
‫من از قبل می‌دونستم
‫چی؟ از قبل می‌دونستی؟
‫عمه، بیا بعدا صحبت کنیم
‫ -واحد ۱۰۰۴؟ ‫ -واحد ۱۰۰۴؟
‫انگار اونا ‫ساکن جدید خونه‌ان، هوم؟
‫آره، درسته
‫می‌گفت چند ماه ‫قبل از اینکه شما اسباب‌کشی کنید،
‫یکی از بالکن خونه پریده بود پایین ‫اوه، این چطوری ممکنه؟
‫کوتاه، واضح و سر راست بگین ‫واحد ۱۰۰۴، ساختمان ۲۱۳
‫کسی که قبل از اومدن من اینجا زندگی می‌کرده،
‫درسته که خودکشی کرده؟
‫چی گفتم؟ هیچ رازی نیست ‫که بشه تو این دنیا نگه داشت
‫خب که چی؟
‫تو خونه یکی دیگه، ‫طبیعیه که یه نفر مرده باشه
اونی
‫تصور کن زندگیش چقدر سخت بوده ‫که اینطوری انتخاب کرده؟
چون خونه‌ی خودتون نیست، راحت حرف می‌زنین
‫اگه راحت نیستی، فقط بفروشش
‫فروش فوری، اسباب‌کشی
مگه آسونه؟
‫پس بیخیال
‫خیلی قبل از اینکه شما اینجا بیاید اتفاق افتاده ‫هیچ ربطی به شما نداره
‫آدم خوبی بود
‫بعد از اینکه دخترش ‫زودتر از اون فوت کرد، تنها زندگی می‌کرد
‫سه روز قبل از اینکه بمیره، ‫گفت می‌خواد بره دخترشو ببینه
‫اون موقع فکر کردم می‌خواد بره سر قبر
‫ وسط روز می‌خوای مشروب بخوری؟ نمی‌خوای مغازه رو بگردونی؟
تو ‫بخورش، بخورش و همه اون فکرای بد رو از بین ببر
‫الان شاید ‫با دخترش خوشحاله
‫واسه همینه که باید بهترینا رو براش آرزو کنی
و ممنون باشی
‫درسته
‫جایی که سایه هست، حتماً یه نوری هم هست
به لطف‌ اون، من تونستم این خونه رو ارزون بخرم، ‫یعنی برای من این یه نوره
درسته
‫این طرز فکر درسته ‫خیلی مثبته
‫اگه بخوای ایراد بگیری از وضعیت خونه، ‫کی می‌خوای خونه‌دار شی؟
‫بعدشم این اتفاق که تو خونه نیفتاده
‫درسته، همونطور که از گونگ می‌ری انتظار می‌رفت
‫اسباب‌کشی؟
حس بدی داره خب ‫می‌گن خونه‌ایه که آدم توش مرده
آدم‌ها همه می‌میرن
‫قبلاً تو خونه می‌مردن
‫و مراسم ختم هم ‫تو خونه برگزار می‌شد
‫مرگ طبیعی بود ولی این چیزی که گفت، ‫یکی از بالکن پریده پایین
‫پس، الان خونوادت ‫بهت میگن اسباب‌کشی کنیم؟
‫مامان هم الان می‌دونه
‫می‌گفت ما یه خونه خریدیم بدون اینکه ‫اول تحقیق کنیم، واسه همین مامان خیلی عصبانیه
‫فامیل ما یه مشت شایعه‌پراکنه
‫خواهرای تو هم که واقعاً ‫نمی‌تونن دهنشونو بسته نگه دارن
‫فقط نگرانن
‫بیا فقط این خونه رو بفروشیم و بریم یه جای دیگه
‫به نظر تو، با پولی که ما داریم، ‫می‌تونیم دوباره یه خونه به این خوبی پیدا کنیم؟
‫تازه، این خونه دیگه بدنام شده ‫فروختنش هم آسون نیست
‫اگه راه دیگه‌ای نیست،
‫فقط می‌فروشیمش ‫به قیمت خرید و میریم
‫مالیات خرید، کمیسیون مشاور املاک، ‫هزینه اسباب‌کشی، کاغذ دیواری، کفپوش،
‫ -فکر می‌کنی همه اینا ارزونه؟ ‫ -پس می‌خوای اینجا بمونی؟
جایی که ممکنه روح افرادی که خودکشی کردن هنوز باشه؟
‫چی؟
‫میگن، اگه توی خونه‌ای روح کسی که خودکشی کرده، باشه
‫بعداً بازم اتفاق میفته
‫اینجا چی ممکنه باشه
‫داری چرت و پرت میگی؟
‫وای، ببخشید ‫خودت که می‌دونی من چقدر روحیه‌م ضعیفه
‫آره روحیه‌ای که مثل توفوی ابریشمی که ‫حتی از دانش‌آموزای راهنمایی هم کتک می‌خوره
‫چون اونا هنوز بچه هستن
‫اگه من تلافی کنم، ممکنه جدی بشه ,,,‫برای محافظت از افراد زیر سن قانونی
‫چه محافظتی؟
‫اگه کیونگ‌جا اونی نبود، ‫چیزی که داشت خفه می‌شد پیرهنت نبود، گردنت بود
‫فکر می‌کنی بچه‌های این دوره زمونه عادین؟
قدشون از من بلندتره
‫واسه همینه که زیر پتو خودتو از ترس به خواب زدی؟
‫یعنی روحیه‌م همینقدر معصومه
‫آره، خیلی
‫بیخیال اگه می‌خوای اسباب‌کشی کنی، ‫برو خودت تنهایی اسباب‌کشی کن
‫تنهایی اسباب‌کشی کنم؟
‫باید با هم باشیم ‫این یه مسئله ترسناکه
‫ -برو با همون روحیه‌ت اسباب‌کشی کن ‫ -وای مردم از ترس
‫وای خدا، داره بارون میاد
‫سریع برو بیرون، پنجره رو ببند
نمی‌خوام
‫باشه، الان میرم
‫وای، بارون خیلی شدیده
وای قلبم اومد تو حلقم چرا یهویی افتاد؟
‫فردا صبح، ‫اول باید برم مغازه ابزار فروشی
‫اوه، خیلی سرده
‫دمپایی؟
یکم پیش که نبود
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫سریع درشو ببند و بیا تو خیلی یخه
من می‌میرم یا تو؟
(نوار پلیس - عبور ممنوع)
(با تشکر از حضور ویژه‌ی او یی‌شیک و بک یه‌نی)
‫اگه زباله‌ها رو جدا کرده باشن، ‫غیر ممکنه که قبول نکنن ببرنش
‫نمیشه اینجوری ولش کرد
‫ -وای خدای من، ترسیدم ‫ -انگار عامل جنایت یه زن جوونه
‫این یه جرمه
‫گوشی من چند روزه که خاموش شده
‫ -قتل؟ ‫ -اگه می‌خوای ببری، همشو ببر
‫چرا فقط یه کم؟ ‫نصفه نیمه کار کردن فقط کار رو سخت‌تر می‌کنه
‫هدف بعدی
‫اون مردیه که تنها زندگی می‌کنه
‫من؟
‫اگه بتونم عامل جنایت رو بگیرم، ‫باورم می‌کنی؟
‫فقط بعد از اینکه کارگر پاره وقتش ‫ناپدید شد، سفارش‌ها زیاد شد
‫سفارش شما رسید!
‫چی؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال