‫چهار روز پس از شروع نبرد، پایتخت رنریل ‫در اوج سردرگمی قرار داشت,
‫قاتل!
‫فوشی غرق حملات به ظاهر بی پایان دشمن شده بود؛
‫و سه جنگجو نیز همینطور,
‫می‌خوام تموم شه
‫نگران نباش!
‫من ازت محافظت می‌کنم,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫مرگِ نامیرا
‫بس کن! بس کن!
‫فو-چان رو نکش!
‫تو
‫نکن,,, مارچی؟!
‫بس کن دست چپ!
‫اگه همین الآن تمومش نکنی
‫درد داره!
‫ببخشید,
‫این تقصیر منه,
‫ما همه چیز رو بهشون باختیم,
‫بالاخره
‫بالاخره فکر کردم
‫که دوباره دیدمش,
‫سال ها
‫سال ها,,, طول کشید
‫اون به ناپدید شدن ادامه می‌ده,
‫و من رو پشت سر می‌ذاره!
‫زخمات
‫حالت خوبه؟
‫حق با توئه,
‫نباید ناراحت بمونم,
‫حق با توئه,
‫می‌تونم,
‫از پسش بر میام,
‫من
‫کجا؟
‫معلومه که می‌رم کمک فو-چان!
‫چطور؟
‫همینجا منتظر بمون,
‫می‌رم یه دکتر خبر کنم,
‫بیا بریم، اسب-سان!
‫یه چیزی عجیبه,
‫شهر متوقف شده,
‫خونه ها بازسازی نشدن,
‫مهمات هم جایگزین نشدن,
‫ما آسیب پذیریم!
‫دوباره بیهوش شدی فوشی؟
‫نه، غیرممکنه اون یه اشتباه رو ‫دو بار تکرار کنه,
‫نکنه,,, مرده؟!
‫فوشی!
‫تو، نمردی، فو-چان!
‫چی شده؟
‫چه خبره؟
‫نگهبان ها رو از سر راه برداشتن
‫نوکّرها!
‫اگه دستت بند نیست کمکون کن یه سنگر بسازیم!
‫لطفاً خوب شو!
‫مامانِ یوئیس، من دیگه رفتم,
‫اوه، کامو-سان!
‫اگه به سربازی به اسم میگل برخوردی؛
‫می‌شه بهش بگی من و یوئیس اینجا منتظرشیم؟
‫میگل؟
‫دوست پسرشه!
‫بـ-بسپرش به من مادر جان!
‫حتماً برش می‌گردونم!
‫تا وقتی فوشی-سان برگرده طاقت بیارین!
‫الآن یه دختر رو اون اسب نبود؟
‫اونجا رو ببین، اسب-سان!
‫کسی داره میاد!
‫کمکه؟
‫ها؟
‫تو کی ای؟!
‫من مارچ هستم,
‫اونه-سان، دکتر کجاست؟
‫همینجا, بیمارستانه,
‫چی شده؟
‫یه نفر تو خونه آسیب دیده,
‫لطفاً بیا خونه فو-چان,
‫فو-چان؟
‫فوشی-چان!
‫فهمیدم، یه نفر رو میارم,
‫تو از جاده اصلی برو!
‫لعنت! تیرهام!
‫سرا، اینو بگیر!
‫ممنونم میگل,
‫پشتت کاملاً بازه!
‫مرسی!
‫برو داخل و درمان شو!
‫از پشت می‌تونی وارد شی!
‫نه، اول باید اینجا رو پاک کنیم!
‫از اینور برو سمت قلعه,
‫دوستای فوشی-سان هم باید اونجا باشن,
‫ممنونم، اونه-سان!
‫فوشی جواب نمی‌ده,
‫مسار! کجایی؟
‫کای!
‫هایرو!
‫ارباب جوان؛
‫هیچجا نمی‌تونم پیداش کنم,
‫رنریل خیلی وسیعه,
‫از آسمون بگردین!
‫حداقل فوشی رو که می‌تونین پیدا کنین؟!
‫ما از ارتفاع می‌ترسیم!
‫بدن کای رو پیدا کردم,
‫با توجه به وضعیت، به نظر کاهاکو-دونو کشتتش!
‫کاهاکو
‫اونجا!
‫فوشی!
‫تو چرا تنهایی؟
‫بابات اینورا نیست؟
‫ممنون که برای مدت زیادی مراقب فوشی بودی، عمو بون!
‫تو
‫دختر قربانی شده‌ی 200 سال پیش؟
‫بیا با هم بریم پیش فو-چان,
‫می‌دونی کجاست؟!
‫فوشی
‫تو خونه‌ست؟
‫ها؟
‫اون آقائه نیست!
‫یعنی کسی بردتش پیش دکتر؟
‫اینجا دقیقاً چه اتفاقی افتاد مارچ؟
‫فوشی-چان یهو "بوم" شد!
‫و از هم پاشیده شد,
‫توسط اون آقا از یانومه,
‫کاهاکو
‫تقصیر منه!
‫که فوشی رو سپردم دستش!
‫فوشی-چان خیلی سعی کرد به حالت خودش برگرده؛
‫ولی نتونست,
‫وقتی اون اونی-سان خواست دست خودشو ببره؛
‫یه چیز گرد از دستش بیرون اومد و فرار کرد,
‫یعنی می‌گی فوشی اینجا ناپدید شد؟
‫عمو-چان، یعنی واقعاً اینجا نیست؟
‫فو-چان نگفت "من اینجام" ؟!
‫مثل وقتی که تو من و بقیه رو پیدا کردی,
‫نمی‌تونی همونجوری فو-چان رو پیدا کنی؟
‫ببخشید
‫اینجا نیست,
‫ندیدمش,
‫نمی‌تونم ببینمش,
‫این آخرشه، فوشی؟
‫اینطوری، همه‌مون
‫فرار کنین! اینجا رو دیگه از دست دادیم!
‫ببینین!
‫جایی برای فرار کردن بهش تو شهر نمونده!
‫این بده!
‫تمومی ندارن!
‫طاقت بیار سرا!
‫اگه ما از پا در بیایم، همگی تو بیمارستان کشته می‌شن!
‫با این وضع همه‌مون,,, محکوم به فناییم؟
‫همینو می‌خواستی ببینی، آقای سیاه‌؟!
‫فوشی و رنریل هر دو مردن!
‫حالا خوشحالی؟
‫اتفاق بدی افتاده؟
‫بده,
‫خیلی بده,
‫وقتی که زندگیت گرفته شده خیلی بده!
‫هر طور هم که باشه بده!
‫پس، پسش بگیر,
‫اکو
‫اینجا بودی؟
‫حالت خوبه؟
‫این
‫فو-چان؟
‫فو-چانه مگه نه؟
‫طناب هنوز وصله,
‫یهنی فوشی هنوز به شهر متصله!
‫فوشی
‫این آخرین تلاش توئه؟
‫اگه بتونیم آگاهیش رو بهش برگردونیم
‫بیا انجامش بدیم، عمو-چان!
‫فو-چان رو دوباره انسان می‌کنیم!
‫باید چیزی که ازش گرفتن رو پسش بدیم!
‫ولی، نمی‌تونیم,
‫تنها کسی که می‌تونست موقعیت ‫نوکّرها رو بفهمه کاهاکو بود؛
‫که تو دستش یه نوکّر داشت,
‫و فوشی که می‌تونست به عنوان ‫جسم خارجی حسشون کنه,
‫امکان نداره ما بتونیم پیداش کنیم!
‫باید تا وقتی پیداش کنیم بگردیم!
‫من قول می‌دم تلاش کنم!
‫اونا دارن مارو می‌بینن!
‫غیرممکنه به راحتی جلومون ظاهر بشن!
‫نوکّرها به قدری باهوش هستن که ‫به جایی برن که نتونیم پیداشون کنیم,
‫الآن فقط می‌تونیم صبر کنیم تا ‫رنریل به آرومی از بین بره
‫یه طرف، هیولاهایی هستن که ‫با سرعتی بی وقفه و باورنکردنی تکثیر می‌شن,
‫و در طرف دیگه انسان هایی هستن که ‫می‌میرن و مرده باقی می‌مونن,
‫سرا!
‫پس باید چیکار کنیم؟
‫فو-چان!
‫واقعاً هیچ کاری ازت بر نمیاد؟
‫ما باید چیکار کنیم؟
‫دیگه، ما رو به یاد نمیاری؟
‫میگل! اینجا رو به من بسپر و با سرا ‫به بیمارستان برو!
‫هنوز می‌تونیم بجنگیم!
‫برو!
‫یاد آوردن
‫آره، درسته!
‫فوشی حالت هاش رو از دست نداده,
‫اون خاطرات شکل و صدای اون افراد رو از یاد برده!
‫شکل و صدا
‫عموی سیاه گفت که این شکل، صدا و بو رو می‌دزده,
‫درسته، آقای سیاه؟
‫شکل، صدا و بو,
‫اگه بتونیم اینا رو بهش منتقل کنیم، ‫فوشی می‌تونه دوباره همرو به یاد بیاره؟
‫ولی چطور؟
‫الآن فوشی نه گوش داره نه چشم!
‫چطوری باید تغییرش بدیم؟
‫چه چیزی می‌تونیم بهش بدیم؟
‫عمو-چان
‫کامو!
‫بی فایده‌ست!
‫عجله کنین!
‫نه! ولم کن! باید کمکش کنم!
‫زودباش راه بیا!
‫مارچ، می‌تونی بیرون منتظر بمونی؟
‫می‌خوام شروع به شمردن کنی,
‫اگه تا 100 شمردی و من هنوز بیرون نیومدم؛
‫سوار اسب-سان بشو و به سربازخونه اورالیس ‫در منطقه‌ی کیریاتو برو,
‫اگه اینو نشونشون بدی، همه کمکت می‌کنن,
‫عمو-چان؟
‫راستی، اکو کجاست؟
‫باید عجله کنم
‫مارچ، تصمیم گرفتم به خاطر اینکه من رو آوردی اینجا ‫تو رو به هدفت برسونم,
‫فوشی
‫کامو
‫نه! بلند شو!
‫نه
‫همچیز رو به یاد بیار، فوشی!
‫پس این رویای منه,
‫چه سرخوشانه!
‫ارباب جوان!
‫فوشی!
‫بلند شو!
‫اسم من گوگوئه، من اینجا کار می‌کنم,
‫اسم تو چیه؟
‫من توناری هستم، از آشناییت خوشوقتم,
‫بریم، فوشی-سان؟
‫بیا بریم,
‫اونجا خشکت نزنه!
‫همگی!
‫چشمات رو باز کن، فوشی!
‫همگی
‫خدانگهدار,
‫ببینین!
‫ایول! نجات پیدا کردیم!
‫خدا هنوز رهامون نکرده!
‫زخمی ها همه از اینور بیان!
‫بیا بریم، سرا,
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫کامو رو,,, باید کامو رو نجات بدم!
‫کامو
‫کامو عاشق یوئیس بود!
‫اون می‌دونست تو قراره بخشی از خانواده‌ش بشی!
‫برای همین انقدر برامون پیش رفت!
‫ما باید برای کامو زندگی کنیم و ‫به جای اون از مردم محافظت کنیم!
‫آره,
‫نمی‌دونم می‌تونیم یا نه
‫معلومه می‌تونیم!
‫برو داخل! زودباش!
‫سرا!
‫فرار نـ مـ ی کـ نـ ی ها!
‫
‫پیش نمایش
‫فوشی به حالت اصلیش برمی‌گرده,
‫تمام چیزی که بون براش جونش رو ‫به خطر انداخت یاد گرفت,
‫هنوز امیدی باقی مونده,
‫همراهان نامیرا، برای تعیین سرنوشتشون ‫با نوکّرها به پا می‌خیزن!