‫بهتون نشون می‌دیم که جوخه‌ی صفر چطوری جدی میشه,
‫خودشون رو کُشتن؟!
‫وقتی که چهارنفر بودین شانسی درمقابل‌مون نداشتین,,,
‫حالا تنهایی می‌خوای چه غلطی بکنی؟
‫اگر ما ذره‌ای,,,
‫از قدرت‌ واقعی‌مون رو استفاده کنیم ‫باعث میشه ‫که آسمون و زمین هر سه جهان به لرزه بی‌افتن,
‫بخاطر همین,,,
‫ما زندگی‌هامون رو به هم پیوند زدیم تا شمشیرهای واقعی‌مون رو مهر و موم کنیم,
‫و حالا، در ازای زندگی سه‌تامون,,,
‫‫مُهر و موم سوگند خونین شکسته شده,,,
‫خودتون رو آماده کنین,
‫بانکای
‫شاتاتسو کاراگارا شیگارامینوتسوجی
‫این ریاتسویِ سنجیمارو‌ـه,,,
‫احتمالاً بانکای‌اش‌ـه,
‫بـ - بانکای؟!
‫هیچ‌وقت تاحالا همچین ریاتسوی قوی‌ای حس نکرده بودم,,,
‫حتی از بانکای‌ِ یه کاپیتان!
‫کروساکی-کون,,, داری درمورد جوخه‌ی صفرم حرف می‌زنی؟
‫آره, شماها تاحالا شخصاً ندیدن‌شون، مگه نه؟
‫زانپاکتوم، این لباس‌ها و حتی قدرت جدیدم رو,,,
‫بخاطر تمرینم با جوخه‌ی صفرم گرفتم,
‫به هرحال، هرکاری که می‌کنن اصلاً توی یه لول دیگه‌ست,
‫اگر اون‌ها انقدر که میگی قوی باشن,,,
‫احتمالاً باید بتونن کوینشی‌ها رو هم شکست بدن!
‫حق با اونه!
‫و اگر بتونن یوهاباخ رو شکست بدن,,,
‫ما هم می‌تونیم بریم پی زندگی‌مون!
‫آره,,,
‫تومپ,,, تومپ,,,
‫کارا,,, کارا,,,
‫تومپ,,,
‫کارا,,, کارا,,,
‫یک کلاف را باز کن، چشم‌های شکوفه‌گونه,
‫کسی که به توانایی‌اش می‌نگرد، نابینا‌ست,
‫دو کلاف را باز کن,,,
‫بابا بی‌خیال,,,
‫این دیگه چه کوفتی‌ـه؟
‫زره فولادین تیغه,
‫و تویی که نمی‌تونی وزنش رو تحمل کنی، ‫تا ابد مُهر و موم میشی,
‫سه کلاف را باز کن,,,
‫روده‌های شن سیاه,
‫با اون دست‌ها به داخل کشیده شد,,,
‫با پایانت رو به رو شو,
‫چهار کلاف را باز کن,,,
‫چه حقه‌ی مسخره‌ای, ‫از وسط پاره‌اش می‌کنم-
‫ملحفه‌ی یخ زده,
‫تسلیم خواب‌شون شو,,,
‫و هیچ‌وقت دیگر جُم نخور,
‫پنج کلاف را باز کن,,,
‫تا تبدیل به خاکستر شوی,,,
‫هیچ راه فراری وجود نداره,
‫شش کلاف را باز کن,,,
‫ستاره‌ی شب تاریک,
‫توسط عُمقش جذب شد,,,
‫و به سمت زندگی پس از مرگ روانه شد,
‫حالا نگاه سریعی بندازین، ‫ای شرور‌ان,,,
‫که چطور می‌بافم و پارچه‌ها را ‫از دستگاه بافندگی‌ام بیرون می‌آورم,
‫شیدنوروکوشیکیوکیمونوهاتا
‫قدرت من «سیاه»‌ـه,
‫وقتی که ایچیمونجی رو رها کنم,,,
‫چه شینیگامی باشی و چه کوینشی، ‫چه زنده باشی و چه مُرده,,,
‫هیچ اهمیتی نداره,
‫تمام «سیاهی»های جهان,,,
‫مال من میشن,
‫یوهاباخ,
‫یا نه,,, ‫بهتره بگیم ‫کسی که قبلاً یوهاباخ بوده,
‫از دست دادن اسمت حتماً خیلی سوزونده‌ات,
‫بی‌چاره‌یِ بدبخت، ‫نظرت چیه که,,,
‫یه اسمی بهت بدم!
‫شینوچی شیرافوده ایچی‌مونجی
‫اگر مجبور بودم از اصطلاحات مدرن‌تر استفاده کنم,,,
‫بهش بانکای گفته میشه,
‫هرچی باشه، این اولین زانپاکتویِ تکامل یافته‌ بود,,,
‫که خیلی قبل‌تر از اینکه بانکایی توی جهان ‫وجود داشته باشه، وجود داشته,
‫این شمشیر می‌تونه روی هرچیزی که,,,
‫ایچی‌مونجی روش نقاشی می‌کنه، اسم جدیدی حکاکی کنه,
‫مورچه ‌‌ی سیاه
‫حالا چه حسی داری، مورچه‌ی سیاه؟ ‫کسی که قبلاً با نام یوهاباخ شناخته‌ میشد؟
‫قدرت تو مثل مورچه‌ی سیاهی‌ـه که,,,
‫روی زمین می‌خزه,
‫یه زندگی ضعیف و زودگذر,
‫من,,, من هیچ‌وقت فکرش رو نمی‌کردم,,,
‫درسته, ‫نمی‌تونستی فکرش رو بکنی,,,
‫که ‫اختلاف بین قدرت‌هامون چقدر زیاده,
‫و اینجا جایی‌ـه که سرنوشتت به پایان می‌رسه,
‫تو سنگینی جون همه‌ی ‫شینیگامی‌هایی که ‫گرفتی رو‌ بر روی دوشت تحمل خواهی کرد,,,
‫و مثل مورچه‌ی سیاهی که هستی لِه و لورده میشی!
‫پادشاه حشرات,,,
‫به درود,
‫هیچ‌وقت فکرش رو نمی‌کردم,,,
‫که بتونم با چشم‌های بسته‌ام، انقدر ببینم!
‫چرا,,,
‫هنوز نمردی؟
‫غیر ممکنه, ‫حروف,,,
‫«پادشاه کوینشی محبوس,,,»
‫«نبضش رو بعد از 900 سال دوباره به دست میاره,»
‫«ذهنش رو بعد از 90 سال,»
‫«قدرتش رو بعد از 9 سال,»
‫اعلی‌حضرت تمامی این مدت با چشم‌های بسته,,,
‫درحال مبارزه بودن,
‫اما نه بخاطر اینکه نسبت به دشمنانش بی‌اعتنا بوده,
‫اگر قبل از 9 سال بازیابی قدرت‌شون چشم‌هاشون رو باز می‌کردن,,,
‫ممکن بود قدرت‌شون از کنترل خارج بشه,
‫ولی الان، اعلی‌حضرت چشم‌هاشون رو باز کردن,
‫بازیابی 9 ساله‌ی قدرت‌شون تموم شده,,,
‫و اعلی‌حضرت قدرت واقعی‌شون رو دوباره به دست اوردن,
‫چشم‌هاشون حالا می‌تونن هرچیزی که ‫قراره اتفاق بی‌افته رو ببینن و بشناسن,
‫و,,,
‫قدرتی که اعلی‌حضرت با چشم‌هاشون می‌بینن,,,
‫نمیشه ازش برای کُشتن‌شون استفاده کرد,
‫شریفت اعلی‌حضرت «A» هست,
‫اسم قدرتِ درخور و شایسته‌ی پادشاه کوینشی ما,,,
‫«قدرت مطلق»‌ـه,
‫عــه؟
‫بیداری پادشاه‌تون باعث شده که قدرت‌های جدیدی به دست بیاری، ایشیدا اوریو؟
‫نگران نباش,
‫اگر نمی‌تونی بخوابی، چشم‌هات رو به همدیگه می‌دوزم تا بتونی,
‫بفرما بدوز,
‫ولی باید سریع‌تر از تیرهام حرکت کنی,
‫لیچت رِگِن
‫حس می‌کنی که یه چیزی توی رگ‌هات به جوش اومده، اوریو ایشیدا؟
‫این همون خون آبی‌ای هست که ازش به ارث بُردی,
‫هرچند که,,,
‫برای یه کوینشی ناچیز، چه چیزی برای به ارث گذاشتن وجود داره؟
‫کسی که توسط پادشاه ارواح رها شده، چه میراثی می‌تونه به جا بذاره؟
‫نژاد شما زمانش به سر رسیده,
‫من همینجا و همین الان نسل‌تون رو ریشه‌کَن می‌کنم,
‫نگران نباش,
‫من مایوری نیستم,
‫علاقه‌ای به بازی با جسد مُرده‌ها ندارم,
‫اگر توی دنیای زنده‌ها قایم می‌شدی و صدات درنمی‌اومد,,,
‫حداقل لازم نبود که بی‌دلیل بمیری,
‫من,,, دلیلی برای مُبارزه دارم,
‫یه کوچولو قراره درد داشته باشه,,,
‫حتماً‌ برات سواله که چرا اون موقع نمردم,,,
‫یا اینکه چرا قدرت‌هات ازم جدا شده,,,
‫و یا اینکه چرا قراره درنهایت بمیری,
‫این‌ها چیز‌هایی‌ان که می‌خوای بدونی، مگه نه؟
‫فکر کردی من می‌بازم؟
‫حتماً چون اسم مورچه‌ی سیاه رو از خودت برداشتی,,,
‫هوا برت داشته که چقدر قوی‌ای,,,
‫کسی که قبلاً به عنوان یوهاباخ شناخته میشد,
‫چطور می‌خوای با این همه سیاهی‌ای که داری بر من غلبه کنی؟
‫شاید همه چیز رو بدونی، ولی فراموش کردی که,,,
‫تمامی سیاهی‌های این دنیا متعلق به من‌ـه؟!
‫درود برتو، ای غروب,
‫درود بر تو، ای ‌تاریکی ابدی,
‫بیا نزدیک‌تر,
‫خودت رو نشون بده و یه نوشیدی بنوش,
‫تا که آن نوشیدنی، آخرین نفس تو باشد,
‫ولی گل‌ها حتی در مسیر مرگ نیز,,,
‫شکوفه می‌زنند,
‫خوراک کجاست؟
‫سیاهش کن,
‫تیکه تیکه‌اش کن,
‫بسوزون و سیاهش کن,
‫با شعله‌ای، بسی سیاه,
‫و من یکجا می‌بلعمش,
‫با استخوان‌های سفیدِ خالص که برجا می‌ماندد,,,
‫قبرت و بنا می‌کنم و برات ماتم می‌گیرم,
‫تا دیگر هیچ‌وقت به دنیا نیایی,
‫تا دیگر هیچ‌وقت پیشکش ما نشوی,
‫فوتن تایساتسو ریو!
‫این‌ها قبرهایی هستن که از 100 شب دزدیده شده از ‫جامعه‌ی ارواح در 100 سال آینده برای تو ساخته شدن,
‫اون‌ها حتی لباس سیاهی رو که پوشیدی هم جذب خودشون می‌کنن,
‫خون، گوشت و استخون‌هات رو سیاه می‌کنن,,,
‫و به پوچی برشون می‌گردونن,
‫حتی تولد دوباره هم ممکن نیست,
‫- به درون جهنم سیاه مطلق سقوط کن! ‫- به درون جهنم سیاه مطلق سقوط کن!
‫بهت گفتم که می‌تونم همه چیز رو ببینم,
‫قدرت من رو نه میشه درک کرد و نه میشه در مقابلش اقدام متقابلی کرد,
‫تمام چیزی که می‌بینم و می‌دونم درمقابل من بی‌فایده‌ست,
‫هنور هم من رو به عنوان یه موجود بی‌نام می‌بینی؟
‫اسم من یوهاباخ‌ـه,
‫کسی که همه چیز رو ازت می‌دزده,
‫این قدرت یه اشترن ریتره؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫واقعاً فکر کردی که می‌تونی از بانکای من فرار کنی؟
‫چه حرف عجیبی می‌‌زنی، شینیگامی,
‫کسی که درحال حاضر توی بانکای‌ات گرفتار شده,,,
‫خودتی,
‫من ایشیدا اوریو هستم,
‫به شرفم به عنوان یه کوینشی قسم می‌خورم که می‌کُشمت,
‫درست همونطور که پیش‌بینی کرده بودم,
‫سه قدم با مرگ فاصله داشتی,
‫جوخه‌ی صفر شکست خورد,
‫بالاخره هزارسال دعامون داره نتیجه میده,
‫حالا نوبت سقوط تو‌ـه,,,
‫پادشاه ارواح,
‫برای هزارسال,
‫تلفاتی که در روح‌های کوینشی‌ ما حک شده‌ان,,,
‫و نهضت ما برای نابودی باعث و بانی‌اش,,,
‫با مرگ تو به پایان می‌رسه,
‫می‌شنوی؟
‫صدای قدم‌های من رو؟
‫این‌ها زنگ‌هایی هستن که برای پادشاه سه جهان به صدا درمیان,
‫خیلی ساکته,,, ‫چه خبره؟
‫مُبارزه تموم شده؟
‫اون,,,
‫یکی از اعضای جوخه‌ی صفره؟
‫آره, اوشو‌ـه,,,
‫ایچیگو,,,
‫اوشو؟!
‫اسمم رو، ایچیگو,,,
‫- چی شده؟ ‫- نمی‌دونم,,,
‫اسمم رو صدا بزن,,,
‫صدای اوشو رو می‌شنوم,,,
‫اسمم رو صدا بزن، ایچیگو,,,
‫اسمت رو,,,؟
‫هیوسوبه ایچیبه,
‫آخیش! عه، دمت گرم!
‫همه‌ی قدرت‌ها در نام‌ها نهفته‌ان,
‫وقتی که اسمم رو گفتی,,,
‫تونستم یکم از قدرتت رو به دست بیارم,,,
‫تا بدنم رو بازسازی کنم,
‫چه فضاحتی,,,
‫جدی؟
‫با ترکیب قدرت من و تو، نباید تعجبی داشته باشه,
‫ایچیگو, ازت می‌خوام که جلوی یوهاباخ رو بگیری,
‫جوخه‌ی صفر بهشون باخت,
‫بدن من بازسازی شد,,,
‫ولی تا قدرتم برگرده، دیگه خیلی دیر شده,
‫کس دیگه‌ای نیست که درحال حاضر بتونه متوقفش کنه,
‫ازت نمی‌خوام بکشیش, ‫فقط می‌خوام جلوش رو بگیری,
‫پادشاه ارواح کلید دنیاست,
‫اگر اون بمیره,,,
‫دنیای زنده‌ها، هوئکو موندو و سِرِته,,,
‫همگی از هم می‌پاشن و ناپدید میشن,
‫شرمنده‌ام که همچین کاری رو بهت می‌سپارم,
ولی ‫لطفاً از پادشاه ارواح محافظت کن، ایچیگو,
‫حله,
‫به درود، پادشاه ارواح,
‫کسی که آینده رو دیده,,,
‫پدر من,
زنگ همچنان به صدا درخواهد آمد
تا زمانی که بر زمین بی‌افتی
ای زخم خورده از شمشیر
جنگ خونین هزارساله