رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫در اعماق جنگل صد هکتاری،
‫پسر جوانی به نام کریستوفر رابین،
‫با موجودات عجیب و جوانی آشنا شد,,,
‫که حیوانات چندنژاده بودن,
‫برخی از مردم اون‌ها رو ‫«نجس» تلقی می‌کردند,
‫این حیوانات خودشون رو معرفی کردن, ‫اسم‌هاشون «جغد»، «خرگوش»،
‫«عیور»، «خوکچه» و,,,
‫مهم‌ترینشون اسمش «پو خرسه» بود,
‫کریستوفر که جوان و خام بود ‫خطرات رو نادیده گرفت و,,,
‫با اون موجودات دوست شد,
‫همیشه براشون غذا می‌برد و ‫هر روز که می‌گذشت،
‫رابطه‌شون صمیمی‌تر می‌شد,
‫آشناییشون به چند سال کشید،
‫تا اینکه همه‌شون به سن بلوغ رسیدن,
‫در نهایت کریستوفر مجبور شد ‫تصمیم سختی بگیره,
‫که آیا دوستانش رو تنها بذاره و,,,
‫بره دانشکده پزشکی یا نه,
‫که آیا بذاره دوستانش دوباره ‫فقط به خودشون متکی باشن یا نه,
‫بعد زمستون از راه رسید,
‫سرمای شب‌ها کشنده بود,
‫خاک زمین‌ها بی‌حاصل شده بود و ‫نمی‌شد باهاش زراعت کرد,
‫در شبی سرنوشت‌ساز که دوستان ‫با گرسنگی دست و پنجه نرم می‌کردن،
‫پو تصمیم گرفت که برای زنده موندن،
‫باید شکم خودشون رو ‫با یکی از دوستانشون سیر کنن,
‫این‌طوری بود که عیور از جمعشون کم شد,
‫لطمه‌ی روانی چنین اقدامی ‫ذهن اعضای گروه رو مخدوش کرد,
‫به تدریج خوی وحشی‌گری پیدا کردن ‫و از تمام انسان‌ها متنفر شدن,
‫به خصوص از کریستوفر رابین ‫که تنهاشون گذاشت و رفت,
‫بین خودشون عهدی بستن,
‫از رفتار انسانی دست کشیدن و,,,
‫به ریشه‌های حیوانی خودشون برگشتن,
‫قسم خوردن که دیگه ‫هیچ‌وقت لب به سخن باز نکنن,
‫[پنج سال بعد]
‫رسیدیم,
‫گفتم که زیاد طول نمی‌کشه,
‫دنبالم بیا، من اینجا رو خیلی خوب بلدم,
‫دو ساعت پیش هم همین رو گفتی,
‫تقریبا رسیدیم, باور کن,
‫- باشه، یک ساعت دیگه مهلت می‌دم, ‫- یک ساعت خوبه,
‫- اگه نرسیدیم، برمی‌گردیم, ‫- باشه,
‫راستش تو اولین کسی هستی ‫که با خودم آوردمش اینجا,
‫آها, اون‌وقت چرا انقدر من خاصم؟
‫- می‌پرسی چرا انقدر خاصی؟ ‫- هوم؟
‫آها، چون به زودی قراره,,,
‫تو بشی ماری، همسر کریستوفر رابین,
‫نمی‌خوام هیچ رازی بینمون باشه,
‫اصلا هم دلم نمی‌خواد فکر کنی خل و چلم,
‫من کی گفتم تو خل و چلی کریس؟
‫خیلی‌خب, بیا بریم,
‫[جنگل صد هکتاری]
‫به نظرت اون قصه‌ها رو ‫از خودم در می‌آوردم؟
‫نه، فکر نکنم همه‌شون الکی باشن,
‫یعنی حرفم رو باور می‌کنی؟ ‫باور می‌کنی که وجود دارن؟
‫من که این رو نگفتم,
‫ببین، به نظرم اونموقع خیلی بچه بودی و,,,
‫قوه‌ی تخیلت خوب کار می‌کرد و,,,
‫طی این سال‌هایی که گذشت ‫خودت رو متقاعد کردی که واقعی هستن,
‫چون واقعی هستن ماری,
‫مگه می‌شه همه‌اش خیالی باشه؟
‫لازم نیست از این بابت خجالت بکشی,
‫خیلی‌ها توی بچگی دوست خیالی داشتن,
‫دوست‌های من خیالی نبودن ماری,
‫این قوه‌ی تخیل بی‌پروایی که داری ‫باعث شده انقدر موفق بشی,
‫لازم نیست ازش خجالت بکشی,
‫به نظرت چرا اومدیم اینجا؟ هوم؟
‫اگه حرفم رو باور نمی‌کنی، ‫پس چرا اومدیم اینجا؟
‫کریس,,,
‫من فکر نمی‌کردم قراره ‫اون موجودات رو پیدا کنیم,
‫ولی اومدم که همراهیت کنم,
‫بیا دیگه برگردیم, داره دیروقت می‌شه,
‫پو، خوکچه، عیور,,, همه‌شون,
‫چندین سال با همدیگه دوست بودیم,,,
‫الان هم این اطرافن,
‫می‌دونم، این داستان رو کلی برام تعریف کردی,
‫که دزدکی می‌رفتی توی آشپزخونه ‫تا براشون غذا پیدا کنی,
‫یا اینکه ساعت‌ها باهاشون ‫حرف می‌زدی و بازی می‌کردین,
‫آره,
‫خرس زرده‌ی کوچولو,,,
‫با اون خوک کوچولو,,,
‫که نه تنها هیچ آدمی، ‫بلکه از اونموقع,,,
‫حتی خودت هم ندیدیشون,
‫لابد تو درست می‌گی,
‫می‌دونم هضم کردن این مسائل چقدر سخته،
‫ولی منم برای همین کنارتم,
‫البته می‌شه گفت همچنان ‫توی ذهنت زنده‌ان,
‫پو!
‫بیا ماری، خودشونن! خودشونن!
‫- کریستوفر! ‫- پو!
‫کریستوفر، اینجا امن نیست!
‫خودشه, خودشه ماری، پیداشون کردیم,
‫کریستوفر، نمی‌شه که بریم اونجا,
‫محل همیشگیمون اینجا بود ماری, ‫ولی انگار عوض شده,
‫امکان نداره,
‫اونجوری که یادم میاد نیست,
‫لابد اشتباه گرفتی,
‫آخ,,, پو,
‫طی این همه سال چی به سرت اومد؟
‫کریستوفر! باید فورا بریم,
‫- ماری,,, ‫- واقعا نباید اینجا بمونیم,
‫ماری، می‌خوام بفهمم اینجا چی شده, خب؟
‫بیا بریم, خواهش می‌کنم,
‫تو توی هیچ خطری نیستی، خب؟ ‫من می‌شناسمشون, باشه؟
‫ببین، من خودم مواظبتم,
‫اتفاق بدی نمیفته، خب؟
‫از این وضع خوشم نمیاد,
‫ماری، هیچ اتفاق بدی نمیفته, ‫باشه؟ قول دادم دیگه,
‫باهاشون که آشنا بشی، متوجه می‌شی, بیا بریم,
‫ماری، خونه‌مون اینجا بود,
‫قبلا,,, همیشه اینجا بازی می‌کردیم,
‫انتظار نداشتم انقدر بزرگ باشه,
‫پو,
‫خوکچه,
‫کریس, این عکس توئه؟
‫آره,,, ولی چرا اینجوریه؟
‫چرا باید چنین کاری کنن؟
‫نمی‌دونم,
‫ولی به نظر خوب نمیاد,
‫باید بریم خونه,
‫باید قایم بشیم,
‫باید قایم بشیم, زودباش,
‫کریس، قایم شو,
‫قایم شو,,, قایم شو,
‫خوکچه!
‫بس کن خوکچه!
‫کریس!
‫خواهشا بس کن خوکچه!
‫خوکچه، خواهشا بس کن!
‫تو رو خدا بس کن!
‫ماری! خوکچه بس کن!
‫ماری,,,
‫پو,,, پو، بیا کمکم کن,
‫خوکچه زده به سرش,
‫زد زنم رو کشت, لطفا کمکم کن!
‫این کارها برای چیه پو؟
‫ما که با همدیگه دوست بودیم, ‫این کارها برای چیه؟
‫خوکچه، معذرت می‌خوام,
‫نمی‌دونستم اینجوری می‌شه,
‫خیال می‌کردم بدون من ‫براتون مشکلی پیش نیاد,
‫چرا این کارها رو می‌کنید؟ ‫ما که دوست بودیم,
‫بس کنید,
‫التماستون می‌کنم بس کنید,
‫اگه می‌دونستم که نمی‌رفتم, ‫به خدا قسم,,,
‫همیشه کلی با همدیگه بازی می‌کردیم,
‫پو، یادته بچه که بودیم ‫با همدیگه بازی می‌کردیم؟
‫آخه,,, این کارها یعنی چی؟
‫اگه می‌دونستم که نمی‌رفتم! ‫به خدا نمی‌رفتم!
‫یادته بچه بودیم پو؟ خواهشا,,,
‫بسه, بسه,
‫نکن پو,,,
‫«پو خرسه: خون و عسل»
‫امروز شخص دیگری در جنگل ناپدید شد,
‫جسد مُثله شده‌ای پیدا شد,,,
‫که با نام «پاگنده» ‫در جنگل اشدان شناخته می‌شه,,,
‫در این صد هکتار راه فراری نیست,,,
‫جسد مُثله شده‌ای پیدا شد,,,
‫فرد دیگری در جنگل گم شده,,,
‫امروز سمت جنگل نرید,,,
‫پلیس جسد مُثله شده‌ای پیدا کرده,,,
‫امروز سمت جنگل نرید,
‫چند مقتول جدید در نواحی ‫جنگل صد هکتاری,,,
‫در این صد هکتار راه فراری نیست,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫صرفا,,, نمی‌دونم چطوری بیانش کنم,
‫خب، بگو ببینم خوشحالی که ‫امروز اومدی باهام صحبت کنی؟
‫آره,
‫چرا خوشحالی؟
‫نمی‌خوام زندگیم اینجوری ادامه پیدا کنه,
‫هر جا که می‌رم حواسم به پشت سرمه,
‫نسبت به همه‌چیز حساس شدم,
‫یعنی با کوچکترین صدای ناگهانی,,,
‫حس می‌کنم قلبم میاد توی دهنم,
‫اینکه به تاثیرات این موضوع ‫روی زندگیت آگاهی و,,,
‫در راستاش عمل می‌کنی، ‫خیلی قدم بزرگیه,
‫هر جلسه که می‌گذره کلی پیشرفت می‌کنی,
‫ماریا جان، منم می‌خوام ‫کمک کنم به بهبودی برسی,
‫صرفا,,,
‫حس می‌کنم چیز خاصی عوض نشده,
‫شرایط روانی‌ات هیچ شباهتی ‫به ماریای چند ماه پیش نداره,
‫درسته,
‫می‌دونم, فقط کنار اومدن برام سخته,
‫وقتی سر کارم,,,
‫توی جمعیت هستم,,,
‫مدام حس می‌کنم که ‫هنوز اون بیرون پرسه می‌زنه,
‫تا حالا شده بخوای یک هفته بری استراحت؟
‫از شلوغی شهر فاصله بگیر,
‫مسائل کاری رو بنداز عقب,
‫برو جایی که توش بیشتر حس امنیت کنی,
‫سعی کن زیاد ذهنت رو ‫درگیر اتفاقاتی که افتاده نکنی,
‫به نظرم خیلی می‌تونه کمکت کنه,
‫آره,
‫شاید کمک کنه,
‫دو ساعت؟
‫شوخی می‌کنی تینا؟
‫می‌دونم, ببخشید، ببخشید, ‫زودی میام پیشت، تو فقط,,,
‫برو وسایلت رو آماده کن، خب؟
‫برای خودت شراب بریز، ‫نوشیدنی‌ها رو آماده کن,
‫منم زودی میام پیشت,
‫حواست باشه خودت رو جا نذاری ‫از بس که فراموش‌کاری,
‫گوش کن, گوش کن,
‫صداش رو شنیدی؟ صدای در بود,
‫یعنی دارم میام, زود می‌رسم,
‫تو که راست می‌گی, آدم بدقول,
‫خیلی‌خب، می‌بینمت دیگه,
‫آهای,
‫آهای, کسی نیست؟
‫گمون نکنم کسی اینجا باشه,
‫وایستید, دارم میام,
‫سلام,
‫حالت چطوره دختر خانم؟
‫شرمنده صدات رو نشنیدم,
‫اشکالی نداره,
‫می‌خواستم بپرسم پمپ بنزین کار می‌کنه؟
‫اون پمپ‌های قدیمی رو می‌گی؟ ‫خودت که دیدی چه وضعیه,
‫چندین ساله از کار افتادن,
‫اگه می‌خوای بنزین بزنی، ‫باید سه کیلومتر جاده رو بری بالا,
‫باشه,
‫کمک دیگه‌ای از دستم بر نمیاد؟
‫ماریا، بیا دیگه! بیا بریم!
‫ظاهرا دوستت بیرون منتظره,
‫آره، شرمنده, زیادی منتظرش گذاشتم,
‫وای! معذرت می‌خوام!
‫عزیزم، معذرت‌خواهی نکن, ‫تقصیر من بود,
‫بفرمایید,
‫- وای، لطف کردی, ‫- بازم ببخشید,
‫خیلی‌خب, خداحافظتون!
‫- خداحافظ, ‫- خداحافظ,
‫پاهام درد گرفت,
‫زویی، یک دونه سوسک اینجا باشه ‫باید من رو برگردونی خونه,
‫سوسک که آدم نمی‌خوره لارا,
‫برام مهم نیست, خیلی چندشن,
‫جدی می‌گی؟
‫جای باحالی به نظر می‌رسه, ‫راستی دیدید استخر داره؟
‫- هوم، باربیکیو هم داره, ‫- ایول,
‫خب، استخرش که مال خودمه,
‫این‌جوریه؟
‫- خیلی خوش می‌گذره, ‫- آره,
‫بیاید دیگه, بریم داخل,
‫- وای, چه قشنگه, ‫- آره,
‫- وای خدا, چه خوشگله, ‫- وای,
‫خدایا,,, چقدر بزرگه,
‫اولین باره توی زندگیت ‫چیز بزرگ می‌بینی جس؟
‫خیلی‌خب خانم‌ها، یادتونه چه توافقی کردیم؟
‫واقعا قراره چنین کاری کنیم؟
‫آره، اصلا برای همین اومدیم اینجا,
‫- پس قبوله, ‫- تو هم بده,
‫قرار بود ارتباطمون رو قطع کنیم, ‫خودمون رو وقف طبیعت کنیم,
‫کل روزمون هم توی اینستاگرام چرخ نزنیم,
‫- لارا, ‫- من گوشیم رو نمی‌دم جس,
‫معلومه که می‌دی,
‫بده دیگه,
‫قرار نیست حوصله‌ات سر بره,
‫- لارا,,, ‫- باشه، بی‌خیال بشید,
‫- بالاخره داد, ‫- بی‌خیال,
‫شک ندارم حوصله‌اش سر می‌ره,
‫نیازی به گوشیم ندارم,
‫خلاصه که,,, می‌رم وسایلم رو بذارم,
‫اتاق قشنگه مال خودمه,
‫باشه,
‫نگفته بودم تینا نمیاد؟
‫مثل همیشه دیر کرده,
‫[جنگل صد هکتاری]
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد,
‫لطفا پس از شنیدن صدای بوق، ‫پیغام خود را بگذارید,
‫سلام، منم, می‌شه بعد اینکه ‫پیامم رو شنیدی بهم زنگ بزنی؟
‫چون اصلا نمی‌دونم قراره کجا برم,
‫مطمئنی جنگل صد هکتاری بود؟ ‫اسمش همین بود؟
‫چون نقشه که می‌گه باید دور بزنم،
‫منم که مسیریابی بلد نیستم,
‫پیامم رو که شنیدی بهم زنگ بزن, ‫چون اصلا نمی‌دونم کجام,
‫[جنگل صد هکتاری]
‫تو رو خدا نکن!
‫لطفا! لطفا!
‫نکن!
‫تو رو خدا اذیتم نکن!
‫کی وقت این کارها رو داشتی؟
‫قبل اینکه برسیم گفتن ‫اینجا رو درست کنن,
‫نگران نباش, زیاد هزینه برنداشت,
‫نکنه خوشت نیومد؟
‫آخه فعلا برای این کارها زوده,
‫که اینطور,
‫واقعا خوشم اومد,
‫می‌دونم خیلی برات مهمه, ‫اینم می‌دونم که خیلی تلاش می‌کنی,
‫پای تصمیمت هستی؟
‫آره، عیبی نداره,
‫تازه روان‌پزشکم هم گفته ‫بعدش حالم بهتر می‌شه,
‫خیلی‌خب,
‫به تدریج متوجه شدم که ‫هیچ‌چیزی سر جای خودش نیست,
‫مثلا صندلی باغی کنار پنجره‌ام بود,
‫یا رد پا توی باغ بود,
‫پشم‌هام, نمی‌دونستم چنین حالی رو ‫پشت سر گذاشتی,
‫با خودم می‌گفتم که توهمه و,,,
‫احتمالا چیزی نیست,
‫تا اینکه یک شب,,,
‫از اتاقم اومدم بیرون تا آب بخورم,
‫وقتی برگشتم توی اتاقم,,,
‫صدایی شنیدم,
‫از بین پرده‌ها,,,
‫چشم‌هایی رو دیدم که به خودم زل زده بود,
‫وقتی که جیغ زدم,,, فرار کرد,
‫واقعا منزجرکننده‌ست,
‫با پلیس صحبت کردم, ‫ولی کاری از پیش نمی‌بردن,
‫تقریبا تا یک ماه اوضاع خوب بود,
‫بعد توی جمعیت که بودم,,, ‫دوباره احساس ناخوشی بهم دست داد,
‫انگار یکی من رو می‌پایید,
‫تماس‌های تصادفی می‌گرفتن,
‫تا اینکه یک شب,,,
‫توی اتاقم خوابیده بودم, تنها بودم,
‫گمونم ساعت سه صبح بود,
‫صدایی توی اتاقم شنیدم,
‫اومده بود داخل,,,
‫می‌خواست لختم کنه,
‫- من بودم پشم‌هام می‌ریخت, ‫- ساکت لارا!
‫پلیس کامپیوترش رو پیدا کرد ‫که توش کلی از من عکس داشت,
‫حتی متوجهش نشده بودم,
‫برای همین نخواستم بهتون بگم، ‫چون نباید از من می‌شنیدید,
‫الان حس می‌کنم حالم خیلی بهتر شده,
‫خواهش می‌کنم,
‫خواهشا تمومش کن,
‫تو چنین موجودی نیستی,
‫اصلا تو رو اینجوری یادم نیست,
‫من,,, مجبور بودم برم,
‫بقیه تو رو درک نمی‌کنن پو, ‫مثل من درکت نمی‌کنن,
‫خواهشا حرفم رو باور کن,
‫تصور کن,,, تصور کن چی می‌شد,,,
‫من دوستت داشتم پو,
‫معذرت می‌خوام,,,
‫دلم برات تنگ شده بود پو, ‫خرس خنگول خودم,
‫تو بهترین خرس دنیایی,
‫هیچوقت از همدیگه جدا نمی‌شیم,
‫هیچ‌وقت از پیشت نمی‌رم, ‫قول می‌دم اصلا نرم,
‫کنار همدیگه پیر می‌شیم, ‫تا آخر عمرمون پیش همدیگه‌ایم,
‫تو بهترین خرس کل دنیایی,
‫همیشه کنارت می‌مونم,
‫پو,
‫پو,,, تو رو خدا نکن,
‫نکن پو,,,
‫نه!
‫وای خدا,,,
‫وای خدا!
‫ماری!
‫آشغاله, آشغاله,,,
‫این که اصلا,
‫این دیگه چیه؟
‫یعنی که چی؟
‫آهای,
‫آهای!
‫اومدی ماریا رو بپایی؟
‫ولم کن,
‫ولمون کن بابا,
‫نمی‌ذارم تعطیلاتم رو خراب کنی خیکی رومخ,
‫ماریا,
‫ماریا!
‫ولم کن! ولم کن!
‫تو رو خدا نکن!
‫تو رو خدا!
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫لطفا، لطفا,,,
‫ماریا!
‫صدای کی بود؟
‫صدای لارا بود؟
‫- جیغ کشید؟ ‫- گمون کنم,
‫پشم‌هام, بیا بریم, ‫لابد اتفاقی افتاده,
‫- انگار جیغ کشیده بود, ‫- شاید تینا اومده,
‫نه، به صدای تینا نمی‌خورد,
‫- بریم نگاهی بندازیم؟ ‫- آره، بیا,
‫این ماشین چرا اینجاست؟
‫انگار اتفاقی افتاده ماریا,
‫چرا در اینجوری باز مونده؟
‫نمی‌دونم,
‫بیا بریم,
‫- جس,,, ‫- چیزی نیست,
‫این چیه؟
‫ماریا، بیا بریم!
‫باید بریم داخل! بیا ماریا!
‫لارا بود؟
‫باید زود بریم!
‫زویی و,,,
‫[برید بیرون]
‫لارا مرده,
‫چی؟
‫یکی بیرون ساختمونه,
‫هر کسی که هست، ‫لابد اون هم خودش نوشته,
‫الان چه خاکی به سرمون کنیم؟
‫در اصلی باز بود,
‫ممکنه اومده باشن داخل,
‫این رو از بیرون شیشه نوشتن,
‫باید کنار همدیگه بمونیم و سلاحی پیدا کنیم,
‫زود باشید، باید زنگ بزنیم پلیس,
‫زویی، می‌ترسم,
‫منم می‌ترسم آلیس, منم می‌ترسم,
‫این دیگه چی بود؟
‫نمی‌دونم,
‫صورتش رو دیدی؟
‫شبیه آدمیزاد نبود,
‫زویی، واقعا می‌ترسم,,,
‫می‌خوان بیان توی خونه,
‫آرامشتون رو حفظ کنید, خب؟
‫باید سلاح دفاعی پیدا کنیم,
‫باید بریم آشپزخونه! ‫بیا، بیا، بیا!
‫می‌ترسم,
‫زود از اینجا می‌ریم، خب؟
‫چرا دست از سرم بر نمی‌داره؟
‫هر جا که می‌رم میاد دنبالم,
‫من کنارتم,
‫دیگه تنها نیستی، خب؟
‫ماریا، حالت خوبه؟
‫حالش خوبه, یهویی حالش بد شد,
‫ماریا، به خودت استرس وارد نکن,
‫کسی که اون بیرونه ‫اونی نیست که دنبال توئه,
‫می‌خواد بیاد توی خونه,
‫زودباش دیگه,
‫لارا,,, رفته بود توی استخر, مگه نه؟ ‫از در پشتی رفته بود,
‫آره، سر شب رفته بود,
‫- وای خدا، به نظرت که,,, ‫- گندش بزنن,
‫لابد در پشتی رو باز گذاشته,
‫اون موجود هر چی که هست، ‫فعلا جلوی در اصلیه,
‫- می‌رم در پشتی رو ببندم, ‫- نه، نباید بری,
‫- نباید بذاریم دزدکی بیاد داخل, ‫- بس کن زویی,
‫من تفنگ دارم! طبقه بالا تفنگ دارم!
‫- تفنگ داری؟ ‫- آره,
‫اتاق طبقه‌ی بالاست,
‫زودباش! بیا!
‫بذار ببینم کجا گذاشتمش,
‫باید برگردیم پیش بقیه, ‫زودباش، عجله کن,
‫- بجنب ماریا! ‫- کجا گذاشتمش؟
‫چراغ‌قوه پیدا کردم, ‫به کارمون میاد,
‫خب، پیداش کردم, ‫تو چراغ‌قوه رو بگیر,
‫- خیلی‌خب, ‫- بریم,
‫هیس، هیس,
‫اومده داخل,
‫به نظرت زویی و آلیس کجان؟
‫لابد قایم شدن,
‫سعی کن صدایی در نیاری,
‫باید بریم سمت اون در,
‫در رو ببندیم و برگردیم پیش بقیه,
‫آلیس,
‫دوستت دارم,
‫منم دوستت دارم,
‫پشم‌هام,
‫به نظرت داخله؟
‫هر موقع بهت گفتم برو، ‫با تمام سرعت برو سمت در,
‫زویی، من پیشت می‌مونم, ‫بدون من جایی نمی‌ری,
‫بهش دست نزن! بهش دست نزن!
‫چه غلطی می‌کنی؟ ‫بهش دست نزن!
‫بهش دست نزن چندش!
‫زویی بود؟
‫فکر کنم,
‫بلند شو,
‫نه زویی! نه!
‫زویی!
‫ماریا,,,
‫آلیس اونجاست,,, ببین,
‫هیس، هیس,
‫وای,,, بیا اینجا, آروم باش,
‫فکر نکنم ما رو دیده باشن,
‫مطمئنی بهتره الان با تیر نزنمشون؟
‫آلیس بهشون نزدیکه, ‫ممکنه تیرت بخوره بهش,
‫فعلا دنبالشون می‌کنیم,
‫بالاخره فرصتش پیش میاد ماریا,
‫آلیس,
‫آلیس!
‫زویی؟
‫زویی کجاست؟
‫زویی؟ من کجام؟
‫آروم باش, آروم باش, ‫چیزی نیست,
‫اون موجودات,,,
‫می‌خوایم آزادت کنیم,
‫حالت خوبه,
‫مگه نه؟
‫کشتنش,
‫زویی رو کشتن,
‫نباید اینجا بمونیم آلیس,
‫هر لحظه ممکنه برگردن,
‫باشه, باشه,
‫همینه, خوبه,
‫بیا بریم,
‫برو جلو,
‫این دیگه چی بود؟
‫جسیکا، اگه کس دیگه‌ای اینجا باشه,,,
‫نمی‌شه که تنهاشون بذاریم,
‫وگرنه اون هیولاها می‌کشنشون,
‫ماریا، باید فورا گورمون رو گم کنیم,
‫وایستا, چی کار می‌کنی؟
‫هر لحظه ممکنه برگردن، می‌فهمی؟
‫باید همین الان بریم,
‫خواهشا کمکم کنید, ‫تو رو خدا کمکم کنید,
‫خواهش کردم, زیاد وقت نداریم,
‫- خواهشا کمکم کنید, ‫- باشه,
‫بیاید کمک دیگه! زود باشید!
‫زود باشید! چرا وایستادید؟
‫حالت خوبه؟
‫کمک!
‫بازم آدم اینجاست, بازم هست؟
‫فقط همین یکی اینجاست, ‫امروز صبح آوردنش,
‫شما برید, کمکش کنید, ‫من چیزیم نیست,
‫- ولی,,, ‫- الان وقت نداریم، زود برید!
‫دنبالمون بیای‌ها، باشه؟
‫وای خدا,
‫زن بی‌چاره,
‫باهاش چی کار کردن؟
‫خواهشا,,,
‫خواهشا کمک کنید,
‫چی کارت کردن؟
‫پو و خوکچه بودن,
‫یعنی چی؟ من نمی‌فهمم, ‫«پو و خوکچه» چیه؟
‫همدیگه رو اینجوری صدا می‌زدن,
‫موجودات ناقص‌الخلقه‌ای هستن,
‫نصف خوک، نصف خرس,
‫انگلیسی‌شون,,,
‫دست و پا شکسته بود,
‫باهات چی کار کردن؟
‫خوکچه,,,
‫هر موقع هوس کنه میاد ‫من رو تیکه‌پاره می‌کنه,
‫یعنی باهاشون صحبت کردی؟
‫هر موقع دهن باز می‌کنم,,,
‫خوکچه باز بهم حمله می‌کنه,
‫حتی می‌ترسم حرفی بزنم,
‫خواهشا، خواهشا آزادم کنید!
‫چیزی نیست, بلند شو,
‫- خیلی‌خب, ‫- عجله کنید,
‫وای,,,
‫- چه بلایی سرم آوردن؟ ‫- هیس!
‫آروم باش,
‫خواهشا بس کن! صدات رو می‌شنون!
‫می‌شه ساکت باشی؟ ‫هنوز فرار نکردیم,
‫هیس، هیس,
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب,
‫بذارید بیان,
‫تا جنازه‌اش رو نبینم جایی نمی‌رم,
‫خوکچه! کجایی کوچولو؟
‫خوکچه,
‫کجایی؟
‫اومدم سراغت,
‫بیا پیدام کن دیگه,
‫- دیوانه شده, ‫- الانه که بیاد,
‫صداش رو می‌شنونه,
‫پیدات کردم خوکچه,
‫چرا من؟
‫همه‌اش تقصیر توئه,
‫قیافه‌ام رو عین هیولا کردی,
‫بابت بلاهایی که سرم آوردی,,,
‫کاری می‌کنم تقاص پس بدی!
‫تفنگش کار نمی‌کنه,
‫پشم‌هام,,,
‫تحمل صدای جیغش رو ندارم!
‫آلیس، بلند شو!
‫- برو عقب! ‫- وای خدا!
‫برو عقب,
‫- آلیس کجاست؟ ‫- نمی‌دونم, آلیس!
‫باید پیداش کنیم,
‫- آلیس! ‫- برو عقب!
‫- زودباش! ‫- بدو!
‫بدو!
‫آره, بلند شو آشغال کثافت,
‫تقاص بلایی که سرم آوردی رو ‫پس می‌دی عجیب‌الخلقه!
‫تو که خوب می‌دونی ‫این زنجیرها چقدر مقاوم‌ان,
‫حالا حالاها اینجایی,
‫ولمون کن دیگه,
‫فکر نکنم ما رو دیده باشه,
‫چی کار می‌کنه؟
‫این تقاص کتک‌هاییه که ‫به اون خانم بی‌چاره زدی,
‫این هم,,,
‫تقاص کاریه که با لارا کردی,
‫این هم,,,
‫تقاص کاریه که با زویی کردی,
‫انگار صدای خوکچه بود,
‫آلیس,,,
‫آلیس!
‫وای نه!
‫ماریا، یک لحظه اجازه بده!
‫اصلا وقت نداریم! بیا دیگه!
‫داره میاد! زودباش دیگه,
‫عجله کن جس, باید زود بریم,
‫وایستا! وایستا!
‫وایستید! کمک کنید!
‫تو رو خدا کمک کنید! ‫باید زود از اینجا بریم!
‫چی,,, چی می‌گی واسه خودت؟
‫چه بلایی سر شما آوردن؟
‫داره میاد سراغمون! داره میاد!
‫دوست‌هامون رو کشت!
‫- کی داره میاد؟ ‫- پو کشت! باید زود بریم!
‫پو؟ نکنه نشئه‌اید؟
‫گوش نمی‌دید چی می‌گم!
‫باید زود از اینجا بریم! خواهش کردم!
‫نه دختر جان, سعی کن آروم باشی,
‫حرف‌هات اصلا منطقی نیست,
‫آهای لوگان,
‫اونجا رو باش,
‫اون دیگه چه موجودیه؟
‫- یعنی چی؟ ‫- خودشه!
‫بیاید توی ماشین! بیاید توی ماشین!
‫فرار کنید!
‫انگار آدمیزاد نیست لوگان,
‫ظاهرا خرس هم نیست,
‫از اون خل و چل‌هاست ‫که مزاحم دخترها می‌شه؟
‫کولت، تاکر,,,
‫دست خالی نباشید,
‫از ریخت این یارو خوشم نمیاد,
‫این شما رو دنبال کرده بود؟
‫نه، شما نمی‌دونید اون چیه!
‫- نه، نرید! ‫- حاضرید بچه‌ها؟
‫نرید سمتش!
‫حالت خوبه پسر جان؟
‫انگار ادب نداری، مگه نه؟
‫- دخترها ترسیدن لوگان, ‫- چی؟
‫به نظرت این مرتیکه ‫باهاشون چی کار کرده؟
‫آهای، با دخترها چی کار کردی؟
‫آهای، خیکی احمق, ‫بلد نیستی جواب بدی؟
‫به نفعته دهن باز کنی ‫وگرنه نفست رو قطع می‌کنیم,
‫شنفتی؟
‫زورت به دختر جماعت رسیده؟
‫خل و چل!
‫امروز شانس نیاوردی رفیق,
‫مرتیکه‌ی بچه‌باز، ‫فکر کردی گردنت کلفته؟
‫لب وا نمی‌کنی؟
‫بذار خودم با دیلم دهنت رو باز کنم!
‫گردنت کلفته, بی‌تعارف می‌گم,
‫ولی بعد اینکه دهنت رو سرویس کردیم،
‫قرار نیست راست‌راست ‫واسه خودت راه بری,
‫حاضرید بچه‌ها؟
‫وای خدا!
‫پشم‌هام!
‫نه! وای خدا!
‫زودباش!
‫گندش بزنن, کجا رفت؟
‫نمی‌بینمش,
‫- ماشین رو چسبیده! ‫- فرمون بده!
‫نه، پشت وانته, اومد پشت وانت,
‫پرتش کن!
‫فرمون بده!
‫نه,,, نه، نه!
‫نه!
‫برو گمشو! برو گمشو!
‫نه!
‫نه، نه، نه!
‫نه!
‫نه,,, نه!
‫نه! نه!
‫کون لقت!
‫آهای, حالت خوبه؟
‫آهای، آهای!
‫چیزی نیست، چیزی نیست, ‫چیزی نیست، چیزی نیست,
‫من رو ببین, چیزی نیست,
‫خب؟ تموم شد,
‫اسمت ماریا بود دیگه؟
‫خب، می‌تونی راه بری؟ آره؟
‫بیا، دستت رو بده من,
‫دستت رو بده من! ‫زودباش، بلند شو!
‫آخ!
‫- آخ، نمی‌تونم! ‫- زودباش!
‫نه,,, نه!
‫برو گمشو!
‫نه، نه! پو! پو!
‫چرا این کارها رو می‌کنی؟
‫خواهشا نکن، خواهشا!
‫چرا این کارها رو می‌کنی؟
‫چرا تمومش نمی‌کنی؟
‫من رو می‌خواستی! ‫اون رو لش کن!
‫کلی آدم رو اذیت کردی پو!
‫تو رو خدا!
‫یادته قبلا چطوری بودی، نه؟
‫می‌تونی الان تمومش کنی,
‫هنوز توی وجودت خوبی داری پو,
‫می‌تونی تمومش کنی,
‫می‌دونم خیلی اذیتت کردم,
‫فقط لطفا دختره رو ول کن,
‫من می‌مونم، من می‌مونم, ‫به جاش من رو ببر,
‫نه، اینجوری نگو,
‫تو رو می‌کشه!
‫تو جونم رو نجات دادی, ‫حالا هم نوبت منه,
‫بهم اعتماد کن,
‫پو,,,
‫بذار اون بره,,, تا آخر عمرم پیشت می‌مونم,
‫به جاش من رو ببر,
‫تنهامون گذاشتی,
‫نه!
‫برو!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫«زن، زندگی، آزادی»