رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫بیاین دوباره همچین کاری نکنیم,
‫- کدوم؟ ثانیه آخر از آخرالزمان فرار کنیم؟ ‫- یه جورایی خصلت‌مونه، مگه نه؟
‫یه جای کار اون خیلی می‌لنگه,
‫- همون سوئیته، فقط کونش برعکس شده, ‫- آره بدون هیچ اغراقی,
‫انگار با یک «آلیس در سرزمین عجایب» ‫سخت‌تر روبروییم,
‫آره، فقط عجیب‌تر میشه,
‫بالاخره به این سمت اومدیم,
‫- صبر کن, کلاوس کجاست؟ ‫- بچه‌ها، متاسفم، ولی برادرتون,,,
‫هر کاری تونستم کردم، ‫ولی نتونست به موقع خودش رو برسونه,
‫کوگل بلیتز آخرین قربانی خودش رو گرفت,
‫نه، اون درست پشت سر من بود ‫وقتی که وارد تونل شدم,
‫باید برگردیم,
‫چیزی نمونده که بخوایم برگردیم,
‫بچه‌ها، بعدا وقت واسه گریه و زاری هست,
‫الان باید به حرکت ادامه بدیم,
‫صبر کن ببینم, ‫لوتر و کلاوس؟
‫وقتی که میگیم واقعیت،
‫دقیقا منظورمون چیه؟
‫در دهه ۱۸۰۰ میلادی، ‫نابغه‌ترین افراد آن زمان,,,
‫این ایده رو مطرح کردن ‫که ما در یک کیهان کوکی هستیم,
‫در عصر کوانتومی، گمان می‌رود که ‫زمان و مکان یک هولوگراف باشن,
‫مردم عصر باستان باور داشتن,,,
‫که ما بر پشت چهار لاک‌پشت پرنده,,,
‫یا بر شاخ‌های یک بوفالوی سفید، ‫سوار هستیم,
‫چنین ایده‌هایی این سوال رو مطرح می‌کنن،
‫که آیا اصلا خواهیم فهمید,,,
‫شکل واقعیت چگونه است؟
‫یا عجیب‌تر از اون، آیا شکلی ‫غیر از شکلی که بهش میدیم، داره؟
‫واو!
‫باعث میشه احساس کوچیکی کنی، ها؟
‫چرا آخه روی پیتزا باید آناناس بذاری؟
‫می‌دونی، وقتی بهش فکر کنی،
‫ما فقط,,,
‫ذرات ریز شن,,,
‫در صحرایی پر از شن‌های دیگه‌ایم,
‫آخه در بهترین حالت، ‫آناناس چاشنی کوکتله,
‫و داخل منظومه‌های شمسیه,
‫داخل صحراهای کهکشان‌ها,
‫گمونم سوال اصلی اینه ‫که چرا آخه روی پیتزای منه؟
‫- کلاوس، گوش می‌کنی؟ ‫- بله، معلومه,
‫ما در بین این همه‌چیز، بی‌اهمیتیم ‫و فلان و فلان و فلان,
‫ببخشید که من دانشجوی مستی نیستم ‫که بخواد تو کلاس فلسفه سال اول بشینه,
‫صبر کن ببینم,
‫- ما دقیقا کجاییم؟ ‫- ما مُردیم، پسر,
‫مُردیم,
‫به محله‌ی من خوش اومدی,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫باشکوهه,
‫شماها باید اینجا می‌موندین, ‫خیلی قشنگ‌تره,
‫دفعه قبلی من و لایلا به زور ‫زنده ازش بیرون اومدیم, یادت رفته؟
‫آره ولی این دفعه من اینجام ‫و تعداد بیشتر به نفع‌مونه,
‫خب، هر چی بود، ‫قوی، سریع و خیلی عصبانی بود,
‫خیلی‌خب، پس هر کار می‌کنین، ‫این زنگ رو به صدا در نیارین,
‫مگه اینکه دلتون بخواد ‫انگشت یا بازوتون رو از دست بدین,
‫من شانسم رو امتحان می‌کنم,,,
‫- نمی‌خواد! ‫- از سر راهم برو کنار,
‫واسه اینکه این چیز رو شکست بدیم، ‫باید در وضعیت ذهنی مناسبی باشیم,
‫وضعیت ذهنی؟ ‫منظورت اینه که من عصبانی‌ام؟
‫آره، عصبانی‌ام,
‫می‌خوام هر چیزی که به لوتر ‫آسیب زده رو بکشم,
‫تنها کسی که از پیش‌مون رفته، لوتر نیست,
‫کلاوس رو هم از دست دادیم,
‫منم عصبانی‌ام، خیلی‌خب؟ ‫همه عصبانی‌ایم,
‫باید سر این موضوع عاقلانه پیش بریم,
‫آره, وقتی که زمانش برسه، ‫اقدام می‌کنیم,
‫اصلا فکرش هم نکن، پنج, ‫درها نمی‌ذارن بری بیرون,
‫پس یعنی چی، اینجا گیر افتادیم؟
‫اینجا مکان آزمایش و تله و وسیله نجات، ‫همه با همدیگه است,
‫- کسی می‌دونه اون نوشته چی میگه؟ ‫- آره میگه، «زنگ رو به صدا در نیار»,
‫- همین معنی رو میده, ‫- باشه فهمیدیم، دیگو, نباید زنگ بزنیم,
‫چی کار کنیم؟
‫کسی می‌دونه؟
‫رجی؟
‫رجی,
‫گرسنه‌امه, ‫کسی می‌خواد یه دیس سوشی بخوره؟
‫توی همچین موقعیتی، ‫چطور می‌تونی چیزی بخوری؟
‫نمی‌دونم, تو چطور توی همچین موقعیتی، ‫می‌تونی اینقدر عوضی باشی؟
‫- هی! ‫- اوه، تو,,,
‫بکش کنار، خیلی‌خب؟
‫- می‌خواد یه چیزی بخوره تا,,, ‫- جون بگیرم,
‫در این موقع بحرانی,
‫دیگو، میشه یه لحظه باهام بیای؟
‫من,,, مُردم؟
‫آره، خیلی خوشحالم که ‫واسه اولین بارت، اینجا پیشت هستم,,,
‫چون یه جورایی حس عجیب و غریبیه,
‫مثل بیدار شدن از یک خواب خیلی واضح می‌مونه,
‫ولی نگران نباش,
‫چون خیلی زود قراره ‫همه‌چی واسه‌ت منطقی بشه,
‫اوه خدای من, بابا من رو کشت,
‫اوه خداجون! منم کشت! ‫چندین بار,
‫اون یک آدم فضاییه,
‫سعی می‌کنیم اینجا از این ‫اصطلاحات استفاده نکنیم,
‫و می‌دونم که نزاکت سیاسیه،
‫ولی می‌تونی بگی که اون,,,
‫انگلیسیه,
‫نه، نه! منظورم اینه که ‫یک آدم فضایی واقعیه,
‫مثل یک,,, آدم حشره‌ای ‫از یک سیاره دیگه است,
‫اوه خدا, کلاوس,,,
‫باید برگردی و به اسلون و بقیه هشدار بدی,
‫راه نداره, ‫دیگه کار به کار اون سمت ندارم,
‫- جانم؟ ‫- آره، به اینجا تعلق دارم,
‫کُل زندگیم، ‫یه بازنده و عجیب الخلقه بودم،
‫اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه،
‫ولی می‌دونی، همه‌ش یه نشونه بود,
‫نشونه‌ای از اینکه ‫اینجا خونه‌ی منه,
‫جایی که قرار بوده باشم,
‫این جای تخمی رو میگی؟
‫بی‌خیال! ‫منظورم توی این ملکوته، خنگول،
‫به همراه تو و تموم,,,
‫دوستان ابدی خیالی,
‫این قضیه کجا تموم میشه؟
‫می‌تونی به همراه بنده تا ابد ‫بشینی پیتزا بخوری و مستندهای خفن ببینی,
‫پس صبر کن ببینم, ‫می‌خوای به خونواده‌مون پشت کنی؟
‫من جای تو بودم زیاد نگرانشون نمیشدم,
‫کم کم اون‌ها هم میان اینجا, ‫بالاخره هر کسی می‌میره,
‫- درست نمیگم؟ ‫- اممم,
‫آره، یعنی ما که مُردیم، مگه نه؟
‫مثل رقص داگی مُردیم، عزیزم, ‫(نوعی رقص هیپ هاپ)
‫- مثل رقص داگی میگی؟ ‫- آره!
‫پس اگه همچین کاری بکنم، چی میشه؟
‫تلاش خوبی بود، گنده‌بک،
‫ولی هیچ دردی در خلا وجود نداره,
‫آره!‌ تموم تلاشت رو بکن!
‫چالش رو قبول می‌کنم,
‫باورم نمیشه که می‌خواستی سوتی بدی,
‫ببخشید، خیلی‌خب؟ ‫ولی شاید بهتر باشه درباره بچه بهشون بگیم,
‫نه,
‫دوست دارم قبل از اینکه جشن اعلام ‫جنسیت بچه بگیری، ماموریت رو تموم کنیم,
‫- آره، ولی تصور کن,,, ‫- میشه اون سس سویا رو بدی، لطفا؟
‫نمی‌فهمم,
‫آخه پیش کسایی هستیم که ‫بیشتر از همه ما رو دوست دارن، خیلی‌خب؟
‫پس چرا بهشون نگیم؟
‫ها؟ الان وضعیت خیلی تخمیه,
‫خیلی خوب میشه به خونواده یک چیزی بدیم ‫که حاضر باشن به‌خاطرش بجنگن,
‫میشه دهنت رو ببندی و ماهیت رو بخوری؟
‫باشه, باشه,
‫نه، درست همونطوریه که پیرمرد گفت،
‫بار اول اتفاقیه، ‫بار دوم تصادفیه،
‫و بار سوم اتفاق نمیفته ‫چون من یه احمق حراف نیستم,
‫خب، مطمئن نیستیم ‫که کلاوس یا لوتر رو کشته,
‫داری جدی میگی؟ شیوه کارش همینجوریه, ‫قبلا هم این رو دیدیم,
‫فراموش کردی که اصلا در وهله اول ‫ما چطور دور هم جمع شدیم؟
‫- مراسم خاکسپاری بابا, ‫- دقیقا,
‫قبلا هم این کارها رو کرده بود ‫و الان دوباره داره تکرار می‌کنه,
‫- بی‌خیال، پنج, ‫- نه,
‫رای‌گیری واسه ورود به تونل رو باخت،
‫ولی با این حال الان اینجاییم,
‫مطمئنی که می‌تونه لوتر رو بکشه؟
‫فکر کنم می‌تونه لوتر، کلاوس ‫و بقیه ماها رو,,,
‫بدون عذاب وجدان، راحت بکشه,
‫و بدتر از همه، ‫فکر کنم آلیسون هم دخیله,
‫نه, نه,
‫بدم میاد حرف‌هایی که همه‌ میگن رو بزنم,
‫اصلا نباید به کلیشه‌ای بودن ‫عزاداری کردنت فکر کنی,
‫می‌دونم که همه‌چی داره به آخر می‌رسه،
‫ولی فکر می‌کردم وقتی این اتفاق میفته، ‫کنار همدیگه خواهیم بود,
‫حتی فرصت نکردم باهاش خداحافظی کنم,
‫من فرصت کردم که,,,
‫با دخترم,,, و شوهرم خداحافظی کنم,
‫ولی کافی نبود, حسی که داری,,,
‫خیلی عمیق‌تر از اونیه ‫که بخوای به زبون بیاری,
‫لوتر عاشقت بود,,,
‫قدر یک دنیا دوستت داشت,
‫خیلی خوشحالش کرده بودی,
‫نه، اون,,, توی تونل پیش اسلون بود,
‫من از کلاوس حرف نمی‌زنم,
‫لوتر؟
‫چی؟ نه، هیچوقت همچین کاری نمی‌کنه,
‫از موقعی که وارد این خط زمانی شدیم، ‫داره از هم می‌پاشه,
‫- آره، دخترش رو از دست داده, ‫- و هارلن رو کشت,
‫حتی اگه حق با تو باشه،
‫فکر نکنم اگه باهاشون روبرو بشیم، ‫به چیزی اعتراف کنن,
‫موافقم,
‫بی‌خیال، مرد, ‫به حرف‌هام گوش کن,
‫قرار نیست برگردم اونجا که ‫همش بهم امر و نهی کنن,
‫و هیچ کاری نمی‌تونی بکنی ‫که نظرم رو عوض کنی!
‫تو واقعا خیلی آدم خودخواهی هستی! ‫می‌دونستی؟
‫فقط خونسرد باش! ‫نگران نباش,
‫هر چقدر بخوای وقت داری ‫که باهاش کنار بیای!
‫خیلی‌خب، دیگه بسه,
‫ها!
‫لعنت,
‫بی‌خیال!
‫چندین میلیون بار مُردم ‫تا این حرکت رو یاد گرفتم,
‫دوباره؟
‫بله، دوباره,
‫یکی همچین تصوری از بهشت داره؟
‫وواه! اووف!
‫- چی,,, ‫- سلام، رفیق,
‫- تو! ‫- نه!
‫برگرد اینجا! برگرد اینجا ببینم!
‫قلقلکم میدی!
‫- من,,, ‫- ولم کن!
‫تو,
‫شاید دردی احساس نکنی،
‫ولی تا ابد می‌تونم ‫تو رو از بین دیوارها پرت کنم، کلاوس,
‫نمیذارم یه لحظه هم آرامش داشته باشی, ‫از این کار دست برنمیدارم,
‫نه، نه، نه، نه، نه,
‫خلا، خونه‌ی منه,
‫چون یک خونه بادی باشه، ‫ولی مال منه!
‫نمی‌خوای به خونواده کمک کنی، ‫باشه مشکلی نیست,
‫ولی عشق زندگیم داره به سمت جهنم میره,
‫اصلا نمی‌دونم می‌تونم کاری کنم یا نه, ‫یعنی اصلا معلوم نیست کجا رفتن,
‫کلاوس، اینجا خونه‌ی توئه,
‫- آره, ‫- الان گفتی,
‫- آره, ‫- تو,,, پادشاه مرگی,
‫اوه، یه خرده اغراق کردی,
‫یعنی ترجیح میدم خودم رو به عنوان,,,
‫آره,
‫شاهزاده‌ی تاریکی حساب کنم,
‫اوووه!
‫حالا هر چی!
‫من بهت ایمان دارم، برادر,
‫هر کاری بخوای، می‌تونی بکنی,
‫- اوه، سلام, ‫- سلام,
‫ببخشید که جشن‌تون رو خراب کردیم,
‫خیلی‌خب، باشه, باشه, ‫گوش کن، انجامش میدیم,
‫- سعی خودمون رو می‌کنیم، باشه؟ ‫- باشه,
‫به علاوه از نظر انگیزشی بودن حرف‌هات، ‫از درجه یک تا مثلا فیلم شجاع‌دل,,,
‫- خب؟ ‫- حرف‌هات در حد نصف فیلم رودی بود,
‫- خیلی‌خب، بعدا نیش و کنایه بزن, ‫- به نظرم بهتر از این‌ها می‌تونستی بگی,
‫لعنت به این وضعیت,
‫باید حرف بزنیم,
‫- سرم شلوغه, نمیشه بعدا حرف بزنیم؟ ‫- نه، نمیشه,
‫لوتر و کلاوس، تو کشتیشون؟
‫یه محافظ توی راهروهای این هتل کمین کرده,
‫باید شکستش بدیم ‫تا ماموریت با موفقیت انجام بشه,
‫با کشتن دو نفر از اعضا تیم، ‫چه سودی عایدم میشه؟
‫- جواب سوال رو بده, ‫- به گمونم جواب دادم,
‫اگه بفهمم که داری سرم شیره می‌مالی پیرمرد، ‫دیگه قرار بی قرار,
‫بهت اطمینان میدم ‫که من سر توافق خودمون می‌مونم،
‫انتظار دارم تو هم همین کار رو بکنی,
‫- قضیه چی بود؟ ‫- به تو مربوط نیست,
‫به من مربوط نیست؟ ‫الان اینجاییم، هتل اوبلیوین,
‫همونطور که می‌خواستی, ‫من این کار رو کردم,
‫چرند نگو,
‫آلیسون، هارلن رو کشت، ‫منم خونواده‌ها رو متحد کردم,
‫تو چی کار کردی، شماره دو؟
‫جمع بشین، بچه‌ها,
‫حالا که فرصتی پیدا کردیم ‫نفسی تازه کنیم،
‫می‌تونیم بریم سراغ کار اصلی,
‫اه، افسانه هفت ناقوس، ها؟
‫دقیقا, بالاخره یه نفر توجه می‌کرده,
‫- باشه، ناقوس‌ها رو پیدا می‌کنیم، بعدش چی؟ ‫- نه، نه، نه,
‫ناقوس‌ها فقط یه استعاره برای این هستن,
‫- نشان خاتم, ‫- درسته، شماره پنج,
‫خاتم کلید هفت ناقوسه,
‫وقتی این نماد رو پیدا کنیم، ‫یک قدم به,,,
‫ تنظیم مجدد دنیا نزدیک‌ میشیم,
‫وقتی پیداش کردیم، چی کار کنیم؟
‫نمی‌دونم,
‫جانم؟ اینجا جمع شدیم ‫چون تو گفتی یه نقشه‌ای داری,
‫درسته، نقشه دارم، ‫ولی تا یه جایی,
‫عالی شد,
‫پس باید تا ابد توی هتل بمونیم،
‫به در و دیوار خیره بشیم ‫و سوشی‌های بدمزه بخوریم,
‫پیدا کردن خاتم، ‫تنها راه خروج ما از اینجا,,,
‫و بهترین فرصت برای ‫تنظیم مجدد دنیاست,
‫جالبه که تو و بابا دوباره ‫سر یه موضوع با هم توافق دارین,
‫- خیلی‌خب، اه، از کجا شروع کنیم؟ ‫- به چند گروه تقسیم میشیم,
‫من با آلیسون و اسلون میرم، ‫بن و پنج و ویکتور,
‫- نه، ما آلیسون رو می‌خوایم, ‫- بن رو میدیم به جای آلیسون,
‫با همدیگه آموزش دیدیم، واسه همین ‫منطقی‌تره که ما آلیسون رو برداریم,
‫آره, نه، مرسی,
‫چرا نه؟
‫ایده خیلی خوبیه,
‫آلیسون، با بچه‌های آمبرلا برو, ‫بچه‌های اسپارو هم با همدیگه میرن,
‫هر گروه سراغ یک طبقه متفاوت بره,
‫باید اون خاتم رو پیدا کنیم,
‫- ما چی؟ ‫- شما دو نفره‌این,
‫هیچکس دلش نمی‌خواد ‫به دعوای تموم‌نشدنی‌تون گوش کنه,
‫حالا پخش بشین، از هیچ اقدامی دریغ نکنین ‫و ۳۰ دقیقه دیگه برگردین اینجا هم رو ببینیم,
‫کاملا وقت تلف کردنه,
‫شنیدی؟ گفت ما گروه دو نفره‌ایم,
‫فکر کنم بابات کم کم داره ‫از من خوشش میاد,
‫دفترچه‌ام رو فراموش کردم, ‫شما برین, تا پنج دقیقه دیگه می‌بینمتون,
‫یه نفر کلی زحمت کشیده ‫تا این چیز رو مخفی کنه,
‫اندازه‌ش چقدر باید باشه؟
‫می‌دونی، رجی پیر عزیز چیزی نگفت,
‫واقعا؟ همم, عجیبه,
‫فکر می‌کردم اطلاعات بیشتری ‫از این نقشه داری,
‫ببخشید، این حرفت یعنی چی؟
‫موقع عروسی دیدم که با اون,,,
‫توی سوئیت بوفالوی سفید بودی,
‫نمی‌دونم الان وقت مناسبیه که,,,
‫می‌دونی، شنیدم که دیشب ‫از هوش رفته بودی,
‫درسته و یه خرده طول کشید ‫تا یادم بیاد که چی دیدم،
‫ولی الان یادم میاد، آلیسون,
‫تو و بابا یه جور قراری با هم گذاشتین,
‫سر چی توافق کردین؟
‫- قرار؟ ‫- اوهوم,
‫با بابا؟
‫- خواهشا بگو که داری شوخی می‌کنی, ‫- شوخی نمی‌کنه,
‫جواب سوال رو بده,
‫عقل از سرت پریده,
‫تو و بابا با هم قرار گذاشتین، ‫حالا لوتر مُرده,
‫خیلی‌خب,
‫لوتر به دست اون کوفتی که ‫معلوم نیست چیه، کشته شد,
‫- و کلاوس؟ ‫- نتونست وارد تونل بشه,
‫می‌دونی، قراری که گذاشتین ‫به قیمت جون مردم داره تموم میشه,
‫واقعا فکر کردی با بابا قرار گذاشتم,,,
‫که لوتر و کلاوس رو بکشم؟
‫دیگه حرفی ندارم, ‫توی لابی می‌بینمتون,
‫هی,,, هی، وایستا، نه,
‫صبر کن,,, پنج,
‫آلیسون,
‫نه، فقط گوش کن چی میگم,
‫ویکتور؟ آلیسون؟
‫خیلی‌خب,
‫خیلی‌خب، تازه بخش جالب کار شروع شد,
‫نه، دیگه من کار به کار شما ‫و تئوری‌های توطئه‌اتون ندارم,
‫بس کن, فقط به حرف‌هام گوش کن,,,
‫چرا باید گوش کنم، ها؟
‫شما بودین که رای دادین ‫بمونیم و بمیریم,
‫شما بودین که گفتین گور بابای خونواده ‫و کل این دنیا,
‫من تنها کسی‌ام که می‌خوام جفتش رو نجات بدم,
‫قبل از اینکه تعداد بیشتری از ما کشته بشن، ‫باید بفهمیم که بابا چه نقشه‌ای چیده,
‫پنج کدوم گوریه؟
‫درست پشت سرم بود,
‫پنج؟
‫هی,
‫از این خراب شده میریم بیرون، خیلی‌خب؟
‫مشکلی واسه سه‌ نفرمون پیش نمیاد,
‫بعدش چی؟
‫بعدش یه خونواده شاد و خوشحال میشیم,
‫نخیر، نمیشیم,
‫باز دوباره از مزخرفاتیه که باید ‫خودم رو ثابت کنم پدر خوبی‌ام؟
‫- قبول شدی، خیلی‌خب؟ ‫- پشت سر گذاشتم، خیلی‌خب؟
‫اوی، اوی، صبر کن,
‫اوه، پس قضیه سر من نیست، ها؟
‫اوه، ترسیدی,
‫با استن راحت‌تر بود، خیلی‌خب؟
‫می‌تونستی بگی «برو گمشو»،
‫بعد دیگه مجبور نبودم ‫درباره‌ی بچه چیزی بهت بگم,,,
‫یا ازت بخوام که پیشم بمونی,
‫وقتی می‌تونی بدون اینکه آسیب‌پذیر بشی، ‫با ذهن یه نفر بازی کنی,,,
‫تا هر کاری که دلت می‌خواد واست بکنه، ‫چرا اصلا حقیقت رو بهش بگی؟
‫می‌دونه این حرف، چقدر مسخره است؟
‫ولی اگه مثل مامانم,,,
‫بچه‌مون رو ناامید کنم، چی؟
‫پس ناامیدش نکن,
‫چون پشت این مزخرفات مسخره،
‫یه آدم خوب و شایسته هست,
‫مطمئنی؟
‫هزار درصد مطمئنم,
‫بیا,
‫برگشتیم سر جای همون آسانسور؟
‫اوه، یادت نره زیر گلدون‌ رو هم چک کنی,
‫کونت رو تکون بده و دیوارها رو نگاه کن ‫ببین محفظه‌ای مخفی دارن یا نه,
‫هی، اه،
‫اینجا که دیواره و اه,,,,
‫اوه، اینم یه دیوار دیگه است,
‫چه مرگته؟
‫مردم چپ و راست دارن می‌میرن ‫بعد تو ادای نوجوون‌های عبوس رو در میاری,
‫درست مثل بابا حرف می‌زنی,
‫چرا اینقدر واسه‌ت مهمه ‫که بابا ازت خوشش بیاد؟
‫اون ذات من یا ما رو تعریف نمی‌کنه,
‫بدون اون توی این دنیا، ‫اثر خودمون رو گذاشتیم,
‫به عنوان آکادمی اسپارو، ‫ولی الان همه‌شون مُردن,
‫اون هیچوقت یه اسپارو نبود,
‫اون بابامون بود، از نوع مزخرفش, ‫تو به اون احتیاجی نداری,
‫گفتنش واسه تو که ‫یه خونواده جدید پیدا کردی، آسونه,
‫و بهترین عضو اون خونواده، الان مُرده,
‫باورم نمیشه که این حرف رو بزنم, ‫ولی راستش خوشحالم که شما رو می‌بینم,
‫- چی شده؟ ‫- هتل داره تغییر می‌کنه,
‫همه‌ش دور خودم می‌چرخیدم، ‫ولی انگار این هتل زنده است,
‫- بهتره به لابی برگردیم, ‫- سعی کردم,
‫هر سمتی که میرم، ‫برمی‌گردم سر جای اولم,
‫یا شاید هم قدرت جهت یابی نداری,
‫باشه، راه رو نشون بده، ماژلان, ‫(دریانورد پرتغالی)
‫پنج؟
‫- کجاست؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫بس کن, نباید همه‌ش به این کار ادامه بدیم,
‫خواهش می‌کنم، ‫چطور به روال سابق برگردیم؟
‫قبل از اون عذرخواهی الکی,,,
‫و دروغ‌ها؟
‫آلیسون، بس کن, ‫چطور بی‌خیال بشیم؟
‫فکر نکنم بتونیم,
‫مشکلی پیش اومده، بابا؟
‫تو!
‫دلم واست تنگ شده بود,
‫فقط یه راه ورود به اوبلیوین هست, ‫غیرممکنه,
‫خب، می‌بینی که اومدم,
‫حیرت‌انگیزه!
‫ای کاش بیشتر می‌تونستم این موضوع رو بشکافم، ‫پسرم، ولی الان وقت خوبی نیست,
‫ازم سوء استفاده کردی، ‫می‌دونی، تا خونواده رو بیاری اینجا,
‫می‌فهمم، ولی تو,,, ازم سوء استفاده کردی,
‫بعد وقتی دیگه فایده‌ای واسه‌ت نداشتم، ‫من رو اونجا ول کردی که بمیرم؟
‫ول کنم بمیری؟
‫در حقت لطف کردم,
‫می‌دونستم راه برگشت به خلا، ‫به جایی که بهش تعلق داری رو پیدا می‌کنی,
‫آره اونجا رو دوست دارم,
‫- پس چرا اومدی اینجا؟ ‫- چون تو لوتر رو کشتی,
‫لازم و موثر بود,
‫نفر بعدی کیه، بابا؟ پنج؟ ‫ویکتور؟ کل خونواده؟
‫همین حالا بس کن! همه در موقعیت ‫قرار گرفتن, نبرد قراره شروع بشه,
‫فقط یک صدای زنگ با جایزه‌ام فاصله دارم, ‫اینجوری همه‌چیز رو خراب می‌کنی!
‫اوه، اگه واسه هر بار که این حرف رو زدی، ‫سکه 5 سنتی کنار میذاشتم، الان 1 دلار داشتم,
‫که پول اونقدر زیادی نیست،
‫ولی خب مغازه‌های ارزون‌فروش هست,,,
‫که می‌تونی بری,,,
‫دیگه بسه,
‫یعنی هیچکی به حرفم گوش نمیده؟
‫نه عزیزم، گوش نمیدن,
‫بهتره به لابی برگردیم,
‫آره,
‫فکر می‌کنی کدوم یکی از خواهر و برادرهای ‫خنگ‌مون زنگ کوفتی رو به صدا در آورد؟
‫آلیسون!
‫آلیسون، باید بریم!
‫آلیسون، پاشو! یالا!
‫کی این کار رو کرد؟
‫- شاید بهتره بریم, ‫- برو پشت سرت میام، عزیزم,
‫یالا، یالا!
‫- دیگو، صبر کن, ‫- گور باباش,
‫چه خوب زدی، عزیزم,
‫- اوه، لعنت, ‫- اوه,
‫- برو، برو، برو، برو، برو! ‫- دکمه رو بزن!
‫- خیلی، کدوم طبقه؟ کدوم طبقه؟ ‫- هر کدوم شد!
‫واقعا؟ یک سامورایی؟
‫انتقام چه بهش میاد,
‫میشه خفه خون بگیری ‫و کمک کنی این وامونده رو بکشیم؟
‫بیا این طرف, برو، برو، برو,
‫خیلی‌خب,
‫هی, خیلی‌خب,
‫ما باید,,, باید اون زخم رو ببندیم,
‫حق با شما بود، خیلی‌خب؟ ‫با بابا قرار گذاشتم,
‫لوتر و کلاوس؟
‫نه، هیچ ارتباطی به اون‌ها نداشتم, ‫قسم می‌خورم,
‫چرا الان بهم میگی؟
‫چون می‌خوام حرفم رو باور کنی، خیلی‌خب؟
‫که این کار رو واسه‌ همه‌مون کردم,
‫واسه لوتر و کلاوس هم همینطور,
‫چه پیشنهادی بهت داد؟
‫ازت می‌خوام بهم اعتماد کنی,
‫ببین اگه از این قضیه جون سالم به در ببریم، ‫همه‌چی درست میشه,
‫ویکتور؟
‫آلیسون؟
‫ویکتور!
‫آلیسون؟
‫بهت گفتم که بری، خیلی‌خب؟
‫و بذارم تنهایی بمیری؟ ‫چه لذتی داره آخه؟
‫بچه چی؟
‫- بذار من نگران اون باشم, ‫- نه، من پدرشم,
‫که هیچ نقشی در رشد جنین ‫در شش ماه آینده نداره,
‫- تلاش خوبی بود, ‫- خیلی‌خب,
‫پس نمی‌تونم راضیت کنم ‫این یکی رو منصرف بشی؟
‫- بالاخره داری می‌فهمی, ‫- حق با توئه,
‫دارم می‌فهمم,
‫هی!
‫- فکر کردی داری چی کار می‌کنی؟ ‫- دارم از خونواده‌ام محافظت می‌کنم,
‫نه، نه، نه، نه, ‫دیگو، تنهام نذار,
‫متاسفم,
‫- قول دادی که همیشه کنار هم می‌مونیم! ‫- می‌دونم، می‌دونم,
‫دیگو، نه، نه، نه، نه، نه, ‫این کار رو نکن,
‫وقتی بچه به دنیا اومد، ‫به پسرک,,,
‫یا دخترک,,,
‫بگو که چه مردی بودم,
‫مردی که سعی کردم باشم,
‫نه،‌ نه، نه، نه، دیگو, ‫نه، نه,
‫دیگو! دیگو!
‫پنج بار با تبر بهش زدی, ‫باید تا الان می‌مُرد,
‫تقصیر زره‌اشه, ‫انگار دارم به سیمان می‌زنم,
‫- پشت زره‌اش، یه جای خالی هست, ‫- باید خودمون رو به پشتش برسونیم,
‫- بریم این کوفتی رو بکشیم, ‫- صبر کن,,,
‫هی، آشغال!
‫پنج!
‫آلیسون؟
‫بالاخره یه نفر اومد که قدرتش ‫ارزش تقلید کردن رو داشته باشه,
‫لایلا؟ چرا توی اتاقک بودی؟
‫بعدا توضیح میدم,
‫لعنت,
‫- از فرار کردن خسته شدم, ‫- منم همینطور,
‫به طرز عجیبی، ‫آشنا به نظر میاد,
‫حداقل این دفعه، ‫به سمت همدیگه نشونه نگرفتیم,
‫بیا بریم,
‫کلاوس؟
‫- اوه خدای من، کلاوس, حالت خوبه؟ ‫- لایلا!
‫- چطوری اومدی بیرون؟ ‫- چی شده؟
‫- فکر می‌کردیم که مُردی, ‫- ای کاش می‌مُردم, سلام,
‫- سلام، خوبی؟ ‫- آره به گمونم,
‫- کلاوس, ‫- قیافه‌ت خیلی داغون شده,
‫سعی کن یه محافظ رو بکشی ‫بعد این حرف رو بزنی,
‫- ما که کشتیم, ‫- ما هم همینطور,
‫من بهت گفتم که توی,,,
‫دوستت دارم!
‫کلاوس، فکر می‌کردم مُردی,
‫آره، آره، زنده‌ام ‫و حالم حرف نداره,
‫علی‌رغم تلاش‌های بابا ‫واسه خرد کردن مغزم،
‫ولی تجدید دیدار پر از اشک ‫رو بذاریم واسه بعدا,
‫چیزی که الان باید بدونین ‫اینه که,,,
‫بابا لوتر رو کشت,
‫و نذاشت وارد تونل بشم،
‫و اون زنگ تخمی رو به صدا در آورد!
‫نقشه‌ت چیه، پیرمرد؟
‫- الان واسه این چیزها وقت نداریم, ‫- تو لوتر رو کشتی!
‫چاره‌ای نداشتم, حاضر نمی‌شدین ‫مثل یه تیم دور هم جمع بشین,
‫اون داستان‌ها و افسانه‌های مسخره‌ات,
‫هیچ هفت ناقوس یا نورس‌هایی در کار نبوده,
‫- ما رو اینجا آوردی که بمیریم! ‫- درست نیست,
‫یه جایی در این هتل، ‫کلید تنظیم مجدد دنیا وجود داره,
‫فقط باید خاتم رو پیدا کنیم!
‫من اهمیتی به اون خاتم نمیدم! ‫هیچکدوم‌مون اهمیت نمیدیم,
‫به زور از دست اون محافظ با کلاهخود مسخره ‫و داس‌ش جون سالم به در بردیم!
‫محافظی که ما کشتیم، تبر داشت,
‫مال ما هم شمشیر داشت,
‫یکی مونده,
‫باید دنبالش بگردیم,
‫آره، چون دفعه اول خیلی خوب پیش رفت,
‫مسکن دارین ‫یا همه‌تون خفه خون می‌گیرین؟
‫میشه فقط صداتون رو بیارین پایین؟
‫فکر می‌کنی بتونی,,,
‫هی، خاتم رو پیدا کردم!
‫روی,,,
‫هیچکس حق نداره ‫به زنم آسیبی برسونه، حروم‌زاده!
‫تموم اون سال‌ها بهت وفادار موندم,
‫زندگیم رو روی ماه هدر دادی، ‫واسه چی؟
‫تا واسه این ماموریت مسخره ازم استفاده کنی؟
‫تو یک هدف داشتی,
‫تو رو گذاشتم تا از باارزش‌ترین چیز ‫توی دنیا محافظت کنی,
‫و اون چی بود؟
‫به‌زودی می‌فهمی,
‫همه‌تون می‌فهمین,
‫کلاوس,,,
‫نمی‌تونم,,, نگه‌ش دارم,
‫تا ابد عاشقت می‌مونم,
‫خیلی‌خب؟
‫خاتم روی کف لابیه,
‫ستاره‌هاست!
‫بچه‌ها، یه ستاره روی خاتم پیدا کنین, ‫روش وایستین!
‫بن، الان وقتشه، پسرم! زود باش!
‫هفت نقش، هفت نفر از ما؟
‫ناقوس‌ها ماییم؟
‫نه,
‫تو نه,
‫زود باشین! ‫تنها راه برای متوقف کردنشه!
‫شماره پنج، زود باش!
‫این جزو قرارمون نبود, ‫داری بهشون صدمه می‌زنی,
‫الان دیگه نمی‌تونم دست بکشم,
‫- دستگاه رو خاموش می‌کنه, ‫- کدوم دستگاه؟ نمی‌فهمم,
‫هتل فقط نمای ظاهری بود,
‫توی یک دستگاه ‫در یک بُعد دیگه‌ گیر کردیم,
‫هر کسی که دنیا رو خلق کرده، ‫اینجا رو هم ساخته,
‫این چیزها چه ربطی به اون‌ها داره؟
‫ذرات داخل بدن‌شون,,,
‫تنها چیزیه که سوخت دستگاه رو تامین می‌کنه,
‫اون لوتر رو کشت,
‫می‌خواست کلاوس رو هم بکشه,
‫تا موقعی که همه‌مون نمیریم، ‫از این کارها دست برنمیداره,
‫خیلی‌خب، دیگه باید بس کنی!
‫تقریبا آخرشم,
‫و وقتی تموم شد، ‫من و تو به چیزی که می‌خواستیم، می‌رسیم,
‫نه، داری می‌کُشیشون!
‫هر چیزی در زندگی، بهایی داره,
‫بس کن!
‫آلیسون,,, ‫آلیسون، به اون دکمه دست نزن,
‫نمی‌دونیم چی کار می‌کنه,
‫آلیسون، وایستا!
‫نذار این کار رو بکنم!
‫بهم اعتماد داری؟
‫ویکتور، چی کار داری می‌کنی؟ ‫جلوش رو بگیر!
‫- آلیسون، صبر کن! ‫- آلیسون، این کار رو نکن!
‫کلیر,
‫چی شده، مامان؟
‫هیچی، عزیزم,
‫اوه، خیلی خوشحالم که اومدم خونه,
‫جایی که همیشه قرار بود باشی,
‫سلام، عزیزم,
‫جالبه,
‫(پارک یادبود اوبسیدین - از سر لطف ‫سر رجینالد هارگریوز، 1 اکتبر 1989 اهدا شد)
‫لوتر؟
‫اوه لعنت,
‫- می‌تونین من رو ببینین؟ ‫- آره!
‫- زنده‌ام؟ زنده‌ام! ‫- آره!
‫اوه!
‫- لوتر زنده است! ‫- اوه خدای من!
‫- صبر کن, دیگه هیکل نیستی, ‫- ها؟
‫وواه!
‫اوه لعنت! بدنم!
‫صبر کن,
‫- چه خوشتیپ شدم, ‫- لوتر چه ظریف و خوش اندام شده,
‫- وایستین, باید به اسلون نشون بدم, ‫- دست منم برگشته,
‫خیلی خوبه, صبر کنین, ‫اسلون کجاست؟
‫اوه، اون,,, اه,,, درست پشت سرم بود,,,
‫- وقتی که آلیسون دکمه رو زد, ‫- اونم نیست,
‫می‌دونین، شما رو نمی‌دونم، ‫ولی چندین ساله همچین حس خوبی نداشتم,
‫- کسی می‌دونه کدوم گوری هستیم؟ ‫- هتل,
‫یا حداقل جایی که قبلا هتل بوده,
‫فکر کنم پیرمرد کار خودش رو کرد,
‫فکر کنم دنیا رو دوباره تنظیم کرد,
‫انگشت‌های تو هم برگشتن,
‫اسلون؟ اسلون!
‫هی,
‫من هیچ اهمیتی به تنظیم دنیا ‫و اینجور چیزها نمیدم، خیلی‌خب؟
‫زنم رو می‌خوام, ‫کجاست، پنج؟
‫خوشحالم که زنده‌ای ‫ولی دستت رو بکش,
‫تا موقعی که جوابم رو ندی، ‫ولت نمی‌کنم,
‫خیلی‌خب، گور بابای این وضعیت,
‫یه جای کار می‌لنگه,
‫معلومه, ‫قراره دمار از روزگارت در بیارم,
‫- آره، لت و پارش کن, ‫- نه، خنگول, قدرتم رو میگم,
‫نمی‌تونم غیب و ظاهر بشم,
‫آره، راست میگی,
‫جالب نیست,
‫خیلی‌خب,,, یالا,
‫آلاکازام,,, اشباح,
‫یعنی دوباره فانی شدم؟
‫- آآو پسر! ‫- وایستین، وایستین، وایستین,
‫چطوری پس بگیریم‌شون، احمق‌ها؟
‫لعنت,
‫من,,, باید برم زنم رو پیدا کنم,
‫نه! لوتر، نباید بری,
‫تا پنج دقیقه پیش مُرده بودی, ‫هنوز ضعیفی!
‫- باید برم دنبالش, ‫- نه, وایستا,,, کلاوس، وایستا!
‫- منم میرم، گاگول‌ها, ‫- بس کنین,
‫باید پیش هم بمونیم ‫و بفهمیم قضیه چیه,,,
‫حالا چی کار کنیم؟
‫زندگی‌مون رو بکنیم؟
‫آهنگ Short Change Hero ‫از گروه The Heavy
‫♪ اینجا جای یه قهرمان نیست ♪
‫♪ اینجا جای هیچ آدم خوبی نیست ♪
‫♪ اینجا جای یه قهرمان نیست ♪
‫♪ که اون رو خونه خودش بدونه ♪
‫آشغال,
‫♪ اینجا جای یه قهرمان نیست ♪
‫♪ اینجا جای هیچ آدم خوبی نیست ♪
‫♪ اینجا جای یه قهرمان نیست ♪
‫♪ که اون رو خونه خودش بدونه ♪
‫♪ اینجا جای یه قهرمان نیست ♪
‫♪ اینجا جای هیچ آدم خوبی نیست ♪
‫♪ اینجا جای یه قهرمان نیست ♪
‫♪ که اون رو خونه خودش بدونه ♪
‫♪ حالا باید بگم که نمی‌دونم از کجا میای ♪
‫♪ ولی می‌دونم که از چی فرار می‌کنی ♪
‫♪ مهم نیست که کی از همه بدجنس‌تره ♪
‫♪ مهم اون‌هایی هستن که ‫جلوی سقوط تو از نردبون رو می‌گیرن ♪
‫♪ اینجا جای یه قهرمان نیست ♪
‫(بعد از تیتراژ ادامه دارد)
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫این قطار به سمت ایستگاه یوئیدو می‌رود,