‫تموم شد,
‫آیک,
‫بشکنش,
‫چی؟
‫اوه!
‫واقعاً شگفت‌انگیزه,
‫دیدین؟ همچین قدرتی داره,
‫و این فقط آغشته به مقدار کمی نقره‌فام بود,
‫این حالت تقویت‌شده، مدت زیادی باقی می‌مونه؟
‫با استفاده بیشتر، قدرت نقره‌فام کمتر می‌شه,,,
‫خانم,
‫قدرت نقره‌فام می‌تونه ‫مقاومت سلاح رو ضعیف کنه،
‫ولی این شمشیر اونقدری باکیفیته
‫که فکر نمی‌کنم جای نگرانی باشه,,, خانم,
‫مـ ـ معلومه!
‫هرچی نباشه، یکی از ساخته‌های منه,
‫نقره‌فامت همچین بدک نیست,
‫حتی شاید اعتراف کنم با ‫قدرت شمشیرم برابری می‌کنه,
‫باشه,,,
‫حداقل الان می‌تونه کم و بیش ‫ مستقیم باهاش صحبت کنه,
‫همینطوره,
‫ظاهراً پرنسس فهمیده ‫چطوری با قضیه برخورد کنه,
‫ا ـ البته اشتباه نکنی ها!
‫ درمورد شمشیرم و نقره‌فامت حرف می‌زنم! همین!
‫اصلاً منظورم این نیست که بین ‫ من و تو، پیوند خاصی وجود داره!
‫ها؟ آها، باشه,
‫حس می‌کنم روش عجیبی برای برخورد باهاشه,
‫تصمیممو گرفتم!
‫تمام سلاح‌هامون رو براش بیارید!
‫بجنب!
‫بکشش!
‫منتظر چی هستی؟
‫زودتر دخلشو بیار!
‫ترکیبش کردم,
‫بگیرش,
‫لـ ـ لعنتی!
‫برو کنار!
‫حالا نوبت منه!
‫بعدی,
‫واقعاً فکر خوبیه که همچین کاری کنم؟
‫نصف نقره‌فامت رو برای استفاده‌ی خودت نگه دار،
‫و از نصف دیگه برای ترکیب‌کردن ‫ سلاح سربازها استفاده کن,
‫توی این نبرد، از هنرهای نقره‌فام استفاده نمی‌کنی,
‫استفاده از اونا، هیچ به نفع‌مون نیست,
‫الان قطعاً تو بهترین وضعیتم نیست,
‫ولی اینطوری نیست که بدنم تکون نخوره,
‫اگه تنهایی بجنگم، نتیجه خیلی بهتر می‌شه،
‫پس واقعاً نباید از هنرهای نقره‌فام استفاده کنم؟
‫چرا؟
‫اصلاً نمی‌فهمم,
‫حرف از چیزایی شد که نمی‌فهمم,,,
‫همینه! پدرشو در بیار!
‫چرا اینا دارن انقدر جدی بهم حمله می‌کنن؟
‫کاری کردم که ناراحتشون کرده؟
‫اگه اینطوره، دلم می‌خواد عذرخواهی کنم، ولی,,,
‫ای تف توش!
‫نمی‌فهمم فرمانده‌مون چی تو این فسقلی دیده!
‫اصلاً نمی‌فهمم قضیه چیه!
‫عوضی! خونسردیش خیلی رو اعصابه!
‫نمی‌تونم نگاه سنگین‌شونو تحمل کنم,
‫اون قیافه‌ی از خود راضی رو ‫ از صورتش پاک کنین!
‫همینطور دارم عرق سرد می‌ریزم,
‫فقط می‌خوام زودتر تمومش کنم تا برگردم سلولم!
‫از غلاف درارش,
‫شین!
‫شین‌ـه!
‫سردسته شمشیرزنان، شین کاتلاس,
‫من با بقیه این آماتورا فرق دارم,
‫اوه، واقعاً قوی‌ای,
‫حتی فرصت نشد نقره‌فامم رو استفاده کنم,
‫قدرتش اندازه لئوـه,
‫شاید حتی قوی‌تر,
‫تـ ـ ترحم تو رو نمی‌خـــوام!
‫اوه، ولی هنوز نقره‌فام رو-
‫تچ، نیم‌وجبی بی‌مصرف!
‫خیلی‌خب، بعدی! سریع‌تر برو سراغش!
‫نذار استراحت کنه!
‫برگرد سر کارت، خیکی!
‫واقعاً رقت‌انگیزه,
‫دوتا سردسته شمشیرزنا زانوی غم بغل کردن,
‫گریه نمی‌کنم!
‫خیلی هم می‌کنی,
‫خفه شو!
‫خودتم برو دخلتو بیاره دیگه، کریس,
‫الانشم باختم، و سلاحم با نقره‌فام ترکیب شده,
‫پس واسه چی انقدر بی‌تفاوتی؟
‫طبیعیه که یه جنگجو ‫ سلاح قدرتمند بخواد، مگه نه؟
‫در وهله‌ی اول به‌خاطر همین عضو ارتش شدم,
‫حالا حس می‌کنم می‌تونم یه اژدهای برتر رو ‫ مثل آب‌خوردن دو شقّه کنم,
‫تچ!
‫بین قوی‌تر شدن با یه سلاح قوی،
‫و قوی‌شدن فقط به‌خاطر یه سلاح، ‫زمین تا آسمون فرق هست,
‫از خر شیطون پایین نمیایا,
‫خب، البته می‌فهمم چی می‌گی,
‫تو همچین سن کمی، انقدر قدرتمنده,
‫علاوه بر اون، از فرمانده‌مون هم ‫ توانایی خاص قوی‌تری داره,
‫باعث می‌شه تفاوت قدرتِ کسایی که ‫ با استعداد ذاتی متولد شدن رو حس کنی,
‫اگه بهت بگم اذیتم نمی‌کنه، دروغ گفتم,
‫اون استعداد ذاتی نداره,
‫ها؟
‫کاملاً برعکسشه,
‫با اینکه فقط برای یه‌لحظه جنگیدیم،
‫می‌تونستم حس کنم که دستاورد ‫ مدت‌ها تمرینِ فردی بی‌استعداده,
‫اون سنگینی رو حس کردم,
‫یعنی اون بچه پیرتر از چیزیه که به‌نظر میاد؟
‫منم ازش مطمئن نیستم,
‫ولی نمی‌تونم احساس واقعیم رو انکار کنم,
‫و بخوام صادق باشم، فهمیدن اینکه ‫با گذر زمان تنبل‌تر شدم، واقعاً دردناکه,
‫چی؟ واسه همین غمباد گرفته بودی؟
‫فکر کردم به‌خاطر اینه که ‫ فرمانده عاشق اون پسره شده,
‫اونم به‌شدت دردناکه,
‫کجا داری می‌ری، شین؟
‫از شنیدن ناله و زاری پیرمردها خسته شدم,
‫می‌رم دوباره به مبارزه دعوتش کنم!
‫و اگه ببازم، هرچندبار مجبور باشم تکرارش می‌کنم!
‫نمی‌خوام کسی باشم
‫که تو میدون‌جنگ ‫ پشت قهرمان قدرتمند قایم شده,
‫هی، هی!
‫شینیگامی، درباره لیا-نه چه فکری می‌کنی؟
‫امم,,,
‫من گریاـم,
‫منم هزلاـم,
‫اسم تو چیه، شینیگامی؟
‫راگنا,
‫اووه,
‫خب؟
‫نظرت درباره لیا-نه چیه؟
‫نـ ـ نظرم چیه؟
‫دوستش داری؟
‫یا متنفری؟
‫نـ ـ نه دوستش دارم، نه متنفرم,
‫تازه باهاش آشنا شدم,
‫درباره کسی که تازه آشنا شدی هم می‌تونی نظر بدی,
‫مثلاً «بانمکه!» یا «الانشم تحمل ریختشو ندارم!»
‫لیا-نه گفت به‌نظرش تو خوش‌قیافه‌ای!
‫راستشو بخواید، درموردش مطمئن نیستم,
‫اوه,
‫مطمئن نیستی؟
‫چرا؟
‫دلیلشو بهمون بگو!
‫آخه,,,
‫الان صورتم این‌شکلیه,
‫چطوری با وجود این باند‌ها روی صورتم،
‫می‌خواد بفهمه خوش‌قیافه‌م یا نه؟
‫مطمئنم پرنسس نقره
‫فقط داره تصور می‌کنه ‫زیر این باندها خوش‌قیافه‌م,
‫ولی حقیقت اینه که نیستم,
‫مطمئنم وقتی درشون بیارم، ناامید می‌شه,
‫برای همین یه‌ذره نگرانم,
‫آدم بامزه‌ای هستی، راگنا!
‫فقط وقتی داری خودتو می‌کوبی، ‫بلدی واضح حرف بزنی,
‫واقعاً عجیبی!
‫جـ ـ جدی؟
‫تادا!
‫اینا سلاح‌های ماست!
‫ما با تفنگ می‌جنگیم!
‫بهت اجازه می‌دیم گلوله‌هامون رو ‫ با نقره‌فام ترکیب کنی,
‫آها,,,
‫محشره، نه؟ موقع ترکیب‌کردن قدردان باش,
‫آه، باشه,
‫خیلی پرانرژی ان,
‫فکر کنم تقریباً هم‌سن لئو باشن,
‫یه بوی خوبی از این شمت میاد,
‫پورون، پورون!
‫یه اژدهاست!
‫بوی یه اژدهاست!
‫اسلایم-سنپای، مطمئنی فکر خوبیه؟
‫مگه کریمزن نگفت خودتو نشون ندی؟
‫پورو! راست می‌گی!
‫واای، چه بانمک!
‫یه کوتوله‌ست!
‫پورو؟
‫سلام، کوتوله-سان! اسمتون چیه؟
‫من اشلایم اهریمنی ام، ‫خدمتکار شماره یکِ کرونیکا-ساما,
‫چه باحال! یه حیوون دست‌آموزی؟
‫تا حالا یدونه سخنگوشونو ندیده بودم!
‫پو! منو با حیوون‌های بی‌عقل یکی نکن، بچه پرر-
‫همم؟
‫صورتاتون یه‌جورایی شبیه اژدهایانه,
‫چشما و دندوناتون!
‫واسه یه آدمیزاد، خیلی شبیه اژدهایین!
‫مو به تنم شیخ می‌کنه!
‫قیافه‌های عجیبی دارین، آدمیزادهای فشقلی!
‫ها؟ حس و حال‌شون تغییر کرد,,,
‫هی، اسلایم-چان,
‫چندتا خوراکی خوشمزه می‌خوای؟
‫خوراکی؟ اژدهاست؟
‫دلت می‌خواد اژدها بخوری؟
‫آره، دلم اژدها می‌خواد!
‫بعد خوردن‌شون گنده‌تر می‌شم!
‫از لیا-نه می‌خوایم چندتا برات نگه داره,
‫پورورون!
‫در این شورت، سریع برام غذا بیارین، ‫آدمیزادهای بی‌ریخت!
‫باشه!
‫بیا بریم!
‫نمی‌دونم چرا,,,
‫حس می‌کنم دیگه قرار نیست ‫ سنپای رو صحیح و سالم ببینم,
‫پورو؟
‫پش اژدها کو؟
‫ما هیچ خاطره‌ای از والدین‌مون نداریم,
‫پورورو؟
‫اولین خاطرات‌مون، بودن توی ‫یه سیرک نمایش عجیب‌الخلقه‌هاست،
‫به نام «نوادگان اژدها»,
‫جامعه با امثال ما خیلی خشن برخورد می‌کنه,
‫دارین درباره چی حرف می‌زنین؟
‫چون تو همچین محیط سختی بزرگ شدیم، ‫از نظر احساسی کمبود داریم,
‫مثلاً، مفهوم حقارت رو درک نمی‌کنیم,
‫پورو,,,
‫حالا سعی می‌کنیم با تقلید از بچه‌های اطراف‌مون، ‫احساسات‌مون رو فعال کنیم,
‫در واقع، به‌خاطر توهینت عصبانی نیستیم,
‫ولی عمداً سعی داریم عصبانی به‌نظر بیایم,
‫نگران نباش، نمی‌خوایم بکشیمت,
‫درست جوری که بچه‌های هم‌سن‌مون ‫ با حیوون‌ها برخورد می‌کنن،
‫فقط چندتا شوخی بامزه باهات می‌کنیم,
‫اول، با گسترش مقعد ‫ از طریق ترقه شروع می‌کنیم,
‫بهتره باسنتو شل کنی,
‫قدرت جادویی چیه؟
‫قدرت تغییر دنیاست,
‫پس اگه سؤال اینه که «مهارت جادویی چیه؟»
‫جوابش اینه: «وسیله‌ای برای هدایت ‫ تغییراتِ ایجادشده توسط قدرت جادویی»,
‫قدرت جادویی‌ت رو در نوک انگشتات ‫ جمع کن و بیرون بریز,
‫ریوکوی یاها فاموله,
‫و به آتیش می‌رسی,
‫اونا کلمات جادویی هستن که با ‫هدایت تغییرات جادویی، آتیش ایجاد می‌کنن,
‫روش‌های دیگه‌ای هم برای ایجادش هست,
‫با انجام این‌کار,,,
‫و این,,,
‫و این,
‫به آتیش می‌رسی,
‫اگه فرد دست‌ها رو به این ترتیب قرار بده،
‫می‌شه همون تغییرات قبلی رو هدایت کرد,
‫برای کسایی که بهشون تسلط دارن،
‫راه‌های زیادی برای ایجاد همین تغییر هست,
‫اژدهایان برتر به قدرتمندترین ‫ حالت‌های جادو تسلط دارن,
‫خونی که در بدن‌شون جریان داره، ‫شکلی از تجسم جادوییه,
‫تنها با تصور تغییری که می‌خوان ایجاد کنن،
‫می‌تونن جادوی نیرومندی رو تجسم کنن,
‫برای همین قدرتمندن,
‫برای همین جادوگرها ‫از جادوی اژدهایان تقلید می‌کنن,
‫حلقه‌های جادویی براساس ‫جریان خون اژدهایان طراحی شدن,
‫مرکز حلقه، سرچشمه‌شه,
‫جادو در میان رگ‌ها به گردش درمیاد,
‫هرچی سال‌های بیشتری صرف این تحقیقات بشه،
‫بیشتر به قدرت اژدهایان شباهت پیدا می‌کنه,
‫این کار یه جادوگره,
‫خوب نیست,
‫به بن‌بست خوردیم,
‫حلقه‌های جذب و تلپورت رو کامل کردیم،
‫ولی بازم خوب به‌هم وصل نمی‌شن!
‫با این‌ وضعیت، به قدرت جادوییِ 15,7 اژدهای برتر نیازه
‫تا یه‌نفر بتونه تلپورت بشه,
‫و ما هم 1,800 نفر داریم,,,
‫هر اژدهایی که حمله ‌کنه هم شکست بدیم،
‫بازم بس نمی‌شه!
‫مسئله اصلی اینجاست که ‫ما فقط تلپورت انسان‌ها مدنظرمونه,
‫اوه! خودشه! بیاید از دست همین تیکه خلاص شیم,
‫اینطوری اژدهایان هم باهامون میان، خانم ماجو!
‫این‌شکلی که در رفتن فایده نداره!
‫چه مسخره!
‫حالیشون نیست,
‫مغز زیردستام از سر ‫هرروز و هرشب کار کردن تاب برداشته,
‫با تحقیقات قبلی هم به جایی پیش نمی‌رن,
‫از اینجا به بعد، به خلاقیت و آزمون‌وخطا نیاز داریم,
‫ولی دیگه وقتی براش نمونده,
‫تو بدترین حالت، ‫ اژدهایان فردا صبح اینجان,
‫نه، با این‌وضع حتی قبل اینکه اژدهایان برسن ‫ فرمانده سر از تنم جدا می‌کنه,
‫باید امشب بزنم به‌چاک؟
‫استاد فو، الان چیزی گفتین؟
‫نخیر، زده به سرت,
‫آها، پس فقط زده به سرم!
‫هو هو هو!
‫آره بابا!
‫ولی اشتباه نشنید، نه؟
‫الان گفتی می‌خوای بزنی به‌چاک؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اینجام چون بهم نیاز دارین,
‫ها؟
‫وقتی توی تنگنا گیر کنی،
‫به دانش و خلاقیت کاملاً جدیدی نیاز پیدا می‌کنی,
‫تو الان به این احتیاج داری,
‫برای همین اومدم کمکت,
‫«می‌خوام از عذاب رهاییت بدم,»
‫وقتی اولین‌بار اینو شنیدم، با خودم گفتم، ‫«این زنیکه چی داره زر زر می‌کنه؟»
‫اما درست همونطور بود که گفت,
‫شعله‌های نفرت که درونم بود ‫بیرون کشیده شدن,
‫خاطراتی از زمان انسانیتم دارم؛
‫ولی عواطفی که در کنارش بودن در خاطرم نیست,
‫تنها احساسم، علاقه عمیقی بود ‫ که نسبت به پادشاه اژدها؛
‫کسی که ارزشمندترین بخش وجودم رو دزدید، داشتم,
‫و چیزی که منو به تعجب وا می‌داره، ‫اینه که حتی احساس شرمی ندارم,
‫فکر می‌کردم با اومدن به اینجا، چیزی به‌یاد میارم,
‫تو چطور، آرنولد؟
‫اوه، الان شدی تاراتکتورا، درسته؟
‫یک‌چیز هست که تغییری نکرده,
‫همم؟
‫ما همچنان جنگجوییم,
‫ای همرزمانم,
‫در همین زمان و مکان،‌ ‫به شما قسم می‌خورم,
‫سوگند می‌دهم که هرگز دوباره ‫تحقیرِ از دست‌دادن اربابم رو متحمل نشم,
‫حتی اگه,,,
‫کسی باشه که ارباب انسانیم رو ‫ ازم دزدیده، پادشاه اژدها,
‫حتی تغییر از انسان به اژدها ‫مقصودم و یا حتی نحوه‌ی زندگیم رو
‫تغییر نخواهد داد,
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب!
‫بیاید الان نقشه رو نهایی کنیم,
‫ما هدفمون دو چیزه,
‫یک: نابودی این کشور,
‫دو: کشتن کسایی که به تیا حمله کردن؛ ‫شینیگامی و همدست‌هاش,
‫لازم نکرده برای شینیگامی و رفقاش ‫ به خودت زحمت بدی,
‫اونا شکار خودمن,
‫چی؟ شکارت؟
‫می‌خوای ردشونو بزنی؟ ‫واقعاً انقدر احمقی؟
‫ها؟ چی زر زدی، نوکر؟
‫دشمن منطقاً وقتی تو نبودی ‫ تصمیم گرفته به تیا حمله کنه,
‫می‌خوای باز همون اشتباهو تکرار کنی؟
‫اصلاً وضعیتو درک می‌کنی؟
‫تیا جادوی کنترل زمانشو از دست داده,
‫اگه یه‌بار دیگه بکشنش، کار تمومه,
‫اگه تیا بمیره، همه‌ی ما هم می‌میریم,
‫هه!
‫تو محافظِ تیائی,
‫نذار حتی یه‌ثانیه از جلو چشمت دور شه,
‫هه! ببند دهنو، نوکر,
‫فکر نکن می‌تونی بهم امرونهی کنی!
‫تازشم، خود ملکه ازم خواست سر دشمن‌ها رو بیارم,
‫این درسته، تیا؟
‫کاشکی هیچ‌وقت نمی‌خواستم,
‫شوخیت گرفته تو؟
‫حالا که بیشتر فکر می‌کنم،
‫شاید اون‌موقع یه‌مقدار پیش از حد جوگیر شدم,
‫حالا که استدلال زورا-سان رو شنیدم، ‫ به‌نظرم خیلی قانع‌کننده‌ست,
‫خودمو خالی کردم، حالم بهتر شد,
‫خیلی زود رنگ عوض کردیا,
‫پس اون لحظه‌ی عشقولانه‌مون ‫روی تخت رو یادت رفت، عشوه‌ماتیا-ساما؟
‫ا ـ اون‌موقع عقلم سر جاش نبود!
‫لطفاً فراموشش کن!
‫آهای! این لحظه عشقولانه روی تخت چیه؟
‫می‌خوای بدونی، نوکر؟
‫تو خواب ببینی؟
‫هـ ـ هیچی نبود!
‫این صحبت دیگه تمومه!
‫نیازی نیست دنبالشون بگردیم؛ ‫ خودشون میان پیشمون,
‫منطقت چیه؟
‫هیچی,
‫از زمان نبردمون این حسو داشتم,
‫عمراً بذارم قسر در بری!
‫هیچ‌وقت نمی‌ذارم فرار کنی!
‫مطمئن می‌شم تک‌تک‌تون,,,
‫می‌خوام توی سریع‌ترین زمان ممکن بکشمشون,
‫شکار بشین!
‫بمیرین!
‫اما دشمن هم قصد کشتن آلتیماتیا-ساما رو داره,
‫نمی‌تونم اجازه‌شو بدم,
‫من کسی می‌شم که از آلتیماتیا-ساما محافظت می‌کنه!
‫نبیلیم-سان,,,
‫اراده‌ت تحسین‌برانگیزه,
‫می‌بینم به یه مرد بالغ تبدیل شدی، درست نمی‌گم؟
‫از بچه یاد بگیر، احمقویی!
‫لال شو، حمال!
‫چی گفتی، مردک؟!
‫مشنگ، مشنگ، منشگ چلاق!
‫امم، زورا-سان؟
‫دوباره بگو حالیت کنم، حمال‌باشی!
‫همم؟
‫اگه کامویی و نبیلیم-سان پیشم بمونن،
‫پس کی قراره کشور رو نابود کنه؟
‫برآورده‌کردن خواسته‌های خداوندگار ‫ از زندگی خودم مهمتره,
‫بسپرش به خودم، تیا!
‫کارم مو لا درزش نمی‌ره,
‫ولی یه‌چیز هست که باید درک کنی,
‫دیگه به‌خاطر زجر انسان‌ها نمی‌تونم بهشون رحمی کنم,
‫نقشه اصلی این بود که تا جای ممکن ‫ انسان‌ها رو توی پایتخت جمع کنیم،
‫و با استفاده از حصارِ نبیلیم-چان ‫ بهشون مرگ آروم و بی‌دردی می‌دیم,
‫بعد پایتخت هم به شهرهای دیگه هجوم می‌بریم،
‫و این چرخه تکرار می‌شه,
‫این نقشه‌مون بود، ‫ولی الان دیگه ما,,,
‫متوجهم,
‫می‌دونم دیگه نمی‌تونم همچین ‫ خواسته خودخواهانه‌ای داشته باشم,
‫روش‌هاتون رو زیر سؤال نمی‌برم,
‫با سرعت و دقت، ‫تمام افراد این پادشاهی رو بکشید,
‫بله، این کار ساده‌ایه,
‫بسیار بسیار ساده,
‫تنها کافیه به هیولاها فرمان بدین,
‫به 40,000 اژدهای رده‌پایین و میانیِ ‫ این کشور و خارج از اون دستور بدید
‫تا همه رو ببلعن,
‫اما طبیعتاً، به‌صورت کنترل‌شده,
‫با واسطه یه اژدهای میانی افسارشون گرفته می‌شه,
‫من و تارا-چان مسئله پرنسس نقره رو حل می‌کنیم,
‫بورورون!
‫بهشون دستور رو برسون,
‫یه‌پات لب گوره، ‫ولی باید از پس این کار بر بیای، نه؟
‫متوجه شدم؛ به‌عهده‌ش می‌گیرم,
‫ولی تمرکزت فقط روی کشتن نباشه!
‫کسایی که به تیا حمله‌کردن رو پیدا کن,
‫اگه هنوز توی کشور باشن، ‫حتماً یه ردی از خودشون گذاشتن,
‫یه‌چیزی یادت نرفته؟
‫اون شینیگامی قراره با ارتش نقره باشه,
‫اگه کار به اونجا کشید، خبرت می‌کنم,
‫نشونشون بده چقدر می‌تونی سریع باشی,
‫آه، خیالم راحت شد,
‫تنها نصف اعضای بالغِ خاندان زنده موندن،
‫اما تمام‌شون قابل اطمینانن,
‫فکر می‌کنم اینا بتونن محافظ و پشتیبانِ ‫بنیانگذار باشن، چه امروز و چه در آینده,
‫تارا-چان!
‫همم؟
‫تو هم بیا یه‌چیزی بگو!
‫حرف برای گفتن داری، مگه نه؟
‫کشته نشید,
‫اعضای بالغ خاندان‌مون ‫دست‌وپای بنیانگذارند,
‫به‌هیچ عنوان نباید ناکارآمد باشید,
‫و دست‌وپا هم به این راحتی قطع نمی‌شه,
‫ما همین حالا هم نیمی از ‫این دست‌وپاها رو از دست دادیم,
‫خاندان‌مون,
‫نیمی از دست‌وپای بنیانگذارمون رو ازمون گرفتن,
‫این تحقیر رو کاملاً هضم کنید,
‫بدونید هر باخت دیگه‌ای در آینده به‌معنای شکسته,
‫کشته نشید,
‫به همین ترتیب، نقش‌تون رو ایفا کنید,
‫تو به حقیقت چنگ انداختی
‫در جایی که سرنوشت نابود و تکه‌تکه می‌شه
‫دنیای ناهموار درحال لرزشه،‌ می‌تونی عاقبتشو ببینی؟
‫در لب پرتگاه شمشیرت رو با تردید و نومیدی تاب بده
‫اگه بتونم قوی‌تر بشم، همه‌کاری می‌کنم
‫از هر شکست درسی بگیر
‫تا دیگه هیچ‌ حسرتی نداشته باشی
‫خون سرخ‌رنگ به سرنوشت نزدیکت می‌کنه
‫نقره‌ای که تاریکی رو از بین می‌بره
‫فریاد عروسک‌ها رو حس می‌کنی؟
‫تمام نیکی و خوبی‌ها ‌بلعیده می‌شن
‫تا آخرین نفس‌هام در اینجا ایستادگی خواهم کرد