رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
@FRANCOFILMS francofilmz@gmail,com
[ ارائه ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] [ ترجمه اختصاصی فیلمهای فرانسوی و فرانسوی زبان ]
‫گواهی فوت - کارول هلن مارتی
‫زن 63 ساله ,,, آسیب به ‫اندام‌های تحتانی و دست‌ها ,,,
‫,,, گواهی پزشکی قانونی,,, ‫,,,مرگ تایید شده است,,,
‫نتیجه‌گیری ‫,,, حلق‌آویز شدن ,,, مشکوک ,,,
‫خودکشی
‫کی قراره این چیزی رو که من توی این پوشه گم شده، ‫بین اون همه چیز روی صفحه کامپیوترم نوشتم، بخونه؟
‫چرا همیشه این امید رو دارم که یا بعد از مرگم یا حتی ‫بعد از اینکه دیر شد، درک بشم؟ پس اینجوری شد که,,,
[ ‫ ] دختر کوچولوی غمگین
‫مترجم: اشکان هیدی
‫[ژان آشاش] چی میتونم ‫بگم که قبلاً نگفته باشم یا,,,
‫خیلی دلم میخواد این کارو تموم ‫کنی و از شرش خلاص بشی,
‫چرا بابا؟
‫[ژان آشاش] چون مادرت هیچوقت ‫نتونست از شرش خلاص بشه,
‫همین دیگه,
‫و فکر میکنم,,,
‫در اصل فکر میکنم آینده ‫تو اینجا نیست، جای دیگه‌ایه,
‫تو داری باری رو به دوش ‫میکشی که لزومی نداره,
‫مادرت تمام عمرش این بار ‫رو کشید و همین دیوونه‌اش کرد,
‫فکر میکنم آینده تو، قدرت تو،
‫انرژی تو جای دیگه‌ای باید خرج بشه,
‫با بچه‌هاته، تو کارِت،
‫با آدمایی که دورت هستن,
‫ اون انرژی نباید تو تلاش ‫ناامیدانه برای فهمیدن چیزی که نیست
‫چیزی که غیرقابل فهمه ‫ صرف بشه ، چون بی‌معنیه,
‫لعنتی,
‫[کارول آشاش] این روزها بیشتر
‫روی چیزی کار میکنم که بهش ‫میگم پیدایشم، یعنی قبل از خودم,
‫[مونیک لانژ] باید بیست ماهت بوده باشه,,,
‫[مونا آشاش] تو مینوشتی,
‫[مونیک] میخوام بگم,,, چون میدونی,,,
‫[مونا] آخرین کتابت فقط درباره ‫مادر خودته، که اونم مینوشت,
‫[مونیک] صبر کن، فکر میکنی چه سالی بود؟
‫[کارول] 53,
‫[مونیک] درسته، سال 53 بود,
‫[کارول] مادرم واقعاً شخصیت ‫باورنکردنی‌ای بود، نه؟
‫[مونا] برای این کتاب، تو مکالماتت ‫رو با شاهدای زنده دوران بچگیت
‫روی این ضبط صوت‌ها ضبط کردی,
‫[مونا] تو تمام مکاتبات مادرت رو خوندی,
‫هزاران عکس جمع شده تو جعبه‌ها رو مرتب کردی,
‫دفترچه‌هاش رو خوندی,
‫تمام یادداشت‌هایی که روی
‫تقویم‌های کوچیک تو این چمدون ‫نگه داشته بود رو رونویسی کردی,
‫دوشنبه 15 سپتامبر 1985
‫من به کارول می‌گم که او واقعاً ‫با من خیلی ارتباط محدودی داره,
‫حتی فکر می‌کنم که در نوشتن مشکل خواهد داشت,
‫اون فقط با من از بن‌بست خارج می‌شود,
‫تو همه چیز رو بایگانی کردی،
‫نوشته‌های خودت و مادرت، ‫دفترچه‌هاتون، دستنوشته‌هاتون،
‫معمای چهره‌هات
‫و صدات,
‫اما کارول کیست؟
‫- سلام, ‫- سلام,
‫بفرمایید داخل,
‫چای میل دارید، آب، چیزی؟
‫نه، ممنون، همه چی خوردم,
‫اوم,,,
‫اینجا دفترش بود,
‫ خانم ماریون کوتیا - برنده اسکار ‫بابت فیلم زندگی گُلگون سال 2007
‫خب,,,
‫این شلوار جین و تی‌شرتشه,
‫یه ژاکت با شالش آوردم،
‫کیف دستی‌ش که ست میشه باهاشون,
‫اینم تقویمش هست،
‫پاسپورت، کارت شناسایی، کارت بیمه درمانی,
‫دو تا عینک دارم,
‫نمیدونم، خودتون بگید کدوم رو ترجیح میدید,
‫لنز قهوه‌ای خریدم، چون شما چشمای آبی دارید,
‫اون چشماش قهوه‌ای بود,
‫عطرش,
‫اینم، ساعت و انگشترهاش,
‫این گردنبند رو همیشه مینداخت,
‫[آهسته] کلاه گیس,
‫اونجا آینه هست، اگه میخواید برای,,,
‫عوض کردن لباس,
‫کفش‌هاتون رو میخوام,
‫- چی؟ ‫- کفش‌هاتون,
‫ دختر - کارول آشاش
‫[ماریون] "مادرم یه معما برام به جا گذاشت,
‫"داستان رابطه‌مون,"
‫شما دقیقاً داری همون کاری ‫رو میکنی که اون قبلاً کرده بود،
‫تحقیق درباره مادرت,
‫مادربزرگم هم کتابی درباره ‫مادر خودش نوشته بود,
‫[کتلین اوین] بعد از مرگ مادرش، ‫کارول آشاش یه چمدون نگه داشت
‫که توش تقویم‌ها به صورت ‫درهم و برهم ریخته شده بودند
‫روی اونا یادداشت می‌کرد
‫قرارهاش و چند تا جمله که ‫نشون می‌داد چه حالی داره
‫و عکس‌هایی از زندگی,
‫یه زندگی که بیشترش وقف ‫کتاب‌ها و نویسنده‌هاشون شده بود,
‫مونیک لانژ از همون سال‌های دهه ‫۵۰ تو انتشارات گالیمار کار می‌کرد
‫پله پله بالا رفت، تا یه روز ‫جرأت کرد شروع کنه به نوشتن,
‫یادمه تو اون دفتر
‫یه جورایی نامحسوس می‌گفتن که ‫من هیچی حالیم نیست ولی بامزه‌ام,
‫اون موقع خیلی عجیب و غریب بود,
‫دهه ۵۰ بود,
‫همه تو سلف غذا می‌خوردیم، همه دخترا ‫هل می‌دادن که بتونن کنار کامو بشینن,
‫من ژنه رو می‌شناختم، که ‫خیلی رو زندگیم تأثیر گذاشت,
‫مارگریت دوراس رو می‌شناختم، ویولت ‫لودوک رو می‌شناختم, نویسندگان فرانسوی
‫واقعاً دوران خیلی خیلی خوبی بود,
‫کارول آشاش که الان عکاس شده،
‫شروع کرد به نوشتن درباره خانواده‌ش
‫و رازهاش رو تو سال ۲۰۰۸، با کتاب ساحل ترووی
‫از طریق داستان یه تابلو که نازی‌ها ‫از خونه مادربزرگش دزدیده بودن
‫موقع اشغال فرانسه، بازگو کرد ,
‫امروز تو انتشارات استوک ‫کتاب "دختر" رو منتشر کرده،
‫کتابی که با مهربونی و خشونت ‫درباره مادرش حرف می‌زنه،
‫و زندگی‌ای که باهاش داشته,
‫زندگی‌ای که توش این شانس ‫فوق‌العاده رو داشته که با
‫هنرمندها، روشنفکرها و ‫نویسنده‌ها معاشرت کنه,
‫زندگی‌ای که توش این بدبختی رو ‫داشته که نتونسته فقط یه بچه باشه
‫که ازش محافظت بشه، به ‫حرفاش گوش بدن، دلداریش بدن,
‫زندگی‌ای که توش مثل یه سکوت ‫عجیب میوفته وسط گفتگوهای بی‌پایان
‫و هیجان‌انگیز بزرگسالای خیلی باهوش,
‫در عین حال، اول می‌خوام این ‫لحظه‌های عالی رو منتقل کنم,
‫- آره, ‫- عالیه!
‫- آره, ‫- از این نظر,,,
‫تمام جنبه‌های شخصی ‫می‌تونه خیلی جذاب باشه,,,
‫غم‌انگیزه,
‫- غم‌انگیز و جذاب, ‫- آره,
‫برای خواننده خیلی جذابه,
‫مادرم واقعاً شخصیت باورنکردنی‌ای داره,
‫یه شخصیت باورنکردنیه,,,
‫ببین، اگه این یه فیلم بود، تیتراژش,,,
‫گاهی اوقات انگار فیلمه، ولی خب،
‫بیا سینما رو کامل فراموش کنیم,
‫تیتراژ این کتاب باورنکردنیه،
‫بازیگراش باورنکردنی‌ان,
‫به ترتیب ظاهر شدن تو این دست‌نوشته،
‫مونیک لانژ، دیونیس ماسکولو، ‫ نویسنده و ویراستار
‫ژان ژنه,,, ‫ نویسنده
‫نباید این احتمال رو نادیده گرفت
‫که من یه علاقه خاص به این کتاب دارم
‫به خاطر تصویر مهربونانه‌ای که از من کشیدی,
‫بزرگ شدن تو جایی که تو بزرگ ‫شدی، داشتن مادری مثل مادرت،
‫این خودش یه جور شانس بود,
‫و چه شانسی! این پاریس دهه ۵۰ بود،
‫اینکه مونیک لانژ جناح راستی بود،
‫مارگریت دوراس، که خیلی ‫خوب می‌شناختش، جناح چپی بود,
‫ما ۲۵ سالمون بود،
‫دوران سَن ژرمن ده پره بود, [در قرن بیستم ‫محل اجتماع روشنفکران و مُدِ پاریس بود]
‫اونجا بود که همه چیزهای ‫سرنوشت‌ساز اتفاق افتاد
‫تو جوونیمون، تو احساساتمون،
‫تو باورهامون، تو دیوونگی‌هامون,,,
‫ما دیوونه کمونیسم شده بودیم، می‌گفتیم که مردم [خیابان سن-بنوا محل اجتماعات روشنفکری در پاریس]
‫حق دارن خودشون تصمیم بگیرن ‫چجوری می‌خوان مبارزه کنن,
‫مثل همیشه،
‫درباره‌ش چیزی ننوشتیم,
‫آدم درباره خوشبختی نمی‌نویسه,
‫[زمزمه می‌کنه] ,,, به شدت از ‫جنگ رو برگردوندن و رفتن جلو,
‫- من فکر می‌کنم که,,, ‫- اکشن,
‫این همون دوره بود،
‫کارول آشاش،
‫سیاست، ادبیات،
‫بحث‌های شبانه
‫با نوشیدن، با سیگار کشیدن،
‫و بچه‌ها باید خودشون گلیمشون ‫رو از آب می‌کشیدن بیرون,
‫آره, برای مادرم یا برای دوراس
‫خیلی واضح بود،
‫که ما داریم از این جور,,,
‫خوشبختی،
‫به قول دوراس، و شور و شوق لذت می‌بریم,
‫و بعد، باید به این هم فکر کنیم که،
‫بعد از جنگ، تو این محیط،
‫یه اشتیاق دیوونه‌وار به آزادی بود
‫که هم دیوونه‌وار بود و هم لازم,
‫خیلی‌ها,,, خیلی‌ها پشت کردن
‫به شدت به جنگ و رفتن جلو, ‫به جنگ و رفتن جلو,
‫من فکر می‌کنم اونا خیلی,,,
‫- آزادتر از ما تو سال ۱۹۶۸ بودن, ‫- وای خدا,
‫من تو عمرم هیچوقت کار به این سختی نکرده بودم
‫و همین, "ولی,,,"
‫"دیوونگی لازمه"، خوبه,
‫[کارول] من فکر می‌کنم اونا تو سال 1968 خیلی ‫آزادتر از ما هستن، چون خیلی شجاع‌تر هستن,
‫[پخش مجدد] یچه‌ها، باید از فرصت استفاده کنیم,
‫[پخش مجدد] [ک, اوین] که یعنی برای یه بچه
‫نداشتن یه زندگی بچگانه،
‫و داشتن یه زندگی مثل یه بزرگسالِ کوچیک از سن خیلی کم,
‫[کارول] من نمی‌تونستم بدونم,
‫من نمی‌دونستم زندگی بچه‌های دیگه چطوریه,
‫راستش من خیلی خوش‌شانس بودم
‫چون این یه غذای فوق‌العاده بود,
‫پس نمی‌شه گفت ‫که دانش زودهنگام ‫چیز بدیه،
‫ولی واقعاً، ‫بازی، ب-الف-زی، ‫تو خونه خیلی کم بود,
‫[ک, اوین] و شما خیلی زود مجبور شدید
‫با چیزی که اغلب پیش میاد روبرو بشید؛ رفتن پدر,
‫ ژان-ژاک سالومون ‫ از چهره‌های شاخص در عرصۀ تاریخ علم در فرانسه
‫[ژان-ژاک سالومون] اینجام، پر از نصیحت‌های خوب، ‫باتجربه‌تر از همیشه
‫و تو مخصمۀ نوشتن این نامه برای تو,
‫التماست می‌کنم، بعد از خوندنش نابودش کن,
‫هر روز بیشتر درگیر اون ‫چیزی که می‌دونی هستم،
‫نتونستم جلوی خودمو بگیرم و با یه ‫دکتر که خیلی قبولش دارم صحبت کردم,
‫منو ببخش ولی همه اینا منو ‫تو یه گودال عمیق انداخته,
‫اول اینکه، چرا دو ماه صبر کنیم؟
‫ممکنه نتونی مدت زیادی ‫این موضوع رو پنهان کنی,
‫دوم اینکه، راه‌هایی هست ‫که نیاز نباشه بری سوئیس,
‫اگه اینجا بودی می‌شد امتحانش ‫کرد، فکر کنم بدون دردسر,
‫ولی تو تنهایی، اینقدر دور از من؟
‫هر روز بیشتر احساس می‌کنم ما دوتا بچه‌ایم,
‫اگه قیافه منو اینجا می‌دیدی,
‫گزینه الف، یا میای آلزاس پیش من،
‫اینجوری خیالم راحت‌تره، بعد تصمیم می‌گیریم,
‫گزینه ب، یا اگه فکر ‫می‌کنی می‌تونی انجامش بدی،
‫از روشی که بهم گفتن استفاده می‌کنی,
‫مهم‌ترین چیز به نظرم اینه که از عمل جراحی
‫که حتی تو سوئیس هم
‫منو می‌ترسونه، اجتناب کنیم,
‫اگه کسی رو می‌شناسی که ‫بتونه این آمپول‌ها رو بهت بزنه،
‫میگن خیلی مؤثرن,
‫در این مدت، راه برو، بدو، دراز نکش و غیره,
‫تا وقتی که,,,، و الی آخر,
‫اسمش بنزو-ژینوستریل شماره 5 هست,
‫روزی دو آمپول تو یه سرنگ به مدت چهار روز,
‫تزریق عضلانی تو باسن,
‫چهار تزریق، هر بار دو آمپول, روز نهم،
‫باید جواب بده، ولی اگه ‫کافی نبود، دوباره شروع کن،
‫چون بدون عوارض هست، بدون کورتاژ,
‫خب، تصمیم بگیر,
‫عزیز دلم، شرمنده‌ام، حالم ‫بده، خجالت‌زده‌ام، منو ببخش,
‫کاملاً وحشت‌زده‌ام، زود جوابمو بده,
‫دلم می‌خواد یه ماه آرامش داشته باشیم,
‫یه ماه که توش بتونم برای ‫این نامه ازت عذرخواهی کنم,
‫ژان-ژاک,
‫این نامه رو نابود کن,
‫گزینه ج, از کی منتظر آخرین دوره‌هات هستی؟ ‫[شنبه - 31 می 1952 - فالکنر بورگه - ساعت 6 بعداز ظهر - کارول]
‫گزینه د,
‫دوستت دارم,
‫[ک, اوین] پدر جایگزین یه اسپانیایی بود,
‫[پخش مجدد] اسمش خوان گویتیسولو بود،
‫یه پناهنده اسپانیایی ضد ‫فرانکو بود، از نظر سیاسی فعال،
‫نویسنده,
‫مردهایی که زندگی مادرم را تحت تأثیر ‫قرار دادند، همگی نامشان ژان (خوان) بود,
‫[مونیک لانژ] باید داستان رو براتون یادآوری کنم؟
‫این داستان یه دختر جوونه که عاشق
‫مردیه که دوستش نداره,
‫و فقط آخر کتابه که می‌فهمه
‫دلیل اینکه دوستش نداره ‫اینه که اون همجنسگراست,
‫[خوان گویتیسولو] تقریباً یک ساله
‫که شروع کردم با عرب‌ها معاشرت کردن,
‫فقط چند هفته طول کشید تا واقعیت رو بفهمم,
‫تعادلم رو پیدا کردم و به تو نزدیک‌تر شدم,
‫ولی همینطور فهمیدم
‫که من کاملاً،
‫قطعاً و غیرقابل برگشت همجنسگرا هستم,
‫از اون موقع، حتماً متوجه ‫شدی که رابطه‌مون بهتر شده,
‫هرچند به شکل متفاوتی، ‫شروع کردم به دوست داشتنت بیشتر از قبل
‫و به نوعی خوشبختی رسیدم که ‫هیچوقت قبلاً تجربه نکرده بودم,
‫احساس آرامش می‌کردم،
‫خوشحال از اینکه زندگیم رو با تو شریک شدم،
‫از اینکه تو و کارول رو کنارم داشتم,
‫جمعه 28 آگوست 1970: ساعت 8 شب: خوان مست به خانه ‫برمی‌گردد؛ بعد از اینکه دو بار با مرد خیابانی رابطه داشت,
‫امروز تو بن‌بستم,
‫نمی‌تونم چیزی بهت پیشنهاد ‫کنم، نمی‌تونم قولی بهت بدم,
‫از واکنشت می‌ترسم
‫و در خفا، آرزوش رو دارم,
‫یکشنبه 29 ژوئیه 1973: خوان با یک عرب احمق رابطه داشت, ‫یکشنبه 2 ژانویه 1977: خوان با یک الجزایری رابطه داشت, ‫یکشنبه 5 ژانویه 1981: خوان با یک ترک رابطه داشت,
‫میدونم که دارم خوشبختی بودن در ‫کنارت رو که خیلی قویه از بین میبرم,
‫چهارشنبه 6 ژانویه 1971: خوان با لحن ‫مسخره‌ای از اتاق کناری به من شب بخیر گفت,
‫میترسم بدون تو زندگی کنم,
‫صورتت، ظرفیت عشقت،
‫چشمات، مهربونیت,
‫هیچوقت به هیچکس اینقدر نزدیک نبودم,
‫هیچوقت تو عشق با هیچکس ‫به اندازه تو پیش نرفتم,
‫از این به بعد، موفقیت یا شکست رابطه‌مون
‫به اراده‌مون برای باهم موندن بستگی داشت,
‫تَوهُم یه زوج عادی بودن از بین رفته بود
‫و باید با چالش ساختن ‫چیز جدیدی روبرو میشدیم,
‫ولی آیا عشق، درک و احترام متقابلی که داشتیم
‫برای حفظ قدرت پیوندهایی که ‫ضروری میدونستیم کافی بود؟
‫جمعه 21 فوریه 1986: وقتی به من می‌گویند داستان تخیلی ‫بنویسم، به رنج و عذاب فکر می‌کنم, دیگر باور ندارم,
‫چه چیزی را خلق کنم، وقتی که همه ‫چیزهایی که مرا ناامید می‌کند، زنده است؟
‫[کارول] سوال من اینه که ‫چرا,,, چرا همجنسگراهای
‫مادر من؟
‫[پخش مجدد] [کارول] تو، ژنه؟ و خوان!
‫[پخش مجدد] [دانیل کوردیه] نمیدونم علاقه‌اش ‫ پژوهشگر تاریخ و دلال آثار هنری
‫به همجنسگراها از کجا میاد، نمیدونم,
‫[کارول] غیرقابل توضیحه،
‫اگه یه خودآزاری اساسی نباشه,
‫[دانیل کوردیه] ولی ‫اون آدم خیلی تأثیرگذاریه,
‫فکر میکنم زندگی سختی داشته,
‫خوشبختانه، یه جور شوخ طبعی داشت,,,
‫یه جور فاصله, اون کسیه که زندگی سختی داشته,
‫[کارول] اون تراژیک بود,
‫اون تراژیک بود,
‫[دانیل کوردیه] آره، همینه, همینو میگم,
‫ولی فکر میکنم که، در اصل،
‫تو گالیمار خیلی راحت بود، ‫ [از معتبرترین و قدیمی‌ترین انتشارات فرانسه]
‫چون اونجا،
‫کنار آدمایی گذاشته شده بود
‫که کاملن، اما واقعاً,,,
‫,,, حتی از تراژیک هم بدتر بودن!
‫و در واقع اون تو اون محیط بود،
‫تنها نبود,
‫[کارول] هوم,
‫میخوام یه بار دیگه بخونمش,
‫[کارول] اون تعریف میکنه که سرد مزاج بود,,,
‫[پچ پچ میکند] قبل از پدرم,
‫آره، خب,,,
‫[پچ پچ میکند] بعد با پدرم اوضاع بهتر شد,
‫و بعد خیلی زود,,,
‫,,, خیلی زود، بهش خیانت شد,
‫و این متنیه که بعد از عملش نوشته,
‫بالاخره فهمیدم،
‫نه بیماری که داشت,,,
‫- رحمش رو درآوردن, ‫- [کارول] رحمش رو درآوردن,
‫[ماریون پچ پچ میکند] درست همین موقع،
‫از یه دکتر پرسیدم، چون,,,
‫اسمی که گفت نامفهوم بود,
‫نه، نه، نه، نه، یه جور,,,
‫اون از نکروبیوز حرف میزنه,
‫و,,,
‫متن وحشتناکه چون میگه: "در ‫نهایت، رحمم رو از دست دادم,,,"
‫[کارول و ماریون] "در ‫نهایت رحمم رو از دست دادم،
‫حتی اگه این عضو جنسی نیست، خب,,,
‫چون، به خاطر استفاده نکردن ازش,,,
‫[ماریون پچ پچ میکند] "و یک ‫هفته طول کشید تا بهش عادت کنم،
‫خوشبختانه داشتم,,,"
‫و این دقیقاً شبیه همونه,,,
‫به این,,, خودکشی,,, ‫- [کارول] خودکشی,,,
‫- جسمی,,, ‫- [کارول] جسمی,,,
‫[فلورانس مالرو] آره، دقیقاً,
‫- که داشت, ‫- [کارول] که داشت,
‫[فلورانس مالرو] همیشه احساس میکردم
‫که یه چیزی بود
‫که حل نشده بود,
‫[پخش مجدد] [کارول] باورنکردنیه,
‫یکشنبه 12 دسامبر 1971: فلور به من گفت قبلاً ‫انرژی دیوانه‌واری داشتم, حالا آرام‌ترم,
‫اون به من گفت که من از تمایلات جنسی خودم دست ‫کشیدم وقتی که کارول شروع به داشتن تمایلات جنسی کرد
‫این یک احساس واقعی گناهه که ‫سزاواره براش تاوان پس بدی,
‫نامه‌های دوران نوجوونیم هست ‫که با ماشین تحریر دوباره نوشته,
‫این یعنی تو وسایلم فضولی میکرده,
‫[فلورانس مالرو] این رو اصلاً دوست ندارم,
‫[کارول] نه ولی این,,, این ‫مثل تجربه جنسی از راه دیگرانه,
‫[پخش مجدد] [فلورانس ‫مالرو] ولی هرچی بیشتر به،
‫نمیدونم، مسیر زندگی مونیک فکر میکنیم،
‫بیشتر مجبوریم بگیم
‫که مسائل جنسی
‫اهمیت و پیامدهای,,,
‫- [کارول] خب، مخصوصاً با من! ‫- ,,, وحشتناکی داشته,
‫نه، منظورم اینه، این جور یکی شدن که ما,,,
‫[فلورانس مالرو] کاملاً,
‫[ماریون، در نقش کارول] ‫منو نابغه میدونه، حسش میکنم,
‫این عشق به من تو چشمای مادرم هست،
‫هر روز، هر لحظه,
‫حتی وقتی پشتم بهشه و جلوش ‫راه میرم، مثل یه سوزش تنده,
‫خیابون مونتورگی، یکشنبه‌ها ‫روزنامه اومانیته میفروشه،
‫صفحه اول روزنامه رو به عابرا نشون میده،
‫من کنارش روی پله ورودی یه ساختمون نشستم
‫و خوشحالیش رو مثل بارون اکلیل دریافت میکنم,
‫عاشق منه، منم مست این عشقم,
‫تو مهمونی های بزرگی که تو ‫خیابون پواسونیر برگزار میشد
‫همه چسبیده به هم می‌نشستیم
‫و من همش نگاه مامانم رو روی خودم حس می‌کردم
‫که هر از گاهی از اون سر میز بهم نگاه می‌کرد
‫حتی بدون اینکه نگاهش کنم، ‫می‌فهمیدم که بهم افتخار می‌کنه
‫به خاطر جدی بودن و متانتم
‫لبخند مامانم و خوشحالیش
‫من خیلی خاص بودم
‫یه روز پنجشنبه، مامانم نوشت: ‫"تعریف افسردگی از نظر کارول اینه:
‫یه غم و غصه‌ای که اگه ‫جلوشو نگیری کش پیدا می‌کنه"
‫ژوئن ۱۹۹۳ کارول در مورد تأملی ‫پیرامون تربیتش به من گفت
‫او داستان یک کودکی از هم گسیخته ‫است و خیرمقدمی به مازوخیسم'"
‫که ژنه منحرف بوده و حالا او تصمیم ‫گرفته دیگر در موردش صحبت نکنه
‫[ژان ژنه] چیزی که یه کم حالمو بهتر کرد
‫حس ناامنی بود
‫ژنه منو دعوت کرد نزدیک ‫هتلش تنهایی ناهار بخوریم
‫من خیلی به خودم می‌بالیدم، مونیک هم همینطور
‫خیلی خوشحال بود که به من توجه می‌کنه
‫ما دو تا عزیزترین آدمای زندگیش بودیم
‫حتی خوان هم همچین جایگاهی نداشت
‫رفاقت با ژنه بهترین اتفاقی بود ‫که اون موقع می‌تونست واسم بیفته
‫من فقط می‌تونستم از خاص بودنش استفاده کنم
‫مامان فکر می‌کرد این خیلی عالیه
‫یه شانس باورنکردنی بود
‫و واقعاً حس می‌کردم که ‫از بودن با من لذت می‌بره
‫با من می‌خندید
‫یه جور متفاوت فکر کردن بهم یاد می‌داد
‫کمکم می‌کرد که سرکش بودنمو ‫قبول کنم و مثل بقیه نباشم,,,
‫پیش من خوشحال بود
‫من استعدادهایی داشتم که مونیک نداشت
‫من دوباره بهش امید به زندگی می‌دادم
‫من خیلی بامزه‌تر از اون بودم
‫یه جور بچگی تو وجودش بود که شبیه من بود
‫ما می‌تونستیم
‫منوی جلوی یه رستورانو برگردونیم
‫یا نمکدونو تو یه گلدون خالی کنیم
‫من حتی با معشوق اون موقعش، جکی، رابطه داشتم
‫قبل از رفتن یه سر به ژنه زدم
‫هنوز از جاش تکون نخورده بود
‫وسط تخت نشسته بود و سیگار می‌کشید
‫رفتم از شیر آب حموم پشت سرش
‫یه قلپ آب بخورم
‫چراغو روشن نکردم، درو باز گذاشتم
‫یه چاقو از پشت تو کمرم فرو کرد
‫"ظاهراً ساک زدنت خوب ‫نیست، جکی میگه گاز می‌گیری
‫من بهتر از تو بلدم"
‫رو تختش نشسته، سیگار ‫برگ دستشه، با پیژامه راه راه
‫بهم میگه که هیچوقت نمی‌تونم تحریکش کنم
‫من می‌تونم
‫من مطمئنم که می‌تونم
‫اون قبول نمی‌کنه
‫"چرا، نه نه، می‌تونم, امتحان کن"
‫بلند میشه
‫و می‌ایسته، به یه شکل عجیبی سرد
‫از روی شلوارش که زیپ ‫نداره بیضه‌هاشو لمس می‌کنم
‫"دیدی، حق با من بود، هیچ زنی نمی‌تونه"
‫[نیکو پاپاتاکیس] شما تنها دختر مونیک هستین؟
‫[کارول] آره، آره
‫[پاپاتاکیس] باورنکردنیه
‫[کارول] چرا؟
‫[پاپاتاکیس] نه، وقتی آدم یه دختر داره
‫نمی‌دونم,,,
‫عجیبه که روابط اینقدر غیرعادی باشه,,,
‫[کارول] چرا "غیرعادی"؟
‫دو نفر تو دنیا بودن که ‫بیشتر از همه دوستشون داشت
‫من و ژان
‫[پاپاتاکیس] همینه
‫[کارول] پس واسه اون، اینکه من,,,
‫مورد توجه ژان قرار بگیرم,,,
‫چون وقتی یازده سالم بود، ‫تو هتلش با هم حرف می‌زدیم
‫مدرسه نمی‌رفتم، درسته که,,,
‫من خیلی شانس آوردم که ‫حرفای خیلی خوبی باهاش زدم
‫ولی خیلی زود باهام بازی کرد
‫منو به چالش کشید
‫"تو نمی‌تونی این کارو بکنی,,,"
‫و خب یه دختربچه که مغزش هنوز کامل نشده
‫راحت میشه باهاش بازی کرد
‫[کارول] هنوز نتونستم همه نامه‌هایی که
‫به مامانم فرستادی رو بخونم ‫چون دستخطت افتضاحه!
‫[مرد] ممنون
‫[کارول] ولی تو چند بار به مامانم
‫هشدار دادی
‫که ژنه خطرناکه
‫[مرد] نه، اون دیوونه بود! دیوونه بود
‫[کارول] یه آدم منحرف,,,
‫می‌دونی که به من آسیب زد؟
‫ژنه بهم آسیب زد
‫- [مرد] جدی؟ ‫- [کارول] آره
‫واسه همینه که این سوالا رو می‌پرسم
‫[مرد] آه!
‫ولی متأسفانه من اونو نمی‌شناسم
‫چون مامانت,,,
‫شیفته اون شده بود
‫آره
‫هر چقدر بیشتر بهش آسیب ‫می‌زدن، بیشتر عاشق مردم می‌شد
‫خب پس چی میخوای!
‫اون توسط ژنه خدمت شده!
‫بیشتر از خدمت,,,
‫
‫[مرد] و,,,
‫ولی اون خودشو فدا کرد!
‫اون خودشو فدا کرد!
‫[مرد] ولی اون عاشق این کار بود,,,
‫همه کسایی که میشناخت، این یه فرصت بود
‫که خودشو براشون فدا کنه,
‫که قربانیشون بشه!
‫نه اینکه مردم سوءاستفاده کنن، اما,,,
‫خودش خودشو به عنوان ‫قربانی پیشکش میکرد، پس,,,
‫ازش استفاده میکردن! شنبه ۳۰ سپتامبر ۱۹۷۲: ساعت ۷ بیدار ‫شدم, موهایم را شستم, ژان ژنه آمد خانه ما برای دستشویی کردن"
‫اون تسلیم کسایی بود که دوستشون داشت,
‫کاملاً,
‫و خب، این بود,,,
‫این شگفت‌انگیز بود
چهارشنبه، 7 مارس 1972 درباره همه چیز حرف می زنیم, مي ترسم که اون خسته بشه و فکر کنه من احمقم,
‫[ماریون نجواکنان] و در عین حال خیلی بچگانه،
‫صورت گردش، خنده‌های بلندش,
‫شنبه 9 آوریل 1966: ژان: دختر ‫عوضی‌تون هنوز هم همونقدر احمق هست؟
‫[پخش مجدد] [کارول] ‫این تمام دوگانگی ژنه است،
‫یعنی، اون موجودیه
‫کاملاً درخشان و در عین حال خیلی بچگانه,
‫صورت گردش، خنده‌های بلندش,
‫آره، از زن‌ها متنفر بود,
‫وقتی که زیاد می‌دیدمش، خیلی جوون بودم،
‫یازده، دوازده سالم بود، ‫پس هنوز دوجنسیتی بودم,
‫و فکر میکنم منو دوست ‫داشت چون قیافه‌م عربی بود،
‫یه کم عرب،
‫و شاید این بهش عبدالله ‫بندباز رو یادآوری میکرد،
‫که اون موقع خودکشی کرده بود,
‫ولی عبدالله بخشی از زندگی خصوصی منه
‫که ترجیح میدم جلوی دوربین درموردش حرف نزنم,
‫[ماریون، در نقش کارول] ‫هیچوقت عبدالله رو فراموش نمیکنم،
‫بندبازی که عاشقش بودم و تو ده ‫سالگی میخواستم باهاش ازدواج کنم,
‫عبدالله از روی طناب افتاد، بدون محافظ,
‫کمی بعد، دوباره رفت بالا، شاید خیلی زود،
‫تا یه نمایش رو جلوی چشمای ژنه تمرین کنه،
‫که پایین نشسته بود و میخواست ‫اون بیشتر و بیشتر پیش بره,
‫دوباره یه سقوط,
‫بعد حکم دکترها,
‫عبدالله دیگه اجازه نداشت ریسک کنه
‫با اون لباس پر از پولکش
‫زیر چادر هیچ سیرکی,
‫اون معمولی شده بود,
‫این کلمه "معمولی" تو آثار ژنه همه جا هست,
‫میشنیدم بزرگترها دور و برم پچ پچ میکنن
‫و به یه تراژدی اشاره میکنن،
‫مثل یه گزارش از پیش نوشته شده از خودکشیش,
‫همه نگران بودن,
‫و بعد، یه شب خودشو دار زد,
‫[کارول] نه، نمیخوام ‫دردمو اینجوری تعریف کنم,
‫میخوام توی یه داستان بگنجونمش,
‫[مرد] آره,
‫[کارول] من به هر حال بچه‌ی
‫یه دنیای روشنفکری هستم، و این ‫هم چیزیه که درموردش فکر میکنم،
‫چطور منو اینجوری به حال خودم گذاشتن؟
‫چرا؟
‫و درد من اینجاست,
‫و به هیچ وجه،
‫من همه شما رو
‫توی داستانم نمیکشونم تا هیچی رو توجیه کنم,
‫فقط چون سؤال من اینه،
‫چطور یه دختربچه‌ای مثل ‫من، با این همه استعداد،
‫یه مسیر شکست خورده‌ی ‫اینقدر چشمگیر رو طی کرد؟
‫همین، همش همینه,
‫من مرتب با چیزایی که ‫تجربه کردم روح‌زده میشم,
‫"امروز به چه کسی می‌توانم اعتراف کنم که فکر ‫خودکشی محو شده و غیرممکن است؟ این کار شخص را
‫در موقعیت دشواری ‫قرار می‌دهد و او را مسئول
‫اقدام احتمالی من می‌کند؟ ‫سکوت، سکوت، سکوت,"
‫[پخش مجدد] [ک, اوین] خورخه ‫سمپرون هم برای نوشتن این کتاب
‫خیلی مهم بود,
‫شما رفتین پیشش تا بعضی خاطرات رو چک کنین،
‫و اون نگاهتون میکرد،
‫این حس میشه، با یه جور پشیمونی،
‫و میگفت که یه زمانی شما دیوونه شده بودین,
‫[کارول] دیوونه؟
‫- [ک, اوین] حالتون خوب نبود, ‫- چرا که نه,
‫وقتی نگاهتون میکنه، من ‫گفتم دیوونه، منظورم این نبود،
‫ولی آدم حس میکنه که ‫اون شما رو به یاد میاره
‫مثل یه نوجوون سرکش
‫که شروع کرده به
‫دیوونگی کردن، به خودش اهمیت ندادن،
‫هیچ احترامی برای خود،
‫برای بدن قائل نبودن,
‫از یه طرف، میخواست آزاد باشه
‫و نشون بده که میتونه از مادرش دور بشه,
‫یه مدتی، کارول آشاش،
‫شما به خودتون آسیب میزدین,
‫چاره دیگه‌ای نداشتم,
‫داستانم رو شروع میکنم
‫از شونزده سالگیم,
‫قبل از اون، مثل یه آدم خواب‌گرد عمل ‫میکردم، خیلی مراحل رو سوزونده بودم،
‫اما درباره ساختن خودم، ‫همش یه پیش‌نویس بزرگ بود,
‫من درباره خانواده‌ام و ‫خاستگاه اجتماعیم حرف نمی‌زنم،
‫حتی اگه "آقای فروید" خوب برام ‫توضیح داده که همه چیز از اونجا میاد,
‫در واقع، تا قبل از می ۶۸،
‫سرگردونی‌های من کاملاً تنهایی بود،
‫به جز چند تا برخورد پراکنده
‫که برای رابطه جنسی داشتم,
‫و بعد اون ماه می معروف
‫منو برد
‫- به رویا، به واقعیت,
‫به واقعیت خودم,
‫این ماه می، هدیه قشنگی برای شونزده سالگیم بود,
‫این ماه به سادگی بهم اجازه ‫داد از شورشم جدا نشم،
‫چون دنیای بیرون رنگ و بوی منو داشت,
‫ناراحتیم رو،
‫اون موقع از طریق سیاست بیان کردم,
‫وقتی بهش فکر می‌کنم، ‫فعالیت سیاسیم واقعاً الکی بود,
‫ولی تونسته بودم چندتا نظریه پیدا کنم
‫که دقیقاً با تنبلیم جور در میومد,
‫ورود به عرصه سیاست، یعنی ‫دیگه تسلیم وضع موجود نشدن
‫[ماریون، در نقش کارول] ‫من تقریباً مطمئنم که اگه
‫همیشه خواستم کار خودمو ‫بکنم، به خاطر اون ماه کوچیکه,
‫این اجازه‌ای بود که جامعه
‫از اون روز به من داد,
‫من واقعاً خوشحال و مفتخرم
‫که همچین لحظه‌ای رو تجربه کردم,
‫تابستون بعدش رو با چرخ زدن ‫تو گروه‌های آنارشیست گذروندم,
‫برگشتن به دبیرستان غیرممکن بود,
‫شروع کردم به زندگی با پسری ‫که یه سال از من بزرگتر بود,
‫می‌خواستم زندگی کنم، ولی نمی‌دونستم چطوری,
‫میراث فکریم تو این زمینه کمکی بهم نمی‌کرد,
‫فقط با مرجع‌های اخلاقی پیش ‫می‌رفتم، ,بدون اینکه خودمو رها کنم
‫به نوعی،
‫وارد زندگی می‌شدم در حالی ‫که یه کم می‌دونستم که نبایدها چیه،
‫ولی اصلاً نمی‌دونستم چه باید کرد,
‫همه چیز تو ذهنم منجمد شده بود,
‫همه چیز در یک کسالت کامل
‫و یک غم عجیب متبلور می‌شد,
‫داشتم منفجر می‌شدم چون غریزی،
‫- می‌دیدم که به هیچ جا نمی‌رم,
‫بعد از یک سال ریاضت از اون پسر جدا شدم
‫وقتی با دنیای معتادای پاریس آشنا شدم,
‫همین که شروع کردم به مصرف مواد
‫خیلی از محدودیت‌های فکری رو
‫که برای خودم کشیده بودم پاک کرد,
‫اونا آدمایی بودن که تنها مسئله‌شون ‫این بود که حالشون خوب باشه
‫و چرا نه، همون روز خوشحال باشن,
‫یه دنیای آزاد برام باز می‌کردن,
‫محو شده بودم,
‫می‌خواستم وارد حلقه‌شون بشم،
‫پذیرفته و قبول بشم,
‫می‌خواستم بهشون ثابت کنم ‫که می‌تونم خودمو رها کنم،
‫از همه‌شون دیوونه‌تر باشم,
‫و این خودشو نشون داد با,,,
‫تزریق هروئین،
‫یا حتی با پولی که بهشون می‌دادم،
‫اگه به چیزی نیاز داشتن,
‫یه زوج که تحسینشون می‌کردم ‫نمی‌تونستن اجاره‌شونو بدن,
‫خب، فرداش،
‫با کش رفتن چندتا نسخه ‫از ژنه و البته فروختنشون،
‫براشون ۶۰۰ فرانک آوردم,
‫کلاهبرداری,
‫خدای من، چقدر این کار هیجان‌زده‌م می‌کرد!
‫این کلمه
‫مطابق بود با راهی برای ‫واکنش نشون دادن به جامعه
‫با زندگی کردن شاهانه به خرج اون,
‫کتاب‌های پلیاد، دست‌نوشته‌ها،
‫نامه‌های نویسنده‌ها،
‫حتی یه نقاشی کوچیک از جاکومتی,,,
‫تمام سرمایه آرشیوی رو خالی کردم,
‫از نظر جسمی شروع کردم به آروم شدن,
‫مشاهده می‌کردم,
‫و همزمان، شدیداً می‌خواستم پذیرفته بشم,
‫خیلی عجیبه که همیشه یه ‫احساس گناه بی‌خودی دارم
‫که باعث میشه در هر موقعیتی،
‫احساس کنم طرد شدم یا زیر نظرم,
‫تنها راه برتری پیدا کردن برام،
‫عشقبازی کردنه,
‫چند بار شده که یه موقعیتو ‫با عشقبازی کردن حل کردم,
‫ولی واقعاً نمی‌تونستم به بیکاری عادت کنم,
‫خودمو مجبور می‌کردم ‫مثل اونا فکر کنم تا تنها نمونم,
‫اون موقع کلی اسید مصرف کردم,
‫مثل دیوونه‌ها ترسیدم،
‫ولی فکر می‌کردم باید
‫از این ترس رد بشم با مصرف کردن،
‫با دوباره مصرف کردن,
‫اما،
‫فقط یه آرزو داشتم،
‫اینکه شروع کنم به ساختن چیزی از خودم,
‫اون موقع بود که با ژان آشنا شدم,
‫خوشم ازش میومد چون منو می‌خندوند,
‫با آشپزی کردن دلشو برده بودم, آره,
‫آخرین دست‌نوشته‌هام رو فروختم،
‫ژنه و ویولت لدوک رو،
‫تا هواپیمایی بگیریم که ‫ما رو به نیویورک می‌برد,
‫اصلاً انتظار نداشتیم
‫که این شهر اینقدر سرد و یخبندون باشه,
‫راستش خوشحال بودم،
‫توی مدرن‌ترین کشور دنیا,
‫خوشحال بودم چون حق با من بود,
‫این کشور مال من میشد,
‫دو ساعت بعد،
‫حالم کاملاً عوض شد,
‫گشنم بود,
‫یه قرون هم نداشتم,
‫و مخصوصاً، داشتم
‫از اثر همه مواد مخدری که مصرف کرده بودم
‫پایین می‌اومدم,
@FRANCOFILMS [ ترجمه تخصصی فیلمهای فرانسوی ]
‫نزدیک یه هتل زندگی می‌کرد,
‫حدود ساعت سه یا چهار صبح،
‫پسره برگشت اتاقش که بخوابه,
‫این احمق می‌خواست با منی که از ‫خستگی مرده بودم رابطه داشته باشه,
‫خلاصه,,,
‫رد کردنش ده برابر خسته‌کننده‌تر بود،
‫که بهش توضیح بدم شاید فردا حالم بهتر باشه
‫و همه چیز رو واضح‌تر ببینم,
‫بهتر بود پاهام رو باز کنم
‫در حالی که چرت می‌زدم,
‫اولین تجربه رقت‌انگیز، درست موقع رسیدن,
‫بی‌خیال!
‫شروع کردیم به فروختن
‫هر چیز با ارزشی که تو چمدون‌هامون داشتیم,
‫یه سری تعهدات جنسی کوچیک
‫به صاحب‌خونه‌هامون داشتم، ولی خوب بود,
‫هر روز تو نیویورک می‌چرخیدم,
‫خیلی قشنگ بود,
,‫پاریس رو ترک کردم
‫چون نمی‌تونستم تو اون شهر به هیچی برسم,
‫تو پاریس خیلی زیاد فکر می‌کنی,
‫من یه دنیای جدید می‌خواستم ‫که بتونم خودم رو توش بسازم,
‫اصلاً به مشکلات مالی اهمیت نمی‌دادم,
‫هر صبح با یک یا دو دلار می‌زدم بیرون,
‫برای گشت و گذارم کافی بود,
‫دنبال آشنایی‌های جدید بودم,
‫امید داشتم به یه جریان زیرزمینی
‫که از دو سال پیش تو آمریکا ‫در حال شکل‌گیری بود,,,
‫اعتراض من بوده و ‫امیدوارم همیشه باشه،
‫این واقعیت که دنیای کار، زندگی ‫روزمره مردم رو رقت‌انگیز می‌کنه,
‫ولی تو این زمینه، هیچ کس به ‫اندازه یه آمریکایی رقت‌انگیز نیست,
‫حتی دنبال این نبودم که ‫گلیمم رو از آب بکشم بیرون,
‫دنبال کار گشتن برام مایه شرم بود,
‫رزلین پیشنهاد داد یه کم از ‫این وضع رقت‌انگیز فرار کنم
‫و یه غذای حسابی بزنم,
‫صاحب یه رستوران فرانسوی ‫ما رو دعوت کرده بود,
‫بهم هشدار داده بود که یارو خیلی جالب نیست,
‫یه مرد حدوداً پنجاه ساله بود،
‫تازه به دوران رسیده نمونه، از خود راضی,
‫نشستیم سر میز,
‫حرف‌هاش اصلاً برام جالب نبود,
‫فقط به خوردن و نوشیدن فکر می‌کردم,
‫رزلین بود که مسئول خوش و بش کردن بود,
‫به لطف یه شراب عالی یه ‫جور کرختی داشت میومد سراغم,
‫داشتم سست و بی‌تفاوت ‫به محیط اطراف می‌شدم,
‫بدنم با کالری‌هایی که چند ‫وقتی بود کم داشتم گرم می‌شد,
‫غذا داشت تموم می‌شد,
‫یه لحظه از مکالمه شنیدم:
‫"چرا نریم استودیوی من؟"
‫و این حرف از طرف صاحب ‫رستوران خطاب به من بود,
‫بی‌خیال,
‫حالم خوب بود، از نظر من هر ‫تجربه‌ای ارزش امتحان کردن داشت،
‫و من دختری بودم که تا مدت‌ها ‫هیچوقت نمی‌تونست نه بگه,
‫و ترکیب این همه الکل
‫منو نسبت به پیش‌داوری‌هام ‫بی‌تفاوت کرده بود,
‫صاحب رستوران بلند شد تا آخرین جزئیات رو,,,
‫اون موقع، رزلین یه چیزی شبیه این بهم گفت:
‫"قبلش ازش پول نخواه، آخرش 20 دلار بهت میده,"
‫و این جمله
‫تو حالت گیجی من محو شد,
‫رفتیم استودیوی روبروی رستوران,
‫همه چیز کاملاً عادی پیش رفت،
‫فقط اینکه اون دنبال یه رابطه عاشقانه نبود،
‫ولی این اذیتم نمی‌کرد ‫چون متأسفانه اولین بار نبود
‫که بدون یه ارتباط واقعی انسانی رابطه داشتم,
‫نیم ساعت بعد تموم شد,
‫می‌دونم که به اوج رسیدم,
‫دستشویی، لباس پوشیدن, و واقعاً،
‫20 دلار بهم داد,
‫روزلین دید من خیلی شجاعم،
‫گفت خودش دفعه اول خیلی ‫بیشتر از من مشکل داشته,
‫سرم گیج می‌رفت,
‫تو منهتن قدم می‌زدیم, هوا نسبتاً خنک بود,
‫و کم کم داشتم هوشیار می‌شدم,
‫پیشنهاد داد بعدازظهر رو با هم بگذرونیم
‫چون یه فرصت غیرمنتظره ‫صد دلاری برای هر کدوممون بود,
‫دو تا مرد تو سفر کاری بودن,
‫و یهو،
‫بغض گلومو گرفت,
‫از خودم حالم به هم میخورد,
‫فهمیدم که خودمو فروختم
‫از نظر اخلاقی,
‫از نظر جسمی برام مهم نبود,
‫ولی همه نظریه‌هام، طغیانم همه,,,
‫با کاری که کردم از بین رفت,
‫فروختن خودم مشکل نبود,
‫ولی من تنها کاری رو که
‫فکر می‌کردم توش آزادم رو خدشه‌دار کردم,
‫من تازه,,,
‫با دنیایی که ازش متنفر بودم همدست شدم,
‫تو دو ساعت،
‫همه خشمم رو از بین بردم،
‫همه مخالفتم رو,
‫ژان برام توضیح داد که این قیمتیه
‫که باید واسه آزادیمون بپردازیم، که ‫همه این مهمونی‌ها و خوشگذرونی‌ها،
‫این نیاز به شادی بی‌حد و ‫مرز، قیمت سنگینی داره,
‫"دنیا زشته, زندگی خیلی ‫سخته," این چیزی بود که گفت,
‫و اینکه،
‫در نهایت، این یه لحظه ‫کوچیک بود که باید می‌گذروندیم
‫تا بعدش بتونیم راحت زندگی کنیم,
‫نباید خیال‌پردازی می‌کردم,
‫اگه می‌خواستیم چیزی
‫از این جامعه برای خوب زندگی کردن بگیریم،
‫باید این کارو می‌کردیم,
‫گفت خودمو گول نزنم،
‫این شرط لازم برای زندگی آزاده,
‫همین,
‫واقعاً چاره دیگه‌ای نداشتم,
‫هیچوقت به این سؤال فکر نکرده بودم,
‫چطور از نظر مالی از پسش بربیام؟
‫فقط زندگی می‌کردم,
‫این راحتی مالی هم بود
‫که به خاطر مادرم داشتم،
‫که همه نیازهامو برآورده می‌کرد,
‫داشتم وارد یه واقعیت عجیب می‌شدم،
‫واقعیت دروغ،
‫سازش کامل
‫و به نوعی، ناامیدی عمیق,
‫و من تا آخر این راه رو رفتم,
‫تبدیل شدم به یه روسپی خیلی خوب,
‫نقشه ساده بود: می‌رفتم تو بهترین هتل،
‫از پذیرش می‌پرسیدم آقای فلانی اینجاست،
‫با شنیدن جواب منفی که ‫مشخص بود، قیافه می‌گرفتم
‫و بعد با صبر و حوصله می‌نشستم
‫روی مبلی که بتونم همه رفت و آمدها رو
‫زیر نظر بگیرم,
‫اِم,,,
‫بعد از نیم ساعت،
‫یکی رو پیدا می‌کردم,
‫یه زندگی دوگانه داشتم,
‫چند تا زندگی داشتم و ‫نمی‌تونستم باهاشون کنار بیام،
‫ولی آخرش،
‫برام غیرممکن بود
‫که زندگی روسپی‌گریم رو
‫با زندگی
‫دختر روشنفکرها یکی نکنم,
‫اگه بخوام
‫رفتارم رو تو این سال‌ها تحلیل کنم,,,
‫می‌تونم بگم که داشتم یه مسیر
‫خودکشی رو طی می‌کردم,
‫تاریخ 16 آوریل 1973: باغچه را درست می‌کنم, گل‌های ‫اطلسی را, ,نه، کارول، آنطور که ژان می‌گوید فاحشه نیست
‫تاریخ ۱ سپتامبر ۱۹۷۴ کارول به ما می‌گه جالبه که برای ‫بازیگر شدن می‌شه با خوابیدن با دیگران پول درآورد
‫[مرد] من جزئیاتی می‌دونم،
‫- ولی نمی‌دونم آیا اونا,,, ‫- [کارول] خب؟
‫[مرد] نمی‌دونم، اون موقع می‌گفتن،
‫مردد هستم که بگم بهتون، شاید,
‫[کارول] نه، نه، چون,,,
‫[مرد] که ژنه شما رو مجبور کرد خیابونی بشید,,,
‫[پخش مجدد] [کارول] نه نه, نه,
‫جالبه، چرا؟
‫[مرد] نمی‌دونم، یکی اون موقع بهم گفت,
‫دلیلش این بود که در نهایت، من این کارو کردم,
‫[مرد] بله,
‫عجیبه، باورنکردنیه,
‫من این کارو کردم ولی بعدتر,
‫- و فکر می‌کنم که,,, ‫- و ژنه هیچ نقشی نداشت؟
‫نه,
‫ولی همدست بود,,,
‫من خیلی زود با ژاکی رابطه داشتم, واقعاً,
‫که مادرم هم یه جورایی همدست بود,,, که این درست نیست,,,
‫واقعاً، من 11,,, 12، 13 سالم بود!
‫پس به نظرم خیلی زود بود,
‫و,,, ولی جالبه، این قضیه,
‫[مرد] به هر حال، این شایعه‌ای بود که پخش شده بود,
‫من روسپی‌گری کردم,
‫که کار خوبی نیست,,,
‫[مرد] نه,
‫که انجام بدی! همین,
‫[مرد] ولی من فکر می‌کردم این واقعاً کار ژان ژنه بود,,,
‫- ببینید,,, ‫- بله؟
‫[مرد] شما این کارو نمی‌کردید اگه ژان دور و اطرافت نبود!
‫خب، نمی‌دونم,
‫کاملاً موافقم,
‫ولی چرا اینو می‌گید؟
‫کاملاً موافقم، ولی,,,
‫[مرد] چون اون عادت داشت مردم رو به چالش بکشه،
‫به مبارزه دعوتشون کنه،
‫تا جایی که ممکن بود اونا ‫رو تو تناقض‌هاشون پیش ببره،
‫به قول معروف، تو خیالات خودش,
‫اون عبدالله رو به این سمت ‫کشوند، تا جایی که می‌تونست,
‫اون جکی رو به جایی رسوند که ‫هلش داد,,, همینطوری آدما رو خرد کرد!
‫تمام عمرش همین کار رو کرد!
‫منو وقتی بچه بودم واقعاً خرد کرد,
‫این یکی از دلایلی بود که باعث ‫شد من از راه درست منحرف بشم,
‫[مرد] بله، البته,
‫همین,
‫مامانم می‌دونست؟
‫که ژنه منو,,,
‫منظورم اینه که، این خیلی وحشتناکه!
‫[مرد] نمی‌دونم, واقعاً ‫نمی‌تونم با اطمینان بگم,
‫نه، مستقیماً این اتفاق نیفتاد،
‫ولی،
‫به خاطر اینکه دزدی و بزهکاری و ‫این چیزها رو ارزشمند جلوه می‌داد،
‫من هیچ فکر دیگه‌ای به ذهنم ‫نمی‌رسید جز انجام این کارها,
‫[مرد] اون یه آدم سوءاستفاده‌گر هم بود,
‫کاملاً,
‫چرا مامانم منو با اون تنها گذاشت؟
‫[مرد] اون آنقدر ژنه رو تحسین می‌کرد
‫که حاضر بود هر کاری رو ‫قبول کنه, واقعاً هر کاری رو,
‫این دیوونگیه,
‫آره,
‫خب,,,
‫این دوگانگی منه، که: من حسابی از دست ژنه عصبانی‌ام،
‫اون آشغاله,
‫- [مرد] آره، نه بابا,
‫[کارول] همینه, و در عین حال، می‌دونم که
‫من شاید یه جور هوش دارم
‫که توسط ژان شکل گرفته,
‫- [مرد] بله, ‫- آره! همینه,
‫و واقعاً مامانم، وسط همه اینها،
‫یه بازی عجیب انجام می‌ده,
‫[مرد] آره، رابطه مادر و دختر تو این موارد,,,
‫[کارول] این یکی دیگه خیلی عجیبه!
‫- آره,,, ‫- [مرد] بله، اینجا,,,
‫یکشنبه 27 مه 1973: زندگی کردن ‫یعنی زنده ماندن بعد از مرگ یه بچه, ژان ژنه
‫قرص فلاژیل, شروع مصرف آمفوتریسین
‫انگشت عفونت کرده, تمام شب رو درد می‌کشم
‫ منو درک نکردن,
‫اونها نویسنده بودن، چه مرد چه زن,
‫من همیشه مردها رو قبل از زن‌ها ‫قرار می‌دم چون دوستشون دارم,
‫اینجوریه، این یه چیز جسمیه,
‫اونها در من نفوذ می‌کنن,
‫حس می‌کنم منو پر می‌کنن,
‫این خیلی کوتاه طول می‌کشه,
‫اینقدر کم طول می‌کشه که من زیاد ادامه ندادم
‫که اینجوری پر بشم,
‫خیلی خالی بودن منو یادم می‌آورد,
‫الان برام سخت نیست که به خودم بگم
‫که من یه آشغالم و همیشه ناتوان,
‫چند تا هست، نوئمی؟
‫[خبرنگار] چهار، سه، دو، یک,
‫فرانسوا میتران به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد,
‫ او مثل ماشین‌های پلیس است، خودش را عادی نشان می‌دهد, ‫عــــــــــادی
‫ دو، سه! آره!
‫تولدت مبارک,,,
‫تولدت مبارک، مونا
‫تولدت مبارک، الیو
‫[کارول] خب، بسه دیگه، نه؟
‫ اتفاقی نیست,,,
‫که من بیش از 30 سال با پدر بچه‌هام موندم,
‫با مرتب کردن خونه‌ام تعادل پیدا می‌کردم،
‫- جارو کردن، گردگیری,
‫این نیاز که بیرون مرتب باشه،
‫در حالی که از درون احساس می‌کنم به هم ریخته‌ام،
‫با تکیه بر سختگیری در مقابل
‫هر چیز بی‌نظمی که تجربه کردم,
‫آیا من در ظاهر خیلی همرنگ جماعت شدم،
‫برای جبران نداشتن نقاط مرجع؟
‫آره، یه روز انگشتات اینجوری گیر کرد,
‫تو,,, خیلی خیلی درد داشتی,
‫گریه کردی, آه اوپس!
‫چون باید فقط کشو رو اینجوری بگیری,
‫نباید انگشتاتو اینجوری بذاری,,,
‫باید دستگیره رو بگیری,
‫آفرین! همه چیو فهمیدی,
‫اینجوری باید انجامش بدی, اینطوری به خودت آسیب نمی‌زنی,
‫[برنار پیوو] ولی همرنگ جماعت شدن برای شما یه بیماری بده؟
‫در هر صورت، یه بیماری بدبختیه,
‫و چرا یه بیماری بدبختیه؟
‫چون جلوی وجود داشتن شما رو می‌گیره,
‫چون آدمایی که واقعاً همرنگ جماعت هستن زندگی نکردن,
‫[ب, پیوو] اموال آدمو همرنگ جماعت می‌کنه، جمع کردن اموال، ثروت‌ها,
‫در طول زندگی، آدم وابسته می‌شه
‫نه فقط به آدما، به اشیاء هم وابسته می‌شه،
‫به خاطرات، به عکس‌ها، به,,,
‫این بد نیست،
‫ولی همیشه باید بتونی بدون اونها سر کن
‫آره، ولی شما اینجا بدون اونا نمیتونید سر کنید، چون,,,
‫آره، البته، چون اونا الان اینجان, ولی روزی که دیگه نباشن,,,
‫- مهم نیست؟ ‫- آره,
‫میدونید، اون جمله قشنگ کوکتو که قبلاً
‫تو یه مجله ای نقل کردم:
‫"اگه خونه آتیش بگیره چی رو با خودت میبری؟"
‫"من آتیش رو با خودم میبرم,"
‫قشنگه,
‫[ب, پیوو] خیلی قشنگه,
‫خب، من میرم سراغ کمیک,
‫[مونا] مامانم موقع چای خوردن صبح خیلی سر و صدا میکرد,
‫آه، فکر کردم الان یه استراحت کوچیک داریم,
‫[مونا] نه,
‫- بعد، جرعه رو تو دهنش نگه میداشت,
‫و بعدش قورت میداد,
‫- من از این صدا متنفر بودم,
‫خب پس چرا تکرارش میکنی؟
‫تولدت مبارک,,,
‫مبارک,,,
‫تولدت مبا,,,
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن,
‫نوبت توئه, بیا، دنبالم بیا,,,
‫اَم، استرام، گرام،
‫پیک و پیک و,,, گیج شدم,
‫ کولِگرام!
‫[کارول] اَم، استرام، گرام، لورا!
‫تولدت مبارک
‫- [کارول] بزن!
‫ تاریخ جمعه ۲۶ اوت ۱۹۹۴ ‫مونا دوباره اگزما گرفته است
‫[کارول] آفرین، نمیتونم با کیک تو دستم دست بزنم,,,
‫مشــکلِ خودشــه!
‫[مونا] تو همیشه برام تعریف میکردی
‫یه خاطره‌ای رو که عجیب بهش افتخار میکردی,
‫[ماریون، در نقش کارول] تو یک سالت بود,
‫گذاشتمت روی میز تعویض تا تمیزت کنم,
‫زیرسیگاری نداری؟
‫شیشه سرم فیزیولوژی رو
‫با الکل 90 درجه اشتباه گرفتم و ریختم تو چشمات,
‫شروع کردی به جیغ زدن,
‫وقتی فهمیدم چه گندی زدم،
‫شیشه الکل رو برداشتم و ریختم تو چشمای خودم،
‫تا همون دردی رو حس کنم که تو حس کردی,
‫[مونا] چرا این درد رو به اشتراک گذاشتی؟
‫خیلی زود بهم گفتی که مادرت توسط چند تا پسر
‫تو یه گاوبازی تو خیابون‌های ‫پامپلونا مورد تجاوز قرار گرفته,
‫این داستان بخشی از بچگی من بود,
‫تو دهن تو، پامپلونا مثل یه ‫افسانه اساطیری به نظر میرسید,
‫درست مثل اینکه هرا بود
‫که هفائستوس رو به خاطر زشتیش از پنجره پرت کرد بیرون,,,
‫,,, و پنلوپه بود که شب‌ها، اون ‫چیزی رو که روز بافته بود باز میکرد،
‫و مومو هم بود،
‫که توسط چند تا پسر بهش تجاوز شد
‫موقع یه گاوبازی تو خیابون‌های پامپلونا,
‫وقتی بچه بودم،
‫این کلمه آهنگین همراه با تصاویر مبهم
‫یه گاو خونین و پسرهای جوونی
‫که تو کوچه‌های اسپانیا به ‫مادربزرگ جوونم حمله میکردن
‫باعث میشد احساسات عجیب
‫و رمانتیکی تو من به وجود بیاد,
‫شبح آزارهایی که تو تحمل کردی
‫بعدش به شکل موذیانه‌تری روی بچگی من سایه انداخت،
‫اونقدر که امروز میفهمم چقدر
‫با این فکر ناگفته بزرگ شدم که این برای منم اتفاق میفته,
‫چون همیشه اتفاق میفتاد,
‫و اینکه واقعاً یه فاجعه نبود، بلکه یه سرنوشت محتوم بود,
‫یه مرحله اجباری برای بزرگ شدن,
‫از بچگیم، خاطرات خوش اقامت‌های مکررمون رو
‫تو خونه خوان تو مراکش یادمه، جایی ‫که نصف وقتش رو اونجا زندگی میکرد,
‫تو سیزده سالگی، ‫همجنسگرا بودن خوان رو فهمیدم
‫و بهتر فهمیدم که امیر کیه، ‫کسی که همیشه میشناختمش
‫و با برادر و خانواده‌ش تو اون خونه زندگی میکرد,
‫یکشنبه ۱۷ آوریل ۱۹۹۴: خوان ‫مثل یک سلطان زندگی می‌کند,
امیر ‫برده رویاپرداز, زن‌ها مشغولِ ‫تمیز کردن و جارو کردن هستند,
در قلب مدینه، این خوشحالی فراتر از زمان،
ناشی از وابستگی امیر به خوان بود ,و به طور غیرمستقیم به ما نیز سرایت می‌کرد
‫شنبه ۱۹ اکتبر ۱۹۹۱: یکشنبه سعی میکنم ‫اضطرابم در مورد مراکش رو به امیر توضیح بدم,
‫مسلماً، من عاشق این بخش مراکشی بچگیم بودم,
‫من پدربزرگم رو دوست داشتم,
‫و اونم همینطور,
‫ولی تو چهارده سالگی،
‫تو یکی از سفرهامون به مراکش،
‫امیر هر شب میومد تو اتاقم
‫و من نمیتونستم بگم نه,
‫وقتی بهت گفتم، از هم پاشیدی
‫و تو بهم میگی که میدونستی ‫این اتفاق برام میفته،
‫که برای تو هم همین اتفاق افتاده,
‫چون زنها توی خانواده ما نفرین شدن,
‫بعداً خوان ترجیح داد راحتی ‫زندگیش با امیر در مراکش رو حفظ کنه
‫به جای گوش دادن به اعترافات من،
‫و به نوعی به من پیشنهاد ‫کرد که مثل تو سکوت کنم,
‫من فراموش نمیکنم
‫و رابطه‌ام با خوان رو به خاطر ‫رابطهای که با امیر داره قطع میکنم,
‫خیلی زود فهمیدم که تو هم داری ‫رفتار دوپهلوی مادرت رو تکرار میکنی,
‫تو نمیتونی از امتیاز ‫رابطه‌ت با خوان دست بکشی
‫به خاطر سوءاستفادهای که از دخترت شده,
‫مونا، تو حقیقت رو به خوان گفتی،
‫پس یه کم خودت رو راحت کردی، نه؟
‫و من، یه فاحشه سابق، مگه ‫راه درازی رو طی نکردم؟
‫تو فکر میکنی همه ارتباطات ‫من با خوان حقیرانه‌ست,
‫انگار که من اتفاقی که ‫برات افتاده رو انکار میکنم,
‫من بهت گفتم که نباید امیر ‫و خوان رو با هم قاطی کنی,
‫ولی در واقع، ‫من دوباره لال شده بودم،
‫چون واقعاً
‫رفتار خوان با تو افتضاحه,
‫[پخش مجدد] و من،
‫من وسط این ماجرام، ‫توی سکوت همیشگیم،
‫که همه توانم رو گذاشتم ‫تا بچه‌هام رو تربیت کنم,
‫و من وسط این ماجرام، با گذشته‌های
‫که هر سه نفرشون اجازه دادن اتفاق بیفته،
‫پدرم، مادرم و خوان,
‫تثلیث شومی که نمیذاره فریاد بزنم,
‫و من وسط این ماجرام
‫و خسته شدم از اینکه هیچی نباشم,
‫یه آشغال توی چشمهای تو,
‫یه آدم پست که با دشمن همکاری کرده,
‫و من وسط این ماجرام،
‫با اتفاقاتی که تحمل کردم
‫که فکر میکنم جدیتر بودن
‫از چیزهایی که تو تجربه کردی,
‫این یه رقابت نیست،
‫و بد و بدتر هم نیست،
‫ولی تو کمتر از من تنهایی ‫در برابر این سه دیوونه،
‫خوان، پدرم و مادرم,
‫چرا؟
‫چرا من اونها رو محکوم نکردم ‫همونطور که تو منو محکوم میکنی؟
‫چرا اونها منو کشتن؟
‫من یه موجود مسخره و مضحکم,
‫من یه آشغال ابدی هستم توی ‫چشمهای کسایی که باید والدینم باشن،
‫توی چشمهای کسی که دخترمه,
‫تو فکر میکنی من بی ارزشم ‫چون با دشمن همکاری کردم,
‫چون گفتم،
‫توی یه شام که تو هم اونجا بودی، ‫که خوان آدم خوبیه,
‫آره,
‫دوگانگی و تناقض من همینجاست,
‫من واقعاً فکر میکنم ‫خوان هم آدم خوبیه
‫و هم یه عوضی، همونطور که تو میگی,
‫من واقعاً فکر میکنم
‫که مادرم هم یه عوضیه ‫و هم آدم خوبیه
‫و پدرم هم یه عوضیه ‫و هم آدم خوبیه،
‫و من نتیجه این تثلیثم, ‫ سه‌گانه‌باوری
‫پس,,,
,یه اشتباهم
‫من نمیتونم جبران کنم
‫کاری که امیر با تو کرد,
‫ من نمیتونم کینه‌ای که ‫نسبت به من داری رو از بین ببرم,
‫و من وسط این ماجرام،
‫و دلم میخواد زبونم رو ببرم
‫تا خودم رو مجبور کنم ساکت بمونم،
‫که باعث میشه بمیرم، ‫مثل یه گل که پژمرده میشه,
‫مترجم: اشکان هیدی
‫[صداهای دور] چونه چونک، چونه چونک
‫هر کی بخنده یه پس گردنی میخوره
‫نه نه، ‫من تازه یادم اومد,
‫تو میخواستی,,, لعنتی من یه راهنمایی شنیدم،
‫نمیدونم مستقیم به من گفتی یا,,,
‫تو میخواستی من ‫یه کار خاصی انجام بدم، نه؟
‫نه, لعنتی، داشتم ‫خواب میدیدم، بیخیال,
‫چرت و پرت!
‫آره، عکسها,
‫ مادرم ‫و مادر مادرش,
‫مادرم و مادرش,
‫[مونا] مادربزرگم و مادرش, ‫ تو و مادرت,
‫- مادر مادرت و مادرش, ‫- [ماریون] مادر مادرش,
‫- [مونا] مادر مادر مادرش, ‫- مادر مادر مادرش و,,,
‫- [مونا] من، تو و مادرت, ‫- [ماریون] مادرش,
‫[صداها روی هم] ‫,,, مادر مادر مادرش,
‫و مادر مادر مادر,
‫[مونا] تو,
‫[ژ, آشاش] مشکل من امروز اینه،
‫که من اصلاً توی این ماجرا جا نمیگیرم,
‫- من توی این ماجرا وجود ندارم,
‫- [مونا] چطور؟ ‫- من وجود ندارم,
‫همه از خوان حرف میزنن، از ‫ژنه، از سمپرون، از همه اینا,
‫من احساس میکنم از همه اینا ‫فقط رد شدم
‫به عنوان همراه،
‫ولی من یه مرد قدرتمند که روی ‫کارول تسلط داشته باشه نیستم,
‫من اینجوری نیستم, یعنی ‫حس نمیکنم اینجوری باشم,
‫با این حال اون 33 سال ‫از عمرش رو با من گذروند،
‫یعنی بیشتر از نصف عمرش,
‫اما میدونی، من واقعاً غایب بودم,
‫من از همه این چیزها گذشتم، بدون,,,
‫بدون اینکه نقشم رو ایفا کنم,
‫این منو به ترسو بودن خودم ‫برمیگردونه، درسته، درسته، میدونم,
‫- [ک, اوین] توی خانواده شما،
‫مردها میان و میرن، و خدا ‫میدونه چقدر زیادن و چقدر مهمن,
‫اول بچه دار میشن,
‫اما این واقعاً چیزیه که شما نوشتید
‫از مادر به دختر، از نسلی به نسل دیگه,
‫[کارول] فعلاً فقط من و مادرم هستیم
‫که درباره این موضوع نوشتیم
‫و امیدوارم این جور مادرسالاری رو متوقف کرده باشم
‫که باعث میشه مردها
‫- یه کم، کَم اهمیت باشند, ‫- [ماریون] یه کم، کم اهمیت,
‫[ماریون، در نقش کارول] ‫چند روزه که دارم مینویسم,
‫نظم تنهایی، همراه با حقیقت تنهاییم,
‫بدون شک من مسئولشم،
‫ولی به خودم قول دادم ‫توی این دفترها شکایت نکنم,
‫یه جمله از دوراس توی اینترنت خوندم,
‫میگه:
‫"من فقط در دو حالت میتونم از خودم رها بشم:
‫"با فکر خودکشی و با فکر نوشتن,"
‫عوضی، اون کلید رو داره,
‫من هنوز ندارمش, توی این سن و سال,
‫آره، ولی قبل از اون هیچکس ‫توی خانوادش نمینوشت,
‫- اطراف من، چرا,
‫سانسور یا عقده همینجاست,
‫[مونیک] کارول،
‫درباره کتابت، اون روز بهم گفتی که دوباره خوندیش
‫و به نظرت خیلی بد بود,
‫نباید به خاطرش به خودت شک کنی,
‫نزدیک یک سال و نیمه که دارم مدارکم ‫رو برای بازنشستگی مرتب میکنم,
‫شوکه شدم،
‫از تعداد کتابها و فیلمنامه‌هایی ‫که به نتیجه نرسیدن,
‫بعضیهاشون شاید به خاطر بی عدالتی،
‫ولی بقیه واقعاً بد بودن، خام بودن,
‫از چیزهایی که به نتیجه ‫نرسیدن هیچ تلخی ندارم,
‫این چیزیه که منو ساخته ‫یا خراب کرده، نمیدونم،
‫ولی این باعث شده که ‫من اینجوری باشم که هستم,
‫زندگی من ممکنه مثل یه سری شکست به نظر برسه،
‫ولی من اینجوری حسش نمیکنم,
‫اگه قرار بود دوباره انجامش بدم، ‫فکر میکنم دوباره همین کار رو میکردم,
‫فقط از یه چیز پشیمونم،
‫اون نبود باورنکردنی اعتماد به نفسه
‫که در طول زندگیم دنبالم بوده
‫و راستش رو بخوای، هنوز هم ولم نکرده,
‫و، نمیخوام تو هم ازش رنج ببری,
‫چون اشتباه میکنی، ‫همونطور که من اشتباه کردم,
‫من از روی کوری بهت باور ندارم، ‫تو هر روز منو شگفت زده میکنی,
‫خوشحالم وقتی میبینم مثل ‫من واکنش نشون نمیدی
‫چون نمیخوام باری روی دوشت باشم,
‫وقتی به خاطر تو گیر ‫میکنم، فکر نمیکنم جدی باشه,
‫ولی اگه هر چیزی از من آزارت بده، مریض میشم,
‫تاریخ چهارشنبه ۴ می ۱۹۹۴: کوپ ‫[یا گروه] خیلی ابزاری با من رفتار ‫می‌کند ,در رابطه با کارم، تقریباً حتی ‫از شنیدن صدای من هم متنفر است
‫تاریخ یکشنبه ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۱: بلو بلو ‫کافارد, نوشتن سخت است, با سختی کمتر از مردن
‫[کارول] میبینی، همش اینجوریه،
‫داره روز به روز دارو بیشتری مصرف میکنه,
‫اون,,, وحشتناکه، داره سقوط میکنه,
‫[پخش مجدد] وحشتناکه، وحشتناکه,
‫اون خودش رو رها کرده,,,
‫تاریخ چهارشنبه ۳ می ۱۹۹۴ ‫مرگ معنای بیشتری از زندگی‌ام نخواهد داشت,,, می‌خواهم بمیرم
‫[مونا] تمام عمر، مادرت نوشت که میخواد بمیره،
‫مثل تو,
‫مثل اون، تو به ارث بردی
‫مالکیت ساختمونی رو که همه ما توش زندگی میکردیم،
‫و تو فروختیش,
‫همه رو توی بورس سرمایه گذاری کردی, ‫بورس سقوط کرد,
‫و همه چیز رو از دست دادی,
‫[ماریون، در نقش کارول] من مسئول تنهاییم هستم،
‫تحملش خیلی سخته,
‫چی منو زنده نگه میداره؟ نوشتن,
‫چه تجملی, این تجمل رو نگه میدارم! ‫فقط همین برام مونده,
‫هیچوقت نتونستم مثل بقیه باشم,
‫آینده نگر، موفق، حقوق بگیر، ‫کاشتن گذشته ای که میوه میده،
‫امتیاز بازنشستگی،
‫جمع کردن چیزهای ارزشمند ‫به همه معانی کلمه،
‫روابط و پیوندهایی رو حفظ می‌کنم,
‫من خوب بلد نیستم این بازی رو ‫انجام بدم و همین منو هیجان‌زده می‌کنه,
‫من مثل پنلوپه هستم که مدام ‫روز قبل رو زیر سؤال می‌بره
‫و هر ثانیه همه چیز رو خراب می‌کنه,
‫در نتیجه، هیچ مدرکی از چیزی ‫که فکر می‌کردم ساختم نیست
‫حتی با اثبات عدد 9
‫از طریق رفتار بچه‌هام که ازم فرار می‌کنن,
‫حتی عشقم به اونا هم باورکردنی نیست,
‫ [کارول] ‫دنبال کار می‌گردم، تو هیچی نداری,,,
‫[مرد] چه نوع کاری؟
‫[کارول] هر چی باشه، چون ‫خب,,, مشکلات مالی دارم,
‫[مرد] آره، ولی تخصصت تو چیه؟
‫[کارول] نمی‌دونم, می‌تونم بنویسم،
‫می‌تونم عکاسی کنم و این چیزا,
‫ولی راستش همیشه یه جورایی کنار موندم,,,
‫من هیچوقت واقعاً,,, تا الان یه جوری گذروندم،
‫می‌دونی، من واقعاً شغل مشخصی ندارم,
‫[مرد] آره ولی وقتی کار پیدا می‌کردی، چه جور کارهایی بود؟
‫[کارول] عکاس صحنه بودم, نویسنده‌ی سایه هم بودم,
‫ولی همیشه یه جورایی کار خودمو کردم,
‫[مرد] این یکی رو مطمئنم!
‫[کارول] و مشغول بزرگ کردن بچه‌هام بودم,
‫[مرد] چند سالشونه؟
‫[کارول] امم,,, 25 و 30 سالشونه,
‫[مرد] آها! رابطه‌ت باهاشون چطوره؟
‫هنوز نکشتنت، همینم خوبه!
‫[کارول] هنوز منو نکشتن، ولی حس می‌کنم دلشون می‌خواد!
‫- [مرد] آره، این طبیعیه! ‫- [کارول] همینه,
‫الو؟ بله؟
‫[مرد] باشه، خداحافظ,
‫به حرف‌های استیونسون فکر می‌کنم
‫درباره مردی که می‌نوشت و بعد ‫از یه ارث، مستمری‌بگیر شده بود
‫و می‌دونست که خریدن هر سیگار ‫برگ چند دقیقه از عمرش کم می‌کنه،
‫تا روزی که دیگه هیچی نداشته باشه,
‫بعدش، می‌دونست که خودکشی می‌کنه,
‫فقط چند تا جمله بود که ‫فکر کنم دو سال پیش خوندم,
‫و از خودم می‌پرسم شاید ‫این شرط‌بندی درست باشه,
‫اسمش اینه,,,
‫,,, خسته شدن,
‫[مونا] و یه شب، تو کتابخونه بزرگت،
‫خودتو دار زدی,
‫♪ جنیس جاپلین: "دختر کوچولوی غمگین" ♪
♪اونجا بشین ♪
♪ انگشتات رو بشمار ‫♪
♪دیگه چی ♪
♪ دیگه چه کاری می‌شه کرد؟ ‫ ♪
♪ و می‌دونم چه حسی داری ♪ ‫
♪ می‌دونم حس می‌کنی که تموم شدی ♪ ‫
‫ ♪ آه، اونجا بشین ♪
‫♪ بشمار ♪ ‫♪ آه، انگشتای کوچیکت رو بشمار ♪
‫♪ دختر کوچولوی ناراحت من ♪
‫♪ اوه، دختر کوچولو، دختر کوچولوی غمگین ♪
[ ارائه ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] [ ترجمه اختصاصی فیلمهای فرانسوی و فرانسوی زبان ]
[ ماریون کوتیار ]
در: دختر کوچولوی غمگین
:فیلمی از [ مونا آشاش ]
:براساس زندگی، نوشته‌ها و صدای [ کارول آشاش ]
@FRANCOFILMS francofilmz@gmail,com