‫اسقف اعظم گناه طمع؟!
‫بگذریم، خوب شد به‌موقع رسیدم,
‫کم مونده بود همسرم خاکستر بشه,
‫کسی نیستم که انتظار زیادی از بقیه داشته باشم،
‫ولی منم دلم نمی‌خواد یه‌ توده خاکستر زنم بشه,
‫چـ ـ چه زری داری,,,
‫می‌دونی,,,
‫اصلاً نزاکت سرت می‌شه؟
‫قبل از هرچیزی، اسممو بهت گفتم، نه؟
‫این اولین قدم برای نزدیک‌تر شدن به بقیه‌ست,
‫برای همین اول بهت اسممو گفتم,
‫می‌فهمی دیگه، نه؟ بیشتر مردم متوجه می‌شن,
‫اگه نفهمی، یعنی داری شخصیت طرف مقابلتو زیرسوال می‌بری,
‫نقض حق بقیه‌ست,
‫نقض حق من به‌عنوان یه فردی که منطقیه و خودخواه نیست!
‫بـ ـ ببخشید! اسمم ناتسوکی سوباروئه!
‫آفرین, درسته,
‫احترام برات احترام میاره,
‫این حد از مراعات چیزیه که دنیامونو بهتر می‌کنه,
‫بابت نظر شگفت‌آورت ممنون,
‫و بسوزو خاکستر شو!
‫پیشنهاد خودم ساواریه‌ست,
‫تازه پخته شده و هنوز گرمه,
‫جدی باید جاش بائمبهم می‌گرفتم,
‫امیدوارم کیریتاکا-سان ساواریه دوست داشته باشه,
‫هوی! بچه‌ها حق ندارن اینجا باشن!
‫اینجا جای بازی نیست!
‫جای بازی نیست، نه؟
‫خوبه! عالیه! چه خوب!
‫خودمم می‌دونم اینجا جای بازی نیست!
‫چون قراره آشپزخونه‌مون بشه!
‫چی داری میـ-
‫شک دارم زیاد اشتهامو باز کنی، ولی مهم نیست,
‫بازم قراره بخورمت!
‫عه ببین, بازم یکی که قرار نیست اشتهامو زیاد باز کنه,
‫تـ ـ تو دیگه چی هستی؟
‫ما؟
‫ما اسقف اعظم گناه در فرقه ساحره و نمایانگر شکم‌پرستی،
‫لای باتنکایتوسیم!
‫امیلـ,,,
‫جدی؟ قبل از اینکه دو کلوم حرف بزنی آتیشم می‌زنی؟
‫مگه تربیت نداری؟
‫می‌دونم مغز تو کله‌ت نیست،
‫برای همین معمولاً از بیشتر کارات چشم‌پوشی می‌کنم,
‫ولی می‌دونی,,,
‫وقتی به عزیزت آسیب می‌زنن، عادیه عصبانی بشی,
‫همه این حقو دارن،
‫برای همین منم حق دارم الان انتقام بگیرم,
‫خنده‌داره! این عصبانیت مال منه!
‫یه گنجه که اون فرد بهم بخشیده!
‫مگه,,, با هم نیستن؟
‫سوبارو!
‫لوسبل، تنها می‌تونی فرار کنی؟
‫اونو بسپر به خودمون,
‫التماس می‌کنم! تینا رو نجات بدید!
‫گمشو گمشو گمشو گمشو!
‫تو و اون نیمه‌شیطان عزیز رومخت می‌تونین با هم خاکستر بشین!
‫ببین، نمی‌خوای بفهمی؟
‫واضحه به گرد پامم نمی‌رسی,
‫انقدر راحت به امیلیای من دست نزن!
‫شاماک!
‫انقدر دلت می‌خواد بمیری؟
‫بئاکو، الان!
‫آماده‌‌م!
‫ای‌ِاِم‌اِم,,,
‫دیدی؟! این ثمره‌ی تمرینات من و بئاکوـئه!
‫این یه طلسم کاملاً اورجیناله که ما ‫رو یه نصفه قدم از دنیا جدا می‌کنه!
‫مشیت,,,
‫نامرئی!
‫سوبارو!
‫ببخشید,,, گند زدم,
‫هنوز تو این‌یکی استاد نشدم,
‫ببین، اگه عروسم آسیب می‌دید می‌خواستی چیکار کنی؟
‫برخورد خوب با دخترا چیزی نیست که ‫نیاز باشه کسی بهت یادش بده!
‫تو این دنیا کسی بهتر از من باهاش خوب برخورد نمی‌کنه!
‫اصلاً چرا هی بهش می‌گی عروست!؟
‫گفتم که, می‌خوام همسرم کنمش,
‫خفه‌شو! امیلیا-تان عروس منه!
‫عمراً بدمش به تو!
‫عه، پس اسمش امیلیائه؟
‫برای همچین دختر دوست‌داشتنی‌ای اسم خوبیه,
‫حتی اسمشم نمی‌دونستی؟
‫دقیقاً توش چی می‌بینی که تصمیم گرفتی عروست بشه؟
‫صورتش,
‫صورتش خوشگله,
‫وقتی بحث عشقه، چیزی مهم‌تر از اینم هست؟
‫عوضی,,,
‫گمونم بهتره بمیری,
‫تینا کجاست!؟
‫پیدات کردم,
‫پیدات کردم! پیدات کردم! پیدات کردم! پیدات کردم!
‫آره! می‌دونستم! پس خودت بودی! ببخشید نفهمیدم!
‫ولی واقعاً خودت بودی!
‫چـ ـ چته؟
‫پس اینجا بودی؟
‫عشقم بالأخره بهت رسید! برای همین برگشتی!
‫تمام مدت تنها منتظرت بودم!
‫ای عزیزم,,,
‫پتلگیوس من!
‫خدایا, وقت این چیزا رو ندارم,
‫مطمئنم به‌خاطر اون حقه‌ش همچین توهم چندشی زدی,
‫بله بله, ممنون, ببخشید,
‫الان وسط یه‌کاری‌ام,
‫اگه کارت تموم شده، می‌شه بری؟
‫داری بهم دستور می‌دی؟
‫بفهم خیلی چندشه که,,,
‫سرخود به یکی دیگه یه اسم بدی و بهونه‌ی ‫از خودگذشتگیت کنیش,
‫از طریقی، اون نقض حق پتلگیوسه,
‫منو اون عاشق هم بودیم!
‫آخه طی روز چندین‌بار چشم تو چشم می‌شدیم!
‫وقتی از روی عصبانیت یه‌چیزی ازش کش رفتم، تنبیهم نکرد!
‫وقتی ته مونده‌ی غذامو هورت کشیدم منو بخشید،
‫و وقتی بازدمشو تنفس کردم چیزی نگفت!
‫بهم اسم داد! برام لبخند زد!
‫همه‌ش برای من بود! فقط برای من!
‫بـ ـ بس کن! اگه انقدر بهم اهمیت می‌دی، پای بقیه رو وسط نکش!
‫حتی اگه تو درخواست کنی هم، باید ردش کنم,
‫آخه، بالأخره باز پیدات کردم!
‫و بازم می‌گی منتظر بمونم؟ صبور باشم؟
‫یه زنیکه‌ی روحی که تاحالا ندیده بودمو ‫با خودت آوردی و می‌گی صبر کنم؟
‫خاکسترت می‌کنم!
‫مطمئنم دنبال اون نیمه‌شیطان کثیفی!
‫اگه انقدر دوستش داری، پس جلو چشمات می‌سوزونمش!
‫اصلاً حرفات منطقی نیست,,,
‫ببین، ببخشید وقتی هیجانت چسبیده به سقف می‌زنم تو پوزت,,,
‫ولی وقتشه دیگه,
‫زنگ تفریح تمومه,
‫برید خدا رو شکر کنید که من به انجیل پایبندم,
‫وایسا! همونجا بذارش!
‫می‌دونی، داشتم فکر می‌کردم,,,
‫بد می‌شه اگه موقع عروسی، از طرف داماد کسی نیاد‌،
‫و با توجه به عشق ممنوعه‌ت به این دختره، ‫دلم نمیاد دعوتت نکنم,
‫نمی‌تونم انقدرم بی‌رحم باشم,
‫برای همین,,,
‫سوبارو!
‫یکم پیش خیلی گستاخ بودی،
‫ولی الان دیگه بی‌حساب شدیم,
‫امیلیا!
‫سوبارو,,, سوبارو!
‫شوخیشم قشنگ نیست,,,
‫ببخشید! ولی شوخی نیست,
‫همونطور که پتلگیوس عزیزم می‌گه،
‫درد حس واقعی زندگیه،
‫و زندگی هم برای ثابت کردن عشق وجود داره!
‫فعلاً می‌ذارم پیشت بمونه,
‫بالاخره، باید دستورات ‫انجیل رو در اولویت قرار بدم,
‫ببخشید! ولی به‌زودی می‌بینمت!
‫بله، خیلی خیلی زود,,,
‫ببخشید,,, ببخشید، گمونم، امیلیا,,,
‫سوبارو,,,
‫دیروز برنگشتم، مطمئنم خانم قراره حسابی ازم عصبانی باشه,
‫خب ببخشید مجبورت کردم باهام بمونی,
‫چیزی نیست!
‫داری می‌ری مامانتو ببینی؟
‫چـ ـ چی می گی؟! عمراً بتونم ببینمش!
‫جدی؟
‫عمراً,,, بتونم,,,
‫ببخشید,
‫انتظار مهمون نداشتم،
‫برای همین اینجا بدجور بهم ریخته‌ست,
‫اشکالی نداره!
‫هنوزم نسبت به اتاق من مرتب‌تره!
‫گورجس تایگر-سان، چای دوست ندارید؟
‫ا ـ اینطور نیست,,,
‫خوشمزه‌ست,
‫خدا رو شکر!
‫ولی عجیبه ها,,,
‫معمولاً می‌پرسم مهمونم چه نوع چایی دوست داره،
‫ولی امروز، همینطوری شد,,,
‫چه عجیب!
‫مامان، وقت غذائه, نمی‌شه مهمونا رو بفرستی برن؟
‫عزیزم,,,
‫انگار بعضیا راضی نیستن اینجا باشیم,
‫خب پس می‌ریم,
‫عه، چرا؟
‫نیازه بپرسی؟
‫این چیزیه که بهش می‌گن «برش زمخت کوخران»,
‫گورجس تایگر، نرو,
‫ببخشید, یکی منتظرمه,
‫فرد، نباید بقیه رو به‌زور مجبور کنی بمونن,
‫می‌گن هر مهمونی لایق مهمون‌نوازی و ساواریه‌ست,
‫گارف، بیا بریم,
‫من اومدم,
‫عه؟ مهمون داریم؟
‫بابا! گورجس تایگره!
‫خیلی مشکوکه!
‫عه؟
‫مهم نیست,
‫درهرصورت داشتیم می‌رفتیم,
‫گورجس تایگر!
‫از ترس داری فرار می‌کنی؟
‫مایه شرم ببرایی,
‫گارف، خوبی؟
‫یکم پیش خیلی عجیب رفتار کردی,
‫دلت درده؟
‫نـ ـ نه بابا، چیزی نیست,
‫وایسید!
‫دلت درد می‌کنه؟
‫نـ ـ نه، چیزی نیس,
‫صبر کنید!
‫با ما کاری داشتی؟
‫زنم گفت که جون پسرمون رو نجات دادید,
‫کار خاصی نبود,
‫اجازه بدید ازتون تشکر کنم,
‫اگه کاری از دست من برمیاد,,,
‫یه چیزی هست که می‌خوام ازت بپرسم,
‫بله، بفرما! اگه جوابش رو بدونم، حتماً می‌گم,
‫«لیارا» اسم واقعی زنته؟
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫دقیقاً همون چیزی که شنیدی,
‫رید همیشه مستقیم با ‫حریفاش رو به رو می‌شه!
‫اسم واقعیش,,, لیشیاست، مگه نه؟
‫تو,,, تو چی درمورد زن من می‌دونی؟
‫این,,, چیزیه که خودمم دنبالشم,
‫انگار باید واقعیت رو بهت بگم,
‫۱۵ سال پیش، وقتی من با لیارا ملاقات ‫کردم، حافظه‌اش رو از دست داده بود,
‫حافظه‌اش رو از دست داده بود؟
‫تو یه شب طوفانی اتفاق افتاد,
‫تو راه برگشت از یه جلسه کاری بودم،
‫که دیدم جایی سنگ ریزش کرده,
‫زنم اونجا گیر کرده بود,,,
‫و زنده زنده دفن شده بود,
‫گار-چان، من دارم می‌رم,
‫قول می‌دم بابات رو برگردونم,
‫منتظرم بمون,
‫بخاطر اون حادثه، اون خاطراتش رو از دست داده بود,
‫تنها چیزی که تونستم پیدا ‫کنم، بخشی از اتیکت لباسش بود،
‫که متوجه شدم اسم ‫با «ل» شروع می‌شه,
‫برای همین مردم اسم «لیارا» رو
‫براساس گل شب شکوفا روی اون گذاشتن,
‫و بعدش با تو ازدواج کرد؟
‫من عاشق زنم هستم,
‫اون همسر منه، و عزیزترین زن زندگیمه,
‫واقعاً دلم نمی‌خواد این ‫سوال رو بپرسم، ولی مجبورم,
‫تو چه ارتباطی با زن من,,, با لیارا داری؟
‫من,,,
‫هیچ ارتباطی
‫با زنت ندارم,
‫ببخشید که پرسیدم,
‫عزیزم!
‫آه، خداروشکر,
‫گورجس-سان و میمی‌-سان هم پیشتن,
‫لیارا، چرا‌ـ
‫این سوواریه‌هایی هستن که خودم درست کردم,
‫خیلی از مزه‌شون مطمئنم,
‫اوه! آخ جون! خوراکی!
‫خب، ما دیگه واقعنی بریم,
‫وقتشه که گورجس تایگر و ‫گورجس میمی خدافظی کنن,
‫گارف، می‌خوای گریه کنی؟
‫ها؟ داری چی می‌گی برا خودت,
‫امکان نداره!
‫می‌دونم تو قوی‌ هستی، لازم ‫نیست ادای قوی بودن رو در بیاری,
‫لیارا مامانته، درسته؟
‫چون خیلی بوی اون شبیه تو بود!
‫برای همین حدس زدم,
‫یعنی چه,,,
‫یعنی اون واقعاً مامان منه؟
‫نمی‌دونم,,, ولی,,,
‫اگه خودمو اونطوری معرفی ‫کنم فایده‌ای نداره,
‫نازی، نازی,
‫چـ ـ چیکار داری می‌کنی؟
‫مردا اگه تو جای مناسب نباشن ‫نمی‌تونن گریه کنن، درسته؟
‫و گمونم اونم در آغوش یه زنه,
‫مردا اجازه دارن در آغوش ‫زنی که دوستش دارن گریه کنن,
‫رئیس گفته!
‫کی گفته من عاشق توعه فسقلیم؟
‫اشکال نداره! شاید تو منو دوست ‫نداشته باشی، ولی میمی دوستت داره,
‫بیا! من میمی‌ام! دختری که ‫عاشق گارف شد، این هم بغلمه,
‫برای همین اشکال نداره گریه کنی,
‫مامان,,,
‫مامان,,, مامان,,, مامان,,,
‫نازی نازی,
‫چرا؟ چرا منو فراموش کردی؟
‫بالاخره,,, بالاخره پیدات کردم,
‫ولی حتی قرار نیست به اون اسم صدات بزنم؟
‫اشکال نداره, گارف چه پسر خوبیه,
‫مامان,,, مامان!
‫مامانی,,,
‫مطمئنی نمی‌خوای بری ببینیش گارف؟
‫مطمئم,
‫همم، چه سخت!
‫میمی مامان نداره، برای همین نمی‌تونه درک کنه,
‫نمی‌دونی مامانت کیه؟
‫نه,
‫شنیدم چون بزرگ کردن سه ‫قلوها سخت بوده ولمون کرده,
‫آها، راستی!
‫سوواریه! بیا سوواریه بخوریم!
‫بیا!
‫مـ ـ ممنون,
‫چه خوشمزه‌ست,
‫وای! چه شیرین و خوشمزه‌ست!
‫ای بابا، عجب مرد حال بهم زنی‌ام ها,
‫آه، آه! آشغال‌های گرامی، صدای من رو دارید؟
‫بنده اسقف اعظم گناه در فرقه ساحره و نمایانگر شهوت،
‫کاپلا امرادا لوگونیکا-چان هستم!
‫زانو بزنید، التماس کنید و خودتون رو خیس کنید ‫و مثل اسکلایی که هستید جلوی من گریه کنید!
‫تیکه گوشتای بی مصرف!
‫اوه، انگار بیدار شدی داش گلم,
‫آل؟
‫درسته, همون آلی که اگه یه بار ببینیش یادت نمی‌ره,
‫دوباره خودتو تو یه دردسر بزرگ انداختی؟
‫امیلیا کجاست؟
‫امیلیا و بئاتریس کجان؟
‫اونه-‌چان رو نمی‌دونم، ولی اون دخترک ‫کوچولو که باهاش رفیقی اونجا خوابیده,
‫بئاکو,,,
‫خداروشکر که حالت خوبه، واقعاً‌ـ
‫نباید بدویی,
‫بخاطر زخمت نباید از تخت بیای بیرون,
‫فلیس؟!
‫وقتی من پیدات کردم خیلی داغون ‫بودی داش, پشمام ریخته بود,
‫پات تقریبا کنده شده بود، ‫بئاتریس-چان دوباره وصلش کرد،
‫بعدم من زخماش رو خوب ‫کردم و چسبوندمش سر جاش,
‫اون,,, فقط خوابه؟
‫تو یه حالتی شبیه حیات معلقه,
‫این واکنش بخاطر استفاده از ماناش تا آخرین حده,
‫تا آخرین حد؟
‫اون نیم‌وجبی هم با چشمای ‫گریون خواست که بیام،
‫منم دنبالش کردم و دیدم میدون شده پر از خون,
‫لوسبل,,,
‫آدمای دیگه‌ای که زخمی شبیه ‫تو بودن تو کل میدون پخش بودن،
‫این دخترک هم همه اونا رو با ‫جادوی شفادهنده‌ش شفا داد,
‫واقعاً که بنازم,
‫حال بئاتریس خوبه؟
‫اگه همینجوری بذاریم اینجا ‫بخوابه حالش خوب نمی‌شه,
‫بخاطر کمبود مانا خوابیده،
‫پس اگه بتونیم یه‌جوری ماناش رو ‫دوباره تأمین کنیم بیدار می‌شه,
‫لعنتی! وقت ندارم همینجوری بیکار اینجا بشینم!
‫باید‌ـ
‫خیلی خب، کافیه,
‫فکر کردی تنهایی دنبالش رفتن ‫قراره چه نتیجه‌ای داشته باشه؟
‫زندگی‌ات رو حروم نکن,
‫ببخشید, عجول شدم,
‫راستی، هنوز بخاطر پام ازت تشکر نکردم,
‫اونکارو نکردم که ازم تشکر کنی,
‫ولی اگه بکنی که چه بهتر,
‫ممنونم, نجاتم دادی,
‫قابلتو نداشت!
‫دست تو هم درد نکنه آل,
‫ضمناً، من می‌خواستم که ازم تشکر بشه,
‫کروش-ساما و بقیه طبقه بالان,
‫اگه می‌خوای امیلیا-ساما رو نجات بدی، ‫بهتره به گفت و گوی اون‌ها ملحق بشی,
‫پس این یه جور مقر واکنش به فرقه ساحره‌ست؟
‫ولی چرا شرکت میوز؟
‫صاحب اون، کیریتیکا-سان، یکی از ده نماینده پریستلاست,
‫اون از مهم‌ترین آدم‌های شهره,
‫اون کیریتاکا؟ خداییش؟
‫کیریتاکا-ساما مرد خیلی محترمیه,
‫فعلاً سرش شلوغ تخلیه شهره ‫و نمی‌تونه به ما ملحق بشه,
‫خیلی خب، وضعیت شهر چطوره؟
‫اول از اون، بذار من یه سوال ازت بپرسم,
‫مطمئنی که کسایی که دیدی ‫اسقف اعظم گناه بودن؟
‫کسی که به پای من صدمه زد
‫و کسی که امیلیا رو دزدید، ‫جفتشون اسقف اعظم گناه بودن,
‫در اینصورت، می‌شه اینطور برداشت ‫کرد که اون سخنرانی واقعی بوده,
‫سخنرانی؟
‫راستش حدود یه ساعت پیش ‫یه سخنرانی تو شهر پخش شد,
‫از طرف یه اسقف اعظم بود؟
‫یعنی میتیای ساختمون دولی رو دزدیدن؟
‫الان مطمئنم که کنترل چهار ‫برج رو هم در دست گرفتن,
‫پرچم فرقه ساحره روی اون‌ها دیده می‌شه,
‫اگه دروازه آبی باز بشه،
‫شهر پریستلا در چشمی به ‫هم زدن به زیر آب می‌ره,
‫اون سخنرانی خیلی ناگهانی بود,
‫و اون صدا هم متعلق به اسقف اعظم گناه شهوت بود,,,,
‫شهوت؟ از خشم یا طمع نبود؟
‫بله, اون خودش رو کاپلا امرادا لوگنیکا معرفی کرد،
‫و اعلام کرد که پریستلا حالا به فرقه ساحره تعلق داره,
‫اسقف شماره سه؟
‫مردم شهر وحشت نکردن؟
‫چون که این شهر همیشه برای ‫بلایای آبی آماده بوده،
‫سطح وحشت مردم اونقدرا بالا نیست,
‫اهالی شهر پناه گرفتن,
‫یعنی اونا دنبال چی‌ان؟
‫باقی‌مانده‌های ساحره که تو این شهره,
‫ها؟
‫ناتسوکی-کون، شنیدی پریستلا ‫چطوری به وجود اومده؟
‫اگه اشتباه نکنم,,, یه تله ‫برای گیر انداختی یه چیزی؟
‫بله, و ساحره داخل این تله افتاد,
‫اون‌ها شهر رو زیر آب بردن تا ساحره رو شکست بدن،
‫و باقی‌مانده‌های اون ‫ساحره هنوز جایی در این شهره,
‫رئیس! امیلیا-ساما!
‫گورجس تایگر-سان!
‫بچه‌های من رو ندیدی؟
‫صبح زود رفتن بیرون بازی،
‫هیچکدومشون داخل پناهگاه نبودن,
‫اون دوتا؟
‫بـ ـ بله، و اون سخنرانی,,,
‫میتیایی که برای پخشش استفاده ‫کردن، در ساختمان اداری شهره,
‫شوهرم هم اونجا کار می‌کنه,
‫گارف,,,
‫بـ ـ ببخشید,
‫مشکلی نیست,
‫بچه‌هام هر روز صبح به سخنرانی‌هایی ‫که پخش می‌شه گوش می‌دن،
‫و شوهرم هم همیشه محتاطه,
‫شوهر و بچه‌هات رو,,,
‫برات پیدا می‌کنم!
‫گورجس
‫یگرتا
‫ یگرتا
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال