رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫مردم ساحل، همه دیوونه شدن,
‫قدیما زمین‌های کنار دریا ‫رو به دخترها ارث می‌دادیم,,,
‫چون اون ملک‌ها به هیچ دردی نمی‌خوردن,
‫همیشه به نوه‌هام می‌گم,,,
‫بهتره برید و یه جای دیگه دنبال کار بگردید,
‫موهیکان
‫جوزف، حالت چطوره؟
‫هنوز هم شب‌زنده‌داری می‌کنی؟
‫ـ یه شات بزنیم؟ ‫ـ هنوز کارم تموم نشده,
‫آه لعنتی، امیدوار بودم یه ‫شرابِ پاستیس گیرم بیاد,
‫چرا این وقتِ شب اومدم دیدنت؟
‫ما به زمینِت علاقه داریم,
‫ـ اینجا زمینِ ساخت‌وساز نیست, ‫ـ مشکل تو نیست,
‫ولی من روی این زمین کار می‌کنم,
‫سی‌صد هزار تا!
‫- خب، من برم سراغ کارم, ‫- جوزف، بهش فکر کن,
‫روز بخیر, آقای فیلیدوری هستن؟
‫- شما؟ ‫- جوزف کاردلی,
‫- ایشون شما رو می‌شناسه؟ ‫- بله,
‫سلام جوزف، چطوری؟ ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- دو دقیقه وقت داری؟ ‫- البته,
‫باتِستی، به‌خاطر زمین، پیشت اومده؟
‫ـ آره, ‫ـ و چی گفتی؟
‫چی گفتم؟ ‫خب، تو چی فکر می‌کنی؟
‫گفتم باشه و تشکر کردم,
‫ـ تو هیچ‌وقت نمی‌خواستی به من بفروشیش, ‫ـ جوزف، داری خیال‌پردازی می‌کنی,
‫تو فقط می‌خواستی قیمت مرتع رو بهم بدی,
‫بهم قیمت زمین ساخت‌وساز رو میده ‫که حتی اینجوری هم نیست,
‫ضریبِ تبدیل رو می‌دونی؟ ۴۲,
‫اون ۴۲ برابر بیشتر از تو بهم میده,
‫تو ۱۰۰ پیشنهاد میدی، اون ۴۲۰۰, ‫تو ۱۰۰۰ پیشنهاد میدی، اون,,,
‫-فهمیدم, ‫-آره، اینجوری به نظر میاد,,,
‫- ازش پرسیدی چه قصدی داره؟ ‫- برام پشیزی اهمیت نداره، جوزف,
‫به این قیمت، خوشحال می‌شم حتی اگه یه کارخونۀ ‫شیمیایی اونجا عَلَم کنه, من بچه دارم,
‫تو تنهایی, ولی من بچه دارم,
‫خانوادۀ من چهار نسله که ‫نمی‌تونن از این زمین استفاده کنن,
‫و من باید ازش بپرسم که ‫می‌خواد باهاش چیکار کنه؟
‫یه چیزی بهت بگم جوزف: ‫این الان دقیقاً به درد من می‌خوره,
‫پس سوالی نمی‌پرسم ‫حتی اگه به مذاقم خوش نیاد,,,
‫جوزف,,, به این جور آدم‌ها نه نباید گفت,
‫اوه,,, چه اتفاقی!
‫- سلام ‫- سلام
‫سلام, تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوای بیرونش کنی؟
‫بشین,
‫- بچه‌ها کجان؟ ‫- خوابن,
‫- چیزی خوردی؟ ‫- آره
‫ـ نه، نخورده, ـ موش‌های کوچولوی من، شماها باید الان خوابیده باشید,
‫برو تو تخت، دیره,
‫- می‌خواستیم جوجو رو ببینیم ‫- خیلی خب
‫- سلام، موش‌ها ‫- سلام
‫خیلی‌خب، اما الآن، بدوید برید تو تخت,
‫چی شده؟
‫- هیچی, ‫- بگو خب,
‫ـ تا حالا دلت خواسته کار دیگه‌ای انجام بدی؟ ‫ـ غیر از چوپانی؟
‫نه,,, می‌خوای دیگه ادامه ندی؟
‫- نه ‫- پس واسه چی می‌پرسی؟
‫ـ هیچی، فراموشش کن, ‫ـ جوزف، خواهش می‌کنم,
‫- چیه، مریضی؟ ‫- نه، این,,,
‫- پول می‌خوای؟ ‫- نه
‫اتفاقی برا گله افتاده؟
‫خب پس چی؟
‫یه زنه,
‫کیه؟ به هرحال خودم می‌فهمم,
‫نمی‌تونم یه بار بیام بهتون سر بزنم؟
‫- کِی نرده رو شروع می‌کنی؟ ‫- فردا,
‫کمکت می‌کنم، باشه؟
‫- نه ‫- چرا
‫اینم از خواهرزاده‌ات,
‫سلام
‫-سلام ‫-اوه، تو اینجایی؟
‫همین الان رسیدم,
‫- همه‌چی خوبه؟ ‫- آره
‫- جوزف، داییِ‌ام, ‫- سلام
‫پسرعموم پیر, اینم لو که اولین بارشه میاد کُرس,
‫- خوش اومدین ‫- ممنون
‫ـ امروز هوا برای ساحل مناسب نیست؟ ‫ـ نه,
‫عجب جای باحالیه، ‫حتی بزهای شما هم ویوی دریا دارن؟
‫- نه، فقط مال اون, ‫- مال شما نه؟
‫نه، مال من تو کوهستانه، مثل بقیه,
‫اون اینجا آخرین موهیکانه,
‫- چطوری؟ ‫- خوبم
‫- تتوی جدید داری, ‫- آره، یه دونه دیگه هم اینجاست,
‫- این چیه؟ ‫- یه زنه با یه تفنگ,
‫چیه، خوشت نمیاد؟
‫- من بزغاله‌ها رو نشونش میدم, ‫- خوبه
‫لبخند لطفاً!
‫این چه کوفتیه؟ گمشو!
‫بزغاله‌های کُرسی: ‫طبیعی و شرور,
‫اینو نمی‌دونستی؟ فکر می‌کردم بهترین دوستته,
‫ـ خب؟ ‫ـ راستش وقتی کوچیک بود،
‫همیشه پیش بزهای پدربزرگ بود, ‫واسه همین بوی اونا رو می‌داد,
‫بامزه بود، اما متأسفانه بوی بدی هم می‌داد,
‫ـ یه جورایی شنل‌خاکستری بود, ‫ـ شماها همیشه بهم می‌گفتین"دختر سفید",
‫ـ چرا؟ ‫ـ اینجا به دنیا نیومده بود,
‫ما که وحشی نیستیم,
‫نمی‌خوام تا آخر هفتۀ بعد صبر کنم!
‫شرابمون رو می‌خوریم و میریم می‌خوابیم,
‫- اونا باز اومدن؟ ‫- شروع نکن,
‫وقت تحویل شیفت که برسه، ‫دیگه آروم می‌گیریم,
‫ـ نه، بوی کمین میده, ‫- آبروی منو می‌بری,
‫- اون دربارۀ من چی فکر می‌کنه؟ ‫- می‌خوای گوشی‌ام رو بهت قرض بدم؟
‫ـ با منی؟ ‫ـ این چیزها هنوز هستن؟
‫ـ منظورت چیه؟ ‫- فقط اراذل از این چیزا استفاده می‌کنن,
‫- فکر می‌کنی خیلی باهوشی، ها؟ ‫- شاید باشم,
‫دیدیمتون، چیزهاتوت رو گرفتین, ‫پس می‌تونید الآن برید,
‫- مشکلی داری؟ ‫- باید طرفت رو انتخاب کنی,
‫ـ داری تهدیدم می‌کنی؟ ‫ـ شاید,
‫ـ داری تهدیدم می‌کنی؟ مگه نه؟
‫ـ بسه! ‫ـ چی، بسه؟
‫- مارک، آندریا، برید دیگه, ‫- بریم,
‫امروز بازم ویلاها میرن رو هوا, ‫اینو می‌خوای؟
‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم، ‫فقط من و تو، قول میدم,
‫آره, ‫ـ تو واقعاً مزخرفی، ژان‌مارک,
‫- چی شده؟ ‫- حوصله شون رو ندارم,
‫اما این تو بودی که شروع کردی, ‫پسرها به تو کاری نداشتن,
‫خب، آلکس، من میرم بار رو باز می‌کنم، ‫دوباره بیارشون,
‫آره، آره، عالیه,
‫ـ اینجا چه خبره؟ ‫ـ ولش کن، خیلی پیچیده است,
‫- ما برای این کار زیادی خنگیم؟ ‫- ربطی نداره,
‫اونها می‌خوان مبارزۀ مخفی رو ‫در سنت پدرانشون ادامه بدن,
‫ـ اما ما باید به جلو نگاه کنیم, ‫ـ با بتن‌ریزی ساحل؟
‫- اونجا که جای کافی هست, ‫- نه، اصلاً,
‫این یارو هیچی از شراب حالیش نیست، ‫ولی داره واسمون سخنرانی می‌کنه,
‫اون واقعاً خوبه,
‫تا حالا یه دونه انگور هم نچیده، ‫ولی لیوان رو اینجوری می‌چرخونه,
‫رفیق، یکم خودتو کنترل کن,,,
‫این حالت انگشت‌های ‫نوک‌تیز دیگه چه صیغه‌ایه؟
‫ـ شراب نباید گرم بشه, ‫ـ فکر می‌کنی کی هستی؟
‫- این که کاملاً عادیه, ‫- چی می‌خوای به من بگی؟
‫که شرابِ تو خوبه، همین و بس,
‫- اینجا واقعاً قشنگه, ‫- اوه، آره,
‫ـ آره، خیلی قشنگه, ‫ـ پاریس هیچی نیست,
‫- من هیچ‌وقت اینو نگفتم, ‫- می‌دونم,
‫- بریم یکم شنا کنیم؟ ‫- البته,
‫- آب گرمه؟ ‫- آره، تقریباً,
‫- اون کیه؟ ‫- خاویر پیِتری,
‫جدی؟
‫آروم‌تر حرف بزن و این‌قدر زل نزن,
‫چه مهمون‌های خوبی داری,
‫می‌خوای بهم بگی چطوری مغازمو اداره کنم؟
‫اون کلی پول اینجا خرج می‌کنه, ‫و هیچ کاری با من نداره,
‫- می‌بینی چی داره کُرس رو نابود می‌کنه؟ ‫- آروم باش وانینا, تو اینجا تو تعطیلاتی,
‫این آدم‌ها دارن به ما هم خوبی می‌کنن,
‫- شما پاریسی‌ها انگار همه‌چی رو می‌دونین, ‫- داری ما رو احمق نشون میدی,
‫- اسم من لو هست, ‫- نه، لو, پسرها احمق نیستن,
‫فقط همینه، اون پسر خوش‌تیپ، یه قاتله,
‫دیگه داری زیاده روی می‌کنی, ‫لو دربارۀ ما چی فکر می‌کنه؟
‫میخوای بگی کُرس خطرناکه؟ ‫توریست‌ها چقدر,,,
‫- اینجا تهدید شدی؟ ‫- نه
‫ـ جدی، تو در خطری؟ ‫ـ بس کن!
‫ما آدم‌های معمولی باهاش کاری نداریم,
‫اونا زندگی‌شون رو انتخاب کردن ‫و حالا دارن همدیگه رو می‌کشن,
‫این به تو ربطی داره؟
‫میشل اون تو منتظرته,
‫آه، جوزف!
‫در باز بود، برای خودم یه قهوه درست کردم,
حالت خوبه؟
‫بیا پیشم بشین,
‫متأسفانه تماس‌ها رو جواب نمی‌دی، ‫برای همین گفتم بیام یه سری بزنم,
‫-خب، اوضاع چطوره؟ ‫-هیچی تغییر نکرده,
‫آخ جوزف، اینطوری که نمی‌شه,
‫گوش کن جوزف, پای منافع بزرگی وسطه،
‫منافعی که از درک تو خارجن، ‫و حتی من,
‫اگه دست من بود، می‌تونستی بمونی,
‫اما خودت می‌دونی بزها چه جورین, ‫هرجا زندگی می‌کنن، هرچیزی می‌خورن,
‫کاش حداقل گوسفند پرورش می‌دادی,
اگه دست تو نیست، پس اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌فهمی دیگه,
نمی‌بینی که به یه ناهنجاری تو چشم‌انداز تبدیل شدی؟
من ناهنجارم؟
‫- من اینجا می‌مونم, ‫- بس کن! تو حق انتخاب نداری,
‫فهمیدی؟
‫- قهوه‌ات رو تموم کن، من کار دارم, ‫- همین‌جا بشین! بازی درنیار,
‫لازم نیست بهت بگم تهش چی میشه، ‫خودت خوب می‌دونی,
‫در رو ببند وقتی میری، باشه؟
‫بده من,
‫هی! میشل کو؟
‫صبر کن! کجا میری؟
‫هی!
‫وایسا!
‫هی، اون اسلحه داره!
‫حواست رو جمع کن، احمق!
‫«تماسِ ناشناس»
خودکارت رو برمی‌دارم، باشه؟
‫پیاده میشم,
‫- الو؟ ‫- جوزف‌ام, کجایی؟
‫- تو راهِ ساحل, ‫- شنیدی؟
‫آره, چطوری؟
‫ـ خوبم, ‫ـ کجایی؟
‫بِی‌کالا روسا,
‫چه‌کسی دنبال آخرین چوپان بزهای کورسیکا است؟
‫چه خبر شده؟ ‫بهم زنگ بزن,
‫پیر، وانینام, جوزف چی شده؟
‫لطفاً تماس بگیر,
‫کارآفرین میشل باتستی، ‫برادرزادهۀ چارلز باتستی,
‫جسد در طویلۀ بزهای جوزف کاردلی پیدا شد,
‫ظاهراً بین این دو مرد دعوا شده بوده,
‫کارِدِلی کمی‌بعد در ‫ساحل آم‌سانتامانزا دیده شد,
‫یه مرد خطرناک اینجاست!
‫پیر، به خاطر خدا، چی شده؟
‫پلیس‌ها کاملاً عصبی هستند,
‫می خواستم بزهای تو رو ‫بیرون بیارم، بهشون آب تازه بدم
‫اون‌ها تقریباً یه ساعت با من بحث کردن,
‫بزها تقریباً دیوونه شده بودن,
‫و باتستی‌ها؟
‫- میشل، اون مرده؟ ‫- آره,
‫- ازت چی می‌خواست؟ ‫- زمینم رو,
‫ـ اغلب اونجا بود؟ ‫ـ بله,
‫باید بهم می‌گفتی,
‫چه فرقی می‌کرد؟
‫چی شد؟
‫اسلحه داشت,
‫کنترلم رو از دست دادم,
‫به رافائلی زنگ زدم,
‫ماهیگیره؟
‫اون تو رو می‌بره ساردینیا,
‫شب رو توی کشتی می‌مونی, ‫فردا توی سن‌تِرِسا پیاده‌ات می‌کنه,
‫و اونجا؟
‫یه دوست من منتظرته: جیان‌فرانکو,
‫یادته؟ ‫اون چندتا خونه تو روستا ساخته بود,
‫اون تو رو می‌بره به ساساری، ‫اونجا گله‌های بز هست,
‫اونجا احساس راحتی خواهی کرد,
‫کارابینیری‌ها فقط سالی یه‌بار ظاهر میشن,
‫جوزف، من راه حلی بهتر از این سراغ ندارم,
‫اینجا یه مدتی طول می‌کشه,
‫پلیس بیخیال نمی‌شه، چه برسه به مافیا,
‫باید ناپدید بشی، تا آب‌ها از آسیاب بیفته,
‫درست میشه,
‫سلام
‫وایسا!
‫- می‌بینیش؟ ‫- ساکت!
‫کاردلی!
‫صدامو می‌شنوی؟ حواستو جمع کن!
‫فهمیدی؟ ‫بیا، بریم,
‫پزشکی‌قانونی جسد پیر ‫بورسی را کالبدشکافی می‌کند,
‫صبح در بندر بونیفاسیو
‫تسویه‌حساب در بندر,
‫جسد در نزدیکی دفتر بندر پیدا شد,
‫همسایه‌های به‌وحشت‌افتاده و پلیس,
‫با شلیک به سر کشته شد, ‫شاهدان مردی را دیده‌اند که به داخل آب پرید,
‫یک روز پس از آنکه جسد میشل ‫باتِستی در اصطبل کاردلی پیدا شد,
‫عجب مزخرفی می‌نویسه,,,
‫پلیس امکان تسویه‌حساب بین ‫باندهای رقیب را رد نمی‌کند,
‫همین الان پستش کردم,
‫قربانیان مافیا,
‫اونجا با هم بودین؟
‫می‌خواستم برم ساردینیا,
‫کی زدش؟
‫دو تا مرد، نمی‌شناسمشون,
‫فوراً شلیک کردن, ‫پیر منو هل داد تو آب,
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫تو رو ببینم، عذرخواهی کنم,
‫که قبل از خاکسپاری ببینمش,
‫جنازه پس‌فردا می‌رسه، بعد از کالبدشکافی,
‫خوبه,
‫پس من دوباره میام,
‫می‌تونی بری پیشِ کوچیِ پیر,
‫بیا تو!
‫- آقای کوچی؟ ‫- بله
‫- من رو می‌شناسی؟ ‫- نه, دیگه خوب نمی‌بینم,
‫مخصوصاً وقتی تاریکه, حالا بیا تو!
‫- شما کی هستی؟ ‫- من پسر آنتونیو کاردلی هستم,
‫- پسرعموی پیر, ‫- آه، آنتونیو,,,
‫آنتونیو دوستِ منه,
‫قدیم‌ها وقتی نون میفروختم، ‫بعضی‌وقت‌ها باهام میومد,
‫آنتونیو چطوره؟
‫- اون مُرده, ‫- چی؟ آنتونیو مرده؟ آخ,,,
‫- هشت‌سال پیش, ‫- هشت‌سال پیش,,,
‫و علتش چی بود؟ یه بیماری، احتمالا
‫ـ بله, ‫ـ پس روحش شاد باشه,
‫- تو اسمت چیه؟ ‫- جوزف,
‫جوزف، جوزف,,,
‫تو همونی که همه دارن راجع‌بهش حرف میزنن؟
‫تو روستا و هم توی تلویزیون؟
‫بله,
‫ـ آه، همون‌طور که حدس می‌زدم, چی می‌خوای؟ ‫ـ یه مخفیگاه لازم دارم,
‫آنتونیوی نترس
‫یک چیزی در ایالت کورسیکا بودار است,
‫پروژۀ املاک فاسد در شبه‌جزیرهٔ سانتامانزا؟
‫جوزف کاردلی اونجا بز پرورش می‌داد,
‫او آخرین چوپان بز در ساحل بود,
‫آخرین موهیکان,
‫درخواست از ادارۀ ثبت اسناد و املاک,
‫خانم‌ها و آقایان گرامی،
‫مالکین قطعه‌زمین‌های زیر در ‫شبه‌جزیۀ سانتامانزا چه کسانی هستند؟
‫خریداری‌شده از ژان لچیا,
‫مزرعۀ بزهای موهیکان,
‫آخرین موهیکان فرار می‌کند, ‫موهیکان از خریدار مرموز فرار می‌کند,
‫تمامی زمین‌های (غیرقابل ‫ساخت‌وساز و دارای ارزش حفاظتی)
‫آن‌هایی که مزرعه‌اش را محاصره کرده‌اند؟
‫آیا موهیکان دارد از دست ‫آدم‌های مرموز کوپر فرار می‌کند؟
‫تو خریدی، چارلز؟
‫نه, والری خرید,
‫قیمتش رو نپرس,
‫- تو بونیفاسیو چه خبر شده بود؟ ‫- یعنی چی که چه خبر شده بود؟
‫- این چوپانه، چی شده بود؟ ‫- دو نفر بودن، یکی‌شون مرد,
‫ـ و مُرده ربطی به ماجرا نداشت، درسته؟ ‫ـ دخالتی نداشت,
‫داری به‌خاطر یه چوپان مرده سرزنشم می‌کنی؟
‫ـ می‌تونی بری مراسم خاکسپاری, ‫ـ اوه، این خواب رو از چشمم نمی‌دزده,
‫دیگه اجازه نده آدم‌های بی‌کفایت دخالت کنن,
‫زَویه، تو باید این مسئولیت رو بپذیری, ‫طاقت دوست‌هامون داره تموم میشه,
‫ـ باید این گوه رو جمع کنم؟ ‫ـ خودم انجامش بدم؟
‫باید این قضیه رو حل کنیم، اون‌هم فوری,
‫- یه حس خیلی بدی دارم, ‫- باشه
‫ـ وگرنه بی‌عرضه‌ایم, ‫ـ اوضاع تحت‌کنترله,
‫- اون‌وقت معامله تمومه, ‫- واقعاً حله,
‫و اون دختره، با اون مزخرفات ‫شبکه‌های اجتماعی‌اش,,,
‫همه نظر می‌دن و دهنشون رو باز می‌کنن, ‫خیلی خوب نیست,,,
‫نگاهش کن,
‫مهم نیست, ‫فقط احمق‌ها پشت کامپیوتر و گوشی‌ان,
‫اون یکی رو می‌گیریم، دیگه ساکت میشن,
‫ـ برات هیچی مهم نیست؟ ‫ـ می‌خوای بندازمش تو صندوق ماشین؟
‫مزخرف نگو! ‫نزدیک به نصف مردم کُرسیکا دنبالشن,
‫- یه گندی به پا میشه,,, ‫- پس باهاش حرف بزنم؟
‫نه, اون چوپانِ لعنتی رو برام بیار، ‫قبل از اینکه مردم ازش قهرمان بسازن
‫و مهم تر از همه، کارمون رو پیش ببر!
‫- تفنگت کجاست؟ ‫- تفنگم؟ پیش پسرمه,
‫خیلی‌وقته که دیگه شکار نکردم,
‫می‌فهمی؟
‫آره، باشه, ممنون,
‫بفرمایید,
‫- روز بخیر، من خواهرزادۀ جوزف هستم, ‫- اونجاست، توی اتاق خواب,
‫ممنون,
‫باشه,
‫بیا، بشین,
‫باید در مورد بزها کمکم کنی,
‫به سه تا چوپان خبر بده:
‫اسکوارچینی، ساولی و سانتونی
‫یادت میاد؟
‫این سه نفر کل گله رو تحویل می‌گیرن,
‫بفروش، نه اینکه مفت بدی, ‫این خیلی مهمه، قبول داری؟
‫به خاطر پول نیست، به خاطر خودِ بزهاست, ‫تا حالشون خوب باشه,
‫قیمتشون منصفانه خواهد بود، ‫اونا,,, آدم‌های درستکاری هستن,
‫باید تا اون‌موقع یکم ازشون مراقبت کنی,
‫ببرشون بیرون، آخورشون رو پر کن, ‫اصطبل رو تمیز کن
‫تموم شد؟
‫تو چی؟
‫گله رو می‌فروشی، پولشو می‌گیری ‫و میدی به استفانی,
‫و میری پاریس,
‫تا وقتی من زنده‌ام، دستشون ‫به سانتامانزا نمی‌رسه,
‫وقتی مُردم,,,
‫میان سراغ تو,
‫فوراً امضا می‌کنی, فهمیدی؟
‫چی شده؟ چیکار می‌کنی؟
‫نگران نباش,
‫خوبه,
‫ـ بریم, ‫ـ یعنی باید تنهات بذارم؟
‫من دیگه نمی‌خوابم، ‫نمی‌تونی اینطوری منو دور کنی,
‫- وانی، تو نمی‌تونی کاری کنی, ‫- اشتباه می‌کنی,
‫فقط از خودت دفاع کردی, ‫چرا خودتو تسلیم نمی‌کنی؟
‫ـ جدی میگی؟ ‫ـ البته,
‫مادرم داره دنبال وکیل می‌گرده ‫و بعدش درستش می‌کنیم,
‫بیا فردا بعد خاکسپاری دوباره حرف بزنیم,
‫بیا الان حرف بزنیم,
‫وانی، می‌خوام پیر رو خاک کنم,
‫من که همینطوری گم‌وگور نمی‌شم,
‫ولی الان می‌خوام تنها باشم,
‫وانینا، درسته؟
‫ما دنبال دایی‌ات می‌گردیم، ولی هیچ‌کس ‫نمی‌دونه کجاست, تو می‌دونی احیاناً؟
‫ـ پس من می‌رم تو, ‫ـ حتماً,
میام ‫اونجا,
‫بعدِ خاکسپاری دیگه نمی‌خوام ببینمت,
‫اوناهاش!
‫لعنتی
‫بیا اینجا, بیا اینجا,
‫خیال می‌کنی بدترین اتفاق رو پشت سر گذاشتی, ‫پس عقل نداری,
‫- کجا می‌خواد بره؟ ‫- نمی‌دونم,
‫حرفتو باور می‌کنم, ولی اگه یه بار دیگه ‫بهم دروغ بگی یا یواشکی ببینیش,,,
‫اون‌وقت می‌فهمی نفرِ بعدی کیه,
‫ـ شمارۀ من رو یادداشت کن, ‫ـ دیگه نمی‌بینمش,
‫می‌گم شمارۀ من رو یادداشت کن,
‫گمش نکن, ‫من رو نگاه کن، من رو نگاه کن!
‫ازشون بپرس ببین چی می‌دونن,
‫-حدود ساعت پنج, ‫-امروز صبح؟
‫- دقیقاً ‫- و اون با داس کشتش؟
‫-نه، با یه کلنگ, ‫-اونا که همه جا ولو هستن,
‫- وسط روستا اتفاق افتاد, ‫- واقعاً؟ چه ترسناک به نظر می‌رسه,
‫ـ اوه, حالت خوبه، کوچولو؟ ‫ـ خوبم,
‫- چی شده؟ ‫- جدی میگی؟
‫ـ همین الآن بگو, ‫ـ ظاهراً عمویت اینجا بوده،
‫ولی آدم‌های باتستی هم بودن، ‫اون‌هایی که بهش شلیک کردن,
‫و یکی‌شون یه ضربۀ کلنگ خورد,
‫- و اون؟ ‫- احتمالا زده به دلِ طبیعت,
‫ـ اون همیشه خاص بوده، ولی الان,,, ‫ـ جمله رو تموم کن, ولی چی؟
‫چند نفر رو می‌شناسی، ‫که در برابر مافیا بایستن؟
‫ـ یه نگاهی به اطرافت بنداز, ‫ـ سلام به همگی,
‫- قهوه! ‫- منم می‌خوام,
‫- من رفتم ‫- باشه, فعلاً,
‫آنتونیوی نترس
‫شلیک در سوربولانو، امروز صبح,
‫موهیکان با ابزار باغبانی ‫از خودش دفاع می‌کند,
‫آخرین موهیکان
‫موهیکان تحت تعقیب است چون گفت "نه"
‫نه به دلال‌ها،
‫نه به بتن‌ریزی، نه به مافیا,
‫ششمین روز از شکار موهیکان و ‫جرثقیل‌ها از زمین‌های ساحلی سر برمی‌آورند,
‫ آنتونیوی نترس: ‫هم رو ببینیم؟
‫به هیچ وجه!
‫من از رفقای بد دوری می‌کنم,
‫هه هه,,, نترس، ها؟
‫ما اینجاییم، نگران نباش,
‫«مطب دامپزشک، جراح»
‫سلام
‫صدام رو می‌شنوید؟
‫صدای من رو میشنوید؟ سلام!
‫خب، باید بلند شید,
‫خوشبختانه، یه گلوله است,
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دارم نگاه می‌کنم,,,
‫که دیگه چیزی توش نباشه,
‫ـ و در صورت لزوم تمیزش می‌کنم, ‫ـ نه, بعداً,
به پلیس زنگ بزنم؟
‫بعد از اینکه پانسمانت کردم؟
‫من داستان تو رو نمی‌دونم,
‫اما نمی‌خوام موشی باشم ‫که موهیکان رو لو میده,
‫موهیکان؟
‫آره، همه‌جا اینطوری صدات می‌کنن دیگه,
‫الان یه‌چیزی بهت تزریق می‌کنم که بی‌حس بشی,
‫,,,هنوز در حال فراره، ‫اما احتمالاً زخمی شده,
‫دو شب پیش اون به یه زوج توریست حمله کرد ‫و ماشینشون رو دزدید,
‫امروز صبح در ساحل گولو، ‫نزدیک پونته‌لچیا، پیدا شد,
‫با لکه‌های خون بزرگ روی صندلی‌ها,
‫یه ناامیدی برای طرفداراش، ‫که تعدادشون داره به سرعت زیاد میشه,
‫هزاران نفر فرار اون رو تو شبکه‌های اجتماعی ‫با هشتگ موهیکان دنبال می‌کنن,
‫فکر می‌کنن اون بی‌گناهه و ‫فکر می‌کنن میشل باتستی,,
‫«مطب دامپزشکی»
‫روز بخیر, اینجا مطب دامپزشکی مارک,,,
‫سلام، بالاخره, نگران شده بودیم,
‫- خوشمزه‌ست, ‫- عه؟ مال خودمونه,
‫با شیری که نگه می‌داریم پنیر درست می‌کنیم, ‫برای خانواده،
‫و برای دوستان, یه مقدار تازه‌ست,
‫اما همین الان هم قابل خوردنه,
‫-چند تا بز داری؟ ‫-۱۲۰ تا,
‫ـ کُرسیایی؟ ‫ـ بله,
‫امروز چوپان‌های بز، ‫بیشتر بز کوهی نگه می‌دارن,
‫- آره، درسته,,, ‫- چون اون‌ها شیر بیشتری میدن,
‫- اونجا پول بیشتری هست,, ‫- این‌روزها فقط,,,
‫سود و پول مهمه,
‫خب، با این قیمت‌های شیر، مشخصه,,,
‫چرا چوپان‌ها این کار رو می‌کنن, ‫با این حال، جای تاسفه,
‫ـ ما از یه دنیای دیگه اومدیم, ‫ـ اوه، آره,
‫ـ الآن زندگی کاملاً فرق کرده, ‫ـ تابستون‌ها به مراتع میری؟
‫نه, اون پایین آدم‌های زیادی هستن,
‫خب الان کسی از بزهات مراقبت می‌کنه؟
‫- برادرزاده‌ام, ‫- عجب، یه دختر!
‫ـ اون کلی نیرو می‌خواد,,, ‫ـ آره، واقعاً کار راحتی نیست,
‫ـ البته, ‫ـ بزها تو تابستان کنار ساحل، اوف,,,
‫خوش‌شانسیم که بزهامون رو می‌فرستیم کوه,
‫آره، اون بالا خنکه,
‫خب، حالا چی؟
‫زیاد نمی‌مونم,
‫بمون، تا هر وقت که خواستی,
‫اینجا یه تخت داری، یه آشپزخونه,,, ‫راحت باش,
‫داریم بزها رو واکسن ‫می‌زنیم، خیلی خسته‌کننده است,
‫خوشحال می‌شیم کمکمون ‫کنی، به هر کمکی نیاز داریم,
‫- به هر حال، می‌تونی پیش ما بمونی, ‫- آره، معلومه که می‌تونی,
‫- بذار اول یه نگاهی بهش بندازم, ‫- به اون زخم,
‫ـ باید آروم بگیره, ‫ـ با این حال می‌تونه کمک کنه,
‫خب، حداقل از بزها سر درمیاره، ‫اینطوری یکم سرش گرم میشه,
‫قطعاً از اون یارویی که ‫قرار بود بز رو بگیره بهتره,,,
‫عصر بخیر، یه آبجو, ‫چیزی واسه خوردن دارین؟
‫- همه‌چی اونجا نوشته شده, ‫- پس سیب‌زمینی سرخ‌کرده بدین, ممنون,
‫♫ امشب در ماکیا ♫ ‫♫ ارواح در مسیرها پرسه می‌زنند, ♫
‫♫ یه شایعه هست ♫
‫♫ و رایحۀ تندش با رایحۀ مردی محترم مخلوط میشه ♫
‫♫ داریم افسانه‌اش رو می‌خونیم ♫
‫♫ این گام چوپان است ♫ ‫♫ این گام چوپان است ♫
‫♫ -آخرین موهیکان! ♫ ‫♫ -آخرین موهیکان!,, ♫
‫♫ آخرین موهیکان ♫ ‫♫ رفته زیر زمین ♫
‫♫ اون گفت نه ♫
‫♫ می‌خوام تنها و سرافراز زندگی کنم ♫
‫♫ وای به حال اون اراذل و اوباشی که دنبالشن ♫
‫♫ این گام چوپان است ♫ ‫♫ این گام چوپان است ♫
‫♫ -آخرین موهیکان! ♫ ‫♫ -آخرین موهیکان!,, ♫
‫دامپزشک دستگیر شد، به اتهام کمک به موهیکان,
‫همه به‌سمت پونته‌لچیا، پاسگاه پلیس! ‫ما باهاتیم، جوزف!
‫- یانیک، شما روی آنتن هستید, ‫- می‌خوام یه چیزی دربارۀ موهیکان بگم,
‫اتفاقی که توی اینترنت می‌افته ثابت می‌کنه ‫که صدای ما شنیده نمی‌شه,
‫سیاستمدارها، دولت، مافیا,,,
‫دارن ساحل رو با پول زیاد خصوصی می‌کنن، ‫پس چی برای ما می‌مونه؟
‫تا ۲۰ سال دیگه، ساحل کرس ‫تبدیل میشه به شهرک ثروتمندها
‫,,,فقط کوه‌ها برای ما می‌مونن,
‫دامپزشک رو آزاد کنین!
‫مرگ بر مافیا!
‫خب؟
‫حرف نمی‌زنه, اگه آزادش نکنیم، ‫جنگ داخلی میشه,
‫خب؟
‫مسیر حرکتش رو تو این ‫سه روز بررسی کردیم,
‫چند دفعه نزدیک آسکو بود,
‫اونجا هیچی جز یه مزرعۀ بز نیست,
‫- امروز بعد از ظهر اقدام می‌کنیم, ‫- نه
‫ـ یعنی چی نه؟ ‫ـ شما بعداً میرین,
‫ـ چطور ممکنه؟ من تنها نیستم, ‫ـ مشکل من نیست، فهمیدی؟
‫و دیگه از این حرفا نزن,
‫-سلام, ‫-سلام
‫- می‌خوایم با کاردلی صحبت کنیم, ‫- کاردلی؟
‫- نمی‌شناسمش, ‫- اسم جنوبیه,,,
‫ببین رفیق، من وقت این بازی‌ها رو ندارم,
‫- می‌دونی با کی طرفی؟ ‫- نه
‫برو داخل رو ببین,
‫اوه، جدی؟ ما هم مسلح‌ایم, ‫اون کوفتی رو بذار کنار!
‫اینجا ملک خصوصیه، باید همین الآن برید,
‫اوه، نه, دو تا فشنگ توشه و ما سه نفریم, ‫پس تو به هر حال می‌میری,
‫آه، اون که اونجاست,
‫- تکون بخوری شلیک می‌کنم, ‫- کارِدِلی، بیا,
‫دو تا امضاست, بعدش همه‌چی فراموش میشه,
‫و تو، دیگه تهدید کردن رو تموم کن,
‫لعنتی!
‫خب,,, حالا بلند میشی و با من میای, باشه؟
‫و اگه امضا کردی، اون‌وقت پدرت رو در میارم,
‫حتی اگه زندان بیفتی هم، ‫کارت ساخته‌ست, بجنب!
‫من اینجام، چون هنوز امید دارم,
‫اما این یه نبرد نابرابره,
‫من جای دیگه بزرگ شدم,,,
‫ولی می‌دونستم یه روزی سر از ‫این مزرعه در میارم,
‫مزرعۀ پدربزرگم,
‫مزرعۀ موهیکان,
‫مطمئنم که اون هنوز زنده‌ست,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال