رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫- یکی دیگه؟ ‫- نه، ممنون,
‫یه قهوه، لطفاً,
‫من متاهلم,
‫اعتماد به نفست رو تحسین می‌کنم، ‫اما سعی ندارم اغوات کنم,
‫شایعه شده راه خروج پیدا کردی,
‫خیلی از بریتانیایی‌ها بعد از عقب‌نشینی ‫توی بندر دنکرک، توی فرانسه گیر افتادن,
‫خیلی‌هاشون,
‫به کمک نیاز دارن,
‫تو ازم می‌خوای که اسرای جنگی بریتانیایی رو ‫قاچاق کنم و از فرانسه بیرون ببرم؟
‫من آمریکاییم,
‫دقیقاً,
‫بریتانیا توی جنگه و محاصره شده,
‫ما به متفقینی نیاز داریم ‫که توی فرانسه بتونن آزادانه کار کنن,
‫- خانم,,, ‫- مارگو صدام بزن,
‫مارگو، کشور من رسماً توی این جنگ، بی‌طرفه,
‫آقای فرای، مقاله‌هایی که توی نیویورک تایمز ‫از برلین نوشتین رو خوندم,
‫دقیقاً می‌دونم ‫راجع به بی‌طرفی آمریکا چه حسی دارین,
‫چیزی که دارین پیشنهاد میدین،
‫پیمان شکنیه,
‫آقای بنجامین,
‫ببخشید, ‫امیدوارم ناراحت نشین, من,,,
‫فقط یه سوال راجع به کارتون دارم,
‫چی شما رو به اینجا آورد؟
‫اوه، کنجکاوی,
‫بفرما, اه,,,
‫اگه عطر اشیاء منحصر به فرد ‫وقتی به تولید انبوه میرسن از بین بره،
‫کجا میره؟
‫سوال جالب‌تر اینه که،
‫چه بلایی سر عطر اشیاء منحصر به فرد میاد
‫وقتی توسط قدرت‌های شیطانی ریز ریز بشن
‫و وقتی دنیایی که می‌شناسیم داره نابود
‫و تیکه تیکه میشه؟
‫اما یه روزی،
‫دوباره تیکه‌ها رو کنار همدیگه قرار میدیم، ‫درست مثل یه پازل,
‫و در یهودیت به این «تیکون عولم» میگن, ‫(معنا: وظیفه انسان‌ها، ترمیم دنیا می‌باشد)
‫تیکون عولم,
‫دقیقاً,
‫داریم سعی می‌کنیم سلول‌های مقاومتی دیگه ‫مثل خودتون رو پیدا کنیم,
‫کمیته نجات فوری یه سازمان کمک‌دهیه,
‫اومدم اینجا که به مردم برای فرار از خشونت ‫کمک کنم نه اینکه خودم توش دخیل بشم,
‫- پس کمک کنین پسرامون فرار کنن, ‫- نمی‌تونم بهتون کمکی کنم,
‫اون مرده که اون سمته رو می‌بینین؟ ‫اور کت پوشیده، همینطوری رد میشه؟
‫فرمانده پلیس مارسیه, ‫داره آماده میشه که به اسپندید حمله کنه,
‫- کی؟ ‫- اوه,,,
‫- پنج دقیقه، ده دقیقه دیگه, ‫- چی؟
‫اون مردی که داره روزنامه ایتالیایی می‌خونه، ‫اون هم یکی از آدم‌هاشه,
‫و همینطور اون دو تا که شال گردن انداختن ‫و پیش میز دارن حرف میزنن،
‫و اون مردی که داره کفشش رو برق میندازه ‫و داره سیگار برگ میکشه,
‫هر چهار تاشون فقط منتظر سیگنال فرمانده‌ـن,
‫ممکن نیست این رو بدونی,
‫همین جا صبر کن و ببین چی میشه,
‫لاربی بن‌برک، پیروزی‌های اخیرش رو دیدی؟
‫- کی؟ ‫- لاربی بن‌برک,
‫- مروارید سیاه مارسی, ‫- پال,
‫- طرفدار فوتبال نیستی؟ ‫- نه,
‫معتقدم که قراره به این هتل حمله بشه,
‫- چی؟ ‫- باید مردم رو از اینجا خارج کنیم,
‫آقای بنجامین و چند نفر دیگه ‫امروز با قطار میرن سمت بنیول
‫و شب هم سمت پیرینیس میرن,
‫می‌تونی ببریش پیش لیسا؟
‫من یه ایده دارم ‫که برای یه شب بقیه رو کجا ببریم,
‫به هرحال، مری جین طبقه بالاست؟
‫- اوه! ‫- عالی نیستن؟
‫اگه همه لباس کارگرهای تاکستان رو بپوشن، ‫لیسا همه رو تو روز میبره خونه‌ـشون/
‫و اون‌ها از اون پوتین‌های قدیمی
‫که پای همه هست، راحت‌ترم هست,
‫- از اون‌ها خوشت نمیاد؟ ‫- نه، به اندازه کافی بزرگ نیستن,
‫اوه, انقدر راحتن که ممکنه دیگه درشون نیارم,
‫تا موقعی که این‌ها پاته فرار نکنی
‫نه, من که جایی نمیرم،
‫با اینکه پدرم از دستم عصبانیه,
‫هی هم میگه: «مارسی برای یه زن آمریکایی ‫مثل تو، جای خوبی نیست»
‫یه زن آمریکایی مثل تو یعنی چی؟
‫خودت می‌دونی دیگه,
‫خب، تو گردشگرهای دیگه آمریکایی رو نمی‌بینی,
‫ببخشید، من گردشگر نیستم,
‫- نه, ‫- چرا داری می‌خندی؟
‫خنده‌دار نیست,
‫اینجا مسئولیت‌های واقعی دارم, ‫آدم‌هایی هستن که روم حساب باز میکنن,
‫آره, منم روت حساب باز می‌کنم,
‫داری مسخره‌ـم میکنی؟
‫عمراً مسخره‌ـت کنم,
‫- پلیس داره به هتل حمله میکنه, ‫- چی؟
‫- پلیس! ‫- پلیس!
‫پلیس! بیاین!
‫برگه‌هاتون!
‫چه خبر شده؟
‫- شما مدیر هتلین؟ ‫- نه, واریان فرای,
‫مدیر کمیته نجات فوری آمریکایی,
‫چندین تا از مهمون‌ها تحت محافظت ما هستن,
‫به اندازه کافی بدبختی نکشیدن؟ ‫کسی هیچ قانونی رو نمی‌شکنه,
‫همه‌ـشون مجرمین بیگانه‌ـن، آريالای فرای,
‫- اون‌ها فرارین! ‫- فرقشون چیه؟
‫- آقای بنجامین، لطفاً لباس بپوشین, ‫- چه خبر شده؟
‫عجله کنین, پلیس‌ این جاست,
‫- لطفاً, ‫- باشه,
‫پلیس!
‫پلیس، در رو باز کنین!
‫پلیس! در رو باز کنین!
‫در رو باز کنین! پلیس!
‫در رو باز کنین!
‫برو بیرون! مرتیکه منحرف! ‫گمشو از این جا بیرون!
‫گمشو بیرون!
‫اوه، ببین! ما همزمان فقط سه نفر رو می‌تونیم ‫توی این جا بدیم,
‫می‌تونم ببرمشون پایین توی آسانسور,
‫- مطمئنی این جا می‌تونیم قایم شیم؟ ‫- ما قایم نمیشیم,
‫اه، گندش بزنن!
‫گیوه!
‫درجا بر می‌گردم,
‫باشه, بیاین, این‌‌ها برای اون‌هاست ‫و بقیه‌ـش رو هم مخفی می‌کنه، باشه؟
‫- ازت ممنونم, ‫- من از تو ممنونم,
‫و بعدش؟
‫میام پیدات میکنم, هر جا که باشی,
‫خوبه,
‫- داریم کجا میریم؟ ‫- می‌بینی,
‫نمی‌تونم بقیه‌ـش رو بیام,
‫کارم با کتابم تموم نشده, ‫باید بنویسم,
‫آقای بنجامین، ایده‌هاتون این جاست!
‫زندگیتون از یه دست‌نوشته ‫بیشتر ارزش داره, متوجه‌این؟
‫آره,
‫لعنت بهش,
‫بیاین بریم,
‫- با من بیاین, ‫- نمی‌تونم ببینم,
‫ساکت! بی صدا!
‫ما کجاییم؟
‫به مارسی واقعی خوش اومدین,
‫- ممنون, ‫- خواهش می‌کنم,
‫بیاین بریم!
‫هی,
‫ممنون,
‫والتر بنجامین، هولیوس برگر, ‫این هم لیسا فیتکو,
‫با من بیاین,
‫تو این رو بگیر ‫و تو این رو,
‫آندره، مکس، جکلین، ‫همه‌ـتون اینجا بمونین،
‫اول من میرم,
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫داری رویا می‌بینی، مکس,
‫من خواب دیدم که توش چمدون بودم,
‫درواقع، خواب نبود, ‫واقعاً اتفاق افتاد,
‫سلام؟
‫سلام,
‫واریان,,,
‫نه، اومدم ازت درخواست یه لطفی کنم, ‫این یه وضعیت اضطراریه,
‫تنها نیومدی؟
‫سلام! من مری جین گولدم, ‫با واریان کار می‌کنم,
‫لاوگرُو, توماس لاوگرُو,
‫همین تازه پلیس به هتلمون حمله کرد, ‫نمی‌دونستم فراری‌ها رو کجا ببرم,
‫- این خونه شماست؟ ‫- فعلاً,
‫- و چند نفر اینجا زندگی میکنن؟ ‫- یک,
‫یه نفر؟ چند تا اتاق خواب داره؟
‫چی؟ ده پانزده تا؟
‫- حداقلش, ‫- پس امشب می‌تونیم اینجا بمونیم؟
‫- هر چه قدر دوست دارین، بمونین, ‫- نه, زمانی که لازم داریم یه شبه,
‫- چه قدر ازمون پول می‌گیری؟ ‫- وایسا ببینم,
‫واریان، بهش فکر کن, فکر میکنی ‫که چند نفر رو می‌تونیم اینجا قایم کنیم,
‫برتون‌ها و مکس ارنست ‫که همین الان همراهمونن,
‫می‌تونیم ماهلرها و مان‌ها و حتی لوین‌ها ‫و بچه‌های فرایبرگ هم جا بدیم،
‫و کلاً برامون 20 دقیقه طول کشید ‫که از دروازه تا اینجا بیایم,
‫کمیته نجات فوری به زندگی ما ‫توی یه ویلا خصوصی راضی نمیشه,
‫کمیته توی نیویورکه! ‫لازم نیست بدونن کجا زندگی می‌کنیم,
‫بعضی از افرادمون رو پلیس می‌خواد,
‫تا جایی که می‌دونیم، خودمون هم ممکنه ‫که تبدیل به یه فراری شده باشیم,
‫پس توی ملا عام مخفی میشیم, ‫این ویلا برامون فوق‌العاده‌ـست,
‫انصاف نیست که توماس رو توی خطر بندازیم ‫وقتی حتی درگیر کارمون هم نیست,
‫درواقع، من اصلاً مشکلی با خطر ندارم,
‫- اصرار میکنم بمونین, ‫- پس تصمیم گرفته شد,
‫- می‌خوای ما رو یه تور توی خونه ببری؟ ‫- اول شما,
‫عروسک را در آغوشت بگیر, ‫خارها و تیغ‌هایش رفتن به زیر,
‫گم کرده زره‌اش را در درون ‫کفش‌هایش حلزون،
‫اما صندوق پستی پیدا کرد بعد از اون,
‫از زمین میبارد بر آسمان,
‫مانند روبان در جریان باد میشد جا به جا,
‫ابرها تیره از پوست ساردین‌ها ‫می‌شوند بازتاب,
‫ساردین‌ها هم تحت تاثیر ‫دردهایشان می‌شوند تیرتار,
‫خوبی؟
‫حالت تو خوبه؟
‫- بهت آسیبی زدن؟ ‫- نه, نه, نه,
‫- خالیمون کردن رفت, ‫- کاملاً نه,
‫- همه‌چیز ردیفه؟ ‫- همه رفتن توی تخت خوابشون,
‫ام,,,
‫- مری جین, ‫- اوهوم؟
‫فکر کنم ما، اه، به پول بیشتری ‫نسبت به چیزی که فکر می‌کردم، لازم داریم,
‫یه دفتر جدید نیاز داریم، ‫حمل و نقل به داخل و بیرون شهر,,,
‫مشکلی نیست,
‫- مطمئنی؟ ‫- نگران نباش,
‫- من حلش می‌کنم، واریان, ‫- ممنون,
‫اوهوم,
‫اینکه امشب همه رو روی تخت خوابوندیم، ‫واقعاً حس خیل یخوبی داره،
‫پس ممنونم، توماس,
‫بهم یادآوری کن که از کجا می‌دونیم ‫که تو مخبر گشتاپو نیستی؟
‫من؟ من توی یه کیبیوتز بزرگ شدم, ‫(کلمه‌ای عبری که به مزرعه‌های اشتراکی میگن)
‫خب، مادر بزغاله‌ها موقع بحران ‫با یه ویلا خالی بیاد،
‫ممکنه در واقع همون گرگه باشه,
‫نه، توماس هم مثل بقیه وقتی جنگ شروع شد، ‫توی اروپا گیر افتاد,
‫- این مرد مخبر گشتاپو نیستم, ‫- پس شاید پری چیزی هستی,
‫نه، جدی میگم,
‫- می‌شناسمش, ‫- چطوری؟
‫شما دو تا چطوری همدیگه رو می‌شناسین؟
‫پنج سال پیش، توی برلین،
‫یه مرد یهودی توی یه بار خیلی وحشیانه ‫توسط نازی‌ها مورد حمله قرار گرفت,
‫ما تنها دو نفری بودیم ‫که سعی کردیم کمک کنیم,
‫اون فقط داشت آبجو می‌خورد, ‫یه چاقو توی دستش فرو کردن, خون,,,
‫این رو برای نیویورک تایمز نوشتم ‫و اون‌ها دفنش کردن,
‫اون,,, اون موقع بود که فهمیدم
‫که این حنگ با هر جنگ دیگه‌ای،
‫قراره فرق داشته باشه,
‫- می‌تونم کمکتون کنم؟ ‫- نه، مشکلی نیست, بشین,
‫بزرگ نیست اما راحته,
‫تنها چیزی که کم داره، ‫دست‌پخت مادرمه,
‫ممنونم، پال,
‫بهترین بخشش رو بهش نشون ندادی,
‫روزی طولانی داشتی,
‫این طوری بهتر شد,
‫ما,,, ما نمی‌تونیم هی این کار رو کنیم,
‫این مسئله راجع به زنته؟
‫نه, آیلین می‌دونه من دقیقاً کی‌ـم,
‫مسئله مری جین و بقیه کسای که توی اتاق بغل،
‫پایین و بالای این راهرو خوابیدنه,
‫نیاز دارم این دو سمت زندگیم رو ‫جدا نگه دارم,
‫دو سمتت رو؟
‫منظورم,,,
‫سمت خصوصی
‫و سمت حرفه‌ایه,
‫به‌خاطر این که ممکنه چی فکر کنن؟
‫اتاق‌های اینجا خیلی کلفتن,
‫نه، جدی میگم,
‫باشه,
‫خانم گولد، متاسفم ‫اما ترازتون مقداری
‫که خواستین برداشت کنین رو کفاف نمیده,
‫اما هر هفته از دومین بانک ملی شیکاگو ‫برای من پول واریز میشه,
‫این هفته چیزی واریز نشد,
‫اوه، خب,,, مطمئنم که یه سوءتفاهمه,
‫و تا وقتی که این مشکل رو حل کنم، ‫می‌تونی یه مقداری نقد بهم بدین؟
‫متاسفانه امکان نداره؟
‫- ببخشید؟ ‫- پولی توی حسابتون ندارین,
‫ماه‌هاست که من مشتری با ارزش این بانکم,
‫فعلاً، این باقی مونده سرمایه توی حسابتونه,
‫لطفاً,
‫مرسی!
‫خدایا,
‫- به نظرت چیزی که می‌خواستن رو پیدا کردن؟ ‫- امیدوارم نکرده باشن,
‫آره,
‫- یه دست می‌رسونی؟ ‫- آره,
‫فقط,,,
‫مکس ارنست,
‫گذرنامه‌ها,
‫فهرسته؟
‫آره,
‫چند سال پیش، ما با قطار ‫به ریوی‌یرا سفر کردیم,
‫درجه یک بود, موسسه وکالت من داشت ‫به بهترین نحو کارش رو انجام میداد,
‫حس می‌کردم روی قله دنیا ایستادم, ‫کی می‌دونست همه‌چیز ممکنه انقدر سقوط کنه؟
‫من که نمی‌دونستم,
‫توی سال 1933 یه شغل توی فلسطین ‫بهم پیشنهاد شد،
‫اما ردش کردم, ‫دلم نمی‌خواستم توی کویر زندگی کنم,
‫شاید تصمیم اشتباهی گرفتم,
‫تصمیمات اشتباه مارو به این نقطه رسوند,
‫از تصمیمات نادرست به اشتباه ,,,
به عنوان بخشی از پیشرفت تلقی می‌شدن‫,
‫من سعی میکنم به عقب نگاه نکنم,
‫ولی من فقط به عقب نگاه میکنم,
‫همین‌که به جلو حرکت کنید، کافیه,
‫همین‌جور که جلو میریم، همه‌مون ‫یه سری خرابه از خود‌مون به جا می‌ذاریم,
‫نه چیز بیشتری,
‫تاریخ
‫مثل بادیه که مارو به جلو می‌بره، و تمامی ‫چیزهای که تو مسیر هستن رو خراب میکنه,
‫زود باش بیا,
‫بذار کمکت کنم,
‫ممنون!
‫اهل کجایی؟
‫اصالتا، «برلین»,
‫- اوه، برلین, ‫- سال 1933 از اونجا رفتم,
‫کجا رفتی؟
‫اولش، من و خواهر‌ بزرگترم «اورسلا» ‫به پاریس رفتیم،
‫بعدش «تریسته» ی ایتالیا، لندن، ‫«سویل» اسپانیا,,,
‫هم,
‫,,,و دوباره به پاریس برگشتیم,
‫بقیه ی اعضای خانواده‌تون چطور؟
‫خب، پدرم قبل از به قدرت رسیدن ‫«هیتلر»، فوت شد,
‫و بعدش، امم,,, خب، آخرین بار شنیدم،
‫مادرم و خواهر کوچکترم «اوا» داشتن به ‫لندن می‌رفتن,
‫ولی,,,
‫خب، حقیقتا نمی‌دونم
‫که تونستن به لندن برسن یا نه,
‫و اینکه نمی‌دونم,,, نمی‌دونم چه جوری بفهمم,
‫شاید اصلا نمی‌خوام که بفهمم,
‫اگه اینجوری بخواین راه بیاین، تا قبل ‫از سپیده دم نمی‌رسیم,
‫ببخشید, نمی‌تونم سریع تر راه بیام,
‫پس بهتره برگردیم,
‫این همه راه رو تا «بانیولز» برگردیم؟
‫یه خونه سنگی هست که می‌تونیم توش بخوابیم,
‫یکم قبل تر ردش کردیم, ‫زیاد دور نیست,
‫من نمی‌تونم به خونه برگردم, ‫ترجیح میدم شب رو همین‌جا بمونم,
‫این‌جا؟
‫همین‌جا,
‫سپیده دم میایم دنبالت,
‫شب بخیر,
‫- تا حالا دقت کردی؟ ‫- به چی؟
‫نه متر اون طرف تر از اینجا مردمی گرسنه کنار ‫ساحل خوابیدن,
‫این کشور داره تو گه غرق میشه، ‫عذرخواهی میکنم بابت لحن صحبتم,
‫همینه که پدرت می‌خواد برگردی خونه,
‫همچین شامپاین های توی «شیکاگو» پیدا نمیشه,
‫به خاطر همینه که هنوز اینجا موندی؟
‫باهاش صحبت کردی؟
‫هنوز نه,
‫موقعی که پیدات نشد چی گفت؟
‫پول تو جبییم رو قطع کرد,
‫میشه لطفا باهاش حرف بزنی؟ ‫بگی چیزی برای نگرانی وجود نداره,
‫مسئله اینه که، منم باهاش موافقم,
‫واقعا دلت می‌خواد من برم، «گراهم»؟
‫- من؟ ‫- آره,
‫اگه برم دلت برام تنگ نمیشه؟
‫آقای «بنجامین»,
‫آقای «بنجامین»؟
‫آقای «بنجامین»!
‫چی شده؟
‫چند تا قرص «مورفین» خوردم
‫بهتر خوابم ببره,
‫نباید سرخود از این قرص ها بخورین,
‫نگران نباش, ‫خودم می‌دونم دارم چیکار میکنم,
‫صبح بخیر,
‫خب,,,
‫بریم,
‫آقای «بنجامین»,,,
‫- کجا بودی؟ ‫- کار میکردم,
‫- چه جوری اومدی اینجا؟ ‫- با «واریان»,
‫ما، امم,,,
‫دیروز یه دفتر پیدا کردیم,
‫صندلی و میز و همه‌ چی رو چیدیم, ‫دفتره آماده ست,
‫از قبل ترتیب مصاحبه هارو دادیم,
‫خبرش داره پخش میشه,
‫خیلی خوبه,
‫- آره, ‫- میای داخل؟
‫تو اینجا زندگی میکنی، ولی ‫شب رو اینجا نگذروندی,
‫من اینجا دارم زندگی میکنم، «آلبرت», ‫تو هم اگه بخوای بمونی قدمت سر چشمه,
‫آره, آره, حتما,
‫توی عمارتی که نیم ساعت با همه اون آدم‌های ‫که می‌خوایم کمک‌شون کنیم، فاصله داره,
‫هم, شاید برای من راحت‌تر از تو باشه که ‫یه همچین جایی بمونم,
‫اینجا فقط 26 تا اتاق داره، در حالی که ‫خونه‌ی پدر و مادرم 30 تا اتاق داره، پس,,,
‫«ام جی»، وایسا,
‫لطفا, میشه که,,,
‫من,,,
‫اومدم اینجا تو‌رو ببینم,
‫- من الان واقعا نیاز دارم یه دوش بگیرم, ‫- باشه, حتما, آره,
‫ویزاهاتون، لطفا,
‫یه مشکلی هست,
‫آروم باش,
‫دیروز مرز بسته شده, شما چه جوری به اینجا ‫اومدین؟
‫فرانسه اجازه عبور بهمون داد,
‫یه هتل این بغل هست, تا حل شدن ‫این موضوع اون‌‌جا بمونید,
‫وای خدا، سیگار می‌خوام, ‫میشه یکی بهم بدی؟
‫همم, ممنون, ممنون,
‫شبت چطور بود؟
‫اوه، الکی ادای خجالتی‌هارو درنیار, ‫مشخصه از اون زن‌های روشن فکر هستی,
‫یه زن روشن فکر با وجدانی مسیحی,
‫پدرم حسابم رو مسدود کرده, ‫دیگه پولی ندارم,
‫- چرا؟ ‫- می‌خواد مجبورم کنه به خونه برگردم,
‫انقدر دلش برات تنگ شده؟
‫عمرا, نه, نه, فقط نگران آبروشه,
‫خدای نکرده دخترش توی «مارسی» ‫با یه مشت بدبخت بیچاره نچرخه,
‫می‌دونی چه اتفاقی میفته اگه برم خونه؟
‫مادرم میره از زیر سنگ هم که شده باشه
‫یه جنازه یا یه مرد طلاق گرفته که حاضر باشه ‫با دختر ترشیده‌اش ازدواج کنه، پیدا میکنه,
‫و بعدش بقیه‌ی عمرم رو قراره توی
‫کلاب ورق بازی کنم,
‫ولی اگه برگردم، حسابم رو ‫از مسدودیت درمیاره،
‫و می‌تونم از شیکاگو برای «واریان» ‫پول بفرستم,
‫می‌تونم پول اجاره دفترهای جدید رو بدم, ‫پول غذای همه رو اینجا بدم,
‫می‌تونم بلیط قطار بگیرم و,,,
‫نمی‌دونم, شاید کمیته‌ی نجات بیشتر از من ‫به پول من احتیاج داشته باشن,
‫من که این حرفت رو قبول ندارم,
‫لطفا به «واریان» نگو,
‫من,,, قول میدم قبل از اینکه ناامیدش کنم ‫یه راهی پیدا کنم,
‫شاید اصلا مجبور به این‌کار نشی,
‫به کدوم کار؟
‫اینکه برگردی خونه یا کسی رو ناامید کنی,
‫آقای «بنجامین»,
‫باید دست نوشته‌ام,,,
‫به آمریکا برسه,
‫کیف سامسونت‌ام رو یادت باشه، خب؟
‫شما خودتون اون کیف سامسونت رو ‫به آمریکا می‌برین، آقای «بنجامین»,
‫چه با من چه بدون من، ببرش,
‫قول میدی؟
‫قول میدم,
‫ من توی بلغارستان به دنیا اومدم, ‫بعد از دبیرستان به «هامبورگ» رفتم,
‫توی اتوبوس با همسرم «یانا» ‫آشنا شدم,
‫با همسایه‌هام مجبور شدیم به ‫فرانسه بریم،
‫ولی الان نمی‌دونم اون‌ها کجان,
‫من فقیر به دنیا اومدم,
‫هر شغلی که داشتم،
‫توش بهترین بودم،
‫بعدش کارخونه خودم رو ساختم، بعد ‫یه کارخونه دیگه,
‫با کارگرهام با احترام رفتار می‌کردم,
‫مالیات‌هام رو می‌دادم,
‫من با خواهرم زندگی می‌کردم, ‫توی خونه کار می‌کردم,
‫یه روز، بهم گفتن دارن به سراغ‌مون میان,
‫شوهر و پسرم توی حمله‌ی نازی‌ها ‫کشته شدن,
‫نمی‌دونم چرا، گذاشتن من زنده بمونم,
‫و همه شون مردن, برادرم,
‫خواهرم,
‫مادرم,
‫و نمی‌دونم چه اتفاقی برای ‫برادرم افتاده,
‫شما یه هنرمند حرفه‌ای، سیاست‌مدار، ‫و یا تحصیل کرده، هستین؟
‫- نه, ‫- من اهل اروپام, همه اروپایی هستیم,
‫من خیاطم,
‫من یه مادرم,
‫و پدر و مادرم مردن, هیچ خانواده‌ای ندارم,
‫می‌تونی کمکم کنی؟
‫من باید برم آمریکا,
‫من هرکاری برای نجات خانواده‌ام میکنم,
‫- می‌تونی کمکم کنی؟ ‫- می‌تونی کمکم کنی؟
‫- لطفا کمکم کن,
‫فقط می‌خوام تا تموم شدن این اوضاع به ‫یه جای امن برم,
‫می‌تونی کمک‌مون کنی؟
‫شما یه هنرمند حرفه‌ای، سیاست‌مدار، ‫و یا تحصیل کرده، هستین؟
‫میشه یه مداد قرض بگیرم؟
‫بفرمایین,
‫چطوره؟
‫خوشم اومد,
‫فقط کاریکاتور نمیکشم, ‫همه ‌‌‌چی می‌تونم بکشم,
‫- فکر نکنم بتونیم کمک‌تون کنیم, ‫- لطفا,
‫شاید من بتونم کمک‌تون کنم,
‫من هنر خوندم, نفر اول کلاس‌مون بودم,
‫ببخشید, من چند دقیقه دیگه برمی‌گردم,
‫واریان؟
‫- بله؟ ‫- یه نفر از کنسولگری زنگ زد,
‫پترسون؟
‫یکی از معاون‌هاش,
‫گفتش اضطراریه,
‫- مطمئنی تله نیست؟ ‫- اسپانیایی‌ها دارن ول‌مون میکنن,
‫باید تا نظرشون عوض نشده ‫سوار قطار بشیم,
‫آقای بنجامین کجاست؟
‫آقای بنجامین!
‫بیدار شو, دارن اجازه میدن بریم,
‫آقای بنجامین، بیدار شو!
‫والتر,,,
‫در شرایطی که هیچ راهی برای خروج ‫وجود ندارد،
‫چاره‌ای به جز پایان دادن ندارم,
‫لعنتی!
‫زندگی من در روستای کوچکی در «پیرنه» که
‫در آن هیچکس من را نمیشناسد، به ‫پایان رسید,
‫«لیسا»، قطار‌مون,
‫حق با توـه,
‫- آقای فرای, ‫- می‌شناسمت,
‫نایب کنسول؟
‫- بینگهام, هایرام بینگهام, ‫- همم,
‫ام، ممنون که اینجا به ملاقتم اومدین,
‫می‌خواستم مطمئن بشم کسی ‫صدامون رو نشنوه,
‫- آقای بینگهام, چیکار داشتین؟ من باید برگردم سرکارم, ‫- البته, اه,,,
‫می‌خواستم شخصا سیاست جدیدمون رو ‫بهتون توضیح بدم,
سیاست جدید؟ خدای من، همین‌جوری ‫به زور با سیاست قبلی داریم پیش میریم,
‫- فقط خوب گوش کنین, ‫- سرمون خیلی شلوغه,
‫تنها خبر خوبی که دارم اینه که ‫تونستیم «والتر بنجامین» رو فراری بدیم,
‫خب، واقعا خبر خوبیه,
‫اه,,,
‫آقای «پترسون» نمی‌دونه من اینجام,
‫از الان به بعد، سیاست جدیدمون اینه که ‫مستقیم سراغ خودم بیاین,
‫چطور؟
‫«پترسون» با طرز فکر تو موافق نیست, امروز ‫صبح، بهم گفت، و عین حرفش رو نقل قول میکنم،
‫"حامیان کمونیسم، اسیرهای جنگی انگلیسی ‫و یهودی‌ها دیگه جایی ندارن" لازمه بیشتر توضیح بدم؟
‫نمی‌دونم از اخبار نیویورک چی شنیدی,
‫خب، می‌دونم که «انتقال بچه ها» به انگلستان ‫لغو شده,
‫و ایالت‌ها هم تمایلی برای گرفتن کودکان ‫پناهنده ندارن,
‫همسرم اخیرا به یه مهمونی توی «واشینگتون» ‫رفته بود که چند تا «سوسیالیست» جوک ساخته بودن,
‫هزارتا بچه‌ی یهودی؟
‫"قراره بزرگ بشن و هزار تا یهویی آدم بزرگ زشت ‫باشن"، این جوک رو تعریف کرد,
‫می‌دونی، دولت آمریکا از قصد داره وقت‌کشی میکنه
‫چون هیچکس اهمیت نمیده که ‫اوضاع اینجوری خشونت آمیز شده,
‫باید هرچه زودتر، هرچند نفری رو که ‫می‌تونی از اینجا ببری,
‫آره، تو نیاز نیست بهم بگی,
‫خوبه که هنوز چندتا دوست داخل ‫کنسولگری داریم,
‫چندتا دوست در کار نیست، آقای «فرای»,
‫فقط منم,
‫مضطرب نباش,
‫رئیسم جواب همه‌ی سوالاتت رو میده,
‫کجاست؟
‫همین‌جا,
‫مری جین،
‫با «مارگو» آشنا شو,
‫سلام,
‫- سیگار میکشی؟ ‫- اوه، نه، ممنون,
‫همم, حیف شد,
‫بیشتر هم ازش دارم,
‫با ما کار کن,
‫اه,,,
‫با شما کار کنم؟
‫به عنوان یه جاسوس؟
‫من آموزش جاسوسی ندیدم,
‫ندیدی؟
‫بدون آموزش هم مطمئنم بلدی چه جوری
‫جلوی یه مرد خم بشی و اغواش کنی,
‫اه,,, عذرمی‌خوام، چی؟
‫تا حواست خوب جمع باشه که فضای زیادی ‫رو توی اتاق اشغال نکنی؟
‫من,,,
‫یا بلدی چه جوری توی شرایط ناخوشایند ‫احساساتت رو بروز ندی،
‫و موقع عصبانیت جلوی زبونت رو بگیری؟
‫حدس میزنم از اون آدم‌های باشی که بدون ‫اینکه ازشون بخوای خوب می‌تونن،
‫تولد بقیه، آهنگ مورد علاقه‌شون، ‫همه‌ی مسائل خصوصی‌شون رو
‫به خاطر بسپارن,
‫اشتباه میگم؟
‫- ممنون, ‫- بفرمایید,
‫اگه بهم بگی توی شرایطی که احتمال
‫خطر هست نقش زن‌های کودن رو بازی ‫نمیکنی،
‫خب,,,
‫حرفت رو باور نمیکنم,
‫به نظر من تو کل زندگیت رو مشغول ‫آموزش بودی، خانم «گلد»,
‫مگه همه‌مون نبودیم؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال