‫«منگوس» باشکوه، ‫استاد تردستی،
‫جادوگر شگفت‌انگیز!
‫بیا برگردیم,
‫«لونا» اذیتم نکن دیگه, ‫مگه اونقدر بزرگ نشدی,,,
‫که از چیزهای ترسناک نترسی؟
‫اصلا یه کاری،
‫اگه انجامش بدی، ‫گردن‌بندم رو می‌دم بهت,
‫همونی که وقتی حواسم نیست,,,
‫همیشه می‌خوای برش‌داری,
‫ولی باید حتما تا آخرش بری‌ها,
‫بجنب دیگه!
‫«والنتینا»؟
‫رفته,
‫فرار کرده,
‫یا حداقل,,,
‫تو قراره همچین ‫داستانی سر هم کنی,
‫می‌تونم یه کاری کنم,,,
‫همه این‌ها رو فراموش کنی,
‫ولی مگه این‌طوری خوش می‌گذره؟
‫تازه,,,
‫بماند که هیچ‌کس,,,
‫حرفت رو باور هم نمی‌کنه,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫خب، اولین جایی که قراره نشونت بدم؛
‫سالن مطالعه‌ست,
‫یه نکته حرفه‌ای بهت بگم، ‫اگه بشینی سمت در پشتی،
‫می‌تونی یهویی بندازی ‫از تو آشپزخونه در بیای,
‫که این‌طوری توی صف صبحونه ‫از همه جلو می‌زنی,
‫فقط پیش خودم بمون,
‫من توی تورهای مدرسه ‫واسه خودم اسطوره‌ایم,
‫می‌گم کسی این‌جا می‌دونه من یه,,,
‫هیولا جذب‌کنی؟
‫نوچ,
‫چون دیگه نیستی,
‫خب؟ نگران نباش,
‫جات درست همین‌جاست,
‫ترتیب همه چیزش رو دادیم,
‫ترتیب همه چیز رو دادم,
‫«ام‌جی» داره بقیه اعضای ‫جوخه رو جمع می‌کنه,
‫«اما» واسمون یه ‫مدیر مدرسه جدید فرستاده،
‫که امروز رسیده,
‫بعد یه الهامی به ‫آقای «اسپرینگ‌تورپ» دادم,,,
‫که درمورد ماجرای هیولاها ‫شفاف‌سازی کنه,
‫وایستا ببینم، کدوم ماجرای هیولا؟
‫هیس!
‫عه, مگه کسی بهت نگفت؟
‫اون اردویی که با بچه‌ها رفتی،
‫به خاطر این بود که یه ‫پوکوجی بهمون حمله کرد,
‫- پوک‌چی؟ ‫- وجی,
‫گذاشتیمش توی اصطبل,
‫باورت نمی‌شه چقدر یونجه می‌خوره,
‫- هنوز این‌جاست؟ ‫- بی‌آزار هم هست,
‫چون یه راهی هم پیدا کردم ‫تا طلسمی که باعث می‌شد,,,
‫«کیلب» و «ایثن» بخوان ‫«بن» رو بکشن رو خنثی کنم,
‫مگه نگفتم بهت؟
‫ببخشید, واقعا حواسم جاهای دیگه‌ست,
‫ولی مشکل آخرمون دیگه حل شده,
‫همین که با آرامش,,,
‫خبر هیولاها رو به دانش‌آموزها بدیم،
‫و بهشون اطمینان بدیم ‫که دیگه مشکلی نیست،
‫احتمالش هست,,,
‫که این‌بار مثل دفعه قبلی ‫از مدرسه نرن,
‫دانش‌آموزان عزیز صبح بخیر,
‫امروز، روز آخر من,,,
‫به عنوان مدیر شماست,
‫چون خانم «ایو بلوم» ‫قراره جای بنده بیاد,
‫ولی قبل اینکه ایشون برسه،
‫یه نکته‌ای رو باید متذکر بشم,
‫شایعاتی که شنیدین حقیقت دارن؛
‫یه هیولا واقعا,,,
‫به مدرسه حمله کرده بود,
‫ولی یه طلسم جدیدی درست کردیم،
‫که کاری کنیم دیگه,,,
‫همچین اتفاقی نیفته,
‫که متأسفانه کارساز نیست,
‫هیولاها بازم حمله می‌کنن,
‫مثل همیشه,
‫چون یکی از شما,,,
‫که منم نمی‌دونم کیه,,,
‫هیولاها رو می‌کشونه این‌جا,
‫اگه شما هم این‌جا بمونین,,,
‫شک نکنید مرگتون حتمیه,
‫همه‌مون می‌میریم,
‫حاضری بریم صف صبحونه؟
‫گمونم هنوز یه,,,
‫مشکل مونده,
‫واقعا از سیرک بدم میاد,
‫چه خوب, ‫چون این‌جا کارناواله,
‫آره راست می‌گی,
‫خیلی فرق دارن,
‫اگه دلقک داشته باشن ‫من می‌ذارم می‌رم,
‫درواقع باید کاری رو بکنی,,,
‫- که تو می‌گی, ‫- که من می‌گم,
‫اصلا هم تا حالا,,,
‫نگفته بودی‌ها,
‫مگه نمی‌خواستیم «آرورا» رو بکشیم؟
‫- پس چرا اومدیم این‌جا؟ ‫- پاداوان عزیز,,,
‫اومدیم این‌جا چون که,,,
‫کارناوال واسه هم‌رنگ جماعت شدن,,,
‫و انجام دادن یه سری ‫آزمایش‌ها بهترین جای ممکنه,
‫هرچند توی دلم حس می‌کنم ‫قراره پشیمون بشم,,,
‫که همچین سوالی ازت بپرسم، ‫ولی,,,
‫چه‌جور آزمایشی؟
‫قبل این‌که خون‌آشام ‫هزار و اندی ساله‌مون رو پیدا کنیم،
‫باید مطمئن بشم که کاملا,,,
‫قدرت‌های جدیدت اومده دستت,
‫«هوپ», علیاحضرتا,
‫خودت چقدره خون‌آشامی؟ ‫پنج دقیقه؟
‫منم اندازه تو کارم توش خوبه,
‫دیگه بماند که,,,
‫مادر خودم خون‌آشام بوده,
‫که تا حالا پیشت نبوده,
‫پدرتم یه الکلی گیاه‌خواره،
‫خواهرت هم ولت کرد رفت,,,
‫که مثلا بره "خودش رو پیدا کنه",
‫می‌بینم که زود از کوره در می‌ری,
‫اولین باریه که,,,
‫با «جوزی» توی ارتباط روانی نبودی،
‫راستش هم بگم ‫ثبات احساسی داشتن,,,
‫طبق سوابق تو یه موردیه ‫که زیاد در حقش اجحاف کردی,
‫اگه احساساتت رو کنترل نکنی، ‫عمرا اگه بتونی,,,
‫قدرت‌هات رو کنترل کنی, ‫که یعنی به کار من هم نمیای,
‫پس فرض کن الآن داریم,,,
‫تمرین خون‌آشام بودن می‌کنیم,
‫تا دستمون به «آرورا» نرسه ‫پیوند رو قطع نمی‌کنم,
‫تا وقتی من رو تحت تأثیر قرار ندی ‫همچین کاری هم شدنی نیست,
‫پس آماده متأثر شدن باش,
‫ببخشید,
‫قراره بذاری من و دوستم بریم داخل,
‫معلومه, تو هم قبلش قراره ‫چهل دلار منم بدی,
‫بذار بریم داخل,,,
‫هرچی هم پول توی دخله رد کن بیاد,
‫حالا نگران نباش, ‫وادار کردن یه‌کم سخته,
‫ولی امتیازمون شده یک به صفر,
‫[ایستگاه اتوبوس]
‫سواری نمی‌خوای؟
‫«کیلب» دهنتو!
‫اینو از کجا کش رفتی؟
‫اینو می‌گی؟
‫مال من نیست که,
‫این مال منه,
‫اینم,,, اینم خفنه,
‫خفه شو بابا,
‫مهم ماجراجویی خفنه,
‫حالا که حرفش شد ‫لابد می‌خواستی بیای دنبالم،
‫که توی مسیر مدرسه ‫یه ماجراجویی خفن بسازیم,
‫راستش یه توقف کوچیک داریم,
‫مامان «ایثن» روی خط مدرسه ‫یه پیغام صوتی گذاشته بود,
‫مثل اینکه توی خونه جدیدشون,,,
‫یه سری اتفاقات ماورائی میفته،
‫که می‌خواست از ‫دکتر «سالتزمن» کمک بگیره,
‫خود «ایثن» چی گفت؟
‫همینش عجیبه,
‫طلسم رهیاب نشون می‌ده ‫که اون‌جاست ولی,,,
‫مشخصه مامانش فکر می‌کنه ‫هنوز توی میستیک فالزه,
‫نمی‌دونست خونه‌ست,
‫احتمالا یه جای کار می‌لنگه,
‫یه مشکلی با قدرتش داره ‫که فکر کنم هنوز,,,
‫به خانواده‌اش نگفته,
‫واسه همین گفتم بریم کمکشون,
‫چه بدونم والا,
‫من یه مدتی هست ‫توی گروه نبودم,
‫حتما یه عضو مناسب‌تر ‫می‌تونی پیدا کنی,
‫مناسب‌تر نداریم, خب؟
‫باید خودت باشی,
‫جدی می‌گی؟
‫تو تنها عضو تیمی,,,
‫که ماشین داره,
‫ولم کن بابا,
‫بپر تو ماشین,
‫- ببخشید, ‫- اصلا برو عقب بشین,
‫خیلی‌خب,
‫یه نفر می‌خواسته ‫شوخی خرکی کنه,
‫توی این چایی سوسن آبی هست,
‫که یعنی علف حقیقت,
‫خب چی کار کنیم؟
‫من از کجا بدونم؟
‫چرا همه از من می‌پرسن؟
‫چون تو الهه هستی دیگه,
‫خودت هم دائم اصرار داری که هستی,
‫پس لابد باید بخوام ‫همه فراموش کنن,
‫بعضی موقع‌ها رو مخه که,,,
‫همه بیان پیشت ازت بخوان,,,
‫مشکلشون رو حل کنی,
‫خب شاید اگه گروهمون ‫انقدر کوچیک نبود,,,
‫از هم دیگه هم راز مخفی نمی‌کردن،
‫مجبور نبودی تنهایی کار کنی,
‫ما هم علف حقیقت خوردیم نه؟
‫مثل اینکه,
‫ولی من که امروز فقط قهوه خوردم,
‫چه خوب بدنت رو هیدراته نگه می‌داری,
‫ببخشید, لابد توی مخزن آب ریختن,
‫خب,,,
‫آقا,,, ‫ببخشید منظورم خانم بود,,,
‫یه مشکلی پیش اومده,
‫همه دارن دیوونه‌بازی در میارن,
‫می‌دونم من آلفا ام،
‫ولی می‌ترسم اگه بخوام جلوشون رو بگیرم،
‫هیچ‌کس به حرفم گوش نکنه ‫و قدرت خودم زیر سوال بره,
‫بفرمایید, لذت ببرید,
‫خانم‌ها شما می‌خوایین ‫قدرتتون رو بسنجین؟
‫یا زیادی ظریف هستین؟
‫خیلی‌خب, ‫آزمایش شماره دو,
‫- بزنم زنگوله صدا بده؟ ‫- نه,
‫اون رو که همه می‌تونن, ‫می‌خوام تمرین کنی,,,
‫که قدرتت رو کنترل کنی,
‫بدون این که با زنگوله برخورد کنه,,,
‫یه جوری بزن که تا بالا بره,
‫هرکی نزدیک‌تر بزنه می‌بره,
‫خیلی‌خب, هرجور راحتی جیگر,
‫ممنون,
‫نوبت توئه,
‫دو,,,
‫به صفر,
‫ببخشید که,,,
‫برجت این‌جوری شد,,, جیگر,
‫اصلا جات اینجا نیست,
‫بسه,
‫برگردین سر کلاس‌هاتون!
‫با همه‌تون بودم,
‫ببخشید، شما خانم,,,؟
‫«ایو بلوم» هستم,
‫مدیر مدرسه جدید,
‫خیلی مسخره‌ست,
‫به من که خوش می‌گذره,
‫- چند چند شدیم؟ ‫- خودت که می‌دونی,
‫نه یادم رفته, ‫یادم بنداز,
‫هفت به صفر,
‫باشه، فهمیدم منظورت چیه,
‫بگو چی کار کنم که ‫زودتر تموم بشه,
‫باشه, آخرین آزمایش,
‫همون اول که اومدیم,,,
‫از کنار یه عروسک فروشی رد شدیم,
‫می‌خوای واست پاندا بگیرم؟
‫چه ناز, ولی نه,
‫می‌خوام صدای فروشنده رو پیدا کنی,
‫تمرکز کن,
‫بقیه صداها رو نادیده بگیر، ‫فقط تمرکزت روی,,,
‫همون صدا باشه,
‫چیزی نیست,
‫نمی‌خوام اذیتت کنم,
‫چی شده؟
‫گم شدی؟
‫یه نفر خواهرم رو برده,
‫- باور می‌کنی؟ ‫- معلومه که می‌کنم,
‫نگران هم نباش,
‫پیداش می‌کنیم,
‫مگه نه؟
‫آره, معلومه که می‌کنیم,
‫می‌خوای بری واسه خودت,,,
‫یه پشمکی چیزی بگیری؟
‫خودمون ترتیبش رو می‌دیم,
‫گفت تونل وحشته اون طرفه,
‫آره, واسه همین می‌ریم این طرف,
‫- مگه قرار نبود کمکش کنیم؟ ‫- مگه خودت اون‌قدر باهوش نبودی,,,
‫که منظورم رو بفهمی؟
‫منم قرار بود کمتر سرکش باشم, ‫یادت رفته؟
‫بدون اینکه اوضاع رو پیچیده کنم,
‫این که به غریبه‌ها کمک کنیم,,,
‫خودش یعنی "پیچیده" بودن, ‫بیا بریم,
‫داری می‌ری؟
‫مگه نمی‌خواستی من رو ‫به گروه معرفی کنی؟
‫آره، نه, بهشون گفتم ‫موقعیت خوبی نیست,
‫خیلی‌خب,
‫بعدش کجا؟
‫آقای معرف,
‫تنهایی می‌خوام برم کتابخونه,
‫که این‌طور,
‫عه,,, پس من کجا برم؟
‫هرجا می‌خوای برو,
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه، فقط,,,
‫ببین این علف حقیقت ‫بدجوری من رو ترسونده,
‫می‌ترسم یه کار مسخره بکنم,
‫مثلا چه کاری؟
‫می‌گم نمی‌خوام کنارت باشم، گرفتی؟
‫می‌خوام تنها باشم,
‫فهمیدم,
‫ببخشید مزاحم شدم,
‫می‌دونم مزاحمت شدم ولی,,,
‫زیاد قشنگ نشد,
‫- ببخشید, ‫- اشکالی نداره,
‫برای منم که نظر تو درمورد ‫هنر انتزاعی اهمیتی نداره,
‫- ببخشید, ‫- نه، حق داری,
‫ببین، می‌دونم حل کردن مشکلات ‫کار تو نیست،
‫ولی یه اتفاق عجیبی داره میفته,
‫الآن که یه مدیر جدید اومده واسمون,
‫برو به اون بگو,
‫یه‌جورایی مشکل خودشه,
‫می‌خواد با دانش‌آموزها,,,
‫دیدار تک به تک داشته باشه,
‫اول فکر کردم به خاطر ‫شوخی علف حقیقته,
‫ولی اصلا در این مورد سوال نپرسید,
‫فقط سوالش درمورد اون,,,
‫درخت عجیبی بود,,,
‫که قبلا جلوی این مدرسه بود,
‫که چی شدش؟ ‫کی قطعش کرد؟
‫که خیلی,,, عجیب بود,
‫بعد با خودم گفتم باید,,,
‫به اعضای جوخه بگم,
‫اوضاع یه‌کم پیچیده‌ست,
‫نمی‌تونیم «ایثن» رو بکشیم بیرون،
‫نمی‌تونیم هم بگیم ‫که دنبالش می‌گردیم،
‫چون اونا هنوز نمی‌دونن,,,
‫که توی میستیک فالزه،
‫نباید بدونن که ما می‌دونیم ‫این‌جاست چون,,,
‫اونا نمی‌دونن هم‌مدرسه‌ای ماست, ‫که یعنی,,,
‫نمی‌شه بهشون بگیم ‫چون بعدش باید این,,,
‫قدرت‌های ماورائی رو توضیح بدیم ‫که ازش خبر ندارن،
‫که احتمالا به‌خاطر این ‫ایراد توی قدرت‌هاشه،
‫که ما می‌دونیم ولی اونا نمی‌دونن,
‫آره, دیگه داری چرت می‌گی,
‫اصلا این کار رو می‌کنیم,
‫می‌گیم درمورد این ‫مشکل ماورائی اومدیم،
‫بعد بدون این که بفهمن ‫مشکل «ایثن» رو حل می‌کنیم,
‫چطوری دو تا نوجوون که ‫اولین باره می‌بینن،
‫قراره توی مشکل ماورائی‌شون کمک کنن؟
‫راست می‌گی,
‫- دکتر «سالتزمن» باید باشه, ‫- ولی توی کماست,
‫ما هم بدون برنامه ‫اومدیم تو دل ماجرا,
‫مطمئنی؟
‫«لیزی» حلقه توهمش رو واسم گذاشت,
‫این حرکتت از خیلی جهات,,,
‫خیلی اشتباهه,
‫نترس بابا، ‫زود تموم می‌شه,
‫از پسش بر میام,
‫وایستا!
‫فقط رفتارت هم می‌دونی دیگه,,,
‫مثل سفیدپوست‌ها باش,
‫- دکتر «سالتزمن», ‫- سلام «مایا»,,,
‫این مرد جوان «کیلب»ئه,
‫- چه خبرا؟ ‫- یه تماسی از طرف,,,
‫مادرتون به دستمون رسید,
‫- خودش هست؟ ‫- سر کاره,
‫به خاطر اون ماجرای,,,
‫روحه اومدین؟
‫آخه اولش خودمم باورم نشد,
‫ولی شب‌ها صدای ‫قدم زدن میاد،
‫بعد دیدیم تلویزیون ‫واسه خودش فوتبال پخش می‌کنه،
‫همیشه هم غذاهامون گم می‌شه,
‫مثل یه روح نامرئیه که,,,
‫- توی خونه‌مون زندگی می‌کنه, ‫- آره,,,
‫آره، کاملا,
‫اومدیم روحه رو بیرون کنیم,
‫بفرمایید داخل,
‫چه سرزده اومدی,
‫خانم «شواندا» بودی؟
‫شما که قرار نبود,,,
‫من دانش‌آموزی‌ام,,,
‫که دنبالش می‌گردی,
‫خودم درخت بلوط رو سوزوندم,
‫هیچ‌چی هم ازش نمونده,
‫که این‌طور,
‫توی دنیا فقط سه نفر می‌دونن,,,
‫این درخت ممکنه ‫به چه کاری بیاد,
‫پس فکر کنم وقتشه ‫بهم بگی واقعا کی هستی،
‫و واسه چی اومدی این‌جا,
‫خانم «بلوم»,
‫گفته بودن باهوشی,
‫تو هم الهه‌ای دیگه؟
‫جواب سوالم رو ندادین,
‫اسم من «آرورا دل مارتل»ئه,
‫اومدم دنبال سلاحی که می‌تونه,,,
‫سه‌رگه رو بکشه,
‫واسه همین مدیر اصلیه رو کشتم،
‫و توی مخزن آبتون هم ‫علف حقیقت ریختم,,,
‫که حقیقت رو ازتون بکشم بیرون,
‫خیلی رک صحبت می‌کنی,
‫چون از تو یکی نمی‌ترسم ‫که بخوای جلوم رو بگیری,
‫مرسی عزیزدلم,
‫خیلی‌وقت بود یه طلسم ‫آنوریسم درست حسابی حس نکرده بودم,
‫ولی الآن دیگه نوبت منه,,,
‫که خودنمایی کنم,
‫«هوپ» بیا برگردیم,
‫نمی‌شه که بذاریم ‫یه آدم بی‌گناه,,,
‫زیر دست یه آدم ‫چندش زجر بکشه,
‫جدی؟
‫عه وایستا ببینم, ‫می‌تونیم بذاریم,
‫واسه تمرینت هم خوب می‌شه,
‫چه روشی بهتر از,,,
‫پیدا کردن این دختره،
‫برای پیدا کردن «آرورا»؟
‫خیلی‌خب,
‫مسئله «جوزی»ئه,
‫مگه نه؟
‫چی؟
‫- نه, ‫- بی‌خیال,
‫دختره خواهرش رو گم کرده ‫تنها مونده,,,
‫باشه, آره، این داستان دقیقا ‫احساسات من رو دخیل کرده,
‫بیا کمکش کنیم دیگه,
‫- بعد هر آزمایشی بخوای انجام می‌دم, ‫- دیگه دیر شده,
‫تو به خواسته احساساتت داری,,,
‫وارد یه داستان خطرناک می‌شی,
‫پس شکست خوردی,
‫که یعنی توی بیشتر ‫آزمایش‌ها شکست خوردی,
‫یعنی اگه انقدر ساده ‫می‌شه گولت زد,,,
‫پس به درد من نمی‌خوری,
‫تبریک می‌گم,
‫همین رو می‌خواستی دیگه، ‫الآن ولت می‌کنم بری,
‫همکاری ما تموم شده,
‫حالا این جن‌گیریه چقدر طول می‌کشه؟
‫بیشتر یه میزگرده که,,,
‫با دنیای ارواح ارتباط بگیریم,
‫اگه روحی هم این‌جا باشه،
‫مسلما که پسر شروری نیست, ‫فقط چند تا دوست می‌خواد کمکش کنن,
‫- یعنی روح شروری نیست, ‫- می‌خوایین,,,
‫تا اومدن مامانم صبر کنیم؟
‫در هر صورت که می‌خواست ‫شما رو ببینه,
‫- واسه چی من رو ببینه؟ ‫- چون که,,,
‫شما با هم هستین دیگه,
‫آره، آره, درسته,
‫برای منم خیلی ارزشمند بود,
‫دائم درموردش حرف می‌زنه,
‫همین‌طوری مدام حرف می‌زنه,,,
‫اصلا ساکت که نمی‌شه,
‫عه,,,
‫دیگه شروع کنیم,
‫خیلی پیرم,
‫ای روح؟
‫- ای روح؟ ‫- جواب بده ای روح,
‫می‌دونم خیلی از خونه دور شدی،
‫ولی علتش هرچیزی که بوده، ‫احتمالا دیگه واست مشکل‌ساز نیست,
‫پس می‌تونی برگردی ‫همون‌جایی که ازش اومدی،
‫که بتونن مشکلت رو حل کنن,
‫حالا مشکلت هرچیزی که هست,
‫چیه؟
‫چی؟
‫من دارم,,,
‫دارم یه چیزی حس می‌کنم,
‫یه چیزی حس می‌کنم,
‫یه اسمه,
‫- یه اسمه, ‫- آره، یه اسمه,
‫که اون اسمه هم,,,
‫«بن»ئه,
‫«بن» و «جد»,
‫که بهتون می‌گن,,,
‫اون طلسمی که روت تأثیر گذاشته ‫دیگه از بین رفته,
‫گمونم دیگه کافیه,
‫تا ده سالگی مامانم دو چیز ‫ رو بهم یاد داد؛
‫همیشه وسط بدن رو نشونه بگیرم، ‫و همیشه به غریزه‌ام گوش بدم,
‫غریزه‌ام میگه که؛
‫شما کسی نیستید که می‌گید,
‫آهای,
‫فقط داری خواب می‌بینی,
‫برو بخواب,
‫«ایثن»؟
‫- شما نباید ‌می‌اومدید, ‫- ما اومدیم,,,
‫توی کنترل قدرت هات بهت کمک کنیم,
‫قدرت های من که مشکلی ندارن,
‫من فقط می‌خوام مجبورش کنید,,,
‫همه چیز رو فراموش کنه و برید,
‫خوبه، بالاخره بیدار شدی,
‫می‌خوام که یه چیزی رو برام پیدا کنی,
‫ کجاییم؟
‫توی ضمیر ناخودآگاهت,
‫اومدیم توی ذهنت,
‫از اونجایی که درخته دیگه نیست,,,
‫باید بهم الهام کنی که باید چیکار کنم,
‫نمی‌تونی مجبورم کنی,,,
‫که چیزی بهت الهام کنم,
‫آره,,,
‫ولی می‌تونم به دستش بیارم,
‫به لطف علف حقیقت,,,
‫ذهن تو الان بی دفاعه,
‫می‌دونی,,,
‫تا حالا همچین ناخودآگاهی ندیده بودم,
‫ذهن خلاقی داری,
‫لابد هرچیزی این جاست هم ‫واست خیلی ضروریه؟
‫اراده‌‌ات,
‫احساساتت,
‫قدرتت,
‫و یکی از اینا باید,,,
‫الهاماتت باشه,
‫من فقط چیزی که توشه رو می‌خوام,
‫احیانا,,,
‫این یکی نیست؟
‫پس نیست,
‫پس,,,
‫این چی؟
‫نمی‌دونم,
‫آره,
‫ولی می‌تونی حسش کنی، نه؟
‫یه احساسه؟
‫نزدیک شدم؟
‫زدیم وسط خال,
‫دنبالت می‌گشتم,
‫شما دو تا عجب نمایشی راه انداختین,
‫همه بازی های ما رو برنده شدین,
‫انگار واستون مهم نبود بقیه,,,
‫بدونن که شما چی هستین,
‫چیزی می‌خواستی؟
‫فقط می‌خواستم یه هشدار کوچولو بدم,
‫آخه ما با کسایی که,,,
‫توی قلمرو ما میان شکار ‫زیاد خوش برخورد نیستیم,
‫گفتی "ما"؟
‫بله خانم,
‫گفتم ما,
‫یه کارناوال پر از خون آشام؟
‫در مقایسه با بقیه، ‫داستان بدی سر هم نکردین,
‫خب بیشترشون که انسان هستن,
‫تعداد کمی از ما مونده,
‫و ترجیح می‌دیم بهمون بگن؛
‫«موجودات تاریکی»,
‫بیشتر برازنده ماست,
‫مال همون دوره‌ایه که,,,
‫مخفی نگه‌داشتن قدرت‌ها,,,
‫یه رفتار مودبانه محسوب می‌شد,
‫ما پیرو قوانین سفت و سختی هستیم,,,
‫که توجه‌ها رو به خودمون جلب نکنیم,
‫خیلی با دقت قربانی‌هامون رو انتخاب می‌کنیم,
‫- خواهره رو زنده نگه داشتین؟ ‫- آره، رهبر ما,,,
‫یه شیوه شکار به‌خصوصی داره,
‫ترجیح می‌ده یه شاهد رو زنده بذاره,
‫ببین,,,
‫ما توی گذشته با ‫گونه شما مقابله کردیم,
‫بالغ بر صدها ساله,,,
‫که این نمایش کوچولو رو ‫تونستیم مخفی نگه داریم,
‫- چون ما روش درستش رو بلدیم, ‫- عه,
‫نمی‌دونستم خون‌آشام بودن ‫راه و روش هم داره,
‫مشکل دقیقا همینه,
‫ولی باید طبق روش‌های سنتی پیش رفت,
‫به هر شکلی,
‫ای خدا,
‫یعنی حاضر بودم واقعا ‫پول بذارم وسط که,,,
‫«لیزی» قراره رومخ ترین ‫آدم امروزم باشه ولی,,,
‫ولی این توضیحات خون‌آشامی ‫که کلنل «سندرز» بهم داده,,,
‫- واقعا نظرم رو عوض کرد, ‫- دیگه کافیه!
‫تو و دوستت دو تا انتخاب دارین؛
‫یا بیایین توی گروه ما ‫و زیر نظر یه استاد واقعی,,,
‫تحت آموزش قرار بگیرین,,,
‫یا اون یکی حالتش,
‫اولا که ایشون دوستم نیست,
‫دوما که اون یکی حالتش چیه؟
‫اینه که متوجه می‌شی چقدر سخته,,,
‫با کسی که صدها سال ازت ‫بزرگتره بخوای بجنگی,
‫ممکنه یه کوچولو واسم مشکل‌ساز بشه,,,
‫البته اگه یه "موجود تاریکی",,,
‫,,,می‌بودم,
‫نمی‌دونستم از این کارها بلدم,
‫چه خفن,
‫«جد»؟
‫چطوری پیدام کردی؟
‫بوی اسپری بدنت,
‫اومدی قایم شدی؟
‫نه، فقط,,,
‫قایم شده بودم,
‫رفته بودم باشگاه ورزش کنم،
‫بعد «بن» رو دیدم,
‫بهم گفت چی بهش گفتی,
‫اولش که باورم نشد، ‫ولی الآن خودم دارم می‌بینم,
‫ازش دوری می‌کنی, ‫می‌دونم که,,,
‫من زیاد باهات صمیمی نیستم،
‫ولی از نظر من که ‫کارت خیلی ناجوره,
‫آخه «بن» توی زندگیش,,,
‫هیچ‌وقت به جایی ‫احساس تعلق نکرده بود،
‫خودش هم می‌خواست که بره، ‫بعد تو قانعش کردی که بمونه,
‫الآنم می‌خوای بپیچونیش؟
‫- آره دیگه, ‫- چون می‌ترسی,,,
‫واقعیتش فاش بشه ‫که تو باعث می‌شی,,,
‫این هیولا جذب‌کن توی مدرسه باشه؟
‫علتش که این نیست,
‫پس چرا ازش دوری می‌کنی؟
‫- نمی‌دونم, ‫- دروغ می‌گی,
‫یادت رفته نمی‌تونم دروغ بگم؟
‫خیلی واسم گیج کننده شده و,,,
‫یه فشاری روی من هست که انگار,,,
‫انگار قراره بهش حرف بدی بزنم,
‫مثلا چی؟
‫لطفا,,, جلوش رو بگیرین,
‫ای وای,
‫واقعا زور داری‌ها، مگه نه؟
‫گمونم باید یه صحبت کوچولو بکنیم,
‫درمورد چی؟
‫هنوز مطمئن نیستم,
‫ولی یه الهامی از تو بهم رسیده،
‫که امیدوارم خودت ‫بتونی توضیحش بدی,
‫کمک!
‫«هوپ»,,,
‫اگه صدام رو می‌شنوی، کمکم کن,
‫«هوپ»,,,
‫کمکم کن,
‫بزن بریم شکار,,,
‫چند تا خون‌آشام متواضع,
‫جای خوبیه واسه حرف زدن,
‫حالا بگو ببینم,,,
‫یه راه حلی برای ‫مشکلم می‌خوام؛
‫یه راهی که سه‌رگه رو باهاش بکشم,
‫الهامی که در جوابش بهم رسید,,,
‫یه تصویری از تو بود,
‫بگو ببینم چرا,
‫سه‌رگه رو بکشی؟
‫این که ساده‌ست,
‫دو تا ویسکی، چاودار،
‫اگه تونستی هم یه تیکه,,,
‫ورموت شیرین بنداز توش,
‫تو تحت تأثیر علف حقیقت نیستی,
‫چیزهای زیادی روم تأثیرگذار نیستن,
‫باشه پس,
‫همون روش سنتی رو پیش می‌گیرم,
‫که تمام استخون‌های توی این,,,
‫بدن خوش‌فرمت رو له کنم,
‫که دوباره خوب می‌شه,
‫البته بعد این که کلی درد کشیدی,
‫ناراحت نشی‌ها,
‫دیگه یه خرده به این,,,
‫دردهای طاقت‌فرسا عادت کردم,
‫شغلت تو خطر افتاد,
‫ولی انقدر زود ناامید نشو,
‫آهای, بیا زورت رو بزن,
‫لابد دارم دروغ می‌گم,
‫شاید هم داری وقت تلف می‌کنی،
‫که سر من رو گرم کنی,
‫ولی واسه چی؟
‫آها,
‫می‌ترسی با اون‌هایی که,,,
‫شفا پیدا نمی‌کنن کاری بکنم؟
‫اگه نخوای بهم چیزی بگی ‫برمی‌گردم توی مدرسه،
‫و هرچی دانش آموز ‫جلوم باشه رو می‌کشم,
‫تک‌تکشون رو می‌کشم,
‫هرکدومشون که بمیرن,,,
‫میفته گردن تو,
‫پس می‌خوای همین‌جا بمونی؟
‫بدون این که خانواده‌ات ‫بفهمن اصلا این‌جایی؟
‫داشتم می‌رفتم خونه,
‫که درمورد قدرت‌هام بهشون بگم ولی,,,
‫هرچی نزدیک‌تر شدم,,,
‫نامرئی‌تر هم شدم,
‫اولش واسه خودم هم گنگ بود، ‫انگار یه جور,,,
‫واکنش ناخودآگاه بود,
‫گمونم حتی نمی‌خواستم ‫من رو ببینن,
‫یا بدونن واسه چی برگشتم خونه,
‫وقتی می‌خوای پیش خانواده‌ات باشی ولی,,,
‫نمی‌تونی بهشون نگاه کنی ‫باید چی کار کنی؟
‫باید قایم بشی,
‫منم از خانواده‌ام,,,
‫ماهیت اصلیم رو مدت‌ها مخفی کردم,
‫ولی آخرش که بهشون گفتم,
‫چه‌طوری پیش رفت؟
‫خیلی ناجور,
‫ولی اون حرفم از ته دلم بود,,,
‫اون حرفی که وقتی ادای ‫دکتر «سالتزمن» رو در می‌آوردم زدم,
‫می‌تونی برگردی,
‫«کلیو» یه طلسمی پیدا کرد ‫که جلوی نفرین رو بگیره,
‫واسه آدمی که دوست بدیه چی؟
‫واسه اونم طلسم دارین؟
‫همین که فهمیدم موجودات ‫ماورائی واقعی هستن,,,
‫فقط می‌خواستم اندازه تو,,,
‫آدم خفنی باشم,
‫که عضو یه گروهی باشم, ‫که,,,
‫یه قهرمان باشم,
‫ولی راست می‌گفتی,
‫اون موقع که فرصتش بود,,,
‫اصلا قهرمان نبودم,
‫می‌خوای من رو ببخشی، ‫چون آدم خوبی هستی,
‫ولی من لیاقت بخششت رو ندارم,
‫می‌دونی من «لندون» رو کشتم دیگه؟
‫منم توی,,,
‫یه حالت بدی بودم که ‫کنترل عصبانیتم دست خودم نبود,
‫زنده برگشته بود,
‫همه هم دیگه,,,
‫بعدش بی‌خیالش شدن,
‫منم فکر نمی‌کردم بعد این که ‫یه کار وحشتناک کردم,,,
‫لایق مهربونی بقیه باشم,
‫بابای خودم کشیشه,
‫که همیشه می‌گه رحمت,,,
‫یه فرصت دوباره‌ست,
‫بابام توی خیلی مسائل،
‫اشتباه می‌کنه‌ها ولی,,,
‫به نظرم این مورد رو راست می‌گفت,
‫تا وقتی عشق باشه,,,
‫رحمت هم هست,
‫پس یه فرصتی بهش بده,
‫اونا که دوستت دارن,
‫ممکنه تو رو همون‌طوری ‫که واقعا هستی بپذیرن,
‫اگه نتونستن بپذیرن هم,,,
‫تا وقتی بپذیرن ‫من می‌شم خانواده خودت,
‫متشکرم!
‫و حقه‌ی بعدی من,,,
‫شما رو با قدرت هیپنوتیزم خود,,,
‫شگفت‌زده خواهم کرد,
‫دو تا داوطلب می‌خوام,
‫ما هستیم,
‫بله,
‫از این طرف بیایید,
‫ولی هشدار می‌دم که,,,
‫اتفاقات آتی برای ‫افراد با قلب ضعیف مناسب نیست,
‫راستش چند نفر از شما هم ‫مجبورین می‌شین,,,
‫روتون رو برگردونین,
‫ولی اون دسته از شما ‫که شجاع هستین,,,
‫ازتون می‌خوام ذهنتون رو خالی کنین,
‫صدای من رو,,,
‫دنبال کنین,
‫شما از تمام دستورات من ‫اطاعت خواهید کرد,
‫پلک‌هاتون,,,
‫داره سنگین می‌شه,
‫ذهنتون,,,
‫داره تیره و تار می‌شه,
‫با شماره سه,,,
‫قراره بیفتید روی زمین,
‫به خواب می‌رید,
‫یک,
‫دو,
‫سه!
‫فکر کنم کارساز نبود,
‫شاید دوست شما,,,
‫بتونه کمی,,,
‫مطیع‌تر باشه,
‫پلک‌های تو,,,
‫دارن سنگین می‌شن,
‫فعلا که نشدن,
‫مثل این که چند تا ‫دردسرساز داریم,
‫لطفا بیرونشون کنید,
‫الآن داشتی به,,,
‫داداشی‌های خون‌آشامت می‌گفتی؟
‫چون ممکنه الآن ‫نتونن بیان کمکت,
‫از طرفی,,,
‫دیگه هم قرار نیست ‫کسی باورت کنه,
‫جایی نرو,
‫شما کی هستین؟
‫ما آینده‌ایم,
‫گمونم تا الآن دیگه,,,
‫علف حقیقت اثرش پریده باشه,
‫می‌خوای امتحان کنی؟
‫من واقعا خوب بیلیارد بازی می‌کنم,
‫منم همیشه می‌خواستم آلفا باشم,
‫خب به طور رسمی,,,
‫می‌تونیم بازم دروغ بگیم,
‫راستی من امروز یه کم,,,
‫زیادی توی کارت دخالت کردم,
‫گمونم,,,
‫این که من رو توی هیچ‌کاری ‫راه نمی‌دن اذیتم کرده بود,
‫شاید چون «جوزی» همیشه ‫من رو در جریان قرار می‌داد,
‫آره, منم دلم واسش تنگ شده,
‫راست هم می‌گفتی,,,
‫نباید «بن» رو تنها می‌ذاشتم,
‫ولی یه احساسی داشتم که خیلی,,,
‫گیجم می‌کرد,
‫اصلا هم با عقل جور در نمی‌اومد ‫تا این که,,,
‫یهویی دیدیم توی خطریم,
‫بعدش با عقل جور در اومد,
‫گمونم ازش خوشم میاد,
‫آره, منم ازش خوشم میاد,
‫وای,
‫ببخشید، می‌دونم, ‫می‌دونم یه‌کم ناجوره,
‫فقط,,,
‫فقط نمی‌دونم با کی ‫درموردش صحبت کنم,
‫می‌خوای با من حرف بزنی؟
‫می‌تونی هرچقدر خواستی ‫باهام صحبت کنی,
‫خیلی حرف زدنشون طول کشیدها,
‫واقعا بهترین کار همین بود ‫که راستش رو بگه,
‫دیدی؟ گفتم که,
‫اصلا لازم نبود منم باشم,
‫خودت هم دیدی,
‫من همون حرفی رو بهش زدم که ‫وقتی «لندون» رو کشتم تو بهم گفتی,
‫خیلی خوب می‌شه که,,,
‫برگردی مدرسه پیشمون,
‫خب,,,
‫به نظرش که خفن بود,
‫ایول,
‫آخه هنوزم,,,
‫خیلی عجیبه‌ها ولی,,,
‫بهرحال داداش خودمه دیگه,
‫شما احیانا,,,؟
‫دکتر «سالتزمن» نیستم,
‫- می‌دونی چی کار کردم؟ ‫- آره، اِم,,,
‫گمونم یه کم دیگه درمورد ‫این اتفاقات ماورائی بگیم,,,
‫مغزم می‌پاشه بیرون,
‫اوهوم,
‫مراقبش باشین,
‫- باشه؟ ‫- رو چشمم,
‫اگه «فینچ» هم دیدین,,,
‫بهش بگین سلام رسوندم,
‫یا بگین سلام رسوند,
‫حالا هرچی,
‫البته اگه دیدینش,
‫خیلی‌خب, دیگه بزنیم به دل جاده,
‫بدجور می‌خوام ببینم اون ‫کوروت خوشگله رو چی کار کردی،
‫همیشه دلم می‌خواست سوارش بشم,
‫دیگه باید بریم,
‫بهترین دوستم بود,
‫می‌دونم,
‫اتفاقات آینده قراره ترسناک باشه,
‫و سخت باشه,
‫احتمالا این دردی که داری ‫هیچ‌وقت از بین نره,
‫قراره دلتنگش هم بشی,
‫اشکالی هم نداره,
‫اشکالی نداره دلتنگی ‫و ناراحتی رو احساس کنی,
‫چون قراره یه چیز دیگه هم ‫توی دلت حس کنی,
‫قراره حس کنی خواهرت,,,
‫همیشه کنارت هست, ‫هر چیزی که بشه,,,
‫اون یه بخشی از وجودته,
‫چون واقعا هست,
‫قراره همیشه حسش کنی,
‫هیچ‌وقت کاملا از بین نمی‌ره,
‫همینه که بهت شهامت می‌ده,
‫«لونا»!
‫طلسم اجبار قشنگی اجرا کردی,
‫خب, آزمون بعدی چیه؟
‫هیچی,
‫دیگه آزمون و قانون بسه,
‫من و تو می‌تونیم ‫خودمون یه راهی پیدا کنیم,
‫شاید خوش بگذره,
‫یعنی دیگه کارناوال نداریم؟
‫دقیقا همین‌طوره,
‫راستی، حق با تو بود,
‫که ارتباط نداشتن با «جوزی»,,,
‫رفته بود رو مخم,
‫می‌شه بعد این که «آرورا» رو پیدا کردیم,,,
‫ارتباطمون قطع نشه؟
‫همین,,, ارتباط,
‫پیمان رهبری حالا هر چیزی,
‫فکر نکنم آماده باشم که ‫تنهایی با دنیا روبه‌رو بشم,
‫دیدی چه معلم خوبی‌ام؟
‫منم باید مدیر مدرسه بشم,
‫البته یه مدرسه برای سه‌رگه‌ها,
‫«هوپ» فقط تو سه‌رگه‌ای,
‫می‌دونم دیگه,
‫بابت طلسم شفابخش ممنون,
‫خودت شفا پیدا کردی,
‫می‌خواستم درستش کنم، ‫ولی الآن جادو اذیتم می‌کرد,
‫گمونم هر کاری که باهام کرد,,,
‫یه آسیبی بهم زده که,,,
‫هنوز نمی‌دونم چه آسیبی بهم وارد شده,
‫خیلی خسته بودم که,,,
‫مردم همیشه پیش من,,,
‫دنبال الهام گرفتن بودن, ولی الآن,,,
‫حالا دیگه حتی حسش هم نمی‌کنم,
‫واقعا شرمنده‌ام,
‫از تو چی می‌خواست؟
‫اطلاعات می‌خواست,
‫درمورد خدایان,
‫هرچیزی که می‌دونستم,,,
‫بهش گفتم,
‫که چقدر قدرتمندن,
‫گمونم فکر می‌کنه خدایان,,,
‫می‌تونن سه‌رگه رو بکشن,
‫یه جوری به «هوپ» هشدار می‌دیم,
‫فکر نکنم فقط «هوپ» ‫توی دردسر افتاده باشه,
‫خدایان خیلی وقته که به خواب رفتن,
‫اگه «آرورا» بتونه بیدارشون کنه,,,
‫باید به کل دنیا هشدار بدیم,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال