‫حفاظ سبک پرنسس: قفس,
‫قفس چندین لایه‌ای از جنس نقره,
‫قطعاً برای اژدهایان سخته که ازش رد بشن,
‫اعلی‌حضرت، نظرت چیه؟
‫درمورد حرف کریش وایس چه فکری می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی پشت‌سرهم جایگاه ده، ‫هشت، و سوم رو شکست دادن
‫و در پایتخت با پادشاه بالدار جنگیدن؟
‫شخصاً، باورش برام سخته,
‫واقعاً که، آیک,
‫واقعاً هیچی جز عینک نداری,
‫هرچیزی که اون موجود کثیف گفت، ‫مشخصه که مخلوطی از دروغ و حقیقته,
‫نذار با فکرت بازی کنن,
‫به اطلاعات غیرضروری هیچ توجهی نکن,
‫باشه,
‫ولی یه‌چیز هست که ‫نمی‌تونم ازش چشم‌پوشی کنم,
‫اژدهایان برتر یه‌زمان انسان بودن,
‫اونا با گرفتن خونِ پادشاه بالدار، ‫ قدرت‌های فرا انسانی به‌دست آوردن,
‫این مورد برای اولتوزورا ‫و تاراتکتورا هم صدق می‌کنه,
‫در دوران انسانی‌شون، جنگجوهای مشهوری بودن,
‫اون حرفش حقیقته,
‫خودم تا حدودی حدس می‌زدم,
‫چی؟
‫دوقلوها، ماجورکا، فو,,,
‫افرادی که با قدرت جادویی ذاتیِ قدرتمندی متولد شدن
‫معمولاً ویژگی‌های غیرانسانی دارن,
‫هرچی قدرت جادویی بیشتر باشه، ‫اون ویژگی‌ها برجسته‌ترن,
‫پس برای چی اژدهایان برتر شبیه انسانن؟
‫چرا بالا رتبه‌ترین اژدهایان، ‫شکل انسانی به خودشون می‌گیرن؟
‫دقیقاً برعکسشه!
‫اژدهایان شکل انسانی به خودشون نمی‌گیرن؛ ‫انسانی‌ان که اژدها شدن,
‫این طرز فکر برام منطقیه,
‫یه‌لحظه وایسا, متوجه نمی‌شم,
‫اژدهایان برتر انسان بودن؟
‫پس نبرد بعدی‌مون,,,
‫نه فقط این، بلکه کل جنگ ‫ بین انسان‌ها و اژدهایان,,,
‫خب که چی؟
‫اگه اون موجودات انسان نیستن، ‫برامون آسون‌تره,
‫به‌هرحال، انسان‌ها بقیه حیوون‌ها رو ‫ می‌کشن و می‌خورن,
‫ولی خب که چی اگه یه‌زمانی انسان بودن؟
‫فقط یعنی اینکه ‫دلیل بیشتری برای کشتن‌شون داریم!
‫تردید نکن، آیک,
‫دشمن دشمنه,
‫دشمن‌مونو می‌کشیم,
‫می‌کشیمشون,,,
‫و زنده می‌مونیم!
‫انگار داشتی خواب خوبی می‌دیدی,
‫نمی‌خواستم بیدارت کنم,
‫الان ساعت چنده؟
‫9 مارچ،‌ سه صبح,
‫کارت خوب پیش می‌ره؟
‫روش کار می‌کنم, ‫خودت چیکار می‌کردی؟
‫به این وحشی‌ها یکی دوتا چیز یاد دادم,
‫فکر کنم دیگه بتونن ‫ یه حلقه جادویی خوب بکشن,
‫انگار بهش خوش می‌گذره,
‫هنوز یه‌عالمه کار مونده، ولی فکر کردم ‫ بهتره چندتا از شک و شبهه‌هاتو رفع کنم,
‫برات سؤاله که چرا بهت گفتم ‫از هنرهای نقره‌فام استفاده نکنی، مگه نه؟
‫درسته,
‫قبلش از اون، یه‌چیز هست که باید ازت بپرسم,
‫اگه الان مقابل ولتکامویی بجنگی، ‫می‌تونی برنده بشی؟
‫برنده,,,
‫نمی‌شم,
‫خیالم راحت شد,
‫اگه الکی بهش لجبازی می‌کردی،
‫ارزشت برام حتی کمتر می‌شد,
‫حتی بین اژدهایان برتر، اون منحصربه‌فرده,
‫درست مثل تو، موجودیه که ‫ از محدودیت‌هاش عبور کرده,
‫نباید مستقیم باهاش روبرو بشی,
‫مخصوصاً وقتی با بهترین شرایطت خیلی فاصله داری,
‫این دلیلیه که نباید ‫ از هنرهای نقره‌فام استفاده کنی,
‫نمی‌فهمم, منظورت چیه؟
‫الان دیگه دشمن درموردت می‌دونه,
‫می‌دونن انسانی هست که ‫ از بدنش نقره‌فام ساطع می‌کنه،
‫و هم اینکه یه اژدهای برتر معمولی ‫ جلوت شانسی نداره,
‫به عبارت دیگه,,,
‫ولتکامویی حتماً میاد اینجا,
‫برای یه مدت، از پیش آلتیماتیا کنار نمی‌ره,
‫هرچی نباشه، در غیابش تقریباً کشته شده بود,
‫ولی اگه بفهمن تو اینجایی چی می‌شه؟
‫اولتوزورا بلافاصله کامویی رو خبر می‌کنه,
‫اونم با سرعت نور خودشو به اینجا می‌رسونه,
‫نمی‌تونیم شکستش بدیم, می‌بازیم,
‫نمی‌تونیم با قدرت تو جلوشون وایسیم،
‫و حقه‌های منم به تنهایی روشون کارساز نیست,
‫دیگه اوضاع به نفع‌مون نیست، ‫و دشمن به قصد خون میاد,
‫قراره نبرد بی‌رحمانه‌ای باشه,
‫تلاشمو می‌کنم تا هرچند نفر که ‫ بتونم رو نجات بدم,
‫خب، تو بدترین حالت،
‫اگه بتونم با اون فرار کنم، راضی ام,
‫کریش وایس دیگه توی سلولش نیست!
‫لعنتی! بهتره سعی نکنه,,,
‫فو!
‫داشتم میومدم ببینمت,
‫کریش وایس غیبش زده!
‫و انگار به حلقه تلپورتت علاقه داشـ ـ
‫اون دیگه کیه,,,
‫فو! حالت خوبه؟ چی شده؟
‫اون زن دیگه کیه؟
‫زن؟
‫به‌خاطر اون، حلقه جادویی‌مون,,,
‫خیلی بهتر از چیزیه که قبلاً بـــود!
‫چی؟ بهتر شده؟
‫خوبه که,
‫آخه کجاش خوبه، چهارچشمی؟
‫نمی‌فهمی این چقدر تحقیرآمیزه!
‫اوه! اگه اونجا فرمول رو اجرا کنین، ‫ راحت محاسبه می‌‌شه!
‫ها؟ فرمول رو بلد نیستین؟
‫اوه، بیخیال! فقط خودتونو به نفهمی می‌زنین,
‫لازم نیست منو باهوش جلوه بدین,
‫اوه، اینجا هم یه فرمول متفاوت می‌خواد,
‫چرا این‌شکلی بهم نگاه می‌کنین؟
‫کار اشتباهی کردم؟
‫اون وسیله دیگه اختراعِ من نیست!
‫تموم شده، ولی نمی‌تونم عاشقش باشم!
‫داری گریه می‌کنی؟ ای وای,
‫سنپای؟
‫می‌گم,,, سنپای، سرحال بیا,
‫نقاشی‌ها رو ازت پاک کردیم،
‫و تو که اصلاً مفصل نداری، ‫پس در اصل آسیبی ندیدی,
‫سرحالی یعنی چی؟
‫غرورم به‌عنوان موجودی بالامرتبه که قدرتی ‫ فراتر آدمیزاد و اژدها داره، تیکه و پاره شده,
‫دیگه فکر نکنم بتونم ‫ تو چشمای کریمزن-شاما نگاه کنم,
‫همچین غروری هم داشتی؟
‫فقط اونایی که باسن‌شون جر خورده، ‫می‌تونن وضع منو درک کنن,
‫مونده بودم کجایی,
‫چرا برگشتی توی سلول؟
‫اینجا بیشتر از همه‌جا آرامش دارم,
‫خودت کجا رفته بودی؟
‫مشغول یه‌سری کارها بودم,
‫همونطور که گفتم، ‫نصف نقره‌فامت رو نگه داشتی؟
‫آره,
‫پس بقیه‌ش رو با یدونه اسحله ترکیب کن,
‫خودت ازش استفاده می‌کنی,
‫از پرنسس یه شمشیر بگیر,
‫وقتی ترکیبش کردی،
‫تا جای ممکن برو زیر زمین، ‫تا خاندان نتونه حسش کنه,
‫یه‌لحظه وایسا، کریمزن!
‫می‌تونی با سنپای حرف بزنی؟ ‫اصلاً حال خوبی نداره,
‫نمی‌تونم تو چشماتون نگاه کنم,
‫ها؟
‫پورون!
‫پورو؟ اینجا کجاشت؟
‫اوه، کریمزن-شاما!
‫لطفاً بهم دشتور بدید!
‫می‌خوام به‌دردتون بخورم!
‫فقط یه ضربه‌ی محکم بهش بزن، ‫و تمام خاطرات بد از یادش می‌ره,
‫اسلایم, وظیفه‌ت اینه که ‫حواست به این کله‌پوک باشه,
‫تا وقتی نبرد بعدی تموم بشه، ‫ازت می‌خوام مثل چسب بهش بچسبی,
‫اطاعت می‌شه!
‫حواسم به این آدمیزادِ خرفت هست!
‫نبرد احتمالاً حول‌وحوش غروب شروع می‌شه,
‫زودتر باید آماده بشی,
‫خب دیگه، من اول می‌رم,
‫و اونوقت می‌خوای کجا بری، موجود کثیف؟
‫خب، می‌خواستم به سرزمین رؤیاها یه سر بزنم,
‫وقتی هیچ‌کاری برای انجام نیست، ‫حوصله‌ی آدم سر می‌ره!
‫مردم داشتن عصبی می‌شدن، ‫ولی یهو آروم گرفتن,
‫تو پشت این قضیه‌ای؟
‫اصلاً نمی‌دونم راجع به چی حرف می‌زنید,
‫این‌همه راه اومدید تا اینو بپرسید؟
‫می‌خوام چیزی رو خصوصی ‫ باهات درمیون بذارم,
‫یه‌لحظه باهام بیا,
‫در شرایط عادی، ازت می‌خوام ‫ یه سلاح مخصوص برام بسازی,
‫ولی متأسفانه برای اون وقت نداریم,
‫پس با همین کار کن,
‫اوه، شمشیرهای خوبی ان, خانم,
‫خـ ـ خب، معلومه که هستن!
‫تولید انبوه باشه یا نه، ‫من کسی ام که اینارو ساخته!
‫ولی اون مهم نیست!
‫قبل از شروع نبرد، باید چیزی رو بهت بگم,
‫داره در خلوت، با مردی که عاشقشه صحبت می‌کنه,
‫یه‌مقدار نگرانم,
‫بعد از همه‌ی اینا، می‌خوام ‫ عضو خورشیدپرستان بشم,
‫حتی اگه نقشه‌مون خوب پیش بره,,,
‫و همراه تمام سربازها و ‫شهروندهامون از کشور فرار کنیم،
‫بعدش چه اتفاقی میفته؟
‫چطوری می‌خوام تو یه کشور غریبه، ‫شکم هزار نفر رو سیر کنم؟
‫فقط یک راه قطعی وجود داره,
‫باید به‌عنوان یه کاهن اژدها کش، ‫عضو کلیسای خورشیدپرستان بشم!
‫و در عوض، اونا از مردمم محافظت می‌کنن,
‫تنها سرزمینی که حاضره ‫ مقابل خشم خاندان بال بایسته
‫و از مردمِ لیز استقبال کنه,,,
‫قلمروهای خورشیدپرستان هستش,
‫می‌دونی خورشیدپرست‌ها چه‌جور افرادی ان؟
‫می‌دونم, قبلاً یکبار بهم پیشنهاد همکاری دادن,
‫چون از پیشنهادشون ناراضی بودم، ردش کردم،
‫ولی الان دیگه بحثِ سلیقه شخصی نیست,
‫حاضرم به کاهن اژدها کش، ‫و پرنسس نقره‌‌شون تبدیل بشم,
‫گرچه,,,
‫این در حالتیه که همه‌چی خوب پیش بره,
‫اگه جونمو در جنگ از دست بدم، ‫افرادم آینده‌ای ندارن،
‫نه حتی شانسی برای فرار,
‫از همین جهت، یه درخواستی ازت دارم,
‫اگه من مردم، می‌شه به‌جای من ‫به کاهن اژدهاکش تبدیل شی
‫و مردم و سربازها رو رهبری کنی؟
‫خودم می‌دونم که تو هیچ وظیفه‌ای ‫برای انجام این کار نداری؛
‫ولی ازت خواهش می‌کنم ‫وصیت این زن رو قبول کنی,
‫هر خواسته‌ای هم داشته باشی ‫برات برآورده‌ش می‌کنم-
‫نمی‌تونم,
‫اهل این‌نوع مذهب نیستم,
‫چی؟
‫توی نحوه‌ی کشتن اژدهایان آبمون تو یه‌جوب نمی‌ره,
‫شرمنده، ولی خودت تنهایی کاهن اژدهاکش شو,
‫مسئله اینه که نمی‌تونم! ‫برای همین ازت خواستم,
‫چرا خب؟
‫یه‌جور می‌گی انگار مرگت از قبل مشخص شده,
‫من براساس استعداد ذاتی زندگی رو گذروندم,
‫انجام اعمال با تکیه به توانایی‌هام ‫به‌جای منطقی فکر کردن
‫امروز منو به اینجا رسونده,
‫از زمانی که جنگ با خاندان بال شروع شده،
‫دلشوره به دلم افتاده که مقدر به مردنم,
‫ولی قرار نیست نقطه‌ضعفی از خودم نشون بدم,
‫و به‌خاطر اینه که,,,
‫من فرمانده‌ی این سپاهم!
‫طبیعیه برای مرگ خودم برنامه بچینم و آماده باشم,
‫همینه,
‫می‌دونم باید با این مرد چیکار کنم!
‫می‌خواستم دوستم داشته باشه,
‫می‌خوام از دیدش ناز به‌نظر برسم,
‫هیچ‌وقت اینطوری فکر نکرده بودم,
‫عشق واقعاً چیز عجیبی‌ـه,
‫واقعاً درخواست‌کردن به من نمیاد,
‫شاید مردی باشه که عاشقش شدم، ‫ولی باید فقط و فقط به خودم تکیه کنم!
‫به‌خاطرش ازم متنفر باشه هم مهم نیست!
‫یادته چی بهم گفتی، راگنا؟
‫«ازم استفاده کن، قول می‌دم که کمکت کنم,»
‫توی این عملیات تو رو ‫به‌عنوان زیردستم منصوب می‌کنم,
‫از دستوراتم پیروی می‌کنی!
‫اگه اینکارو نکنی،
‫برام بلااستفاده محسوب می‌شی!
‫این زن خیلی معرکه‌ست,
‫حین مبارزه، ‫خیلی کم پیش میاد به‌فکر مردن باشم,
‫اگه فکر کنم، به خودم می‌گم مشکلی نیست اگه بمیرم,
‫همیشه اینطوری دیدمش,
‫حتی همین زن,,,
‫با اینکه قراره مستقیم پا به میدون جنگ بذاره،
‫برای مرگش آماده‌ست و نقشه می‌چینه,
‫از من خیلی قابل‌تره,
‫اراده‌ای خیره‌کننده داره,
‫باعث می‌شه بخوای آینده‌ای که ‫در تکاپوشه رو به‌چشم ببینی,
‫درست مثل,,,
‫توی آینده‌ت، پرنسس نقره و همرزم‌هاش بودن؟
‫اوه،‌ الان می‌فهمم,
‫جوابت چیه؟
‫من همیشه می‌خواستم آدمایی مثل اون ‫به‌جای من زنده بمونن!
‫جواب من,,,
‫هنر جنگی نقره‌فام,
‫باقی‌مونده‌ی قدرتم رو توی این شمشیرها می‌ریزم!
‫قوی‌تر!
‫باید خودت کاهن اژدهاکش بشی,
‫من نمی‌ذارم بمیری,
‫تاراتکتورا,
‫اولتوزورا,
‫ارتش ده‌هزار نفره‌ی اژدهایان,
‫برام چیزی نیستن!
‫همه در زیر تیغه‌هامون نابود می‌شن!
‫الان چیز ناجوری گفتم؟
‫اون دیگه چی بود؟ اون,,,
‫اعلی‌حضرت، مشکلی پیش اومده؟
‫باورم نمی‌شه,
‫اون داشت نهایت تلاششو می‌کرد؟
‫اگه درست باشه,,,
‫شمشیرهای من به‌هیچ‌وجه لایقش نیستن!
‫منو بگو وقتی از شمشیرهام تعریف کرد ذوق‌مرگ شدم!
‫چه احمقی‌ام!
‫تو زندگیم اولین‌باره انقدر تحقیر شدم!
‫لعنت بهت! لعنت بهت! لعنت بهت!
‫نمی‌ذارم همینطوری تموم بشه,
‫از حالا به بعد، حتی بیشتر تمرین می‌کنم!
‫شمشیرهای بهتری می‌سازم!
‫عمراً‌ توی همچین‌جایی بمیرم!
‫اژدها!
‫چرا اژدهایان دارن از قصر سلطنتی بیرون-
‫سـ ـ سربازهان!
‫کمک کنین! نجاتمون بدین!
‫اژدها! از قصر داره اژدها بیرون میاد!
‫چی؟
‫چرا ارتش داره,,,
‫جنون,
‫چرا واینمیستن!
‫تکون بخور!
‫بجنب!
‫دیوانه شید,,,
‫برقصید!
‫اژدهای بازو، بورگیوس، ‫ترمیمِ بدنش رو شروع کرده,
‫بنیانگذار،
‫خونِ انسان‌ها رو در پایتخت سلطنتی بهم بدید,
‫حدوداً پنج‌هزار نفرشون باید کافی باشه,
‫ها؟
‫وفاداری تنها به معنای ‫فدا کردن جون خود برای سرورمون نیست,
‫هرچند، برای این پیرمرد زوار در رفته
‫ممکنه فقط با دادن زندگیش بتونه ‫ وظیفه‌ش‌ رو به سرانجام برسونه,
‫از نبیلیم می‌خوام ‫فرماندهیِ هیولاها رو به‌دست بگیره,
‫این فرصت خوبی برای تجربه کسب کردنه، نه؟
‫موافقی، زورا؟
‫جدی می‌گی؟
‫به‌هرحال زمان زیادی برام نمونده,
‫حالا که دشمنان قادری به‌دنبال بنیانگذار هستن،
‫الان تنها شانس برای استفاده از زندگیِ باقی‌مونده‌مه,
‫سـ ـ سنسه,,,
‫از جنونِ پادشاه بالدار سابق و نابودی خاندان ‫جون سالم به‌در بردم,
‫با آرزوی احیای دوباره خاندان ‫به زندگی ادامه دادم,
‫و شما، ای بنیانگذار کبیر،
‫این آرزو رو برآورده کردید,
‫پس، تو هم می‌خوای ترکم کنی,
‫مشکلش چیه؟ ‫بذا هرکار می‌خواد بکنه,
‫خوب می‌فهمم، پیری,
‫وقتی داری از پیری تلف می‌شی، ‫نمی‌خوای یه‌گوشه علاف وایسی!
‫حتی اگه واسه یه‌لحظه باشه،
‫می‌خوای دوباره جوون شی و افسار پاره کنی,
‫آفتاب داره غروب می‌کنه,,,
‫داره پرسروصدا می‌شه، گریا,
‫آره، داره هیجان‌انگیز می‌شه، هزلا,
‫دارن میان!
‫بیاید جلو!
‫همف,
‫اصلاً کی به چپشه,
‫خیلی‌خب،‌ خیلی‌خب! شرمنده منتظر موندید,
‫دیگه بهتره شروع کنیم!
‫حصاری که زیر زمین گذاشتم رو شکستن,
‫اینجان!
‫چه توده بزرگی!
‫ولی این پایگاه جلوش دووم-
‫توده انفجاری!
‫چی؟ داره میاد پایین!
‫خیلی سریعه!
‫پایگاه رو نابود می‌کنه!
‫اگه زود کاری نکنم,,,
‫کارمون تمومه!
‫نه, راهی برای مقابله باهاش داریم,
‫آماده‌ی برخورد شید!
‫اون حمله هوایی قرار بود صخره‌ای که ‫بخش بالای پایگاه توشه رو منفجر کنه,
‫تارا-چان؟
‫جواب بده، تارا-چان!
‫منو تارا-جان صدا نزن,
‫قبل اینکه به برج بخورم، جلومو گرفتن,,,
‫جلوتو گرفتن؟
‫توی شکل اژدهاییت؟
‫غیرممکنه! مگه اینکه,,,
‫نه,
‫از توی بدنش بیرون نمیومد,
‫شمشیرهاش اون نقره‌فامِ عظیم رو ساطع کردن,
‫مراقب باش,
‫هرچقدر هم که از این فکر متنفرم،
‫اگه شینیگامی اینجاست، کامویی رو خبر می‌کنم,
‫از توانایی‌های خودم آگاهم,
‫باشه, پس این دشمن رو به تو می‌سپارم,
‫باشه,
‫موفق باشی,
‫می‌خوام اسمت رو بدونم,
‫با بقیه آدما خیلی بد حرف می‌زنم,
‫ولی از صبحت با اژدهایان بدم میاد، ‫پس ساکت می‌مونم,
‫مرد عملی,
‫پس بیا تا می‌تونیم حین نبرد ‫با قدرت مبارزه‌مون مکالمه کنیم,
‫نمی‌خوام,
‫10 مارچ، ساعت 19:35 بعدازظهر,
‫اولتوزورا و تارتکتورا ارتش ده‌هزار نفره‌ی اژدها رو
‫در جنگ مقابل ارتش نقره رهبری کردن,
‫تو به حقیقت چنگ انداختی
‫در جایی که سرنوشت نابود و تکه‌تکه می‌شه
‫دنیای ناهموار درحال لرزشه،‌ می‌تونی عاقبتشو ببینی؟
‫در لب پرتگاه شمشیرت رو با تردید و نومیدی تاب بده
‫اگه بتونم قوی‌تر بشم، همه‌کاری می‌کنم
‫از هر شکست درسی بگیر
‫تا دیگه هیچ‌ حسرتی نداشته باشی
‫خون سرخ‌رنگ به سرنوشت نزدیکت می‌کنه
‫نقره‌ای که تاریکی رو از بین می‌بره
‫فریاد عروسک‌ها رو حس می‌کنی؟
‫تمام نیکی و خوبی‌ها ‌بلعیده می‌شن
‫تا آخرین نفس‌هام در اینجا ایستادگی خواهم کرد