رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫خازن شارژ شد,
‫جایگزینی شتاب‌دهنده به آلیاژ مس با مقاومت پایین,
‫سرعت باد: تقریباً 2,8 گره
‫هر گره برابر با 1,852 کیلومتر بر ساعت است,
‫دما: 41 درجه فارنهایت,
‫تمامی شرایط سبز و پایدارن,
‫آغاز آزمایش,
‫پس آلومینیم هم دقت مد نظرم رو نداره,
‫گمونم باید مرکز جرم گلوله‌ها رو تغییر بدم,
‫زاویه شلیک رو 1,27 درجه بیار پایین‌تر,
‫ایراد از اسلحه‌ت نیست,
‫مهارتش رو نداری,
‫پس یعنی تو می‌تونی به هدف بزنی؟
‫معلومه که می‌تونم,
‫واقعاً تحسین‌برانگیزه,
‫اینکه مسیر گلوله رو صرفاً حسی,,,
‫این اسلحه عادی به‌نظر نمیاد,
‫کی اینو ساخته؟
‫تو؟
‫منظورت از «این» دقیقاً کدومشه؟
‫شتاب‌دهنده‌ش؟ پرتاب‌کننده‌ش؟
‫چیزی که الآن باهاش شلیک ‫کردی، اسمش ریل‌گانه,
‫چاشنی‌ش مواد منفجره نیست،
‫نیروی الکترومغناطیسه, ‫یا در واقع همون نیروی لورنتس,
‫قصد داری انقلابی چیزی به‌پا کنی؟
‫فکر بدی هم نیست,
‫صرفاً دوست دارم قوانین و اصول اولیه ‫هر چیزی رو ارزیابی کنم,
‫هدف از علم، آشکار کردن سازوکار این دنیا،
‫و کشف چیزهای جدید و ناشناخته‌ست,
‫مهندسی هوافضا، کاوشگری ساخت,,,
‫که تونست از 75,280,000 کیلومتر دورتر ‫مناظر شگفت‌انگیزی از مریخ ثبت کنه,
‫مکانیک کوانتوم داره در مقیاس کوئنتیلیون‌متر,,,
‫,,,پرده از اسرار هستی برمی‌داره,
‫لذت علم در همین کاوش‌های بی‌پایان و اکتشافات روزافزون‌شه,
‫علم واقعاً تحسین‌برانگیزه,
‫چه آدم عجیبی,
‫استنلی هستم,
‫بهش می‌گن دست دادن, ‫نمی‌دونی چیه؟
‫البته که از چیستی اون اطلاع دارم,
‫فقط,,,
‫,,,اولین باره با کسی ‫تجربه‌ش می‌کنم,
‫همچنین,
‫منم زنوام,
‫استنلی، خوشحال می‌شم برق زیبای ‫علم رو بهت نشون بدم,
‫بالاخره بیدار شدی,
‫گود مورنینگ، دکتر زنو,
‫خیره به یک ماه
‫بسیار خب, باید مسیر پیش ‫رومون رو مشخص کنیم,
‫برای این کار، باید از همین ‫شرایطی که توش هستیم، شروع کنیم,
‫نکته‌ی بسیار مهمی رو گفتی,
‫باید این رفقای جدیدمون هم شیرفهم کنیم,
‫خب,,,
‫,,,ما می‌خوایم میلیاردهامیلیارد بشریت رو احیا کنیم,
‫بنابراین برای یافتن ذرت ‫به آمریکا اومدیم,
‫همین‌جا بود که خوردیم به پست یه ‫دانشمند دیوونه‌ی کاردرست به اسم زنو چان,
‫که کشتی و افرادمون هم گرفت,
‫اما در عوض،
‫ما هم رئیس دشمن، یعنی زنو رو گرفتیم!
‫از اونجایی که دو طرف گروگان‌هایی داشتیم، ‫توافق کردیم که شهر ذرت رو تبدیل به منطقه‌ای امن کنیم,
‫اما الآن سوار این فسقل قایق‌ایم ‫و داریم از دست,,,
‫,,,تک‌تیرانداز ماهر، استنلی اسنایدر، ‫و اعضای یگان ویژه‌ش فرار می‌کنیم,
‫اونم در حالی که با ناو هواپیمابر ‫دنبالمونن تا زنو چان رو پس بگیرن,
‫از این بیشتر دیگه نمی‌تونم,
‫عمراً بتونیم شکست‌شون بدیم!
‫آممم آره, کم‌وبیش همین‌جوریه که می‌گید,,,
‫کاملاً درسته,
‫قراره همین‌جور از استنلی سنسی ‫جاخالی بدیم،
‫تا خود آمریکای جنوبی!
‫پیش به سوی آمریکای جنوبی!
‫پیش به‌سوی منشاً این پرتوی ‫سنگ‌شدگی کثافت!
‫تصور کنین اونجا یه دستگاه ‫سنگ‌شدگی غول‌پیکر باشه!
‫اون‌وقت چه شود!
‫جونمی جون!
‫ذوقتون دیگه برای چیه؟
‫ناسلامتی دنبالمونن ها!
‫گیریم در منشاء اون پرتو چیزی بوده باشه,,,
‫دکتر سنکو، به‌نظر تو ممکنه,,,
‫,,,متعلق به ساکنان ماه باشه؟
‫پس می‌دونستین,
‫پس تو هم می‌دونی,
‫هر چند با اون همه ریزموجی که از سمت ‫ماه ساطع می‌شه،
‫محاله متوجهش نشد,
‫هر دو دانشمند دنیای جدید اینجان,
‫بهتره مغزمون رو روی هم بذاریم، ‫تا شاید بتونیم سلاح انحصاری خودمون رو بسازیم,
‫انحصار منحصار سیری چند!
‫من و تو، با همدیگه می‌تونیم اسرار ‫پرتو سنگ‌شدنی و ماه رو کشف کنیم,
‫پس چطوره استاد و دانش‌آموز ‫مشغول تبادل اطلاعات بشن؟
‫عالیه! علم تحسین‌برانگیزه!
‫به محض اتمام سوخت‌گیری، حرکت می‌کنیم،
‫تا زنو رو پس بگیریم,
‫شماها! یالّا برین تو قلعه!
‫تفنگت رو بگیر اون‌طرف!
‫اینجا منطقه‌ی آتش‌بس‌ـه,
‫الآن دیگه همه با هم برابریم,
‫گینرو نیستش, یعنی کجاست؟
‫ماتسوکازه کون!
‫باید برم داخل و گینرو دونو رو بیارم,
‫زود باش تکون بخور!
‫بدجور زخمی شده,
‫عمراً بتونه راه بره!
‫زیادی حرکتش بدیم، درجا می‌میره,
‫گذاشتمش توی درمانگاه,
‫یعنی با کشتی می‌بریمش؟
‫عیبی نداره,
‫اگر مرد، که می‌اندازیمش تو آب,
‫اگر هم زنده موند، می‌تونیم به‌عنوان ‫گروگان ازش استفاده کنیم,
‫به تو می‌سپارمش، ماتسوکازه,
‫بچه‌ها,,,
‫گینرو دونو,
‫به خاطر من برگشتی، ماتسوکازه!
‫همین که من رو قایم کردی، غیبت زد!
‫نمی‌دونستم چیکار کنم!
‫تمام این مدت توی کشتی دشمن ‫مخفی شده بودین,
‫حالا نقشه‌تون رو می‌فهمم!
‫اینجا قایم شدین، تا از موقعیت ‫دشمن باخبر بشین!
‫آممم, آره خب, همچین چیزی,
‫آفرین بهت، ماتسوکازه,
‫خوب از نقشه‌م سر درآوردی!
‫ولی خب, فکرش رو که می‌کنم، ‫می‌بینم بهتره زودتر فلنگ رو که نه,,,
‫یعنی می‌گم شاید خوبیت نداشته ‫باشه من همچین قهرمانی بشم,
‫من، ماتسوکازه، حداقل باید به‌عنوان محافظتون,,,
‫ماتسوکازه؟!
‫زخمی شده؟!
‫تو حالت خوبه؟!
‫حالا چه گلی سرم بگیرم؟!
‫بسیار خب, سفر بازپس‌گیری دکتر ‫زنو آغاز می‌شود,
♪ موزیک رو توی هوا می‌شه حس کرد ♪
‫وقت بازجویی‌ـه,
‫بگو دارن کجا می‌رن!
‫هر کاری می‌خواین، بکنین,
‫مهم نیست چه بلایی سرم میارین, ‫من، ماتسوکازه، هرگز به اربابم خیانت نمی‌کنم,
‫هرگز مقصدشون رو لو نمی‌دم!
‫همون‌جا بمونین، گینرو دونو,
‫مهم نیست چه بلایی سر من میاد,,,
‫آ آ آره د د درسته,,,
‫من باید همین‌جا مخفی بمونم,
‫هوشمندانه‌ش همینه، مگه نه؟
‫مهم نیست اون چقدر زجر می‌کشه، ‫وظیفه من اینه که صحیح و سالم بمونم,
‫آ آ آمریکای جنوبی!
‫یه جا به اسم آمریکای جنوبی!
‫روم سیاه ماتسوکازه! ‫شرمنده بچه‌ها!
‫نمی‌دونم صدها سال بعد،
‫یا هزاران سال بعد، چه کسی این رو می‌شنوه،
‫اما من، فضانورد، ایشیگامی بیاکویا، هستم,
‫که اینطور,
‫پس چون توی فضا بود، از اون ‫پرتو در امان موند,
‫فضانوردها هم,,,
‫روس‌ها,,,
‫کُنی,,,
‫لیلیان و همچنین,,,
‫,,,بیاکویا بودن,
‫اون کسی بود که,,,
‫,,,دو مفهوم متضاد عقل و احساس ‫رو تحت کنترل داشت,
‫هرگز نتونستم درکش کنم,
‫اما اینکه اطلاعات رو به‌صورت این صفحه و ‫ قصه به آیندگان برسونه،
‫چیزیه که کاملاً ازش انتظار می‌رفت,
‫ما این بالا توی فضا متوجهش شدیم!
‫پرتوی سنگ‌شدگی جایی در ‫آمریکای جنوبی شروع شد,
‫اونجا چی پیدا می‌کنین؟
‫اونش رو دیگه به شما واگذار می‌کنم!
‫من و تو، با هم، باید با تمام توان ‫مغزمون این اطلاعات رو پردازش کنیم,
‫تا اینکه قدم‌به‌قدم بهش پی ببریم!
‫آره,
‫با همدیگه طول و عرض جغراقیایی دقیقش رو مشخص می‌کنیم،
‫تا منشاء رازی که هزاران سال پیش، تمام بشریت ‫رو تبدیل به سنگ کرد، کشف کنیم!
‫مطمئنین چیزی نمی‌شه؟
‫یعنی کاری مهم‌تر از چای خوردن نداریم؟
‫دور از ادبه که مزاحم حرف‌هاشون بشیم,
‫درست نمی‌گم؟
‫دو تا دانشمنده پس از هزاران سال ‫به هم رسیدن,
‫کروم، تو چرا این‌قدر بی‌قراری؟
‫کجا من بی‌قرارم؟!
‫اتفاقاً خیلی هم هستی,
‫عه, فرانسوا,
‫من اینا رو می‌برم!
‫از هر فرصتی برای فالگوش وایسادن استفاده می‌کنه,
‫حتم دارم الآن دارن,,,
‫پشمام, چه حباب‌های گنده‌ای,
‫انگار حسابی خوش می‌گذره!
‫منم بازی!
‫جـــــان؟!
‫شماها دارین بازی می‌کنین؟!
‫بازی نه! شبیه‌سازی می‌کنیم,
‫مقداری گلیسیرین می‌ریزیم توی ‫سورفاکتانتی که برای شامپو درست کردیم،
‫تا به حباب‌های فوق‌العاده غول‌پیکر برسیم,
‫دستش هم که باز کردی!
‫تا کارمون تموم نشه، جایی نمی‌ره,
‫فرار نمی‌کنه,
‫خب, اینم از چیزی که خواستین!
‫واقعاً تحسین‌برانگیزه!
‫فرض کنیم دستگاه توی برزیل باشه,
‫پرتویی عجیب در مقیاس سیاره‌ای با شعاع ‫12,800 کیلومتری گسترش پیدا می‌کنه و زمین رو در بر می‌گیره,
‫همون فاجعه‌ای که هزاران سال پیش ‫بشریت رو تا مرز انقراض پیش برد,
‫چه واضح!
‫می‌بینم حسابی سنگ‌تموم گذاشتی,
‫برای رسیدن به نتیجه‌ی تحسین‌برانگیز ‫باید به زیبایی‌شناسی بها داد,
‫از حق نگذریم قلعه‌ای هم ساخته بود ها!
‫هر چی سنکو شیفته‌ی کارایی‌ـه،
‫از اون‌طرف زنو شیفته‌ی شکل و شمایل‌ـه,
‫یه لحظه صبر کن ببینم!
‫نـــه, این اصلاً با عقل جور درنمیاد!
‫اگه واقعاً مثل این مدل باشه,,,
‫از دید سنکو که طرف مقابل سیاره وایستاده بوده، پرتو سنگ‌شدگی,,,
‫باید از تو زمین در می‌اومد، اشتباه می‌کنم؟
‫کاملاً درسته,
‫ولی واقعیت اینه که ما از افق دیدیمش، شبیه یه جور سونامی,
‫باید با هر منطقی که شده از این تناقض سر در بیاریم,
‫خب چطور ممکنه پرتو از جلو ظاهر بشه و نه از پایین؟
‫این فقط یه حسه، ولی,,,
‫شاید فقط بیشتر طول می‌کشه از تو زمین رد شه؟
‫منظورم اینه که، ببینین,,,
‫یکم راهش تنگ‌تره، می‌دونین چی می‌گم؟
‫فرضیه‌ی حیرت‌برانگیزیه,
‫اما دانشمند‌ها به چیزی بیشتر از حس برای تکیه نیاز دارن،
‫به قابلیت بازتولید عینی نتایج، فارغ از این که آزمایش‌کننده کیه,
‫بازتولید عینی نتایج؟
‫فرض کن یکی پاش رو تو یه کفش کرده که روح می‌بینه,
‫به نظرت کسی که تو کار علمه چرا علاقه‌ای بهش نشون نمی‌ده؟
‫خب چون روح وجود نداره,,,
‫نه‌خیرم,
‫به احتمال ده میلیارد درصد تا تهش رو می‌جُستن,
‫ولی به شرطی که این روح ما همیشه یه اثری به‌جا بذاره,
‫این که ایشون روح رو می‌بینه،
‫درست و غلطش، روی کار ما تأثیری نمی‌ذاره,
‫ولی همین که یه چیز مشهود برای همه ارائه کنه,,,
‫مثلاً، هر بار که روح میاد دما یک درجه کاهش پیدا کنه,,,
‫با استفاده از موتور استیرلینگ و تغییر دما,,,
‫,,,می‌شه یه خروار الکتریسیته تولید کرد!
‫ژنراتور روحانی!
‫به غایت تحسین‌برانگیزه!
‫بحران کمبود انرژی بشریت هم حل می‌شه,
‫نمی‌شه که علم فقط به درد کارایی بخوره,
‫از بحث دورمون کردی خره,
‫سنکو، خودتم کم حرف نزدی ها,
‫نکته این جاست که,,,
‫باید دنبال قابلیت بازتولید پرتو سنگ‌شدگی باشیم
‫تا بر پایه‌ی اون به درک مشترکی برسیم,
‫سنگ‌شدگی من افتاد وسط روز، دقیقاً ۱۲:۴۰:۲۰,
‫مال من دقیق ۸:۲۵ شب بود,
‫ما تو پارک ملی پینکلز بودیم، پس با احتساب منطقه‌ی زمانی،
‫با اختلاف پانزده دقیقه و بیست ثانیه به توکیو رسیده,
‫پس ده بیست دقیقه طول کشیده تا کل سیاره رو بپوشونه,
‫با عقل سلیم جور در نمیاد,
‫چرا در نیاد؟
‫ایستگاه فضایی که بیاکویا و تیمش توش بودن واسه خودش یه جا نمی‌ایستاد,
‫دور زمین می‌چرخید و می‌چرخید,
‫تو چند دقیقه می‌تونست نصف زمین رو دور بزنه,
‫هیچ جوره راه نداره که نخورده باشه به پرتو سنگ‌شدگی!
‫به عبارت دیگه، موج نور کل سیاره را تا ارتفاع مشخصی پوشش داده,
‫این جوری دیگه نور نیست,
‫اگه بود سرعتش افزایش می‌یافت,
‫ولی اگه یه جرم متشعشع بود,,,
‫که روی پوسته جاری شده، تحت اثر گرانش,,,
‫با مشاهداتمون جور در می‌اومد,
‫با این فرضیه پیش می‌ریم
‫و داده‌هامون از نقطه نظر طرفین رو می‌ذاریم روش,
‫اگه بخوایم زاویه‌ی پدیدار شدن موج رو حساب کنیم،
‫بایستی دما و شرایط جوی اون لحظه رو هم در نظر بگیریم,
‫خیلی تحسین‌برانگیزه!
‫حتم دارم این استدلال منجر به کشفیات بیشتری می‌شه,
‫لذت علم در همین کاوش‌های بی‌پایان و اکتشافات روزافزون‌شه,
‫کروم چقدر دیر کرد,
‫از وقتی رفت سنکو و زنو رو بپاـه بیرون نیومده,
‫از لحظه‌ای که نور رو در افق دیدیم,,,
‫,,,تا وقتی که سنگ شدیم,,,
‫پنجاه و شش ثانیه طول کشیده,
‫۵۶ ثانیه
‫پرتو سنگ‌شدگی، بزرگ که می‌شه سرعتش تغییر نمی‌کنه,
‫ها، کروم! این کشفت هم یه نمونه داده‌ی قابل بازتولیده,
‫سرعتش ثابته,
‫حالا، ببینیم پرتو سنگ‌شدگی تا چه ارتفاعی از سطح بالا رفته؟
‫آدم‌ها توی هواپیما هم سنگ شده بودن,
‫پس می‌شه نتیجه گرفت از بیست هزار متری رد شده,
‫اگه ضریب شکست جو رو ۱/۰۶ بگیریم،
‫توی افق از پونصد کیلومتری می‌درخشید,
‫اگه اون فاصله رو ۵۶ ثانیه‌ای طی کرده باشه، سرعت پرتو,,,
‫یافتمش! ۳۲٫۰۰۰ کیلومتر بر ساعت!
‫محل شما ۱۵ دقیقه و ۲۰ ثانیه قبل ما سنگ شده بود,
‫بنابراین،
‫با رسم کردن کوتاه‌ترین فاصله از کانون حول بیضی‌وار زمین،
‫نقطه‌ی هدف ما دقیقاً ۸٫۱۸۱ کیلومتر دور‌تره!
‫بله، به نظر درست میاد,
‫ببخشید بنابراین چی؟!
‫اصلاً نفهمیدم بناش بر چه اینی بود!
‫از بس سریع محاسبه می‌کنین آدم نمی‌گیره چی می‌گین!
‫حالا فقط به زاویه نیاز داریم,
‫تخمینی هم باشه کافیه,
‫آره,
‫همه چیز رو تقریبی به دست آوردیم، ولی با هم که جمع بشن،
‫جواب آخر تو مشتمونه,
‫طبق صور فلکی و سایه‌ی میزم می‌تونم حدودش رو بگم,
‫از من قد هفت تا اسکای‌تری چپ‌تر بود,
‫توکیو اسکای‌تری: نام بزرگترین برج مخابراتی جهان در ژاپن است,
‫دست تنها، هیچ وقت به این جا نمی‌رسیدیم,
‫اما با روی هم گذاشتن عقلمون,,,
‫می‌تونیم برسیم,
‫دو تا خط فقط تو یه نقطه می‌تونن به هم برسن,
‫اونم ۳ درجه و ۷ دقیقه‌ی جنوبی، ۶۰ درجه و ۱ دقیقه‌ی غربیه,
‫اون جاست که نقطه‌ی آغاز همه چیزه!
‫خیلی هیجان‌انگیزه!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫قسمت بعد
‫مسابقه‌ی زمین
‫محتوای داستان تخیلی‌ست، اما گیاهان، ‫حیوانات و نحوه‌ی تولید مواد براساس واقعیت توصیف شده‌اند, ‫کنجکاوی و انجام خودسرانه‌ی آن‌ها بسیار خطرناک، و در برخی موارد غیرقانونی‌ست! ‫لطفاً از تقلید کورکورانه و بدون دانش و تجربه پرهیز کنید!