رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
جای دختر توی خونه‌ست
نه توی میدون ورزش
جای دختر توی خونه‌ست
دخترها فقط باید غذا درست کنن
خانه‌داری کنن و بچه بزرگ کنن
من به دخترم اجازه نمیدم که بره سر کار
اگه بخواد می‌تونه بعد از این‌که ازدواج کرد کار کنه
اونم بستگی به موافقت شوهرش داره
من به دخترم اجازه نمیدم توی فعالیت‌های ورزشی شرکت بکنه
اغلب فکر می‌کنم که باید جوابشون رو بدم
ولی بعدش با خودم می‌گم
اگر شفاهی جواب بدم، ممکنه یادشون بره
ولی اگه در عمل بهشون جواب بدم هرگز فراموش نمی‌کنن
"خانم‌ها مقدم‌اند"
امیدوارم اون دخترهایی که توی هند با موانع زیادی روبه‌رو هستن
به من به‌عنوان انگیزه‌ای برای پیشرفت خودشون نگاه بکنن
و برای رسیدن به آرزوهاشون بجنگن
برای ارضای بلندپروازی‌هاشون
پنجاه روز قبل
کنفرانس مطبوعاتی پیش از المپیک
اسم من دیپیکا کوماری‌ه و این دومین باریه که توی المپیک شرکت می‌کنم
هدف نهایی من مدال طلاست
هیچ چیزی عالی‌تر از طلا نیست
لطفا دوباره اینو بگو
یه‌بار دیگه
هیچ‌چی مهم‌تر از طلای المپیک نیست
وقتی به ایستادن روی جایگاه کسب مدال فکر می‌کنی
چی میاد تو ذهنت؟
می‌تونی توصیفش کنی؟
مشخصه که هیچ‌کس برای نقره و برنز مسابقه نمیده
همه در آرزوی مدال طلا هستن
تو باید شدیدا تمرین کنی
تا بتونی طلا رو به چنگ بیاری
همیشه توی رویاهام
این بوده که وقتی رفتم روی جایگاه
و دارم مدال طلا می‌گیرم
مدال رو از طرف مربیم دریافت کنم
این رویای منه
و حالا
یک المپیک دیگه شروع شده و من حسابی براش آماده‌م
برامون از خودت بگو از گذشته‌ات و مسیری که طی کردی
شهر جارکند، هند
دومین شهر فقیر در هند
من اهل راتو هستم
اون‌جا هیچ چیزی برای یک دختر وجود نداره
من همیشه در حال جنب و جوش و بازی بودم
ولی مامانم نمیزاشت از خونه برم بیرون چون بچه‌ی بزرگ‌تر بودم
من باید توی کارهای خونه کمک می‌کردم
کارایی مثه لباس شستن و تمیزکاری البته ترس مادرم بیش‌تر از این بود که
مردم پشت سرش بگن اون دخترش رو ول کرده تو کوچه و خیابون
اوضاع مردم اون‌جا این‌طوری بود
مامانم توی بیمارستان یک روستای کوچیک کار می‌کرد
توی خود راتو هیچ زنی شاغل نبود
زرده رو می‌بینی؟ اینو میگی؟
مامانم بزرگ‌ترین مشوق من بود همیشه می‌خواستم مثل اون روی پای خودم وایسم
من عاشق دزدیدن سبزیجات
از مزارع بودم؛ مخصوصا ذرت
من و دوستم متخصص دزدیدن سبزیجات بودیم
خوراکی‌های دزدی خوش‌مزه‌تر به‌نظر میومدن
ما اونا رو
سرخ می‌کردیم و می‌خوردیم
مامانم صبح زود از خونه می‌رفت بیرون
به همین دلیل هم بود که من به بابام نزدیک‌تر بودم و وقت بیش‌تری رو باهاش می‌گذروندم
چی‌کار می‌کنی؟
بسه
لازم نیست جاده رو جارو کنی
بابام سوار ریکشا می‌شد ریکشا نوعی وسیله‌ی نقلیه‌ی قدیمیِ آسیایی است
بابام تحصیل کرده نبود
اما چیزای زیادی
درباره‌ی زندگی بلد بود
هروقت صحبت می‌کرد، دوست داشتم فقط بشینم و به حرف‌هاش گوش بدم
وقتی دیپیکا به دنیا اومد ما خیلی خوشحال شدیم
اون یه دختر سالم بود و فقط 5 کیلوگرم وزن داشت
اون چشم‌های کنجکاوی داشت
دیپیکا کنار جاده به دنیا اومد
مامانم هیچ‌وقت سروقت حقوق نمی‌گرفت
هر سه یا چهار ماه یک‌بار بهش حقوق می‌دادن
این موضوع یکی از دلایل مشکلات فراوان ما بود
یه روزهایی بود که هیچی برای خوردن نداشتیم
وقتی بارون می‌بارید
یا وقتی طوفان می‌شد
سقف خونه دچار آسیب می‌شد
بنابراین ما کلی ظرف و قابلمه رو می‌ذاشتیم زمین تا کف خونه سیل درست نشه
ما توی این نیمه زندگی می‌کردیم
عمو و عمه‌م توی این نیمه زندگی می‌کردن
اونا ازینکه مامانم شاغل بود خوششون نمیومد و همیشه سر این موضوع دعوا می‌شد
اون موقع‌ها گاهی اونا مامانم رو کتک هم می‌زدن
آره من کتکش می‌زدم
مسئله‌ی خیلی مهمی نبود
وقتی سه سالش بود
از کنار یه مغازه‌ی جاده‌ای عبور می‌کردیم که
اون‌جا خونه‌های گِلی می‌فروخت, ما هنوز هم اون خونه‌ها رو داریمشون
خلاصه، دیپیکا یکی از خونه‌ها رو برداشت و گفت
بابا این یه هلیکوپتره
اون یکی از خونه‌ها رو برداشت و توی دستش گرفت و گفت
من و مامان می‌شینیم روی این
بعدش پرواز می‌کنیم و از این‌جا دور می‌شیم
من احتمالا تنها دختری بودم که
توی سن پایین روستا رو ترک می‌کرد
دخترها این‌جا هیچ آینده‌ای نداشتن
پدر و مادر ها اونا رو توی 18 سالگی شوهر می‌دادن
اگه از خونه نمی‌رفتم، مطمئن بودم که
منم توی همون حول و حوش 18 یا 19 سالگی ازدواج می‌کردم
من قصد داشتم که از زندگی روستایی رها بشم و خودم رو از اون شرایط اسف‌بار نجات بدم
اسم تیراندازی، اولین بار توی 11 سالگی به گوشم خورد
یکی درباره‌ی آکادمی تیراندازی توی سریلانکا بهم گفت
مهم‌ترین مزیتش این بود که لازم نبود پولی پرداخت کنم آکادمی کاملا رایگان بود
بنابراین غذا و لباس رو برات فراهم می‌کردن
وقتی برای اولین بار دیپیکا را سال 2000 دیدم خیلی شکننده و ضعیف به‌نظر می‌رسید
اون با والدینش اومده بود
اونا حدود 130 کیلومتر رو با اسکوتر تا این‌جا اومده بودن
:مربی گفت اون خیلی برای این ورزش ضعیفه
دیپیکا ناراحت بود
و فکر می‌کرد که هیچ شانسی نداره
دیپیکا منو کشید کنار و گفت می‌تونم یه چیزی به مربی بگم؟ گفتم بگو
دیپیکا گفت که به من سه ماه زمان بدین
اگه به اندازه‌ی کافی خوب نبودم اون‌وقت از آکادمی اخراجم کنین
مربی قبول کرد و من واقعا خوشحال شدم
اون موقع خیلی به تیراندازی علاقه نداشتم
در واقع بیش‌تر به‌خاطر شرایط بد زندگیم به اون‌جا پناه آورده بودم
توی خونه یه جنگ همیشگی سر کمبود پول به‌راه بود
فکر می‌کردم اگه از خونه برم
می‌تونم یه‌ باری رو از روی دوش خانواده‌م بردارم
این‌جا آشپزخونه‌مون بود
ما مواد غذایی رو اون پشت انبار می‌کردیم
و این‌جا می‌پختیمشون
اون‌جا هم ظرف‌ها رو می‌شستیم
سه تا اتاق داشتیم
هیچ پنکه‌ای نداشتیم، فقط تخت خواب
هیچ وسیله‌ی دیگه‌ای نداشتیم
حمام هم نداشتیم توی رودخونه حمام می‌کردیم
یه روز، دخترم مریض شد
روی بدنش پر شده بود از جوش مطمئن بودم به‌خاطر آب کثیف رودخونه‌ست
مجبور شدیم ببریمش بیمارستان احساس عذاب وجدان داشتم
دیپیکا دو سه سال قبل از این‌که وارد کمپانی تاتا بشه
با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم کرد
وقتی 13 سالم بود، بخش تیراندازی کمپانی تاتا تازه راه‌اندازی شده بود
و من حسابی مصمم بود که او‌ن‌جا پذیرفته بشم
مربیم، دارمندرا تیواری، مسئول گزینش اعضا بود
اون اومد و بهم گفت: می‌خوام باهات تمرین کنم"
بهش گفتم باشه، ولی باید دستورالعل‌های منو دنبال کنی
برای گروه تیراندازی انتخابش کردم
پس نیاز به تیروکمان داشت ولی تیروکمان خیلی گرون بود
بهم گفت
من فقیرم از کجا می‌تونم پول گیر بیارم؟
منم هرجور شده براش یه تیروکمان جور کردم
دیپیکا یه دختر روستایی ساده بود و اعتماد به‌نفس پایینی داشت
اون نه غذا خوردن بلد بود، نه لباس پوشیدن
و نه حتی خوابیدن
ما طرز غذا خوردن با قاشق رو بهش یاد دادیم
بهش یاد دادیم چه‌جوری روی پای خودش بایسته
اون کم‌کم خودش رو جمع کرد و شروع کرد به تمرین کردن
سخت تمرین می‌کرد و سعی می‌کرد اشتباهاتش رو برطرف بکنه
اون توی روز کلی تیر می‌انداخت
و خیلی سریع همه‌چیز رو یاد می‌گرفت
استعدادش توی این ورزش مثل یه معجزه بود
تقریبا یک‌سال بعد از شروع تمرینات او قهرمان جهان توی بخش کادت شد
وقتی شروع به تیراندازی کردم
حتی نمی‌دونستم که این یه ورزشه
کم‌کم ازش یه‌چیزایی فهمیدم و بهش علاقه‌مند شدم
بعدها من کاملا مجذوب این ورزش شدم
من همیشه دوست داشتم معروف بشم
جوری که مردم بشناسنم و بگن: اون ‌جارو، دیپیکا
خانم دیپیکا کوماری
از این‌که یکی از جوان‌ترین افتخارآفرینان هند هستم
اشک شوق ریخته و به خودم می‌بالم
بعد از شکوفایی استعداد دیپیکا ما دیگه کمبود پول نداریم
این خونه‌ای که این‌جا می‌بینید
من یه قرون هم بابتش خرج نکردم
این‌جا رو با پولی که
دخترم بهم داده بود ساختمش
چرا شما از بزرگ‌ترین طرفدارهای دیپیکا هستید؟
چون اون برای هند افتخار آفریده من می‌خوام مثل اون باشم
اون در عرض سه-چهار سال تبدیل شد به شماره‌ی یک توی جهان
قبلا هرگز چنین پدیده‌ای رو توی تیراندازی ندیده بودیم
المپیک 2012 اولین باری بود که به لندن می‌رفتم
انتظارات زیادی ازم می‌رفت چون
اون موقع شماره یک جهان بودم و عملکردم همیشه عالی بود
من کاملا انتظار یه مدال رو داشتم ولی یهو همه‌چیز به‌هم ریخت
من حس می‌کردم که دیگه همه‌چی برام تموم شده
انگار دنیا روی سرم آوار شده بود
تیرانداز شماره‌ یک جهان، دیپیکا کوماری
از المپیک لندن حذف شد
نمی‌خوام مصاحبه کنم
خسته‌م,,,,,سرم داره منفجر می‌شه
اون بعد از المپیک لندن کاملا بی‌حس شده بود
و حرف‌های منفی می‌زد
اون جایگاهش رو توی تیم از دست داده بود
و این خیلی ناراحتش کرده بود
من تمام روز رو توی اتاقم گریه می‌کردم
اون زمان شدیدا افسرده شده بودم
هیچی از گلوم پایین نمی‌رفت
به‌علاوه، عملکردم توی تیم هم خیلی افت کرده بود
نمودار عملکردم خیلی نوسان داشت
کاملا امیدم رو از دست داده بودم
حتی به فکر انصراف از تیم افتاده بودم
اون موقع بود که همسایه‌ها شایعه‌هایی رو برام ساختن
اونا می‌گفتن دیپیکا این همه پول رو از کجا میاره و پول‌هاش رو کجا خرج می‌کنه
اونا واقعا تنگ‌نظر بودن
اونا مدام به والدینم طعنه می‌زدن
می‌گفتن نباید به دخترتون اجازه می‌دادین وارد ورزش بشه
باید توی خونه نگهش می‌داشتین
تمام اعتماد به‌نفسم از بین رفته بود
توی اروپا، تبعیض جنسی خیلی کمه
توی هند، نقش‌های جنسیتی هنوز به قوت خودشون وجود دارن
مثل شغل‌های مردانه و شغل‌های زنانه
بنابراین زن‌های هندی همیشه از کمبود اعتماد به‌نفس رنج می‌برن
شما می‌تونین اعتماد به‌نفس زن‌های غربی رو از رفتارشون تشخیص بدین
اگر ما به دخترهامون شانسی برای پیشرفت و ابراز خودشون بدیم
قطعا اعتماد به‌نفسشون رشد خواهد کرد
توی کشور ما حتی آدم‌های تحصیل کرده هم
باور دارن که
دخترها نمی‌تونن و نباید ورزش بکنن
به‌نظر من اونا دیوونه‌ن
چون طرز فکرشون کاملا باعث پسرفت می‌شه
مردم همیشه
از عبارت "خانوم‌ها مقدمن" خیلی استفاده می‌کنن
سوالم اینه که چرا این عبارت رو
برای دخترهایی که می‌خوان ورزش کنن یا توی زندگیشون پیشرفت کنن به کار نمی‌برن؟
آیا اونا عقیده دارن که دخترها و خانوم‌ها
ضعیف یا بی‌لیاقتن
به‌نظرم اونا از ما می‌ترسن
از این‌که به آزادی برسیم از این‌که توی زندگی از اون‌ها پیشی بگیریم
اونا هیچ‌کدوم از این‌ها رو برای ما نمی‌خوان
فشار زیادی روی دیپیکا
برای کسب مدال طلا وجود داشت
اگه من به‌جاش بودم، کمرم زیر این فشار می‌شکست
واقعا نمی‌دونم چطور اون همه فشار و سختی رو تحمل کرد
وقتی دیپیکا این‌جا توی تاتا بود خیلی باهوش و متمرکز کار می‌کرد
اما وقتی می‌خواست خارج از کشور رقابت کنه
نمی‌دونم چرا اعتماد به‌نفس و تمرکزش رو از دست می‌داد
تیراندازی یک ورزش ذهنیه
بنابراین داشتن یک مربی روان‌شناس مهمه
یک مربی روان‌شناس حرفه‌ای که بتونه توی شرایط سخت کمکت کنه
دیپیکا واقعا به یه مربی روان‌شناس نیاز داشت
از همون روز اول نه از یکی دو ماه قبل از المپیک
اگه مدال المپیک رو می‌خواهیم
باید خودمون رو همه‌جوره واسه‌ش آماده کنیم
تیراندازان کره‌ای همیشه توی وضعیت روانی خوبی هستن نه برای این‌که از ما بهترن
فقط برای این‌که از لحاظ روانی قوی و آماده‌‌ن
لندن 2012 تا ریو ی 2016
چهار سال زمان زیادی
برای آماده‌سازی هر ورزشکاری به‌نظر می‌رسه
اما مربیم اعتقاد داشت سال 2016 مثل یه چشم به‌هم زدن میاد
پس باید از همین الان
سخت تمرین کنم
به خودم گفتم: چیزی که گذشته که دیگه برنمی‌گرده
باید به الان فکر کنم و متمرکز باشم
من به‌اندازه‌ی کافی قوی بودم
و اینو می‌دونستم که هرگز
آدمِ پسرفت و برگشت به گذشته نیستم
من سخت تمرین کردم و خودم رو قوی کردم
این‌دفعه قراره یه گرد و خاک اساسی به‌راه بندازم
دیپیکا توی 7 رقابت جهانی شرکت کرد
و موفق شد توی سه‌تای اولی، رکورد جهان رو بشکنه
توی جام جهانی شانگهای، اون با رمورد جهانی حال حاضر برابر شد
حالا دیگه ما 99 درصد مطمئن بودیم که قراره توی المپیک مدال بیاره
اون به‌زودی برای شرکت در المپیک انتخاب می‌شد
راستش مایل نیستم راجع بهش حرف بزنم ببخشید
من دوست‌های زیادی نداشتم
تمرکزم توی زندگی فقط روی یک چیز قرار گرفته بود مدال طلای المپیک
من هرگز راجع به‌این‌که چقدر سخت کار می‌کنم حرف نمی‌زنم
من تمام هوش و حواسم رو متمرکز کردم روی مدال طلا، فقط همین
تیم کره سه ماه قبل از المپیک انتخاب شد
ما به یک کمیته‌ی انتخاب
و هم‌‌چنین به یک برنامه‌ی زمانی منظم
نیاز داشتیم
با وجود رقابت‌های آزمایشی
و هم‌چنین رقابت‌های جام جهانی
دیگه فرصتی برای ریکاوری برامون باقی نمی‌موند
آسیب دیدگی جزئی از ورزشه و بی‌برنامگی مسئولین می‌تونست حسابی بهمون ضربه بزنه
متاسفانه اون موقع دیپیکا یه آسیب دیدگی توی شونه‌ش داشت
باید از یه دکتر وقت بگیرم
شاید بهتره برم دهلی یا بزاریمش برای بعد از برگشتن از بمبئی
باید زمان قرار رو با دقت تعیین کنیم
آسیب دیدگی فقط چند روز قبل از المپیک واقعا یه کابوسه
مشکلت چیه؟ وقتی کمان رو می‌کشم
اینجام درد می‌گیره
بنابراین نمی‌تونم کمان رو کامل بکشم
وقتی تو این حالت قرار می‌گیرم، واقعا درد داره
آخر کار
وقتی می‌خواد پرتاب کنه درد نداره
آره؛ وقتی میرم تو این حالت درد می‌گیره
بزار من توضیح بدم خودم بهتر می‌گم
احتمالا درد به‌خاطر
تاندون‌های دو سَره
حالم خوب نیست چرا؟
حالم خوب نیست دیگه خب باید غذا بخوری و خوب استراحت کنی
دراز بکش یالا
دراز بکش بزار چند دقیقه این‌جا دراز بکشه
آب می‌خوای انگار می‌خوام بالا بیارم
شونه‌ی راستم درد داره
ولی باید به هر قیمتی شده خوب بشم
اجازه نمی‌دم بی‌تفاوتی مسئولین زندگیمو خراب بکنه
به‌هرحال از این‌که
از المپیک، دستِ پر برگردم هند
خیلی هیجان‌زده‌م
شاید من اون دختری باشم که قراره برای هند افتخار کسب کنه
مطمئنم مامانم وقتی داره مسابقه میدم برام دعا می‌کنه
کمک کن دخترم برنده بشه
بابام هم میره زیارت شیندی
من به هر مکان مقدسی که بگین رفتم و برای دخترم دعا کردم
اون مایه‌ی افتخارمه
من توی تلویزیونم از مردم خواستم
برای برنده شدنش دعا کنن
نمی‌دونم چرا دارم گریه می‌کنم
شاید اینا اشک شوقه
چون من منتظر اخبار خوبم
امیدوارم درد به سراغم نیاد
امیدوارم شونه‌م درد رو به خودش راه نده
درد می‌کنه
خیلی؟
وقتی می‌خوام تیر رو بندازم
بعد از کشیدن کمان توی این حالت
دیپیکا توی سه تا رقابت جهانی اول توی اوج بود
اون وقتی که رکوردهای جهانی رو شکوند
بعدش بود که آسیب دید و شونه‌ش خیلی اذیتش می‌کنه
بدون آسیب دیدگی هیچ مانعی جلوش نبود اما الان یه‌کم استرس داره
وقتی نمی‌تونه خوب تیر بندازه واقعا فشار عصبی زیادی بهش وارد میشه
یادش میره از آرنجش استفاده کنه
آره؛ اون دفعه‌ی اول یادش رفت
فقط بعضی وقتا یادش می‌مونه
اون نباید صرفا به
مچ دستش اتکا کنه
باید فشار رو علاوه بر شونه‌ش بندازه روی آرنجش
باید مچ دستت رو کنترل کنی
باید فاصله‌ی بین ساعد و شونه‌ت رو کم کنی
مچ دستت رو بیار عقب
و از آرنجت به‌عنوان اهرم استفاده کن
این کار باعث تمرکزت روی هدف و بالا رفتن قدرت تیر انداختنت میشه
وقتی فاصله زیاد بشه یعنی داری از مچت استفاده می‌کنی
یکی داره زنگ می‌زنه
بفرما داخل
وقتی زنگ زدی
تعجب کردم
چون دقیقا همین الان توی فکرت بودم
به خودت اعتماد داشته باش
باشه؟
هرگز خودت رو نباز، باشه؟
باشه
برات آرزوی موفقیت می‌کنم
خدا پشت و پناهت
دعا می‌کنم
که موقع مسابقه، درد سراغم نیاد
تا بتونم کاملا روی بازی تمرکز کنم
و بهترین عملکردم رو به‌نمایش بزارم
یازدهم اوت 2016
روز مسابقه
هفت ماه بعد
بعد از المپیک ریو، در چه حالی بودی؟
بعد از ریو؟
احساس خستگی شدید
و بار سنگین باخت
اونقدر سنگین که کمرم رو شکسته بود
لطفا اینو ازم نپرس
هرجایی می‌رفتم
احساس بدی داشتم
انگار هیچ جایی
بهم احترام گذاشته نمی‌شد
چون نتونسته بودم
هیچ مدالی از المپیک کسب کنم
مهم نبود قبلا توی چندتا رقابت دیگه غیر از المپیک کلی مدال برده بودم
واقعا برای هیچ‌کس اهمیتی نداشت
واقعا لازمه که این‌جور رفتارها
توی کشور ما تغییر بکنن
البته احتمالا
تغییرات این‌طوری
زمان زیادی طول می‌کشه
مثلا هشت سال، دوازده سال
تاکنون هیچ زنی از هند موفق به دریافت مدال طلای المپیک نشده است
هم‌چنین هیچ زنی از بقیه‌ی کشورهای در حال توسعه نیز تاکنون به مدال طلای المپیک دست نیافته است
نخستین آکادمی ورزشی دیپیکا
سلام خواهر سلام، اینا چیه؟
نذره
سلام خواهر سلام، چطورین بچه‌ها؟
خوبیم
تمرین چطور پیش میره؟ عالی
من یه کتابچه درباره‌تون نوشتم من هیچ استادی تا به‌حال به خوبی شما نذاشتم
و به قوی بودن
و هم‌چنین مهربانی شما لطف داری
ما همه‌مون هرشب المپیک رو توی تلویزیون می‌دیدیم
ما برای بازی‌هایی که دیروقت بود، ساعت کوک می‌کردیم
و با همه می‌گفتیم که
الان دیپیکا بازی داره
ما هرشب قبل از خواب
براتون دعا می‌کردیم
وقتی امتیاز پایین می‌گرفتین به خدا می‌گفتیم
خدایا به خواهرمون دیپیکا کمک کن و هرقت می‌بردین همه از خوشحالی بلند جیغ می‌زدیم
باید اونقدر بلند جیغ می‌زدین که صداتون رو توی ریو می‌شنیدم
ما کلی دعا کردیم
که همه‌ی تیرها بخوره اون وسط، ولی
با این‌که ما سخت کار می‌کنیم
هیچی به دست نمیاریم, با این‌حال هنوز سخت کار می‌کنیم
توی کشور ما
دخترها همه‌شون سخت تلاش می‌کنن
ما همه‌مون تلاشگریم
ولی
هیچ‌کسی نیست که توی این مسیر راه درست رو بهمون نشون بده
ما با خودمون میگیم
قطعا تیر رو میزنیم وسط هدف
ولی شما می‌دونین چطوری باید این کارو بکنین؟ آیا کسی هست که هدف‌های ما براش مهم باشه؟
برین و فیلم مسابقات تیراندازی رو ببینین
توی اینترنت هست
الان عصر اینترنته و میشه همه‌چی رو دانلود کرد
بازیکن‌های خوبی توی دنیا وجود دارن از آمریکا و کره و مکزیک
مسابقاتشون رو تماشا کنین
توی اون مسابقات می‌تونین نتیجه‌ی کار حرفه‌ای رو ببینین
کار حرفه‌ای
همون چیزیه که توی مسابقات نتیجه میده
درسته؟
خوب تمرین کنین بزارین یه عکس باهم بگیریم
توی کشور ما، دخترها رویاهای بزرگی دارن
آرزوهای بزرگی که آرزو دارن برآورده بشه
ولی این ترسه که اونا رو از آرزوهاشون دور می‌کنه
آرزو دارم داستان زندگیم
باعث انگیزه‌ی دخترها بشه
اگه می‌خواین به موفقیت برسین
باید براش بجنگین
همه بگین سیب
ورزش بهم یه درس خیلی مهم داد
هرگز تسلیم نشو
چون هر موقع تسلیم شدی، یعنی باختی
اما تا زمانی که بجنگی
حس اعتماد به‌نفس در تو باقی می‌مونه
بعد از شکست دیپیکا در المپیک ریو یک اکادمی حرفه‌ای تیراندازی در شهر جمشیدپور تاسیس شد
این آکادمی، مربی روان‌شناس نیز دارد
1250 روز مانده به المپیک 2020 توکیو
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال