رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫رویاهات کاملا ناپدید می‌شدن, ‫اطراف تاریک می‌شد,
‫وقتی بقیه ما داشتیم صبحانه ‫ می‌خوردیم اون بازی می‌‌کرد,
‫بازی‌ها رو می‌برد مدرسه ‫ و توی خونه هم بازی می‌کرد,
‫وقتی خیلی بازی می‌کرد ‫واسه ما کاملا مشخص بود,
‫خسته می‌شد و اشتهاش رو از دست می‌داد,
‫به اندازه سابق خیلی سرحال و خوشحال نبود,
‫یادمه در مورد این حرف می‌زدیم,,,
‫که ماتس بیش از حد پای کامپیوتره,
‫[میا استین، خواهرش]
‫چندین بار سعی کردم که قانعش کنم ‫ بیشتر بره بیرون,,,
‫و کارهای متفاوتی بکنه,
‫بیا,
‫حالا میا پرتاب می‌کنه,
‫بذار ببینیم,
‫می‌تونه توپ رو پیدا کنه؟
‫مامان و بابا همیشه ما رو,,,
‫با فامیل‌ها و آشناها می‌بردن مسافرت,
‫اوایلش خوب بود,,,
‫ولی بعد مدتی سخت‌تر شد,
‫یادمه یه روزی قرار بود بریم کنسرت,
‫و ماتس یهویی تصمیم گرفت که باهامون نیاد,
‫خیلی وقت بود که همه‌مون ‫ مشتاق این کنسرت بودیم,,,
‫واسه همین سعی کردم مجابش کنم که بیاد,,,
‫ولی ماتس تصمیمش رو گرفته بود,
‫می‌خواست عصر رو مشغول بازی باشه,
‫- سلام, ‫- کجا می‌ری ارلند؟
‫کنسرت,
‫- هیجان‌زده‌ای؟ ‫- آره, خیلی,
‫آره,
‫- بابا؟ ‫- بله؟
‫ارتباطش با دوست‌هاش ‫ رو از دست داده بود,
‫اصلا یادم نیست که زمان دبیرستان ‫ دوستی داشته باشه,
‫سخته که از زندگیت لذت ببری ‫و از فرصت‌هات استفاده کنی,,,
‫وقتی که یکی از عزیزانت فرصت‌هاش,,,
‫کمتر و کمتر می‌شن,
‫نیمه‌شبه,
‫خوب بخوابی پسرم,
‫نه مرسی, آزمایش آخره,
‫داره هیجان‌انگیز می‌شه,
‫دارم می‌بندمش,
‫وقتی ماتس دبیرستانش تموم شد از اینجا رفت,
‫و از این تصمیمش خوشحاب بود,
‫با این‌که صرفا رفته بود ‫ طبقه اول خونه‌مون,,,
‫باز هم از آزادیش لذت می‌برد,
‫یکی از اولین کارهایی که کرد این بود که یکی ‫از تابلوهایی که دوست داشت رو آویزان کرد,
‫همچنین شروع به نوشتن یه وبلاگ کرد,
‫[وبلاگی که ماتس قبل از فوتش می‌نوشت ‫«تفکرات زندگی» نام داشت]
‫توی دبیرستان مهمونی بود,,,
‫دخترهای جذاب بودن,,,
‫و موتور بود، ‫کلی چیزهایی که یه پسر 17 ساده دوست داشت,,,
‫ولی همه فقط رویا بودن,
‫چیزهایی که دستم بهشون نمی‌رسید,
‫دقیقا به محض این‌که قرار بود بامزه‌ترین ‫ دختر مدرسه رو سوار کنم,,,
‫و با هم با ماشین بریم یه جای رمانتیک,,,
‫از این فانتزی خارج می‌شدم,
‫رویاها این‌طوری خوبن,
‫همیشه می‌تونی دوباره بری سراغشون,
‫خوبه که اسیر این ویلچرم,,,
‫ایول!
‫ایبلین رو کشیدم که رومر رو بغل کرده,
‫روش نوشته بود «هشدار می‌دم که عکسش ‫خیلی بامزه‌ست,» و لبخند کشیده بودم,
‫و عکس رو واسه ماتس فرستادم,
‫تحت تاثیر قرار گرفته بودم, ‫واقعا هدیه محشری بود,
‫همیشه وقتی می‌بینمش لبخند می‌زنم,
‫احساس,,, خوشحالی می‌کردم,,,
‫چون می‌تونستم خواسته مادرم رو ‫ برآورده کنم,,,
‫بدون این‌که احساس معذب بودن بهم دست بده,
‫فقط باید بگم,,,
‫و بعد ایبلین بهم گفت,,,
‫گاهی اوقات باید دل رو بزنی به دریا، ‫مهم نیست که چقدر می‌ترسی,
‫باورت نمی‌شه چقدر خوش می‌گذره از ‫سقفی به سقف دیگه بپری,
‫خب ممکنه عواقب بدی داشته باشه,
‫عالیه,
‫داشتم توی استورم‌ویند قدم می‌زدم,,,
‫و بعد متوجه شدم که ایبلین اونجاست,
‫«و واقعا کاش به بقیه هم می‌گفتی,»
‫در مورد اون یه چیز هیجان‌انگیزی وجود ‫ داشت,,,
‫طنزش، رفتارش,,,
‫طوری که خودش رو بروز می‌داد,
‫یادمه که فکر می‌کردم,,,
‫«کاش معلول نبودم,»
‫اول ماتس یه نامه عذرخواهی بابت ‫ناراحت کردن بقیه توی انجمن نوشت,
‫من مرد احساسی‌ای هستم و اغلب ‫احساساتم رو دنبال می‌کنم,
‫ببخشید,
‫این بود که نمی‌تونستم اون‌جوری که ‫ حین مشکلات کنارمون بود، کنارش باشم,