‫آنچه که مشاهده می‌کنید بر اساس زندگی واقعیِ ‫خبرنگار محققی نُه ساله‌ است,
‫من خبرنگارم,
‫می‌تونم یه جورایی عجیب‌غریب به نظر میاد ‫ولی از زمانی که یادم میاد یه گزارشگر بودم,
‫فکر می‌کنم اگه بدنم رو باز کنن ‫داخلش بجای خون، جوهر باشه,
‫بابام هم یه خبرنگار ـه,
‫مامانم میگه ما مثل هولمز و واتسون می‌مونیم, ‫(فیلم کارآگاهیِ هولمز و واتسون)
‫بابام میگه پیدا کردنِ حقیقت، تنها چیزیه که همه چیز رو ‫راست و ریست میکنه,
‫باید حقیقت رو بدونم,
‫ولی چون یه بچه‌ام، مردم همیشه بهم دروغ میگن,
‫پس یاد گرفتم چطور به یه سری چیزها نگاه کنم ‫و اونا رو اونطور که باید، ببینم,
‫من روزنامه‌ی خودم رو می‌نویسم,
‫و خودم هم منتشرش می‌کنم,
‫خواهرم فکر میکنه این مسخره‌بازیه,
‫ولی این روش من برای اینه که بفهمم، چی واقعیت داره,
‫بابام بهم گفت باید نقل مکان کنیم به اون سمت کشور،
‫تا اون بتونه روی کتابش کار کنه, ‫ولی من می‌دونم علتش اینه که اون کارش رو از دست داده,
‫اون سعی میکنه شاد باشه تا یه جور نشون بده که ‫انگار همه چیز قراره درست بشه,
‫ولی می‌دونم که ناراحته,
‫پس ما داریم میریم تا خونه‌ی بابابزرگ بمونیم،
‫چون اون دیگه رفته خونه‌ی آدمای مسن!
‫مامان و بابام میگن ما باید نزدیکش باشیم،
‫ولی فکر می‌کنم در واقع بخاطر این باشه که اونجا رایگانه ‫و ما هم جای دیگه‌ای نداریم که بریم,
‫متاسفم که باید این خبر رو به اطلاعتون برسونم ولی ‫این آخرین سرمقاله‌ی ,,,
‫روزنامه‌ی «بِد استای بیت» خواهد بود,
‫دارم به یه جایی به اسم «اری هاربور» میرم, ‫بابام اونجا بزرگ شده,
‫اونا میگن اونجا قشنگ و بی‌نقص ـه,,,
‫ولی می‌دونم که هیچوقت هیچ چیز بی‌نقص نیست,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫خیلی‌خب, بریم وسایلمون رو باز کنیم, باشه؟
‫خیلی‌خب، بچه‌ها, ما رسیدیم!
‫خیلی‌خب, بریم تو کارش,
‫«هیلدی»، خوبی؟ بیا گرفتمت,
‫چرا مردم فکر میکنن نیویورک خیلی ترسناک ـه؟
‫حداقل اونجا توی یه کوچه ‫یه نفر ممکنه صدای جیغت رو بشنوه,
‫آخه چرا یه نفر باید صدای جیغت رو بشنوه؟
‫نمی‌دونم والا,,, ‫مثلاً اگه یه موقع یه نفر بخواد جیبت رو خالی کنه,
‫توی «اری هاربور» خبری از جیب خالی کردن یا ‫بوق زدن یا آلودگی نیست,
‫بخاطر همین ما اومدیم اینجا، ‫مثل یه ماجراجویی می‌مونه,,,
‫- یه جور تعطیلات! ‫- یه جور تعطیلات, آره اینو گفته بودی,
‫ولی ما توی تعطیلات به مدرسه نمیریم,
‫احتمالاً تو بری!
‫فقط راستش رو بگید, دیگه برنمی‌گردیم به بروکلین, ‫مگه نه؟
‫چرا, معلومه که برمیگردیم,
‫- آره، چند ماه دیگه, ‫- آره,
‫می‌دونی شما بچه‌ها سال تحصیلی رو ادامه میدید و,,,
‫- و ما دوباره به گروه سابقمون ملحق میشیم, ‫- آره دقیقاً ما دوباره به گروه سابقمون محلق میشیم,
‫آخرین نفری که وسایل رو بیاره داخل، ‫باید توی زیرزمین بخوابه,
‫هی، تو!
‫هی، می‌دونی فکر میکنم اینجا خیلی خوب باشه,
‫آخه اونجا رو نگاه کن, ‫یه حیاط جلوی خونه داری که توش بازی کنی,
‫می‌دونی, منم می‌تونم کلی کار انجام بدم, ‫آره,,,خیلی خوب میشه,
‫دو بار کلمه‌ی «خوب» رو تکرار کردی, ‫یه بار دیگه بگی زنگ میزنم به پلیس!
‫توی ماشین داشتی چی مینوشتی؟
‫میشه یه نگاه بندازم؟
‫بذار ببینم,
‫هیلدی! بیخیال,,, ‫اون فقط داشت توی حیاط خونه‌ش جنس میفروخت!
‫- ولی اون هیچ مشتری‌ای نداشت, ‫- خب که چی؟
‫اون یارو که بیل دستش بود چی؟
‫فکر میکنی داشت یه چیزی رو در میاورد؟ ‫یا اینکه داشت خاکش میکرد؟
‫احتمالاً داشته یه چیزی رو میکاشته,,, ‫می‌دونی، مردم درخت میکارن,
‫جداً این کار رو میکنن,
‫خیلی‌خب، گوش کن!
‫زندگی همیشه به معنی دنبال کردنِ یه داستان نیست, ‫خیلی‌خب؟
‫باید از زندگیت لذت ببری, ‫هیچ اشکالی نداره,
‫متوجه میشی؟
‫داری شبیه مامان حرف میزنی,
‫- آره, خب تو هم شبیه من حرف میزنی! ‫- سردی!
‫می‌دونم, ولی مثل من نباش, ‫بعید می‌دونم دلت بخواد مثل من باشی,
‫بهم کمک کن برم بالا,
‫- بابا؟ ‫- ریچی!
‫بابا؟ بابا؟
‫آره, آره, بیا بریم, ‫تا وقتی که این آرامش و سکوت,,,
‫جفتمون رو دیوونه نکرده، بریم داخل!
‫ دوربینم رو بهم برگردون!
‫ خیلی عجیب‌غریبه, بس کن!
‫- نگاش کنم؟ من نمیخوام بشکنمش, ‫- متاسفم,
‫ برو توی جنگل برا خودت بگرد! ‫ چقدر حال میده؟
‫ دوستت دارم,
‫بس کن,
‫اوه، خدای من,
‫شاید بهتر باشه با ویراستارت یه صحبتی بکنی,
‫اوه، که دوباره اخراجم کنه؟
‫ترجیح میدم این کار رو نکنم,
‫می‌دونی، بغیر از اون دیگه نمی‌خوام گزارش اخبار رو بدم,
‫باشه, خب شاید بهتر باشه من برگردم سر کار,
‫بخاطر مراقبت از بابات و اتفاقی که ‫توی نیویورک واسمون افتاد,,,
‫فکر می‌کنم مجبورم برم سر کار,
‫اینکه اینجا رایگان می‌تونیم زندگی کنیم، کمکمون میکنه,
‫آره خب، ولی اگه می‌تونستیم هر جای دیگه‌ای زندگی کنیم،
‫باور کن میرفتیم اونجا,
‫هی!
‫بیا اینجا,
‫من حالم خوبه,
‫ببین، می‌دونم دلت نمیخواست زندگیت اینجوری بشه,,,
‫- آره, ‫- ,,,و متاسفم,
‫قول میدم,,,دوباره نذارم هیچ چیز بین ما قرار بگیره, ‫خیلی‌خب؟
‫- ایزی! ‫- صبحونه حاضره! ببخشید، عزیزم,
‫کس دیگه‌ای اون ماشینی که دیشب بیرون بود رو دید؟
‫دوباره شروع شد,
‫چرا؟ کجا بودش؟
‫کنار خیابون بود, تقریباً ساعت 4:32 دقیقه‌ی بامداد اومد,
‫تقریباً ساعت 4:32 دقیقه‌ی بامداد, ‫(ساعت رو دقیق گفت ولی میگه تقریباً، بخاطر همین ‫داره مسخره‌ش میکنه)
‫نه، نه! تو بیدار بودی؟
‫خیلی‌خب, همگی برای روز اول هیجان زده هستید؟
‫- همگی برای روز اول هیجان زده هستید؟ ‫- آره, - هستیم؟
‫- آره, ‫- آره, هیجان زده‌ایم؟
‫- چرا داری طفره میری؟ ‫- چی؟ من طفره نرفتم,
‫- طفره رفتن یعنی چی؟ ‫- هیچکس اینجا از چیزی طفره نرفت,
‫فقط داریم صحبت می‌کنیم, خیلی‌خب؟
‫- چرا همیشه اینقدر سوال میپرسی؟ ‫- خود همین یه سوال بود,
‫هیچوقت نمی‌تونی بیخیال چیزی بشی, مگه نه؟
‫معلومه که می‌تونم,
‫اوه، جدی؟ خب پس بیخیالش شو,
‫بیا فقط یه صبحونه‌ی خیلی آروم بخوریم,
‫یالا! خیلی خوش میگذره,
‫اوه، نگاش کن, داره میخوره!
‫فقط داره از غذاش لذت میبره,
‫به هیچ چیز دیگه‌ای هم فکر نمی‌کنه,
‫به هیچ چیز دیگه,,, ‫فقط به غذاش فکر میکنه!
‫حالا شد یه چیز!
‫فکر می‌کنم ماشین یه پلیس مخفی بود,
‫از اون قالپاق‌های مخصوص و چراغ سمت راننده داشت،
‫- و من با خودم گفتم، اوه,,, ‫- دیدی؟ بهت گفتم!
‫- هی! ‫- می‌تونی بهش بگی ,,,
‫اینقدر فضولِ ع-و-ض-ی نباشه؟ ‫(عوضی رو هجی کرد)
‫حرف بد نزن!
‫من یه روزنامه نگارم, خودم می‌تونم هجی کنم,
‫خیلی‌خب, ‫هیلدی اون روزنامه نگار بودن همش الکی ـه!
‫اون توی بروکلین صدتا «متشرک» داشت, ‫(تلفظ اشتباه مشترک)
‫«مشترک» درستشه، ولی ممنونم,
‫هیلدی، من فکر کردم گفتی وقتی میرسیم اینجا ‫دیگه این داستانا رو تموم میکنی,
‫می‌دونی,,,که بتونی مثل آدمای عادی باشی!
‫من هیچوقت اینو نگفتم, تو گفتی!
‫خب، حالا اصلاً توی «اری هاربور» ‫میخوای چیو گزارش کنی؟
‫پرچم آمریکایی‌ای که هویت آمریکاییِ اصیل رو ‫نشون میده؟
‫مامان، نکن,
‫ببین، فقط دارم میگم اون یارو که بیرون وایسوده بود ‫انگار میخواست,,,
‫ما رو ب-ک-ش-ه ‫(بُکشه رو هجی کرد)
‫- منم می‌تونم, ‫- چیکار کنی؟
‫- هجی کنم, ‫- خب دیگه,,,
‫- "وقت استراحت" بچه‌ها! ‫- نه,
‫میدونی، همه چیز,,,همه چیز درست میشه, ‫خیلی‌خب؟ باشه؟
‫- آره, فوق‌العاده میشه, ‫- آره,
‫- آره؟ ‫- آره,
‫باشه, ممنونم,
‫- بفرمایید, ‫- یه مقدار میوه بخورید، لطفاً!
‫- باشه, ساعت 3 میام دنبالت, ‫- بریجت نه! ‫(به مادرش میگه بریجت که دوستاش نفهمن مادرشه)
‫- تا جلوی مدرسه نیا! بیخیال! ‫- عزیزم, من که,,,
‫بریجت!
‫مراقب خواهرت باش, ‫در ضمن اسم من مامان ـه!
‫باشه, باشه، پسش بده!
‫لباسش رو دیدین؟
‫داره برف میاد!
‫از سرما یخ نزنین!
‫آره,
‫خیلی‌خب, واقعاً جدی باش,
‫دیگه نخند! برف داره میاددد!
‫یخ نزنی!
‫ خیلی‌خب, همه‌ی برف‌ها رو بردار, ‫ همه‌ی برف‌ها!
‫اینجا خیلی سرده, ‫آره!
‫ولی سعی کن خیلی جدی باشی! نخند!
‫نخند! جدی باش!
‫بیا فرشته‌ی برفی درست کنیم, ‫حاضری؟ فرشته‌ی برفی! ‫(حالتی که شبیه پروانه در برف غلت میزنن)
‫مواظب اون بُداغ‌ها باش! ‫(نوعی گیاه)
‫اوه، ببخشید,
‫قیمت‌هاشون رو کجا زدین؟
‫برای چی؟
‫هرچیزی! مثلاً,,,این یکی چنده؟
‫تو قهوه میخوری؟
‫من عاشق قهوه هستم ولی والدینم فقط بهم اجازه میدن ‫تا قهوه‌ی بدون کافئین بخورم,
‫برش دار, به این محله خوش اومدی!
‫از کجا میدونی تازه اومدم اینجا؟
‫شهر کوچیکی ـه,
‫خب، چرا الان داری توی حیاط خونه‌ت جنس میفروشی؟
‫- الان همه سرشون شلوغه, ‫- تو که هستی!
‫ولی همه‌ی پول‌ها دست آدم بزرگاست,
‫هر روز داخل حیاط خونه‌تون چیز میفروشید؟
‫من یه خبرنگار هستم,
‫پس,,,تو بچه‌ی «مت لیسکو» هستی, مگه نه؟
‫من و بابات قبلاً با هم دوست بودیم,
‫چند وقتی میشه که ندیدمش,
‫حالش خوبه؟
‫چرا نباید باشه؟
‫خب، وقتی که رفت همیشه میگفت دیگه هیچوقت ‫به اینجا برنمیگرده,
‫واقعاً؟ چرا اینو گفت؟
‫میخوای بهترین راه برای نگه داشتنِ یه راز رو بدونی؟
‫وانمود کن که اصلاً رازی وجود نداره!
‫میشه یه لطفی بهم بکنی؟
‫اوه، منم می‌تونم بازی کنم؟
‫سلام، سلام,,,امروز مدرسه چطور بود؟
‫امروز، نویسندگی چطور بود؟
‫- خیلی‌خب باشه, حق با شماست! حق با شماست! ‫- اون یعنی چی؟
‫یعنی اینکه الان می‌خوام بحث رو عوض کنم,
‫معنیش میشه همین, ‫کلمه‌ش فرانسوی ـه و خیلی با کلاسه!
‫خیلی‌خب, دیگه دیر وقته,
‫ببین، خوشحالم که داری اون بیرون برا خودت میگردی،
‫ولی ازت میخوام قبل از اینکه هوا تاریک بشه ‫برگردی خونه! باشه؟
‫بهش میگن ساعت جادویی, خیلی‌خب؟
‫پس چرا باید دلم بخواد برگردم خونه؟
‫خب، چون اینجا یه شهر جدیده و ‫ضمن اینکه من ازت خواستم!
‫چیزی نیست, اون خانمی که توی حیاط خونه‌ش داره ‫چیز میفروشه، منو تا خونه همراهی کرد,
‫خانم گیلیس!
‫- صبر کن,,,چی؟ ‫- آره خانم گیلیس!
‫اون بهم گفت که قبلاً با هم دوست بودین!
‫- پنی گیلیس؟ ‫- آره,
‫آره, آره, ما دبیرستان رو با هم بودیم,
‫آره، و اینکه اون یه چیزی اون بیرون ‫توی چمنزار واست گذاشت,
‫ بیا بپریم!
‫ ریچی!
‫اوه، فکر کردم خوشت بیاد,
‫خوشم میاد,
‫خوشم میاد, من,,,عاشقشم!
‫خانم گیلیس وقتی اون رو بهت داد چی گفت؟
‫گفتش که تو خوشحال میشی که پسش بگیری,
‫و اینکه یه چیز دیگه هم برات داره,
‫خیلی‌خب,
‫عجب!
‫ نتایج اخیری که از نظرسنجیِ گالوپ ‫ اومده میدونی چیه؟
‫ نصف کشور اصلاً کلمه‌ی رسوایی واترگیت ‫ رو نشنیدن! ‫ (رجوع شود به رسوایی واترگیت)
‫ هیچکس براش مهم نیست!
‫ شماها حتماً خیلی بهم نزدیکید، مگه نه؟
‫ خب، بایدم باشید, برید خونه!
‫ یه حمام داغ و خوب بکنید, ‫ پونزده دقیقه استراحت کنید,
‫ بعدش تن لشتون رو برگردونید اینجا,
‫ ما الان خیلی زیر فشار هستیم و ‫ شما هم علت این فشارها هستید!
‫همه چیز به این قضیه بستگی داره, ‫بند اول قانون اساسی,,,
‫و آزادی مطبوعات و حتی شاید آینده‌ی کشور!
‫دنبالم بیاید,
‫زمان مرگ، 9:08 شب,
‫هی! هی! نه، نه!
‫باید از اینجا بری بیرون, همین حالا!
‫ولی من خانم گیلیس رو میشناسم, ‫همین امروز باهاش بودم,
‫- بسپارش به من, ‫- باشه,
‫سلام، ببین عزیزم, خب اون,,, ‫براش یه حادثه پیش اومده!
‫نه، هی! هی!
‫ببین، این یه پرونده‌ی در حال جریانه, ‫اگه بری داخل ممکنه مدارک رو خراب کنی!
‫مدارک چی؟ تو که گفتی یه حادثه براش پیش اومده,
‫دیر وقته, نباید الان بری بخوابی؟
‫- اسمت چیه؟ ‫- من هیلدی لیسکو هستم,
‫کلانتر؟
‫توی بیسیم درباره‌ی این قضیه شنیدم,
‫پنی گیلیس داشته لامپش رو عوض می‌کرده ‫که از بالای پله‌ها میوفته پایین,
‫اثری از سوء قصد نبوده؟
‫نه، بیخیال! توی «اری هاربور»؟ بیخیال بابا!
‫فقط حیف شد که تنها زندگی می‌کرده, ‫اگه تنها نمی‌بود، احتمالاً حالش خوب می‌بود,
‫پسر، انگار این خانواده نفرین شده,
‫آره,
‫یه حادثه براش پیش اومده, متوجه شدی؟
‫نمی‌خواد نگران چیزی باشی,
‫- بله؟ ‫- سلام من خبرنگار اخبار هستم,
‫ همه چیز به این قضیه بستگی داره, ‫ بند اول قانون اساسی,,,
‫ و آزادی مطبوعات و حتی شاید آینده‌ی کشور!
‫داستان‌های ساعت جادویی؛ اری هاربور، واشنگتون, ‫تیتر: «قتل در اری هاربور» ‫نوشته شده توسط هیلدی لیسکو
‫در حال آپلود شدن,,, ‫این فایل منتشر شد,
‫- مدیر مدرسه، کالینز، صحبت میکنه, ‫- این مقاله رو خوندی؟
‫بچه‌م فکر میکنه که یه قاتل توی اری هاربور هست,
‫الان دارم میخونمش,
‫پلیس در حال تحقیق درباره‌ی مرگ یک زن بومی، ‫یعنی پنی گیلیس است, انتشارات داستان‌های ساعت جادویی ‫بر این باور است که مرگ او ممکن است، قتل باشد,
‫- چیکار کردی؟ ‫- من یه خبرنگار هستم,
‫- نه، تو فقط یه کلاس چهارمی هستی, ‫- اینو برای همه‌ی مدرسه‌ی لعنتی فرستادی؟
‫- اووووه! ‫- ایزی، حرف بد نزن,
‫- از نظر فنی، «لعنتی» فحش حساب,,, ‫- هیلدی، الان وقتش نیست!
‫ببینم، نصف شب از خونه رفتی بیرون؟
‫- بیخیال! چه فکری با خودت می‌کردی؟ ‫- مامان گفت اینجا می‌تونیم آزادتر باشیم,
‫آره، خب,,,دیگه همون آزادی رو هم ازت میگیرم,
‫یه نفر که ما میشناسیم، دیشب به قتل رسید,
‫خیلی‌خب, بیا بریم جینی، وقت تلویزیون دیدنه!
‫خب اول از همه، تو از این قضیه مطمئن نیستی,
‫اون آلونک بهم ریخته شده بود، ‫یه سری رد پای عجیب و غریب وجود داشت،
‫- علائم ورود به زور وجود داشت، یه چیزی,,, ‫- آره، ولی ممکنه کار پیراپزشکان بوده باشه,
‫هان؟ به این فکر کرده بودی؟ ‫نه,,,می‌دونی چیه؟
‫من,,,من نمی‌خوام درباره‌ی این باهات صحبت کنم,
‫اون دوست تو بود, نمیخوای بدونی چه اتفاقی براش افتاده؟
‫متوجه نمیشم, تو قبلاً همیشه منو با خودت میبردی بیرون,,,
‫و در جنوب محله‌ی «برانکس» به بررسی ‫پرونده‌های جنایی می‌پرداختی,
‫خب اون بخاطر این بود که ما نمی‌تونستیم از پس ‫هزینه‌های یه پرستار بچه بر بیایم, خیلی‌خب؟
‫حرفت رو باور نمی‌کنم, ‫الان این قضیه چطور فرق میکنه؟
‫خیلی‌خب, ببین, اینجا شهر کوچیکی ـه, ‫می‌دونی,,,نیویورک بزرگتر بود,
‫هیچکس آمار اینو نداشت که چه جرمی در چه زمانی ‫داره صورت میگیره,
‫اینجا همه، همه چیز رو میدونن,
‫اینجا همه دارن همه چیز رو پنهان میکنن,
‫اگه منظورت اینه که مثل بچه‌های خوب یه گوشه ‫دست به سینه بشینم، من این کار رو نمی‌کنم,
‫اوه، بیخیال! موضوع این چیزا نیست,
‫خب شایدم یه مقدار موضوع به همین مربوط باشه ‫ولی منظور من این نیست,
‫از زمانی که اومدی اینجا ‫داشتی عجیب‌غریب رفتار می‌کردی,
‫و اینکه توی این خونه,,,یه سری چیزها هستن که ‫تاحالا هیچوقت متوجهشون نشده بودم,
‫اوه، خدای من, ‫فقط برو مدرسه,,,
‫بعدش بیا خونه, مشق‌هات رو انجام بده, ‫بخور، بخواب، بشور و دوباره همینو تکرار کن,
‫اون قدرا هم سخت نیست!
‫اگه خودتم بودی هیچوقت بیخیال همچین داستانی نمیشدی,
‫گندش بزنن! هیلدی!
‫چرا یه بار توی زندگیت نمی‌تونی ‫یه بچه‌ی کوچولوی معمولی باشی؟
‫هان؟
‫اشکالی نداره، بابا,
‫میدونم منظور خاصی نداشتی,
‫خدایا!
‫هی!
‫هی، هی، هی، هی، هی, ‫متاسفم,
‫خیلی‌خب؟ اون کار قشنگی نبود, ‫منظوری نداشتم,
‫- آره, ‫- هیلدی,,,هیلدی,
‫به خواهرت کمک کن بیاد بیرون, ‫به خواهرت کمک کن!
‫خیلی‌خب, شنیدم چی گفتی!
‫روز خوبی داشته باشی، عزیزم, ‫دوستت دارم,
‫باشه,
‫منظورم اینه که اون یهویی از ناکجا آباد پیداش میشه ‫و این مزخرفات رو شروع میکنه,
‫اوناهاشش!
‫عجب خُل و چِلی!
‫امروز 20تا تماس از والدین عصبانی دریافت کردم,
‫نمی‌دونم توی نیویورک اوضاع چطور بود، ‫ولی اینجا شهر آرومیه,
‫و از نظر رشد هم برای سن اون اصلاً مناسب نیست,
‫آره، با کمال احترام باید بگم هیلدی یه مورد متفاوت ـه,
‫با کمال احترام، همه‌ی پدر و مادرها فکر میکنن که ‫بچه‌هاشون خاص هستن,
‫ولی توی این مدرسه، هیلدی مثل همه‌ی بچه‌های دیگه‌ست,
‫اگه اون قوانین رو بشکنه، باید با عواقبش روبرو بشه,
‫گوش کن! شاید روی لباسم ماست ریخته باشه،
‫و شاید به نظر بیاد یک هفته‌ای باشه که دوش نگرفتم, ‫چون,,,
‫میدونی، واقعاً هم نگرفتم!
‫ولی من قبلاً یه وکیل تسخیری هم بودم ‫پس یکی دوتا چیز درباره‌ی قانون بلدم،
‫و میدونم که دخترم هیچ قانونی رو نشکسته,
‫مطمئنم که فعالیت‌های فوق برنامه‌ش برای شما یه مقدار ‫ناراحتی درست کرده,,,
‫ولی حدس میزنم که الان دارید این هشدار رو بهم میدید،
‫که وقتی احساس کردید باید اقدام انظباطی لازم رو ‫در این رابطه انجام بدید,,,
‫مدارک کافی داشته باشید,
‫- درست نمیگم؟ ‫- خانم لیسکو,
‫بریجت هستم,
‫هی، تو دیگه برای چی اینجایی؟
‫- من,,, ‫- باهات,,,باهات شوخی کردم,
‫من مقاله‌ت رو کامل خوندم, من دانی هستم,
‫- من,,, ‫- ولی شاید بهتر باشه که,,,
‫یکی دو روز، یا شایدم یه هفته تظاهر کنیم که ‫منو نمیشناسی! میدونی,,,
‫تا وقتی که تمام این جریانات تموم بشه,
‫منصفانه‌ست,
‫تو چی؟ تو چیکار کردی؟
‫می‌بینی چه تکونی میدم؟
‫اینجاش بهترین قسمتشه! ‫اصل مطلب همینجاست,
‫من و شما جفتمون می‌دونیم که دنیا همیشه با ‫آدم‌های دردسرساز مهربون نیست,
‫مخصوصاً دخترهای کوچولو,
‫اگه یه پسر کوچولو کاری که هیلدی کرده بود رو میکرد ‫توی دردسر نمیوفتاد,
‫اون رییس شورای مدرسه میشد!
‫دخترت یه داستان درباره‌ی قتل یه زن ساخته,
‫دخترم در وقت اضافیش روزنامه مینویسه,
‫اون نُه سالشه ولی توی زندگیش یه علاقه‌ای داره,
‫اون کاری رو میکنه که بیشتر از هرچیز دیگه‌ای ‫دوستش داره,
‫من,,,من خودم هیچوقت همچین چیزی نداشتم,
‫و با توجه به اون عکس انگیزه بخشِ نیم رُخی ‫که از اون گربه‌‌هه اونجا دارید،
‫حدس میزنم که شما هم همچین چیزی نداشتید, ‫(نوشته‌ی روی عکس: فراموش نکن تا فوق‌العاده باشی)
‫منظورت اون پوستریِ که همکارام بهم هدیه‌ دادن,,,
‫اونم وقتی که هیئت مدیره‌ی مدرسه ‫بالاخره این شغل رو بهم داد؟
‫اونم بعد از اون‌که به دو تا مردی که خیلی از من ‫صلاحیتشون پایین‌تر بود، پیشنهاد دادن؟
‫خب آره,,,من قشنگ میدونم دختر بودن یعنی چی!
‫متاسفم,
‫درست میگید, ولی شما هیلدی رو نمیشناسید!
‫اون مثل بچه‌های دیگه نیست, اون بچه‌ی منه,
‫و منم مادر اونم,
‫پس هرچقدرم که الان خسته باشم,,,
‫یا هرچقدر که سر و کله زدن با آدمی که,,,
‫خیلی کوچیک و خیلی هدفمند ـه، می‌تونه سخت باشه، ‫(دخترش رو میگه)
‫میخوام قشنگ مطمئن بشم ‫که هیچکس رویاهاش رو خراب نکنه,
‫خب، هر دو تا جواب دقیقاً مثل هم بودن,
‫چون اون از من کپی کرد,
‫آره,,,من میگم تو ازش کپی کردی, خیلی‌خب؟
‫ممنون، بچه انیشتین! ‫الان دیگه می‌تونی بری, خداحافظ!
‫ولی این حقیقت نداره,
‫کی اهمیت میده؟ میخوای چیکارش کنی؟ هان؟
‫توی اون روزنامه‌ی احمقانه‌ی کوچولوت ‫درباره‌ش بنویسی؟
‫می‌دونی چیه؟ بنویس! ‫مهم اینه که معروف میشم,
‫هیلدی,
‫ زندگی همیشه به معنی دنبال کردنِ ‫ یه داستان نیست, خیلی‌خب؟
‫ هیلدی، من فکر کردم گفتی وقتی میرسیم اینجا ‫ دیگه این داستانا رو تموم میکنی,
‫ می‌دونی,,,که بتونی مثل آدمای عادی باشی!
‫ هیلدی، الان وقتش نیست!
‫ چرا یه بار توی زندگیت نمی‌تونی ‫ یه بچه‌ی کوچولوی معمولی باشی؟
‫ شماها احتمالاً خیلی خسته باشید، مگه نه؟
‫ خب، باید باشید! برید خونه‌هاتون,
‫ یه حمام گرم و خوب بگیرید, ‫ پونزده دقیقه استراحت کنید,
‫ بعدش تن لشتون رو برگردونید اینجا,
‫اسم من هیلدی لیسکو ـه,
‫پسر سرهنگ میلر همه‌ی ‫ساقه طلایی‌های شکلاتی رو خورد,
‫نه، من میخوام یه کپی از گزارش‌های پلیس رو ببینم،
‫درباره‌ی حادثه‌ای که ‫در خیابان «اوکدیل» پلاک 215 اتفاق افتاده,
‫آهان, تو باید آروم بگیری!
‫چرا نمی‌تونم گزارش‌های پلیس رو ببینم؟ ‫اونا جزو اسناد عمومی محسوب میشن, ‫(اسنادی که محرمانه نیستن)
‫چرا تو الان مدرسه نیستی؟
‫چون جرم و جنایت براش مهم نیست که الان زنگ سوم ـه!
‫سلام مجدد، خانم کوچولو,
‫من جایی نمیرم,
‫کسی می‌تونه به این رسیدگی کنه؟
‫من بهش هشدار دادم, بهش توضیح دادم,,,
‫با این وجود، من سماجت کردم,
‫خیلی‌خب، سناتور, ‫همراه من بیا!
‫خیلی‌خب, پس بشین اینجا,
‫اوه، یه لحظه وایسو, بذار اینو برات بیارم,
‫دقیقاً همینجا بشین, بشین!
‫میدونی ممکنه توی دردسر بزرگی بیوفتی وقتی ‫ادعا کنی یه قتل صورت گرفته، در حالیکه نگرفته؟
‫خب، اینجوری که مردم دارن رفتار میکنن ‫به نظر میرسه حق با من بوده,
‫باید پرونده‌ی پنی گیلیس رو ببینم,
‫نه، نمی‌تونم این کار رو بکنم,
‫شما دخترا هنوز پرونده رو حل نکردین؟
‫می‌دونی چیه؟ نظرم عوض شد,
‫اون پرونده رو برات میارم,
‫نمی‌تونم همه چیز رو بهت نشون بدم، ‫ولی اینا چیزهایی هستن که آوردم,
‫یه چیز کمه!
‫یه دستگاهی روی میز بود،
‫و دقیقاً همینجا بود,
‫به نظر شبیه به,,,
‫این بود!
‫- یه دستگاه ضبط؟ ‫- بله,
‫دستگاه ضبط چیه؟
‫- وحشتناکه! ‫- اصلاً خوب نیست,
‫«این مقاله یا روزنامه یا هرچی که ‫اسمش رو میذاری، خیلی مسخره‌ست»
‫اوه، اصلاً خوب نیست,
‫کامنت‌ها: - این اخبار حقیقت ندارن, ‫- از کسی که اینا رو نوشته متنفرم, ‫- کی بهت اجازه دادی بیای توی اینترنت؟
‫«این دختره اصلاً پدر و مادری داره؟»
‫بیخیال بابا! میدونی چیه؟ کامنت‌ها رو غیرفعال کن,
‫- اون نباید,,,نباید اینا رو ببینه, ‫- این,,,این,,,
‫ببین، قبلش میخوام ازش یه پرینت بگیرم, محض اطمینان!
‫محض اطمینان برای چی؟
‫خب، اون زمان رو یادته که ‫اون پیام‌های تهدید به مرگ به دستم میرسید؟
‫آره، تو بهم یاد دادی که شواهد تاییدکننده رو نگه دارم,
‫تهدید به مرگ؟
‫مت، این درباره‌ی بچه‌مونه!
‫میدونی,,,شاید بهتر باشه بهش بگیم دیگه نباید ‫این کارها رو ادامه بده,
‫بریج، بیخیال! میدونی که فایده‌ای نداره,
‫ببین، میدونی که اون در هر صورت انجامش میده,
‫فقط بهش میگم که کسی کامنت نذاشته, خیلی‌خب؟
‫میدونی چیه؟ من دیگه کاری ندارم,
‫لیسکو, اون فامیلی رو میشناسم,
‫بابام خبرنگار روزنامه‌ی «نیویورک سنتینال» هستش,
‫خب در واقع، بودش! داشت یه پرونده درباره‌ی ‫یه دختره‌ که مفقود شده بود رو دنبال میکرد,
‫نمی‌تونست بیخیالش بشه, ‫فکر کنم بخاطر همین بود که اخراج شد,
‫اون همیشه مثل من بوده, ‫یا بهتر بگم قبلاً مثل من بود,
‫نمی‌تونست بیخیال چیزی بشه، ‫تا وقتی که ازش سر در بیاره,
‫خب، مونده بودم که سال 88 اینجا زندگی می‌کرد یا نه,
‫منظورت چیه؟
‫خب، قبل از اینکه من بیام توی این شهر اتفاق افتاده بود ‫ولی درباره‌ش یه چیزایی شنیدم,
‫بچه‌ی شهردار، گُم شد!
‫اسمش «ریچی فایف» بود,
‫ یه شب وقتی داشت ‫ با دوچرخه‌ش میومد خونه، دزدیده شده بود,
‫ همه شروع کردن به قفل کردنِ درهاشون,
‫ مردم از اونجا نقل مکان کردن,
‫ خب اون کسی که اون کار رو ‫ کرده بود رو گرفتن ولی,,,
‫ اونا هیچوقت نفهمیدن چه اتفاقی برای ریچی افتاد,
‫پلیسا فکر می‌کردن چه اتفاقی افتاده؟
‫نمی‌دونم,
‫اونا هیچوقت پرونده‌ای رو منتشر نکردن ‫و وقتی که تبدیل به خاطره‌ای از گذشته شد,,,
‫مردمی که این اطراف زندگی می‌کردن، ‫میخواستن توی همون گذشته باقی بمونه,
‫خب، تو فکر می‌کنی اونا مجرم اصلی رو گرفتن؟
‫راستش فردی که برای قتل ریچی دستگیر کردن,,,
‫برادر پنی گیلیس بود,
‫همینجوری بگرد,
‫هی، درباره‌ی همه چیزایی که اینجا گفتم,,,
‫میدونی منبع ناشناس چیه دیگه؟ آره؟
‫نگران نباش, ‫من فیلم «همه‌ی افراد رییس جمهور» رو 36 بار دیدم,
‫اسم تو رو نمیبرم,
‫چرا داری بهم کمک میکنی؟
‫منم مثل تو خوشم نمیاد ‫که روی سرم دست بکشن,
‫بابا؟
‫خیلی‌خب,
‫(مجموعاً 192 کامنت)
‫«از کسی که اینو نوشته متنفرم»
‫«تو فقط یه دختر کوچولوی احمق هستی,»
‫(صفحه‌ی 24)
‫هی، هی,,,چرا تو هنوز بیداری؟
‫بهم گفتی هیچ کامنتی نبود,
‫اوه، عزیزم,
‫ببین، من فقط نمیخواستم ناراحت بشی, خیلی‌خب؟
‫ولی این خیلی بدجنس‌بازی ـه,
‫ببین، میدونم, میدونم, میدونم,
‫ببین، وقتی مردم مجبور نباشن یه چیزیو ‫رو در رو بهت بگن,,,
‫مثل اینترنت,,,آره، واقعاً می‌تونن بدجنس بشن!
‫خیلی‌خب؟
‫منظورم تو بودی!
‫فکر کردم از هم هیچ رازی رو نگه نمیداریم,
‫اوه، خدای من! چقدر شرم آوره!
‫«این مقاله، روزنامه یا هرچیزی که هست ‫خیلی مسخره‌ست,»
‫«برو خونه, تو یه بازنده‌ای!»
‫«شاید خیلی بچه‌تر از اون باشی که بتونی معنی کلماتِ ‫"جریحه دار کردن احساسات" و "آشغال" رو بفهمی»
‫«دخترای کوچولوی بانمک نباید روزنامه نگار بشن,»
‫«,,,برو همون خاله بازیت رو بکن,»
‫ عجیب‌الخلقه!
‫احتمالاً دیگه هیچوقت باهام حرف نزنی,
‫«ادامه بده, شاید یه روز یه چیز هوشمندانه بنویسی»
‫«شاید هیلدی کشته باشدش!»
‫«دیدید؟ بخاطر همینه که دخترها نباید تحصیل کنن,»
‫«از کسی که اینو نوشته متنفرم,»
‫«اصلاً کی اجازه داده ‫این دختر کوچولو بیاد تو اینترنت؟»
‫«متاسفم که به روت میارم، ولی تو خیلی بدی!»
‫«تو زشتی!»
‫خب، به نظر این از بحث خارج بود,
‫«تو فقط یه دختر کوچولوی احمق هستی,»
‫«چرا یاد نمی‌گیری دهنت رو بسته نگه داری؟»
‫ببخشید، خانم‌ها, میخواید بشینید؟
‫یکی از دوست‌هام یه روز گفت,,,
‫بهترین راه برای راز نگه داشتن اینه که ‫وانمود کنی هیچ رازی وجود نداره,
‫خب، فکر می‌کردم اون این رو گفته ولی بعدش معلوم شد ‫این جمله از «مارگارت اتوود» ـه, ‫(شاعر مشهور کانادایی)
‫من از راز داشتن خوشم نمیاد, ‫وانمود کردن هم دوست ندارم,
‫پرسیدی کی به حقیقت اهمیت میده!
‫من اهمیت میدم,
‫چون اگه حقیقت اهمیتی نداشته باشه,,,
‫هیچ چیز دیگه‌ای، هیچوقت اهمیتی نخواهد داشت,
‫نه، نه، نه!
‫سلام, من دانی هستم,
‫من «اسپون» هستم, ‫«وسلی ودراسپون»
‫من ایزی هستم، خواهر هیلدی,
‫تمومش کنید!
‫تو!
‫هیلدی لیسکو، همراه من بیا,
‫بشین,
‫من میرم تو ماشینم یه دست لباس بیارم, ‫از اینجا جُم نخور,
‫باشه، مدیر کالینز,
‫پول!
‫داری چیکار میکنی؟
‫وقتی مضطرب میشم، عرق می‌کنم,
‫تو به همون بابات رفتی! مگه نه؟
‫مگه همه اینجوری نیستن؟
‫ امروز میخوام نشونتون بدم که چطور ‫ دستگاه ضبطتون رو راه بندازید,
‫ دو تا جای سوکت وجود داره, ‫ یه دونه برای ورودی و یه دونه برای خروجی,
‫ شما باید از اون خروجی,,,
‫ اون کابل زرد رنگی که روش کد زده شده رو ‫ به اینجا متصل کنید,
‫نمی‌فهمم چرا دستگاه ضبط یه نفر اینقدر مهمه,
‫ و شما باید سورس مناسب ‫ برای تلویزیونتون رو پیدا کنید,
‫ معمولاً اسمش «ویدیو 1» هستش,
‫هیلدی؟
‫ایز، ایز,,,شماها اینجایید؟
‫ آخه مال من بهتره ولی,,,
‫ آره، من حتماً باید لاستیکم رو عوض کنم,
‫ - آره, ‫ - آره احتمالاً باید یه دوچرخه‌ی جدید بگیرم,
‫ - بیخیال! ‫ - مامان بزرگ، همین امروز!
‫ ,,,یه عمر دیگه هم عوض نمیکنی, آره,
‫ - تو خیلی آروم میری, عمراً اگه تا تپه برسی, ‫ - خب دوچرخه‌ی من شکسته,
‫ هی! نه!
‫ نکن! کمک!
‫ فرار کن ریچی!
‫ نه!
‫ ریچی!
‫ کمک!
‫اون بابائه؟
‫هیلدی,
‫ما تازه رسیدیم اینجا، خیلی‌خب؟ ‫بابا همینجوریشم داره عجیب‌غریب رفتار میکنه,
‫نمی‌تونی اون نوار رو بهش نشون بدی, ‫الان نه!
‫شاید بخاطر همینه که این چند وقته ناراحت بوده,
‫ببین، تو حتی مطمئن نیستی که اون باشه, ‫ولی اگه باشه، پس این موضوع خیلی جدیه,
‫میخوام بهش کمک کنم,
‫پس نرو اون بالا,
‫هی!
‫هی، این دیگه واسه چیه؟
‫این فقط,,,
‫دوستت دارم و میخوام اینجا همه چیز روبراه باشه,
‫اوه، خب, ممنونم خوشگلم!
‫هی، میدونی چیه؟
‫فکر کنم منم دوستت دارم,
‫میدونی,,,تقریباً مطمئنم که دوستت دارم, آره!
‫خداحافظ,
‫هی، کجا,,,کجا میری؟
‫میرم که همه چیز رو درست کنم,
‫چیو درست کنی؟
‫میرم تا از پرونده‌ی پنی گیلیس سر در بیارم,
‫میدونم که اینجا یه خبرایی هست,
‫ببین، هیلدی,,,میدونم که اتفاقی که واسه پنی افتاد ‫وحشتناک بود, ولی,,,
‫ببین، باید بیخیالش شی!
‫فکر نمی‌کنم اون کامنت‌ها رو از من مخفی کرده باشی,,,
‫بخاطر اینکه نمیخواستی ناراحت بشم,
‫فکر می‌کنم اون کار رو کردی چون ‫میخواستی من به کارم ادامه بدم,
‫ببین,
‫میدونم که فکر میکنی دیگه یه خبرنگار نیستی,,,
‫ولی من اینو قبول ندارم,
‫پس می‌تونی هر وقت که حاضر بودی، برگردی,
‫ولی تا اونموقع,,,
‫میخوام حقیقت رو پیدا کنم! بخاطر هر دوتامون,
‫هیلدی!
‫برگرد اینجا,
‫باهوش باش!
‫ترجیح میدم شجاع باشم,
‫آره، خب جفتش باش,